Ένα Εκατομμύριο δολάρια από Ισλαμικό Σύλλογο σε όποιον Αθηναίο (!) εντοπίσει την ευχή Καλά Χριστούγεννα στο κέντρο της πόλης

Kάναμε βόλτα στο κέντρο της “χριστουγεννιάτικης” Αθήνας. Δεν υπήρχε πουθενά η ευχή Καλά Χριστούγεννα!

Για την ακρίβεια την πετύχαμε κρυμμένη στη Στοά Σπυρομήλιου_City Link. Ήταν το μοναδικό σημείο που συναντήσαμε την αυτονόητη ευχή σε μια πρωτεύουσα δειλά στολισμένη για να μην προσβάλλει τους υψηλούς “εισβολείς” της.

By Pendulum

Προφανώς ο μέτριος Δούκας κοπιάροντας τον πρώην δήμαρχο επαρχίας (Δήμος Τρικκαίων) ο οποίος προήχθη λόγω της ικανότητός του να αποστηθίζει τα κελεύσματα των διαταραγμένων του Davos (πόλεις-στρατόπεδα των 15΄, etc) σε Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης εξαφάνισε σε τέτοιο βαθμό τα Καλά Χριστούγεννα που ακόμη και οι Πακιστανοί έμποροι της ενδόξου Χαριλάου Τρικούπη έχουν σαστίσει με αυτό που συμβαίνει.

Στο μεταξύ ο σύλλογος μεταναστών εισβολέων το “Αγαπησιάρικο Ισλάμ” θέλοντας να τρολάρει τον Δήμαρχο Αθηναίων, τον πρώην δήμαρχο Τρικάλων (Tρικκαίων συγνώμη) και τους Αθηναίους (!) προσφέρει 1 (ένα) εκατομμύριο δολάρια (της ιδιωτικής FED) σε όποιον πολίτη εντοπίσει την ευχή Καλά Χριστούγγενα στη “Χριστουγεννιάτικη” Αθήνα.

Στους δρόμους της Χριστουγεννιάτικης πρωτεύουσας και των λοιπών πόλεων της χώρας αντανακλάται η οξυδέρκεια με την οποία ο λαός μας επιλέγει τους δημοτικούς και πολιτικούς του άρχοντες.

Ένας από τους πλέον φημισμένους-λαμπερούς δρόμους του Κολωνακίου τώρα, η Οδός Τσακάλωφ, έχει μετατραπεί σε ένα τσαντίρι ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ-ΠΩΛΕΙΤΑΙ!

Σας καλούμε να διασχίσετε περπατώντας την Οδό Τσακάλωφ ώστε να πάρετε βαθιές ανάσες της ιλιγγιώδους ανάπτυξης στην οποία έχει παραδοθεί η χώρα.

Ξέρετε γιατί οι κυβερνήσεις με άλλοθι το μετρό κατήργησαν τις πλατείες Εξαρχείων και Κολωνακίου; Οι πλατείες αποτελούν χώρους κοινωνικής συνεύρεσης, αναψυχής, επικοινωνίας, ανάσες του κοινωνικού ιστού. Πνευματικές, σωματικές, ψυχικές. Σκοτώνοντας τις πλατείες σκοτώνεις τον πληθυσμό και αυτό είναι το ζητούμενο.

Η μείωση του κοστοβόρου πληθυσμού η οποία συντελείται οργανωμένα και μεθοδικά δεκαετίες τώρα. Θεωρίες συνωμοσίας; Δείτε τους αριθμούς της κρατικής ΕΛΣΤΑΤ. Δείτε τους συναγερμούς για τον ελληνικό πληθυσμό που έχει σημάνει κατ΄επανάληψη ο Elon Musk. Οι αριθμοί επιβεβαιώνουν την “προφητεία” του Deagel 2025 Forecast by Country.

Δείτε την ΕΔΩ!

Βέβαια ο πολυ-αμήχανος Δούκας δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίτεση στην συνολικότερη παράδοση της Ευρώπης η οποία ακύρωσε τα Χριστούγεννα, όπως πολύ σωστά παρατηρεί και ο Iσπανός δημοσιογράφος Itxu Díaz στο κορυφαίο Εβραϊκό περιοδικό Tablet.

Ένα σχεδόν σπαρακτικά πραγματικό άρθρο υπογράφει στο κορυφαίο Εβραϊκό περιοδικό Tablet o Iσπανός δημοσιογράφος Itxu Díaz με τίτλο Η Ευρώπη ακυρώνει τα Χριστούγεννα.

Το άρθρο του διαβάζεται σχεδόν με κομμένη την ανάσα.

Δείτε γιατί>

Οι κινήσεις στη Γαλλία, την Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία αποτελούν ανησυχητικό σημάδι της παραίτησης της Δύσης από την Ιουδαιοχριστιανική της ταυτότητα

Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή ειρήνης και καλής θέλησης. Οι οικογένειες συγκεντρώνονται, οι θυμωμένοι φίλοι συγχωρούν ο ένας τον άλλον, όλοι γιορτάζουν με έναν συνδυασμό ευτυχίας, σαμπάνιας και μελαγχολίας και όλα αυτά που βλέπουμε στις ταινίες του Frank Capra. Είναι δύσκολο για κάποιον οποιασδήποτε θρησκείας, ή ακόμα και αγνωστικιστή, να προσβληθεί από αυτή τη γιορτή. Αλλά αυτό που βρίσκω μπερδεμένο είναι ότι ο εορτασμός των γιορτών με φώτα και χριστουγεννιάτικα μοτίβα γίνεται πλέον αποκρουστικός όχι, όπως θα περίμενε κανείς, στο Karachi ή στο Mogadishu, αλλά στην καρδιά της Παλιάς Ευρώπης.

Η σταδιακή ακύρωση των Χριστουγέννων σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Γερμανία είναι ίσως το πιο ανησυχητικό σύμπτωμα της παραίτησης της Δύσης από την Ιουδαιοχριστιανική πολιτιστική της ταυτότητα.

Συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα: από κυβερνήσεις και δημοτικά συμβούλια μέχρι σχολεία και συλλόγους. Όπως πάντα, είναι οι κοσμικοί της σοσιαλιστικής αριστεράς, πίσω από την πρόσοψη της «συμμετοχικότητας», που είναι οι πιο αποφασισμένοι να ακυρώσουν τα Χριστούγεννα, τα οποία για αιώνες γιορτάζονται με στυλ σε όλη την ήπειρο. Πράγματι, έχει γιορταστεί ως γιορτή της ένωσης, όχι του διαχωρισμού, μεταξύ διαφορετικών λαών. Αυτό που ο Ronald Reagan εξήγησε απλά και με τον δικό του μοναδικό τρόπο, ότι «τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που γιορτάζουμε όχι ως άτομα ούτε ως έθνος, αλλά ως ανθρώπινη οικογένεια», τώρα φαίνεται εντελώς ακατανόητο.

Ας δούμε μερικά παραδείγματα του τι συμβαίνει στην Ευρώπη.

Τον Νοέμβριο, ο διευθυντής του δημοτικού σχολείου Wherwell, στο Andover της Αγγλίας, ενημέρωσε τους γονείς ότι δεν θα υπήρχε αναφορά στα Χριστούγεννα στην παραδοσιακή εορταστική παντομίμα του σχολείου, προκειμένου να είναι «περιεκτικά».

Δεδομένου ότι «περιλήφθηκαν χριστουγεννιάτικα τραγούδια στην παράσταση» και μερικοί γονείς συνήθως εμποδίζουν τα παιδιά τους να παρευρεθούν για θρησκευτικούς λόγους, ο διευθυντής έγραψε: «Ζητήσαμε η παράσταση να μην περιέχει καμία αναφορά στα Χριστούγεννα».

Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, το 62,4% των τότε 50.887 κατοίκων του Andover αναγνωρίστηκαν ως χριστιανοί, σε σύγκριση με το 0,6% που ήταν μουσουλμάνοι.

Η τάση ακύρωσης των Χριστουγέννων στα ευρωπαϊκά σχολεία δεν ξεκίνησε φέτος, απλώς εξαπλώνεται από τον ένα Δεκέμβριο στον άλλο σαν πετρελαιοκηλίδα στη θάλασσα. Η πρώτη μεγάλη διαμάχη σημειώθηκε το 2011, όταν νηπιαγωγεία και σχολεία στη Δανία ακύρωσαν τις παραδοσιακές χριστουγεννιάτικες γιορτές τους για να μην προσβάλλουν τους μουσουλμάνους, που είναι ήδη η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκεία στη χώρα, και που είναι πυκνά συγκεντρωμένοι σε ghettos στις μεγάλες πόλεις.

Η Γαλλία, η ευρωπαϊκή χώρα με τους περισσότερους μετανάστες αραβικής καταγωγής, έχει επίσης αποχριστιανίσει τα Χριστούγεννα εδώ και χρόνια.

Μετά την επίθεση των τζιχαντιστών ενάντια σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά στο Στρασβούργο το 2018, αντί να διπλασιάσουν την υπεράσπιση της ελευθερίας και της υπερηφάνειας για τις χριστιανικές τους παραδόσεις, οι πολιτικοί ηγέτες ενέτειναν την κοσμική μετατόπιση και φέτος υπάρχει ήδη μια πλειοψηφία γαλλικών πόλεων των οποίων οι αρχές αποφάσισαν να εξαλείψουν τη χριστιανική αναφορά στους εορτασμούς των Χριστουγέννων, μερικές φορές φτάνοντας σε αστεία άκρα.

Η Nantes γιορτάζει τώρα το «Χειμωνιάτικο Ταξίδι» της (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό), η Angers παρατηρεί τους «Ήλιους του Χειμώνα», το Bordeaux διαλαλεί « Bordeaux σε γιορτές» και το Saint Denis κάνει χριστουγεννιάτικες διακοπές που ονομάζονται «Προορισμός Όμορφος Χειμώνας» ενώ ο δήμαρχος του γιορτάζει τις διακοπές φωνάζοντας «Καλό χειμώνα!»

Η επίσημη εορταστική μπροσούρα αυτής της γαλλικής κοινότητας περιλαμβάνει μαριονέτες, πυροφάγους, εργαστήρια χειροτεχνίας για παιδιά και καμία εικονική Χριστιανική Χριστουγεννιάτικη εικόνα.

Το κύριο πρόβλημα της παρακμής του πολιτισμού και της ταυτότητας της Δύσης δεν έγκειται τόσο στους εξωτερικούς επιτιθέμενους όσο στις εσωτερικές προδοσίες και αποποιήσεις.

Στη Γαλλία, η τρέλα αποτυπώθηκε καλύτερα, κατά ειρωνικό τρόπο, από έναν Γάλλο μουσουλμάνο διανομέα σε ένα video που έγινε viral.

Σε αυτό, μετέδωσε πώς, σε μια από τις παραδόσεις του φέτος, παρατήρησε ότι ο χριστουγεννιάτικος στολισμός και οι σκηνές της φάτνης απουσίαζαν σε ένα δημαρχείο στην επαρχία. Ο δήμαρχος του είπε ότι το κράτος είχε στείλει οδηγίες να μην υπάρχουν στολισμοί στα δημαρχεία, κάτι που ο Μουσουλμάνος βρήκε «σκανδαλώδες»: «Οι φίλοι μας οι χριστιανοί, τα αδέρφια μας, είναι σε μια χριστιανική χώρα. Yes, laïcité, fine. Αλλά, όχι. Έχουν το δικαίωμα να διακοσμήσουν το δημαρχείο τους για τις διακοπές τους. Οι φάτνες δεν με ενοχλούν… Πολιτικοί, θα σκοτώσετε τη Γαλλία, θα σκοτώσετε χριστιανούς! Είναι τρελό!» αναφώνησε ο άντρας.

Στην Ισπανία τα πράγματα δεν είναι πολύ καλύτερα, ίσως γιατί, όπως λένε εκεί, τα ψάρια πάντα σαπίζουν από το κεφάλι. Ο πρωθυπουργός δέχθηκε πολλές επικρίσεις φέτος για τoν υποτιθέμενο Χριστουγεννιάτικο χαιρετισμό του («Εδώ είναι ένα νέο έτος γεμάτο υγεία, ελπίδα και ευημερία. Καλές γιορτές») στον οποίο απέφευγε ρητά να συγχαρεί τους Χριστιανούς για τα Χριστούγεννα, ενώ πριν από λίγους μήνες δεν είχε κανένα ενδοιασμό να συγχαρεί τους μουσουλμάνους αναφέροντας ρητά το «Ραμαζάνι-“Ramadan.».

Επίσης, αρκετοί δήμοι που διοικούνται από ακροαριστερούς δήμαρχους έχουν περιορίσει στο ελάχιστο τον χριστουγεννιάτικο στολισμό στους δρόμους και αφαίρεσαν από τα εορταστικά τους προγράμματα οτιδήποτε μπορεί να ακούγεται ελάχιστα χριστιανικό.

Παραδόξως, παρά τις προσπάθειες της ισπανικής σοσιαλιστικής κυβέρνησης να απενεργοποιήσει τα Χριστούγεννα, η ιδιωτική ζωή, όπως συμβαίνει συχνά, βαδίζει στο ρυθμό του δικού της τυμπάνου. Τα λεγόμενα εταιρικά χριστουγεννιάτικα δείπνα, συγκεντρώσεις όπου οι άνθρωποι γιορτάζουν μια τόσο σημαντική ημερομηνία με τους συναδέλφους τους, και που συχνά τελειώνουν τις πρώτες πρωινές ώρες, γίνονται όλο και πιο δημοφιλή και μεγαλύτερα — αν και όχι χωρίς κίνδυνο, όπως παρατήρησε η Phyllis Diller. : «Αυτό που δεν μου αρέσει στα χριστουγεννιάτικα πάρτι γραφείου είναι να ψάχνω για δουλειά την επόμενη μέρα».

Αυτά τα παραδείγματα ακύρωσης Χριστουγέννων στην Ισπανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Δανία, μπορούν να βρεθούν παρομοίως στο Βέλγιο, τη Γερμανία, τη Σουηδία και πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τίποτα από αυτά δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς την ευρωπαϊκή αριστερά και τους σοσιαλδημοκράτες.

Benjamin Netanyahu:

“My dear Christian friends, as you gather with your family this Christmas, I wish the Christian community in Israel and around the world blessings for a Merry Christmas from the Holy Land. You’ve stood by our side as Israel defends our civilization.” pic.twitter.com/CjwGxrHG7X

— Vivid.🇮🇱 (@VividProwess) December 24, 2024

Τα ίδια κόμματα που προώθησαν τη μαζική μετανάστευση πρωτοστάτησαν τώρα σε ένα περίεργο παράδοξο: την προώθηση της ανεξιθρησκίας για την αποβολή του Χριστιανισμού από όλους τους θεσμούς, ξεκινώντας από τις τάξεις, και ταυτόχρονα, παρακολουθώντας τα συνεχή αιτήματα των μουσουλμανικών κοινοτήτων να προωθήσουν ξανά τις ισλαμικές διδασκαλίες και παραδόσεις, ειδικά στα σχολεία.

Το κύριο πρόβλημα με τη μαζική μουσουλμανική μετανάστευση στη Δύση είναι το πολύ χαμηλό ποσοστό αφομοίωσής τους στους πολιτισμούς υποδοχής. Αλλά αυτό που είναι πιο επικίνδυνο είναι ότι οι ιθαγενείς ηγέτες είναι τόσο αποφασισμένοι να αρνηθούν τη δική τους ταυτότητα και την ιουδαιοχριστιανική πολιτιστική τους κληρονομιά που θα έπρεπε να είναι μόνο πηγή υπερηφάνειας και όχι το βάρος που φαίνεται να τους βαραίνει τώρα.

Για χρόνια, πολλοί ιδιωτικοί οργανισμοί συμμετέχουν επίσης στην πολιτιστική αλλαγή. Παρά το γεγονός ότι η περίοδος των Χριστουγέννων είναι η πιο σημαντική της χρονιάς για τους μεγάλους λιανοπωλητές, πολλές κορυφαίες ευρωπαϊκές μάρκες έχουν αντικαταστήσει στα καταστήματά τους κάθε ελάχιστα χριστιανική αναφορά με ένα κράμα φώτων, τυχαίων μηνυμάτων—«ελπίδα», «αγάπη», «ευτυχία» — και βουνά από χιόνι στη διακόσμηση, αφού το κρύο και ο χειμώνας ήταν πάντα η αγαπημένη εναλλακτική για όσους θέλουν να απομακρυνθούν από κάθε θρησκευτικό σύλλογο, φοβούμενοι ενδεχόμενο μποϊκοτάζ από ριζοσπαστικές ομάδες.

Όλα αυτά μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το κύριο πρόβλημα της παρακμής του πολιτισμού και της ταυτότητας της Δύσης δεν έγκειται τόσο στους εξωτερικούς επιτιθέμενους όσο στις εσωτερικές προδοσίες και αποποιήσεις.

«Μέχρι το τέλος, θα παραμείνω παιδί της Ευρώπης, της ανησυχίας και της ντροπής. Δεν έχω κανένα μήνυμα ελπίδας να δώσω», έγραψε ο Michel Houellebecq στην Platform, «για τη Δύση, δεν νιώθω μίσος, το πολύ να νιώθω μεγάλη περιφρόνηση. Ξέρω μόνο ότι ο καθένας μας μυρίζει εγωισμό, μαζοχισμό και θάνατο. Έχουμε δημιουργήσει ένα σύστημα στο οποίο είναι απλά αδύνατο να ζεις και επιπλέον, συνεχίζουμε να το εξάγουμε».

Για να αποκαταστήσει την αυτοπεποίθηση και την αίσθηση του εαυτού της, η Δύση -κάθε ένα από τα κυρίαρχα έθνη της- θα πρέπει να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο οι Εβραίοι νοιάζονται, σέβονται και περηφανεύονται για το έθνος τους, την ιστορία τους, τη θρησκεία τους, τις παραδόσεις τους. Αντιπαραβάλετε τις πολιτιστικές συγκρούσεις της Ευρώπης με την ειρηνική, αμοιβαία εμπλουτιζόμενη πολιτιστική συνύπαρξη που προσφέρει η εβραϊκή εμπειρία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν είναι τυχαίο ότι μερικά από τα πιο όμορφα και μελαγχολικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια έχουν προέλθει από Εβραίους συνθέτες και στιχουργούς όπως ο Irving Berlin, ο Mel Tormé, ο Bob Wells, ο Felix Bernard, ο Jay Livingston, ο Ralph Blane και ο Johnny Marks.

Κανένας Χριστιανός δεν θα περίμενε αυτά τα τραγούδια να είναι ένα μεγάφωνο για θρησκευτικές πεποιθήσεις που δεν μοιράζονταν.

Ωστόσο, αυτοί οι τραγουδοποιοί, μετανάστες ή γιοι μεταναστών που ήθελαν απεγνωσμένα να αφομοιωθούν στην Αμερική και να εκφράσουν την αγάπη τους γι’ αυτήν και τα έθιμά της, μπόρεσαν να μας βοηθήσουν όλους να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα και τις παραδόσεις που συνδέουμε με τον εορτασμό τους, συμπεριλαμβανομένης της σημασίας του να φέρουμε κοντά την οικογένεια, να δίνουμε περισσότερη προσοχή στους μειονεκτούντες, να προσπαθούμε να ανακτήσουμε χαμένες φιλίες ή να χάνουμε τους μεγαλύτερους μας, τους προγόνους που δεν μπορούν πλέον να καθίσουν στο τραπέζι μαζί μας την παραμονή των Χριστουγέννων και στους οποίους οφείλουμε όλα όσα είμαστε, συμπεριλαμβανομένου του πολιτιστικού μας χαρακτήρα.

Europe Is Canceling Christmas https://t.co/1fF7uLyAXI

— Clockwork Orange Magazine (@kportocali) December 23, 2024

Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι αναπόσπαστο στοιχείο του ποιοι είμαστε ως ανθρώπινα όντα.

Και σε μια υγιή κοινωνία, η αρμονική συνύπαρξη και ο αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ ανθρώπων διαφορετικών θρησκειών των αντίστοιχων εορτών τους, πρέπει να είναι ο κανόνας. Η συνθηκολόγηση στην οποία πρωτοστατούν τόσοι πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες θα ενθαρρύνει μόνο τους ριζοσπάστες και θα αποτρέψει την αφομοίωση των μεταναστών. Και όταν έρθουν να απαιτήσουν περισσότερα, η διαλυμένη ταυτότητα του λαού μας δεν θα έχει πλέον τη δύναμη να σηκωθεί και να διεκδικήσει έναν χώρο ελευθερίας για να γιορτάσει τις παραδόσεις της δικής μας Ιουδαιοχριστιανικής κληρονομιάς. Τότε θα είναι πολύ αργά.

Για την Οδό Τσακάλωφ είναι ήδη αργά!

                      

Στο μεταξύ διαβάστε κι αυτό>

Ο συγκλονιστικές Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF) επιτέθηκαν στο Αεροδρόμιο της Υεμένης καθώς βρισκόταν εδώ ο παγκοσμιοποιητής και συνδιοργανωτής της planδημίας COVID-19, Tedros Adhanom Ghebreyesus o οποίος εξαπάτησε και παγίδευσε τον πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu στην διάρκεια της Στρατιωτιωτικής Επιχείρησης Μαύρος Κύκνος COVID-19 με αποτέλεσμα ο Bibi να είναι από τους πρώτους πολιτικούς που υπέστη έμφραγμα από τα εμβόλια που επέβαλαν οι Klaus Schwab και Bill Gates (πρωτομάστορες των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης -Πόλεις των 15′) στους ανά το κόσμο ηγέτες-puppets του WEF.

Eίναι δε τόσες οι παρενέργειες των εμβολίων COVID-19 στο Ισραήλ ώστε πολίτες της χώρας είναι από τους πρώτους που συμμετείχαν σε ντοκιμαντέρ που μιλάει για τις παρενέργειες των εμβολίων ευθανασίας της Pfizer.

Mάλιστα αυτός ο σπουδαίος λαός του Ισραήλ υπήρξε από τους πρώτους που απεκάλεσαν “Δολοφόνο…” τον επικεφαλής της Pfizer.

Πριν συνεχίσουμε πάμε να δούμε πως γλίτωσε αυτή τη φορά ο επικεφαλής του ΠΟΥ>

Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και λοιπό προσωπικό του ΟΗΕ βρίσκονταν στο διεθνές αεροδρόμιο της Υεμένης στη Sanaa την Πέμπτη κατά τη διάρκεια ισραηλινών αεροπορικών επιδρομών που σύμφωνα με πληροφορίες σκότωσαν τουλάχιστον έξι.

Ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ Tedros Adhanom Ghebreyesus είπε ότι επρόκειτο να επιβιβαστούν σε αεροπλάνο όταν άρχισαν οι επιθέσεις.

Το πρακτορείο ειδήσεων Saba που διοικείται από τους Houthis μετέδωσε ότι τρεις σκοτώθηκαν στο αεροδρόμιο και 30 τραυματίστηκαν. Ανέφερε ότι άλλοι τρεις σκοτώθηκαν και 10 τραυματίστηκαν στη δυτική επαρχία Hodeidah.

Ο ισραηλινός στρατός είπε ότι πραγματοποίησε «πλήγματα βάσει πληροφοριών σε στρατιωτικούς στόχους».

O Tedros Adhanom Ghebreyesus δήλωσε εκείνη την ώρα>

-Ο πύργος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας, η αίθουσα αναχωρήσεων -μόλις λίγα μέτρα από το σημείο που βρισκόμασταν- και ο διάδρομος προσγείωσης υπέστησαν ζημιές. Θα χρειαστεί να περιμένουμε να αποκατασταθεί η ζημιά στο αεροδρόμιο πριν μπορέσουμε να φύγουμε»

Ο έτερος παγκοσμιοποιητής Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ António Guterres στελέχη του οποίου συμμετείχαν στους ακρωτηριασμούς και βιασμούς του Ισραηλινού λαού στην επίσης Επιχείρηση Μαύρος Κύκνος της 7ης Οκτωβρίου 2023 χαρακτήρισε τα χτυπήματα «ιδιαίτερα ανησυχητικά».

«Λυπάμαι για την πρόσφατη κλιμάκωση μεταξύ Υεμένης και Ισραήλ και εξακολουθώ να ανησυχώ βαθιά για τον κίνδυνο περαιτέρω κλιμάκωσης στην περιοχή» έγραψε στο Χ.

Σε ανακοίνωσή τους, οι σπουδαίες Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) ανέφεραν ότι «τα μαχητικά αεροσκάφη τους πραγματοποίησαν πλήγματα βάσει πληροφοριών σε στρατιωτικούς στόχους που ανήκουν στο τρομοκρατικό καθεστώς των Houthis στη δυτική ακτή και στην ενδοχώρα της Υεμένης».

My dear Christian friends, as you gather with your family and friends this Christmas, I wish the Christian community in Israel and around the world blessings for a Merry Christmas from the Holy Land. pic.twitter.com/2wm3taKfXZ

— Benjamin Netanyahu – בנימין נתניהו (@netanyahu) December 24, 2024

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu (τα λόγια του οποίου έχουν σημασία γιατί τα κάνει πράξεις) είπε ότι «θα συνεχίσει να κόβει τον τρομοκρατικό βραχίονα του ιρανικού άξονα του κακού μέχρι να ολοκληρώσουμε τη δουλειά», προσθέτοντας ότι

– Μόλις αρχίζουμε με τους Houthis!

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ δήλωσε ότι η χώρα ετοιμάζεται να «χτυπήσει σκληρά» τους Houthis, προειδοποιώντας ότι θα «αποκεφαλίσει» την ηγεσία της ομάδας.

Οι Houthis είναι μια ένοπλη πολιτική και θρησκευτική ομάδα που υποστηρίζεται από το Ιράν. Η ομάδα κυβερνά μεγάλα τμήματα της δυτικής Υεμένης, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεύουσας Sanaa, από τότε που ανέτρεψε τη διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση το 2015.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Israel Defense Forces (@idf)

 

TA ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΩΝ 15΄(ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΩΝ ΤΟΥ WEF) ΩΣ ΕΞΥΠΝΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΔΙΠΛΑ (!) ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ερωτηματικά προκαλεί διαφήμιση του project του Ελληνικού που αναφέρει τα εξής “Έξυπνες γειτονιές των 15΄λεπτών δίπλα στη φύση και τη θάλασσα”.

Κι αυτό γιατί οι διαβόητες πόλεις των 15′ δεν είναι παρά ένα ακόμη εργαλείο της Ατζέντας 2030 των WEF-OHE, κλπ.

Ο λόγος που οι πόλεις των 15′ προωθούναι ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο είναι λόγω της Ατζέντας 2030.

ΟΗΕ, ΠΟΥ, Ερυθρός Σταυρός, το ίδιο μαγαζί κάτω από την ομπρέλα του WEF. Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις της κυβέρνησης του Ισραήλ για τον ρόλο του ΟΗΕ -ο οποίος συμμετείχε με τους Ναζί τρομοκράτες στην εισβολή της 7ης Οκτωβρίου-συγκλονίζουν τη παγκόσμια κοινή γνώμη η οποία συνειδητοποιεί έστω και με καθυστέρηση τι συμβαίνει στον πλανήτη-δλδ ο έλεγχος και η μείωση του “κοστοβόρου” δυτικού πληθυσμού.

Και δεν είναι κάτι καινούργιο.

Αυτό πάει μέχρι τον κομμουνισμό.

Στη Σοβιετική Ένωση έχτιζαν και στη Κίνα χτίζουν πόλεις 15 λεπτών.

Τα ογκώδη, άσχημα κομμουνιστικά μπλοκ σχεδιάστηκαν έτσι ώστε οι άνθρωποι να έχουν όλα όσα χρειάζονται πολύ κοντά, όπως καταστήματα, νηπιαγωγεία κ.λπ.

Αυτό έγινε για να περιοριστούν οι άνθρωποι στην περιοχή τους. Μόνο οι elites μπορούσαν να αγοράσουν αυτοκίνητα και να έχουν την ελευθερία να ταξιδεύουν.

Ο υπόλοιπος κόσμος έπρεπε να πάρει τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Βλέπουμε την ίδια ιδέα με τις πόλεις των 15 λεπτών.

Ο παγκόσμιος στόχος 11 στην Ατζέντα του 2030 είναι να γίνουν οι πόλεις «χωρίς αποκλεισμούς, ασφαλείς, ανθεκτικές και βιώσιμες».

Μην κάνετε κανένα λάθος.

Η κλιματική αλλαγή χρησιμοποιείται απλώς ως δικαιολογία για την εφαρμογή του κομμουνισμού από την κερκόπορτα.

Είναι ο Κλιματικός Κομμουνισμός.

Ο τελευταίος βλαχοδήμαρχος-νταλαβεριτζής υπό την αιγίδα του χρεοκοπημένου κράτους, με την ψευδαίσθηση ότι όλοι είμαστε βρεφοποιημένοι πολίτες και εφόσον ο ίδιος μας απευθύνεται μέσα από τις εφημερίδες και τα ΜΜΕ της εκάστοτε κυβερνήσεως μπορεί να λουστράρει το πολιτικό του τίποτα και να περαστεί στις μάζες ως κάτι δραματικά καινοτόμο ενώ δεν είναι παρά μία θεραπαινίδα των ψυχοπαθών, ευγονιστών εμπνευστών της μείωσης του πληθυσμού.

Ένα από τα εργαλεία εγκλεισμού και θανάτου των πολιτών τους οποίους “δεν χρειαζόμαστε και πρέπει να τους στρέφουμε στα ναρκωτικά και στα video games-Harari” είναι οι διαβόητες φυλακές-πόλεις των 15΄λεπτών. Αυτός ο ναζιστικός προαυλισμός των μελλοθανάτων μοστράρεται από τα άθλια ΜΜΕ -τα οποία αγνοούν την αιτία των 17 εκατομμυρίων ξαφνικών θανάτων– ως το απαύγασμα της έμπνευσης για τις ζωές των αναλώσιμων βρεφοποιημένων πολιτών.

Έτσι τα εγχώρια αλλαλάζοντα κύμβαλα των τυραννικών εργαλείων του Klaus Schwab αισθάνονται ότι κατέχουν το Ιερό Δισκοπότηρο όταν σαν παπαγαλίζουσες κεφαλές επαναλαμβάνουν την προπαγάνδα του WEF στο πόπολο.

Kαθώς το παγκόσμιο χρέος συνεχίζει ανεξέλεγκτα τον καλπασμό του αναγκάζοντας τη FED να “τυπώνει” διαρκώς πλασματικό χρήμα οι εμπνευστές της Ατζέντας 2030 επιχειρούν να θέσουν σε εφαρμογή το “όραμά” τους. Ένα κόσμο με δύο δισεκατομμύρια οντότητες απόλυτα ελεγχόμενες με τα βιομετρικά τους δεδομένα οι οποίοι θα κατοικούν στον αστικό ιστό υπό διαρκή παρακολούθηση.

Οι οντότητες θα έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρονικό χρήμα δια μέσω των ψηφιακών ταυτοτήτων τους οι οποίες θα είναι ταυτόχρονα βιβλιάριο υγείας, διαβατήριο, ψηφιακό πορτοφόλι και φυσικά θα έχουν ημερομηνία λήξης εάν οι οντότητες δεν φροντίζουν να επικαιροποιούν τις ταυτότητές τους με τα κάθε φορά νέα εμβόλια που θα εμφανίζονται μετά την εκτόξευση ενός νέου εργαστηριακού ιού εναντίον της σημερινής ανθρωπότητας των 8 δις ανθρώπων. Aυτό είναι το όραμα του κύκλου του Davos με επικεφαλής τον Γερμανό μηχανικό Klaus Schwab.

Ο Klaus Schwab έχει δημόσια εκφράσει την αυταρέσκειά του για την ικανότητά του να ελέγχει ένα σύνολο ηγετών ανά το κόσμο. Ο Klaus Schwab με VIDEO του εμφανίστηκε να ζητά τον εμβολιασμό με τα εμβόλια COVID-19 του συνόλου του πληθυσμού της γης.

Κι αυτό για έναν ιό που οι συμπτώσεις δείχνουν ότι εκτοξεύτηκε εναντίον της ανθρωπότητας πέριξ της 18ης Οκτωβρίου 2019 εκείνη την ημέρα που στη Νέα Υόρκη ελάμβανε χώρα το διαβόητο EVENT 201 (μία δήθεν προσομοίωση πανδημίας-κοίτα κάτι συμπτώσεις) που έδωσε την ευκαιρία στους εμπνευστές της να τοποθετήσουν τα πιόνα τους στην επιστημονική κοινότητα, στις πολιτικές ηγεσίες και φυσικά στα ελεγχόμενα ΜΜΕ ανά το κόσμο και να τα συντονίσουν με επιθυμητό στόχο την επιβολή των εμβολίων διά μέσω της τρομοπροπαγάνδας.

Πέτυχαν να εμβολιάσουν ένα 70% ίσως και κάτι παραπάνω του παγκόσμιου πληθυσμού. Κατάφεραν όμως να βάλουν απέναντί τους και φωτεινά μυαλά από ολόκληρο το κόσμο με πρώτους απ΄όλους ηρωικές μορφές Εβραίων που επεβίωσαν του Ολοκαυτώματος και ήταν από τους πρώτους που προειδοποίησαν για την ύπαρξη νέων Χίτλερ στον πλανήτη. Αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι που φέρνουν στο δέρμα τους το σφράγισμα των Ναζί έσπευσαν να προειδοποιήσουν πρώτοι απ΄όλους την ανθρώπινη κοινότητα για ότι βρίσκεται σε εξέλιξη.

Τη διαβόητη Ατζέντα 2030. Απέναντι στα σχέδιά τους βρέθηκαν ακόμη ο Elon Musk, o Ρobert Kennedy Jr., o Τucker Carlson, ο Donald Trump, o Joseph Mercola, o Αlex Berenson και μία πλειάδα από επιστήμονες από ολόκληρο το κόσμο ανάμεσα στους οποίους επιφανείς Εβραίοι καθηγητές οι οποίοι βρίσκονται στη πρωτοπορία της αντίστασης γεγονός τουλάχιστο συγκινητικό καθώς ζούμε την επανάληψη της ιστορίας.

Aνάμεσά τους ο Retsef Levi, ειδικός στη διαχείριση κινδύνου και τα συστήματα υγείας καθηγητής στο MIT Sloan School of Management και ο πρώην επικεφαλής του Ινστιτούτου Βιολογίας του Ισραήλ καθηγητής Shmuel C. Shapira MD MPH.

Φυσικά χυδαίος αλλά και αναμενόμενος ήταν ο ρόλος των πολιτικών ηγετών ανά το κόσμο οι οποίοι στο σύνολό τους συμμετέχουν στον έλεγχο και τη μείωση του πληθυσμού των χωρών τους που είναι το ζητούμενο της Ατζέντας 2030.

Έτσι με απάθεια και χωρίς να τολμούν να ψελλίσουν το παραμικρό παρακολουθούν τους χιλιάδες ξαφνικούς θανάτους από τα εμβόλια COVID-19 η επιβολή των οποίων ήταν έργο των εκλεγμένων ηγετών.

Για να είμαστε δίκαιοι με τον Ελληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, εξίσου πεκινουά του Klaus Schwab και του τυραννικού οράματός του για τον κόσμο είναι ο κ. Τσίπρας, ο Κασσελάκης, ο κ. Ανδρουλάκης, η κ. Αχτσιόγλου, η κ. Σακελλαροπούλου, ο κ. Κουτσούμπας, ο κ. Κασιδιάρης, οι Σπαρτιάτες, η Νίκη και το σύνολο σχεδόν του εκλεγμένων αντιπροσώπων μας.

Την ίδια στιγμή στις ΗΠΑ παίζονται σχεδόν όλα.

Οι εμπνευστές της ατζέντας χρησιμοποιούν ως αιχμή του δόρατος την βουτηγμένη στα σκάνδαλα οικογένεια Biden η οποία ανάγκασε ακόμη και τους New York Times να αρθογραφήσουν καυστικά για τον Hunter Βiden και τις ανά το κόσμο μίζες της οικογένειας.

Στο μεταξύ ήδη έχει αρχίσει να γίνεται ορατή η επόμενη κίνησή τους μετά την εργαστηριακή planδημία.

Κι αυτή δεν είναι άλλη-εκτός από νέες planδημίες-η επιβολή νέων lockdowns τα οποία οδηγούν ακόμη και στην απαγόρευση των ταξιδίων και στη μετακίνηση των ανθρώπων των πόλεων πέρα από ένα συγκεκριμένο χρόνο και απόσταση.

Η ολοκλήρωση της Ατζέντας 2030 δεν περιέχει ούτε τράπεζες, ούτε εταιρίες, ούτε βιομηχανίες, ούτε τηλεπικοινωνίες μια και το όραμα του Klaus και του συμβούλου του Harari είναι οι οντότητες να επικοινωνούν μεταξύ τους ως υπολογιστές. Αυτός είναι ο μετανθρωπισμός. Ένα κράμα ανθρώπου και υπολογιστή.

Σε αυτή τη κατεύθυνση ότι σκοτώνει τους σημερινούς ανθρώπους (τα 8 δις του πληθυσμού), ότι τους διαλύει ψυχικά και σωματικά βρίσκεται στην ημερήσια ατζέντα των ελεγχόμενων ηγετών ανά το κόσμο και κυρίως σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

Τα δυστοπικά συμβάντα που ξετυλίγονται καθημερινά μπροστά μας και τα οποία προκαλούν τρόμο και ψυχικές βλάβες στους κατοίκους δεν είναι παρά μέρος του σεναρίου που τελικός του στόχος είναι η μείωση του πληθυσμού, δλδ ο θάνατός μας.

Ένα από τα επόμενα projects που ετοιμάζουν είναι οι διαβόητες πόλεις των 15 λεπτών, οι οποίες δε είναι παρά στρατόπεδα συγκέντρωσης μια και φέρουν την υπογραφή εκείνων που προκάλεσαν την planδημία και τα εμβόλια COVID-19 ευθανασίας για ένα ποσοστό που υπολογίζεται σε 7-10% των εμβολιασθέντων με άμεσες και σε βάθος χρόνου παρενέργειες.

Έτσι θα ζεις στις πόλεις των 15′. Δες το video που ακολουθεί>

Για να δούμε πως το WEF επιχειρεί με όρους lifestyle να περιγράψει το δυστοπικό όραμά του.

Ακόμη και το “ατύχημα” με το βυτιοφόρο που προκάλεσε ένα 7ωρο μαρτύριο στους συμπολίτες μας που αιχμαλωτίσθηκαν στην Αθηνών-Κορίνθου θα μπορούσε να εκληφθεί σαν μία ακόμη άσκηση ελέγχου στο παθητικοποιημένο πλήθος.

Πάμε τώρα να δούμε τις κενολογίες και αοριστολογίες της κ. Lisa Chamberlain photo) Επικεφαλής επικοινωνίας σε θέματα Αστικού Μετασχηματισμού του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ (WEF), η οποία υπογράφει το σχετικό άρθρο, για τις πόλεις των 15 λεπτών, στον ιστότοπο του WEF το οποίο δεν θα αφήσουμε ασχολίαστο.

Το γλεντάμε στις παρενθέσεις!

Γράφει λοιπόν η Lisa>

– Οι τάσεις στην πολεοδομίας έρχονται και παρέρχονται, αλλά το πλαίσιο της «πόλης των 15 λεπτών» της αστικής ανάπτυξης μεικτής χρήσης (τι σημαίνει μεικτής χρήσης;), μίας πόλης που να μπορεί τόσο εύκολα να περπατηθεί, είναι κάτι περισσότερο από μία μόδα (ήδη το κορίτσι επειχειρεί να μας επιβάλει ως μόδα τις τερατολογίες που θα μας πει στη συνέχεια).

– Οι ιστορικές ρίζες της «πόλης των 15 λεπτών» είναι βαθιά συνδεδεμένες με την τρέχουσα περίοδο -μια κατάσταση με την οποία θα ζούμε για πολύ καιρό ακόμη. (πως είναι δυνατόν να κάνει λόγο για ιστορικές ρίζες όταν είναι “βαθιά συνδεδεμένες με την τρέχουσα περίοδο”;)

-Καθώς η κλιματική αλλαγή (ακόμη και η Vanguard αποσύρεται από τα κριτήρια βιωσιμότητας) και οι παγκόσμιες συγκρούσεις προκαλούν κραδασμούς και πιέσεις σε πιο συχνά διαστήματα και με αυξανόμενη σοβαρότητα, η «πόλη των 15 λεπτών» θα γίνει ακόμη πιο σημαντική να υπάρχει.

(Τι εννοεί όταν λέει ότι οι παγκόσμιες συγκρούσεις θα κάνουν πιο σημαντική την πόλη των 15 λεπτών; Θα πέφτουν οι βόμβες στο Παρίσι και οι πολίτες θα πίνουν αμέριμνοι καφέ στο Café de Flore ή θα μένουν εσαεί κλεισμένοι σπίτια τους και θα ξεμυτίζουν μόνο για 15 λεπτά τη μέρα; Ποιο ναζιστικό μυαλό τα σκέφτεται όλα αυτά; Είναι το ίδιο με αυτό που προκαλεί τις “παγκόσμιες συγκρούσεις”;)

Οι τάσεις της πολεοδομίας έρχονται και παρέρχονται: Broadacre City -μια ιδέα αστικής ή προαστιακής ανάπτυξης που προτάθηκε από τον Frank Lloyd Wright), Radiant City, EcoCity. Ωστόσο, η ιδέα της «πόλης των 15 λεπτών» -η οποία περιλαμβάνει όλες τις απαραίτητες ανέσεις σε ένα σύντομο περίπατο ενός τετάρτου της ώρας, σε μια βόλτα με ποδήλατο ή με δημόσια συγκοινωνία έξω από τα σπίτια- αποδεικνύεται ότι είναι κολλητική όχι μόνο ως ιδέα, αλλά ως ισχυρό εργαλείο δράσης -από το Παρίσι έως τη Seoul και από τη Bogotá έως το Houston.

(Δηλαδή ο εξαναγκασμός σε ένα σύντομο περίπατο μόλις 15΄λεπτών των εγκλείστων στις πόλεις-στρατόπεδα συγκέντρωσης οντοτήτων είναι κολλητική ιδέα; Και ισχυρό εργαλείο δράσης; Σε ποια κατεύθυνση εκτός από την Προκρούστεια;)

Για τους μακροχρόνια λάτρεις της αστικής ζωής, η «πόλη των 15 λεπτών» φαίνεται απλώς να επανασυσκευάζει το ιστορικό αστικό μοτίβο ανάπτυξης: Συνοικίες με δυνατότητα περιπάτου, μεικτής χρήσης. Ένα παλιό κρασί σε ένα νέο μπουκάλι, που λέει ο λόγος. Αλλά μέσα σε ένα νέο πλαίσιο ικανό να πυροδοτήσει ένα παγκόσμιο κίνημα αστικοποίησης, είναι σαφές ότι συμβαίνουν πολλά περισσότερα.

(Όλο αυτό μέσα σε 15 λεπτά της ώρας)

Η προφανής, αλλά ημιτελής, αιτία-απάντηση είναι η πανδημία (η οποία planδημία είναι προιόν των ιδίων εμπνευστών) Θα πίεζε η δήμαρχος του Παρισιού Anne Hidalgo προς ένα προοδευτικό, αστικό σχεδιασμό χωρίς αυτό το πλαίσιο;

(Ήδη ο όρος “προοδευτικός, αστικός σχεδιασμός” είναι εμετικός)

Χωρίς αμφιβολία. Αλλά με την COVID-19 και τις παραλλαγές της να κρατούν τους πάντες στο σπίτι (ή πιο κοντά στο σπίτι από ό,τι συνήθως), η πόλη των 15 λεπτών μετατράπηκε από μια «ωραία ιδέα να την έχεις» σε μια κραυγή απόγνωσης (να την έχεις).

(Σωστά επιτρέπουμε στους έγκλειστους αιχμαλώτους κατοίκους των πόλεων-στρατοπέδων να βγάζουν το κεφάλι στον ήλιο για 15 λεπτά. Ευτυχείς οι συμπολίτες μας που θα βρίσκονται έγκλειστοι στις Φυλακές Κορυδαλλού)

Η κάλυψη όλων των αναγκών κάποιου σε απόσταση μιας απλής πεζοπορίας, ποδηλασίας ή διέλευσης έγινε ξαφνικά θέμα ζωής και θανάτου. (Όλες οι ανθρώπινες ανάγκες μπορούν να καλυφθούν μέσα σε 15 λεπτά. Πολύ large είσαι Lisa μου. Κόψε κάτι..)

Η πανδημία δημιούργησε μια επείγουσα ανάγκη (και ποιος δημιούργησε την planδημία; Δεν ρωτάς καλύτερα τον Klaus;) γύρω από τη δίκαιη αστικοποίηση που παραγκωνίζει τα επιχειρήματα σχετικά με τους ποδηλατόδρομους και άλλες «ανέσεις» που αναστατώνουν και προβληματίζουν τις κοινότητες εδώ και χρόνια.

Professor Norman Fenton, on 15 minute cities:

“It’s absolutely catastrophic. Nobody ever voted for this. People are not allowed to use their cars outside of their 15 minute ‘zone’ more than 100 times per year. The idea is essentially to stop you travelling wherever you want.”… pic.twitter.com/7ZsJuYh2cs

— Wide Awake Media (@wideawake_media) August 17, 2023

Ο όρος επινοήθηκε το 2016 από τον καθηγητή της Sorbonne, Carlos Moreno, στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Obel το 2021 για την ανάπτυξη της συγκεκριμένης ιδέας.

(Εδώ κορίτσι μου τα Πανεπιστήμια μοιράσανε ένα σκασμό βραβεία στον Bourla για τα εμβόλια ευθανασίας στον Carlos θα τσιγγουνευθούν; Με αφορμή αυτό δείτε ξανά το video όπου οι δύο σπουδαίοι Εβραίοι δημοσιογράφοι συντρίβουν τον αδιανόητο CEO της Pfizer στο γήπεδό του στο Davos. Θα το δηλώσουμε για μια ακόμη φορά. Χωρίς τους Εβραίους που αντιστέκονται, τον Elon Musk και τον Robert Kennedy Jr., η μάχη θα είχε ήδη χαθεί. Κάθε μέρα που περνάει είναι υπέρ μας μια και περισσότεροι συμπολίτες μας εκεί έξω αφυπνίζονται με ότι και εάν σημαίνει αυτό)

Όταν ένα νέο πλαίσιο συναντά τη στιγμή του, είναι κάτι περισσότερο από την εμφάνιση μιας μόδας. (Τι εννοεί εδώ η ποιήτρια;)

Πριν από την πανδημία, λίγοι αρχιτέκτονες-σχεδιαστές θα έπαιρναν στα σοβαρά την ιδέα ότι το «σπίτι» θα γινόταν ο κεντρικός παράγοντας οργάνωσης όλου του πολεοδομικού σχεδιασμού.

(Δηλαδή ένα σπίτι-φυλακή)

Παρά τις προβλέψεις για αυξημένη «τηλεεργασία», το να δουλεύεις από το σπίτι παρέμενε ένα ακραίο σενάριο. Πράγματι, η εργασία και το εμπόριο ήταν πάντα οι κεντρικοί οργανωτικοί παράγοντες της αστικοποίησης, από τη μεταγεωργική επανάσταση μέχρι τη βιομηχανική και τεχνολογική. Ιστορικά, οι περισσότερες πόλεις μεγάλωσαν γύρω από το εμπόριο, το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε σε πιο μόνιμους τόπους εμπορίου. Οι πόλεις μείωσαν το κόστος μεταφοράς αγαθών και ανθρώπων φέρνοντάς τους πιο κοντά. Με τη μείωση του κόστους, οι πόλεις αύξησαν την παραγωγικότητα και έτσι εξέλιξαν περαιτέρω την πόλη ως πολλαπλασιαστή του πολιτισμού και της καινοτομίας (όπως είπε ο Αριστοτέλης, «Η πόλη-κράτος δημιουργείται για να ζεις, αλλά υπάρχει και για να ζεις καλά»). Πάνω από έναν αιώνα μετά την υιοθέτηση των αυτοκινήτων ως κυρίαρχου τρόπου μεταφοράς, η εργασία εξακολουθεί να υπαγορεύεται από την αστική γεωγραφία, με όλο και μεγαλύτερες μετακινήσεις. Τα προάστια, το αντίθετο της πόλης των 15 λεπτών, δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν χωρίς την εγγύτητα σε μια οικονομική αστική μηχανή. (Εδώ είναι ίσως ο μόνος συλλογισμός της συγγγραφέως που δεν βγάζει μάτι. Πάμε όμως να δούμε τη συνέχεια)

Η δημιουργική καταστροφή των πόλεων

H COVID-19 το ανέτρεψε όλο αυτό, γι’ αυτό και η ιδέα της πόλης των 15 λεπτών επικρατεί με τρόπο που δεν θα είχε συμβεί πριν από την πανδημία. Όπως φαίνεται από την παρακάτω εικόνα, η συγκεκριμένη ιδέα της πόλης βάζει το σπίτι στο επίκεντρο των αστικών χωρικών σχέσεων.

Το θέμα δεν είναι να έχει κανείς κάθε πολιτιστική άνεση και ανθρώπινη επιθυμία σε άμεση απόσταση από την πόρτα του. Η Νέα Υόρκη μπορεί να έχει μόνο μία θεατρική περιοχή, αυτή του Broadway. Αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Midtown Manhattan θα πρέπει να ακολουθήσει ένα παρόμοιο μοτίβο ανάκαμψης όπως το Lower Manhattan στον απόηχο της τρομοκρατικής επίθεσης της 11ης Σεπτεμβρίου: Τη διαφοροποίηση. Και αυτό ισχύει και για τα προάστια, πολύ πέρα από το βαθμό στον οποίο έχουν ήδη διαφοροποιηθεί.

(Αντί άλλου σχολίου εδώ δείτε το τρομακτικό σκαρίφημα που ακολουθεί. Έτσι θέλουν να κάνουν τη ζωή σου ανόητε που καπνίζεις ανέμελος ηλεκτρονικό τσιγάρο και βγάζεις selfies)

Πράγματι, η αποκέντρωση της εργασίας δεν πρόκειται να σκοτώσει την πόλη, θα τη σώσει. Θα υπάρξει πολλή δημιουργική καταστροφή στην πορεία, αλλά έτσι η πόλη ανανεώνεται: Από μέσα. Οι πόλεις που δεν αποκεντρώνουν την εργασία θα παλέψουν σκληρά για τη διατήρηση τους με τρόπους τόσο γνωστούς όσο και αδιανόητους στο παρελθόν.

(Κι όμως η μεταπανδημική πραγματικότητα έδειξε ακριβώς το αντίθετο από το πιο πάνω ισχυρισμό της ποιήτριας Lisa. Xιλιάδες μικρές επιχειρήσεις σε κάθε πόλη ζούσαν από τους υπαλλήλους των γύρω γραφείων των εταιρειών. Πως μπορεί να υπάρξει μία πόλη χωρίς εργαζόμενους; Πως θα ήταν μία πόλη εάν όλοι ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους και κυκλοφορούσαν μόνο για 15 λεπτά; Αυτό δεν είναι πόλη αλλά στρατόπεδο συγκέντρωσης)

Καθώς η κλιματική αλλαγή και οι παγκόσμιες συγκρούσεις προκαλούν κραδασμούς και πιέσεις σε πιο συχνά διαστήματα και με αυξανόμενη σοβαρότητα, η πόλη των 15 λεπτών θα γίνει ακόμη πιο σημαντική στο να υπάρχει.

(Απολύτως άσχετο. Το σχολιάσαμε παραπάνω)

Όποιος έχει παρακολουθήσει το έργο του Erik Klinenberg ξέρει ότι η ανθεκτικότητα έχει τις ρίζες της στις θέσεις του. Συγκεκριμένα, οι κοινότητες που προωθούν και διατηρούν κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις δεν χρειάζεται να είναι πλούσιες, αλλά πρέπει να είναι βατές και ασφαλείς, με κτίρια κατοικιών και εμπορικών χώρων. Και, θα πρόσθετα, για να ευδοκιμήσουν οι Πόλεις των 15 λεπτών, όχι απλώς να επιβιώνουν από κρίσεις -και αυτό που δεν μπορεί να τονιστεί αρκετά- πρέπει επίσης να έχουν αρκετή στέγαση μεικτών εισοδημάτων και δίκαιη στέγαση, καθώς και ψηφιακή πρόσβαση.

(Εδώ τα στρατόπεδα συγκέντρωσης “μεικτών εισοδημάτων και δίκαιης στέγασης” θολώνονται μέσα από τη θολή ψευδοπροοδευτική προπαγάνδα)

Έτσι οι γείτονες θα μπορούν να γνωρίζουν και να κατανοούν ο ένας τον άλλον: Ως ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι σε τοπικά καταστήματα, συνάδελφοι, φροντιστές, εκπαιδευτικοί και φίλοι. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που πρέπει να υπάρχουν και να βρίσκονται σε καίριες στιγμές. Οι ομάδες αλληλοβοήθειας που εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας υποδεικνύουν τη σημασία της κοινωνικής συνοχής σε μια κρίση, η οποία λειτουργεί μόνο εάν οι ανάγκες βρίσκονται σε λογική απόσταση από το μέρος που ζουν οι άνθρωποι.

(Σωστά θα πρέπει να βάλουμε έναν γενικό κανόνα στις ανάγκες ώστε να είναι όλες ομοιόμορφες και σε κοντινή απόσταση. Να χαθεί η ανθρώπινη πολυμορφία και η διαφορετικότητα των αναγκών. Η ποιήτρια σχεδόν σε κάθε πρότασή της περιγράφει ένα αστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης)

Κι όμως, οι πόλεις 15 λεπτών δεν είναι απλώς μια συλλογή από αυτόνομα μεσαιωνικά χωριά που ζουν σε μια συνεχή κατάσταση κρίσης. Η φράκταλ φύση των πόλεων είναι αυτό που τις κάνει δυναμικούς χώρους ως μια συλλογή από συνδεδεμένες γειτονιές με τις δικές τους πολιτιστικές ιστορίες που εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου και συμβάλλουν στην ταυτότητα της μεγαλύτερης πόλης (όπως η αποκαλούμενη «Αναγέννηση» του Harlem ή η λάτιν τζαζ και χιπ-χοπ κουλτούρα του νότιου Bronx).

Η λέξη «συνδεδεμένος» έχει μεγάλη σημασία σε αυτή την περίπτωση. Ναι, οι άνθρωποι χρειάζονται μαζικές συγκοινωνίες και άλλες υπηρεσίες σε όλη την πόλη. Όμως οι πόλεις είναι τόσο ταυτότητα όσο και τόπος. Όπως θα μπορούσε να πει ο ιστορικός Yuval Noah Harari, οι πόλεις είναι μια «μυθοπλασία», μια κοινή ιδέα που οργανώνει την κοινωνία γύρω από τη συνεργασία (όσο αδύναμο κι αν φαίνεται μερικές φορές αυτό ως προς την ισχύ του). Ενώ ο Harari εστιάζει στα έθνη-κράτη και τη θρησκεία ως πρωταρχικά ανθρώπινα μυθιστορήματα, θα υποστήριζα ότι οι πόλεις είναι η πιο καινοτόμος ανθρώπινη μυθοπλασία από όλες.

(Και σε τι διαφέρει αυτό από τις σημερινές πόλεις; Και γιατί δεν πας να ρωτήσεις έναν Γάλλο αγρότη να σου πει τη γνώμη του για το εάν οι πόλεις είναι η πιο καινοτόμος ανθρώπινη μυθοπλασία απ΄όλες; Ωραία παπαρολογία. Αλλά πόλη είναι και το καζανάκι του από πάνω, είναι επίσης η δυνατότητα της κυβέρνησης και των οργανισμών κοινής ωφελείας να σου κόβουν το νερό, το ρεύμα, να σου επιβάλλουν πιο εύκολα lockdown, να παρεμβαίνουν στη ψυχαγωγία με ναρκωτικά και ψυχοτρόπα, να μολύνουν περαιτέρω τις ανθρώπινες σχέσεις και να απογειώνουν γεωμετρικά τις ενάρξεις νέων γραφείων ψυχιάτρων που υπογράφουν συνταγές λιθίου στους πελάτες όλο και πιο νέων ηλικιών. Εάν η πόλη είναι καινοτόμος ανθρώπινη μυθοπλασία, τότε η ζωή είναι αλλού Lisa μου)

Δυστοπία, ουτοπία, ευτοπία

Σε πλήρη αντίθεση με την πόλη των 15 λεπτών είναι η κυρίαρχη αστική τάση του 20ου αιώνα που συνεχίζεται μέχρι και τον σημερινό (αιώνα): Δηλαδή, η ταχεία αστικοποίηση, τόσο δυστοπική όσο και ουτοπική. Υπολογίζεται ότι 1 δισεκατομμύριο φτωχοί αστοί (1 στους 8 ανθρώπους στον πλανήτη) ζουν σε «ανεπίσημους» οικισμούς. Στη συνέχεια, υπάρχουν οι δυστοπικές πόλεις-φαντάσματα της Κίνας, όπου 130 εκατομμύρια ακίνητα είναι κενά και τα οποία θα μπορούσαν να στεγάσουν περίπου 340 εκατομμύρια ανθρώπους, ξεπερνώντας τον σημερινό πληθυσμό των ΗΠΑ. Η αντίθετη τάση είναι η κατασκευή ουτοπιών, σαν τις λεγόμενες «έξυπνες πόλεις», όπως το Songdo City στη Νότια Κορέα και το Masdar City στο Abu Dhabi, μεταξύ άλλων. Παρόλο που θεωρούνται σε μεγάλο βαθμό «άψυχες αποτυχίες», η ελπίδα για την επιτυχία τους θα υπάρχει για πάντα: Το Woven City της Toyota είναι τώρα υπό κατασκευή στην Ιαπωνία.

Μεταξύ της δυστοπίας (κακή περιοχή) και της ουτοπίας (καλή περιοχή) είναι η «ευτοπία», ένας πολεοδομικός όρος που επινοήθηκε από τον Σκωτσέζο πολυμαθή του 19ου αιώνα Patrick Geddes. Προέρχεται από το ελληνικό «εὖ», που σημαίνει καλός, και του «τόπος», που σημαίνει μέρος, περιοχή. Περιλαμβάνοντας «λαό, δουλειά και τόπο», η ευτοπία είναι ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός μιας πόλης.

(Η καλύτερη απάντηση στη παραπάνω περιγραφή είναι η λατρεία του εργοδότη σου Klaus στο Κινέζικο μοντέλο και στον Κινέζο ηγέτη Xi καθώς οι συμπτώσεις δείχνουν τη συμμετοχή της Κίνας στο αφήγημα της planδημίας)

Για να ποσοτικοποιήσει καλύτερα και να σχεδιάσει τις ευτοπίες, ο Geddes ανέπτυξε την έννοια του «ζωτικού προϋπολογισμού». Υποστήριξε ότι «η κοινωνία πρέπει να μεταβεί από τους “μισθούς με χρήματα” –οι οποίοι τείνουν να διαχέουν ενέργειες προς όφελος ατιμικών κερδών και σε βάρος τόσο των φυσικών όσο και των πολιτισμικών ιδιοτήτων– σε έναν “ζωτικό προϋπολογισμό” που θα διευκολύνει τη “διατήρηση των ενεργειών και την οργάνωση [του] περιβάλλοντος προς την εξέλιξη της ζωής –κοινωνική, ατομική, αστική».

Όλο αυτό μοιάζει πολύ με μια πόλη 15 λεπτών, συμπεριλαμβανομένων των συνθηκών υπό τις οποίες αναδύθηκε: Μέσα από τις ρωγμές της δημιουργικής καταστροφής που προκλήθηκε από μια τεχνολογική επανάσταση.

(Δηλαδή τέρμα οι μισθοί με χρήματα. Τέρμα οι τράπεζες, τέρμα το όραμα για επιχειρηματικότητα και δημιουργία, τέλος στο ανθρώπινο πάθος για ξεπέρασμα των ορίων και εφαρμογή του δεν θα σου ανήκει τίποτε και θα είσαι ευτυχισμένος!)

Λοιπόν, τι νέο υπάρχει όσον αφορά στην πόλη των 15 λεπτών;

Ως έννοια, δεν είναι νέα, για αυτό και αρχικά την απέρριψα ως κάτι μοδάτο. Αλλά καθώς το πλαίσιο «παλιό κρασί, νέο μπουκάλι» έγινε viral (συγγνώμη για το λογοπαίγνιο) και άρχισε να πυροδοτεί πραγματικές αλλαγές, έγιναν σαφείς οι ιστορικές ρίζες της πόλης των 15 λεπτών που συνδέονται βαθιά με την τρέχουσα στιγμή —αυτή που θα ζήσουμε για πολύ καιρό ακόμα.

(Εδώ η συγγραφέας Lisa δεν κρύβει τη σιγουριά της που θέλει την τρέχουσα κατασκευασμένη στιγμή να έχει διάρκεια. Φυσικά όσο δεν υπάρχει αντίδραση των οξυδερκών)

«Δεν υπάρχει ο ορισμός “νέα ιδέα”», είπε κάποτε ο Mark Twain. «Είναι αδύνατον. Παίρνουμε απλώς πολλές παλιές ιδέες και τις τοποθετούμε σε ένα είδος νοητικού καλειδοσκόπιου. Τους δίνουμε σειρά και κάνουν νέους και περίεργους συνδυασμούς. Συνεχίζουμε να γυρίζουμε στις παλιές ιδέες και να κάνουμε νέους συνδυασμούς επ’ αόριστον. Πρόκειται για τα ίδια παλιά κομμάτια από χρωματιστό γυαλί που χρησιμοποιούνται σε όλες τις εποχές».

(Η συγγραφέας δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο τρόπο για να ολοκληρώσει τον Οργουελικό ακατάληπτο παραλήρημά της. Θυμίζει τον Τσίρπα και τον Μητσοτάκη στη Βουλή οι οποίοι χρησιμοπιούν τσιτάτα επιφανών ανδρών και γυναικών ώστε να επιδείξουν την ευρυμάθειά τους. Πολυτεχνίτες και ερημοσπίτες στην υπηρεσία του Klaus.)

ΙΔΟΥ ΟΙ 30 ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ-ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ [2024]

Mην περιμένετε να βρείτε την Ελλάδα στην λίστα με τις 30 πιο ευτυχισμένες χώρες του κόσμου για το 2024.

Θα βρείτε εδώ όμως το Ισραήλ το οποίο παρότι βρίσκεται σε πόλεμο μπορείτε να το δείτε στη 5η θέση της λίστας.

Το 2012, τα Ηνωμένα Έθνη ανακήρυξαν την 20η Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ευτυχίας. Δώδεκα χρόνια αργότερα, η Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας για το 2024 (2024 World Happiness Report), εξέτασε επίσης την ευτυχία των ανθρώπων σε διαφορετικά στάδια της ζωής.

Ανεξάρτητα από το αν είστε νέος ή μεγάλος, πρόκειται για τις χώρες όπου οι άνθρωποι αξιολογούν τον εαυτό τους ως πιο ευτυχισμένους και στις οποίες είναι πιο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους.

Ποια είναι η πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο;

Σύμφωνα με την 2024 World Happiness Report, η Φινλανδία είναι η πιο ευτυχισμένη χώρα στον κόσμο για έβδομη συνεχή χρονιά. Ακολουθούν η Δανία, η Ισλανδία, η Σουηδία, το Ισραήλ και η Ολλανδία, σε μια ετήσια λίστα η οποία κατατάσσει τις χώρες ανάλογα με το πόσο χαρούμενοι αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους οι πολίτες τους. Οι ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νορβηγίας, της Ελβετίας και του Λουξεμβούργου περιλαμβάνονται στην υπόλοιπη 10άδα (αξίζει να σημειωθεί ότι η έρευνα στο Ισραήλ πραγματοποιήθηκε μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου 2023, αλλά πριν από την κλιμάκωση του πολέμου, σύμφωνα με την έκθεση).

Η μόνη χώρα εκτός από το Ισραήλ και εκτός Ευρώπης, που μπήκε στην πρώτη 10άδα το 2024 είναι η Αυστραλία, η οποία κατέλαβε τη 10η θέση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπεσαν σημαντικά στην 23η φέτος, από τη 15η θέση της κατάταξης πέρυσι, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο έπεσε μία θέση από πέρυσι στην 20η.

Γιατί οι Φινλανδοί είναι τόσο χαρούμενοι;

«Η φινλανδική ευτυχία συνοψίζεται στα απλά πράγματα στη ζωή: Σύνδεση με τη φύση, φροντίδα για το μυαλό και το σώμα και την εκτίμηση της αισθητικής και της τέχνης γύρω μας. Η ευτυχία μπορεί να βρεθεί σε στιγμές απόλυτης ικανοποίησης που νιώθετε όταν το σκηνικό είναι ακριβώς το σωστό: Σε μια βόλτα με ποδήλατο σε ένα δάσος με την τέλεια λίστα αναπαραγωγής μουσικής ή απολαμβάνοντας ένα λουκάνικο μετά τη σάουνα ενώ δροσίζεστε ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ», δήλωσε ο Heli Jimenez, ανώτερος διευθυντής διεθνούς μάρκετινγκ στο Business Finland, το οποίο ανήκει στο Φινλανδικό Υπουργείο Απασχόλησης και Οικονομίας.

Η Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας βασίζεται για την ετήσια κατάταξή της κυρίως σε δεδομένα από την έρευνα αξιολόγησης της ζωής βάση της παγκόσμιας δημοσκόπησης της Gallup.

Σε αυτή, οι ερωτηθέντες καλούνται να βαθμολογήσουν την ζωή τους σήμερα με μια κλίμακα από το 0 έως το 10, με το 10 να είναι η καλύτερη δυνατή ζωή για εκείνους και το 0 να είναι η χειρότερη δυνατή ζωή. Οι χώρες που μπήκαν στο top 10 φέτος κυμαίνονταν από το 7.057 της Αυστραλίας έως το 7.741 της Φινλανδίας στην κορυφή της λίστας. Το Αφγανιστάν είχε τη χαμηλότερη βαθμολογία, στο 1.721.

Ενώ αυτά τα αποτελέσματα βασίζονται εξ ολοκλήρου σε αυτοαναφερόμενες αντιλήψεις ικανοποίησης, παράγοντες που σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας συμβάλλουν στη βελτίωση αυτών των αξιολογήσεων της ζωής σε κάθε χώρα περιλαμβάνουν υψηλότερο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, ισχυρό σύστημα κοινωνικής υποστήριξης, υψηλότερο προσδόκιμο ζωής, αίσθηση μεγαλύτερης ελευθερίας, απουσία κυβερνητικής και εταιρικής διαφθοράς, και φιλανθρωπίες.

«Οι βαθμολογίες διαφέρουν πολύ για τους νέους και τους ηλικιωμένους. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι υψηλότερες όσον αφορά τους μεγαλύτερους σε ηλικία, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όπου η κατάταξη των χωρών για άτομα ηλικίας 60 ετών και άνω είναι 50 ή περισσότερες θέσεις υψηλότερη από ό,τι για τα άτομα κάτω των 30 ετών. Σε άλλες περιπτώσεις, ειδικά στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, συμβαίνει το αντίστροφο, με πολλές κατατάξεις χωρών να παρουσιάζονται ακόμα και 40 θέσεις υψηλότερα όσον αφορά τους νέους παρά για τους ηλικιωμένους», καταλήγει η Έκθεση Ευτυχίας. «Σχεδόν σε κάθε περιοχή στον κόσμο… οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις προσθέτουν στην ευτυχία, με τα αποτελέσματά τους να ρέουν μέσω της αύξησης της κοινωνικής υποστήριξης και της μείωσης της μοναξιάς».

Οι 30 πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο για το 2024

Αν αναζητάτε έμπνευση για τα επερχόμενα ταξίδια σας και σας αρέσει η ιδέα να ταξιδέψετε σε ένα μέρος όπου η ευτυχία είναι άφθονη, αυτές είναι οι 30 πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο, σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας του 2024.

1. Finland
2. Denmark
3. Iceland
4. Sweden
5. Israel
6. Netherlands
7. Norway
8. Luxembourg
9. Switzerland
10. Australia
11. New Zealand
12. Costa Rica
13. Kuwait
14. Austria
15. Canada
16. Belgium
17. Ireland
18. Czechia
19. Lithuania
20. United Kingdom
21. Slovenia
22. United Arab Emirates
23. United States
24. Germany
25. Mexico
26. Uruguay
27. France
28. Saudi Arabia
29. Kosovo
30. Singapore

Μπορεί το ταξίδι στην πιο ευτυχισμένη χώρα του κόσμου να σας φέρει μεγαλύτερη χαρά;

Στη Φινλανδία, είναι κοινή πεποίθηση ότι η ευτυχία είναι «μια δεξιότητα που μπορεί να διδαχθεί», σύμφωνα με την οργάνωση τουριστικού μάρκετινγκ της χώρας Visit Finland, η οποία παρουσίασε μια νέα πενθήμερη αστική αποστολή, το «Helsinki Happiness Hackers», που είναι δωρεάν για επιλεγμένους συμμετέχοντες.

Το Visit Finland επιλέγει μια ομάδα τυχερών ταξιδιωτών που πηγαίνουν στο Ελσίνκι για να μάθουν «νέες πτυχές της ευτυχίας που μπορούν να εφαρμόσουν στην καθημερινή τους ζωή» δωρεάν. Για να ληφθούν υπόψη, οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν μια αίτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μια ηλεκτρονική φόρμα.

Η ομάδα του «Helsinki Happiness Hackers» καθοδηγεί τους συμμετέχοντες στο τι κάνει τους κατοίκους της πόλης τόσο χαρούμενους, με βάση τέσσερις κατηγορίες: Φύση και τρόπος ζωής, υγεία και ισορροπία, φαγητό και ευεξία και αισθητική/τέχνη.

Οι φιλικοί ντόπιοι κάτοικοι της Φινλανδίας, η ακμάζουσα κουλτούρα, το σκηνικό των καφέ και της απεριόριστης πρόσβασης στη φύση, καθιστούν τη χώρα έναν εξαιρετικό προορισμό για όσους αναζητούν μεγαλύτερη χαρά στα ταξίδια τους.

Οι λάτρεις των τεχνών και του πολιτισμού ενθουσιάζονται να εξερευνούν τα μουσεία του Ελσίνκι. Τα τελευταία χρόνια, στην πρωτεύουσα της Φινλανδίας άνοιξε το Amos Rex, ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης παγκόσμιας κλάσης, και το Oodi, μια ενεργειακά αποδοτική δημόσια βιβλιοθήκη στο κέντρο της πόλης που έχει σχεδιαστεί για να είναι το «καθιστικό» της χώρας.

Αν το να είσαι σε εξωτερικό χώρο σε κάνει πιο ευτυχισμένο, η Φινλανδία είναι στην κορυφή της λίστας. Όπως πολλοί άλλοι κάτοικοι των σκανδιναβικών χωρών, οι Φινλανδοί έχουν στενή σχέση με τη φύση και βγαίνουν έξω ακόμα και τους πιο κρύους μήνες. Η Φινλανδία περιλαμβάνει επίσης πολλά νησιά, πολλά από τα οποία αποτελούν μια ειδυλλιακή απομακρυσμένη απόδραση. Επίσης, για όσους θέλουν πραγματικά να χαλαρώσουν, η Φινλανδία διαθέτει περισσότερες από 3 εκατομμύρια σάουνες.

 

Υ.Γ> Το να διεκδικείς την ευτυχία σου δεν είναι συνδικαλιστική δράση. Απαιτεί γνώση και καταννόηση της πραγματικότητας, η οποία δεν αποκτάται μέσα από το επίσημο κρατικό αφήγημα. Όπως μπορείτε να διαβάσετε εδώ η αποστολή του κράτους είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που δηλώνει επίσημα. Και πολύ πιο ανθυγιεινή.