Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu το τελευταίο διάστημα είχε βρεθεί στο μάτι του κυκλώνα, μετά τη άρση του lockdown εξαιτίας της αύξησης των κρουσμάτων του Covid-19 στη χώρα του γεγονός που ανάγκασε την ισραηλινή κυβέρνηση να εφαρμόσει αυστηρούς περιορισμούς στη λειτουργία επιχειρήσεων εστίασης, ξενοδοχείων, εταιριών ψυχαγωγίας με αποτέλεσμα χιλιάδες άνθρωποι να διαδηλώνουν στους δρόμους και η ανεργία να εκτοξευθεί στο 20%.
Από τον Βασίλη Μπόνιο_Photos>Haim Horenstein
[Yedioth Ahronot]
חיים הורנשטיין
ידיעות אחרונות
Ανάμεσα στις κατηγορίες των ανέργων διαδηλωτών ήταν ότι η κυβέρνησή τους και προσωπικά ο πρωθυπουργός Netanyahu είχε ρίξει το βάρος του στην εφαρμογή του σχεδίου προσάρτησης ενός μέρους της Δυτικής Όχθης με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να χαθεί η μάχη κατά του Covid-19.
Τις τελευταίες ώρες όμως ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός εμφανίζεται να έχει τραβήξει έναν άσο ειρήνης από το μανίκι ανακοινώνοντας τη συμφωνία Ισραήλ-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (United Arab Emirates-Israel).
Mία συμφωνία η οποία θα μπορούσε να έχει τεράστια σημασία τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Κύπρο.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα γίνονται η τρίτη αραβική χώρα μετά την Αίγυπτο και την Ιορδανία που συνάπτει ειρηνευτική συμφωνία με το Ισραήλ.
«Σήμερα, ξεκινά μια νέα εποχή στις σχέσεις του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο. Πρόκειται για «ιστορική τομή» για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.» ανέφερε στο διάγγελμά του ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός.
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
Και συνέχισε:
«Είχα μια τριμερή συζήτηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τραμπ και τον σεΐχη Μπιν Ζαγιέντ και καταλήξαμε σε μια πλήρη ειρηνευτική συμφωνία, με ανταλλαγή πρεσβευτών και εμπορικές συναλλαγές, συμπεριλαμβανομένων απευθείας πτήσεων μεταξύ Άμπου Ντάμπι και Τελ Αβίβ. Τα Εμιράτα θα επενδύσουν σημαντικά ποσά στο Ισραήλ. Πρόκειται για ένα άνοιγμα προς την ειρήνη στην περιοχή», πρόσθεσε, χαιρετίζοντας αυτήν την τρίτη ειρηνευτική συμφωνία της χώρας του με αραβικό κράτος, μετά την Αίγυπτο και την Ιορδανία.
-Το 1979 ο (Μεναχέμ) Μπεγκίν υπέγραψε ειρήνη με την Αίγυπτο και το 1994 ο (Γιτζάκ) Ράμπιν με την Ιορδανία και εγώ έχω την τιμή να υπογράψω το 2020 την τρίτη ειρηνευτική συμφωνία με αραβική χώρα. Είναι μια πραγματική ειρηνευτική συμφωνία, δεν πρόκειται για σλόγκαν…
Ο Νετανιάχου είπε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε από το Ισραήλ να αναστείλει την εφαρμογή του σχεδίου προσάρτησης ενός μέρους της Δυτικής Όχθης. Σημείωσε ότι η επέκταση της ισραηλινής κυριαρχίας σε αυτά τα εδάφη παραμένει στο τραπέζι, όμως πρόσθεσε ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν «άνευ αξίας» χωρίς τη στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η συμφωνία Ισραήλ-UAE αποτελούσε σοβαρή και επίμονη επιδίωξη του προέδρου Τραμπ για τη Μέση Ανατολή η οποία περιελάμβανε και την προσάρτηση της Κοιλάδας του Ιορδάνη και των εβραϊκών οικισμών της κατεχόμενης Δυτικής Όχθης.
Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Νετανιάχου και του πρώην πολιτικού αντιπάλου του Μπένι Γκαντς αναμενόταν να ανακοινώσει από την 1η Ιουλίου τη στρατηγική της για αυτήν την προσάρτηση.
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
Η εξομάλυνση των σχέσεων Ισραήλ-ΗΑΕ θα έχει ως αποτέλεσμα την «αναβολή» των ισραηλινών σχεδίων προσάρτησης, είπε ο Νετανιάχου, σημειώνοντας όμως ότι δεν έχει «αποποιηθεί» αυτήν την πιθανότητα.
«Έφερα την ειρήνη, θα υλοποιούσα την προσάρτηση», επέμεινε.
Η ανακοίνωση της συμφωνίας Ισραήλ-United Arab Emirates προκάλεσε την αντίδραση της Χαμάς η οποία εκτόξευσε από τη Λωρίδα της Γάζας εμπρηστικά μπαλόνια με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν τουλάχιστο 19 πυρκαγιές στο Νότιο Ισραήλ.
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
Εκτός από την υπόσχεση ειρήνης για τον Αραβικό κόσμο που εμπεριέχει η συμφωνία Ισραήλ–United Arab Emirates θα μπορούσε να την δει κανείς σαν μία πρώτη δυναμική απάντηση στην απόπειρα της Τουρκίας να απλώσει τα πόδια της πιο πέρα από το κρεβάτι της.
Αυτή τη στιγμή 5 χώρες (Ελλάδα-Ισραήλ-Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα-Αίγυπτος-Ιορδανία) με την υποστήριξη των ΗΠΑ περιορίζουν δραστικά τα τυχοδιωκτικά σχέδια του Ερντογάν στη περιοχή, τον οποίο θα εγκαταλείψει και ο Πούτιν, όταν ο Ρώσος διαπιστώσει ότι ο Τούρκος Πρόεδρος είναι πλέον καμμένο χαρτί.
Αυτές οι 5 χώρες θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα τόσο ισχύος, οικονομικής συνεργασίας αλλά και ειρήνης στη περιοχή.
Μία αναδυόμενη περιφερειακή δύναμη καθώς η Ε.Ε. εμφανίζεται αποδυναμωμένη εξαιτίας της σχέσης οικονομικής εξάρτησης που διατηρούν οι ΗΠΑ με την Γερμανία. Μία σχέση που στη περίπτωση της Ελλάδα παραλύει την Ευρώπη.
Η συμφωνία Ισραήλ-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ήρθε λίγο μετά την ανακήρυξη της ΑΟΖ ανάμεσα σε Ελλάδα και Αίγυπτο.
Και οι δύο συμφωνίες έφεραν την υπογραφή των ΗΠΑ και προκάλεσαν την εμφανή δυσαρέσκεια της Τουρκίας αλλά και την παγερή αντίδραση της Γερμανίας η οποία χρέωνε την Eλλάδα για κακό timing στην ανακοίνωση της συμφωνίας με την Αίγυπτο.
Λίγες ώρες αργότερα ο επικεφαλής του AJC (American Jewish Committee) David Harris, ο οποίος καλωσόρισε την επίτευξη της συμφωνίας ανάμεσα σε Ισραήλ-UAE δεν μπορούσε να κρύψει τη δυσφορία του για την αποχή 5 ευρωπαικών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στην ψήφιση της παράτασης του εμπάργκο όπλων στο Ιράν πέρα του 2020.
With the support of 6 Arab countries, US asked UN Security Council to extend the Iran arms embargo past 2020.
All 5 European members—BELGIUM, ESTONIA, FRANCE, GERMANY, UK—abstained.
Are these 5 nations actually neutral about letting a bellicose Iran regime import, export arms? pic.twitter.com/SrUL3bqxPK
— David Harris (@DavidHarrisAJC) August 15, 2020
American Jewish Committee (AJC) welcomes today’s historic announcement of a peace deal between United Arab Emirates and Israel, made possible with the active engagement of the United States.
The accord, expected to be formalized and signed in the coming weeks, envisions full diplomatic relations, direct flights, and robust people-to-people exchanges.
“This is an electrifying moment,” said AJC CEO David Harris. “Its importance for the entire region cannot be overstated. First, the potential for UAE-Israel cooperation in many spheres is vast. Second, it adds to the architecture of peace, following the 1979 treaty with Egypt and the 1994 treaty with Jordan. Third, it sends a powerful, uplifting message to others in the area of what the future of the Middle East can look like. And fourth, it is a welcome reminder of America’s unique capacity to facilitate such outcomes.”
“Indeed, special recognition goes to the United States,” Harris added. “President Trump and his dedicated team made this a high priority and were critical to achieving the outcome. We express our heartfelt admiration and appreciation.”
“And I would add,” Harris concluded, “for AJC, this is a special moment as well. For the past nearly 30 years, led by my AJC staff colleague, Jason Isaacson, we have traveled to the UAE, brought dozens of delegations there, and highlighted UAE leaders in our programming, including, most recently, at our 2020 Virtual Global Forum. We have been struck over the years by the visionary courage of the UAE in increasingly engaging with Israel and opening its doors to a deepening dialogue of the Jewish people. Today’s announcement, of course, takes the relationship to an entirely new level, one we hope will be emulated by other nations that wish to chart a promising new direction for the region.”
Όπως αντιλαμβάνεσθε ο γεωπολιτικός χάρτης παρουσιάζει έντονη κινητικότητα κι αυτή τη φορά η Ελλάδα είναι παρούσα στις εξελίξεις και αυτή τη φορά με τη σωστή πλευρά.
Το λέμε αυτό γιατί ξοδέψαμε ολόκληρη μεταπολίτευση να θεωρούμε φίλους τους Παλαιστινίους κυρίως εξαιτίας της σχέσης του Ανδρέα Παπανδρέου με τον Γιασέρ Αραφάτ για να φθάσουμε σήμερα στο σημείο ο Παλαιστίνιος ηγέτης Μαχμούντ Αμπάς να χαιρετά τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί!
Την ίδια στιγμή αδικούν την Ελλάδα άρθρα που είδαν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τα οποία η χώρα μας άνοιξε τα σύνορά της στους Ισραηλινούς τουρίστες γιατί επιδιώκουμε την βοήθεια του Ισραήλ στη κρίση με τη Τουρκία. Κι αυτό γιατί ήδη από τις 16 Ιουνίου όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε ταξιδέψει στο Ισραήλ είχε κάνει λόγο για άνοιγμα των συνόρων για τους τουρίστες.
Αυτό πρέπει να κάνει και το Ισραήλ. Δεν είναι δυνατόν να καταρρεύσει ο Τουρισμός στις δύο χώρες με επώδυνες συνέπειες στις οικονομίες επειδή δεν έχει υπάρξει, προς ώρας, πιο εξειδικευμένη και ψύχραιμη αντιμετώπιση της πανδημίας από την εύκολη αλλά επικίνδυνη προσφυγή στα lockdown.
Oι χώρες πρέπει να ανοίξουν τα σύνορά τους. Δεν μπορεί στον 21ο αιώνα να απαγορεύονται τα ταξίδια.
Η Ελλάδα τώρα θα μπορούσε να είναι πολλαπλά κερδισμένη από την ανάπτυξη στενών σχέσεων με το Ισραήλ.
Η απάντηση μάλλον βρίσκεται σε μια φράση που ο Σιμόν Πέρεζ είπε λίγο πριν πεθάνει: “Η μεγαλύτερη συνδρομή του Εβραϊκού λαού προς την ανθρωπότητα είναι το ότι παραμένει πάντα ανικανοποίητος”.
Στις 14 Μαΐου 1948, ο Μπεν Γκουριόν ανακοίνωσε την σύσταση του Κράτους του Ισραήλ.
Την επόμενη κιόλας μέρα, εφτά αραβικά κράτη κήρυξαν πόλεμο εναντίον του νεοσύστατου κράτους με σκοπό να το εξαφανίσουν πριν ακόμα καλά καλά πάρει σάρκα και οστά. Το ότι το Ισραηλ που τότε είχε μόνο 600. 000 Εβραίους κατάφερε να επιβιώσει είναι ένα πραγματικό θαύμα. Το πρώτο από πολλά θαύματα που ακολούθησαν, μεγάλωνοντας και δυναμώνοντας το μικρό αυτό κράτος προσφύγων από όλον τον κόσμο. Οι διαχρονικοί ζηλόφθονες θέλουν να πιστεύουν ότι το Ισραήλ επιβίωσε εξαιτίας της βοήθειας “ξένων δυνάμεων”.
Η αλήθεια είναι όμως πολύ διαφορετική-θα γράψει σε άρθρο του στο Κουρδιστό Πορτοκάλι ο επικεφαλής του Ισραηλινοελληνικού Επιμελητηρίου επιχειρηματίας κ. Σάμπυ Μιωνής. “Κανένα κράτος δεν δέχτηκε να προμηθεύσει με όπλα το νεοσύστατο τότε κράτος για να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Ούτε οι ΗΠΑ, ούτε φυσικά και οι Ευρωπαίοι που είτε με την δράση τους, είτε με την αδράνεια τους, είχαν μόλις οδηγήσει έξι εκατομμύρια Εβραίους στον θάνατο.
Οι μόνοι που βοήθησαν το αμυνόμενο Ισραήλ ήταν οι ίδιοι οι Εβραίοι που παρ΄ όλη την ανέχεια τους ακριβώς μετά το Ολοκαύτωμα, προσέφεραν το υστέρημά τους για την Επιβίωση του. Αυτό συνέβη γιατί δυστυχώς γνώριζαν καλά ότι η επιβίωση τους ως λαός ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την επιβίωση του Ισραήλ.
Έτσι, η Γκόλντα Μέιρ, τότε υπουργός εξωτερικών, κατάφερε να μαζέψει χρήματα και να αγοράσει ένα υποτυπώδες οπλοστάσιο από την τότε Τσεχοσλοβακία.
Τα λιγοστά αυτά όπλα βοήθησαν το μικρό Ισραήλ να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να επιβιώσει.
Απο τότε έχουν περάσει ακριβώς 72 χρόνια και το Ισραήλ σήμερα ειναι αγνώριστο.
Οτι τού λείπει σε μέγεθος (είναι μικρότερο απο την Πελοπόννησο) το έχει σε ευρηματικότητα.
Δεν είναι τυχαίο ότι το έχουν ονομάσει Start up Nation.
Το Ισραήλ εχει ηγετική θέση στις Νέες Τεχνολογίες και ανά πάσα στιγμή, τουλάχιστον 3,000 start up εταιρίες λειτουργούν στην χώρα.
Το κρατικό Weitzman Institute θεωρείται ένα απο τα πλέον κορυφαία ερευνητικά κέντρα στον κόσμο και το Technion Institute of Technology θεωρείται εφάμιλλο του αμερικανικού ΜΙΤ.
Το Ισραήλ εχει αναλογικά τους περισσότερους Νομπελίστες στον κόσμο.
Όλες οι μεγάλες εταιρίες Τεχνολογίας όπως για παράδειγμα η Google, η Facebook, η Intel και η Microsoft έχουν ερευνητικά κέντρα στο Ισραήλ και κάθε χρόνο αγοράζουν δεκάδες ισραηλινές εταιρίες, ξοδεύοντας δισεκατομμύρια δολάρια.
Δεν είναι τυχαίο ότι η Intel αγόρασε την ισραηλινή Mobileye για 15 δις δολάρια!
Τα cafe του Τέλ Αβιβ είναι γεμάτα νέους ανθρώπους με laptops που ανταλλάσσουν ιδέες για νέες τεχνολογίες και start ups.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα που δημιουργήθηκε από αναξιοπαθούντες Εβραίους για να υποδεχτούν ακόμα περισσότερους αναξιοπαθούντες αδελφούς τους, κυνηγημένους απο τους πολέμους και τον αντισημιτισμό.
Εξίσου σημαντικό είναι οτι το Ισραήλ έχει καταφέρει να χτίσει δυνατές κοινωνικές δομές και ανεξάρτητους θεσμούς που εξυπηρετούν τους πολίτες.
Η Δικαιοσύνη είναι από τις πλέον ανεξάρτητες και αυτό δεν είναι ευεργετικό μόνο για την κοινωνία , αλλά και για τις Επενδύσεις. Γιατί χωρίς ανεξάρτητη, ανεπηρέαστη Δικαιοσύνη, καμία χώρα δεν μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις.
Στο Ισραήλ το κράτος δεν είναι απέναντι στον πολίτη, αλλά δίπλα του.
Γι αυτό και οι πολίτες στέκονται στο πλευρό του κράτους.
Αγόρια και κορίτσια υπηρετούν στον στρατό με υπερηφάνεια και αίσθημα χρέους, όχι υποχρέωσης.
[Εικόνες από την αποφοίτηση των αρίστων της Ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας]
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των Ισραηλινών κοριτσιών 21 και 22 χρόνων που είναι πιλότοι στη πανίσχυρη Πολεμική Αεροπορία της χώρας τους υπερασπιζόμενες τον θρύλο του πολέμου των 6 ημερών. Η εκπαίδευση των πιλότων στο Ισραήλ διαρκεί 3 χρόνια ενώ τα τεστ που καλούνται να περάσουν είναι κάθε 6 μήνες. Στο τέλος θα αποφοιτήσουν μόνο οι Άριστοι ανάμεσα στους Αρίστους έτοιμοι να αναλάβουν και τις πιο επικίνδυνες αποστολές πιλοτάρωντας τα τελευταίας τεχνολογίας F-35.
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
[Στις 7:45 το πρωί της 5ης Ιουνίου 1967, όλα τα διαθέσιμα πολεμικά μαχητικά του Ισραήλ (197 τον αριθμό) «σηκώθηκαν» και επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά σε 19 αιγυπτιακά αεροδρόμια, καταστρέφοντας μέσα σε τρεις ώρες σχεδόν όλη την αεροπορία της Αιγύπτου, που αριθμούσε 400 αεροπλάνα.]
Η αντίδραση του Ισραήλ όταν αισθάνθηκε ότι οι γείτονές του το περικυκλώνουν απειλητικά είναι χαρακτηριστική. Ο περίφημος πόλεμος των 6 ημερών είναι ένα σύγχρονο μάθημα πολέμου που θα το ζήλευαν οι μεγαλύτεροι στρατηλάτες της Ιστορίας.
Ενα χτύπημα blitzkrieg από το οποίο μόνο διδάγματα μπορούμε να αντλήσουμε εμείς οι Έλληνες που μοιάζει να ξεχνάμε ότι είμαστε απόγονοι του Λεωνίδα.
Ο πόλεμος των έξι ημερών ήταν αρκετός για να εδραιωθεί το Ισραήλ ως η πιο ικανή αεροπορική δύναμη της περιοχής, τίτλο που φέρει μέχρι και σήμερα.
Με τον περιγραφικό αυτό όρο εννοούμε τον πόλεμο που ξέσπασε στις 5 Ιουνίου 1967 μεταξύ Ισραήλ και των γειτονικών του αραβικών χωρών (Αιγύπτου, Συρίας και Ιορδανίας).
Το Ισραήλ, 19 χρόνια μετά την ίδρυσή του, πάλευε ακόμα για την ύπαρξή του, ενώ οι Άραβες επιδίωκαν την εξαφάνισή του.
Οι εχθροπραξίες περατώθηκαν πέντε μέρες αργότερα, στις 10 Ιουνίου, με θρίαμβο των Ισραηλινών, που τριπλασίασαν τα εδάφη τους, κατακτώντας το Σινά, τη Λωρίδα της Γάζας, τη Δυτική Όχθη, την Ανατολική Ιερουσαλήμ και τα Υψίπεδα του Γκολάν.
Στις αρχές του 1967, έπειτα από μια περίοδο σχετικής ηρεμίας, που ακολούθησε τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1956, οι αψιμαχίες ξανάρχισαν στα σύνορα του Ισραήλ και των γειτονικών του αραβικών κρατών.
Παλαιστίνιοι μαχητές πραγματοποιούσαν επιθέσεις στο έδαφος του Ισραήλ, ενώ ο Αιγύπτιος ηγέτης Νάσερ ζήτησε την απόσυρση των δυνάμεων του ΟΗΕ από το Σινά στις 18 Μαΐου και μετέφερε στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή.
Έπειτα από 11 χρόνια, Ισραηλινοί και Αιγυπτιακοί ήρθαν και πάλι πρόσωπο με πρόσωπο.
Το κλίμα βάρυνε από την απόφαση του αιγύπτιου προέδρου Νάσερ να επιβάλει ναυτικό αποκλεισμό για τα ισραηλινά πλοία στις 22 Μαΐου. Οκτώ μέρες αργότερα, Αίγυπτος και Ιορδανία υπέγραψαν σύμφωνο αμυντικής συνεργασίας, που θορύβησε τους Ισραηλινούς, καθώς οι αραβικές δυνάμεις βρίσκονταν σε απόσταση 17 χιλιομέτρων από τη Μεσόγειο. Αυτό σήμαινε ότι μια καλά οργανωμένη επίθεση κατά του Ισραήλ θα μπορούσε να αποκόψει τη χώρα στα δύο.
Στις 4 Ιουνίου στη συμμαχία Αιγύπτου, Ιορδανίας και Συρίας προστέθηκε και το Ιράκ.
ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση κατάλαβαν πλέον ότι ο πόλεμος ήταν αναπόφευκτος και συνέστησαν αυτοσυγκράτηση.
Αυτό δεν εμπόδισε το Ισραήλ να χτυπήσει πρώτο τον πιο ισχυρό κρίκο της συμμαχίας, την Αίγυπτο.
Στις 7:45 το πρωί της 5ης Ιουνίου 1967, όλα τα διαθέσιμα πολεμικά αεροπλάνα του Ισραήλ (197 τον αριθμό) «σηκώθηκαν» και επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά σε 19 αιγυπτιακά αεροδρόμια, καταστρέφοντας μέσα σε τρεις ώρες σχεδόν όλη την αεροπορία της Αιγύπτου, που αριθμούσε 400 αεροπλάνα.
Οι Ισραηλινοί, με απώλειες μόνο 19 αεροσκαφών, σημείωσαν ένα απροσδόκητο θρίαμβο, που δεν μπορούσε να φανταστεί ούτε και ο πιο αισιόδοξος στρατιωτικός τους. Παράλληλα, με συνεχείς αεροπορικές επιδρομές την ίδια μέρα προκάλεσαν ανεπανόρθωτες καταστροφές στις αεροπορίες των λοιπών συμμάχων των Αιγυπτίων. Η απόλυτη υπεροχή του Ισραήλ στον αέρα υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στην εύκολη και γρήγορη επικράτησή του.
Την ίδια ώρα, οι ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις εξαπέλυαν επίθεση εναντίον των αιγυπτιακών στο Σινά και τη Λωρίδα της Γάζας. Με ένα ευφυές στρατήγημα, τα τεθωρακισμένα του στρατηγού Αριέλ Σαρόν βρέθηκαν πίσω από τις αιγυπτιακές δυνάμεις, κυκλώνοντάς τις. Από εκείνη τη στιγμή, στο νου των Aιγύπτιων ιθυνόντων ήταν το πώς οι δυνάμεις τους θα υποχωρήσουν με ασφάλεια από το αραιοκατοικημένο Σινά για να προστατεύσουν το Κάιρο. Μέσα σε 11 χρόνια οι ισραηλινοί καταλάμβαναν για δεύτερη φορά τη Χερσόνησο του Σινά.
Σήμερα τα παιδιά των πλουσίων των πλουσίων οικογενειών, επιδιώκουν να υπηρετήσουν στις πιο δύσκολες μονάδες. Ο Εθελοντισμός είναι κάτι που θεωρείται δεδομένο και οι πλούσιοι απολαμβάνουν κοινωνική καταξίωση όχι εξαιτίας του πλούτου τους, αλλά εξαιτίας της Φιλανθρωπικής τους δράσης. Οι Απόγονοι των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, τιμούν τη θυσία των προγόνων τους κάνοντας ακόμη πιο ισχυρή την πατρίδα τους. 
Credit>Haim Horenstein [Yedioth Ahronot]
