[H Hamas επέστρεψε τελικά και το σώμα της Ιnbar Hayman. Oλα τα υπόλοιπα στην ιστορία που ακολουθεί παραμένουν ίδια]
Oύτε η Greta, oύτε οι γυναικείες οργανώσεις του ΟΗΕ (ιδιοκτησίας του Ιδρύματος Rockefeller), oύτε ο Λάνθιμος, ούτε η Εριέττα Λάτση, ούτε ο Ιάσονας (ο εισαγωγέας, από κοινού με τον υπουργό Δένδια, των Ισλαμιστών λεγεώνων στη χώρα μας), ούτε ο γιος του Στρατηγού του γλυκού νερού Αποστολάκη, ούτε ο Φλώρος του ΑΝΤ1, ούτε φυσικά τα ακτιβιστικά κύμβαλα της Αριστεράς.
By Don’t Look Up
Κανείς από δαύτους οι οποίοι αμίλητοι και ωσάν έτοιμοι από καιρό αποδέχονται τον αφανισμό της δυτικής οικογένειας (ο δυτικός πατέρας, μητέρα, παιδιά έχουν ήδη εξαφανισθεί από τις διαφημίσεις των εταιρειών και έχουν αντικατασταθεί με τέρατα και υποβολιμιαίες φιγούρες που παραπαίμπουν στον Σατανά) ως ένδειξη υποταγής και στρουθοκαμηλισμού-σφάξε με αγάμ’ ν΄αγιάσω και να γνωρίσω την βιώσιμη ανάπτυξη στους ουρανούς-δεν έβγαλε κιχ για τους βιασμούς και τους ακρωτηριασμούς των Ισραηλινών κοριτσιών και γυναικών την 7η Οκτωβρίου και στη διάρκεια της αιχμαλωσίας.
Κανείς από δαύτους, όλο αυτό τον συρφετό των αθλίων προθύμων δεν θέλει να ακούει ότι ο Ισραηλινός λαός υπήρξε το θύμα της Blitzkrieg γενοκτονίας της 7ης Οκτωβρίου η οποία σχεδιάσθηκε κατόπιν υποδείξεων του deep state και αυτό πλέον μέρα με τη μέρα γίνεται ολοφάνερο και στους πλέον αδαείς οι οποίοι στο μεταξύ αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι η γυναίκα τους και η κόρη τους είναι η εν δυνάμει επόμενη Inbar Hayman.
Η Inbar Hayman, η οποία απήχθη από τρομοκράτες της Hamas στο φεστιβάλ Νova και μεταφέρθηκε στη Γάζα με μοτοσικλέτα, δολοφονήθηκε ενώ βρισκόταν υπό την ομηρία της Hamas.
Σε ένα video που εμφανίστηκε μετά την απαγωγή της, φαίνεται αιμόφυρτη, ολοσχερώς χτυπημένη και περικυκλωμένη από τέσσερις άνδρες.
CLEARED FOR PUBLICATION
The two bodies returned to Israel have been identified as hostages Inbar Hayman (27) and Sgt. Maj. Muhammad al-Atrash (39).
Inbar, a Haifa artist known as Pink, kidnapped from Nova.
Muhammad, a Bedouin tracker, father of 13, fell defending Israel.Both… pic.twitter.com/MPBnF6XMF2
— Mossad Commentary (@MOSSADil) October 16, 2025
Με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, η εφημερίδα New York Times, η αιχμή του δόρατος του deep state, το οποίο προκαλεί συστηματικά “ιστορικά γεγονότα” όπως η planδημία και το νέο Ολοκαύτωμα σε βάρος του μαρτυρικού εβραικού λαού παρουσιάζει τους βιασμούς και τους ακρωτηριασμούς σε βάρος των Εβραίων κοριτσιών και των γυναικών τους οποίους χρησιμοποίησαν ως εργαλείο και καθ΄υπόδειξη οι ναζί τρομοκράτες της Hamas.
Οι New York Times (προφανώς για τις ανάγκες πρόκλησης του Τρόμου-ένα πολύτιμο εργαλείο των παγκοσμιοποιητών) περιέγραψαν τη συστηματική σεξουαλική βία κατά Ισραηλινών γυναικών και κοριτσιών που χρησιμοποίησαν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες κατά τη διάρκεια της άνευ προηγουμένου επίθεσης της Hamas της 7ης Οκτωβρίου.
Η δίμηνη έρευνα περιελάμβανε συνεντεύξεις με περισσότερους από 150 μάρτυρες, ιατρικό προσωπικό, πρώτους ανταποκριτές, στρατιώτες, συμβούλους βιασμού και κυβερνητικούς αξιωματούχους μαζί με σάρωση βίντεο, φωτογραφιών και δεδομένων GPS από κινητά τηλέφωνα.
Το κομμάτι ξεκινά με την περιγραφή ενός ανατριχιαστικού βίντεο που κυκλοφόρησε ευρέως τις ημέρες μετά την επίθεση-σοκ της Ηamas στο νότιο Ισραήλ εκείνο το πρωί του Σαββάτου.
In my grandmother’s time, gangs of Radical Islamists would tear into Persian Jewish neighborhoods, murdering families, looting homes, and kidnapping young girls to force them into “marriage” with their rapists.
There was no police willing to defend us.
No army willing to rescue… pic.twitter.com/YIlbZek3qJ— The Persian Jewess (@persianjewess) October 15, 2025
Το βίντεο, που γυρίστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Οκτωβρίου, δείχνει τα μερικώς απανθρακωμένα λείψανα μιας γυναίκας της οποίας το πρόσωπο έχει καεί αγνώριστο, και η οποία είναι γυμνή από τη μέση και κάτω, με τα πόδια ανοιχτά, το μαύρο της φόρεμα ανεβασμένο.
Το σώμα της βρίσκεται δίπλα σε ένα αυτοκίνητο που πυρπολήθηκε στη διαδρομή 232, η οποία εκτείνεται παράλληλα με τη Λωρίδα της Γάζας, όπου πολλοί άνθρωποι που προσπαθούσαν να διαφύγουν από το φεστιβάλ Supernova κοντά στο Kibbutz Re’im σφαγιάστηκαν από τρομοκράτες της Χαμάς. Περίπου 360 από τους 1.200 ανθρώπους που δολοφονήθηκαν εκείνη την ημέρα ήταν από το πάρτυ.
Η γυναίκα στο βίντεο αναγνωρίστηκε αργότερα ως Gal Abdush, μια 34χρονη μητέρα δύο παιδιών από το κεντρικό Ισραήλ, η οποία παρευρέθηκε στο φεστιβάλ Supernova με τον σύζυγό της, Nagi Abdush, 36 ετών. Η αστυνομία πιστεύει ότι η Abdush βιάστηκε πριν τη δολοφονήσουν και το σώμα της κάηκε.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, χρειάστηκε περίπου μια εβδομάδα για να ταυτοποιηθεί. Το σώμα του συζύγου της βρέθηκε μέρες αργότερα και είχε καεί τόσο άσχημα που οι αρχές χρειάστηκαν τεστ DNA για να τον αναγνωρίσουν.
(H Gal και ο Nagi Abdush στη photo)
Οι NYT ανέφεραν ότι εντόπισαν τουλάχιστον επτά τοποθεσίες σε όλο το νότιο Ισραήλ όπου γυναίκες και κορίτσια προφανώς κακοποιήθηκαν ή ακρωτηριάστηκαν σεξουαλικά και εκείνες που η εφημερίδα περιέγραψε ότι βρήκαν τα πτώματα περισσότερων από 30 γυναικών σε παρόμοια κατάσταση με εκείνη της Abdush μέσα και γύρω από την τοποθεσία Supernova rave και σε δύο κοντινά Kibbutz — «τα πόδια απλωμένα, ρούχα σκισμένα, σημάδια κακοποίησης στα γεννητικά τους όργανα».
Οι φωτογραφίες που είδαν οι Times περιελάμβαναν φωτογραφίες μιας γυναίκας σε ένα πολιορκημένο Kibbutz που βρέθηκε με δεκάδες καρφιά καρφωμένα στους μηρούς και τη βουβωνική χώρα της. Πλάνα που προβλήθηκε από την εφημερίδα έδειξαν δύο νεκρούς Ισραηλινούς στρατιώτες σε μια στρατιωτική βάση που είχε καταρριφθεί, προφανώς πυροβολήθηκαν απευθείας στους κόλπους τους.
Ένας παραϊατρικός από μονάδα καταδρομών είπε στην εφημερίδα ότι βρήκε τα πτώματα δύο έφηβων κοριτσιών, αδελφών ηλικίας 13 και 16 ετών, σε ένα δωμάτιο στο Kibbutz Be’eri με σκισμένα τα ρούχα τους. Η μία ήταν ξαπλωμένη στο πλάι με «μώλωπες στη βουβωνική χώρα της» και η άλλη «απλωμένη στο πάτωμα μπρούμυτα, είπε, με παντελόνι πιτζάμα τραβηγμένο στα γόνατά της, το κάτω μέρος ακάλυπτο, σπέρμα αλειμμένο στην πλάτη της».
Ένας άλλος γιατρός, ο Jamal Waraki, εθελοντής της μη κερδοσκοπικής ομάδας αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης ZAKA, είπε στους Times ότι δεν μπορούσε να πάρει μια εικόνα του σώματος μιας γυναίκας που βρήκε στο rave.
«Τα χέρια της ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη της», είπε. «Ήταν σκυμμένη, μισογυμνή, τα εσώρουχά της κάτω από τα γόνατά της».
Ο Yinon Rivlin, μέλος της ομάδας παραγωγής του rave που έχασε δύο αδέρφια στην επίθεση, αλλά κατάφερε να επιβιώσει αφού κρύφτηκε, είπε στους NYT ότι αφού βγήκε από την κρυψώνα του, πήρε το δρόμο του κατά μήκος της διαδρομής 232 – όπου βρέθηκε ο Abdush – και ήρθε πάνω στο σώμα μιας νεαρής γυναίκας ξαπλωμένης με το στομάχι της, χωρίς ρούχα από τη μέση και κάτω, με τα πόδια ανοιχτά, και η οποία φαινόταν να είχε ανοίξει σε φέτες στην περιοχή του κόλπου της, «σαν κάποιος να την ξέσκισε».
Παρόμοιες σκηνές ανακαλύφθηκαν σε τουλάχιστον έξι διαφορετικά σπίτια στο Be’eri και στο Kfar Aza Kibbutzim, όπου βρέθηκαν τουλάχιστον 24 πτώματα γυναικών και κοριτσιών είτε απογυμνωμένα, δεμένα με φερμουάρ είτε ακρωτηριασμένα — μερικές φορές και τα τρία — σύμφωνα με οκτώ εθελοντές γιατρούς και δύο Ισραηλινούς στρατιώτες που μίλησαν στους Times.
Ένας μάρτυρας από το rave ανέφερε στο ρεπορτάζ ότι περίπου 100 τρομοκράτες συγκεντρώθηκαν κατά μήκος του δρόμου όπου λάμβανε χώρα το φεστιβάλ κρατώντας αιχμάλωτες τραυματισμένες γυναίκες.
Η μάρτυρας είπε ότι είδε τουλάχιστον πέντε γυναίκες να βιάζονται μπροστά της ενώ προσπαθούσε να κρυφτεί.
Ένας άλλος μάρτυρας, ο οποίος συμφώνησε να ταυτοποιηθεί ως ο Raz Cohen, είπε στους Times ότι καθώς κρυβόταν σε μια αποξηραμένη κοίτη κοντά στο Route 232, είδε ένα λευκό βαν και άνδρες με πολιτικά ρούχα πήδηξαν έξω, σέρνοντας μια γυναίκα έξω από το ΟΧΗΜΑ.
«Μαζεύονται όλοι γύρω της… Είναι όρθια. Αρχίζουν να τη βιάζουν. Είδα τους άντρες να στέκονται σε μισό κύκλο γύρω της. Ο ένας τη βιάζει. Εκείνη ουρλιάζει. Θυμάμαι ακόμα τη φωνή της, που ουρλιάζει χωρίς λόγια».
«Τότε ένας από αυτούς σηκώνει ένα μαχαίρι», είπε, «και μόλις την έσφαξαν».
Ο Shoam Gueta, φίλος του Cohen που κρυβόταν μαζί του, είπε στην εφημερίδα ότι είδε ότι οι άντρες «μιλούσαν, χασκογελούσαν και φώναζαν» και στη συνέχεια ένας από αυτούς μαχαίρωσε το θύμα επανειλημμένα, «σφαγιάζοντάς την κυριολεκτικά».
Τουλάχιστον 10 πτώματα γυναικών στρατιωτών από ένα παρατηρητήριο στη Γάζα βρέθηκαν με σημάδια σεξουαλικής βίας, είπε ένας στρατιωτικός οδοντίατρος, που ταυτοποιήθηκε ως Λοχαγός Maayan, που εργαζόταν στη στρατιωτική βάση Shura στο κεντρικό Ισραήλ όπου μεταφέρθηκαν τα πτώματα για αναγνώριση.
Η συντριπτική πλειονότητα των γυναικών που βιάστηκαν δολοφονήθηκαν στη συνέχεια, αλλά τουλάχιστον τρεις γυναίκες και ένας άνδρας που κακοποιήθηκαν σεξουαλικά επέζησαν, σύμφωνα με την εκπρόσωπο του υπουργείου Πρόνοιας, Gil Horev.
«Κανένας από αυτούς δεν ήταν διατεθειμένος να έρθει σωματικά για θεραπεία», είπε.
Δύο θεραπευτές που περιθάλπουν μια γυναίκα που βιάστηκε ομαδικά στο rave Supernova είπαν στους Times ότι δεν ήταν σε καμία κατάσταση να μιλήσει με δημοσιογράφους ή ερευνητές για το τι υπέμεινε.
Οι Times ανέφεραν, όπως και οι Times of Israel προηγουμένως, ότι η αστυνομία συγκεντρώνει με κόπο την εκτενή τεκμηρίωση του βιασμού.
Σημείωσε επίσης, όπως και οι Times of Israel, πώς το ιατρικό προσωπικό και οι δυνάμεις ασφαλείας ήταν τόσο επικεντρωμένες στη συγκέντρωση του άνευ προηγουμένου αριθμού νεκρών για ταυτοποίηση και ταφή, δεν υπάρχει τακτική ή συστηματική συλλογή αποδεικτικών στοιχείων βιασμού και σεξουαλικής επίθεσης.
Στον Ιουδαϊσμό, οι άνθρωποι θάβονται το συντομότερο δυνατό και οι κηδείες γίνονται γρήγορα για να ξεκινήσει η περίοδος του shiva. «Το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλά σώματα με σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης τέθηκαν σε ανάπαυση χωρίς ιατρικές εξετάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι τα πιθανά στοιχεία βρίσκονται τώρα θαμμένα στο έδαφος», ανέφερε η έκθεση.
Η Mirit Ben Mayor, αρχηγός της αστυνομίας είπε στους Times ότι πίστευε ότι οι βάναυσες θηριωδίες που διέπραξαν οι Παλαιστίνιοι τρομοκράτες εναντίον Ισραηλινών γυναικών και κοριτσιών στις 7 Οκτωβρίου ήταν ένας συνδυασμός «του μίσους για τους Εβραίους και του μίσους για τις γυναίκες».
Κραυγές χωρίς λόγια
Αρχικά έγινε γνωστή απλά ως «η γυναίκα με το μαύρο φόρεμα». Μπορεί να τη δει κανείς σε ένα φλουταρισμένο βίντεο, ξαπλωμένη ανάσκελα, με σκισμένο φόρεμα και πόδια ανοιχτά. Το αγνώριστο πρόσωπό της είναι καμμένο και το δεξί της χέρι καλύπτει τα μάτια της.
Το βίντεο τραβήχτηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Οκτωβρίου από μια γυναίκα που αναζητούσε έναν φίλο που ήταν αγνοούμενος στο σημείο του φεσδτιβάλ rave στο νότιο Ισραήλ, όπου, την προηγούμενη μέρα, τρομοκράτες της Hamas σφαγίασαν εκατοντάδες νεαρούς Ισραηλινούς. Το βίντεο έγινε viral, με χιλιάδες ανθρώπους να ανταποκρίνονται, απελπισμένοι να μάθουν αν η γυναίκα με το μαύρο φόρεμα ήταν η αγνοούμενη φίλη, αδερφή ή κόρη τους.
Μια οικογένεια γνώριζε ακριβώς ποια ήταν: Η Gal Abdush, μητέρα δύο παιδιών από μια εργατική πόλη στο κεντρικό Ισραήλ, η οποία εξαφανίστηκε από το φεστιβάλ εκείνο το βράδυ μαζί με τον σύζυγό της.
Καθώς οι τρομοκράτες την απέκλεισαν, παγιδεύοντας την σε έναν αυτοκινητόδρομο σε μια σειρά από αυτοκίνητα ανθρώπων που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από το πάρτι, έστειλε ένα τελευταίο μήνυμα μέσω του WhatsApp στην οικογένειά της: «Δεν μπορείτε να αντιληφθείτε (τι συμβαίνει)».
Με βάση ενός μεγάλου αριθμού αποδεικτικών βίντεο, τα οποία επαληθεύτηκαν πλήρως από τους New York Times, αξιωματούχοι της ισραηλινής αστυνομίας είπαν ότι πιστεύουν πως η Abdush βιάστηκε. Η ίδια έχει αναδειχθεί σε σύμβολο της φρίκης που βίωσαν Ισραηλινές γυναίκες και κορίτσια κατά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.
Αξιωματούχοι λένε ότι όπου βρέθηκαν οι τρομοκράτες της Hamas, στο πάρτι, τις στρατιωτικές βάσεις κατά μήκος των συνόρων της Γάζας και στα κιμπούτς, βίαζαν τις γυναίκες.
Μία δίμηνη έρευνα από τους New York Times αποκαλύπτει νέες οδυνηρές λεπτομέρειες, αποδεικνύοντας ότι οι επιθέσεις κατά των γυναικών στις 7 Οκτωβρίου δεν ήταν μεμονωμένα γεγονότα, αλλά μέρος ενός ευρύτερου προτύπου (σχεδίου) βίας με βάση το φύλο. Βασιζόμενοι σε βίντεο, φωτογραφίες, δεδομένα GPS από κινητά τηλέφωνα και συνεντεύξεις με περισσότερα από 150 άτομα, συμπεριλαμβανομένων μαρτύρων, ιατρικού προσωπικού, στρατιωτών και συμβούλων βιασμού, οι Times εντόπισαν τουλάχιστον επτά τοποθεσίες όπου γυναίκες και κορίτσια από το Ισραήλ φαίνεται να υπέστησαν σεξουαλικές επιθέσεις ή ακρωτηριασμούς.
Τέσσερις μάρτυρες περιέγραψαν στην εφημερίδα με παραστατικές λεπτομέρειες ότι είδαν γυναίκες να βιάζονται και να σκοτώνονται σε δύο διαφορετικά σημεία κατά μήκος της διαδρομής Route 232, στον ίδιο αυτοκινητόδρομο όπου το ημίγυμνο σώμα της Abdush βρέθηκε στο δρόμο αλλά σε μια τρίτη τοποθεσία.
Οι Times πήραν επίσης συνεντεύξεις από αρκετούς στρατιώτες και εθελοντές ιατρούς που μαζί περιέγραψαν ότι βρήκαν περισσότερες από 30 σορούς γυναικών και κοριτσιών μέσα και γύρω από το φεστιβάλ rave και σε δύο κιμπούτζ, οι οποίες σοροί ήταν σε παρόμοια κατάσταση με εκείνη της Abdush, δηλαδή με πόδια ανοιχτά, ρούχα σκισμένα και σημάδια κακοποίησης στα γεννητικά τους όργανα. Πολλές από τις μαρτυρίες είναι αδύνατον να παρατεθούν αυτούσιες και τα οπτικά στοιχεία είναι επίσης αδύνατον να δημοσιοποιηθούν μέσω της εφημερίδας.
Οι Times είδαν φωτογραφίες από το πτώμα μιας γυναίκας που ανακάλυψαν οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στα ερείπια ενός πολιορκημένου κιμπούτς με δεκάδες καρφιά καρφωμένα στους μηρούς και τη βουβωνική της χώρα. Οι Times είδαν επίσης ένα βίντεο, που παρασχέθηκε από τον ισραηλινό στρατό, που δείχνει δύο νεκρές Ισραηλινές στρατιωτίνες σε μια βάση κοντά στη Γάζα, οι οποίες φαίνονταν να πυροβολήθηκαν απευθείας στους κόλπους τους.
Η Hamas αρνείται τις κατηγορίες του Ισραήλ για σεξουαλική βία. Οι Ισραηλινοί ακτιβιστές έχουν εξοργιστεί που ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, António Guterres, και η υπηρεσία U.N. Women δεν αναγνώρισαν τις πολλές κατηγορίες, παρά μόνο αρκετές εβδομάδες μετά τις επιθέσεις.
Οι ερευνητές της ανώτατης εθνικής αστυνομικής μονάδας του Ισραήλ, Lahav 433, συλλέγουν σταθερά στοιχεία, αλλά δεν δίνουν ακριβή αριθμό για το πόσες γυναίκες βιάστηκαν, λέγοντας ότι οι περισσότερες είναι νεκρές -και θαμμένες- και ότι δεν θα μάθουν ποτέ. Καμία επιζήσασα σεξουαλικών επιθέσεων δεν έχει μιλήσει δημόσια.
Η ισραηλινή αστυνομία αναγνώρισε ότι, κατά τη διάρκεια του σοκ και της σύγχυσης της 7ης Οκτωβρίου, της πιο θανατηφόρας ημέρας στην ιστορία του Ισραήλ, δεν επικεντρώθηκε στη συλλογή δειγμάτων σπέρματος από γυναικεία σώματα, ζητώντας αναλυτικές αυτοψίες ή εξετάζοντας προσεκτικά τις σκηνές του εγκλήματος. Εκείνη την ημέρα, είπαν οι αρχές, είχαν σκοπό να απωθήσουν τη Hamas και να εντοπίσουν τους νεκρούς.
Ο συνδυασμός του χάους, της τεράστιας θλίψης και των εβραϊκών θρησκευτικών καθηκόντων σήμαινε ότι πολλά πτώματα θάφτηκαν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Τα περισσότερα δεν εξετάστηκαν ποτέ, και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στo φεστιβάλ rave, όπου περισσότερα από 360 άτομα σφαγιάστηκαν σε λίγες ώρες, τα πτώματα μεταφέρθηκαν με φορτηγό.
Αυτό άφησε τις ισραηλινές αρχές ανήμπορες να εξηγήσουν πλήρως στις οικογένειες τι συνέβη στα αγαπημένα τους πρόσωπα τις τελευταίες τους στιγμές. Οι συγγενείς της Abdush, για παράδειγμα, δεν έλαβαν ποτέ πιστοποιητικό θανάτου. Ακόμα ψάχνουν για απαντήσεις.
Σε περιπτώσεις εκτεταμένης σεξουαλικής βίας κατά τη διάρκεια ενός πολέμου, δεν είναι ασυνήθιστο να υπάρχουν περιορισμένα ιατροδικαστικά στοιχεία, λένε οι ειδικοί.
«Η ένοπλη σύγκρουση είναι εξαιρετικά χαοτική», ανέφερε ο Adil Haque, καθηγητής νομικής στο Rutgers και ειδικός σε εγκλήματα πολέμου. «Οι άνθρωποι επικεντρώνονται περισσότερο στην ασφάλειά τους παρά στη δημιουργία μιας ποινικής υπόθεσης στο πεδίο του εγκλήματος». Πολύ συχνά, πρόσθεσε, οι υποθέσεις σεξουαλικών εγκλημάτων διώκονται χρόνια αργότερα με βάση τις καταθέσεις θυμάτων και μαρτύρων.
«Ο αυτόπτης μάρτυρας μπορεί να μην ξέρει καν το όνομα του θύματος», τόνισε. «Αλλά αν μπορούν να καταθέσουν ότι “είδα μια γυναίκα να βιάζεται από αυτή την ένοπλη ομάδα”, αυτό μπορεί να είναι αρκετό».
«Κραυγές χωρίς λόγια»
Η Sapir, μία 24χρονη λογίστρια, έχει γίνει μία από τις βασικές μάρτυρες της ισραηλινής αστυνομίας. Δεν θέλει να ταυτοποιηθεί πλήρως, λέγοντας ότι θα την κυνηγήσουν για το υπόλοιπο της ζωής της αν αποκαλυφθεί το επώνυμό της. Παρακολούθησε το φεστιβάλ rave με αρκετούς φίλους της και παρείχε στους ερευνητές μια αποκαλυπτική και κρίσιμη μαρτυρία. Μίλησε επίσης στους Times.
Σε μια δίωρη συνέντευξη έξω από ένα καφέ στο νότιο Ισραήλ, διηγήθηκε ότι είδε ομάδες βαριά οπλισμένων να βιάζουν και να σκοτώνουν τουλάχιστον πέντε γυναίκες.
Η ίδια είπε ότι στις 8 το πρωί της 7ης Οκτωβρίου, κρυβόταν κάτω από τα χαμηλά κλαδιά ενός θαμνώδους αλμυρίκιου, ακριβώς έξω από τη διαδρομή Route 232, περίπου επτά χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του φεστιβάλ. Την είχαν πυροβολήσει στην πλάτη. Ένιωθε έτοιμη να λιποθυμήσει. Σκεπάστηκε με ξερά χόρτα και ξάπλωσε όσο ακίνητη μπορούσε.
Περίπου 15 μέτρα από την κρυψώνα της, ανέφερε, είδε μοτοσικλέτες, αυτοκίνητα και φορτηγά να σταματούν. Ανέφερε ότι είδε «περίπου 100 άντρες», οι περισσότεροι από αυτούς ντυμένοι με στρατιωτικές στολές και αρβίλες και κάποιους λίγους με σκούρες φόρμες, να μπαίνουν και να βγαίνουν από τα οχήματα. Είπε ότι οι άνδρες συγκεντρώθηκαν κατά μήκος του δρόμου και μετέφεραν μεταξύ τους όπλα, χειροβομβίδες, μικρούς όλμους και βαριά τραυματισμένες γυναίκες. «Ήταν σαν ένα σημείο συγκέντρωσης», είπε.
Το πρώτο θύμα που είπε ότι είδε ήταν μια νεαρή γυναίκα με κόκκινα μαλλιά, με αίμα να τρέχει στην πλάτη της και με το παντελόνι της πεσμένο μέχρι τα γόνατα. Ένας άντρας την τράβηξε από τα μαλλιά και την έκανε να σκύψει. Ένας άλλος τη βίασε, είπε η Sapir, και κάθε φορά που προσπαθούσε να ξεφύγει, εκείνος της έβαζε ένα μαχαίρι στην πλάτη.
[Η Sapir συνέχισε την περιγραφή αλλά είναι αδύνατον να δημοσιευτεί αυτούσια από τους Times. Είναι όμως στη διάθεση της εφημερίδας].
Περίπου την ίδια χρονική στιγμή, είπε, είδε άλλες τρεις γυναίκες να βιάζονται και τρομοκράτες να κουβαλούν τα κομμένα κεφάλια άλλων τριών γυναικών. Η Sapir παρείχε φωτογραφίες από την κρυψώνα και τα τραύματά της, και οι αστυνομικοί στάθηκαν στην κατάθεσή της και δημοσίευσαν ένα βίντεο με το πρόσωπό της θολό, αφηγούμενο μερικά από αυτά που είδε.
Ο Yura Karol, ένας 22χρονος σύμβουλος ασφαλείας, είπε ότι κρυβόταν στο ίδιο σημείο και διακρίνεται επίσης σε μια από τις φωτογραφίες της Sapir. Αυτός και η Sapir ήταν μέρος μιας ομάδας φίλων που είχαν συναντηθεί στο φεστιβάλ. Σε συνέντευξή του, ο Karol είπε ότι μετά βίας μπορούσε να σηκώσει το κεφάλι του για να κοιτάξει στο δρόμο, αλλά περιέγραψε επίσης ότι είδε μια γυναίκα να βιάζεται και να σκοτώνεται.
Από εκείνη την ημέρα, είπε η Sapir, παλεύει με ένα οδυνηρό εξάνθημα που απλώθηκε στο κορμί της και μετά βίας κοιμάται, ξυπνάει τη νύχτα, πονάει, ιδρώνει. «Εκείνη την μέρα έγινα ζώο», είπε. «Ήμουν συναισθηματικά αποκομμένη, σε εγρήγορση, μόνο με την αδρεναλίνη της επιβίωσης. Όλα αυτά τα κοιτούσα σαν να τα φωτογράφιζα με τα μάτια μου, χωρίς να ξεχνώ καμία λεπτομέρεια. Είπα στον εαυτό μου: “Πρέπει να θυμάσαι τα πάντα”».
Το ίδιο πρωί, κατά μήκος της διαδρομής Route 232 αλλά σε διαφορετική τοποθεσία, περίπου ένα ενάμιση χιλιόμετρο νοτιοδυτικά της περιοχής του φεστιβάλ, ο Raz Cohen, ένας νεαρός Ισραηλινός που είχε επίσης παρευρεθεί στο πάρτι και είχε εργαστεί πρόσφατα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό εκπαιδεύοντας Κονγκολέζους στρατιώτες, είπε ότι κρυβόταν σε μια ξεραμένη κοίτη. Αυτό του παρείχε κάποια κάλυψη από τους δράστες που χτένιζαν την περιοχή και πυροβολούσαν όποιον έβρισκαν, ανέφερε ο ίδιος σε μια συνέντευξη μιάμιση ώρας σε εστιατόριο του Τελ Αβίβ.
Ίσως 40 μέτρα μπροστά του, θυμάται, ένα λευκό βαν να σταματά και να αναοίγουν οι πόρτες του. Είπε ότι στη συνέχεια είδε πέντε άνδρες, φορώντας πολιτικά ρούχα, όλοι να κουβαλούν μαχαίρια και ένας να κρατά ένα σφυρί και να σέρνει μια γυναίκα στο έδαφος. Ήταν νέα, γυμνή και ούρλιαζε. «Όλοι μαζεύτηκαν γύρω της», είπε ο Cohen. «Σηκώθηκε όρθια. Ξεκίνησαν να τη βιάζουν. Είδα τους άντρες να στέκονται σε μισό κύκλο γύρω της. Ο ένας τη βίαζε. Εκείνη ούρλιαζε. Θυμάμαι ακόμα τη φωνή της, ούρλιαζε χωρίς λόγια». «Τότε ένας από αυτούς σήκωσε ένα μαχαίρι», είπε, «και την έσφαξε».
Ο Shoam Gueta, ένας από τους φίλους του Cohen και σχεδιαστής μόδας, είπε ότι οι δυο τους κρύβονταν μαζί στην κοίτη του ρέματος. Είπε ότι είδε τουλάχιστον τέσσερις άνδρες να βγαίνουν από το βαν και να επιτίθενται στη γυναίκα, η οποία κατέληξε «ανάμεσα στα πόδια τους». Είπε ότι «μιλούσαν, γελούσαν και φώναζαν» και ότι ένας από αυτούς τη μαχαίρωσε επανειλημμένα με ένα μαχαίρι, «στην κυριολεξία την έσφαξε».
Ώρες αργότερα, έφτασε στην περιοχή του φεστιβάλ το πρώτο κύμα εθελοντών της υπηρεσίας έκτακτης ανάγκης. Σε συνεντεύξεις τους, τέσσερις από αυτούς είπαν ότι ανακάλυψαν σορούς νεκρών γυναικών με τα πόδια ανοιχτά και τα εσώρουχα να λείπουν, μερικές (σοροί) με τα χέρια δεμένα με σχοινί και με πλαστικές λωρίδες, στον χώρο του πάρτι, κατά μήκος του δρόμου, στο χώρο στάθμευσης και στα ανοιχτά χωράφια γύρω από την τοποθεσία.
Ο Jamal Waraki, ένας εθελοντής γιατρός της μη κερδοσκοπικής ομάδας αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης ZAKA, είπε ότι δεν μπορούσε να βγάλει από το κεφάλι του την εικόνα μιας νεαρής γυναίκας με ένα γιλέκο από ακατέργαστο δέρμα που βρέθηκε μεταξύ της κεντρικής σκηνής και του μπαρ. «Τα χέρια της ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη της», είπε. «Ήταν μπρούμητα, μισογυμνή, με τα εσώρουχά της κάτω από τα γόνατά της».
Ο Yinon Rivlin, μέλος της ομάδας παραγωγής του φεστιβάλ, ο οποίος έχασε δύο αδέρφια στις επιθέσεις, είπε ότι αφού κρύφτηκε από τους τρομοκράτες, βγήκε από ένα χαντάκι και πήγε στο χώρο στάθμευσης, ανατολικά του πάρτι, κατά μήκος της διαδρομής Route 232, ψάχνοντας για επιζώντες. Κοντά στον αυτοκινητόδρομο, είπε, βρήκε το σώμα μιας νεαρής γυναίκας, ανάσκελα, χωρίς παντελόνι ή εσώρουχο, με τα πόδια ανοιχτά. Είπε ότι η περιοχή του κόλπου της φαινόταν σαν να έχει ανοίξει σε φέτες, «σαν κάποιος να την ξέσκισε».
Παρόμοιες ανακαλύψεις έγιναν σε δύο κιμπούτζ, το Be’eri και το Kfar Aza. Οκτώ εθελοντές γιατροί και δύο Ισραηλινοί στρατιώτες είπαν στους New York Times ότι σε τουλάχιστον έξι διαφορετικά σπίτια, είχαν συναντήσει συνολικά τουλάχιστον 24 πτώματα γυναικών και κοριτσιών γυμνών ή μισογυμνών, μερικών ακρωτηριασμένων, δεμένων και συχνά μόνων τους. Ένας διασώστης μίας ισραηλινής μονάδας κομάντο είπε ότι βρήκε τα πτώματα δύο έφηβων κοριτσιών σε ένα δωμάτιο στο Be’eri.
Η μία ήταν ξαπλωμένη στο πλάι, είπε, με το μποξεράκι σκισμένο, με μελανιές στη βουβωνική χώρα της. Η άλλη ήταν απλωμένη στο πάτωμα μπρούμυτα, είπε, με το παντελόνι-πιτζάμα της τραβηγμένο μέχρι τα γόνατά της, το κάτω μέρος ήταν ανοιχτό, το σπέρμα είχε λερώσει την πλάτη της.
Επειδή η δουλειά του ήταν να ψάχνει για επιζώντες, είπε, συνέχισε να κινείται και δεν κατέγραψε τη σκηνή. Οι γείτονες των δύο κοριτσιών που σκοτώθηκαν, οι οποίες ήταν αδερφές, 13 και 16 ετών, είπαν ότι τα πτώματά τους βρέθηκαν μόνα τους, χωρισμένα από την υπόλοιπη οικογένειά τους. Ο ισραηλινός στρατός επέτρεψε στον διασώστη να μιλήσει με δημοσιογράφους με την προϋπόθεση ότι δεν θα ταυτοποιηθεί επειδή υπηρετεί σε μια επίλεκτη μονάδα.
Πολλοί από τους νεκρούς μεταφέρθηκαν στη στρατιωτική βάση Shura, στο κεντρικό Ισραήλ, για αναγνώριση. Και εδώ, μάρτυρες είπαν ότι είδαν σημάδια σεξουαλικής βίας.
Η Shari Mendes, μια αρχιτέκτονας που κλήθηκε ως έφεδρη στρατιωτίνα προκειμένου να βοηθήσει στην προετοιμασία των σορών γυναικών στρατιωτών για ταφή, είπε ότι είδε τέσσερις με σημάδια σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων με «πολύ αίμα στις περιοχές της λεκάνης τους».
Μία οδοντίατρος, η λοχαγός Maayan, που εργάστηκε στο ίδιο κέντρο ταυτοποίησης, είπε ότι είδε τουλάχιστον 10 πτώματα γυναικών στρατιωτών από θέσεις παρατήρησης της Γάζας με σημάδια σεξουαλικής βίας.
Η Maayan ζήτησε να αναγνωριστεί μόνο από τον βαθμό και το επώνυμό της λόγω της ευαισθησίας του θέματος. Είπε ότι είδε πολλά πτώματα με κοψίματα στους κόλπους τους και με εσώρουχα βουτηγμένα στο αίμα και ένα του οποίου τα νύχια είχαν βγει.
Η έρευνα
Οι ισραηλινές αρχές δεν στερούνται αποδεικτικών βίντεο από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου. Έχουν συγκεντρώσει πλάνα πολλών ωρών από κάμερες σώματος μελών της Hamas, κάμερες ελέγχου, κάμερες ασφαλείας και κινητών τηλεφώνων που δείχνουν τρομοκράτες να σκοτώνουν αμάχους και πολλές εικόνες ακρωτηριασμένων σορών. Αλλά ο Moshe Fintzy, αναπληρωτής επιθεωρητής και ανώτερος εκπρόσωπος της εθνικής αστυνομίας του Ισραήλ, είπε: «Έχουμε μηδέν αυτοψίες, μηδέν», δημιουργώντας ένα O με το δεξί του χέρι.
Στον απόηχο της επίθεσης, είπαν αξιωματούχοι της αστυνομίας, ιατροδικαστές στάλθηκαν στη στρατιωτική βάση Shura για να βοηθήσουν στην ταυτοποίηση των εκατοντάδων σορών —Ισραηλινοί αξιωματούχοι είπαν ότι περίπου 1.200 άνθρωποι σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα.
Οι ειδικοί εργάστηκαν με ταχύτητα προκειμένου να δώσουν στις οικογένειες των αγνοουμένων μια σαφή εικόνα ποιος ήταν νεκρός και ποιος κρατούνταν όμηρος στη Γάζα.
Σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, οι κηδείες πρέπει να γίνονται αμέσως. Το αποτέλεσμα ήταν ότι πολλά σώματα με σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης στάλθηκαν άμεσα προς ταφή χωρίς ιατρικές εξετάσεις, κάτι που σημαίνει ότι τα πιθανά στοιχεία βρίσκονται τώρα θαμμένα στο έδαφος. Διεθνείς ιατροδικαστικές υπηρεσίες είπαν ότι θα ήταν δυνατό ακόμα και τώρα να ανακτηθούν κάποια στοιχεία, αλλά ότι θα είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Ο Fintzy είπε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις ασφαλείας εξακολουθούν να βρίσκουν εικόνες που δείχνουν ότι οι γυναίκες υπέστησαν βαναυσότητα.
Καθισμένος στο γραφείο του σε ένα επιβλητικό αστυνομικό κτίριο στην Ιερουσαλήμ, άνοιξε το τηλέφωνό του, πληκτρολόγησε και έδειξε στους New York Times βίντεο των δύο γυναικών στρατιωτών που πυροβολήθηκαν στον κόλπο, το οποίο, όπως είπε, καταγράφηκε από ένοπλους της Hamas και το οποίο ανακάλυψαν πρόσφατα Ισραηλινοί στρατιώτες.
Μια συνάδελφος που καθόταν δίπλα του, η Mirit Ben Mayor, αρχηγός της αστυνομίας, είπε ότι πιστεύει πως η βαρβαρότητα κατά των γυναικών ήταν ένας συνδυασμός «του μίσους για τους Εβραίους και του μίσους για τις γυναίκες».
Ορισμένοι ιατροί έκτακτης ανάγκης θα ήθελαν τώρα να είχαν τεκμηριώσει περισσότερα από αυτά που είδαν. Σε συνεντεύξεις τους είπαν ότι είχαν μετακινήσει πτώματα, είχαν κόψει σχοινιά και είχαν καθαρίσει τις σκηνές σφαγής. Προσπαθώντας να σεβαστούν τους νεκρούς, κατά λάθος κατέστρεψαν τα στοιχεία.
Πολλοί εθελοντές που εργάζονται για τη ZAKA, την ομάδα αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης, είναι θρησκευόμενοι Εβραίοι και λειτουργούν με αυστηρούς κανόνες που απαιτούν βαθύ να δείχνουν σεβασμό για τους νεκρούς. «Δεν τράβηξα φωτογραφίες γιατί δεν επιτρέπεται να βγάλουμε», είπε ο Yossi Landau, εθελοντής της ZAKA. «Εκ των υστέρων, το μετανιώνω».
Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις γυναίκες και ένας άνδρας που υπέστησαν σεξουαλική επίθεση και επέζησαν, σύμφωνα με τον Gil Horev, εκπρόσωπο του Υπουργείου Πρόνοιας και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ισραήλ. «Κανένας από αυτούς δεν είναι διατεθειμένος να έρθει για θεραπεία», είπε. Δύο ιατροί ανέφεραν ότι δούλευαν με μια γυναίκα που βιάστηκε ομαδικά στο φεστιβάλ και πως η ίδια δεν είναι σε κατάσταση να μιλήσει σε ερευνητές ή δημοσιογράφους.
Το τραύμα από τη σεξουαλική επίθεση μπορεί να είναι τόσο βαρύ που μερικές φορές οι επιζώντες δεν μιλούν για αυτό επί χρόνια, είπαν αρκετοί σύμβουλοι βιασμού. «Πολλοί αναζητούν τα πολύτιμα στοιχεία από μια γυναίκα που θα καταθέσει για αυτό που της συνέβη. Αλλά μην το ψάχνετε, μην ασκείτε πίεση σε αυτή τη γυναίκα», είπε η Orit Sulitzeanu, εκτελεστική διευθύντρια της Ένωσης Κέντρων Κρίσης Βιασμού στο Ισραήλ. «Τα πτώματα λένε την ιστορία».
Η γυναίκα με το μαύρο φόρεμα
Μία από τις τελευταίες εικόνες της Abdush ζωντανής, που καταγράφηκε από μια κάμερα ασφαλείας τοποθετημένη στην εξώπορτά της, τη δείχνει να φεύγει από το σπίτι με τον σύζυγό της, Nagi, στις 2:30 π.μ. στις 7 Οκτωβρίου με προορισμό το φεστιβάλ rave.
Φορούσε τζιν και μαύρο μπλουζάκι. Ήταν ντυμένη με ένα μαύρο κοντό φόρεμα, είχε ένα μαύρο σάλι δεμένο στη μέση της και φορούσε αρβύλες. Καθώς έβγαινε έξω, πήρε μια μεγάλη γουλιά από ένα ποτήρι με ποτό (ο κουνιάδος της θυμάται ότι ήταν Red Bull και βότκα) και γελούσε.
Πρέπει να ζεις τη ζωή σαν να είναι οι τελευταίες σου στιγμές. Αυτό ήταν το μότο της, είπαν οι αδερφές της.
Το ξημέρωμα της ίδιας ημέρας, εκατοντάδες τρομοκράτες εισέβαλαν στο φεστιβάλ από πολλές και διαφορετικές κατευθύνσεις, αποκλείοντας τους αυτοκινητόδρομους που οδηγούσαν προς τα έξω. Το ζευγάρι επιβιβάστηκε στο Audi του, στέλνοντας μια σειρά από μηνύματα καθώς κινούνταν.
«Είμαστε στα σύνορα», έγραψε η Abdush στην οικογένειά της. «Φεύγουμε». «Εκρήξεις».
Ο σύζυγός της έκανε τις δικές του κλήσεις στην οικογένειά του, αφήνοντας ένα τελευταίο ηχητικό μήνυμα στον αδερφό του, Nissim, στις 7:44 π.μ. «Να προσέχεις τα παιδιά», είπε. «Σ’αγαπώ». Ακούστηκαν πυροβολισμοί και το μήνυμα διακόπηκε.
Εκείνο το βράδυ, η Eden Wessely, μία μηχανικός αυτοκινήτων, οδήγησε προς την περιοχή του φεστιβάλ με τρεις φίλους της και βρήκε την Abdush ανάσκελα, ημίγυμνη στο δρόμο δίπλα στο καμένο αυτοκίνητό της, περίπου 14 χιλιόμετρα βόρεια της τοποθεσίας του πάρτι. Δεν βρήκε το σώμα του συζύγου της. Είδε όμως άλλα καμένα αυτοκίνητα και άλλα πτώματα και η Wessely τράβηξε βίντεο πολλών, ελπίζοντας ότι θα βοηθούσαν τους ανθρώπους να εντοπίσουν τους αγνοούμενους συγγενείς τους. Όταν δημοσίευσε το βίντεο της γυναίκας με το μαύρο φόρεμα στο story της στο Instagram, κατακλύστηκε από μηνύματα.
«Γεια, με βάση την περιγραφή σου για τη γυναίκα με το μαύρο φόρεμα, είχε ξανθά μαλλιά;» υπήρχε η ερώτηση σε ένα μήνυμα.
«Eden, η γυναίκα που περιέγραψες με το μαύρο φόρεμα, θυμάσαι το χρώμα των ματιών της;» έγραψε ένας άλλος.
Μερικά μέλη της οικογένειας Abdush είδαν αυτό το βίντεο όπως και μια άλλη εκδοχή του που τραβήχτηκε από έναν από τους φίλους της Wessely. Αμέσως υποψιάστηκαν ότι το σώμα ήταν της Abdush και με βάση τον τρόπο που βρέθηκε, φοβήθηκαν ότι μπορεί να είχε βιαστεί. Αλλά κράτησαν ζωντανό ένα τρεμόπαιγμα ελπίδας ότι κατά κάποιο τρόπο, δεν ήταν αλήθεια.
Τα βίντεο μαγνήτισαν το ενδιαφέρον και των Ισραηλινών αξιωματούχων.
Πολύ γρήγορα μετά τις 7 Οκτωβρίου άρχισαν να συγκεντρώνουν στοιχεία για τις φρικαλεότητες. Τα βίντεο περιλάμβαναν πλάνα από το σώμα της Abdush σε μια παρουσίαση που έγινε σε ξένες κυβερνήσεις και οργανισμούς μέσων ενημέρωσης, χρησιμοποιώντας την Abdush ως απόδειξη της βίας που διαπράχθηκε κατά των γυναικών εκείνη την ημέρα.
Μια εβδομάδα αφότου βρέθηκε το σώμα της, τρεις κυβερνητικοί κοινωνικοί λειτουργοί εμφανίστηκαν στην πόρτα του σπιτιού της οικογένειας στο Kiryat Ekron, μια μικρή πόλη στο κεντρικό Ισραήλ. Μετέφεραν την είδηση ότι η 34χρονη Abdush ήταν νεκρή.
Αλλά το μόνο έγγραφο που έλαβε η οικογένεια ήταν μια μονοσέλιδη επιστολή από τον πρόεδρο του Ισραήλ, Isaac Herzog, που εξέφραζε τα συλλυπητήριά του και έστελνε μια αγκαλιά. Το σώμα του 35χρονου Abdush αναγνωρίστηκε δύο ημέρες μετά της συζύγου του. Ήταν καμμένο και οι ερευνητές προσδιόρισαν σε ποιον ανήκε με βάση ένα δείγμα DNA και τη βέρα του.
Το ζευγάρι ήταν μαζί από την εφηβεία.
Στην οικογένεια, φαίνεται σαν μόλις χθες που ο κύριος Abdush πήγαινε στη δουλειά για να φτιάξει θερμοσίφωνες, με μια σακούλα με εργαλεία κρεμασμένη στον ώμο του και την κυρία Abdush να μαγειρεύει πουρέ πατάτας και σνίτσελ για τους δύο γιους τους, τον 10 ετών Eliav και τον 7χρονο Refael.
Τα αγόρια είναι πλέον ορφανά. Κοιμόντουσαν σε μια θεία τη νύχτα που σκοτώθηκαν οι γονείς τους. Η μητέρα και ο πατέρας της κυρίας Abdush έχουν κάνει αίτηση για μόνιμη επιμέλεια και όλοι προσπαθούν να βοηθήσουν.
Νύχτα με τη νύχτα, η μητέρα της κυρίας Abdush, Eti Bracha, ξαπλώνει στο κρεβάτι με τα αγόρια μέχρι να αποκοιμηθούν. Πριν από μερικές εβδομάδες, είπε ότι προσπάθησε να φύγει ήσυχα από την κρεβατοκάμαρά τους όταν το μικρότερο αγόρι τη σταμάτησε.
«Γιαγιά», είπε, «θέλω να σου κάνω μια ερώτηση».
«Αγάπη μου», είπε, «μπορείς να ρωτήσεις οτιδήποτε».
«Γιαγιά, πώς πέθανε η μαμά;».
>
In Memoriam of Inbar Hayman
Age: 27
From: Petah Tikva/Haifa
In Loving Memory of the Innocent Souls Taken Too Soon. United in peace, their light shines on in the hearts left behind. October 7, 2023, a day of sorrow, but their memories guide us toward a hopeful tomorrow.
Inbar Hayman, z”l,
She went to the Nova nature party to volunteer as an emotional therapist.
On December 16th, it was revealed that Inbar was murdered by Hamas after 71 days in captivity in Gaza.
On the morning of Sunday, October 8, Inbar Hayman, 27, and her partner, Noam Alon, 24, were supposed to go on vacation in Sinai until the end of the week. The visa to Egypt was arranged, as was the accommodation. Both of them, fourth year graphic design and art students, were very much looking forward to the joint vacation, just before the start of their last school year, which was scheduled for the 15th Sunday of the month. But before that, Hayman went with friends to the Nova Barai festival – and was kidnapped to Gaza by terrorists, during the murderous surprise attack by Hamas.
About a week after she was kidnapped, her friends in the graffiti world started a global campaign, using the name Pink?, which she used to sign on all her works. Her associates claimed that the signature was related to her favorite color – pink and a tattoo of a question mark on her leg.
