Εξολοθρεύοντας το φόβο, μαθαίνοντας να ζεις με το απρόοπτο, δαμάζοντας τη σωματική φύση, παίρνεις την ορθή απόφαση. Και με το δάχτυλο στη σκανδάλη, η απόφαση αυτή είναι που εκτελείται ακαριαία.
Δοκίμασα να τους καταλάβω μιλώντας τους. Βρέθηκα στο ίδιο σημείο που ίσως βρεθείτε κι εσείς διαβάζοντας. Η βουτιά στο μυαλό ενός ελεύθερου σκοπευτή της ΕΚΑΜ, δεν οδηγεί στην κατανόηση του πώς σκέφτονται και πώς έχουν εξελίξει την εκπαίδευσή τους σε δεύτερη φύση τους, μέσα από μια γνωσιακή οδό. Κοινώς για αυτά που κάνουν, πιστεύουν κι έχουν κατακτήσει για μια τέτοια «επαγγελματική θέση» η κατανόηση δεν περνά από τη διαδρομή της λογικής. Απλούστατα γιατί ο κοινός λογικός νους, δε μπορεί να διαβάσει την εξαίρεση ως κανόνα και το αδύνατο ως εφικτό.
Και κάπου εκεί είναι που συνειδητοποιεί κάποιος πώς είναι να μεταφέρεις με σεμνότητα μια αλήθεια που όχι μόνο ακροβατεί στο φάσμα του «νικώ την ανθρώπινη φύση» αλλά κυρίως που είναι η αλήθεια που ζει ένας ΕΚΑΜίτης, με την εξειδίκευση του σνάιπερ… Και εκεί το αδύνατο γίνεται πιστευτό.
Γιατί η δουλειά, εντός πολλών εισαγωγικών και εν μέσω περισσοτέρων θαυμαστικών, για έναν ΕΚΑΜίτη είναι αυτή, Μια συρροή από αδρεναλίνη, πειθαρχία, δύναμη και ταπεινότητα, ως job description. Αυτό φυσικά και δεν είναι αντιληπτό με τη λογική. Γιατί αυτά τα στοιχεία που παραπέμπουν στη ρουτίνα του σνάιπερ, ο προμετωπιαίος λοβός ενός κοινού ανθρώπινου εγκεφάλου, τα δέχεται και τα αποδέχεται στο πλαίσιο του σινεμά, της μυθοπλασίας…
Έτσι η κατανόηση, γίνεται και από την καρδιά, διότι κάποιος, πρέπει να συνδεθεί με τον απώτερο σκοπό ενός αστυνομικού για μπει στο σκληρό κι αυστηρό σχολείο προς την ΕΚΑΜ, για να τα καταφέρει εκεί και μετά να συμφιλιωθεί και να δεσμευτεί πως θα δαμάσει την ανθρώπινή του φύση, για το κοινό καλό, για τους ανθρώπους, για τους πολίτες. Για σας και για μας. Για όλους.
Για το σχολείο της ΕΚΑΜ τα έχουμε πει πολλές φορές. Λιγότερο από 7% φτάνουν στην αποφοίτηση και για να το λένε όλοι τους, νέοι και παλιοί, αυτό που τους φτάνει στον τερματισμό δεν είναι μόνο οι πρωταθλητικές προδιαγραφές και ο οξύς νους αλλά κυρίως η Ψυχή. Κι εν τέλει έτσι τους κατανοείς, με την ψυχή σου.
Καταλαβαίνοντας αυτό, είσαι σε θέση να κατανοήσεις τα πάντα σχεδόν. Σπάει ένα pattern. Το μυαλό ενός ελεύθερου σκοπευτή της ΕΚΑΜ, είναι σα μια κβαντική βουτιά στο σύμπαν των δυνατοτήτων. Και το συναρπαστικό twist της υπόθεσης; Όσο αδιόρατο ή κινηματογραφικό κι αν διαβάζεται αυτό, πίσω του έχει μια σειρά από γειωμένες και καλοκουρδισμένες συμπεριφορές, ατελείωτης εκπαίδευσης, καθημερινής εγρήγορσης, θρησκευτικής προσήλωσης και πρακτικότητας τα οποία φτιάχνουν τη συνταγή της αριστείας, της σεμνότητας και του αθόρυβου τρόπου δράσης και στο πεδίο της επιχείρησης μα και στην καθημερινότητά τους.
Οι ελεύθεροι σκοπευτές είναι μια ιδιαίτερη συνθήκη. Αόρατη απειλή για τον κακοποιό. Αόρατη παρέμβαση σωτηρίας για τον πολίτη.
Ο εκπαιδευμένος ελεύθερος σκοπευτής είναι ένας πολυδιάστατος συγκερασμός «σκληρών» δεξιοτήτων όπως η γνώση όπλων, η γνώση κι η διαχείριση του εξοπλισμού εν γένει, η στρατηγική ανάγνωση των δεδομένων της επιχείρησης, η αγαστή συνεργασία με κάθε εμπλεκόμενο στην επιχείρηση και συνάμα, εκπληκτική γνώση της βαλλιστικής, της φυσικής, σώμα σε πλήρη έλεγχο με υποταγμένο το υποσυνείδητο επί του σκοπού αλλά και soft skills που παίζονται στα δάχτυλα, όπως η συναισθηματική σταθερότητα, η ενεργητική διανοητική ουδετερότητα, η ενσυναίσθηση σε κατάσταση εσωτερικής εγρήγορσης καθώς και μια στωική αποδοχή των δυσκολιών που σχετίζονται με ένα συγκεκριμένο σύνολο περιστάσεων.
Υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις, όπου ένας μόνο ελεύθερος σκοπευτής, που ξεκινά με μια επιχειρησιακή μυστικότητα για μας τους πολλούς και για τους δικούς του ανθρώπους που πρέπει να αυτοσχεδιάσει, να λειτουργήσει πέρα από κάθε ελπίδα υποστήριξης, αλλά ακόμα και τότε το σύνολο των δεξιοτήτων του και η εκπαίδευσή του, ο καλοκουρδισμένος μηχανισμός συνολικά στην ΕΚΑΜ, τον βοήθησαν και κατάφερε να πραγματοποιήσει την αποστολή και να επιστρέψει σπίτι χωρίς να πληγεί, παρόλο που η επιχείρηση είναι πάντα ένα μεγάλο σύνολο απειλών και απρόβλεπτων γεγονότων.
Για πολλοστή φορά στην ΕΚΑΜ, για πρώτη φορά με τους ελεύθερους σκοπευτές το Men’s Arena, συνομιλεί μαζί τους. Εκείνοι με την επωνυμία της εμπειρίας τους και για αυτονόητους λόγους με το απόρρητο του ονόματός τους, ανοίγουν κυρίως την ψυχή τους και αφήνουν τα όσα κλειστά χαρτιά τους, κλειστά για λόγους προστασίας ατόμων, στοιχείων κι επιχειρησιακών δεδομένων.
Η συζήτηση με την πολύτιμη συμμετοχή του πολύ έμπειρου Διοικητή της Μονάδας, κ. Πέτρου Τζεφεράκου οδηγεί σε πολλές συνειδητοποιήσεις, φωτίζοντας τους βηματισμούς που επιτρέπουν στον εγκέφαλο ενός ελεύθερου σκοπευτή να λειτουργεί με αυτόν τον υπεράνθρωπα ακριβή, υπολογισμένο τρόπο.
Αυτή η συζήτηση εμπνέει περισσότερο, παρά αποκαλύπτει στους αναγνώστες πώς να κατανοήσουν και να εφαρμόσουν αυτά τα βήματα, για να βγει ο καθένας από το περιοριστικό του μοτίβο, καθώς πέρα από τις δάφνες και τα χειροκροτήματα, τη σεμνότητα και το καθήκον που ταυτόχρονα αντιστοιχεί σε αυτή την επίλεκτη Μονάδα της ΕΛ.ΑΣ., αν μπορεί ένας από μας στο μεγάλο γράφημα της ανθρώπινης φύσης, τότε μπορούμε ίσως όλοι. Το αισιόδοξο φύεται εκεί ακριβώς όπου ανθεί και το αξιοθαύμαστο: Μέσω της προσέγγισης αυτών των προηγμένων τεχνικών της ειδικής, επίλεκτης εκπαίδευσης στην ΕΚΑΜ καθώς και της αιχμής της νευροεπιστήμης.
Αυτό το αφιέρωμα μοιράζεται εμπειρίες των ελεύθερων σκοπευτών, συγκεκριμένες στρατηγικές και δεξιότητες τους που κάνουν εμάς, τους απλούς ανθρώπους να θυμόμαστε πως ενώ εμείς κοιμόμαστε, δουλεύουμε, αθλούμαστε ή βολτάρουμε, κάπου, κάποιοι σεμνοί και ατρόμητοι, κάνουν αυτό που τιμούν ως καθήκον τους. Και ναι αυτό, στη θεωρία αλλά στη σφαίρα της κινητοποίησης ημών του μη μάχιμου πληθυσμού με αυτόν τον τρόπο μας βοηθά ίσως να είμαστε καλύτεροι: Στις δουλειές μας. Στις σχέσεις μας. Στην εκτελεστική μας λήψη αποφάσεων. Στα μονοπάτια που επιλέγουμε να διασχίσουμε στη ζωή… Ως άτομα κι ως πολίτες.
Μαθαίνοντας πώς οι ελεύθεροι σκοπευτές διδάσκουν το μυαλό τους για να εξαλείψουν τις διασπάσεις του νου, να χακάρουν τους φόβους και να αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα, μπορούμε επίσης να αναπτύξουμε την ψυχική «σκληρότητα» ή ανθεκτικότητα που χρειαζόμαστε για να επιτύχουμε τους στόχους που φαίνεται να μας δοκιμάζουν τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στη ζωή.
Ο σύγχρονος άνδρας του 2021 ίσως νιώθει πως χρειάζεται να αποδείξει πολλά παραπάνω από ότι πιο παλιά και πιο σύνθετα σίγουρα στη φύση του. Και δεν είναι μόνο η επικαιρότητα της Δημόσιας Τάξης που έφερε το Men’s Arena στο κέντρο εκπαίδευσης της ΕΚΑΜ, ούτε μόνο το αναμφισβήτητο κύρος κι η δύναμη των ανδρών της, πίσω από τη σκανδάλη της απόφασης.
Με μια πανδημία να έχει φέρει τα πάνω κάτω στην ανθρωπότητα, αυτόν τον ιό που η δύναμη των ανδρών με τα μαύρα μας εμπνέει να γιατρέψουμε μέσα από τη δύναμη της ψυχής και του Νου, είναι ο διανοητικός ιός της παραίτησης.
Τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δε συμβαίνει σε κενό. Όλοι είμαστε σε ένα οικοσύστημα όπου ο ένας επηρεάζει τον άλλον. Οι περιστάσεις που βρίσκονται σε διαφορετικά άκρα του φάσματος της ανθρώπινης δραστηριότητας συνδέονται συχνά από την υποκείμενη δεξιότητα των ανθρώπων που εμπλέκονται σε αυτά.
Αυτά που ακολουθούν διαβάζοντας, διαδώστε τα. Όχι εκτός, αλλά εντός. Διαδώστε τα μέσα σας.
Ο Β. περιγράφει με μια φράση τι θα πει στο τέλος της μέρας να είσαι sniper… Είναι χρόνια στη Μονάδα. Είναι έμπειρος, αλλά εκτιμά, όπως οι πολλοί, πως αρκεί ένα κακό momentum.
«…Το στοίχημα είναι να προβλέψεις καταστάσεις να μη διαταράξουν την ετοιμότητα της εσωτερικής δύναμης και γαλήνης» και συνεχίζει βάζοντας τη δική του σύνδεση με το όραμα και την αποστολή του: «Προέρχομαι από το εθνόσημο. Ο πατέρας μου με ενέπνευσε.
Κάποτε μοιράστηκε σπίτι, όταν ήμουν μικρός μια ιστορία για τη διάσωση ενός πολίτη, σπανίως μιλούσε για τη δουλειά του και πρακτικά κι εκείνη τη φορά μίλησε για τη σημασία του να μείνει πιστός στο καθήκον και στη δέσμευσή του ένας Αστυνομικός. Αυτό με ενέπνευσε. Μετά την Ολυμπιάδα δημιουργήθηκε στα μάτια του κόσμου μια πιο παρούσα εικόνα της ΕΚΑΜ, εννοώντας πως είδαν την ΕΚΑΜ σε ένα άλλο πλαίσιο, μαζί συγκινητικό και δυναμικό, με ισχυρή αποστολή αλλά όχι σε κρίση. Άλλωστε στις κρίσεις και στις αποστολές δεν υπάρχουν κάμερες.
Όταν λίγο μετά στο παγκόσμιο συνέδριο των G8 είδα full face τα «παιδιά» της ΕΚΑΜ, με το τακτικό κομμάτι, αυτό το βλέμμα που πέρασε η Μάχιμη Υπηρεσία μαζί με την ανθρωπιά, την ασφάλεια και τον επαγγελματισμό, αυτή η αβίαστη δύναμη μαζί με την αφοσίωση στο καθήκον με ενέπνευσαν. Πρώτα πέρασα από την ΟΠΚΕ και μετά πέρασα το σχολείο της ΕΚΑΜ επιτυχώς και έχω την τιμή να είμαι εδώ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ mensarena.gr
Φωτογράφιση για το Μen’s Αrena: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗΣ
