Με την ίδια τόλμη που ο Έλληνας Πρωθυπουργός επέδειξε στην διαχείριση των εθνικών κρίσεων αλλά και της πανδημίας είναι αποφασισμένος να αντιμετωπίσει και τις αγκυλώσεις που κρατάνε σε ασφυξία την οικονομία αλλά και το τραπεζικό σύστημα.
Από τον Αριστοτέλη Ανδρεάδη
Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα περίφημα επιχειρηματικά δάνεια.
Πρόκειται για πάνω από 30 δις ευρώ που έχουν μετατραπεί σε ελβετικές καταθέσεις ενώ οι εταιρίες εμφανίζονται είτε χρεοκοπημένες είτε έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη για να γλιτώσουν την αποπληρωμή τους.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Κουρδιστού Πορτοκαλιού ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρότρυνε τους τραπεζίτες να μην διστάσουν να βγάλουν σε πλειστηριασμούς τα ακίνητα της πλουτοκρατίας όχι μόνο για στεγαστικά αλλά και για επιχειρηματικά δάνεια.
Ήδη οι τράπεζες δίνουν στη δημοσιότητα (ιστότοπος Capital.gr) συγκεκριμένα παραδείγματα πλειστηριασμών που πρόκειται να γίνουν το προσεχές διάστημα και τα οποία αφορούν σε δάνεια που έχουν να πληρωθούν τουλάχιστον εδώ και 2 χρόνια.
Ενδεικτικά αναφέρουν:
– Τριώροφο κτίριο γραφείων στην Κέρκυρα, 730 τετραγωνικών μέτρων με αρχική τιμή πλειστηριασμού 2.900.000 ευρώ. Η συνολική οφειλή του πιστούχου είναι 3.000.000 ευρώ.
– Μεζονέτα υπό κατασκευή, 930 τετραγωνικών μέτρων στην Κηφισιά με αρχική τιμή πλειστηριασμού 1.200.000 ευρώ για συνολική οφειλή του πιστούχου 1.800.000 ευρώ.
– Μεζονέτα στη Νέα Ερυθραία, 711 τ.μ., με αρχική τιμή πλειστηριασμού 1.100.000 ευρώ. Η συνολική οφειλή του πιστούχου ανέρχεται σε 210.000 ευρώ.
– Διώροφη κατοικία στο Παλαιό Ψυχικό, 320 τετραγωνικών, με αρχική τιμή πλειστηριασμού 720.000 ευρώ, για συνολική οφειλή του πιστούχου 530.000 ευρώ.
Ανήκουν άραγε αυτά τα ακίνητα σε μέλη της εγχώριας ελίτ η μήπως αυτή παραμένει ασφαλώς στεγανοποιημένη;
Oι πλειστηριασμοί αφορούν και σε επιχειρηματικά δάνεια που έχουν μετατραπεί σε καταθέσεις στην Ελβετία και αλλού ενώ οι εταιρίες χρεοκόπησαν.
Πριν ακόμη ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνει πρωθυπουργός σε μία παλαιότερη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά θα μιλούσε για τους Έλληνες ολιγάρχες:
Σας μεταφέρουμε τον ακριβές απόσπασμα από την συνέντευξη γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία:
ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Εσείς, δηλαδή, για παράδειγμα, σε αυτές τις περίφημες περιπτώσεις που υπάρχουν επιχειρηματίες οι οποίοι χρωστάνε πολλά στην Ελλάδα και έχουν πολλά λεφτά αποδεδειγμένα έξω, τι θα κάνετε; Ποια είναι η θέση σας;
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Που χρωστάνε πολλά τι εννοείτε;
ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Χρωστάνε πολλά σε δάνεια εδώ στην Ελλάδα και έχουν πολλά έξω σε καταθέσεις. Δεν είναι λίγοι από ότι αντιλαμβάνομαι.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κοιτάξτε, βλέπουμε ας πούμε το ζήτημα των πλειστηριασμών. Υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι πρέπει να προχωρήσουν πλειστηριασμοί όχι μόνο στην πρώτη κατοικία αλλά και σε εξοχικά σπίτια στη Μύκονο επιχειρηματιών οι οποίοι λήστεψαν τις εταιρίες τους και έχουν τα λεφτά τους έξω και οι οποίοι είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές; Έχετε καμιά αμφιβολία ότι δεν ξέρουν οι τράπεζες ποιοι είναι αυτοί; Να κάνουν τη δουλειά τους και να κοιτάξουν να εισπράξουν ότι παραπάνω μπορούν και να μην τα φορτώσουν αυτά στην πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου. Τα νομικά εργαλεία υπάρχουν πια.
Και να αναλάβουν και οι διοικήσεις των τραπεζών τις ευθύνες τους για αυτό το οποίο πρέπει να γίνει. Να μην κρύβονται και αυτές πίσω από τη δυσκολία του εγχειρήματος. Διότι, αν δεν καθαρίσει αυτό το χαρτοφυλάκιο των προβληματικών δανείων – κυρίως των επιχειρηματικών δανείων, γιατί εκεί είναι το μεγάλο πρόβλημα, μη χάνεστε, δεν είναι στα στεγαστικά δάνεια – κανείς δεν ενδιαφέρεται σήμερα πραγματικά να κάνει πλειστηριασμούς, αυτή είναι η πραγματικότητα.Τα επιχειρηματικά δάνεια είναι το μεγάλο πρόβλημα. Επί μιας δικής μας Κυβέρνησης θα φροντίσουμε να υπάρχει ένα πλέγμα κινήτρων και αντικινήτρων που να ξεκαθαρίσει αυτό το πρόβλημα πολύ σύντομα.
Είναι Δεκέβριος του 2012.
Εχουν περάσει δύο χρόνια Μνημόνια και η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στην καρδιά της καταιγίδας.
Στο γερμανικό περιοδικό Stern δημοσιεύεται το περίφημο άρθρο για τα «πανίσχυρα οικονομικά τζάκια» της χώρας μας με τίτλο «Μονοπώλιο των εκατομμυριούχων»
Το άρθρο υποστηρίζει ότι εδώ και πολλές γενιές 2.000 οικογένειες διαμόρφωσαν το υπάρχον σύστημα και αποκόμισαν τεράστια κέρδη.
Ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Σεραφείμ Σεφεριάδης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συγκρίνει την αθηναϊκή ολιγαρχία με την ιταλική μαφία: «έχει παντού τους ανθρώπους της: έναν αδελφό στην Αριστερά, έναν στη Δεξιά, έναν στο δημαρχείο και έναν εντός της εκκλησίας. Οι ζάμπλουτοι Έλληνες εξαγοράζουν τους πολιτικούς μέσω της χρηματοδότησης των εκλογικών τους αγώνων. Η εξουσία που ασκούν μέσω των μίντια τούς καθιστά απρόσβλητους».
Tο άρθρο έκανε αναφορά και στις αποκαλύψεις μέσω του Wikileaks που έκανε επίσης αναφορά σε ομάδα Ελλήνων μεγιστάνων:
«Μια τηλεγραφική είδηση που έφτασε σε μας από την Αμερική μέσω του Wikileaks, αναφέρει ότι «μια μικρή ομάδα επιχειρηματικών μεγιστάνων έχει συνδεθεί με την πολιτική μέσω βαθμών συγγενείας, γάμων ή και διαζυγίων. Οι σχέσεις αυτές είναι πολυπλοκότερες από τις αντίστοιχες σχέσεις μεταξύ των θεών στην ελληνική μυθολογία». Ακόμη πιο δραστικά το εξέφρασε ο Κώστας Καραμανλής, ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, όταν εξαπέλυσε ύβρεις κατά της διαφθοράς ενώπιον φίλων του κόμματος του: «Το πρόβλημα αυτής της χώρας είναι αυτοί οι νταβατζήδες και οι πολυεθνικές τους που ελέγχουν το σύνολο του πολιτικού βίου».
«Όπως όμως ισχυρίζεται ο Σάββας Ρομπόλης, καθηγητής οικονομικών κοινωνικής πολιτικής του Τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο «είναι σχεδόν αδύνατον να αποδειχτούν οι παράνομες ραδιουργίες των ολιγαρχικών δυνάμεων […] Δεν είναι μόνον που έχουν παντού τους ανθρώπους τους. Οι νόμοι έχουν γραφτεί εδώ και πολλές γενιές γι’ αυτούς. Δεν χρειάζεται καν να εξαπατήσουν την εφορία αφού απαλλάσσονται ούτως ή άλλως από τους φόρους». Κάθε χρόνο η Βουλή ανακοινώνει -όπως άλλωστε και το 2012- φοροαπαλλαγές για τους μεγαλοεφοπλιστές. Διότι αυτοί απειλούν με απόσυρση του στόλου τους και τη διακίνησή του κάτω από άλλη σημαία. Βέβαια, επισήμως δεν υπάρχουν κανενός είδους συνδέσεις μεταξύ των ολιγαρχικών και των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, ούτε συναντήσεις και αποδεικτικές φωτογραφίες.
Στη μαρίνα του Φλοίσβου όμως, τη μεγαλύτερη της Αθήνας, όπου αγκυροβολούν ακόμη και θαλαμηγοί 100 μέτρων «μπορεί κανείς να δει όλους τους πολιτικού μας», όπως αφηγείται ο πρώην φύλακας του λιμανιού Μάκης Νάστατος, ιδίως «όταν κατά τα Σαββατοκύριακα τα μεγάλα πάρτυ ανάβουν για τα καλά».
«Όλες οι προσπάθειες που έγιναν για να φέρουν την ελληνική ολιγαρχία στο τραπέζι της συζήτησης για τη σωτηρία της χώρας, απέτυχαν. «Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χρήμα, εξουσία ή τα μίντια με το μέρος τους, αμύνονται κατά των μεταρρυθμίσεων», παραπονιόταν ο πρώην πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου.
Κάποτε επισκέφθηκε μια αποστολή μεγάλων εφοπλιστών το γραφείο της Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Αθήνα. «Σκεφτήκαμε ότι θέλουν να βοηθήσουν», αφηγούνταν ένας δημόσιος υπάλληλος. Όμως αυτοί έκαναν μόνον παράπονα για την υψηλή φορολόγηση και την υπερβολική νομική ρύθμιση. Αισθάνονταν ότι καταδιώκονται από το κράτος. Συμπεριφερόντουσαν σαν δωρητές που ζητούσαν πίσω ότι είχαν χαρίσει λόγω πτωχισμού».
