Tρίτη 11 Απριλίου 2023
Οι φλόγες του πολέμου απειλούν για μία ακόμη φορά τη ταραγμένη σχέση του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους λίγα 24ωρα μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα που στοίχισαν τις ζωές της Lucy Dee η οποία πέθανε από τα τραύματά της, τρεις μέρες μετά την τρομοκρατική επίθεση που σκότωσε τις 2 κόρες της Rina και Maia και του 35χρονου Ιταλού δικηγόρου Alessandro Parini από τη Ρώμη.
Aπό τον Βασίλη Μπόνιο
Οι δύο αδερφές πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν σε τρομοκρατική επίθεση στη Δυτική Όχθη στις 7 Απριλίου 2023. Η μητέρα τους, που τραυματίστηκε σοβαρά στην επίθεση, πέθανε στις 10 Απριλίου 2023.
«Δυστυχώς, παρά τις επίμονες προσπάθειες, λόγω του σοβαρού τραυματισμού της, η ιατρική ομάδα αναγκάστηκε να δηλώσει τον θάνατό της Lucy (Lucianne) Dee σήμερα», ανέφερε το ιατρικό κέντρο Hadassah Ein Kerem στην Ιερουσαλήμ.
«Τα μέλη της οικογένειας ευχαρίστησαν θερμά την ομάδα του Hadassah που έκανε ό,τι ήταν δυνατό για να σώσει τη Lucy και δεν τα παράτησε μέχρι τις τελευταίες της στιγμές», ανέφερε το νοσοκομείο σε δήλωση.
Πρόσθεσε ότι η οικογένεια Dee είχε αποφασίσει να δωρίσει τα όργανα της Lucy, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για να σώσουν τις ζωές άλλων.
Από αριστερά η Lucy Dee με τις κόρες της Rina και Maia.
O 35χρονος Ιταλός δικηγόρος Alessandro Parini σκοτώθηκε στη διάρκεια της τρομοκρατικής επίθεση στη παραλιακή οδό Kaufmann, του Τel Aviv το βράδυ της Παρασκευής. Σύμφωνα με την αστυνομία ο τρομοκράτης πραγματοποίησε επίθεση με αυτοκίνητο και επιχείρησε να ανοίξει πυρ στην οδό Kaufmann, αφήνοντας τα ίχνη της σφαγής κατά μήκος αρκετών εκατοντάδων μέτρων και στο παρακείμενο πάρκο Charles Clore, έναν δημοφιλή παραθαλάσσιο χώρο περιπάτου.
Το En Hod, το Αyn Hawd και η νεαρή Ελληνίδα-Εβραία παραγωγός ντοκιμαντέρ Astar Goldberg
Στο δρόμο προς τη Χάιφα βρίσκεται το Ein Hod, ένα χωριό καλλιτεχνών σε έναν λόφο, στους πρόποδες του όρους Carmel με θέα στην ακτή της Μεσογείου, την πόλη Atlit και ένα αρχαίο φρούριο των σταυροφόρων του 12ου αιώνα. Μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας η περιοχή εγκαταλείφθηκε και έμεινε ερειπωμένη. Στη δεκαετία του ’50, μια ομάδα καλλιτεχνών με επικεφαλής τον καταξιωμένο καλλιτέχνη Dada Marcel Janco αποφάσισε ότι το Ein Hod θα ήταν ένα μέρος όπου θα μπορούσαν να εργαστούν, να χτίσουν στούντιο και εργαστήρια και να δημιουργήσουν ένα δημιουργικό περιβάλλον για την τέχνη και την καλλιτεχνική εκπαίδευση. Το όνειρο των ιδρυτών έτρεξε στη σκληρή πραγματικότητα εκείνων των ημερών.
Mερικές εκατοντάδες μέτρα από το En Hod βρίσκεται το αδελφάκι του, το χωριό Αyn Hawd που κατοικείται από Άραβες.
Τις σχέσεις των κατοίκων διαπερνά σαν ηλεκτρικό ρεύμα το άκουσμα μίας ακόμη έντασης ανάμεσα στους δύο λαούς καθώς η 3η γενιά, οι νέοι άνθρωποι αναζητούν αυτά που τους ενώνουν σε μια προσπάθεια να θεραπεύσουν αυτά που τους χωρίζουν.
Το 2010 οι φλόγες της πυρκαγιάς που ξέσπασε στο En Hod περικύκλωσαν το σπίτι του Ed Sernoff σε αυτό το χωριό των Ισραηλινών καλλιτεχνών στους λόφους Carmel κοντά στο βόρειο λιμάνι της πόλης της Χάιφα. γλείφοντας μια γωνία της πέτρινης κατασκευής και ραγίζοντας ένα παράθυρο αλλά κατά τα άλλα αφήνοντάς το ανέπαφο.
Από το ισραηλινό αραβικό χωριό Ayn Hawd σε έναν κοντινό λόφο, ο Zakaria Abu al-Hija κοίταξε τις στέγες του Ein Hod, το χωριό που ο πατέρας του και άλλοι συγγενείς του διέφυγαν ή εκδιώχθηκαν κατά τη διάρκεια του αραβο-ισραηλινού πολέμου του 1948 όταν ιδρύθηκε το Ισραήλ, και στο οποίο δεν επετράπη να επιστρέψει η οικογένεια.
Οι περισσότεροι από τους αρχικούς Άραβες κατοίκους του σημερινού En Hod έγιναν πρόσφυγες, σε καταυλισμούς προσφύγων στην πόλη Τζενίν της Δυτικής Όχθης ή στην Ιορδανία. Ωστόσο, ο κ. Abu al-Hija λέει ότι όσοι έμειναν και έγιναν Ισραηλινοί πολίτες έχουν καλές σχέσεις με τους Εβραίους γείτονές τους στην αποικία των καλλιτεχνών εδώ όπου η φονική πυρκαγιά που ξέσπασε τότε και μαίνονταν για τέσσερις ημέρες δεν έκανε διάκριση μεταξύ Άραβας και Εβραίος.
«Πονάει όλους μας που κάηκε το Ein Hod», είπε ο κ. Abu al-Hija, «ανεξάρτητα από το ποιος μένει εκεί».
Ενώ περισσότερα από δώδεκα σπίτια στο Ein Hod υπέστησαν σοβαρές ζημιές, το Ayn Hawd γλίτωσε από την κόλαση που σκότωσε 43 ανθρώπους ανάμεσά τους δόκιμους των σωφρονιστικών υπηρεσιών, αστυνομικούς και έναν Ισραηλινό έφηβο που προσφέρθηκε εθελοντικά να βοηθήσει, ενώ κατέστρεψε ένα από τα πιο όμορφα δάση του Ισραήλ.
Η ιστορία μας συνεχίζεται κάπως έτσι…
Η νεαρή Ελληνίδα Εβραία Astar Goldberg, είναι ήδη μία καταξιωμένη παραγωγός ντοκιμαντέρ στο Ισραήλ. Η Αstar μεγάλωσε στο Ein Hod, εδώ όπου κατοικούσε με την μητέρα της Myriam, τον πατέρα της Dror, τον αδελφό της Omer και την αδελφή της Τair.
Η Αstar ήταν μόλις 17 χρόνων όταν αποφάσισε να γυρίσει το ντοκιμαντέρ «Road 7111» που κατέγραψε συναντήσεις μεταξύ κοριτσιών από το Ein Hod και του Ayn Hawd όπου συναντήθηκα για πρώτη φορά.
Το αποτέλεσμα της δουλειάς του 17χρονου κοριτσιού είναι συγκλονιστικό ενώ άξιο αναφοράς το γεγονός ότι κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη των Αράβων συνομιλήκων γειτόνων της οι οποίοι άνοιξαν τα σπίτια τους στην Astar και δέχθηκαν να μιλήσουν στην κάμερα.
Σήμερα στα 30 της χρόνια η Astar έχει ήδη ένα ζηλευτό βιογραφικό. Η Astar μεταξύ άλλων εργάστηκε στο Peres Center for Peace στο αθλητικό τμήμα που είχε σαν στόχο να φέρει κοντά Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους, Εβραίους και Άραβες, ώστε να μπορούν να γνωριστούν σε ένα θετικό περιβάλλον.
Σπούδασε σε διεθνές κολέγιο στη Νορβηγία, όπου φοιτούν 200 φοιτητές από 90 διαφορετικές χώρες. Το κολέγιο εκτιμά την ισότητα, την ανεκτικότητα και την ειρήνη. Από εδώ η Astar ολοκλήρωσε τις σπουδές της με πλήρες διεθνές απολυτήριο λυκείου στα αγγλικά.
-Αυτά τα δύο χρόνια συμμετείχα σε δραστηριότητες και καθιέρωσα διάφορα έργα. Πήρα ένα μάθημα πρώτων βοηθειών σε βάθος, 3 ώρες την εβδομάδα από τον Ερυθρό Σταυρό, και έτσι παρείχα τις πρώτες βοήθειες σε φοιτητές.
Δημιούργησα ένα έργο μαζί με έναν φίλο από τη Ναμπλούς, το οποίο επιτρέπει στους μαθητές να παρακολουθήσουν ντοκιμαντέρ για την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση που συζητείται.
Κάλεσα έναν επιζώντα του Ολοκαυτώματος από τη Σουηδία στο κολέγιο για να πει την προσωπική του ιστορία, η οποία απαιτούσε συντονισμό με το κολέγιο, προετοιμασία και δημοσίευση των φοιτητών.
Η συμμετοχή της σε παραγωγές και ντοκιμαντέρ είναι εντυπωσιακή.
>
Astar Goldberg
Producer, Astar Goldberg
Astar is involved for the past 7 years in social- educational change making work as well as film making. She has worked for Peres Center for Peace as a Project Manager in the Sports Department, aiming to bring together Israelis and Palestinians, Jews and Arabs, so that they can get to know each other in a positive environment.
From a young age she has been involved in diverse educational environment, Studying at an international college in Norway, where 200 students from 90 different countries study. The college values equality, tolerance and peace.
Starting in 2012 until today, Astar is part of the producers program at Sam spiegel film school (class of ’18), where she produced successful short films such as :
“Heros” by Yair Agmon, Sam Spiegel.
“Heaven of Hebron” by Students from Germany.
“Sister” film directed by Michal Gesner, Sam Spiegel, premiered in Tribecca film festival 2017
In the past summer Astar was the main Line producer at the project Jerusalem Film Workshop, initiated by Green Productions. Producing six weeks of intense documentary workshop for twenty film students from all around the world, who came to make short films about Jerusalem.
These days she is working as a projects manager at the new fund for cinema and TV
She is also producing a decomentry long film.
To Koυρδιστό Πορτοκάλι στο Εin Hod
To Ein Hod είναι το Χωριό των Καλλιτεχνών στο Ισραήλ.
Βρίσκεται στην καρδιά του δάσους Carmel, ακριβώς νότια της πόλης της Haifa.
Πρόκειται για ένα υπέροχο χωριό με μικρά καταπράσινα δρομάκια, εκπληκτική θέα και πολλές μικρές γκαλερί τέχνης, κυρίως μέσα στα σπίτια των κατοίκων.
Μια επίσκεψη στο Ein Hod περιλαμβάνει περπάτημα σε γραφικούς δρόμους γεμάτους με γκαλερί και σπίτια τεχνιτών, απολαμβάνοντας εντυπωσιακή θέα και ίσως ακόμη και ένα εργαστήριο.
Αυτό που κάνει το Ein Hod ξεχωριστό είναι η συμμετοχή των καλλιτεχνών – τελικά, πόσο συχνά μπορείτε να συνομιλήσετε με έναν καλλιτέχνη στο σπίτι του για το έργο που μόλις δημιούργησε.
Το μοναδικό καφενείο του χωριού ανήκει στον Yanoo Kies o οποίος λατρεύει την Ελλάδα.
Η μεγαλύτερη όμως έκπληξη για μας είναι ότι εδώ συναντήσαμε την εξαιρετική Μιμή από τη Θάσο η οποία εργάζεται στο περίφημο Πανεπιστήμιο της Haifa.
Το Ein Hod έγινε χωριό καλλιτεχνών το 1953 με πρωτοβουλία του Marcel Janco, ενός διάσημου καλλιτέχνη του κινήματος Dada που οργάνωσε μια διαφορετική ομάδα καλλιτεχνών και τεχνιτών για να εγκατασταθούν ανάμεσα στα αρχαία πέτρινα σπίτια του χωριού.
Σήμερα, ένα μεγάλο ποσοστό από τους 500 κατοίκους του Ein Hod είναι καλλιτέχνες που ποικίλλουν από ζωγράφους, αγγειοπλάστες και γλύπτες έως συγγραφείς, ποιητές και θεατρικούς συγγραφείς. Πολλά από αυτούς ανοίγουν τα σπίτια τους στο κοινό (ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες) για να επιδείξουν τις δημιουργίες τους.
Εκτός από την προβολή και την αγορά έργων τέχνης, οι κάτοικοι του Ein Hod διοργανώνουν εργαστήρια και εκπαιδευτικές δραστηριότητες για όσους θέλουν να πάνε ένα βήμα παραπέρα.
Στο κέντρο του χωριού βρίσκονται δύο αξιόλογες στοές. Το πρώτο είναι η κοινοτική γκαλερί του Ein Hod, όπου πολλοί από τους κατοίκους του χωριού παρουσιάζουν τη δουλειά τους, είτε συμπληρωματικά είτε αντί, ανοίγοντας τα σπίτια τους στο κοινό. Ένα τεράστιο αποθετήριο τέχνης ποικίλων διαφορετικών στυλ.
Το δεύτερο είναι το Μουσείο Janco-Dada που παρουσιάζει τα έργα του Marcel Janco, του ιδρυτή του Ein Hod.
Εκτός από την εικαστική τέχνη, το χωριό διαθέτει ένα μεγάλο πρόγραμμα μουσικής και ακουστικών τεχνών: Το Gertrud Kraus House χορηγεί κάθε δύο εβδομάδες συναυλίες μουσικής δωματίου και διαλέξεις προσκεκλημένων, ενώ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, το υπαίθριο αμφιθέατρο φιλοξενεί παραστάσεις λαϊκής μουσικής και ελαφριάς ψυχαγωγίας. Επιπλέον, η κεντρική πλατεία του χωριού φιλοξενεί δωρεάν υπαίθριες συναυλίες τζαζ όλο το χρόνο τα Σάββατα.
— Clockwork Orange Magazine (@kportocali) May 24, 2022
Οσο βρισκόμαστε εδώ παρακολουθήσαμε την εμφάνιση του Ισραηλινού Νadav Dagon, μια βραδιά ηλεκτρονικής μουσικής την οργάνωση και την παραγωγή της οποίας είχε η Hagit-photo.
Ανάμεσα στους καλλιτέχνες της επιβίωσης και το αδεσποτάκι της φωτογραφίας μας, o Rocky, που όταν κλείνει το καφενείο του Ein Hod παίρνει σβάρνα τα bar (ένα είναι) και τις ταβέρνες (δύο είναι).
