Ο θάνατος του Γιάννη Βλων ήταν η αφορμή να μάθουμε λίγα πράγματα για την ιστορία μίας σπουδαίας οικογένειας, της οικογένειας Βλων τα οποία και σας τα μεταφέρουμε μέσα από τις σχετικές ανακοινώσεις.
Με βαριά καρδιά και βαθιά θλίψη, η κοινότητα της Τράπεζας Αίματος «Δημήτρης Βλων» αποχαιρετά τον αγαπημένο μας ιδρυτή Ιώαννη Βλών, που έφυγε από τη ζωή μετά από γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Ο Γιάννης, μια από τις πιο φωτεινές προσωπικότητες του τόπου μας, άφησε πίσω του ένα αξεπέραστο κενό αλλά και μια σπουδαία παρακαταθήκη ανιδιοτελούς προσφοράς.
Η ζωή του Γίαννη ήταν αφιερωμένη στην υπηρεσία του συνάνθρωπου.
Πριν από 11 χρόνια, εμπνεόμενος από μια βαθιά πεποίθηση στην αξία της δοτικότητας, ίδρυσε την Τράπεζα Αίματος «Δημήτρης Βλών».
Η ίδρυση αυτή ήρθε ως απάντηση στην ανάγκη του τόπου μας για συστηματική και οργανωμένη αιμοδοσία, αλλά και ως έκφραση της απεριόριστης πίστης του Γίαννη στην ανθρώπινη αλληλεγγύη.
Κάθε σταγόνα αίματος που δόθηκε μέσω της τράπεζας αποτελεί μια ζωντανή μαρτυρία της αφοσίωσής του στην προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Ο Γιάννης ήταν παρών σε κάθε αιμοδοσία, ενθαρρύνοντας και ευχαριστώντας προσωπικά κάθε αιμοδότη. Η ακεραιότητα και η ευαισθησία του προσέλκυσαν αμέτρητους εθελοντές, δημιουργώντας μια κοινότητα αλληλοϋποστήριξης και εμπιστοσύνης.
Η μάχη του με τον καρκίνο ήταν για εκείνον άλλη μία ευκαιρία να δείξει το ακατάβλητο πνεύμα του. Αν και ο πόνος ήταν μεγάλος, η αποφασιστικότητά του να συνεχίσει την προσφορά παρέμεινε αμείωτη. Μέχρι και τις τελευταίες του ημέρες, έδειχνε ενδιαφέρον για τη λειτουργία της τράπεζας, δίνοντας κατευθύνσεις και εμπνέοντας με το παράδειγμά του.
Η απώλειά του μας αφήνει ένα τεράστιο κενό, αλλά και την υποχρέωση να συνεχίσουμε το έργο του με την ίδια αφοσίωση και το ίδιο πάθος. Η Τράπεζα Αίματος «Δημήτρης Βλων» θα συνεχίσει να λειτουργεί υπό το φως των αξιών που μας κληροδότησε: την αλληλεγγύη, τη φροντίδα και την ανιδιοτέλεια.
Απευθύνουμε τα βαθιά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του Γίαννη και υποσχόμαστε ότι θα τιμήσουμε τη μνήμη του με κάθε μας προσπάθεια να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο, όπως εκείνος ονειρευόταν και αγωνίστηκε για αυτό.
Η κληρονομιά του Ιώαννη Βλών θα ζει μέσα από κάθε πράξη καλοσύνης και αλληλεγγύης, κάθε φορά που κάποιος σώζεται χάρη στη δωρεά αίματος, θα θυμόμαστε ότι ήταν αυτός που μας έμαθε τι σημαίνει να δίνεις ζωή.
Η Τράπεζα Αίματος δημιουργήθηκε στη μνήμη του Αρχιλοχία (Π.Ζ.-Ε.Δ.) ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΛΩΝ, ο οποίος «έφυγε» στις 29 Σεπτεμβρίου του 1993.
Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1965 και έφυγε για τη «τελευταία του άσκηση» στις 29 Σεπτεμβρίου του 1993, σε σπηλαιοκατάδυση στη Λίμνη Βουλιαγμένης. Οι αριθμοί απλά διατυπώνουν το αναπάντητο ερώτημα : «το γιατί της μάνας» και το γιατί τόσο νέος έχοντας τόσα να δώσει ακόμα ….
Μόλις 28 χρονών και πρόλαβε πολλά. Με πιο σημαντικό, να αγαπηθεί απ’ τους ανθρώπους ,τους στρατιώτες του, τους συναδέλφους γύρω του και να τον εκτιμούν, γιατί ήξερε να δίνει, να δίνεται και ΠΑΝΤΑ να χαμογελά…….Έτσι δόθηκε και αφιερώθηκε στις Ειδικές Δυνάμεις.
Η μεγάλη του αγάπη για τα επικίνδυνα σπορ και τον στρατό, τον οδήγησε να υπηρετήσει αρχίζοντας την καριέρα του σαν υπαξιωματικός της Σ.Μ.Υ., στο κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων(ΚΕΕΔ) στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών(ΣΧΑΛ) και στα Επίλεκτα Τμήματα Αλεξιπτωτιστών (ΕΤΑ).
Πρώτευσε στο 106 Σχολείο ΟΥΚ και διακρίθηκε σε όλα τα ελληνικά και ευρωπαϊκά Σχολεία. Με το βαθμό του Αρχιλοχία Πεζικού –Ειδικών Δυνάμεων, ήταν εκπαιδευτής στην Ομάδα Επιδείξεων και Ελευθέρας Πτώσεως.
Τον χαρακτήρισαν οι πράξεις του και η στάση ζωής του: να εκπαιδεύει και να μαθαίνει στους νεότερους όσα γνώριζε χωρίς να κρατά μυστικά. Να συμπαρίσταται στον διπλανό του, με σημαία του τη συναδελφική αλληλεγγύη, βάζοντας πάντα δεύτερο τον εαυτό του. Να μοιράζεται το νερό του με τους άλλους διψασμένους κι ας ήξερε πως θα του λείψει. Από τα μικρά καθημερινά, μέχρι τις μεγάλες ανθρώπινες αξίες, ήταν παρών για να κάνει τα πάντα για τους άλλους. Έτσι και στην τελευταία του αποστολή.
Νόημα ύπαρξης, της Τράπεζας Αίματος «ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΛΩΝ» που δημιουργήσαμε στη μνήμη σου, θα είναι να συνεχίζουμε να προσφέρουμε στον συνάνθρωπό μας αυτό που θα έδινες εσύ και με τον τρόπο που πάντα το έπραττες , γιατί για μας, δεν έχεις φύγει ,απλά λείπεις ,και μοναδικό μας πιστεύω είναι ότι πεθαίνει κάποιος ΜΟΝΑΧΑ όταν τον ξεχνάμε…ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
