Όταν ο Jeffrey Epstein πέθανε στη φυλακή το 2019, πήρε πολλά μυστικά μαζί του. Το ένα ήταν για το πώς ένα σεξουαλικό αρπακτικό που είχε εγκαταλείψει το κολέγιο κατάφερε να σφυρηλατήσει δεσμούς με έναν εκπληκτικό αριθμό από τους πλουσιότερους και ισχυρότερους άνδρες του κόσμου, όπως ο πρίγκιπας Andrew της Βρετανίας και ο διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας. Ένας άλλο ήταν ο λόγος που ο Epstein κατείχε ένα σπάνιο ιταλικό τσέλο.
Από τον James B. Stewart/New York Times
Επρόκειτο για το μόνο μη χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο που αναφέρεται στα ετήσια φορολογικά έντυπα του ιδρύματός του, που περιγράφεται απλώς ως «τσέλο» και η αξία του, όπως αναφέρονταν στα βιβλία, ήταν $165.676. Ο Epstein δεν είχε παίξει ποτέ βιολοντσέλο ούτε είχε δείξει ενδιαφέρον για τα μουσικά όργανα ως επένδυση.
Το πρώτο μυστήριο είναι μεγάλο και ακόμα προσπαθούν να το ξεδιαλύνουν οι δικηγόροι, θύματα και δημοσιογράφοι. Το δεύτερο είναι φαινομενικά μικρό και θα πρέπει να ψάξει κάποιος αρκετά στον κόσμο των σπάνιων καλών έγχορδων. Όμως τα δύο μυστήρια συνδέονται. Και το περίεργο ταξίδι του βιολοντσέλου μέσα και έξω από τα περιουσιακά στοιχεία του Epstein προσφέρει ένα παράθυρο στη ζωή και την κληρονομιά του διαβόητου εγκληματία.
Η έπαυλη του Epstein στο Μανχάταν ήταν γεμάτη περίεργα αντικείμενα. Υπήρχε ένα πορτρέτο του Bill Clinton με μπλε φόρεμα, μία γεμιστή καμηλοπάρδαλη και προσθετικά στήθη στο κύριο μπάνιο. Αλλά περισσότερο από παράξενα αντικείμενα, ο Epstein έκανε συλλογή από ανθρώπους. Με τα χρόνια μαγνήτισε ηγέτες από τομείς όπως των επιχειρήσεων, των οικονομικών, της πολιτικής, της επιστήμης, των μαθηματικών, της ακαδημαϊκής κοινότητας, της μουσικής, ακόμα και της γιόγκα. Συχνά, σφυρηλατούσε τις σχέσεις έχοντας συστάσεις από άλλους, προσφέροντας δωρεές για σκοπούς που υποστήριζαν άλλα δώρα και χάρες. Εκεί μπήκε το τσέλο στο μυστήριο.
Ψεύτικοι ισχυρισμοί και μαθήματα ακορντεόν
Ως παιδί που μεγάλωνε στο Μπρούκλιν, ο Epstein και ο μικρότερος αδερφός του, Mark, επεδείκνυαν πολλές δεξιότητες στη μουσική. Και οι δύο ξεκίνησαν μαθήματα σαξόφωνου, ωστόσο αργότερα μεταπήδησαν σε πιο δύσκολα όργανα. Ο Jeffrey έπαιζε φαγκότο, ο Mark όμποε, όργανα που ήταν σε μεγάλη ζήτηση σε ορχήστρες και σε άλλα μουσικά σύνολα.
Παίζοντας φαγκότο ο Jeffrey κέρδισε υποτροφία το 1967 για το Interlochen, τη διάσημη καλοκαιρινή μουσική κατασκήνωση που βρίσκεται στα δάση του βόρειου Μίσιγκαν. Όταν μάλιστα η μητέρα του τον επισκέφτηκε εκείνο το καλοκαίρι, της είχε ζητήσει να του φέρει κουλούρια.
Ως ενήλικας, ο Epstein ισχυρίζονταν ψευδώς ότι είχε μια εκκολαπτόμενη καριέρα ως πιανίστας κονσέρτων. Και έλεγε επίσης ότι είχε ξεκινήσει μαθήματα πιάνου σε ηλικία 5 ετών, κάτι που ο Mark, σε συνέντευξη του για τον Jeffrey, είχε πει ότι δεν ήταν αλήθεια (έκανε μαθήματα ακορντεόν ως νεαρό αγόρι). Ο Epstein αργότερα έκανε πράγματι μαθήματα πιάνου, αλλά δεν τα κατάφερε ποτέ περισσότερο από το επίπεδο επάρκειας που απαιτούσε το γυμνάσιο.
Ωστόσο, αργότερα ήταν το βιολοντσέλο που έγινε το επαναλαμβανόμενο μοτίβο στις διηγήσεις, από τον ίδιο, της ιστορίας της ζωής του, ξεκινώντας από την εποχή που ταξίδεψε μαζί με έναν φίλο του στην Ευρώπη, στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Ανάμεσα στις ιστορίες που διηγήθηκε αργότερα ο Epstein ήταν το να παίζει πιάνο για τη Jacqueline du Pre, τη Βρετανίδα βιρτουόζο του βιολοντσέλο. Στην αφήγηση του Epstein, εκείνος συνάντησε την du Pre το 1971 κατά την επίσκεψή του στο Λονδίνο. Η Jacqueline du Pre απολάμβανε την εύνοια της βασίλισσας Ελισάβετ και ο Epstein έλεγε ότι μέσω της du Pre απέκτησε πρόσβαση σε μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, σφυρηλατώντας μια ιδιαίτερα στενή φιλία με τον πρίγκιπα Andrew.
Ο Epstein ισχυρίζονταν ότι είχε γνωρίσει την τσελίστρια στο Λονδίνο το 1971 και ότι τη συνόδευε στο πιάνο για κάποια περίοδο. Η ιστορία δεν ήταν εντελώς παραμύθι. Η du Pre, η οποία πέθανε το 1987, έπαιζε ακόμα όταν ο Epstein επισκέφτηκε αργότερα το Λονδίνο, όπου της είχε αγοράσει μακρύ γούνινο παλτό που φορούσε εκείνη για χρόνια μετά. Αλλά η du Pre δεν χρειαζόταν σχεδόν καθόλου τον Epstein ως συνοδό στα κονσέρτα της, αφού, μεταξύ των αμέτρητων άλλων επαγγελματιών μουσικών στον κόσμο, ήταν παντρεμένη με τον διάσημο πιανίστα Daniel Barenboim.
Στο Interlochen, στο οποίο ο Epstein έγινε σημαντικός δωρητής και τακτικός επισκέπτης, γνώρισε και έγινε φίλος με μια 14χρονη τσελίστα το 1997, την Melissa Solomon. Σύμφωνα με την ίδια σε ένα podcast του 2019, ο Epstein επέμεινε να της κάνει αίτηση για την περίφημη σχολή Juilliard, ένα ιδιωτικό εκπαιδευτικό ίδρυμα για καλές τέχνες στη Νέα Υόρκη και συμφώνησε να της πληρώνει τα δίδακτρα. Είπε ότι δεν προσπάθησε ποτέ να κάνει σεξ μαζί της (την έβαλε να του κάνει μασάζ στα πόδια), αλλά αφού αρνήθηκε να παρευρεθεί σε ένα πάρτι με τον πρίγκιπα Andrew, ο Epstein έκοψε τους δεσμούς μαζί της και σταμάτησε να της πληρώνει τα δίδακτρα.
Μία άλλη φοιτήτρια του Interlochen, με το όνομα Jane, κατέθεσε στην πρόσφατη δίκη της στενότερης συνεργάτιδας του Epstein, Ghislaine Maxwell. Η Jane είπε ότι ο Epstein και η Maxwell άρχισαν να τη φροντίζουν οικονομικά όταν ήταν 13χρονη μαθήτρια στη σχολή και ότι ο Epstein στη συνέχεια τη βίασε, ενώ της υποσχόταν ότι θα προωθήσει την καριέρα της.
Ημέρα των Ευχαριστιών στο ράντσο
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Epstein εμφανίστηκε στα παρασκήνια στο Kravis Center στο West Palm Beach της Φλόριντα, μετά από μια παράσταση του τσελίστα William DeRosa, ενός νεαρού ταλαντούχου μουσικού που είχε κάνει το ντεμπούτο του με τη Φιλαρμονική του Λος Άντζελες σε ηλικία μόλις 11 ετών. Όταν τον γνώρισε ο Epstein, ο DeRosa θεωρούνταν ήδη ένας από τους καλύτερους τσελίστες του κόσμου, που έπαιζε στο Carnegie Hall, στην τηλεόραση και σε κορυφαίες συμφωνικές ορχήστρες.
Οι δρόμοι του Epstein και του DeRosa δεν ξανασυναντήθηκαν παρά περίπου το 2004, όταν ο δεύτερος άρχισε να βγαίνει με ένα ξανθό μοντέλο που ονομαζόταν Kersti Ferguson. Με καταγωγή από τη Savannah, Ga., η Ferguson είπε σε συνέντευξή της ότι γνώρισε τον Epstein μέσω ενός κοινού φίλου όταν ήταν 18 ετών. Η Kersti Ferguson και ο Epstein πέρασαν χρόνο μαζί στο κτήμα του στο Παλμ Μπιτς, όπου γνώρισε την Maxwell.
Ο Epstein είχε προσκαλέσει την Ferguson και στο θέρετρο του στις Παρθένες Νήσους ενώ βρισκόταν στο κολέγιο. Όταν μάλιστα χώρισε από τον σύντροφο της, ο Epstein έδωσε σε εκείνη και τη μητέρα της το τζετ του προκειμένου να πετάξουν στο ράντσο του στο Νέο Μεξικό για την Ημέρα των Ευχαριστιών.
Σύμφωνα με την ίδια, ο Epstein έφτανε να τη φωνάζει κοντά του ακόμα και τέσσερις φορές τη μέρα. Της έδειχνε φωτογραφίες του με τους ισχυρούς φίλους του, όπως είπε, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρόεδρος Bill Clinton, ο συνιδρυτής της Microsoft Bill Gates, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Ehud Barak και ο Mohammed bin Salman, ο διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας.
Αφού άρχισε να βγαίνει με τον DeRosa, ο Epstein επέμενε να τον ελέγχει. «Να είσαι καλός μαζί της», τον προειδοποιούσε ο Epstein, όπως θυμάται ο DeRosa. Φαινόταν γοητευμένος από το μουσικό ταλέντο του τσελίστα. Κάποτε του πρότεινε να παίξουν μαζί, αλλά ο DeRosa τον είχε απορρίψει. Είπε ότι δεν είχε ακούσει ποτέ τον Epstein να παίζει πιάνο.
Ο DeRosa και ο Epstein συζητούσαν για τον κοινό τους θαυμασμό για την du Pre, με την οποία ο DeRosa είχε περάσει ένα καλοκαίρι μελετώντας και ζώντας κοντά της. Ο DeRosa είχε μάλιστα μία συλλογή από κάθε ηχογράφηση που είχε κυκλοφορήσει η du Pre, και αυτός και ο Epstein μερικές φορές τις άκουγαν μαζί. Όταν ο Epstein ζήτησε να τις δανειστεί, ο DeRosa το έκανε αλλά όπως αργότερα είπε δεν τις επέστρεψε ποτέ.
Το 2006, ο Epstein συνελήφθη στη Φλόριντα αφού οι ερευνητές είχαν βρει στοιχεία ότι είχε εμπλακεί σεξουαλικά με νεαρά κορίτσια. Η Ferguson είπε ότι ο Epstein δεν της πρότεινε ποτέ να κάνει σεξ μαζί της ούτε της είχε ζητήσει να στρατολογήσει άλλες νεαρές γυναίκες. Αντίθετα, όταν η Ferguson προσπάθησε να τον αγκαλιάσει, εκείνος «απομακρύνθηκε» είπε, σαν να φοβόταν ότι θα κολλούσε κάποια ασθένεια. Και νόμιζε ότι αυτός και η Maxwell ήταν ερωτευμένοι, παρόλο που ο Epstein της είχε εκμυστηρευτεί ότι δεν είχε καμία πρόθεση να παντρευτεί.
Πλούσιος και δυνατός
Για ένα διάστημα μετά τη σύλληψή του, η Ferguson δεν είχε νέα του. Ο Epstein ομολόγησε την ενοχή του για την προσέλκυση μίας ανήλικης πόρνης και καταδικάστηκε σε 13 μήνες στη φυλακή, αν και του επετράπη να εκτίσει μεγάλο μέρος αυτού του χρόνου στο σπίτι του.
Στη συνέχεια, το 2010, καθώς ο Epstein προσπαθούσε να ανασυνθέσει την τροχιά του για τους πλούσιους και ισχυρούς, την κάλεσε. «Πρέπει να αγοράσω ένα βιολοντσέλο», της είπε κοφτά, ρωτώντας την επίσης αν θα χρησιμοποιούσε τον DeRosa στην έρευνα αγοράς. Όταν ο Epstein μίλησε στη συνέχεια με τον τσελίστα, εκείνος εξήγησε ότι θα ήθελε το βιολοντσέλο για έναν νεαρό Ισραηλινό. «Πήγαινε να βρεις ένα», του είπε σαν διαταγή και του έκλεισε το τηλέφωνο. Στην αρχή ο DeRosa δεν πήρε στα σοβαρά την εντολή του Epstein αλλά εκείνος συνέχισε να του τηλεφωνεί, όπως και μέλη του προσωπικού του, ρωτώντας αν είχε συμβεί κάποια πρόοδος.
Όπως πολλοί επαγγελματίες μουσικοί, ο DeRosa συνδεόταν στενά με τον μικρόκοσμο των σπάνιων έγχορδων, κάποια από τα οποία έχουν τιμή έως και 20 εκατομμύρια δολάρια. Το δικό του βιολοντσέλο, φτιαγμένο από τον Ιταλό δεξιοτέχνη Domenico Montagnana το 1739, θεωρείται ένα από τα καλύτερα στον κόσμο και πιθανότατα αξίζει εκατομμύρια δολάρια.
Ο DeRosa διαβεβαίωσε τον Epstein ότι δεν θα χρειαζόταν να ξοδέψει τόσα πολλά. Όταν αργότερα θα επισκέπτονταν τη μητέρα του στο Λος Άντζελες, έμαθε ότι ένα βιολοντσέλο ήταν προς πώληση από έναν μουσικό που ηχογραφούσε μουσικές για ταινίες σε ένα στούντιο του Hollywood (πριν από αυτόν, το τσέλο κατείχε ένα μέλος της συμφωνικής ορχήστρας της Indianapolis).
Αν και δεν ήταν Stradivarius ή Montagnana, αυτό το τσέλο είχε ένα σημαντικό γενεαλογικό δέντρο και είχε κατασκευαστεί από τον Ettore Soffritti, ο οποίος εργαζόταν στο κέντρο έγχορδων της Ferrara, στην Ιταλία, από τα τέλη του 1800 μέχρι το θάνατό του το 1928. Η Benning Violins, μία επιχείρηση με όργανα στο Λος Άντζελες, περιέγραφε τον ήχο του βιολοντσέλου ως «πλούσιο και δυνατό» και είπε ότι το όργανο ήταν «κατάλληλο για τους καλύτερους τσελίστες».
Ο ίδιος ο DeRosa είδε δοκιμάσει το τσέλο και «κόλλησε» μαζί του. Είπε ότι το θεωρούσε «ένα από τα καλύτερα σύγχρονα και μοντέρνα τσέλο που υπάρχουν» (με τον όρο «μοντέρνο» εννοούσε οποιοδήποτε όργανο είχε δημιουργηθεί μετά την Ιταλική Αναγέννηση). Με τιμή 185.000 δολαρίων, θεωρούσε ότι μπορεί να κάνει και παζάρι.
Ο Epstein φάνηκε ευχαριστημένος όταν ο DeRosa του είπε ότι είχε βρει κάτι. Είπε ότι ο παραλήπτης του βιολοντσέλου, ένας νεαρός Ισραηλινός ονόματι Yoed Nir, θα έπρεπε πρώτα να δοκιμάσει το όργανο. Ο DeRosa γνώριζε σχεδόν κάθε ανερχόμενο τσελίστα, αλλά δεν είχε ακούσει ποτέ για τον Nir. Πράγματι, ο DeRosa πήρε δοκιμαστικά το τσέλο και ο Nir έλεγξε το όργανο σε μια επίσκεψη στο σπίτι της μητέρας του DeRosa στο Λος Άντζελες. Ο Nir, που ήταν περίπου 30 ετών και είχε σκούρα μαλλιά μέχρι τους ώμους, τα οποία πετούσε θεατρικά στο πλάι, έπαιξε μερικές από τις ασυνόδευτες σουίτες τσέλο του Bach.
Ο ίδιος είχε ξεκάθαρα μουσική εκπαίδευση (απόφοιτος της Ακαδημίας Μουσικής και Χορού της Ιερουσαλήμ), αλλά ο DeRosa θεώρησε το παίξιμό του ασυνήθιστο εξαιτίας των απαιτητικών προτύπων που διέθετε. Θα μπορούσε να σκεφτεί πολλούς νέους τσελίστες που άξιζαν περισσότερο ένα τέτοιο όργανο. «Μου φάνηκε απίστευτα περίεργο που ο Jeffrey είχε επιλέξει αυτόν τον τύπο», θυμήθηκε αργότερα ο DeRosa.
Ο Nir ενέκρινε τελικά το όργανο και ο Epstein έβαλε τον λογιστή του, Richard Kahn, να παρέμβει για να ολοκληρώσει την αγορά από την Benning Violins και εκείνος διαπραγματεύτηκε την τιμή στα 165.000 $. (ο DeRosa, που είχε ανακατευτεί στη συνδιαλλαγή θεώρησε προσβλητική για εκείνον την όλη διαπραγμάτευση).
Όταν ο Epstein αρνήθηκε να πληρώσει ένα εισιτήριο οικονομικής θέσης προκειμένου να μεταφερθεί το όργανο στη Νέα Υόρκη -με τη συνήθη μέθοδο για τη μεταφορά ενός πολύτιμου βιολοντσέλου- ο DeRosa του έστειλε ένα οργισμένο email, κατηγορώντας τον ότι ήταν τσιγκούνης. «Τελείωσα», είπε στον Epstein. «Γιατί είσαι τόσο ταραγμένος;» ρώτησε ο Epstein και ο DeRosa απάντησε, «δεν μπορείς να φέρεσαι έτσι».
Εβδομάδες αργότερα, όταν ο DeRosa επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, ο βοηθός του Epstein του τηλεφώνησε και του είπε ότι θα έπρεπε να είναι στο σπίτι του, στο Μαχάταν, το επόμενο πρωί στις 7:30 ακριβώς. Εκεί, ο Epstein του έδειξε ένα μεγάλο κλειστό χαρτόκουτο. Ο DeRosa είπε ότι άνοιξε τη συσκευασία και επαλήθευσε ότι ήταν το ίδιο βιολοντσέλο που είχε στο Λος Άντζελες. «Κέρδισες χρήματα από τη συναλλαγή;» ρώτησε ο Epstain. «Όχι», απάντησε ο DeRosa, έξαλλος με τον υπαινιγμό. Έπειτα, ο Epstein αποχώρησε χωρίς άλλα σχόλια. «Δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για το βιολοντσέλο», θυμάται σήμερα ο DeRosa.
Η Ferguson αναστατώθηκε όταν έμαθε για τη συνάντηση. Τηλεφώνησε στον Epstein και του επιτέθηκε. «Δεν μπορείς να φέρεσαι σε κάποιον έτσι», είπε. Ήταν ασυγχώρητος. Τα χρήματα για την αγορά του βιολοντσέλου προήλθαν από το ίδρυμα του Epstein και η αγορά καταγράφηκε στη φορολογική δήλωση του 2011. Ο Richard Kahn συνέταξε τη συμφωνία στην οποία το βιολοντσέλο θα δίνονταν ως δάνειο στον Nir, χωρίς κόστος, σύμφωνα με άτομο που γνωρίζει για τη συναλλαγή. Εβδομάδες αργότερα, η τραγουδίστρια Judy Collins εμφανίστηκε στο Cafe Carlyle. Μια κριτική στους New York Times ανέφερε τότε ότι η Collins είχε «προσθέσει στην εμφάνιση της ένα νέο στοιχείο, έναν τσελίστα, τον Yoed Nir».
Στη συνέχεια, ο Epstein και η Ferguson συζήτησαν για τη διαφωνία τους και εκείνη προέτρεψε τον DeRosa να τον συγχωρήσει. Όταν βγήκε ένα πολύτιμο τσέλο Stradivarius στην αγορά, ο Epstein προσφέρθηκε να το αγοράσει για τον DeRosa. Ο δεύτερος είχε μια μοναδική σύνδεση με το συγκεκριμένο όργανο, αφού προηγουμένως ένα ίδρυμα που το είχε στην κατοχή του, νωρίς στην καριέρα του, το είχε δανείσει.
Ήταν τόσο σίγουρος ο πωλητής ότι θα συναφθεί μια συμφωνία που ο DeRosa πήρε στην κατοχή του το όργανο. Αλλά ο Epstein αντέδρασε στην τιμή των 14 εκατομμυρίων δολαρίων, αρνούμενος να πληρώσει περισσότερα από 10 εκατομμύρια, σύμφωνα με τον DeRosa. Η συμφωνία διαλύθηκε και ο DeRosa επέστρεψε το τσέλο. Αργότερα το όργανο πουλήθηκε για περισσότερα από τη αρχικά ζητούμενη τιμή, είπε ο DeRosa.
Ο μετανιωμένος DeRosa
Ο DeRosa και η Ferguson έπαθαν σοκ το 2019 όταν ο Epstein συνελήφθη και κατηγορήθηκε για trafficking. Η Ferguson δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με τις κατηγορίες εναντίον του ανθρώπου που νόμιζε ότι γνώριζε. Δεδομένης της περιουσίας του και των διασυνδέσεών του με ισχυρούς ανθρώπους, σκέφτηκε ότι με κάποιο τρόπο θα ξεγλιστρούσε. Του έγραψε ένα γράμμα στη φυλακή και προσφέρονταν να τον επισκεφτεί και να του πάει φαγητό. Δεν πήρε ποτέ απάντηση. Στις 10 Αυγούστου, ο Epstein βρέθηκε νεκρός. Σύμφωνα με τα στοιχεία από τις αρχές είχε αυτοκτονήσει.
Αρκετούς μήνες αργότερα, ο DeRosa έστειλε email στον Nir για να μάθει τι είχε συμβεί με το τσέλο Soffritti. Ο Nir είπε μόνο ότι το είχε επιστρέψει. Πράγματι, κατόπιν αιτήματος του ιδρύματος Epstein, ο Nir είχε παραδώσει το τσέλο σε μια δικηγορική εταιρεία της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 2019. Η θήκη του είχε σπάσει και το ίδιο το βιολοντσέλο είχε υποστεί ζημιά, σύμφωνα με τον DeRosa (ο Nir είπε ότι η θήκη δεν είχε σπάσει όταν την επέστρεψε και ότι το όργανο ήταν «σε πολύ καλή κατάσταση»). Το ίδρυμα ζήτησε από την Benning Violins να το διαθέσει ξανά και να το πουλήσει και η Benning συμφώνησε να του προμηθεύσει μια νέα θήκη.
Όπως και να ‘χει, ο Epstein είχε κάνει μια καλή επένδυση. Αυτή τη φορά το τίμημα ήταν 220.000 $ — ή 33% περισσότερο από αυτό που είχε πληρώσει ο Epstein οκτώ χρόνια νωρίτερα. Με την υποστήριξη ενός οικονομικού εταίρου τον οποίο ο DeRosa δεν κατονόμασε, πήρε τελικά το βιολοντσέλο στις αρχές του 2020, λίγο πριν η πανδημία του κορωνοϊού δώσει τέλος στις ζωντανές εμφανίσεις του.
Όπως πολλοί άνθρωποι στην τροχιά του Epstein, ο DeRosa δηλώνει τώρα μετανιωμένος που ανακατεύτηκε μαζί του και εύχεται να είχε κρατήσει από την αρχή το βιολοντσέλο για τον εαυτό του. «Μακάρι να το έκανα. Δεν είμαι έμπορος. Είμαι τσελίστας κονσέρτων. Ήμουν πάντα θυμωμένος με τον εαυτό μου που το άφησα να μου φύγει».
Πίσω στην αγορά
Δύο χρόνια αργότερα, το τσέλο Epstein επέστρεψε στην αγορά. Όλες οι παραστάσεις του DeRosa κατά τη διάρκεια της πανδημίας ακυρώθηκαν. Ένα επιπλέον τσέλο ήταν μια πολυτέλεια που δεν μπορούσε πλέον να αντέξει οικονομικά.
Ο Julian Hersh, τσελίστας και συνιδρυτής της Darnton & Hersh του Σικάγο, σκέφτηκε ότι το βιολοντσέλο μπορεί να ήταν χρήσιμο σε μια εταιρεία που ξεκινούσε με συνεργάτη τον Jonathan Koh, μέλος της μουσικής σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Berkeley. Εκεί ο Koh βίωσε από μέσα τη γοητεία της Silicon Valley για τα κρυπτονομίσματα. Η ιδέα του ήταν να εμπορευθεί ψηφιακές εικόνες σπάνιων οργάνων ή κλασματικά μερίδια αυτών, ως NFTs*, σε ορισμένες περιπτώσεις μαζί με βίντεο επαγγελματιών μουσικών που θα έπαιζαν τα όργανα.
Αυτός και ο Hersh σκέφτηκαν ότι τα σπάνια όργανα ήταν έργα τέχνης και άρα και NFT*. Για παράδειγμα, εφόσον ένα έργο καλλιτέχνη που είναι γνωστό ως Beeple θα μπορούσε να πουληθεί στον οίκο Christie’s το 2020 για 69 εκατομμύρια δολάρια, γιατί όχι ένα NFT* ενός σπάνιου οργάνου; Η πληρωμή θα γίνονταν αποκλειστικά σε κρυπτονόμισμα, προσθέτοντας γοητεία σε μια νέα γενιά επενδυτών.
Ο κύριος Hersh δεν πτοήθηκε από την προέλευση του τσέλο. «Ο Jeffrey ήταν φρικτός», είπε. «Καμία αμφιβολία ως προς αυτό».
Στο Cafe Carlyle
Ωστόσο, το μυστήριο παραμένει: Γιατί ο Epstein είχε αγοράσει το τσέλο εξαρχής; Ποια ήταν η σχέση του με τον Nir; Μια σημαντική ένδειξη προέκυψε στη συναυλία της Judy Collins το 2011 στο Cafe Carlyle. Ο επί πολλών ετών μουσικός ενορχηστρωτής και πιανίστας της Collins, Russell Walden, θυμήθηκε ότι ένα πράγμα από τη συγκεκριμένη βραδιά του είχε αποτυπωθεί στη μνήμη. Στο Cafe Carlyle, συνάντησε τη σύζυγο του Nir, την Anat. Ο Nir ανέφερε ότι ήταν η κόρη του Ehud Barak, του πρώην πρωθυπουργού του Ισραήλ.
Γενικά, δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου δημόσιες αναφορές στα παιδιά του Barak. Όταν ο Walden έφτασε πρόσφατα στο Τελ Αβίβ, επιβεβαίωσε ότι ο Yoed και ο Anat Nir είναι ο γαμπρός του και η κόρη του.
Ο Ehud Barak, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός από το 1999 έως το 2001 και αργότερα υπηρέτησε σε άλλες υψηλόβαθμες κυβερνητικές θέσεις, ανέφερε ότι ένας άλλος πρώην πρωθυπουργός, ο Shimon Peres, τον σύστησε στον Epstein το 2003. Ο Barak έχει πει ότι αυτός και ο Epstein συναντήθηκαν δεκάδες φορές αλλά ότι «δεν συμμετείχε ποτέ σε κανένα πάρτι ή εκδήλωση με γυναίκες ή κάτι τέτοιο».
Με την πάροδο των ετών, ο Epstein προσέλκυσε τον Barak, μεταξύ άλλων, επενδύοντας 1 εκατομμύριο δολάρια σε μια ετερόρρυθμη εταιρεία που ιδρύθηκε από τον Barak το 2015. Είπε, ότι σύστησε τον Epstein στον Nir το 2010 ή το 2011, αν και δεν γνώριζε ότι ο Epstein στη συνέχεια δάνεισε στον Nir το βιολοντσέλο. Ως εκ τούτου, ο Barak ανέφερε ότι «δεν θα μπορούσε να είναι αλήθεια» πως ο Epstein χρησιμοποίησε το δάνειο του βιολοντσέλο ως χάρη. Μια πιο πιθανή εξήγηση, είπε, «είναι ότι ο Epstein το έκανε με βάση τη φήμη του Yoed ως εξαιρετικά ταλαντούχου τσελίστα» (eρωτηθείς αν είχε πει ποτέ στον πεθερό του για το δάνειο, ο Nir αρνήθηκε να απαντήσει).
Παρ’ όλα αυτά, το δάνειο ενός τσέλο 165.000 δολαρίων ήταν το είδος της χάρης που ο Epstein θα πραγματοποιούσε μόνο όταν ήθελε κάτι σε αντάλλαγμα. Παρά όλα αυτά, δεν θα μπορούσε ένας οποιοδήποτε να διέθετε τους πόρους και τις διασυνδέσεις προκειμένου να προμηθευτεί ένα εξαιρετικό βιολοντσέλο για τον συγγενή ενός ισχυρού πολιτικού ηγέτη…
*Ο Ronen Bergman συνέβαλε στο ρεπρτάζ. Η Susan Beachy συνέβαλε στην έρευνα.
