Tρίτη 7 Απριλίου 2026

Ο ξαφνικός θάνατος ενός νεαρού αρχιτέκτονα, ο οποίος είναι γιος πρώην υπουργού, έρχεται να προστεθεί στους ξαφνικούς θανάτους 50 και πλέον εκατομμυρίων ανθρώπων στη διάρκεια της μετεμβολιαστικής εκστρατείας COVID-19.

Ενώ δεν θα έπρεπε μας προκάλεσε για μία ακόμη φορά ιδιαίτερη εντύπωση η απουσία οιασδήποτε αναφοράς από τα συστημικά ΜΜΕ -ακόμη και της αριστεράς-στη πιθανότητα ο θάνατος του νεαρού Βασίλη Ρίζου, ο οποίος χωρίς να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας έφυγε ξαφνικά στον ύπνο του, μόλις στα 48 του χρόνια, από ανακοπή καρδιάς.

Δεν καταφέραμε να διαπιστώσουμε εάν ο ίδιος είχε λάνει τα εμβόλια COVID. H μητέρα του όμως, η κ. Φωτίου υπήρξε θιασώτης των εμβολίων κάνοντας λόγο για είναι υπέρτατη πράξη αλληλεγγύης. Περιέργως από το προφίλ της στο Facebook έχουν διαγραφεί οι αναρτήσεις της από την περίοδο 2019-2022.

Αντίστοιχες διαγραφές έχουν υπάρξει και στα ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ όσο αφορά τις σχετικές δηλώσεις της κ. Φωτίου η οποία φυσικά δεν είναι το μόνο στέλεχος της Αριστεράς που θα έχει διαγράψει τις υπέρ των εμβολίων και lockdowns δηλώσεις τoυ.

Άλλωστε έχουν διαγράψει από τη “συλλογική μνήμη” το όνομα Ηλίας Σπαντιδάκης ή Louis Tikas.

By Ian Ford

Η ίδια η κ. Φωτίου εμπλέκεται και σε άλλο εργαλείο της Agenda 2030 την εισβολή των ισλαμιστών ορδών στον δυτικό κόσμο με στόχο τον αφανισμό του πληθυσμού. Οι MKO του αντισημίτη ευγονιστή και χορηγού των εμφανίσεων του Τσίπρα στα σαλόνια του deep state [Clintons, etc] Soros έχουν καταλυτική κυριαρχία εδώ.

Τόσο οι “μετανάστες που λιάζονται” όσο και η planδημία COVID- plus τα εμβόλια- είναι εκ των εργαλείων της ίδιας Αgenda Αποπληθυσμού 2030.

Ακολουθεί προσομοίωση (simulation) σαν και δαύτες στις οποίες αρέσκεται το δίδυμο Gates-Schwab

Στα Αρχεία του Κράτους βρίσκονται οι σειριακοί αριθμοί και η προέλευση των εμβολίων COVID-19 που έλαβαν 7 και πλέον εκατομμύρια πολίτες μαζί με το όνομα, το AΦΜ και την ταυτότητα του λήπτη.

Φαντασθείτε αυτά τα στοιχεία για τους εμβολιασθέντες πολίτες των χωρών της Ε.Ε. σε έναν [η και περισσότερους] κεντρικούς υπολογιστές κάπου στην Ελβετία.

Οι χειριστές και όσοι έχουν πρόσβαση εδώ μπορούν να διαπιστώσουν για παράδειγμα σε ποια χρονική περίοδο-απόσταση από τη λήψη του εμβολίου COVID o λήπτης φεύγει ξαφνικά από τη ζωή ή βρίσκεται αντιμέτωπος με καρκίνους turbo.

Πέντε και πλέον χρόνια μετά την εμβολιαστική εκστρατεία COVID-19 oι λήπτες φεύγουν ξαφνικά από τη ζωή.

Για να εξοβελίσει κάθε υπόννοια το Κράτος-τα Ευρωπαικά Κράτη δεν είχαν παρά να δώσουν στη δημοσιότητα τα πραγματικά ποσοστά των εμβολιασθέντων ανάμεσα σε εκείνους που φεύγουν ξαφνικά. Θα το έπρατταν εάν υπερτερούσαν οι ανεμβολίαστοι.

Είναι τόσο απλό μια και τα κράτη λειτούργησαν με στοιχεία και πίνακες που θα ζήλευε και η STASI όταν χρειάσθηκε να τρομοκρατήσουν τους πολίτες τους ώστε να λάβουν τα εμβόλια ευθανασίας για έναν ιό που είχαν προαναγγείλει 10 και πλέον έτη πριν το Ιδρυμα Rockefeller, o Obama, o Gates ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που γνώριζαν ότι επίκειται planδημία.

Στους διαδρόμους Συνόδου του ΟΑΣΑ δέκα και πλέον έτη πριν 3 πολλοί γνωστοί Έλληνες πολιτικοί έγιναν αποδέκτες της πληροφορίας ότι το 2020 θα είχαμε planδημία.

Στο μεταξύ οι ευγονιστές εμπνευστές της planδημίας η οποία προκλήθηκε από τον ιό-βιολογικό όπλο που κατασκεύασε ο Αμερικανός καθηγητής Ralph Baric -σύμφωνα με τον επιφανή “συστημικό” καθηγητή και ερευνητή Jeffrey Sachs-φρόντισαν σχεδόν σε όλα τα κράτη να στήσουν προπαγανδιστικούς μηχανισμούς στα πλαίσια της παγκόσμιας στρατιωτικής επιχείρησης COVID.

[Θυμάστε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012;

Αυτή η γιγάντια μαύρη φιγούρα που περπατούσε σε ένα στάδιο γεμάτο με νοσοκομειακά κρεβάτια… νοσοκόμες που χορεύουν γύρω από άδεια κρεβάτια… λαμπερά σύμβολα ιού που επιπλέουν στο νερό…Το ονόμασαν «τέχνη» και «εορτασμό». Τώρα κοιτάξτε το ξανά.
Αρχίζει να βγάζει πολύ περισσότερο νόημα, έτσι δεν είναι; Μας δείχνουν το σενάριο σε κοινή θέα για πάνω από μια δεκαετία]

Remember the 2012 London Olympics?

That giant black figure stalking through a stadium packed with hospital beds… nurses dancing around empty cots… glowing virus symbols floating in the water…

They called it “art” and “celebration.”

Now look at it again.
It’s starting to… pic.twitter.com/Mcfbxa6qBb

— “Sudden And Unexpected” (@toobaffled) April 7, 2026

Στην Ελλάδα χρηματοδότησαν την έκδοση εφημερίδων και τη δημιουργία μηντιακών ομίλων διά μέσω των οποίων προωθούν τα κατ΄εξοχήν εργαλεία της Agenda 2030. Mάλιστα οι μηχανισμοί που χρησιμοποίησαν πριμοδότησαν με εκατομμύρια fake αναγνώστες τις ιστοσελίδες των media που υπηρετούσαν την Agenda αφανισμού του κοστοβόρου και σκεπτόμενου δυτικού ανθρώπου και δυτικού πολιτισμού.

Ο στόχος η χριστιανική και η εβραική οικογένεια και ο δυτικός άνθρωπος. Οσο αφορά την αλλοίωση των επισκεψιμοτήτων ένας από τους τύπους που είχαν στήσει μηχανισμό αντίστοιχο με τα Ελληνικά Hoaxes όσο αφορά τις ψευδεπίγραφες επισκεψιμότητες και αναγνωσιμότητες των ΜΜΕ της Agenda προήχθη στη συνέχεια σε επικεφαλής Νοσοκομείου!

Πρόκειται για μία από τις πλέον Μαύρες Περιόδους της μεταπολεμικής ιστορίας της Ευρώπης.

Καθώς βοά ο πλανήτης για τους ξαφνικούς θανάτους που ακολουθούν την μετεμβολιαστική εκστρατεία COVID πόσο ξεδιάντροπο είναι για την ελληνική αριστερά στο σύνολό της η αποφυγή κάθε αναφοράς ή έστω ερωτημάτων για τον ρόλο των εμβολίων και την προέλευση της planδημίας. Κι ενώ τώρα πλέον υα στοιχεία υπάρχουν εν αφθονία. Κανείς τους δεν τολμά να αντικρύσει τον Ελέφαντα στο δωμάτιο. Τον αφήνουν απλά να λιάζεται…

Ανάμεσα στα εργαλεία της Agenda 2030 φυσικά είναι και η WOKE εμμονή οι εδώ στόχος η κοστοβόρα δυτική οικογένεια-ο αφανισμός του “λευκού αποικιοκράτη”.

Η Elizabeth Weiss καθηγήτρια ανθρωπολογίας στο San José State University καταγράφει στη New York Post, σε άρθρο με τίτλο “Πώς η woke πολιτική νικά την επιστήμη — και κλείνει την πόρτα στην ανακάλυψη” την επιχείρηση αφανισμού κάθε ίχνους αποτυπώματος του λευκού ανθρώπου στην ανθρώπινη ιστορία. 

Δείτε και αναρωτηθείτε>

Κρυμμένη σε μια σκοτεινή ειδοποίηση σε ένα ομοσπονδιακό μητρώο είναι μια άχρηστη γραμμή που θα μπορούσε να ξαναγράψει την ανθρώπινη ιστορία.

Αναφέρει ότι το Κρατικό Πανεπιστήμιο του San José [SJSU] διατηρεί ανθρώπινα λείψανα ενός ατόμου της Εποχής των Παγετώνων από το Maui, της Χαβάης, στην ερευνητική του συλλογή.

This is what a vaccine injured infant looks like.

“You don’t get to look away. This is heartbreaking but is what is happening immediately following vaccinations and it’s time to stop ignoring the mothers.

Bobby's parents said,
"My 4 month old son was perfectly fine before he… pic.twitter.com/pcZBiK0PUk

— “Sudden And Unexpected” (@toobaffled) April 8, 2026

Αν αληθεύει, είναι πραγματικά εντυπωσιακό — επειδή η Χαβάη γενικά πιστεύεται ότι κατοικήθηκε μεταξύ 800 και 1000 μ.Χ.

Η Εποχή των Παγετώνων, ή Πλειστόκαινο-Ice Age, or Pleistocene epoch, έληξε πριν από περίπου 12.000 χρόνια, γεγονός που καθιστά το SJSU τουλάχιστον 10.000 χρόνια παλαιότερο από την παλαιότερη γνωστή ανθρώπινη παρουσία στη Χαβάη.

Οι Παλαιοινδιάνοι-Paleoindians, τα παλαιότερα ανθρώπινα λείψανα στην Αμερική, έχουν ανακαλυφθεί στις ηπειρωτικές ΗΠΑ που χρονολογούνται πριν από 12.000 χρόνια — αλλά λιγότεροι από δύο δωδεκάδες από αυτούς έχουν βρεθεί ποτέ εδώ, συμπεριλαμβανομένων μόνο τριών ατόμων της Εποχής των Παγετώνων.

Έτσι, το να βρεις οποιουσδήποτε Παλαιοινδιάνους στη Χαβάη είναι πρωτοποριακό, αλλά το να βρεις έναν από την Εποχή των Παγετώνων είναι εκπληκτικό.

Ανθρωπολόγοι σε όλο τον κόσμο θα πρέπει να ενθουσιαστούν από αυτή την εντυπωσιακή ανακάλυψη, ζητώντας να επισκεφθούν το SJSU για να δουν αυτά τα ερείπια και βομβαρδίζοντας το πανεπιστήμιο με ερωτήσεις.

Θα μπορούσατε να υποθέσετε ότι κάθε εργαλείο που διαθέτει η σύγχρονη επιστήμη αξιοποιείται σε αυτήν την εκπληκτική ανακάλυψη.

Αλλά τίποτα από αυτά δεν συμβαίνει.

Αντίθετα, αυτά τα δυνητικά ανεκτίμητα ανθρωπολογικά στοιχεία επιστρέφουν στη Χαβάη για «επανάταφία και σωστή φροντίδα» – στα χέρια ενός οργανισμού που στοχεύει στην «αναίρεση των κακών του αποικιοκρατίας».

[δλδ ο “λευκός αποκοιοκράτης” είναι ο στόχος]

Ο λόγος είναι ένας ομοσπονδιακός νόμος που ονομάζεται NAGPRA, ο νόμος για τους τάφους και τον επαναπατρισμό των ιθαγενών Αμερικανών.

Το Κογκρέσο ψήφισε τον NAGPRA το 1990 για την αποκατάσταση ανθρώπινων λειψάνων και άλλων σημαντικών αντικειμένων σε «πολιτισμικά συνδεδεμένες» σύγχρονες φυλές και ιθαγενείς οργανώσεις της Χαβάης.

Ο νόμος αναγνώρισε ότι τα μουσεία και τα ερευνητικά ιδρύματα δεν αντιμετώπιζαν πάντα τέτοια αντικείμενα με σεβασμό και προσπάθησε να επανορθώσει όταν μπορούσε να εντοπιστεί «κοινή ομαδική ταυτότητα» μεταξύ ενός αντικειμένου και μιας σημερινής φυλής.

Ανέφερε ότι χρειάζονταν «γεωγραφικά, συγγενικά, βιολογικά, αρχαιολογικά, ανθρωπολογικά, γλωσσικά, λαογραφικά, προφορικά παραδοσιακά, [ή] ιστορικά» στοιχεία πριν από τον επαναπατρισμό λειψάνων ή αντικειμένων.

Ωστόσο, τον Δεκέμβριο του 2023, το Υπουργείο Εσωτερικών του Προέδρου Joe Biden άλλαξε τις κανονιστικές του οδηγίες σχετικά με τους επαναπατρισμούς NAGPRA — προσθέτοντας την «παραδοσιακή γνώση των ιθαγενών Αμερικανών» στον κατάλογο των απαραίτητων στοιχείων.

Και οι ενημερωμένοι κανονισμοί «απαιτούν σεβασμό στην παραδοσιακή γνώση των ιθαγενών Αμερικανών για τους γραμμικούς απογόνους, τις ινδιάνικες φυλές και τις ιθαγενείς οργανώσεις της Χαβάης».

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και τα στοιχεία DNA δεν μετράνε για τίποτα εάν μια φυλή λέει το αντίθετο.

Ο NAGPRA προοριζόταν να είναι ένας συμβιβασμός μεταξύ των ιθαγενών κοινοτήτων και των επιστημόνων.

Στόχος ήταν η επιστροφή σαφώς συνδεδεμένων ανθρώπινων λειψάνων στους σύγχρονους απογόνους τους, αφήνοντας παράλληλα τους ερευνητές ελεύθερους να μελετήσουν τα μη συνδεδεμένα λείψανα.

Περίπου το 92% τέτοιων αναγνωρίσιμα συνδεδεμένων λειψάνων είχε επιστραφεί πριν από το 2022.

Ωστόσο, μια συμμαχία ιθαγενών ακτιβιστών και προοδευτικών ακαδημαϊκών προώθησε ένα ασταμάτητο κίνημα «όλα πίσω», ανατρέποντας την αρχική πρόθεση της NAGPRA.

Στην Καλιφόρνια, για παράδειγμα, η ανθρωπολογική έρευνα έχει ουσιαστικά σταματήσει, αντικατασταθεί από μια προσπάθεια σηματοδοτικής αρετής να δοθεί στις φυλές οτιδήποτε ζητήσουν – ακόμη και αν σαφώς δεν υπάρχει γνήσια σχέση.

Μερικές φορές η προσπάθεια είναι εντελώς φάρσα: Μπουζί και περιττώματα αλιγάτορα που βρέθηκαν σε μια τοποθεσία στη Φλόριντα έχουν χαρακτηριστεί ως κτερίσματα τάφων και έχουν επαναπατριστεί.

Δεν είναι σαφές πώς το SJSU κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα λείψανα που έχει στην κατοχή του χρονολογούνται από την Εποχή των Παγετώνων.

Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή ανακοίνωση, «Ένα έγγραφο που σχετίζεται με τα ανθρώπινα λείψανα αναφέρει την προέλευσή τους από το Maui, της Χαβάης, από τα τέλη της εποχής των παγετώνων-Pleistocene epoch».

Αλλά αυτό ήταν όλο που χρειάστηκε ο συντονιστής NAGPRA του SJSU για να συμβουλευτεί τις οργανώσεις των ιθαγενών της Χαβάης και να αποφασίσει ότι τα λείψανα «ταυτοποιούνται σαφώς» ως συνδεδεμένα με τους σύγχρονους Χαβανέζους.

Αυτό δεν είναι επιστήμη· είναι πολιτική.

Τώρα, το SJSU σχεδιάζει να επαναπατρίσει αυτά τα φερόμενα αρχαία ανθρώπινα λείψανα στον Hui Iwi Kuamo’o — έναν οργανισμό που ιδρύθηκε το 2015 με μοναδικό να πίσω αντικείμενα από αυτό που η ομάδα αποκαλεί «κλοπή» των Δυτικών ερευνητών.

Επιμελήθηκα τις συλλογές σκελετικών υπολειμμάτων του SJSU για σχεδόν 20 χρόνια. Δεν γνώριζα κανένα τέτοιο υλικό.

Αν το γνώριζα, σίγουρα θα τα είχα μελετήσει.

Ίσως να είχα κερδίσει ένα βραβείο Νobel για μια τόσο πρωτοποριακή έρευνα, αν τα υπολείμματα χρονολογούνται πραγματικά από το Πλειστόκαινο.

Και τώρα, είναι αδύνατο να μάθουμε ποτέ την αλήθεια.

Αλλάχθηκε κάποια ετικέτα;

Είναι αυτά γνήσια υπολείμματα της Εποχής των Παγετώνων, αλλά προέρχονται από κάπου αλλού;

Είναι αυτά τα οστά πολύ πιο πρόσφατης προέλευσης, ίσως μόνο μερικών εκατοντάδων ετών;

Δεν είναι καθόλου ανθρώπινα, αλλά οστά ενός πουλιού;

Μόνο η επιστημονική έρευνα για τα υπολείμματα του SJSU μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα.

Αλλά όταν οι πολιτικοί στόχοι υπερισχύουν της επιστημονικής περιέργειας, η επιστήμη χάνει.

Η Elizabeth Weiss είναι ομότιμη καθηγήτρια ανθρωπολογίας στο San José State University και συγγραφέας του βιβλίου «Στο μονοπάτι του πολέμου: Οι μάχες μου με Ινδιάνους, Πρετεντιανούς και Αφυπνισμένους Πολεμιστές-On the Warpath: My Battles with Indians, Pretendians, and Woke Warriors».

Βασίλης Ρίζος, 48. Είχε λάβει τα εμβόλια COVID-19;

Πέθανε Ξαφνικά σε ηλικία μόλις 48 ετών και ο γιος της πρώην υπουργού και βουλευτή της Νέας Αριστεράς Θεανώς Φωτίου, αρχιτέκτονας Βασίλης Ρίζος.

Πάνω από 50 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο το κόσμο έχουν πεθάνει ξαφνικά ενώ ουκ έστιν αριθμός για εκείνους που βρίσκονται αντιμέτωποι με turbo καρκίνους μετά την εμβολιαστική εκστρατεία COVID-19.

Δίχως να γνωρίζουμε εάν ο Βασίλης Ρίζος είχε λάβει τα εμβόλια COVID δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι ο ξαφνικός θανατός του από ανακοπή καρδιάς βάζει στο τραπέζι με ισχυρές πιθανότητες το σενάριο του mRNA δολοφόνου.

Σας θυμίζουμε ότι πολύ πρόσφατα ο καθηγητής του Columbia University Jeffrey Sachs χαρακτήρισε τον ιό που προκαλεί τον COVID-19 βιολογικό όπλο και απέδωσε την κατασκευή του στον Aμερικανό καθηγητή Ralph Baric, από τους δε Epstein Files διαπιστώσαμε ότι το δίδυμο Gates-Epstein σχεδίαζαν 20ετές asset planδημιών.

Ο Αρχιτέκτονας Βασίλης Ρίζος που έφυγε από τη ζωή ξαφνικά λόγω ανακοπής ήταν πατέρας ενός παιδιού

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Βασίλης Ρίζος δεν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας, όμως έφυγε αιφνίδια από τη ζωή έπειτα από ανακοπή καρδιάς στον ύπνο του.

Ο άτυχος άνδρας, ο χαμός του οποίου βύθισε στο πένθος τον πολιτικό χώρο της Αριστεράς, ήταν αρχιτέκτονας και πατέρας ενός παιδιού.

Η Ανοιχτή Πόλη αποχαιρέτισε με βαθιά θλίψη τον Βασίλη Ρίζο

Η ξαφνική απώλεια του Βασίλη Ρίζου μας συγκλόνισε. Αρχιτέκτονας με διακρίσεις σε διεθνείς και πανελλαδικούς διαγωνισμούς, αλλά και με πλατιές πολιτικές και κοινωνικές αναζητήσεις, ο Βασίλης είχε πλούσια δράση σε ζητήματα πόλης και αστικού σχεδιασμού, καθώς και στο χώρο της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ένας πραγματικός σύντροφος, με διεισδυτική κριτική σκέψη και αγωνιστικότητα, ο Βασίλης Ρίζος υπήρξε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος και σταθερός συνοδοιπόρος με την Ανοιχτή Πόλη. Πάντα ευγενικός, πάντα κοντά μας με τις προτάσεις του, πάντα πρόθυμος να συνεισφέρει στον αγώνα για μια πιο δίκαιη και συμπεριληπτική πόλη.

Τα λόγια είναι φτωχά. Σύντροφοι σαν τον Βασίλη Ρίζο είναι πολύτιμοι και η απώλεια τους δυσβάσταχτη – ιδιαίτερα όταν συμβαίνει σε μια τόσο δημιουργική ηλικία. Η θλίψη μας είναι βαθιά. Ελάχιστη οφειλή μας, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε τη δημοκρατική και αλληλέγγυα πόλη για την οποία πάλεψε κι εκείνος.

Ευχόμαστε δύναμη στη μητέρα του Θεανώ Φωτίου και στέλνουμε τα θερμότερα συλλυπητήρια σε όλους τους οικείους του.

Το αντίο της Νέας Αριστεράς στον Βασίλη Ρίζο

Αποχαιρετούμε σήμερα με μεγάλη οδύνη τον σύντροφό μας Βασίλη Ρίζο.

Ο Βασίλης, γιος της Θεανώς Φωτίου και του Δημήτρη Ρίζου, είχε συνυφάνει την τόσο σύντομη ζωή του με τη γνώση και τη δράση του στην Αρχιτεκτονική, την Αριστερά και την Αθήνα. Ένας λαμπρός αρχιτέκτονας με διακρίσεις σε διεθνείς και πανελλαδικούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, ασχολήθηκε με το «χώρο» όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και κινηματικά και πολιτικά. Από μαθητής ήταν ο άνθρωπος της πόλης του, της γειτονιάς του, των Αμπελόκηπων, και των ανθρώπων της. Μέλος και υποψήφιος της «Συμμαχίας για ένα προοδευτικό ΤΕΕ», της δημοτικής παράταξης, Ανοιχτή Πόλη αλλά και σταθερά μέλος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Άνω Αμπελοκήπων, έκανε πράξη όσα πίστευε για την ενεργό δράση των αριστερών ανθρώπων.

Όπου υπήρχε στην Αθήνα ζήτημα διεκδίκησης αλλά και σχεδιασμού δημόσιου χώρου αυτός ήταν παρών. Ως μέλος της «Ανάπλασης Αθήνας», το 2018-2019, είχε την ευθύνη του έργου ανάπλασης των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Στα πέτρινα χρόνια της ανθρωπιστικής κρίσης, ως μέλος και αργότερα συντονιστής της «Αλληλεγγύης για Όλους», ήταν πάντα εκεί για όποιον συνάνθρωπό μας είχε ανάγκη. Σημαντική ήταν η συμβολή του κατά στην πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς, στον νόμο για τις αγορές «Χωρίς Μεσάζοντες».

Ο Βασίλης ήταν μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και έπειτα της Νέας Αριστεράς. Μαζί με τη μητέρα του Θεανώ είχαν σχεδιάσει τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ και τα γραφεία της Νέας Αριστεράς έχουν τη δική του αρχιτεκτονική υπογραφή. Ο Βασίλης ήταν πάνω από όλα ένας πολύ γλυκός γιος, πατέρας, φίλος, άνθρωπος που μας άφησε πολύ νέος και πολύ αναπάντεχα.

Στη Θεανώ, το γιο του Δημήτρη και σε όλους τους δικούς του ανθρώπους τα θερμά συλλυπητήρια.

Συλλυπητήρια από Βουλή και κυβέρνηση

Τα συλλυπητήρια, εκ μέρους της κυβέρνησης, για την απώλεια του γιού της βουλευτού της Νέας Αριστεράς Θεανώς Φωτίου, εξέφρασε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος Παπαθανάσης, σε παρέμβασή του στην ολομέλεια της Βουλής.

«Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια για την απώλεια του υιού της κυρίας Θεανώς Φωτίου, που μόλις πληροφορηθήκαμε ότι απεβίωσε ξαφνικά. Τα θερμά συλλυπητήριά μας», είπε ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Τα θερμά συλλυπητήρια εκ μέρους όλων μετέφερε ο προεδρεύων Γιώργος Γεωργαντάς.

[COVID-19> Iδού πως στήθηκε η Παγκόσμια Στρατιωτική Επιχείρηση Mαύρου Κύκνου της planδημίας]

Συγκινητικός αποχαιρετισμός του Γαβριήλ Σακελλαρίδη στον γιο της Φωτίου: «Σύντροφε Βασίλη, σε ευχαριστούμε για όλα»

Το δικό του αντίο είπε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, στον γιο της Θεανώς Φωτίου που έφυγε απρόσμενα από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών, με μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Αγαπημένη μας Θεανώ ό,τι και να σου πούμε είναι λίγο. Είναι αδιανόητο να το χωρέσει το μυαλό μας. Η σκέψη μας σε σένα και στον εγγονό σου», γράφει μεταξύ άλλων ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης στην ανάρτησή του.
Η ανάρτησή του

Ο σύντροφος Βασίλης Ρίζος έφυγε ξαφνικά σήμερα το πρωί από ανακοπή.

Πολύ δύσκολος ένας τέτοιος αποχαιρετισμός.

Αγαπημένη μας Θεανώ ό,τι και να σου πούμε είναι λίγο. Είναι αδιανόητο να το χωρέσει το μυαλό μας. Η σκέψη μας σε σένα και στον εγγονό σου.

Σύντροφε Βασίλη, σε ευχαριστούμε για όλα.

Θεανώ Φωτίου> Ο εμβολιασμός COVID-19 είναι υπέρτατη πράξη αλληλεγγύης

Με βάση τις δημόσιες δηλώσεις της κατά την περίοδο των εμβολιασμών, η Θεανώ Φωτίου, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, υποστήριζε τον καθολικό εμβολιασμό και χαρακτήριζε τον εμβολιασμό ως «υπέρτατη πράξη αλληλεγγύης»
.
Αν και δεν υπάρχει ρητή, δημόσια ανακοίνωση ή φωτογραφικό ντοκουμέντο που να επιβεβαιώνει την ημερομηνία που έλαβε η ίδια το εμβόλιο, η ίδια δήλωνε υπέρμαχος της εμβολιαστικής διαδικασίας, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση για τον τρόπο προώθησης των εμβολίων και όχι για το εμβόλιο καθεαυτό

H πάντα πρόθυμη [του αφανισμού μας] Αριστερά

Tρίτη 11 Νοεμβρίου 2025

By Abraham 

-Το όνομά του ήταν Avrohom Lison. Ήταν 92 ετών.

Ο Lison γεννήθηκε το 1922 σε μια Χασιδική οικογένεια στο Ponevezh, της Λιθουανίας.

«Παιδιά», μας είπε στα Yiddish, «έχω δει ένα-δυο πράγματα στη ζωή και θέλω να σας πω κάτι: Τα χρήματα έρχονται και φεύγουν. Η τιμή έρχεται και φεύγει. Όλα παρασύρονται από τον άνεμο. Το μόνο πράγμα που μένει μαζί σου για μια ζωή είναι λίγο pnimiyut, λίγο βάθος πνεύματος.

– Η γενετική διαφορά μεταξύ δύο οποιωνδήποτε ανθρώπων είναι κατά μέσο όρο 0,1% . Αυτό το 0,1% είναι που κάνει κάθε ζωή ιερή. Αν το σβήσουμε αυτό, μένει ένας αριθμός. Λιγότερο από ένα τούβλο στον τοίχο [Chabad-Lubavitch για την ΑΙ]

-Η επιταγή που δίνει ο Θεός στον εβραϊκό λαό πιο συχνά είναι να μην τον αγαπούν, να τον φοβούνται ή να μην κάνουν τη μία ή την άλλη mitzvah. Η μία οδηγία που λαμβάνουμε στην Τorah πιο συχνά από οποιαδήποτε άλλη είναι να μην φοβόμαστε. Πιστεύω ότι η υπερνίκηση του φόβου ή η επίτευξη ενός σημείου όπου δεν έχεις άλλον φόβο άλλον παρά μόνο για τον Παράδεισο, είναι απαραίτητη [Rabbi Levi Shemtov]

The Ludlow Massacre

Πολλά περισσότερα από 2.000 μίλια χώριζαν το κτήμα Rockefeller από το Νότιο Colorado όταν τη Δευτέρα 20 Απριλίου 1914 έπεσε ο πρώτος πυροβολισμός στο Ludlow. Μια από τις πιο δραματικές αντιπαραθέσεις της ιστορίας μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας – η λεγόμενη σφαγή του Ludlow – έλαβε χώρα στα ορυχεία της εταιρείας Colorado Fuel and Iron Company (CF&I) που ανήκει στον Rockefeller.

Η απεργία διήρκεσε μήνες και τον Απρίλιο του 1914, ο John D. Rockefeller, Jr., εμφανίστηκε ενώπιον του Κογκρέσου, όπου χαρακτήρισε την αντιπαράθεση ως «εθνικό ζήτημα, το αν οι εργαζόμενοι θα επιτρέπεται να εργάζονται υπό τις συνθήκες που επιθυμούν». Αποφεύγει την πιθανότητα να επιτραπεί σε «εξωτερικούς ανθρώπους» — εννοώντας τους συνδικαλιστές οργανωτές — «να έρχονται και να παρεμβαίνουν στους εργαζόμενους που είναι απόλυτα ικανοποιημένοι με τις συνθήκες εργασίας τους». Ο πρόεδρος της επιτροπής ρώτησε τον Rockefeller αν θα τηρούσε τις αντισυνδικαλιστικές του αρχές ακόμη και «αν αυτό κοστίσει όλη σου την περιουσία και σκοτώσει όλους τους υπαλλήλους σου». Ο John D. Rockefeller, Jr. απάντησε: «Είναι μια σπουδαία αρχή».

Οκτώβριος 1913: Ο ομοσπονδιακός διαμεσολαβητής Ethelbert Stewart σχολιάζει την κατάσταση

Θεωρητικά, ίσως, η περίπτωση του να μην έχεις τίποτα να κάνεις σε αυτόν τον κόσμο παρά μόνο να δουλεύεις, θα έπρεπε να είχε κάνει αυτούς τους ανθρώπους με πολλές γλώσσες, τόσο ευτυχισμένους και ικανοποιημένους όσο ισχυρίζονται οι διευθυντές… Το να σου έχει ανατεθεί ένα σπίτι για να ζεις… το να σου έχει παρασχεθεί ένα κατάστημα από τον εργοδότη σου όπου θα αγοράζεις από αυτόν τρόφιμα όπως αυτός, σε τιμή που ο ίδιος ορίζει… το να έχεις εκκλησίες, σχολεία… και δημόσιες αίθουσες δωρεάν για να τις χρησιμοποιείς για οποιονδήποτε σκοπό εκτός από το να συζητάς για πολιτική, θρησκεία, συνδικαλισμό ή βιομηχανικές συνθήκες, με άλλα λόγια, να σου παραδίδονται τα πάντα από την κορυφή, το να… σου απαγορεύεται να έχεις οποιαδήποτε σκέψη, φωνή ή φροντίδα σε οτιδήποτε στη ζωή εκτός από την εργασία, και να σε βοηθούν σε αυτό ένοπλοι των οποίων η λειτουργία ήταν, κυρίως, να διασφαλίζουν ότι δεν συζητάς για τις συνθήκες εργασίας με έναν άλλο άνθρωπο που μπορεί να γνώριζε κατά λάθος τη γλώσσα σου – αυτή ήταν η ικανοποιημένη, ευτυχισμένη, ευημερούσα κατάσταση από την οποία προέκυψε αυτή η απεργία… Το ότι οι άνδρες έχουν επαναστατήσει προκύπτει από το γεγονός ότι είναι άνδρες. 

John D. Rockefeller και John D. Rockefeller, Jr

20 Σεπτεμβρίου 1915: Ο John D. Rockefeller Junior ταξιδεύει στο Colorado και μιλάει στους ανθρακωρύχους
Είμαστε όλοι συνεργάτες κατά κάποιο τρόπο. Το κεφάλαιο δεν μπορεί να τα πάει καλά χωρίς εσάς τους άντρες, και εσείς οι άντρες δεν μπορείτε να τα πάτε καλά χωρίς κεφάλαιο. Όταν κάποιος έρχεται και σας λέει ότι το κεφάλαιο και η εργασία δεν μπορούν να τα πάνε καλά, αυτός ο άνθρωπος είναι ο χειρότερος εχθρός σας. Τα πάμε αρκετά φιλικά εδώ σε αυτό το ορυχείο αυτή τη στιγμή, και δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο εσείς οι άντρες δεν μπορείτε να τα πάτε καλά με τους διευθυντές της εταιρείας μου όταν επιστρέψω στη Νέα Υόρκη.

Σεπτέμβριος 1915: Ο ηγέτης των United Mine Workers, John Lawson, σχολιάζει την επίσκεψη του John D. Rockefeller στα ορυχεία>
Πιστεύω ότι ο κ. Rockefeller είναι ειλικρινής… Πιστεύω ότι προσπαθεί ειλικρινά να βελτιώσει τις συνθήκες μεταξύ των ανδρών στα ορυχεία. Οι προσπάθειές του πιθανότατα θα οδηγήσουν σε κάποιες βελτιώσεις που ελπίζω ότι μπορεί να αποδειχθούν μόνιμες.

Ωστόσο, ο κ. Rockefeller έχει χάσει το θεμελιώδες πρόβλημα στα στρατόπεδα εξόρυξης άνθρακα. Η δημοκρατία δεν υπήρξε ποτέ μεταξύ των ανδρών που μοχθούν κάτω από το έδαφος – οι εταιρείες άνθρακα την έχουν εξαλείψει. Τώρα, ο κ. Rockefeller δεν αποκαθιστά τη δημοκρατία,  γι΄αυτό προσπαθεί να υποκαταστήσει τον πατερναλισμό.

Luis Tikas ή Ηλίας Σπαντιδάκης

Γεννήθηκε στην Λούτρα Ρεθύμνου το 1886 και ο πατέρας του ονομαζόταν Αναστάσιος. Το 1906 σε ηλικία 20 ετών μετανάστευσε στις ΗΠΑ. Πριν φύγει έβγαλε μια φωτογραφία φορώντας την παραδοσιακή κρητική στολή και την άφησε ως ενθύμιο στους συγγενείς του. Δεν επρόκειτο να ξανανταμωθούν. Στις ΗΠΑ μετέτρεψε το όνομά του στο αγγλοσαξονικό Λούης Τίκας (Luis Tikas), με το οποίο έμελλε να γραφεί στην ιστορία των συνδικαλιστικών αγώνων.

Από το λιμάνι της Νέας Υόρκης πήγε στο Colorado. Εγκαταστάθηκε στο Denver κι άρχισε να δουλεύει στα χαλυβουργία του Pueblo καμιά τριανταριά μίλια μακριά, με ημερομίσθιο $1,75, για δώδεκα ώρες την ημέρα. Το 1910 ορκίστηκε Αμερικανός πολίτης και άνοιξε καφενείο στην οδό Μarket του Denver, μια εργατική γειτονιά που έγινε η τοπική Greektown. Την εποχή εκείνη στο Denver ζούσαν 240 Έλληνες.

Συμπτωματικά, απέναντι απ’ το καφενείο βρίσκονταν τα γραφεία της τοπικής οργάνωσης των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου (Wobblies).

Ο Τikas, είτε έγινε από την αρχή μέλος των Wobblies είτε όχι, ήταν αποφασισμένος να αφομοιωθεί στην καινούρια χώρα. Αρχικά, προσπάθησε να μπει στο αστυνομικό σώμα αλλά απερρίφθη εξαιτίας της εμπλοκής του με τους Wobblies. Υπάρχουν πληροφορίες ότι ήταν επικεφαλής ενός συνδικάτου λούστρων που το 1910 έκαναν απεργία ζητώντας αύξηση 100% (από πέντε σε δέκα σεντς!).

Άλλοι λένε πως δούλευε για μια ασφαλιστική εταιρία.

Έτσι κι αλλιώς, ο Luis Tikas αναδείχτηκε σε ηγετική μορφή ανάμεσα στους συμπατριώτες του: μιλούσε καλύτερα αγγλικά απ’ οποιονδήποτε άλλον, και έστελνε τα εμβάσματα στην Ελλάδα για λογαριασμό των συμπατριωτών του που δεν ήξεραν πώς να φερθούν στο ταχυδρομείο και στην τράπεζα.

O ίδιος έμοιαζε περισσότερο με Αμερικανό gentleman παρά με μέλος της κρητικής κοινότητας: Oι φωτογραφίες της συλλογής του φωτογράφου Louis Dold που υπάρχουν στην πολιτειακή βιβλιοθήκη του Denver, δείχνουν έναν Αμερικανό πολίτη χωρίς μουστάκι – κάτι ασυνήθιστο για την κρητική κοινότητα – που δεν θα ξεχώριζε από έναν ντόπιο.

Ισως όλα αυτά να έπαιξαν ρόλο ώστε ο Louis the Greek ή Lio the Cretan να αναδειχθεί σε ηγετική φυσιογνωμία των απεργών.

Τα αιτήματα των απεργών ήταν 10% αύξηση στο μεροκάματο που ήταν 2,12 δολάρια, να ψωνίζουν από όποιο κατάστημα ήθελαν και όχι μόνο από τα μαγαζιά της εταιρείας, να έχουν δικό τους γιατρό και να αναγνωριστεί το συνδικάτο τους. Επίσης να μην πληρώνουν αυτοί από την τσέπη τους τα ακονιστικά των εργαλείων τους , να μην αγοράζουν αυτοί τον δυναμίτη που χρησιμοποιούσαν για την εξόρυξη και να μην πληρώνουν υποχρεωτικά τον παπά των ορυχείων , καθώς όλα αυτά τούς κρατούσαν μονίμως χρεωμένους στην εταιρεία κι ας δούλευαν 12 ώρες ημερησίως. Ο Rockefeller προτίμησε να παραμείνουν κλειστά τα ορυχεία του για επτά ολόκληρους μήνες παρά να υποχωρήσει έστω και σε ένα από τα αιτήματα. Σε όλη του τη ζωή δεν δέχτηκε να συζητήσει ποτέ με απεργό.

20 Απριλίου 1914. O Luis Tikas κάλεσε τον αρχηγό της πολιτοφυλακής λοχαγό Karl Linterfeld, να συναντηθούν στην κορυφή ενός γειτονικού λόφου για να διαπραγματευτούν, όταν διαπίστωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας ήταν έτοιμες να επιτεθούν κατά των απεργών που κρατούσαν για επτά ολόκληρους μήνες τα ορυχεία κλειστά. Οταν η απόσταση μεταξύ των δύο ανδρών παρείχε στον λοχαγό θανάσιμη υπεροχή συνέβησαν τα εξής>

Ο Luis Tikas πλησίαζε κρατώντας μία λευκή σημαία. Οταν πλησίασε αρκετά, πάνω στο λόφο, μίλησαν για λίγο. Ξαφνικά ο Karl Linterfeld σήκωσε την καραμπίνα του, την μετέτρεψε σε ρόπαλο και την έσπασε κυριολεκτικά στο κεφάλι του Τίκα. Η καραμπίνα έσπασε στα δύο όπως και το κρανίο του Τίκα. Tην ίδια στιγμή οι πολιτοφύλακες και καθώς ο Τikas είχε σωριασθεί ήδη στο έδαφος του έριξαν 8 σφαίρες. Ο ηγέτης των εργατών πέθανε ακαριαία.

Οι απεργοί δεν πρόλαβαν να αντιδράσουν. Η πολιτοφυλακή μαζί με μεθυσμένους μπράβους της εταιρείας Colorando Fuel and Iron Company και μισθοφόρους τού περιβόητου πρακτορείου ιδιωτικών αστυνομικών Boldwin Felds που είχε μισθώσει o Rockefeller, έπεσαν πάνω τους.

Ευθύς αμέσως οι πολιτοφύλακες εισέβαλαν στον καταυλισμό, ρίχνοντας αδιακρίτως εναντίον οτιδήποτε κουνιόταν. Έδιωξαν τους απεργούς, σκότωσαν 18 άτομα, 10 εκ των οποίων ήταν παιδιά από τριών μηνών ως 11 ετών, και έκαψαν τις σκηνές τους.

Όταν οι απεργοί ξαναμπήκαν μερικές ημέρες αργότερα στον καταυλισμό βρήκαν το πτώμα του Τίκα. Η κηδεία του έγινε στις 27 Απριλίου και τη νεκρώσιμη πομπή ακολούθησαν χιλιάδες εργάτες.

Μετά τη σφαγή στο Ludlow, οι συγκρούσεις των εργατών με την εθνοφρουρά σε όλη την Πολιτεία του Colorado έλαβαν τεράστιες διαστάσεις. Τα συνδικάτα κάλεσαν τους εργάτες να εξοπλιστούν με «όλα τα όπλα και τα πυρομαχικά που μπορούσαν να αποκτήσουν νόμιμα» και άρχισε πραγματικός ανταρτοπόλεμος ανάμεσα στην εθνοφρουρά και στα συνδικάτα που διήρκεσε δέκα ημέρες. Tο περιοδικό «The Masses» δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο Ταξικός πόλεμος στο Colorado.

Οι συγκρούσεις τερματίστηκαν μόνον όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Thomas Woodrow Wilson έστειλε μονάδες του ομοσπονδιακού στρατού στην περιοχή. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, σκοτώθηκαν συνολικά 69 άτομα. Στον θλιβερό απολογισμό θα πρέπει να προσθέσουμε και τα εξής: 400 απεργοί συνελήφθησαν, 332 από αυτούς παραπέμφθηκαν για φόνο και μόνο ένας, ο John Lawson, καταδικάστηκε αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο του Colorado αργότερα τον αθώωσε. Από την εθνοφρουρά παραπέμφθηκαν 22 άτομα – ανάμεσά τους και δέκα αξιωματικοί – και σε μια παρωδία δίκης, που ως τέτοια διδάσκεται σήμερα σε διάφορες πανεπιστημιακές σχολές, αθωώθηκαν όλοι, πλην του λοχαγού Linterfeld, ο οποίος δολοφόνησε τον Τίκα. Όμως, η ποινή που του επιβλήθηκε ήταν απλή πειθαρχική επίπληξη.

Το χρονικό της απεργίας δεν γράφτηκε ποτέ. Είχε σχεδόν ξεχαστεί, ώσπου το 1944 ο τραγουδιστής Woody Guthrie έγραψε ένα τραγούδι με τίτλο «The Ludlow Massacre». Το τραγούδι ακουγόταν συχνά στις διαδηλώσεις της δεκαετίας του ’60.

Ο ποιητής David Mason έγραψε ένα ποιητικό μυθιστόρημα 4.800 στίχων με τίτλο: “Ποιος ήταν ο Λούης Τίκας”, όπου περιγράφεται η ζωή του Έλληνα πρωταγωνιστή του αμερικανικού εργατικού κινήματος.

Τη ζωή του Τίκα επανέφερε στο προσκήνιο ο ελληνοαμερικανός συγγραφέας Ζήσης Παπανικόλας το 1991 γράφοντας τη βιογραφία του σε ένα βιβλίο.

Bιβλίο για τον Ηλία Σπαντιδάκη ή Louis (Luis) Tikas έγραψε και ο ανιψιός του Γιώργος Σταυρουλάκης.

Επίσης, το 2001 ο Αμερικανός τραγουδοποιός Frank Manning στηριγμένος στις αναμνήσεις του παππού του που συμμετείχε στην απεργία του Λάντλοου, έγραψε το τραγούδι «Louis Tikas.

http://www.youtube.com/watch?v=XDd64suDz1A

“It was early springtime when the strike was on,
They drove us miners out of doors,
Out from the houses that the Company owned,
We moved into tents up at old Ludlow.

I was worried bad about my children,
Soldiers guarding the railroad bridge,
Every once in a while a bullet would fly,
Kick up gravel under my feet.

We were so afraid you would kill our children,
We dug us a cave that was seven foot deep,
Carried our young ones and pregnant women
Down inside the cave to sleep.

That very night your soldiers waited,
Until all us miners were asleep,
You snuck around our little tent town,
Soaked our tents with your kerosene.

You struck a match and in the blaze that started,
You pulled the triggers of your gatling guns,
I made a run for the children but the fire wall stopped me.
Thirteen children died from your guns.

I carried my blanket to a wire fence corner,
Watched the fire till the blaze died down,
I helped some people drag their belongings,
While your bullets killed us all around.

I never will forget the look on the faces
Of the men and women that awful day,
When we stood around to preach their funerals,
And lay the corpses of the dead away.

We told the Colorado Governor to call the President,
Tell him to call off his National Guard,
But the National Guard belonged to the Governor,
So he didn’t try so very hard.

Our women from Trinidad they hauled some potatoes,
Up to Walsenburg in a little cart,
They sold their potatoes and brought some guns back,
And they put a gun in every hand.

The state soldiers jumped us in a wire fence corners,
They did not know we had these guns,
And the Red-neck Miners mowed down these troopers,
You should have seen those poor boys run.

We took some cement and walled that cave up,
Where you killed these thirteen children inside,
I said, “God bless the Mine Workers’ Union,”
And then I hung my head and cried.”

LUDLOW MASSACRE (Woody Guthrie από τον δίσκο του “Struggle”,1940)

>

Guns and lives were cheap in Colorado,
And coal was king in nineteen hundred ten,
And, in the deepest coal mine’s darkest shadow,
There was no justice for the working men.

Every day brought cave-ins and explosions,
Because the safety laws were not applied,
For profit mattered more than the lives of all the poor,
And every day another miner died.

And the coal was black, and the blood was red,
And miners that dared organize always wound up dead,
And in those days of anger, a man of peace arose,
And words were the weapons that Louis Tikas chose.

In Walsenburg, in Ludlow, and in Sopris,
And thirty other towns they joined the cause,
Louis brought them hope when all was hopeless,
And he said the owner must obey the laws.

The miners went on strike in 1913,
And shootings left both guards and workers dead,
Louis’ voice was heard, he told both sides these words,
“Lay down the guns and talk instead.”

And the snow was white, and the blood was red,
That the miners and their wives and their little children bled,
And the owner took their homes, so they lived in tents in rows,
And words were the weapons that Louis Tikas chose.

The winter passed and still the mines were striking,
And the shooting and the killing had not ceased,
Louis couldn’t keep them all from fighting,
So the National Guard was called to keep the peace.

The National Guard arrived with their machine guns,
And they cracked a rifle over Louis’ head,
And they shot him till he died, but they still weren’t satisfied,
Till they filled his lifeless body up with lead.

And the sky was blue, and the blood was red,
And the National Guard left Louis and two dozen others dead,
Now he’s on a hillside where the Purgatory flows,
And words were the weapons that Louis Tikas chose.

Mourn with me, my sisters and my brothers,
For a leader lying silent in the grave,
A man who lived his whole life saving others,
And, in the end, his life is what he gave.
Louis lived his whole life saving others,
And, in the end, his life is what he gave.

Frank Manning_Louis Tikas

To ντοκιμαντέρ που ακολουθεί είναι ένα Ιστορικό Ντοκουμέντο το οποίο οφείλουμε στον αποβιώσαντα Κώστα Εφήμερο και στο Τhe Press Project. Palikari, o Luis Tikas και η Σφαγή του Ludlow

[Διαβάστε ΕΔΩ και σχετικό αφιέρωμα]

Εδώ Πολυτεχνείο> Οι δύο λέξεις που άνοιξαν τους κρουνούς της Τύχης και των Rockefeller για τη Μαρία Δαμανάκη

Δεκαετίες μετά το Ludlow η Οικογένεια Rockefeller και τα ελεγχόμενα από εκείνη Ιδρύματα, εταιρίες, ΜΚΟ, κλπ θα επιβράβευαν μία συμπατριώτισσα του Ηλία Σπαντιδάκη με εκθαμβωτικούς τίτλους επειδή διέθεσε τη φωνή της στο Πολυτεχνείο. Είναι απορίας άξιο μεταξύ άλλων πως κατάφερε η κ. Μαρία Δαμανάκη, με τι είδους σπουδές και μην γνωρίζοντας-κατά την έναρξη της εκτόξευσής της- ούτε καν αγγλικά (σε αντίθεση με τον Ηλία Σπαντιδάκη) να παρασημοφορηθεί με τους ζαλιστικούς τίτλους που ακολουθούν και να μην εργαστεί ποτέ στη ζωή της. Μόνο εκείνοι που  την επιβραβεύουν κατά ριπάς γνωρίζουν.

Δείτε το “πλούσιο” βιογραφικό της από τους ιστοτόπους των EΛΙΑΜΕΠ και WEF.

Η Μαρία Δαμανάκη εργάζεται ως Ειδικός σύμβουλος στην Oceans5 (ΗΠΑ) και το Rockefeller Brothers Foundation (ΗΠΑ). Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου των: Prince Albert II of Monaco Foundation, Oceanographic Institute (Moνακό), Friends of Ocean Action (World Economic Forum), European Marine Regions Forum (Βερολίνο), Marine Stewardship Council (MSC) (Λονδίνο), Global Fishing Watch, Global Fund for Coral Reefs (GFCR UN Νέα Υόρκη), Beneath the Waves (HΠΑ). 

Είναι επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο NOVA της Λισαβόνας. Η Μαρία Δαμανάκη υπηρέτησε για πέντε χρόνια ως Global Managing Director for Oceans στη The Nature Conservancy USA. 

Διετέλεσε Επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων και Αλιείας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Υπό την ηγεσία της, η Επιτροπή κατάφερε να επαναφέρει το θαλάσσιο πληθυσμό σε πιο υγιή επίπεδα – από περίπου 5 βιώσιμα αποθέματα το 2010 σε πάνω  από 30 σήμερα. Η Μαρία Δαμανάκη υπηρέτησε ως Ελληνίδα πολιτικός για πολλά χρόνια. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος  ελληνικού πολιτικού κόμματος και είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων για ζητήματα Φύλου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων,  Εκπαίδευσης και Ευρωπαϊκής Πολιτικής.

Το γεγονός ότι κανένα από τα “χορηγούμενα” κόμματα δεν έχει κάνει ουδεμία αναφορά στη συγκλονιστική ιστορία του Ηλία Σπαντιδάκη δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη. Ειδικότερα, οι Τσίπρας, Κουτσούμπας, Κανέλλη και Σία πολύ θα ήθελαν να δολοφονήσουν με οκτώ σφαίρες ακόμα και τη μνήμη του.

To εντυπωσιακό pampering της παγκόσμιας elite απέναντι στην ΦΩΝΗ συναγωνίζεται μόνο ο Αlexis Soros Tsipras. Oσο για την ΦΩΝΗ είναι εύλογο εκ της θέσεώς της να αποτελεί και ένα είδους skaouter στην Ελλάδα για τα πρόθυμα πολιτικά και μηντιακά puppets τα οποία με το αζημίωτο θα επιθυμούσαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα Ιδρύματα της οικογένειας με ανταμοιβή την εκτόξευση της καριέρας τους. Είναι δε τόσοι οι πρόθυμοι που οι διάδρομοι της Βουλής ζέχνουν από τις λέξεις Κλιματική Αλλαγή, Βιώσιμη Ανάπτυξη, Τεχνητή Νοημοσύνη, καλοί μετανάστες, woke, ασφαλή και αποτελεσματικά, digital ID καθώς και τα λοιπά εργαλεία της Agenda 2030.

Oι Rockefeller και το ευγονικό όραμα της μείωσης του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού

-Δεν υπάρχουν οφέλη από την αύξηση του πληθυσμού και θα πρέπει να υπάρξει μία ρύθμιση…

δήλωνε από το βήμα του ιδιόκτητου ΟΗΕ (UN) o David Rockefeller στις 14 Σεπτεμβρίου 1994

Μάλλον έκπληκτη η πλειοψηφία του παγκοσμίου και του εγχωρίου πληθυσμού συνειδητοποιεί, έστω και οδυνηρά αργά, ότι μία χούφτα οικογένειες ελέγχουν τον παγκόσμιο πλούτο, ελέγχουν την διαδικασία του παγκοσμίου χρέους (το γεγονός ότι η φούσκα έχει σκάσει προ πολλού αλλά το παίγνιον της συμμετοχικής απατεωνίας και υποκριτικής συνεχίζεται αενάως). Eλέγχουν ακόμη τους φερόμενους παγκοσμίους οργανισμούς, βλέπε ΟΗΕ-WHO-NATO-CIA-ICC-EU, φυσικά την FED, την BIS και πάει λέγοντας.
Το γεγονός ότι διά μέσω οργανισμών όπως το WEF, το Munich Security Conference, το Bilderberg Meetings επιβάλλουν την εξουσία τους καθώς και Επιχειρήσεις Μαύρου Κύκνου [Βlack Swans] στις κατακτημένες χώρες σε συνεργασία με τους ηγέτες puppets, επίσης πλέον αρχίζει να γίνεται προφανές ακόμη και στους Μπάμπης-Σούλα. Οι τελευταίοι οφείλουν στον εαυτό τους και τα παιδιά τους να μην πάνε αδιάβαστοι. Μπορούν επίσης και να πάνε όπως συμβαίνει αδοκήτως τα τελευταία χρόνια.

Ενα από τα πλέον “εμπνευσμένα” εργαλεία εξαπάτησης, ελέγχου, τυραννίας και κυρίως αφανισμού του κοστοβόρου πληθυσμού είναι η διαβόητη Κλιματική Αλλαγή. Πρόκειται για την σύλληψη μίας ιδέας πετρελαιάδων οι οποίοι αφού πλούτισαν δεν χρειαζόντουσαν τόσους βλαμμένους πάνω στη γη και κυρίως κοστοβόρους δυτικούς. Η σύλληψη της ιδέας της Κλιματικής Αλλαγής ως εργαλείο αφανισμού των πληθυσμών μπορεί να εντοπισθεί χρονικά πέριξ του 1870 αλλά έως τις μέρες μας τροφοδοτεί με χρήμα και εξουσία τυχοδιώκτες ραντιέρηδες ανά το κόσμο.

[Mόνο που σήμερα πλέον κάποιοι από τους γόνους των εν λόγω οικογενειών αντιλαμβανόμενοι το αδιέξοδο της ευγονικής ιδέας των Γεναρχών και επειδή δεν πολυγουστάρουν να κυκλοφορούν στο Παρίσι, το Μιλάνο, το Λονδίνο ή το Βερολίνο και τη Μαδρίτη ανάμεσα σε μία ζούγκλα από μπούρκες και πρόθυμους Ισλαμιστές σφαγείς έχουν διαχωρίσει τη θέση τους. Επιμένουν κάποιοι από τους παλαιούς και μια χούφτα CEOs των εταιριών οι οποίο έμπλεοι του ευγονισμού τους επιμένουν να ζουν έγκλειστοι σε τεράστιες φάρμες με την ψευδαίσθηση ότι θα μείνουν αλώβητοι όταν ο κόσμος γύρω τους (και οι γείτονές τους) θα παραδίδονται στις Ισλαμικές-Μουσουλμανικές ορδές των σφαγιαστών την εγκατάσταση των οποίων οι ίδιοι επέβαλαν στον δυτικό κόσμο]

DO NOT COMPLY.

“The first Microchips will be wearable…and then they will be implanted in your brain or under your skin…” -Klaus Schwab, Chief Satanist at the World Economic Forum speaking about their GLOBAL DIGITAL ID’S. pic.twitter.com/7ufJQPGACV

— Liz Churchill (@liz_churchill10) September 26, 2025

Τα ΜΜΕ και η παγκόσμια σχετική προπαγάνδα ώστε να επιβληθεί το αφήγημα έπαιξαν και εξακολουθούν να παίζουν σημαντικό ρόλο έδω. Έτσι μπορεί κανείς να παρατηρήσει και στη χώρα μας ότι χωμένοι στο θανάσιμο παγκόσμιο κόλπο (παρότι οι εταιρίες τους και οι ίδιοι δεν εξαιρέθησαν του αφανισμού) εγχώριοι επιχειρηματίες σπεύδουν να δείξουν την προθυμία τους. Έτσι όποιο κι εάν είναι το αντικείμενό τους φροντίζουν να επιδεικνύουν την υπακοή τους στην κλιματική αλλαγή και την πράσινη ανάπτυξη.

Τους λες Καλημέρα και απαντάνε Κλιματική Αλλαγή, πράσινη και βιώσιμη ανάπτυξη. Ακόμη και ο τελευταίος βλαχοδήμαρχος ομνύει στη Κλιματική Αλλαγή με το πάθος της Greta ή σπεύδει στο forum των Δελφών να κουνήσει τα χεράκια τους όπως ο διαταραγμένος ευγονιστής Bill Gates o οποίος ούτε πτυχία διαθέτει ούτε γιατρός είναι αλλά αυτό δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για 6 δις πληθυσμού που σπεύδουν να τρομοκρατηθούν, να φορέσουν μάσκες, να εμβολιαστούν επειδή το ζήτησε μια παρέα διαταραγμένων οι οποίοι έχουν τους λόγους τους. Το θανατούλη σου, ανόητε!

Εσύ όμως, είτε ως φυσικό πρόσωπο, είτε σαν επιχειρηματίας αντί να υποψιασθείς ότι κάτι βρωμάει εδώ, ότι αυτή η παγκόσμια εντολή η οποία δεν εδόθη από τον Θεό στο Όρος Σινά, ούτε αναφέρεται σε εδάφιο της Βίβλου ή της Torah, όπως και το γεγονός ότι ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα και όχι χιλιάδες φύλα οφείλεις εκτιμούμε να είσαι τουλάχιστον υποψιασμένος. Εάν δεν είσαι έχει ήδη τον οδηγό αφανισμού της εταιρίας που είτε κληρονόμησες είτε ίδρυσες και ανέπτυξες. Σε ένα κόσμο που αντιμετωπίζεται ως ιδιοκτησία από μια χούφτα Οικογένειες οι οποίες παρατηρούν το παγκόσμιο χρέος να διογκώνεται και να προκαλεί απώλειες ελέγχου της παγκόσμιας εξουσίας δεν μετράει ή όποια κερδοφορία της επιχείρησής σου-πόσο μάλλον ε’αν είναι καταχρεωμένη. Το ζητούμενο είναι ο θάνατος-ο αποπληθυσμός.

Why Digital ID?

It becomes your Carbon Wallet

Which becomes a Social Credit System pic.twitter.com/ysUkQT4zGu

— Resist CBDC (@Resist_CBDC) September 26, 2025

Αυτό δεν θα μπορούσε να διαφανεί πιο ξεκάθαρα απ΄ότι συνέβη στην planδημία. Ποιος ισχυρός Έλληνας επιχειρηματίας απετέλεσε εξαίρεση από την τυραννία, την ατίμωση και τον εμβολιασμό; Ισως να υπήρξαν κάποιοι αλλά δεν τους γνωρίζουμε. Η planδημία ήτο αποκαλυπτικός οδηγός των προθέσεων της παγκόσμιας elite. Το ζητούμενο είναι ο φυσικός αφανισμός σου.

Εάν μάλιστα σε πείσουμε να πεθάνεις εθελοντικά αξιοποιώντας τους ανά το κόσμο υπουργούς Κλιματικής Αλλαγής ώστε να ανάβουν φωτιές με τα drones πυροπροαστασίας-επιτήρησης και τους ανά το κόσμο υπουργούς Αμύνης και πολιτικής Προστασίας να συμμετέχουν από κοινού με τις υπηρεσίες μας σε Επιχειρήσεις Μαύρου Κύκνου όπου με την ευκαιρία δοκιμάζονται και νέα οπλικά συστήματα τόσο το καλύτερο για μας.

Η συνέχεια κάπως έτσι…

Rockefeller> Controlling the Game

Γιατί η πρώτη οικογένεια πετρελαίου θα υποστήριζε τόσο ένθερμα την περιβαλλοντική έρευνα και τον ακτιβισμό για το κλίμα;

Ο συγγραφέας και ερευνητής Jacob Nordangård στο βιβλίο Rockefeller> Controlling the Game αποκαλύπτει όλη την συναρπαστική αλήθεια.

Η οικογένεια Rockefeller είναι μια από τις πλουσιότερες στον κόσμο. Ωστόσο, γιατί η οικογένεια που έκανε τον κόσμο εξαρτημένο από το πετρέλαιο να χρηματοδοτεί την περιβαλλοντική και κλιματική έρευνα από τη δεκαετία του 1950, να βοηθήσει στη διαμόρφωση μέτρων πολιτικής για το κλίμα από τη δεκαετία του 1980 και να υποστηρίξει τον ακτιβισμό για το κλίμα από τη δεκαετία του 1990;

Rockefeller: Controlling the Game είναι η συναρπαστική και παράδοξη ιστορία ενός από τους παγκόσμιους παίκτες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Μέσω της κορυφαίας θέσης τους στις αμερικανικές επιχειρήσεις, των στενών επαφών με τον Λευκό Οίκο και της τεράστιας οικονομικής τους δύναμης ως ενός από τους κορυφαίους χρηματοδότες ιδιωτικής έρευνας στον κόσμο, οι Rockefellers μπόρεσαν να αγκιστρώσουν το ζήτημα του κλίματος τόσο επιστημονικά όσο και πολιτικά. Ωστόσο, ποιο είναι το σκεπτικό πίσω από αυτό;

Ο συγγραφέας και ερευνητής Jacob Nordangård ακολουθεί την οικογένεια από την ίδρυση της Standard Oil και του Ιδρύματος Rockefeller, μέχρι τις συνέπειες της Συμφωνίας του Παρισιού, με τη διακήρυξη της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης τον Ιανουάριο του 2016, μέχρι σήμερα.

Η εις βάθος έρευνα του Nordangård περιλαμβάνει τις μεγάλες ποσότητες νέου υλικού που διατέθηκε πρόσφατα στο Διαδίκτυο, καθώς και τις ετήσιες εκθέσεις του Ιδρύματος Rockefeller.

Η κύρια εστίαση του Nordangård είναι η συμμετοχή της οικογένειας Rockefeller στην κλιματική έρευνα και πολιτική, αλλά διερευνώνται επίσης οι ενέργειες και τα κίνητρα ορισμένων συμμάχων τους, καθώς και η επιρροή της οικογένειας στην ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής, του οικογενειακού προγραμματισμού, της γεωργίας, της τέχνης, της αρχιτεκτονικής, της συμπεριφορικής επιστήμη, της τεχνολογίας πληροφοριών και της πολιτικής.

Το ουτοπικό όνειρο της οικογένειας Rockefeller για έναν τέλειο κόσμο θα έχει σοβαρές συνέπειες για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους και της ζωής όπως τη ξέρουμε.

Η δεδηλωμένη αποστολή του Ιδρύματος Rockefeller να «προάγει την ευημερία της ανθρωπότητας σε όλο τον κόσμο» έχει μια σκοτεινή όψη, όπως θα αποδείξει ο Nordangård, η μακρόχρονη μάχη της οικογένειας Rockefeller κατά της κλιματικής αλλαγής περιέχει στοιχεία εξελιγμένων τεχνικών προπαγάνδας, φουτουρισμού και New Age φιλοσοφίας, με στόχο τον πλήρη μετασχηματισμό ολόκληρου του γήινου συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της οικονομίας, της οικολογίας, του πολιτισμού, ακόμη και της ίδιας της ανθρωπότητας.

The five Rockefeller brothers. Left to right> David, Winthrop, John D Rockefeller III, Nelson and Laurance

Στο μεταξύ έχουν φύγει από τη ζωή τα 5 αδέλφια Rockefellers και μένει να αποδειχθεί εάν οι νεαροί κληρονόμοι τους είναι εξίσου ικανοί να τρέξουν αυτό το μεγαλειώδες project μετανθρωπισμού.

Για την ώρα τη δουλειά της προώθησης της Κλιματικής Αλλαγής έχει αναλάβει κατά κύριο λόγο ο Πρόεδρος του Rockefeller Foundation Dr. Rajiv J. Shah-photo κάτω, ο οποίος προωθεί 24/7 το αφήγημα της κλιματικής κρίσης.

Dr. Rajiv J. Shah

Το ερώτημα είναι εάν οι νεαροί κληρονόμοι της οικογένειας, πολλοί από τους οποίους έσπευσαν να πουλήσουν τις κατοικίες που κληρονόμησαν μετά τον θάνατο του τελευταίου των Rockefellers, του David Rockefeller, έχουν πειστεί για το όραμα του μετανθρωπισμού και κατά πόσο είναι έτοιμοι να το υπερασπιστούν και από την άλλη η ανθρωπότητα κατά πόσο είναι έτοιμη να διεκδικήσει την ελευθερία και την επιβίωσή της.

Δείτε για παράδειγμα την “προφητεία” του Ιδρύματος Rockefeller από το 2010. Ηδη από το 2010 το Rockefeller Foundation σε μία προφητική έκθεση [Eνότητα Lock Step] περιέγραφε το lockdown και την πανδημία COVID του 2019.

Περί αυτού πρόκειται.

Κουρδιστό Πορτοκάλι

Στην αρένα και της κλιματικής αλλαγής (όπως και της planδημίας), οι Rockefellers έχουν πάντα τον πρώτο λόγο.

Το όλο θέμα ήταν ιδέα τους, καθώς πήραν μια ανόητη αλλά ενδιαφέρουσα θεωρία και την ενίσχυσαν με εκατοντάδες των εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Ίδρυσαν θεσμούς και συνέδεσαν την επιβίωση αυτών των ιδρυμάτων με την προώθηση της κλιματικής αλλαγής και τη μείωση του πληθυσμού. Και πήραν με το μέρος τους τον έναν πολιτικό μετά τον άλλο.

Από την Elizabeth Nickson*

Οι Rockefellers έχουν δημιουργήσει 990 οργανώσεις ακτιβιστών για την Κλιματική Αλλαγή. Τους δίνουν κατευθύνσεις, τους χρηματοδοτούν και τους εξαπολύουν στον κόσμο.

Το Πράσινο Κίνημα ξεκίνησε, χρηματοδοτήθηκε, οργανώθηκε και στρατιωτικοποιήθηκε από τους Rockefellers. Στα τέλη της δεκαετίας του ’40 όλη η οικογένεια βρισκόταν στην ίδια σελίδα της ιστορίας.

Στη δεκαετία του ’50 άρχισαν να στηρίζουν αμέτρητα ιδρύματα, επιτροπές, πανεπιστημιακά τμήματα, πανεπιστημιακά ιδρύματα και κόμματα που συγκεντρώθηκαν γύρω από αυτή τη μοναδική ιδέα, όπως φαίνεται και στο κείμενο παρακάτω:

Ας κάνουμε μια παύση εδώ και ας παραδεχτούμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς είναι ανεπτυγμένες κατά 5%.

Αν ήταν κατά 50%, τότε ίσως θα είχαμε λόγους να ανησυχούμε για τις επιπτώσεις των αερίων που καταλαμβάνουν μόλις το 0,04% της ατμόσφαιρας, το 3% των οποίων συνεισφέρεται σήμερα από τον άνθρωπο.

Αλλά αν είχαμε αυτό το επίπεδο ανάπτυξης, δηλαδή το 50%, η επιστήμη μας θα είχε λύσει προ πολλού το πρόβλημα. Η αίσθηση της αναλογίας, του μεγέθους και των συνεπειών του ανθρώπων έχει διαστρεβλωθεί και προπαγανδιστεί μέσω εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν συγκεκριμένους στόχους.

Και όλα αυτά είναι μια υπερβολικά φλύαρη επιστήμη που δημιουργήθηκε από επιστήμονες που συμβιβάστηκαν, έχοντας τα χρήματα των Rockefeller.

Μέχρι το 1998, η οικογένεια Rockefeller είχε καθαρίσει το πεδίο από κάθε αντίθεση σε αυτή τη μία ιδέα. Οποιοσδήποτε επιστήμονας δεν συμμετείχε στη συγκεκριμένη ατζέντα τέθηκε σε κίνδυνο. Οποιοδήποτε πανεπιστημιακό τμήμα δεν εργαζόταν προς αυτόν, τον ένα τεχνητό στόχο, κινδύνευε να περιθωριοποιηθεί. Επίσης, είχε αρχίσει ήδη η διείσδυση σε κάθε οργανισμό μέσων ενημέρωσης, σε κάθε τμήμα ψυχαγωγίας κάθε μεγάλης εταιρείας. Αυτό, όπως αναφέρεται παρακάτω, θα ήταν ένας στόχος μιας ολόκληρης γενιάς. Για όλους. Αλλιώς, «κατεβείτε από το λεωφορείο».

Αυτό που αποδεικνύεται, αυτό που μπορεί να αποδειχθεί σε ένα δικαστήριο, αντί να αποτελεί απλά μια άποψη, ωστόσο, είναι ότι οι Fabians (η Fabian Society είναι μια βρετανική σοσιαλιστική οργάνωση, σκοπός της οποίας είναι να προωθήσει τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας και του δημοκρατικού σοσιαλισμού μέσω της σταδιακής και μεταρρυθμιστικής προσπάθειας στις δημοκρατίες, παρά με επαναστατική ανατροπή) ξεκίνησαν την ιδέα ενός ολόκληρου, ενιαίου κόσμου, χωρίς κράτη-έθνη.

Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Fabians δέθηκαν πάνω στη δεύτερη γενιά των Rockefeller. Ήταν ένα πολύ σημαντικό εύρημα. Αυτό σήμαινε ότι είχαν καταλάβει την Αμερική. Και ήταν και πνευματική κυριαρχία. Είχε σκοπό να αλλάξει την ανθρωπότητα, να σκοτώσει τον Homo Sapiens και να μας γυρίσει στον Homo Universalis.

Ο Νέος Άνθρωπος δεν θα ήταν χριστιανός, θα ήταν ήσυχος και ήρεμος και θα είχε εμμονή με τον εαυτό του. Η οικονομία θα έτεινε προς τη μηδενική ανάπτυξη αν όχι την αποανάπτυξη. Θα έστρεφαν την εκπαίδευση μακριά από την πρακτική επιστήμη, τη μηχανική και την οικοδόμηση πραγμάτων προς τα κοινωνικά κινήματα, τις ανθρωπιστικές επιστήμες, τις τέχνες και την ευχαρίστηση. Και μέσω των χρημάτων και των οργανωτικών δεξιοτήτων του Laurance Rockefeller, κατέστρωσαν και επινόησαν την ιδέα της Κυβερνητικής (η μελέτη ελέγχου και επικοινωνίας στα ζώα και τις μηχανές) η οποία διέπει το Διαδίκτυο.

Ο πρώτος Rockefeller, όπως σχεδόν όλοι γνωρίζουν, ήταν ο John D., κατά γενική ομολογία ένα βαθιά δυσάρεστο άτομο που τον συμβούλεψαν να στραφεί στη φιλανθρωπία σε υπερθετικό βαθμό προκειμένου να σώσει τη φήμη του. Κάτι που πράγματι έκανε, και κατάφερε να παραμερίσει τους όποιους επικριτές και τον Teddy Roosevelt και να χτίσει την αυτοκρατορία του πάνω από τους νικημένους ανταγωνιστές του.

Και μετά, όπως επίσης τον συμβούλεψαν, ξεκίνησε να αγοράζει μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η αυτοκρατορία του Henry Luce των Time και Life έπεσε πρώτη. Από τη δεκαετία του ’60 τα Time και Life καβάλησαν το κύμα του κόσμου των μέσων ενημέρωσης, προσελκύοντας τους καλύτερους, τις αυθεντίες σε κάθε θέμα και ζήτημα. Εκπαιδεύτηκα εκεί και εκπαιδεύτηκα καλά, αλλά όλη η συγγραφή γίνονταν πίσω, στη Νέα Υόρκη, στο κτίριο Time-Life στο Rockefeller Center. Γίνονταν το κατάλληλο μασάζ για να ταιριάζουν όλα στο μήνυμα. Ήθελα να γράφω και έφυγα.

Μέχρι τη δεύτερη γενιά, η οικογένεια είχε βρει τον σκοπό της, το νόημα για όλο τον πλούτο, για την πορεία προς τα εμπρός. Ο John D., σύμφωνα με τον Sir Stephen Wilkinson, ο οποίος τον μελετούσε όλη του τη ζωή, πίστευε στον πυρήνα του ότι ο Θεός τον είχε ευνοήσει με τόσα πολλά πλούτη επειδή ήταν καλός άνθρωπος. Η πίστη του στους Βαπτιστές σε συνδυασμό με τον τεράστιο πλούτο τον έκαναν σύγχρονο ιερέα.

Η οικογένειά του, οι κληρονόμοι του, θα ήταν ένα Βασιλικό Ιερατείο που θα οδηγούσε την ανθρωπότητα σε έναν νέο παράδεισο. Πώς άλλωστε θα μπορούσε διαφορετικά η οικογένεια να μην κυριαρχήσει στους Fabians, με μέλη τους όλα τα αστέρια, τον Bertrand Russell, όλους τους Huxley, τον H.G. Wells, την Emmeline Pankhurst. Ο σοσιαλισμός είναι απίστευτα σαγηνευτικός για την τάξη των διανοουμένων. Τους δίνει το δικαίωμα, όντας τόσο έξυπνοι, να διατάζουν την ανθρωπότητα. Να επιλέγουν το μέλλον για εμάς και όλους τους υπόλοιπους. Πολλοί λίγοι από τους τελευταίους θα μπορούσαν να διατηρούν ένα κατάστημα-γωνία.

Η αποπλάνηση από τον τεράστιο πλούτο είναι λίγο πολύ ακαταμάχητη. Όλοι πέφτουν από αυτόν. Η τελευταία φορά που ήμουν «στην κοινωνία» ήταν σε έναν γάμο που διοργάνωσαν οι Βοστωνέζοι Cabot –μια οικογένεια τόσο παλιά που έφτασε στον Νέο Κόσμο το 1498. Άλλωστε είναι γνωστό το ρητό, «Οι Στοές μιλούν μόνο στους Cabots και οι Cabots μόνο στον Θεό». Έτσι είναι…

Ο πλούτος τους που επιδείχθηκε εκείνο το Σαββατοκύριακο ήταν σαν να έμπαινες στον παράδεισο, ήταν όλα τόσο όμορφα, τόσο τέλεια σε κάθε λεπτομέρεια. Ήταν ένα καταπράσινο συναίσθημα βύθισης, εντελώς σαγηνευτικό για το εγώ. Οποιοσδήποτε Clinton, Gore, Obama, Kerry, Bush, οποιοσδήποτε φτωχός επιστήμονας, οποιοσδήποτε φιλόδοξος διοικητικός υπάλληλος πανεπιστημίου, κάθε χορηγός, κάθε περιθωριοποιημένος στρατιωτικός, θα έπεφτε στα πόδια τους σαν μια φιλόδοξη 20χρονη αντιμέτωπη με τον πρώτο της δισεκατομμυριούχο. Πάρε με, είμαι δική σου.

Και αυτό έγινε. Έτσι το έκαναν, προσκαλώντας πιθανούς υπηρέτες τους στα σπίτια και στα κυνηγετικά τους καταφύγια, δωρίζοντας κτίρια, αγοράζοντας τη γη για τον ΟΗΕ, χρηματοδοτώντας οργανισμούς, κάνοντας ελκυστική τη ματαιοδοξία και την απληστία και πάνω απ’ όλα, απευθυνόμενοι στην απελπισμένη ανάγκη του ανθρώπου να του δίνουν σημασία. Δημιούργησαν μια υπερ-τάξη αδέσμευτη στην πραγματικότητα και εξ ολοκλήρου 100% καταστροφική για την ανθρώπινη ζωή. Ήταν κάτι το συστηματικό, ένα σκληρό, ασταμάτητο, λεπτομερές σχέδιο διακοσίων ετών. Κάθε γενιά θα έπρεπε να συνεισφέρει σε αυτό.

Ξεκίνησε με την ανάγκη αισθητής μείωσης του πληθυσμού και μετατροπής του ανθρώπου σε κάτι άλλο. Το άγχος, ο περιβαλλοντισμός, ο νεομαλθουσιανισμός. Η «σωτηρία του πλανήτη» ήταν το κίνητρο για καθεμία από τις επακόλουθες ενέργειες.

Εάν αποδεχτήκατε τη χρηματοδότηση των Rockefeller, ήσασταν πιστός στη γραμμή: Υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι στον πλανήτη, η φέρουσα ικανότητα της γης είχε ήδη χαθεί, ο πλανήτης πέθαινε, χρειαζόμαστε μια νέα μορφή ανθρώπου. Όλες αυτές οι ιδέες βγήκαν από το στάβλο των Fabian και έκαναν μετάσταση μέσα από την κουλτούρα σαν το πιο νόστιμο δηλητήριο. Κάθε διανοούμενος, όλα τα πανεπιστήμια άρχισαν να προωθούν αυτήν την ιδέα. Ήταν μεθυστικό, συναρπαστικό. Ήταν γιορτή για τον Άνθρωπο, όχι για κάποια απρόσωπη μακρινή Θεότητα. Οι Fabians μισούσαν τον Χριστιανισμό και ήθελαν, πάνω από όλα, να τον αντικαταστήσουν. Αλλά πρώτα, έπρεπε να διοικούν κάθε θεσμό της κοινωνίας των πολιτών.

Ακολουθεί μια μερική λίστα των θεσμών με τους οποίους η οικογένεια Rockefeller έχτισε τον σύγχρονο κόσμο, σε κάθε πτυχή του πολιτισμού. Ήταν κάτι το αριστοτεχνικό. Οι αρχαίοι βασιλιάδες και οι αυτοκράτορες θα το είχαν θαυμάσει:

Το 1920, ο John D. συνίδρυσε την Κοινωνία των Εθνών. Ήταν ο κύριος δωρητής. Ο οργανισμός απέτυχε επειδή οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να υπογράψουν. Η οικογένεια άρχισε να διεκδικεί αξιώματα, προκειμένου να χειραγωγεί παρασκηνιακά μοχλούς εξουσίας. Σήμερα, υπάρχει σχεδόν πάντα ένας Rockefeller στην εξουσία σε κάθε επίπεδο διακυβέρνησης.

Το 1921 ίδρυσαν το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR). Ο David έχτισε και δώρισε τα κεντρικά γραφεία του Συμβουλίου. Το CFR είναι στενά συνδεδεμένο με το Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (RIIA) στο Λονδίνο, το Chatham House, το οποίο συνδέεται στενά με τη Βρετανική Στρογγυλή Τράπεζα και τους Fabians. Όταν γίνεται λόγος για τη θεωρία των 13 οικογενειών, η Στρογγυλή Τράπεζα και η RIIA καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος.

Το 1944, συνίδρυσαν την Παγκόσμια Τράπεζα, τα ιδανικά και ο σκοπός της οποίας επινοήθηκε από την Επιτροπή Μελετών Πολέμου και Ειρήνης του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.

Το 1945, συνίδρυσαν τα Ηνωμένα Έθνη, μαζί με το CFR και το RIIA. Ο David Rockefeller έγραψε το προοίμιο του Χάρτη του ΟΗΕ. Ο John D. Jr αγόρασε τα 68 στρέμματα για το κτίριο του ΟΗΕ. Ο Nelson επέλεξε τον αρχιτέκτονα Philip Johnson, εισάγοντας έτσι το Διεθνές Στυλ. Η οικογένεια χρηματοδότησε το κτίριο του ΟΗΕ.

Το 1948, ήρθε η δήλωση του σκοπού τους:

Εάν ο σκοπός της παγκόσμιας διακυβέρνησης θέλει να θριαμβεύσει, θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από τη συμπαθητική υποστήριξη της πλειοψηφίας. Οι άνθρωποι πρέπει να αισθάνονται ότι η δική τους ασφάλεια, ελευθερία και ευημερία, ναι, η δική τους επιβίωση, εξαρτώνται από τη δημιουργία στην εποχή μας, ενός παγκόσμιου κράτους δικαίου. Πρέπει να πιστέψουν ότι η ίδρυση μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης είναι πιο επείγουσα από τη διατήρηση υψηλών εγχώριων προτύπων, όπως και η πλήρη στρατιωτική ετοιμότητα.
–Ατομικός φυσικός, Edwin Rabinowitch, πελάτης/υπηρέτης των Rockefeller, 1948

Το 1948, σε συνεργασία με τον Julian Huxley, τον «Mr. Population», ηγετικό μέλος της British Eugenics Society και της British Humanist Society, σχημάτισαν τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Δηλωμένος στόχος: Καλύτερη κατανομή του παγκόσμιου πληθυσμού (που βρίσκεται πίσω από τη μεταναστευτική κρίση) και έλεγχος της γονιμότητας. Η IUCN έχει εκκαθαρίσει συστηματικά δεκάδες εκατομμύρια παραδοσιακούς και αυτόχθονες πληθυσμούς από τα εδάφη τους στην Αφρική και την Ανατολή.

Το 1948 ίδρυσαν το Ίδρυμα Διατήρησης. Το 1953, το χρηματοδότησαν με 53 εκατομμύρια δολάρια, που ισοδυναμεί με σημερινά 650 εκατομμύρια δολάρια.

Το 1954, ίδρυσαν, με τον Bernhard της Ολλανδίας την ομάδα Bilderberg.

Το 1955, συνίδρυσαν το Διεθνές Μετρολογικό Ινστιτούτο (IMI).

Το 1959, η πρώτη δημοσίευση του Ινστιτούτου Rockefeller Press περιλάμβανε μια ενότητα με θέμα «Αλλαγές στην περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας και της θάλασσας λόγω της καύσης ορυκτών καυσίμων».

Στον Laurance Rockefeller είχε ανατεθεί ο πνευματικός βραχίονας της επιχείρησης. Ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του ’40. Ο Laurance ίδρυσε πενήντα περιβαλλοντικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Άγριας Ζωής, του Παγκόσμιου Ιδρύματος Πόρων, της IUCN και της UNESCO. Ο Laurence βρίσκεται πίσω από το Esalen and Lindesfarne Association και είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία του όρου «New Age».

Ίδρυσε και χρηματοδότησε το Ταμείο για την Προώθηση του Ανθρώπινου Πνεύματος, το Ίδρυμα για τη Συνειδητή Εξέλιξη, το Ίδρυμα Διατήρησης. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του National Resources Defense Council, της National Geographic Society, της Woods Hole Geographic Society, του Resources for the Future και του ιδρύματος Sloan. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Περιβαλλοντικής Άμυνας και του WWF. Συνίδρυσε το Rockefeller Brothers Fund και διετέλεσε πρόεδρος του από το 1958-1979.

Ο Laurance Rockefeller ίδρυσε την Cybernetics ως επιστημονικό κλάδο, χρηματοδοτώντας τη μελέτη της.

Ο ίδιος στάθηκε δυνατά στα πόδια του και χρηματοδότησε τους περισσότερους γκουρού της Νέας Εποχής («New Age») που ακολουθούνται σήμερα από δεκάδες εκατομμύρια, αν όχι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους.

Η Νέα Εποχή λέει «Μείνετε μακριά από το πεδίο της μάχης, μην ανησυχείτε για τον γείτονά σας, την οικογένειά σας, την πόλη σας, τη χώρα σας. Να ανησυχείτε για την προσωπική σας πνευματική εξέλιξη, την ανοχή και τη συγχώρεση σας. Εργαστείτε πάνω στον εαυτό σας. Κάντε τη “σκιώδη δουλειά” σας, είστε τα πάντα, όλα είναι μια αντανάκλαση του εαυτού σας».

Επίσης, χρηματοδότησε το Κίνημα Αποκάλυψης, το οποίο ισχυρίζεται ότι οι εξωγήινοι περπατούν ανάμεσά μας και ότι η τεχνολογία τους, που απελευθερώθηκε από τα Ναυτικά Ερευνητικά Εργαστήρια (άλλη εφεύρεση των Rockefeller) θα σώσει την ανθρωπότητα. Ήταν ένα άγριο, καταστροφικό «καρύδι».

Στη συνέχεια, η οικογένεια ίδρυσε, χρηματοδότησε και οργάνωσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον ΟΠΕΚ και το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα του ΟΗΕ.

Το 1973 ίδρυσαν την Τριμερή Επιτροπή.

Τα σχέδια για το Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Princeton είχαν εκπονηθεί από τον Tom Jones από το Βρετανικό Στρογγυλό Τραπέζι (British Round Table), και προοριζόταν ως η αμερικανική εκδοχή του All Souls της Οξφόρδης, το οποίο είναι κυρίως ένα ακαδημαϊκό ερευνητικό ίδρυμα που εξιδεικεύεται στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές και θεωρητικές επιστήμες. Οι Rockefellers συμμετείχαν στενά μέσω της χρηματοδότησης του Ινστιτούτου και της χρηματοδότησης όλων των επικεφαλής του και ιδιαίτερα των σημαντικών επιστημόνων, παρέχοντας επιχορηγήσεις για το έργο τους.

Εδώ αναπτύχθηκε και η επιστήμη της κλιματικής πρόβλεψης χρησιμοποιώντας μοντελοποίηση του κλίματος κατά τη δεκαετία του 1950. Αρχικά θεωρήθηκε ότι η γεω-μηχανική θα ήταν η κύρια μέθοδος που θα χρησιμοποιούνταν, αντί η μέθοδος μέσω της μείωσης των εκπομπών αερίου.

Ήταν φρικιά των μαθηματικών, ένα από τα οποία δημιούργησε την παρακάτω βολική προφητεία:

Έχοντας ήδη πλημμυρίσει τον κόσμο με το φόβο για το κλίμα, η οικογένεια έστρεψε την προσοχή της στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Το σπάσιμο της αρχιτεκτονικής παράδοσης ήταν σκόπιμο. Η μοντέρνα αρχιτεκτονική, το Διεθνές Στυλ δημιουργήθηκε με σκοπό να διαταράξει και να κάνει ανήσυχο τον Homo Sapiens.

«Το διεθνές στυλ ταίριαζε στις διεθνιστικές φιλοδοξίες των αδελφών Rockefellers σαν γάντι. Ενέπνευσε επίσης ριζικά νέους νόμους για τη χωροθέτηση και μοντέλα πολεοδομικού σχεδιασμού, που οδήγησαν όχι μόνο σε έναν ορθογώνιο ορίζοντα ορθογώνιων πολυώροφων λωρίδων, αλλά σε εκτεταμένη εξάπλωση και εξάρτηση από τα αυτοκίνητα –που ήταν επίσης εξαιρετικά κερδοφόρα για τις βιομηχανίες πετρελαίου και αυτοκινήτων». (Nordangard)

Μόνο στη Νέα Υόρκη, συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία των ακόλουθων κτιρίων, όλων χτισμένων για να είναι σκόπιμα «ανησυχητικά», εσκεμμένα «καταστροφικά». Ο μοντερνισμός έσβησε σκόπιμα το παρελθόν. Είχε σκοπό να κάνει τον άνθρωπο που περπατά από και μέσα από αυτά τα κτίρια, να αισθάνεται τον εαυτό του ως βάση, ασήμαντο, υποταγμένο και υποκείμενο.

Μερικά από τα κτίρια που χρηματοδοτήθηκαν από τους Rockefeller:

Πανεπιστήμιο Rockefeller

Η έδρα του ΟΗΕ

Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan Kettering

Riverside Church

The Cloisters

Lincoln Center of the Performing Arts

Empire State Plaza στο Albany

One Chase Manhattan Plaza

Το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου

Ο Kissinger, τότε καθηγητής στο Harvard, ήταν ένα από τα πιο πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας. Πίστευε ότι «θα χρειαζόταν μια νέα πολιτική αρχιτεκτονική, η οποία θα μπορούσε να προσφέρει μακροπρόθεσμη διακυβέρνηση». Έγινε μέρος του «φορητού έμπιστου εγκεφάλου» του Nelson, του ταμείου των αδερφών Rockefellers, του Special Studies Project. Το SSP εργάστηκε από το 1956 έως το 1961 για να χτίσει αυτή τη νέα πολιτική αρχιτεκτονική:

Συνίδρυσαν το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole.

Συνίδρυσαν το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας Scripps.

Συνίδρυσαν την Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών ενώ ο Nelson Rockefeller ήταν στην εξουσία.

Αυτή είναι μόνο μια μικρή λίστα. Κάθε ένας από αυτούς τους θεσμούς είναι νεομαλθουσιανοί, προσηλωμένοι σε έναν κόσμο με λιγότερους ανθρώπους και μας μεταφέρουν από τη γη σε γιγάντια συλό, ελεγχόμενα, μετρημένα και νομισματοποιημένα.

Το 1989, απεικονίζοντας την εμβέλεια της οικογένειας στο εξωτερικό, η Διακήρυξη της Χάγης (με 24 υπογράφοντες) ζήτησε τη δημιουργία μιας νέας διεθνούς θεσμικής αρχής που θα μπορούσε να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της Γης και να καταπολεμήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Στη συνέχεια, την ίδια χρονιά, το 1989, το Rockefeller Brothers Fund υπό την ηγεσία του David Rockefeller και του Henry Kissinger ίδρυσε την Ομάδα των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) και τη χρηματοδότησε με σχεδόν απεριόριστους πόρους.

Στα παραρτήματα του βιβλίου του Norgangard, απαριθμούνται όλα τα ιδρύματα που ίδρυσε η οικογένεια. Χαζεύοντάς τα, βρέθηκα να πηδάω από την καρέκλα του γραφείου μου και να φωνάζω στο κενό. Ο σκύλος εξαφανίστηκε, η γάτα κρύφτηκε. Είναι εξοργιστικό –χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους για να διαφθείρουν κάθε ίδρυμα που θα εξυπηρετούσε το τελικό τους παιχνίδι. Εδώ είναι μια σελίδα.

Ο Nordangard περιγράφει:

«Η ροή της κυκλοφορίας και η συμπεριφορά των πολιτών παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο μέσω πεντακοσίων καμερών παρακολούθησης. Τα οικιακά απορρίμματα μεταφέρονται αυτόματα μέσω συστήματος πεπιεσμένου αέρα κάτω από την πόλη και μετατρέπονται σε ενέργεια. Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν έξυπνες κλειδαριές, με έξυπνες κάρτες που μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για δανεικά ποδήλατα, πάρκινγκ, μετρό και εισιτήρια κινηματογράφου.

Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν έξυπνους μετρητές (που επιτρέπουν στους κατοίκους να συγκρίνουν την κατανάλωση ενέργειας με αυτή των γειτόνων τους) και ενσωματωμένες κάμερες παντού. Οι αισθητήρες δαπέδου ανιχνεύουν αλλαγές πίεσης και ειδοποιούν αυτόματα μια υπηρεσία συναγερμού για πιθανή πτώση. Δοκιμάζονται συστήματα όπου οι κάτοικοι μπορούν να λάβουν μαθήματα γλώσσας μέσω της οθόνης της τηλεόρασης ή να επικοινωνήσουν με τον γιατρό τους καθώς και με γείτονες και συγγενείς, καθώς και βραχιόλια για τον εντοπισμό των παιδιών μέσω GPS.

Με άλλα λόγια, ένα φουτουριστικό όνειρο κατευθείαν από το όραμα της World Future Society της δεκαετίας του 1970 —ή του 1984 του Orwell. Και αυτή είναι η Νότια Κορέα.

Το πόσο επιτυχημένο, φιλικό προς το περιβάλλον και χωρίς αποκλεισμούς αποδείχτηκε πραγματικά η Songdo, μια έξυπνη πόλη, είναι αμφισβητήσιμο. Κατασκευάστηκε κυρίως για μια εύπορη μεσαία τάξη που αναμένεται να είναι σε θέση να αντέξει οικονομικά τα υψηλότερα κριτήρια και τη νέα τεχνολογία. Η ηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα και τα κτίρια είναι πλήρως με τζάμια με παράθυρα που δεν ανοίγουν, κάτι που απαιτεί κλιματισμό όλο το χρόνο.

Επίσης, το σύστημα πεπιεσμένου αέρα για τη διάθεση απορριμμάτων δεν λειτουργεί πάντα σωστά. Από τον Μάρτιο του 2018 δεν υπήρχε ακόμα πολιτιστική ζωή, δεν υπήρχαν πλανόδιοι πωλητές ή ηλικιωμένοι, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα συστήματα μεταφορών ήταν άδεια και τα τρία τέταρτα των σπιτιών ήταν άδεια.

Το κακό έχει ανθρώπινο πρόσωπο, αλλά παρά τα δισεκατομμύρια που πετάγονται στους ανθρώπους της γης, όλο και λιγότεροι τα απολαμβάνουμε. Αυτή η τελευταία ανάρτηση στο Facebook-υστερία-ο ουρανός-πέφτει από το Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της NASA, έλαβε 5.600 αντιδράσεις. 5.300, συμπεριλαμβανομένων των δικών μου, ήταν emoji με γέλια. Και το κορυφαίο σχόλιο αναφέρθηκε από τον Torecelli, και το οποίο αντικρούει κάθε μεμονωμένη θεωρία της κυβερνητικής προπαγανδιστικής μηχανής. Το Facebook, θυμηθείτε, είναι ελεγχόμενος λόγος και παρόλα αυτά, ο κόσμος το αγαπά.

* Η Elizabeth Nickson ξεκίνησε κάνοντας ρεπορτάζ για το TIME, έγινε European Bureau Chief του LIFE και έχει γράψει για τα Harper’s, The Guardian, Observer, Independent, Telegraph, Sunday Times, Globe and Mail, Bloomsbury, Knopf και Harper Collins US.

Η Καναδή δημοσιογράφος Elizabeth Nikson σκάβει βαθιά στο επικό βιβλίο του Jacob Nordangard, Rockefeller: Controlling the Game. Κάθε επικίνδυνος οργανισμός στην Αμερική έχει ιδρυθεί ή χρηματοδοτηθεί από χρήματα των Rockefeller. Το 1973, με την ίδρυση της Τριμερούς Επιτροπής, το σχέδιό τους ξεκίνησε να ξετυλίγεται με σκοπό να κατακτηθούν όλοι οι πόροι του κόσμου.

Ο θρύλος των Rockefeller ξεκίνησε με το “Devil Bill”. Όπως έγραψα στο Technocracy: The Hard Road to World Order, ο Dr. William Levingston ήταν στην πραγματικότητα ένας πλανόδιος πωλητής με ψεύτικο όνομα που δημιούργησε ένα παρασκεύασμα από λάδι και καθαρτικό και το χαρακτήρισε ως θεραπεία για τον καρκίνο. Δεδομένου ότι ο καρκίνος ήταν μια τρομακτική και συνήθως θανατηφόρα ασθένεια, οι άνθρωποι αγόραζαν και δοκίμαζαν κυριολεκτικά οτιδήποτε για θεραπεία.

Εξηγούσε ο ίδιος ότι αν η θαυματουργή του θεραπεία ήταν αρκετά ισχυρή για να νικήσει τον καρκίνο, τότε σίγουρα θα φρόντιζε και για πολλές άλλες ασθένειες! Όταν ο William ερχόταν σε μια νέα πόλη, μάγευε και ξεγελούσε τους ανθρώπους να αγοράζουν τη «θαυματουργή του θεραπεία». Μόλις κάποιος αμφισβητούσε την ψεύτικη αποτελεσματικότητα της, έφευγε από την περιοχή πολύ πιο γρήγορα από ό,τι είχε αρχικά φτάσει. Ο William ήταν πράγματι απατεώνας, αλλά πάντα κατάφερνε να γλιτώσει τη σύλληψη ή το λιντσάρισμα. Πέθανε το 1906 σε μεγάλη ηλικία, 95 ετών. Νωρίτερα στη ζωή του, φέρεται να καυχιόταν: «Απατάω τα αγόρια μου και το δείχνω με κάθε ευκαιρία που έχω. Θέλω να τα κάνω πιο έξυπνα».

Ωστόσο, το όνομα του Levingston ήταν πράγματι ψεύτικο. Το πραγματικό του ήταν William Avery Rockefeller, Sr. και ένας από αυτά τα «ξυράφια» γιους ήταν ο John D. Rockefeller, ο οποίος σύντομα θα γινόταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική και παππούς του David A. Rockefeller, ιδρυτή της Τριμερούς Επιτροπής το 1973.

Ολόκληρη η απάτη που διαπράττεται από τα Ηνωμένα Έθνη, με τις βαθιές ρίζες της στην οικογένεια Rockefeller και με το σύγχρονο πρόσωπο της την Τριμερή Επιτροπή και την Τεχνοκρατία, μυρίζει από την κληρονομιά του φιδιού των Rockefeller που χρονολογείται από τη βάση του γενεαλογικού τους δέντρου το 1800.

Η δομή της σημερινής απατεωνιάς είναι η ίδια, ακόμη κι αν η κλίμακα της είναι πολύ μεγαλύτερη: Η ουτοπία είναι δική σας αν απλώς παρατήσετε τον έλεγχο όλης της παραγωγής και της κατανάλωσης σας, δηλαδή ολόκληρης της οικονομίας του κόσμου! Δυστυχώς, οι άνθρωποι είναι εξίσου ευκολόπιστοι σήμερα όπως ήταν τότε.
– TN Editor

> elizabethnickson.substack.com

> TECHNOCRACY.NEWS

Σεπτέμβριος 2025

Ένα Βιβλίο Πιο Καθηλωτικό από το 1984 του George Orwell γιατί συμβαίνει τώρα.

Συμβαίνει τώρα, στη πραγματική ζωή εκεί έξω, καθώς ένας ακόμη νεκρός, ο Charlie Kirk, 31 έρχεται να προτεθεί στη Μεγάλη Μαύρη Λίστα της Παγκοσμιοποίησης.

Πίστεψες ότι είσαι συστημικός; Μόνο που το Παγκόσμιο Σύστημα αποτελεί ιδιοκτησία και τα όριά της Προκρούστεια.

[Θα υποταχθείς! Εσύ, η Οικογένειά σου, οι Επιχειρήσεις σου, ακόμη και η Σκέψη σου]

Ο Σουηδός συγγραφέας και ερευνητής Jacob Nordangård στην πραγματικότητα αυτό που κάνει είναι να σε φέρει αντιμέτωπο με τις αποδείξεις για τον ΤΕΛΕΙΟ Βig Brother μέσα στον οποίο σπαταλάς τη ζωή που σου εδόθη.

Μια ζωή που κάποιοι άλλοι την ελέγχουν, στην απόλυτη λεπτομέρειά της, όπως αποδείχθηκε περίτρανα στη διάρκεια της Παγκόσμιας Στρατιωτικής Επιχείρησης COVID-19.

Το Μεγάλο Ερώτημα που σε αφορά και θα κληθείς-μάλλον σύντομα- να απαντήσεις είναι>

-Πόση Αλήθεια Αντέχεις;

Rockefeller>Eλέγχοντας το Παιχνίδι

Γιατί η Πρώτη Οικογένεια Πετρελαίου θα υποστήριζε τόσο θερμά την Περιβαλλοντική Έρευνα και τον Ακτιβισμό για το Κλίμα;

Η οικογένεια Rockefeller είναι μια από τις πλουσιότερες στον κόσμο. Ωστόσο, γιατί η οικογένεια που έκανε τον κόσμο εξαρτημένο από το πετρέλαιο χρηματοδοτεί την περιβαλλοντική και κλιματική έρευνα από τη δεκαετία του 1950, βοηθά στη διαμόρφωση μέτρων πολιτικής για το κλίμα από τη δεκαετία του 1980 και υποστηρίζει τον ακτιβισμό για το κλίμα από τη δεκαετία του 1990;

Το Rockefeller: Ελέγχοντας το παιγνίδι είναι η συναρπαστική και παράδοξη ιστορία ενός από τους πιο σημαντικούς παγκόσμιους παίκτες στον κόσμο. Μέσω της κορυφαίας θέσης τους στις αμερικανικές επιχειρήσεις, των στενών επαφών με τον Λευκό Οίκο και με την τεράστια οικονομική τους ισχύ ως ένας από τους κορυφαίους χρηματοδότες ιδιωτικής έρευνας στον κόσμο, οι Rockefeller μπόρεσαν να καθιερώσουν το ζήτημα του κλίματος τόσο επιστημονικά όσο και πολιτικά. Ωστόσο, ποιο είναι το σκεπτικό πίσω από αυτό;

Ο συγγραφέας και ερευνητής Jacob Nordangård ακολουθεί την οικογένεια από την ίδρυση της Standard Oil και του Ιδρύματος Rockefeller, τις συνέπειες της Συμφωνίας του Παρισιού, τη διακήρυξη της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης τον Ιανουάριο του 2016, μέχρι σήμερα.

Η σε βάθος έρευνα του Nordangård περιλαμβάνει τις μεγάλες ποσότητες νέου υλικού που διατέθηκαν πρόσφατα στο Διαδίκτυο, καθώς και τις ετήσιες εκθέσεις του Ιδρύματος Rockefeller.

Η κύρια εστίαση του Nordangård είναι η συμμετοχή της οικογένειας Rockefeller στην κλιματική έρευνα και πολιτική, αλλά διερευνώνται επίσης οι ενέργειες και τα κίνητρα ορισμένων συμμάχων τους, καθώς και η επιρροή της οικογένειας στην ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής, του οικογενειακού προγραμματισμού, της γεωργίας, της τέχνης, της αρχιτεκτονικής, της επιστήμης συμπεριφοράς, της τεχνολογίας πληροφοριών και της πολιτικής.

My Rockefeller-book now translated and published in Greek. pic.twitter.com/43TpKOqgWx

— Jacob Nordangård (@JacobNordangard) August 23, 2025

Το ουτοπικό όνειρο της οικογένειας Rockefeller για έναν τέλειο κόσμο θα έχει σοβαρές συνέπειες για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους και της ζωής όπως την ξέρουμε.

Η δηλωμένη αποστολή του Ιδρύματος Rockefeller να «προάγει την ευημερία της ανθρωπότητας σε όλο τον κόσμο» έχει μια σκοτεινή όψη και η μακρόχρονη μάχη της οικογένειας Rockefeller κατά της κλιματικής αλλαγής περιέχει στοιχεία εξελιγμένων τεχνικών προπαγάνδας, φουτουρισμού και φιλοσοφίας της Νέας Εποχής, με στόχο τον πλήρη μετασχηματισμό ολόκληρου του γήινου συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της οικονομίας, της οικολογίας, του πολιτισμού, ακόμη και της ίδιας της ανθρωπότητας.

Ο JACOB NORDANGÅRD είναι Σουηδός συγγραφέας και ερευνητής με διδακτορικό στις Επιστημονικές και Τεχνολογικές Σπουδές. Έχει γράψει έξι βιβλία για τις ιστορικές ρίζες και την εξέλιξη του παγκόσμιου συστήματος διαχείρισης που έχει εκδηλωθεί τα τελευταία χρόνια. Είναι ο ιδρυτής των Stiftelsen Pharos και Pharos Media Productions. Είναι επίσης ο front man του heavy metal συγκροτήματος Wardenclyffe.

«Αποκαλύπτει τις εσωτερικές λειτουργίες της οικογένειας Rockefeller … την κινητήρια δύναμη πίσω από κάθε πτυχή της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης.» — PATRICK WOOD

«Η έρευνα του Jacob για τον αντίκτυπο της φιλανθρωπίας των Rockefeller στη δημόσια πολιτική είναι η καλύτερη που έχω δει σε μια μακρά καριέρα χαρακτηρισμού της ελίτ εξουσίας με πραγματικούς όρους, όχι με όρους θεωρίας συνωμοσίας». — RON ARNOLD, πρώην εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Center for the Defense of Free Enterprise

«Αυτό το βιβλίο παρέχει στέρεες αποδείξεις για τον μηχανισμό του κεντρικού ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της μετατροπής των περιβαλλοντικών ανησυχιών σε όπλο με σκοπό την υποστήριξη, μέσω του ελέγχου της ενέργειας και του άνθρακα, του καρτέλ των κεντρικών τραπεζών που τα συμφέροντα και το συνδικάτο των Rockefeller χρησιμοποίησαν για να κυριαρχήσουν στην Αμερική». — CATHERINE AUSTIN FITTS, πρόεδρος της Solari Inc. και εκδότρια της Έκθεσης Solari

>

WHY WOULD THE FIRST FAMILY OF OIL SO ARDENTLY SUPPORT ENVIRONMENTAL CLIMATE RESEARCH AND ACTIVISM?

The Rockefeller family is one of the richest in the world. Yet, why would the family that made the world dependent on oil fund environmental and climate research since the 1950s, help shape climate policy measures since the 1980s, and support climate activism since the 1990s?
Rockefeller: Controlling the Game is the thrilling and paradoxical story of one of the world’s more influential global players. Through its top position in American business, close contacts with the White House, and with immense financial power as one of the world’s leading private research funders, the Rockefellers have been able to anchor the climate issue both scientifically and politically. Yet what is the reasoning behind doing so?
Author and researcher Jacob Nordangard follows the family from the founding of Standard Oil and the Rockefeller Foundation, up through the aftermath of the Paris Agreement, with the declaration of the Fourth Industrial Revolution in January 2016, to the present day. Nordangard’s in depth research includes the large quantities of new material recently made available online, as well as the Rockefeller Foundation’s own annual reports. Nordangard’s main focus is the Rockefeller family’s involvement in climate research and politics, but the actions and motives of some of their allies are also explored, as well as the family’s influence on the development of modern medicine, family planning, agriculture, art, architecture, behavioral science, information technology, and politics.
The Rockefeller family’s utopian dream of a perfect world will have serious consequences for the survival of the human species and life as we know it. The Rockefeller Foindation’s stated mission to “promote the well-being of humanity throughout the world” has a dark flipside, and the Rockefeller family’s long-standing battle against climate change contains elements of sophisticated propaganda techniques, futurism, and New Age philosophy, aiming at a complete transformation of the whole earth system, including economy, ecology, culture, and even humanity itself.
JACOB NORDANGARD is a Swedish author and researcher with a PhD in Science and Technology Studies. He has written six books about the historical roots and development of the global management system that has manifested itself in recent years. He is the founder of Stiftelsen Pharos and Pharos Media Productions. He is also the front man of the heavy metal band Wardenclyffe.

“Exposes the inner workings of the Rockefeller family … the driving force behind every aspect of modern globalization” — PATRICK WOOD

“Jacob’s research into the impact of Rockefeller philanthropy on public policy is the best I have seen in a long career of profiling the power elite in factual terms, not in conspiracy theory terms.” — RON ARNOLD, former executive vice president of the Center for the Defense of Free Enterprise

“This book provides solid evidence of the engineering of central control, including the weaponization of environmental concerns to undergird, through the control of energy and carbon, the central banking cartel that the Rockefeller interests and syndicate have used to dominate America.” — CATHERINE AUSTIN FITTS, president of Solari Inc. and publisher of the Solari Report

>

Μishnahbooks

Τhe New Yorker> The Ludlow Massacre Still Matters

On April 20, 1914, members of the Colorado National Guard opened fire on a group of armed coal miners and set fire to a makeshift settlement in Ludlow, Colorado, where more than a thousand striking workers and their families were camped out. Today, the Ludlow massacre, which Caleb Crain wrote about in The New Yorker in 2009, remains one of the bloodiest episodes in the history of American industrial enterprise; at least sixty-six men, women, and children were killed in the attack and the days of rioting that followed, according to most historical accounts. Although it is less well-remembered today than other dark episodes in American labor history, such as the Triangle Shirtwaist Factory fire that claimed a hundred and forty-six lives, the Ludlow massacre—which Wallace Stegner once called “one of the bleakest and blackest episodes of American labor history”—changed the nation’s attitude toward labor and capital for the next several decades. Its memory continues to reverberate in contemporary political discourse.

In the summer of 1913, United Mine Workers began to organize the eleven thousand coal miners employed by the Rockefeller-owned Colorado Fuel & Iron Company. Most of the workers were first-generation immigrants from Italy, Greece, and Serbia; many had been hired, a decade prior, to replace workers who had gone on strike. In August, the union extended invitations to company representatives to meet about their grievances—including low pay, long and unregulated hours, and management practices they felt were corrupt—but they were rebuffed. A month later, eight thousand Colorado mine workers went on strike. Among their demands were a ten-per-cent pay raise, the enforcement of an eight-hour working day, and the right to live and trade outside the company-owned town. Many of the rights they sought were required by Colorado law but remained unenforced.

After getting evicted from their company-owned homes, the workers based their operations in makeshift tent cities surrounding the mines, the largest of which was the Ludlow camp. The Rockefellers responded by hiring a detective agency—comprised of “Texas desperadoes and thugs,” according to “Legacy of the Ludlow Massacre,” a sharply researched 1988 book by Howard M. Gitelman—who would periodically raid the camps, firing rifles and shotguns. In November, the state governor called in the Colorado National Guard at the company’s behest; the Guard’s wages were supplied by the Rockefeller family, and they helped to form militias whose members carried out sporadic raids and shootings in the tent cities.

The strike stretched on for months, and in April, 1914, John D. Rockefeller, Jr., appeared before Congress, where he framed the standoff as “a national issue, whether workers shall be allowed to work under such conditions as they may choose.” He balked at the possibility of allowing “outside people”—meaning union organizers—“to come in and interfere with employees who are thoroughly satisfied with their labor conditions.” The committee chairman asked Rockefeller whether he would stand by his anti-union principles even “if it costs all your property and kills all your employees.” Rockefeller replied, “It is a great principle.”

On April 20th, a day after Orthodox Easter, four militiamen brandished a machine gun at some of the striking miners. At some point, shots were fired—the accounts are predictably inconsistent as to who fired first—and a day-long gunfight ensued.

That evening, the National Guardsmen set fire to the Ludlow colony. Thirteen residents who tried to flee were shot and killed as the camp burned to the ground, and many more burned to death. Discovered among the ruins the following morning was a women’s infirmary, where four women and eleven children had sought to escape the fighting by hiding in a cellar-like pit. All the children and two of the women died. One survivor, Mary Petrucci, lost three of her own children in the infirmary. Years later, she recalled, “I came out of the hole. There was light and lots of smoke. I wandered among the ashes until a priest found me. I couldn’t feel anything. I was cold.”

News of the attack—and especially of the deaths under the infirmary tent—pulled the nation’s attention from the United States’ potential involvement in the Mexican Revolution. To many Americans, the massacre exposed the consequences of unchecked corporate might, and it roused the conscience of a country that had previously demonstrated impassive ambivalence toward organized labor. (Decades later, a song by Woody Guthrie captured the common sentiment of the event’s immediate aftermath: “We took some cement and walled the cave up where you killed these thirteen children inside / I said ‘God bless the Mine Workers Union,’ then I hung my head and cried.”)

Two days later, Congress convened to discuss the events at Ludlow, and to consider how the government might check martial power wielded by private industrialists. One senator, Iowa’s “radical Republican,” William Kenyon, decried the government’s ties to the violence, noting that “the Colorado Fuel & Iron Company, or the company controlling it, has certain of its bonds on deposit with the General Education Board of the Rockefeller Foundation, with which the Department of Agriculture of our Government seems to have been in partnership for some little time.” Another senator expressed a broader concern: “I fear that unless society can in some manner reconcile these troubled conditions as between capital and labor, Mexico is not the only country that will be torn by internecine strife.”

Rockefeller, for his part, released a memorandum in June, months after federal troops had been ordered to Colorado to quell the days of violent rioting that had followed the events of April 20th. “There was no Ludlow massacre,” he wrote. “The engagement started as a desperate fight for life by two small squads of militia … against the entire tent colony, which attacked them with over three hundred armed men.” He also offered a lengthy technical explanation of why the deaths in the infirmary were the result of inadequate ventilation and overcrowding, not of actions taken by “the defenders of law and property, who were in no slightest way responsible for it.”

Despite Rockefeller’s arguments, after Ludlow the Wild West era of company towns began to wane, and stricter labor laws began to appear on the books—and were even enforced. Support for unions reached an all-time high in the nineteen-thirties, as described by James Surowiecki in a 2011 article for the magazine. Yet, as Surowiecki also noted, the influence of trade unions, which supplanted company unions following the 1935 Wagner Act, has been declining for decades, as part of a general rightward shift in American politics which began in the sixties. Since the 2008 recession, there has been growing resentment for union members among non-unionized workers; in 2010, support for unions reached a historic low, according to a Pew poll.

Yet the struggle that Ludlow embodied—and that, historically, unions have taken up—is a contemporary one, even if unions are no longer playing as public a role. Today, some of the fiercest workers’-rights battles take place over government regulations that protect low-income workers’ access to Medicaid and other social services, and that buoy the federal minimum wage, which is currently far below its 1968 peak value. In her recently published autobiography, Senator Elizabeth Warren wrote that “Big corporations hire armies of lobbyists to get billion-dollar loopholes into the tax system and persuade their friends in Congress to support laws that keep the playing field tilted in their favor.” In this, she sounds almost exactly like the Republican senators who, in the days after Ludlow, worried about Colorado Iron & Fuel’s deep government influence.

What was at stake at Ludlow remains pertinent even within the modern coal industry. Last week, the Center for Public Integrity won a Pulitzer Prize for its investigative report on efforts to deny benefits to coal miners with black-lung disease. The series describes how industry-compensated lawyers have frequently withheld evidence from judges in order to defeat the medical claims of miners suffering from the resurgent ailment, which today affects about six per cent of miners in central Appalachia, according to government statistics reported in the series.

A different kind of violence is visited upon today’s miners. There are no overt, bloody showdowns between striking workers and armed National Guardsmen whose paychecks come from corporate barons. But industry money—in the form of fees paid by mine companies for consultant work—still appears to influence the diagnoses of doctors and radiologists, according to copious research compiled by the Center. And the coal industry’s go-to law firm withheld dissenting medical evidence that supported miners’ claims in eleven of the fifteen cases featured in the report. As a result, ailing and dying miners are denied the support they are owed.

There are eighty-five thousand coal miners left in the United States, but, while many are union members, the influence of the United Mine Workers was already waning by the early eighties, according to the Center for Public Integrity report. Today the union represents about twenty thousand active miners, according to the Wall Street Journal. Instead of union pressure, it was more likely the Center’s investigation that prompted the Department of Labor to announce, in February, a series of reforms that will make it easier for miners with black-lung disease to collect their medical benefits. A hundred years ago, it took a great and deadly injustice to spur lasting government reform. Here’s hoping we learn from it.

>

Yiorgos Stavroulakis Remembers his Great Uncle, Louis Tikas

“How will I recognize you?” I asked Yiorgos Stavroulakis over the phone just before my trip to Greece in May, 2022. “You can’t miss me,” he said. “I have a thick mustache that covers half my face.” And so, it does.

When I approach the “Public” building on Syntagma Square in Athens, he stands as in a painting, framed by the door. He too recognizes me and beckons from the distance. After he introduces me to his daughter, a documentary filmmaker, we take the elevator to the café at the top floor.

 

 

I sought out Yiorgos Stavroulakis because I had started a project with Y. Anagnostou on the Greek American labor activist, Louis Tikas (Ilias Spantidakis 1886-1914). And we had discovered that Yiorgos was a grand nephew of the Greek American hero.

As I sit down, I try to analyze Yiorgos’s facial features to discover any similarities between him and his great uncle who was killed at the age of 28 in the cold plains of Ludlow, Colorado. A man in his mid-seventies, he has a full head of silvery hair and his eyes sparkle with energy. He is obviously much taller than Louis, who had declared officially in Denver that at 24 he was 5’ 8 and 151 lbs, with dark hair and brown eyes. The photograph that the family had of Louis and the one remarkably that was found in Louis’s pocket when he was murdered, shows a youth with a thin mustache, hair parted on the left and the strings of a fez, hanging down on his right. He is wearing fancy garb with a vest and a pistol stuck inside. Unsmiling, he seems ready for battle.

Yiorgos is eager to talk about his famous relative and about his own decades-long campaign to commemorate Tikas and preserve the family house in Loútra, a village near Rethymno in Crete. He even wrote a book about him, the first in Greece, which tried to bring to a Greek audience the life, struggle, untimely death of Louis, and, of course, his posthumous heroism. For Louis was clearly a young man who rose to the occasion and met destiny head-on.

We will never know if Louis himself had understood his own fate, that one day he would make the choice between life and death. But his brother, Kostis Spantidakis, Yiorgos’s grandfather, certainly did. Louis was a “born revolutionary,” Yiorgos declares, reaffirming the impression I had from the early photograph. As he tells it, his grandfather had accompanied Louis to Rethymno by horse from where Louis took the boat to Piraeus. But, on his way home, Kostis was overwhelmed by premonitions of doom and, when he returned home, he told his wife, “Argyro, this man will one day either become a great man or he will end up destroying himself (θα φάει το κεφάλι του). And we will lose him.” And when he arrived home from the fields one afternoon in the spring of 1914, his wife told him, “Kosti, a telegraph has arrived from America about Ilias.” Fixing his eyes upon her, he simply whispered, “I expected this.” His premonition was right. Through his boldness and bravery, Louis had indeed met his fate.

Louis’s brother could in no way understand the ramifications of this tragic death, that one day Louis would come to represent the struggle of the Colorado miners for higher wages, better working conditions, and a semblance of dignity. Social, political, and cultural forces were gradually converting the once peasant turned miner and labor organizer into a symbol of struggle against injustice.

Zeese Papanikolas in his remarkable book, Buried Unsung. Louis Tikas and the Ludlow Massacre (1982) first explained how Ilias, the young immigrant, became Louis Tikas, the fighter for labor and national hero. Gradually Tikas began to attain a story, which, given the paucity of information about him, was based partly in reality and partly in the imagination. He was turning into a champion, a saint.

Tikas’s untimely death on Easter Orthodox Sunday of 1914, his youthful body, lying head-down on the ground next to the railway tracks in Ludlow, launched a process of memorialization and sacralization. And in time, the young man was resurrected as a Greek American legend and national labor icon. Indeed, images of death and rebirth feature prominently in the iconography of Tikas, lamentation and despair giving rise to songs of defiance, remembrance, and redemption.

And Yiorgos has taken it upon himself to make sure that Tikas will live forever in our collective memory. His main concern now is to preserve the family house in Loútra. “When you go to Loútra, you will see that it is in need of repair.” When I visited the house with my wife a couple of weeks later, I saw what he meant. A triangular structure at the edge of two streets, it seems squeezed by them, into the shape of a Delta, with a mill on the first floor and family quarters on the second. It now serves as a museum in waiting. Yiorgos has placed a plaque outside and photographs of his uncle along with pictures from the annual commemoration of the massacre in Ludlow.

Standing outside this house, I could understand Yiorgos’s impatience––the house could collapse at any moment. After investing a considerable amount of his own money to keep it from falling apart, he has been looking for funds to save it and convert it into a proper museum. Before I left, I brushed my fingers against the stones of one wall, repeating the same action two months later along Tikas’s red granite tombstone in the Trinidad cemetery, which honors Tikas as a “victim of the Ludlow Massacre,” an “organizer for the UMWA,” and a “patriot.”

I try to conjure the photograph in the Trinidad museum of a mile-long cortege leading from the Trinidad city center to the cemetery. The miners were moved by this terrible injustice and gathered to honor one of their own.

Could they, like Tikas’s brother, have understood that he was destined for greatness? Could they possibly have imagined that Tikas would come one day to symbolize the death and revival in Ludlow? Unlikely. Who could possibly have predicted that Greek Americans from Denver would erect the statue of Tikas in Ludlow or that a bust of his youthful image would be installed in the port of Rethymno? Could anyone possibly have foreseen that, when the then Bishop of Denver, now Metropolitan Isaiah, looked up at the ceiling of the new offices of the Metropolis, he would conceive the idea of panels telling the story of the Greeks in the west, like a frieze in an ancient temple, and that one panel would feature Tikas and the Ludlow Massacre?

Both Tikas and Ludlow live on in the songs of Woody Guthrie, the paintings of Lindsay Hand, the icons of Gigas Teras, the play “Ludlow: El Grito de las Minas” [Ludlow: The Cry of the Mines] by Tony Garcia, and the many exhibits around Colorado. This is why Yiorgos is not lachrymose when he speaks to me. His eyes beam with vitality and promise. Undaunted, he moves ahead with plans about the museum. He wants to make sure that Tikas continues to move us.

Gregory Jusdanis teaches Modern Greek and Comparative Literature at Ohio State. His biography of the Greek poet C. P. Cavafy, co-written with Peter Jeffreys, will be coming out with Farrar Straus and Giroux in 2023.

Σύνδεση με τα προηγούμενα>

H αμερικανική elite ανακαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο του ευγονιστή απατεώνος της Κλιματικής Αλλαγής και των Εμβολίων [Βill Gates]

Πέμπτη 2 Απριλίου 2026

Η Έρευνα για τα Αρχεία Epstein
Η Αποκάλυψη της Πιο Φιλόδοξης Φιλανθρωπικής Συμφωνίας στον Κόσμο
Η ρήξη του Buffett με τον Gates είναι μια προσωπική ιστορία. Το ομοσπονδιακό αρχείο πίσω από αυτήν είναι θεσμικό αρχείο

By Sayer Ji

[https://sayerji.substack.com]

Ο  Warren Buffett δημιούργησε ένα από τα σπουδαιότερα φιλανθρωπικά ιδρύματα της ιστορίας μαζί με τον Βill Gates, δώρισε περισσότερα από 43 δισεκατομμύρια δολάρια σε αυτό και δεν έχει μιλήσει με τον ιδρυτή του από τότε που τα ομοσπονδιακά έγγραφα άρχισαν να περιγράφουν λεπτομερώς τι συμφώνησε στην πραγματικότητα ο Gates με τον Jeffrey Epstein.

Η σιωπή του Buffett σηματοδοτεί κάτι μεγαλύτερο από μια ρήξη φιλίας

Όταν ο Warren Buffett δήλωσε στο CNBC στις 31 Μαρτίου ότι δεν είχε μιλήσει με τον Bill Gates από τότε που δημοσιοποιήθηκαν τα αρχεία του Jeffrey Epstein – και αρνήθηκε να δεσμευτεί να συνεχίσει τις ετήσιες δωρεές πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Ίδρυμα Gates – οι περισσότεροι τίτλοι το αντιμετώπισαν ως μια ιστορία για δύο παλιούς φίλους που αποξενώθηκαν από σκάνδαλο.

Είναι αυτό. Αλλά είναι και πολύ περισσότερα.

Ο Buffett δεν είναι απλώς ο πιο αφοσιωμένος δωρητής του Gates. Είναι ο συν-αρχιτέκτονας ολόκληρου του φιλανθρωπικού πλαισίου που έχτισε ο Gates. Μαζί με τον Gates και την Melinda French Gates, ο Βuffet συνίδρυσε την Υπόσχεση Δωρεάς-Giving Pledge in 2010 το 2010 – μια δημόσια ηθική συμφωνία που ζητά από τα πλουσιότερα άτομα του κόσμου να διαθέσουν τουλάχιστον τη μισή περιουσία τους σε φιλανθρωπικούς σκοπούς. Όταν ο άνθρωπος που βοήθησε στο σχεδιασμό του οικοδομήματος σιωπά και αρχίζει να μεταφέρει αθόρυβα τις δωρεές του σε οικογενειακά ιδρύματα, εγείρεται ένα ερώτημα που κανείς στους elite φιλανθρωπικούς κύκλους δεν θέλει να θέσει δυνατά: Έχει ολοκληρωθεί η Δέσμευση Δωρεάς-Giving Pledge;

Συσσωρεύονται στοιχεία που δείχνουν ότι μπορεί να έχει ολοκληρωθεί.

Ο Συνιδρυτής Ψυχραίνει

Για να κατανοήσουμε το βάρος της ρήξης, βοηθάει να κατανοήσουμε πώς χτίστηκε η φιλία. Ο Gates και ο Βuffet  συναντήθηκαν για πρώτη φορά στις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέσω κοινών γνωστών – ο Gates, σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, αρχικά ήταν επιφυλακτικός σχετικά με τη συνάντηση με τον διάσημο «Oracle of Omaha», μη βλέποντας το νόημα να περνάει χρόνο με κάποιον που επένδυε σε πράγματα αντί να τα έχτιζε.

Γρήγορα απέδειξαν ο ένας στον άλλον ότι έκαναν λάθος, δεμένοι μέσω της ανταγωνιστικής σκέψης, της επιχειρηματικής στρατηγικής και μιας κοινής πεποίθησης ότι ο πλούτος τους έφερε μια ηθική υποχρέωση μεγαλύτερη από τους ίδιους. Κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών δεκαετιών, ο Buffet έγινε επίτροπος του Ιδρύματος Gates, οι δύο έπαιζαν bridge μαζί τακτικά και συνδημιούργησαν την Δέσμευση Δωρεάς-Giving Pledge ως την θεσμική έκφραση της κοινής τους φιλοσοφίας. Ήταν, από κάθε άποψη, μια από τις πιο σημαντικές προσωπικές συμμαχίες στη σύγχρονη φιλανθρωπία.

Αυτό είναι που κάνει τις δηλώσεις του Buffett στο CNBC στις 31 Μαρτίου τόσο εντυπωσιακές. Μίλησε με θέρμη για την προσωπική τους σχέση, ακόμη και όταν ανέστειλε οτιδήποτε συνδεόταν με αυτήν. «Θα περιμένω να δω τι θα εξελιχθεί», είπε όταν πιέστηκε να σχολιάσει αν οι δωρεές στο Gates Foundation θα συνεχιστούν. «Μαθαίνω πράγματα που δεν γνώριζα». Πρόσθεσε, με νόημα, ότι δεν τον ενδιέφερε να μάθει πάρα πολλά — «Δεν θέλω να βρίσκομαι σε μια θέση όπου γνωρίζω πράγματα… να κληθώ ως μάρτυρας» — μια φράση που υποδηλώνει ότι ήδη σκέφτεται προσεκτικά την νομική του αποκάλυψη.

Η παρατήρηση ότι «προτιμά να μην είναι ενόρκως», στα πρώτα του δημόσια σχόλια από τότε που δημοσιεύθηκαν τα αρχεία, είχε πιο σκληρή απήχηση από ό,τι ίσως σκόπευε. Όπως παρατήρησε ένας αναγνώστης της Daily Mail στην ενότητα σχολίων: «Αυτό το κάνει να ακούγεται σαν να γνωρίζει πράγματα». Ο Buffet μπορεί να εννοούσε μόνο ότι είναι ένας προσεκτικός άνθρωπος που αποφεύγει την περιττή νομική εμπλοκή. Αλλά η φράση έχει διαφορετική απήχηση όταν λέγεται από κάποιον που έχει δωρίσει 43 δισεκατομμύρια δολάρια σε ένα ίδρυμα που βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο των επιπτώσεων μιας ομοσπονδιακής έρευνας.

Παραδέχτηκε ότι ο Gates θα μπορούσε να τον είχε συστήσει στον Εpstein στη Νέα Υόρκη — «Τον ζήτησα να τον ευχαριστήσω που δεν το έκανε αυτό» — ένα σχόλιο που αναγνώριζε, σχεδόν αδιάφορα, πόσο πορώδης ήταν η γραμμή μεταξύ κοινωνικής πρόσβασης και έκθεσης σε αυτόν τον κόσμο. «Αλλά δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό που συνέβη», είπε.

Επίσης, ζωγράφισε ένα πορτρέτο του Εpstein που αφορούσε τόσο τα συστήματα όσο και τα άτομα — για το πώς τα δίκτυα της elite δημιουργούν τις συνθήκες εκμετάλλευσης. «Εδώ είχατε έναν τύπο που ήταν καταδικασμένος, έναν εντυπωσιακό απατεώνα», δήλωσε ο Βuffet στο CNBC. «Το ποσοστό των ανθρώπων που εξαπάτησε.. βρήκε την αδυναμία τους. Μπορεί να ήταν το σεξ. Μπορεί να ήταν η εξουσία. Μπορεί να είναι, ό,τι κι αν είναι. Και δεν βλέπω πώς κάποιος θα μπορούσε να το πετύχει αυτό». Αποκάλεσε τον Epstein «τον απατεώνα όλων των εποχών» — και στη συνέχεια έκανε την πιο προσωπική παραδοχή της συνέντευξης, αναλογιζόμενος τη δική του γεωγραφική τύχη: «Είμαι τόσο χαρούμενος που ο τύπος δεν σταμάτησε ποτέ στην Omaha. Αν ζούσα στη Νέα Υόρκη, θα ήμουν σε κάποιο πάρτι. Θα ήμουν σε κάτι, νομίζω».

Ήταν μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας από έναν άνθρωπο που έχει περάσει επτά δεκαετίες προβάλλοντας ακλόνητη αυτοπεποίθηση. Ο Βuffet, στην πραγματικότητα, αναγνώριζε ότι τα δίκτυα στα οποία εργαζόταν ο Epstein δεν ήταν μοναδικά για τους ηθικά εκτεθειμένους. Ήταν η συνηθισμένη υποδομή της ζωής της αμερικανικής elite – και η εγγύτητα ήταν σε μεγάλο βαθμό θέμα τύχης.

Bill Gates is calling for biometric digital IDs to be tied directly to your bank account and payment systems so they can monitor your health, track farmers, and manage climate policy. That is exactly the kind of centralized control free people are supposed to reject. When your… pic.twitter.com/7B9Zkwo7oy

— Dr. Ben Tapper (@DrBenTapper1) April 2, 2026

Από το 2024, ο Βuffet είχε ήδη δηλώσει ότι οι δωρεές του στο Ίδρυμα Gates θα σταματούσαν με τον θάνατό του, με το 99,5% του υπόλοιπου πλούτου του να ρέει σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα που διαχειρίζονταν τα παιδιά του. Αυτή ήταν μια μακροχρόνια προγραμματισμένη μετάβαση. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η σιωπή, η αναστολή των τρεχουσών δωρεών και μια δημόσια δήλωση αβεβαιότητας από έναν άνθρωπο που δεν είναι γνωστός για αβέβαιες δημόσιες δηλώσεις.
Η Υπόσχεση που Δεν Φτάνει

Ο χρόνος της ψυχραιμίας του Βuffet δεν θα μπορούσε να είναι πιο αμήχανος για τον Gates. Τον Μάιο του 2025, λίγους μήνες πριν τα αρχεία του Epstein αρχίσουν να έρχονται στο φως της δημοσιότητας, ο Gates δημοσίευσε μια σπαρακτική ανάρτηση στο ιστολόγιό του ανακοινώνοντας ότι θα δωρίσει το 99% της περιουσίας του – η οποία τότε εκτιμήθηκε από το Bloomberg σε περίπου 170 δισεκατομμύρια δολάρια – μέσω του Ιδρύματος Gates έως το 2045, οπότε το ίδρυμα θα έκλεινε οριστικά. «Θα δωρίσω σχεδόν όλη μου την περιουσία μέσω του Ιδρύματος Gates τα επόμενα 20 χρόνια για τον σκοπό της σωτηρίας και της βελτίωσης ζωών σε όλο τον κόσμο», έγραψε ο Gates. Το Ίδρυμα, σημείωσε, είχε ήδη συνεισφέρει περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια κατά τα πρώτα 25 χρόνια λειτουργίας του και σκόπευε να διπλασιάσει περίπου αυτό το ποσό τις επόμενες δύο δεκαετίες.Η ανακοίνωση έγινε δεκτή με θαυμασμό σε πολλές γωνιές. Σε άλλες, με κάτι που πλησίαζε στην εξάντληση.

Ο Stephen Findeisen — ο ερευνητικός δημοσιογράφος, ευρέως γνωστός στο διαδίκτυο ως Coffeezilla, ο οποίος έχτισε τη φήμη του αποκαλύπτοντας απάτες κρυπτονομισμάτων και οικονομικές απάτες — απάντησε στο X: «Το ακούω αυτό εδώ και 15 χρόνια και κάθε χρόνο ο Bill έχει περισσότερα».

I’ve been hearing this for 15 years and every year Bill has more. https://t.co/QTRw6zdMuE

— Coffeezilla (@coffeebreak_YT) May 9, 2025

Η ανάρτηση συγκέντρωσε περισσότερες από 450.000 προβολές και 15.000 likes, ένας αριθμός που υποδηλώνει ότι η κριτική είχε απήχηση πολύ πέρα ​​από τους συνήθεις επικριτές του Gates. Η παρατήρηση περιείχε μια μετρήσιμη αλήθεια: παρά τις δεκαετίες δωρεών σε κλίμακα που κανένας ιδιώτης στην ιστορία δεν έχει φτάσει, η καθαρή περιουσία του Gates συνέχισε να αυξάνεται, εγείροντας το ερώτημα εάν οι φιλανθρωπικές διανομές μπορούν ποτέ να ξεπεράσουν την αύξηση του κεφαλαίου στην κορυφή της κατανομής του πλούτου.

Η Δέσμευση Υπό Πίεση

Η Δέσμευση Δωρεάς-ως ιδέα- συνελήφθη σε μια συγκεκριμένη στιγμή — μια στιγμή κατά την οποία η ηθική νομιμότητα του τεράστιου ιδιωτικού πλούτου μπορούσε να αποκατασταθεί, στα μάτια πολλών, μέσω του θεάματος της εθελοντικής διασποράς του. Λειτούργησε για ένα διάστημα. Ο κατάλογος των υπογραφόντων αυξήθηκε ραγδαία κατά τα πρώτα χρόνια της πρωτοβουλίας, φτάνοντας σε περισσότερους από 250 δωρητές σε 30 χώρες, που αντιπροσωπεύουν περίπου 600 δισεκατομμύρια δολάρια σε δεσμευμένο πλούτο.

Η ανάπτυξη έχει σταματήσει. Μόνο τέσσερις νέοι υπογράφοντες εντάχθηκαν το 2024 και 14 το 2025 — μια σταγόνα ενάντια σε μια παγκόσμια τάξη δισεκατομμυριούχων που το Forbes εκτιμά τώρα σε περισσότερα από 3.400 άτομα. Αλλά οι αποχωρήσεις έχουν γίνει πιο ηχηρές από τις προσθήκες.

Ο Peter Thiel, ο οποίος δεν υπέγραψε ποτέ, διεξάγει αυτό που θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια ενεργή αντιεκστρατεία. Σε συνεντεύξεις του με τους New York Times και άλλους, αποκάλεσε την Υπόσχεση Δόξας «μια ψεύτικη λέσχη Boomer, παρακείμενη στον Epstein» και επιβεβαίωσε ότι «έχει αποθαρρύνει έντονα τους ανθρώπους από το να την υπογράψουν» και «τους έχει ενθαρρύνει ευγενικά να την αποσύρουν». Πιο συγκεκριμένα, είπε στον Elon Musk – ο οποίος υπέγραψε και ο οποίος έκτοτε έχει γίνει ο πρώτος τρισεκατομμυριούχος στον κόσμο – ότι ο υποσχόμενος πλούτος του τελικά θα διοχετευόταν «σε αριστερούς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς που θα επιλεγούν από τον Bill Gates». «Οι περισσότεροι από αυτούς με τους οποίους έχω μιλήσει», είπε ο Thiel για τους υπογράφοντες με τους οποίους έχει μιλήσει, «έχουν τουλάχιστον εκφράσει τη λύπη τους που την υπέγραψαν». Ο Brian Armstrong, ιδρυτής της Coinbase, αφαίρεσε σιωπηλά το όνομά του από τον ιστότοπο της Δέσμευσης το 2024. Ο Larry Ellison, ένας από τους πρώτους υπογράφοντες, ανακοίνωσε σχέδια για «αναμόρφωση» της δέσμευσής του, ανακατευθύνοντας την εστίασή του σε εμπορικά επιστημονικά έργα αντί για παραδοσιακά φιλανθρωπικά κανάλια. Η Melinda French Gates, η οποία συνίδρυσε τη Δέσμευση και έφυγε από το Ίδρυμα Gates το 2024 για να ξεκινήσει τον δικό της φιλανθρωπικό οργανισμό, αναγνώρισε τα άνισα αποτελέσματα με χαρακτηριστική αυτοσυγκράτηση: «Κάποιοι το κάνουν και κάποιοι προσπαθούν ή δεν είναι έτοιμοι. Μακάρι να είχαμε σημειώσει ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία με τη Δέσμευση από ό,τι μέχρι σήμερα»….

Ο Warren Buffett αρνήθηκε την Τρίτη (31 Μαρτίου) να δεσμευτεί για τη συνέχιση των ετήσιων δωρεών πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στο Ίδρυμα Gates

[ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ] Ο Warren Buffett αρνήθηκε την Τρίτη (31 Μαρτίου) να δεσμευτεί για τη συνέχιση των ετήσιων δωρεών πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ στο Ίδρυμα Gates, μετά την πρόσφατη δημοσιοποίηση υλικού σχετικά με τη σχέση του εκλιπόντος σεξουαλικού παραβάτη Jeffrey Epstein με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό και τον συνιδρυτή του Bill Gates.

Στην πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη από την παραίτησή του τον Ιανουάριο από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Berkshire Hathaway, ο Buffett δήλωσε στο CNBC ότι δεν έχει μιλήσει με τον Gates από τότε που το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ δημοσίευσε έγγραφα τον Φεβρουάριο, τα οποία δείχνουν ότι ο Gates και ο Epstein συναντήθηκαν επανειλημμένα για να συζητήσουν φιλανθρωπία μετά την παραδοχή ενοχής του Epstein το 2008 για κατηγορίες πορνείας στη Florida.

Ο Buffett, 95 ετών, ο οποίος παραμένει πρόεδρος της Berkshire, άρχισε να δωρίζει την περιουσία του το 2006 και έχει δωρίσει περισσότερα από 47 δισεκατομμύρια δολάρια από τις μετοχές του ομίλου στο Ίδρυμα Gates.

Έχει δωρίσει μετοχές της Berkshire στο ίδρυμα και σε τέσσερις οικογενειακές φιλανθρωπικές οργανώσεις ετησίως γύρω στα μέσα του έτους, με πρόσθετες δωρεές σε οικογενειακές φιλανθρωπικές οργανώσεις τον Νοέμβριο. Η περσινή δωρεά του Ιδρύματος Gates ανήλθε συνολικά σε περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια.

«Θα περιμένω να δω τι θα εξελιχθεί», είπε ο Buffett, όταν ρωτήθηκε αν οι δωρεές του Ιδρύματος Gates θα συνεχιστούν. «Μαθαίνω πράγματα που δεν γνώριζα». Τον Φεβρουάριο, το ίδρυμα δήλωσε ότι ο Bill Gates «ανέλαβε την ευθύνη για τις πράξεις του» όταν ο συνιδρυτής της Microsoft συζήτησε για τον Έπσταϊν σε μια συνάντηση με τους υπαλλήλους.

Ένας εκπρόσωπος του Ιδρύματος Gates αρνήθηκε να συζητήσει τα σχόλια του Buffett, αλλά σε μια δήλωση τον αποκάλεσε «εξαιρετικά γενναιόδωρο συνεργάτη» του οποίου η οικονομική υποστήριξη βοήθησε «στην επιτάχυνση της προόδου σε ορισμένες από τις πιο δύσκολες προκλήσεις του κόσμου».

Σε ξεχωριστή δήλωση, ένας εκπρόσωπος του Bill Gates δήλωσε: «Ο Gates παραδέχτηκε ότι ήταν ένα σοβαρό λάθος κρίσης να συναντηθεί με τον Epstein. Όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν, έχει δεσμευτεί να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις και να αποδείξει ότι δεν συμμετείχε ποτέ στην εγκληματική δραστηριότητα του Epstein».

Το 2024, ο Buffet δήλωσε ότι οι δωρεές του στο Ίδρυμα Gates θα τερματιστούν όταν πεθάνει, με το 99,5% της υπόλοιπης περιουσίας του να πηγαίνει σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα που επιβλέπεται από τα παιδιά του.

Οι New York Times ανέφεραν ότι ο Buffet είχε μέχρι τότε αρχίσει να ανησυχεί για την υπερφόρτωση του ιδρύματος και τη μειωμένη όρεξή του για ανάληψη κινδύνων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πιο αποτελεσματική φιλανθρωπία.

🚨BREAKING: Warren Buffett won’t commit to continuing his $4.5B/year donations to the Gates Foundation following DOJ Epstein document release.

“I’ll wait and see what unfolds. I’m learning things I did not know.” — Buffett, 95

He hasn’t spoken to Bill Gates since February.

The… https://t.co/P1olflfCAa pic.twitter.com/5AFCPMIMbY

— Sayer Ji (@sayerjigmi) April 1, 2026

Aκόμη και ο κολλητός κρατάει τις αποστάσεις από τον εργολάβο του COVID-19 και της Κλιματικής Αλλαγής.

Η εκπληκτική αποκάλυψη του Warren Buffett για τη σχέση του με τον Bill Gates από τότε που ήρθε στο φως το σκάνδαλο Epstein.

Ο Warren Buffett αποκάλυψε την Τρίτη ότι δεν έχει μιλήσει με τον Bill Gates «από τότε που ήρθε στο φως όλο αυτό» με τον Jeffrey Epstein – αφού ο ιδρυτής της Microsoft ενεπλάκη σε σκάνδαλο σχετικά με τις διασυνδέσεις του με τον εκλιπόντα καταδικασμένο παιδεραστή.

«Δεν έχω μιλήσει καθόλου μαζί του από τότε που αποκαλύφθηκε όλο αυτό», δήλωσε ο Buffett στο CNBC την Τρίτη, αναφερόμενος στην δημοσιοποίηση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των αρχείων Epstein – εκατομμυρίων σελίδων εγγράφων που σχετίζονται με τα εγκλήματα του ατιμασμένου χρηματοδότη.

«Δεν θέλω να βρίσκομαι σε μια θέση όπου γνωρίζω πράγματα… για να κληθώ ως μάρτυρας», πρόσθεσε ο Buffett.

Ο 95χρονος «Oracle of Omaha» είπε ότι ο Gates ήταν φίλος του εδώ και πολύ καιρό, αλλά πρόσθεσε: «Νομίζω ότι μέχρι να ξεκαθαρίσει το θέμα, δεν έχει νόημα να μιλάμε πολύ… Δεν θέλω να είμαι υπό όρκο».

Επιφανείς διασημότητες έχουν διακόψει τους δεσμούς τους με την Giving Pledge του Gates, μια φιλανθρωπική πρωτοβουλία για να δωρίσεις το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε καλούς σκοπούς, και ο δισεκατομμυριούχος της Microsoft επίσης ακύρωσε απότομα μια προγραμματισμένη ομιλία σε μια σύνοδο κορυφής για την Τεχνητή Νοημοσύνη νωρίτερα φέτος εν μέσω αντιδράσεων.

«Μου είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι κάποιος θα μπορούσε να είναι τόσο επιτυχημένος ως απατεώνας», δήλωσε ο Buffett την Τρίτη για τον Epstein. «Οι άντρες θα λατρέψουν το sex… και σε μερικούς από αυτούς θα αρέσει να μην πληρώνουν φόρους, και αυτός ανακάλυψε τις αδυναμίες τους».

Ο Epstein αυτοκτόνησε το 2019 σε κελί φυλακής του Manhattan.

Ο Βuffet για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας>Δεν μπορείς να δημιουργήσεις μωρό σε έναν μήνα αφήνοντας εννέα γυναίκες έγκυες!

Την ίδα στιγμή ο Warren Buffet είχε φροντίσει μιλώντας στους μετόχους στην ετήσια  συνέλευση της Berkshire Hathaway, του λεγόμενου «Woodstock for Capitalists» το 2024 να απαξιώσει τόσο την Τεχνητή Νοημοσύνη όσο και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

-Η απάτη με τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι η επόμενη μεγάλη «βιομηχανία ανάπτυξης»!

Ήταν ένα κρύο και βροχερό πρωινό στην Omaha, όπου δεκάδες χιλιάδες παρευρισκόμενοι συνέρρευσαν στην αρένα του CHI Health Center Omaha για να ακούσουν τον Warren Buffett στην ετήσια συνέλευση της Berkshire Hathaway, του λεγόμενου «Woodstock for Capitalists» το πρωί του Σαββάτου.

Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Berkshire Hathaway, Warren Buffett στην ετήσια συνεδρίασης της εταιρείας στο Health Center Omaha – Omaha’s Convention Center and Arena.

Εδώ είναι μερικά από τα κυριότερα σημεία>

Το απόθεμα μετρητών της Berkshire Hathaway διογκώνεται στα 188,99 δισεκατομμύρια δολάρια

Η Berkshire παρακολουθεί τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά πιστεύει ότι απαιτείται περισσότερος χρόνος

Warren Buffett: Η ηλιακή ενέργεια δεν θα είναι ποτέ η μόνη πηγή ηλεκτρικής ενέργειας

Ο Warren Buffett είπε ότι η ανανεώσιμη ενέργεια παρουσιάζει κάποιο ενδιαφέρον, αλλά χρειάζεται χρόνο για να αναπτυχθεί.

«Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που χρειάζονται απλώς ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα», είπε στο «Oracle of Omaha».

«Η κόρη μου το μισεί όταν χρησιμοποιώ αυτό το παράδειγμα, αλλά είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να δημιουργήσεις μωρό σε έναν μήνα αφήνοντας εννέα γυναίκες έγκυες».

-Η απάτη με τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι η επόμενη μεγάλη «βιομηχανία ανάπτυξης»

Ο Buffett είπε ακόμη ότι η απάτη με τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε να είναι η επόμενη μεγάλη «βιομηχανία ανάπτυξης», παρομοιάζοντας την τεχνολογία με πυρηνικά όπλα με τις δυνατότητές της για μεγάλες αλλαγές.

Το “Oracle of Omaha” είπε ότι δεν “ξέρει τίποτα” για την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά αφηγήθηκε μια πρόσφατη συνάντηση με μια εικόνα του εαυτού του που δημιουργήθηκε από AI στην οθόνη που τον έκανε νευρικό για την τεχνολογία.

«Όταν σκέφτεστε τις πιθανότητες να εξαπατήσετε ανθρώπους, αν μπορείτε να αναπαράγετε εικόνες που δεν μπορώ καν να τις πω, που λένε, «Χρειάζομαι χρήματα», όπως η κόρη σας, «Μόλις είχα ένα τροχαίο, χρειάζομαι 50.000 $. Εννοώ ότι η απάτη ήταν πάντα μέρος της αμερικανικής σκηνής, αλλά αυτό θα με έκανε, αν ενδιαφερόμουν να επενδύσω στην απάτη, θα είναι η αναπτυσσόμενη βιομηχανία όλων των εποχών», είπε σε ένα πλήθος επενδυτών στην ετήσια έκθεση της Berkshire.

-Είπα ότι αφήσαμε το τζίνι να βγει από το μπουκάλι όταν αναπτύξαμε πυρηνικά όπλα…Ο Warren Buffett παραδέχτηκε ότι άρχισε να «γερνάει» μόνο όταν έφτασε στην ηλικία των 90 ετών, κάτι που οδήγησε τον θρύλο της Wall Street να αποχωρήσει οριστικά από την Berkshire Hathaway στα 94 του.

Η Berkshire είχε το 2024, 347,7 δισεκατομμύρια δολάρια σε μετρητά, αλλά προέβλεψε ότι μια μέρα η Berkshire θα «βομβαρδιστεί με ευκαιρίες για τις οποίες θα είμαστε χαρούμενοι που έχουμε τα μετρητά».

Εκτόξευση των τιμών της Ενέργειας, χρεοκοπίες, απαξίωση μετοχών των εταιριών που παντρεύτηκαν τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα και λοιπές ευγονικές αθλιότητες με τον Warren Buffet να δηλώνει>

-Δεν μπορείς να κάνεις παιδί σε ένα μήνα αφήνοντας 9 γυναίκες εγκύους…

H πράσινη κωλοτούμπα του Bill Gates πριν ξεσπάσει η καταιγίδα των Epstein Files

Oκτώβριος 2025

Μετά από δεκαετίες πράσινης τυραννίας και τρις πεταμένα ένας από τους “παγκόσμιους μπράβους” της κλιματικής αλλαγής, o πανταχού παρόν ευγονιστής Bill Gates έρχεται να κάνει κωλοτούμπα στο ίδιο το αφήγημά του>

Ο Bill Gates λοιπόν κάνει μια σημαντική ανατροπή για την κλιματική αλλαγή μετά από χρόνια καταστρολογίας: «Οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν και να ευημερούν»

[Οσοι δεν πεθάνουν από τα εμβόλιά του, δεν υποστούν στειρότητες και turbo καρκίνους]

Η κωλοτούμπα (κόστους τρις δολαρίων και ποινικών ευθυνών) Gates η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε ειδικά δικαστήρια τις κυβερνήσεις [ούτε καν λόγος για τις πράσινες αθλιότητες της ανεξέλεγκτης Ursula] οι οποίες επέβαλαν σχεδόν δια της βίας το σχετικό αφήγημα, τοποθετώντας αρμόδιους σατυροβαρκάρηδες υπουργούς “Κλιματικής Αλλαγής”- με πολλές εταιρίες να βλέπουν τις πράσινες μετοχές τους να γίνονται χαρτοπετσέτες αντίστοιχης αξίας με εκείνες που εκσφενδονίζονται στη πίστα του Αντώνη Ρέμου- έρχεται μετά τις δηλώσεις Trump από το βήμα του ΟΗΕ (ιδιοκτησίας του Ιδρύματος Rockefeller) ότι η Κλιματική Αλλαγή είναι η μεγαλύτερη απάτη του αιώνα!

[Πολλοί άθλιοι αρμόδιοι υπουργοί Κλιματικής Αλλαγής, ανά το κόσμο, με τη χρήση drones και της Πυρο(αναβοσ)βεστικής Υπηρεσίας παρέδιδαν τα δάση των χωρών τους στις φλόγες ώστε να υπερασπίσουν το αφήγημα της Κλιματικής Αλλαγής.

Σε αυτού του είδους τις Επιχειρήσεις συμμετείχαν οι Εθνικές Μετεωρολογικές Υπηρεσίες των χωρών καθώς και μηντιακοί τσαρλατάνοι πάσης χρήσεως]

Την ίδια στιγμή η “κλιματική αλλαγή” υπήρξε βασικό εργαλείο της Agenda 2030- μείωσης του πληθυσμού. Στο μεταξύ οι ορεινοί όγκοι του πλανήτη έχουν γεμίσει με τους Κυνόδοντες του Ιδρύματος Rockefeller-ανεμογεννήτριες]

 

Στις 28 Οκτωβρίου 2025, ο Chris Nesi δημοσιεύει στη Νew York Post το άρθρο που ακολουθεί>

Δημοσιεύτηκε στις 28 Οκτωβρίου 2025, 11:26 π.μ. ET στη Νew York Post με την υπογραφή του Chris Nesi]

Ο συνιδρυτής της Microsoft Βill Gates, ο οποίος έχει περάσει πάνω από μια δεκαετία προειδοποιώντας ότι ο κόσμος βρισκόταν στο χείλος ενός αδιανόητου κινδύνου λόγω της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας, λέει τώρα ότι η κλιματική αλλαγή «δεν θα οδηγήσει στην καταστροφή της ανθρωπότητας» σε μια εκπληκτική ανατροπή.

[Toυ δυστοπικού εαυτού του θα λέγαμε εδώ στο Κουρδιστό Πορτοκάλι για τον φιλάνθρωπο φίλο του παιδόφιλου Epstein]

🔴 The Government has slashed forecasts for the amount of electricity it expects wind farms to generate in a blow to Ed Miliband’s net zero planshttps://t.co/M3J5AUkFk4

— The Telegraph (@Telegraph) October 28, 2025

Ο Gates, 70 ετών, ο οποίος έχει επενδύσει δισεκατομμύρια από την τεράστια περιουσία του σε πρωτοβουλίες που φαινομενικά αποσκοπούν στην καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη, έγραψε μια μακροσκελή ανάρτηση στο ιστολόγιό του αυτή την εβδομάδα προτρέποντας σε μια μετατόπιση από την «doomsday outlook» που έχουν υιοθετήσει πολλοί ακτιβιστές για το κλίμα για να τρομοκρατήσουν τους μη πιστούς ώστε να δουν τα πράγματα με τον δικό τους τρόπο.

«Παρόλο που η κλιματική αλλαγή θα έχει σοβαρές συνέπειες — ιδιαίτερα για τους ανθρώπους στις φτωχότερες χώρες — δεν θα οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανθρωπότητας», έγραψε. «Οι άνθρωποι θα μπορούν να ζουν και να ευημερούν στα περισσότερα μέρη της Γης στο άμεσο μέλλον».

Ο Gates ο οποίος μόλις πριν από τέσσερα χρόνια έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο «Πώς να αποφύγετε μια κλιματική καταστροφή-How to Avoid a Climate Disaster» και κάποτε είπε ότι η κλιματική αλλαγή «θα μπορούσε να είναι χειρότερη» από την πανδημία COVID-19, τώρα υποστηρίζει ότι «θα πρέπει να μετράμε την επιτυχία με βάση τον αντίκτυπό μας στην ανθρώπινη ευημερία παρά με βάση τον αντίκτυπό μας στην παγκόσμια θερμοκρασία».

Η επαναφορά του control-alt-delete αποτελεί μια έντονη απόκλιση από τους προηγούμενους ισχυρισμούς του ότι η αποφυγή μιας κλιματικής καταστροφής «θα είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχουν αντιμετωπίσει ποτέ οι άνθρωποι — μεγαλύτερη από την προσγείωση στη Σελήνη, μεγαλύτερη από την εξάλειψη της ευλογιάς, ακόμη μεγαλύτερη από το να βάλουν έναν υπολογιστή σε κάθε γραφείο».

🚨BREAKING: BILL GATES SAYS CLIMATE CHANGE “WILL NOT LEAD TO HUMANITY’S DEMISE”

He says Government’s should focus on Health and Poverty issues instead

In a stunning pivot from one of the world’s biggest CLIMATE ALARMISTS Bill now says we need to have other priorities pic.twitter.com/CMyTrVrcgi

— Basil the Great (@Basil_TGMD) October 28, 2025

-Bill was fun…

🚨 WARREN BUFFETT, co-architect of the Giving Pledge, just confirmed he’s cut off Bill Gates entirely since the Epstein files dropped.

“I haven’t talked to him at all since the whole thing was unveiled.”

Three days ago, I published the federal record of what that “whole thing”… https://t.co/P1olflfCAa pic.twitter.com/ImpXgWmGON

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 31, 2026

EXCLUSIVE: Federal documents, unreported until now, show Bill Gates flew to Jeffrey Epstein’s Palm Beach estate in 2013 — alone, without his security team, on Epstein’s private plane.

Here is the full record of what surrounded that visit.

1/🚨 EXCLUSIVE: Federal documents, unreported until now, show Bill Gates flew to Jeffrey Epstein’s Palm Beach estate in 2013 — alone, without his security team, on Epstein’s private plane.

Here is the full record of what surrounded that visit.
🧵👇 pic.twitter.com/SePRAzxsI6

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

2/ Let’s be precise about who Epstein was in March 2013.

Not a man under suspicion. Not a controversial figure.

A convicted sexual predator.

His guilty plea: soliciting a minor for prostitution — a charge whose language tells you everything about who the system was… pic.twitter.com/oTtWMoAxuL

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

3/ Federal prosecutors had built a real case:

— 36 victims identified
— 34 confirmed minors
— 53-page federal indictment drafted
— 82-page prosecution memo ready

None of it was ever filed.

Epstein served 13 months — leaving jail 6 days a week.

His victims were still… pic.twitter.com/1RXC4O9yQt

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

4/ Two years before the Palm Beach trip — December 2010 — this scheduling note went to Epstein’s household assistant Lesley Groff:

“6th now.. girls should be from 5-7 gates from 7-”
Her reply: “ok, great. thanks”

Lesley Groff was later convicted of federal sex trafficking… pic.twitter.com/Wdl0rCeCEO

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

5/ February 28, 2013. The day before the Palm Beach flight.

Groff emailed Epstein: “Will Gates be riding with you to the palm beach house?”

Hours later, confirmed: “Al Spallings, Bill Gates security man, called to let me know only Bill will be flying down on the plane with… pic.twitter.com/8tfHK7P4yS

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

6/ That same night, Epstein’s household staff got another instruction:

Order 2 portions of chicken parmigiana from Scalinatella. Sandwiches from Sant Ambroeus. For any security Gates might bring.

Gates’s office had asked if a warm lunch could be served on the plane.

He brought…

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

7/ The night before the flight, there was one more appointment at Epstein’s home.

6:45 PM: Terje Rød-Larsen — UN Special Envoy, architect of the Oslo Accords.

Nine days later, Rød-Larsen opened a pipeline routing classified UN Security Council briefings and Taliban field… pic.twitter.com/SzCuGkqakl

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

8/ March 1, 2013. Gates’s security specialist sent one word to Groff and the pilot:

“Skeds up.”

Gates was airborne. No security. Headed to a convicted sex offender’s estate.

That evening, Epstein messaged publicist Peggy Siegal: “Im in palm beach, with bill gates at the… pic.twitter.com/XV1gYe6Di3

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

9/ Four days after Palm Beach, Epstein debriefed Gates’s science advisor:

“Bill was fun.”

What followed: a ten-point operational memo. Rød-Larsen assigned as Pakistan and Nigeria intelligence resource.

Eight days after the Palm Beach flight — the UN intelligence pipeline… pic.twitter.com/iNUPj1pDe5

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

10/ Five months after Palm Beach — August 8, 2013 — Gates signed a legal agreement.

It gave Epstein:
→ Self-determined access to ALL Gates Foundation confidential information
→ Full indemnification of his Virgin Islands holding companies
→ A survival clause binding Gates’s… pic.twitter.com/7i4i9l4sCQ

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

11/ In February 2026, Gates confirmed Epstein had known about his affairs for years.

He called it “quite stupid.”

He did not address:
— Flying without security to Epstein’s plane
— “taking gates with me”
— The leverage inventory 35 days before he signed — The agreement… pic.twitter.com/uqdimiQp3C

— Sayer Ji (@sayerjigmi) March 28, 2026

EXCLUSIVE: Federal documents, unreported until now, show Bill Gates flew to Jeffrey Epstein’s Palm Beach estate in 2013 — alone, without his security team, on Epstein’s private plane. Here is the full record of what surrounded that visit.Let’s be precise about who Epstein was in March 2013. Not a man under suspicion. Not a controversial figure. A convicted sexual predator. His guilty plea: soliciting a minor for prostitution — a charge whose language tells you everything about who the system was protecting. The girl was a victim. The legal system called her a prostitute.Federal prosecutors had built a real case: — 36 victims identified — 34 confirmed minors — 53-page federal indictment drafted — 82-page prosecution memo ready None of it was ever filed. Epstein served 13 months — leaving jail 6 days a week. His victims were still fighting in federal court for the right to be heard. While all of that was on the public record — Gates flew to his house.

Two years before the Palm Beach trip — December 2010 — this scheduling note went to Epstein’s household assistant Lesley Groff: “6th now.. girls should be from 5-7 gates from 7-” Her reply: “ok, great. thanks” Lesley Groff was later convicted of federal sex trafficking conspiracy.  EFTA_R1_01477257 https://justice.gov/epstein/files/

February 28, 2013. The day before the Palm Beach flight. Groff emailed Epstein: “Will Gates be riding with you to the palm beach house?” Hours later, confirmed: “Al Spallings, Bill Gates security man, called to let me know only Bill will be flying down on the plane with you…no security will be traveling with him.” That same evening, Epstein messaged his Palm Beach staff: “arriving 230 friday, palm beach, tell janusch, taking gates with me.” Not arranging travel for a guest. Taking him.

 EFTA_R1_01658042 https://justice.gov/epstein/files/DataSet%2011/EFTA02521009.pdf EFTA_R1_00067930 https://justice.gov/epstein/files/DataSet%2010/EFTA01762479.pdf EFTA00652820 https://justice.gov/epstein/files/DataSet%209/EFTA00652820.pdf