Aντιγράφουμε από τον ιστότοπο, του ελεγχόμενου από τα Ιδρύματα Rockefeller, Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Το κείμενο υπογράφει η
η Maria Francesca Spatolisano διπλωμάτης ιταλικής υπηκοότητας, η οποία υπηρετεί ως Βοηθός Γενικός Γραμματέας για Συντονισμό Πολιτικής και Διυπηρεσιακές Υποθέσεις στο Υπουργείο Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων υπό τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών (αντισημίτη) António Guterres από τον Δεκέμβριο του 2018.
Η Αgenda του 2030 υπό την Ιαπωνική Προεδρία της G20
Η ημερομηνία δημοσίευσης είναι η 15η Ιουλίου 2019
>
Εξοχότητες, Αξιότιμοι Αντιπρόσωποι, Κυρίες και Κύριοι,
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, έχει σημειωθεί πρόοδος σε μια σειρά από Στόχους και στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης. Ωστόσο, η πρόοδος αυτή ήταν αργή σε πολλούς Στόχους, και οι πιο ευάλωτοι άνθρωποι και χώρες εξακολουθούν να υποφέρουν περισσότερο.
Όπως επεσήμανε ο Γενικός Γραμματέας, απαιτείται μια πολύ βαθύτερη, ταχύτερη και πιο φιλόδοξη απάντηση για να απελευθερωθεί ο κοινωνικός και οικονομικός μετασχηματισμός που απαιτείται για την επίτευξη της Ατζέντας του 2030 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη.
Πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια και η G20 έχει αναλάβει μια ιδιαίτερη ευθύνη. Στη Σύνοδο Κορυφής της Αττάλειας (2015), οι ηγέτες της G20 δεσμεύτηκαν να αναπτύξουν ένα σχέδιο δράσης για την περαιτέρω ευθυγράμμιση των δράσεων της G20 με την Ατζέντα του 2030.
Αυτό έγινε πραγματικότητα στη Σύνοδο Κορυφής της G20 στην Hangzhou υπό την Κινεζική Προεδρία με την υιοθέτηση του Σχεδίου Δράσης της G20 για την Ατζέντα του 2030. Για πρώτη φορά, η G20 ενσωμάτωσε τη βιώσιμη ανάπτυξη στα μακροπολιτικά της πλαίσια.
Οι ενημερώσεις του Σχεδίου Δράσης που αναπτύχθηκαν υπό τις Προεδρίες της G20 από τη Γερμανία, την Αργεντινή και την Ιαπωνία βοήθησαν στην υλοποίηση του Σχεδίου Δράσης σε απτά παραδοτέα και δράσεις.
Για παράδειγμα, η Ενημέρωση της Osaka φέρνει πιο ορατά κρίσιμα αναπτυξιακά ζητήματα στο πεδίο της G20. Αυτό περιλαμβάνει φιλόδοξες πρωτοβουλίες για την υγεία, την εκπαίδευση, τις επενδύσεις σε ποιοτικές υποδομές, την ισότητα των φύλων, την κλιματική αλλαγή και το θαλάσσιο περιβάλλον.
Οι τακτικές ενημερώσεις έχουν βοηθήσει στη διατήρηση της δυναμικής και στη διασφάλιση της διαφάνειας και της λογοδοσίας για τη συμφωνημένη δράση. Οι χώρες της G20 συνεχίζουν να μοιράζονται τις εμπειρίες τους μεταξύ τους και με τη διεθνή κοινότητα.
Μέχρι σήμερα, τα περισσότερα μέλη της G20 έχουν ολοκληρώσει τις εθελοντικές εθνικές αξιολογήσεις τους στο HLPF [The High-level Political Forum on Sustainable Development (HLPF) is the central United Nations platform for the follow-up and review of the 2030 Agenda for Sustainable Development and its 17 Sustainable Development Goals (SDGs) ]
Ο Εθελοντικός Μηχανισμός Ομοτίμων Μάθησης-The Voluntary Peer Learning Mechanism για την εφαρμογή της Ατζέντας 2030 μεταξύ των μελών της G20 έχει φτάσει στον δεύτερο γύρο του με τέσσερις ασκήσεις ομοτίμων μάθησης που διεξήχθησαν. Αυτές οι ασκήσεις επικεντρώθηκαν στην ευθυγράμμιση των εθνικών στρατηγικών βιωσιμότητας, με:
την Ατζέντα 2030·
τη συνοχή των πολιτικών·
τον προϋπολογισμό με βάση το SDGs
τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα· και
την παρακολούθηση και αξιολόγηση.
Αυτοί είναι επίσης τομείς όπου πολλές χώρες αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις.
Εξοχότητες,
Σε διάφορες ασκήσεις μάθησης από ομοτίμους, υπάρχει ευρεία αναγνώριση της σημασίας της λογοδοσίας και της συμμετοχής των ενδιαφερόμενων μερών. Η ευθυγράμμιση της δράσης του ιδιωτικού τομέα με τους ΣΒΑ είναι ένα άλλο βασικό βήμα. Οι κανονισμοί και τα κίνητρα για τη διευκόλυνση της καλύτερης ενσωμάτωσης της βιώσιμης ανάπτυξης στους βασικούς στόχους των εταιρειών έχουν αναγνωριστεί ως προτεραιότητα για πολλούς.
Ο αυξανόμενος πλούτος γνώσεων που παράγεται σε αυτή τη διαδικασία είναι επομένως ανεκτίμητος. Ενθαρρύνω τα μέλη της G20 να διαδώσουν ευρέως τα διδάγματα που έχουν αντλήσει με τα ευρύτερα μέλη του ΟΗΕ.
Ενώ εξετάζουμε τις εγχώριες διαδικασίες, θα είναι επίσης σημαντικό να ενσωματωθεί στον μηχανισμό μάθησης από ομοτίμους μια ισχυρότερη εστίαση στον τρόπο με τον οποίο τα μέλη της G20 υποστηρίζουν τις αναπτυσσόμενες χώρες – ιδίως τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες – για την εφαρμογή της Ατζέντας 2030.
Αγαπητοί συνάδελφοι,
Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την G20 έχουν πολύ ευρύτερο αντίκτυπο πέρα από την Ομάδα. Η ηγεσία της στην εφαρμογή της Ατζέντας 2030 απαιτεί πολύ στενότερη συνεργασία με χώρες εκτός G20, ιδίως με αναπτυσσόμενες χώρες.
Οι διαδικασίες και τα φόρουμ των Ηνωμένων Εθνών παρέχουν μια πλατφόρμα για την G20 για να μοιράζεται το έργο της και να αλληλεπιδρά με αυτές τις χώρες. Οι τακτικές ενημερώσεις από τις Προεδρίες της G20 προς τη Γενική Συνέλευση, πριν και μετά τις Συνόδους Κορυφής της G20, αποτέλεσαν ένα σημαντικό μέσο για τη διευκόλυνση της αλληλεπίδρασης και έτυχαν θερμής υποδοχής από τα κράτη μέλη.
Σε αυτό το πλαίσιο, επαινώ την Ιαπωνία για την προληπτική της προσέγγιση στα μέλη του ΟΗΕ. Προσβλέπω στην υψηλού επιπέδου συμμετοχή της Ιαπωνίας τον Σεπτέμβριο στη Σύνοδο Κορυφής για τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης, στον Διάλογο Υψηλού Επιπέδου για τη Χρηματοδότηση της Ανάπτυξης και στην ενδιάμεση αξιολόγηση της SAMOA Pathway.
Σας ευχαριστώ.
Ημερομηνία αρχείου:
Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019
Συγγραφέας:
Maria Francesca Spatolisano
Η Ιαπωνία έχασε 3 εκατομμύρια ανθρώπους τα τελευταία 5 χρόνια!
Ερχόμαστε τώρα στο δημοσίευμα των New York Times με ημερομηνία 29 Μαίου 2026. Μείνετε στο γεγονός ότι η Ιαπωνία έχασε 3 εκατομμύρια ανθρώπους από το 2020 έως σήμερα. Το ΠΩΣ δεν θα το πληροφορηθούμε με ασφάλεια από τους NYT μια και η ασφαλής και αποτελεσματική εφημερίδα αποτελεί το κατ΄εξοχήν εργαλείο του deep state. Η Agenda 2030 τα πάει περίφημα. Τελικός στόχος των ευγονιστών είναι το 1 δισεκατομμύριο βιομετρικά ελεγχόμενες ανθρώπινες οντότητες.
Είναι ακριβώς η Agenda την οποία δεσμεύθηκε να υπηρετήσει με περισσότερη θανάσιμη βουλιμία ο Αλέξης Τσίπρας γι΄αυτό και η σύσσωμη υποστήριξη από τα εγχώρια ΜΜΕ τα οποία εγκαταλείπουν τον σημερινό πρωθυπουργό γιαα χάρη του Αλέξη. Σε αυτό το σημείο σας καλούμε για μία ακόμη φορά να διαβάσετε την ιστορία του Ηλία Σπαντιδάκη ή luis Tikas. Έτσι θα καταννοήσετε πως από τον μοναδικό Έλληνα συνδικαλιστή φθάσαμε στη Δαμανάκη και τον Τσίπρα. Το μέλλον δείχνει ερεβώδες…Για την ώρα δες τι γράφουν οι NYT και κάνε τις σχετικές προσομοιώσεις…
Ο πληθυσμός της Ιαπωνίας μειώθηκε κατά περισσότερο από 3 εκατομμύρια τα τελευταία πέντε χρόνια, σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύθηκαν την Παρασκευή, μια μείωση που υπογραμμίζει το βάθος της επιταχυνόμενης δημογραφικής κρίσης της χώρας.
Ο πληθυσμός ανήλθε σε 123 εκατομμύρια το 2025, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά αποτελέσματα της απογραφής, από 126,1 εκατομμύρια το 2020. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μείωση από τότε που η ιαπωνική κυβέρνηση άρχισε να συλλέγει στοιχεία απογραφής, το 1920.
Ο πληθυσμός της Ιαπωνίας κορυφώθηκε το 2008 στα 128 εκατομμύρια και προβλέπεται να μειωθεί στα 87 εκατομμύρια έως το 2070. Η χώρα έχει πλέον περίπου το ίδιο μέγεθος που είχε το 1989.
Για δεκαετίες, οι ιαπωνικές αρχές προσπαθούν να αντισταθμίσουν την ταχέως γήρανση του πληθυσμού ενθαρρύνοντας τους νέους να κάνουν περισσότερα παιδιά. Αλλά η προσπάθεια απέτυχε, αφήνοντας τη χώρα με ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων στον κόσμο. Για κάθε νέα γέννηση, υπάρχουν δύο θάνατοι.
Η Ιαπωνία αποτελεί προάγγελο των δημογραφικών αντιξοοτήτων που σύντομα θα πλήξουν και άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Η συρρίκνωση του πληθυσμού ήδη περιορίζει την οικονομική ανάπτυξη της Ιαπωνίας, ασκώντας πιέσεις στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και προκαλώντας ελλείψεις εργατικού δυναμικού.
Τα στοιχεία της απογραφής δείχνουν ότι η δημογραφική κρίση έχει πλέον αγγίξει σχεδόν κάθε μέρος της Ιαπωνίας. Όλες οι 47 νομαρχίες της χώρας, εκτός από δύο, ανέφεραν μειώσεις πληθυσμού το 2025, και ο ρυθμός μείωσης επιταχύνεται.
Μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν περισσότερο ήταν οι βόρειες νομαρχίες Akita και Aomori, όπου ο πληθυσμός μειώθηκε κατά περίπου 8% από το 2020 έως το 2025. Αυτές οι περιοχές φιλοξενούν μερικούς από τους γηραιότερους κατοίκους της Ιαπωνίας, και οι νέοι έχουν φύγει με ταχύ ρυθμό λόγω των στάσιμων μισθών και των σκληρών χειμώνων.
Η ιαπωνική ύπαιθρος ερημώνει καθώς ο πληθυσμός γερνάει και οι νέοι φεύγουν για να αναζητήσουν εργασία στο Τόκιο, την Οσάκα, τη Ναγκόγια και άλλες πόλεις.
Σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, τα σχολεία μετατρέπονται σε γηροκομεία και κοινοτικά κέντρα. Εκατομμύρια σπίτια είναι κενά, κυβερνητικά γραφεία και νοσοκομεία συρρικνώνονται, και σιδηροδρομικές γραμμές κλείνουν.
Το ευρύτερο άνοιγμα των θυρών της Ιαπωνίας σε ξένους θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιστάθμιση της μείωσης. Ωστόσο, η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει εδώ και καιρό μια προσεκτική προσέγγιση στη μετανάστευση, και εθνικιστές πολιτικοί και σχολιαστές έχουν αποκτήσει πρόσφατα επιρροή με την ατζέντα «Η Ιαπωνία Πρώτα».
«Η Ιαπωνία έχει πλέον φτάσει σε ένα επίπεδο όπου αυτό το είδος μείωσης δεν είναι αναστρέψιμο βραχυπρόθεσμα ή μεσοπρόθεσμα», δήλωσε ο James Raymo, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον που μελετά την Ιαπωνία. «Απλώς δεν θα συμβεί ελλείψει μαζικής μετανάστευσης».
Υπήρξαν μερικά φωτεινά σημεία στην απογραφή, συμπεριλαμβανομένης της Okinawa, μιας υποτροπικής αλυσίδας νησιών στο νότο, όπου ο πληθυσμός αυξήθηκε ελαφρώς. Η Okinawa έχει το υψηλότερο ποσοστό γονιμότητας στην Ιαπωνία, με τις γυναίκες εκεί να γεννούν κατά μέσο όρο 1,5 παιδιά στη ζωή τους, σε σύγκριση με 1,1 σε εθνικό επίπεδο.
Οι μεγαλύτερες πόλεις της Ιαπωνίας καταφέρνουν να αποτρέψουν τη δημογραφική παρακμή — προς το παρόν. Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής του Τόκιο, η οποία περιλαμβάνει το Τόκιο και τους γύρω νομούς Kanagawa, Saitama και Chiba, αυξήθηκε ελαφρώς στα 37 εκατομμύρια το 2025. Η περιοχή αντιπροσωπεύει πλέον περίπου το 30% του συνολικού πληθυσμού της Ιαπωνίας.
Το Τόκιο, ένα ζωντανό κέντρο επιχειρήσεων, πολιτικής και πολιτισμού, είναι πλέον περίπου 20 φορές πυκνότερο από την υπόλοιπη Ιαπωνία — και μία από τις πυκνότερες πόλεις στον κόσμο. (Ο πληθυσμός του Τόκιο αυξήθηκε κατά περισσότερο από 1% στα 14,2 εκατομμύρια το 2025.) Η ανάπτυξη έχει τροφοδοτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την εισροή φοιτητών και νέων εργαζομένων που αναζητούν εργασία και εκπαιδευτικές ευκαιρίες.
Τα δεινά της Ιαπωνίας είναι πιθανό να επιδεινωθούν τις επόμενες δεκαετίες.
Πιθανότατα θα γίνει ολοένα και πιο δύσκολο να βρεθούν εργαζόμενοι για να στελεχώσουν σχολεία, νοσοκομεία, αστυνομικά τμήματα και σιδηροδρομικούς σταθμούς. Και η χώρα θα μπορούσε να μην έχει αρκετούς νέους για να πληρώσει τους φόρους που είναι απαραίτητοι για να υποστηρίξει τους συνταξιούχους.
Ο καθηγητής Raymo δήλωσε ότι οι προσπάθειες της ιαπωνικής κυβέρνησης για την προώθηση της γονιμότητας «δεν έχουν πραγματικά επανεκκινήσει την κατάσταση». Είπε ότι τελικά η Ιαπωνία θα μπορούσε να προσφέρει μαθήματα σε άλλες κυβερνήσεις.
«Όλο και περισσότερες χώρες στην Ασία και αλλού θα βιώσουν παρόμοια επίπεδα δημογραφικής παρακμής», είπε. «Η Ιαπωνία βρίσκεται απλώς στην πρώτη γραμμή και βρίσκεται σε αυτό για πολύ περισσότερο καιρό».
