«Η εταιρεία σας πρόκειται να πάει για διάσωση», αναφέρεται σε μήνυμα που στέλνει o Christian Boucousis, ο οποίος ακούει στο όνομα Βοο στη δουλειά. «Ένα από τα μέλη της ομάδας σας βγήκε για να κάνει αναγνώριση και καταρρίφθηκε. Τώρα θα σώσετε τον συνεργάτη σας και θα τον φέρετε σπίτι».
Από την Emma Goldberg/New York Times
Ο Αυστραλός Boucousis, πιθανά ελληνικής καταγωγής όπως προδίδει το επώνυμο του, πρώην πιλότος μαχητικών, είναι διευθύνων σύμβουλος μιας οργάνωσης που ονομάζεται Afterburner, η οποία υπόσχεται να διδάξει «την ίδια ακρίβεια με εκείνη των επίλεκτων αεροπόρων του στρατού» σε στελέχη εταιρειών. Η εταιρεία του έχει συνεργαστεί με τις Nike, Pepsi, Bank of America και πολλές άλλες φίρμες. Όμως, αυτές οι επιχειρήσεις δεν αγωνίζονται να σώσουν συνεργάτες τους που καταρρίφθηκαν από εχθρικές διμοιρίες. Τα προβλήματά τους; Ανταγωνισμός στην αγορά, πιέσεις μετόχων, εναλλαγή εργαζομένων.
Ορισμένα στελέχη εταιρειών βρίσκουν συναρπαστικό, ωστόσο, να περνούν κάποιες ώρες νιώθοντας λιγότερο σαν εργαζόμενοι σε ένα πολυτελές γραφείο και περισσότερο σαν τον Tom Cruise. Ακόμη και με σημαντικό κόστος: Η εκπαίδευση «Top Gun Experience» του Afterburner ξεκινά από 10.000 $ για μια μικρή ομάδα και μπορεί να ανέβει έως 100.000 $ για μία μεγαλύτερη.
«Αν χάσεις από τα μάτια σου το αεροπλάνο με το οποίο πολεμάς, χάνεις τη μάχη», λέει ο Boucousis. «Αυτή τη φράση τη χρησιμοποιούμε μεταφορικά. Στην ουσία σημαίνει ότι αν χάσετε τους επιχειρηματικούς στόχους, δεν πρόκειται να τους πετύχετε ποτέ».
Υπάρχουν πολλές μεταφορικές έννοιες σε αυτό το αναπτυσσόμενο πεδίο: Το γραφείο ως πεδίο μάχης. Προσγείωση του αεροπλάνου σε μια δύσκολη περίοδο. Συγκέντρωση των στρατευμάτων για μια κυκλοφορία προϊόντος.
Η δουλειά είναι πόλεμος —ή μπορεί να υπάρχει αυτόι το κλίμα όταν είσαι διευθύνων σύμβουλος. Για να τα καταφέρεις, είναι η εποχή της εκπαίδευσης ηγεσίας τύπου Top Gun.
Πολλοί επιχειρηματικοί ηγέτες ανταποκρίθηκαν στην αβεβαιότητα των τελευταίων ετών -ανατροπή εργατικού δυναμικού, αγώνες επιστροφής στο γραφείο, οικονομική ροή- φέρνοντας πιο ήπιες, πιο συναισθηματικές συζητήσεις στις αίθουσες συνεδριάσεων. Κάποιοι ενθάρρυναν ανοιχτές συζητήσεις για την ψυχική υγεία των εργαζομένων στο γραφείο. Ένας διευθύνων σύμβουλος, προκαλώντας αντιδράσεις, δημοσίευσε ακόμη και μια selfie στο LinkedIn που δείχνει δάκρυα να κυλούν στο πρόσωπό του αφού απέλυσε δύο υπαλλήλους του.
Άλλοι πήγαν προς την αντίθετη κατεύθυνση, υιοθετώντας ένα νέο στυλ. Ο Elon Musk προκάλεσε τον Mark Zuckerbergκ σε αγώνα σε κλουβί. Ο Zuckerberg, ο οποίος προπονείται στο Brazilian jiujitsu τους τελευταίους 18 μήνες, έστειλε μήνυμα στον πρόεδρο του Ultimate Fighting Championship για να δει αν ο αντίπαλός του ήταν σοβαρός σχετικά με την πρόταση.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Τα γραφεία των εταιρειών έχουν γεμίσει εδώ και καιρό με σημάδια επιθετικότητας: Φωνές, βρισιές, traders που περπατούν με μπαστούνια λακρός. Πολλά από αυτά τέθηκαν υπό έλεγχο εν μέσω μιας ώθησης για περισσότερη ποικιλομορφία στον εταιρικό κόσμο. Αλλά σε περιόδους οικονομικής πίεσης, τέτοιου είδους εικόνες μπορεί μερικές φορές να επανέλθουν σε πλήρη ισχύ, λένε ορισμένοι ειδικοί στη διαχείριση.
«Οι επικεφαλείς εταιρειών προσπαθούν να ανακτήσουν μια αίσθηση ελέγχου που αισθάνονται ότι έχουν χάσει τα τελευταία χρόνια», δηλώνει η Cali Williams Yost, σχεδιάστρια στρατηγικής στους χώρους εργασίας. «Ψάχνουν να επαναφέρουν τον έλεγχο και την εξουσία με τρόπο που να τους φαίνεται οικείος».
Οι εταιρείες εκτιμούν από καιρό τη στρατιωτική εμπειρία στις προσλήψεις. Το Χόλιγουντ έχει για δεκαετίες εκτιμήσει τους στρατιωτικούς ηγέτες ως το απόλυτο παράδειγμα δύναμης. Αλλά τώρα τα στελέχη εταιρειών κινούνται στην πραγματικότητα ως στρατιωτικά μέλη. Εκατοντάδες εταιρείες στρέφονται σε ανορθόδοξα προγράμματα που χρησιμοποιούν προσομοιώσεις πιλότων μαχητικών, στρατιωτικές αρχές και ακόμη και τεχνικές pit stop του NASCAR για να εκπαιδεύουν στελέχη επιχειρήσεων να ανταποκρίνονται στην αβεβαιότητα και τη γρήγορη ροή.
Οι γυναίκες μπορούν και συμμετέχουν σε αυτές τις εκπαιδεύσεις, αλλά πολλές από τις εταιρείες που τις προσφέρουν διοικούνται από άνδρες, μία πηγή ανησυχίας για ορισμένους εμπειρογνώμονες διαχείρισης, οι οποίοι λένε ότι οι εργαζόμενοι αναζητούν πιο ενσυναίσθητα στυλ ηγεσίας, όχι υπερεπιθετικά. Το μερίδιο των εταιρειών του Fortune 500 που διευθύνονται από γυναίκες μόλις ξεπέρασε το όριο του 10% φέτος.
«Δεν νομίζω ότι ευθυγραμμίζεται με αυτό που οι περισσότεροι λένε ότι αναζητούν σε έναν ηγέτη, ανθρωποκεντρικός, συμπονετικός, συνεργατικός», προσθέτει η Yost.
Πέρασα δύο ώρες κάνοντας τη δική μου προσομοίωση πτήσης F35 μέσω μιας εταιρείας που ονομάζεται Squadron, η οποία έχει γραφείο στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου στο Κάτω Μανχάταν. Φόρεσα μια φόρμα, κάθισα πίσω από έναν προσομοιωτή και προσπάθησα να πλοηγήσω ένα μαχητικό αεροπλάνο γύρω από τη λίμνη Μιντ, κοντά στο Λας Βέγκας. Η ομάδα της Μοίρας μου είπε ότι θα έπρεπε να έχω ως στρόχο να… συντριβώ όχι περισσότερες από δύο φορές. Τράκαρα πέντε φορές.
Ένας εκπαιδευτής είχε εξηγήσει πριν από την πτήση ότι το τρακάρισμα δεν είναι κακό: «Αν δεν τρακάρατε, ποιο είναι το κόστος; Δεν ρισκάρατε».
Πέντε συντριβές ωστόσο δεν ήταν και το ιδανικότερο. «Σχεδιάστε καλύτερα και μάθετε ποιους στόχους θέλετε να κατακτήσετε», με συμβούλεψε ένας άλλος εκπαιδευτής της Μοίρας. «Ο σωστός προγραμματισμός είναι όλα τα λεφτά».
Περπατώντας γύρω από το γραφείο της Μοίρας, συνάντησα τον Tal Kerret, πρόεδρο της Silverstein Properties, που ελέγχει τη μίσθωση στον ιστότοπο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, ο οποίος μου είπε ότι είχε ολοκληρώσει την προσομοίωση F35 και ότι ενθάρρυνε τους υπαλλήλους του να κάνουν το ίδιο.
«Χρειάζομαι την ομάδα μου να αποδίδει υπό πίεση», είπε ο Kerret, εξηγώντας το άγχος της ιδιοκτησίας εταιρικών ακινήτων στη Νέα Υόρκη αυτή τη στιγμή, καθώς η βιομηχανία υπομένει τη δική της συντριβή λόγω της εργασίας από το σπίτι. «Ζούμε σε έναν κόσμο κινδύνου. Όταν αγοράζεις ένα ακίνητο, όταν αναπτύσσεις ένα ακίνητο, είναι αδύνατο να κάνεις κάτι με μηδενικό κίνδυνο».
Για τους πελάτες της Afterburner and the Squadron (που ήρθε στη Νέα Υόρκη το 2022), η εμπειρία της μετάβασης σε μια αποστολή μαχητικού αεροσκάφους δεν είναι πραγματικά το ζητούμενο. Αυτό που είναι πιο σημαντικό είναι η ανασκόπηση που ακολουθεί την αποστολή, όταν οι συνεργάτες συζητούν τις αδυναμίες τους και εντοπίζουν τις αιτίες των λαθών τους, ώστε να μπορούν να αποφύγουν αυτά τα λάθη στο μέλλον.
«Επιστρέφουμε μετά από μια αποστολή και αναρωτιόμαστε, “Γεια, τι στόχο βάλαμε να πετύχουμε σήμερα;”» λέει ο Boucousis.
Οι βετεράνοι του στρατού, όπως ο Jocko Willink, πρώην βατραχάνθρωπος, δεν εκπλήσσονται που μια περίοδος χάους στο χώρο εργασίας ωθεί τις εταιρείες να επανεξετάζουν τη διαχείριση, μερικές φορές με ακραίους τρόπους. «Η πανδημία αποκάλυψε ότι χρειαζόμαστε καλύτερη ηγεσία», λέει ο Willink. «Όταν οι άνθρωποι δεν έρχονται στη δουλειά και δεν τους βλέπεις πλέον κάθε μέρα, πρέπει να χρησιμοποιείς καλύτερη αποκεντρωμένη διοίκηση. Αυτός είναι ένας κλασικός νόμος όσον αφορά την ηγεσία στη μάχη».
Ο Willink θυμήθηκε μια επιχείρηση κατά τη διάρκεια της θητείας του ως βατραχανθρώπου, όταν έπρεπε να στείλει την ομάδα του σε μια απομονωμένη περιοχή όπου δεν θα μπορούσε να την υποστηρίξει. «Υπήρξε πολύ μεγάλος κίνδυνος για όλα τα παιδιά μου αλλά έπρεπε να εκτελέσουν την αποστολή τους», λέει, προσθέτοντας ότι οι ηγέτες των επιχειρήσεων πρέπει επίσης να ζυγίζουν συνεχώς τον κίνδυνο. «Δεν είναι οι ίδιες συνέπειες, αλλά έχεις πολλά να βάλεις στο μυαλό σου».
Ωστόσο, το αν η σοφία των βατραχανθρώπων μπορεί να σχετιστεί με την κυκλοφορία ενός προϊόντος, δεν είναι σαφές. «Το ερώτημα είναι -προορίζεται να είναι διασκεδαστικό; Προορίζεται να φωτογραφηθεί; Ή προορίζεται να έχει αντίκτυπο;», αναρωτήθηκε η Melissa Nightingale, συνιδρύτρια της εταιρείας εκπαίδευσης διαχείρισης Raw Signal Group, όσον αφορά την επαγγελματική εξέλιξη. «Περίπου το 75% των προσπαθειών επαγγελματικής ανάπτυξης πέφτουν στο πάτωμα».
Ωστόσο, ανεξάρτητα από το ποιά είναι πραγματικά τα οφέλη, η μαχητικότητα στη διαχείριση ως στυλ συνεχίζει να εξαπλώνεται στις ΗΠΑ, καθώς οι εταιρείες εκπαιδεύουν τους υπαλλήλους τους με τρόπους που δεν περιλαμβάνουν οθόνες της πλατφόρμας Zoom.
