Tετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2026
Γιατί ο εβραικός λαός και ιδιαίτερα ο λαός του Ισραήλ αποτελεί μόνιμο στόχο αιώνων του ευγονισμού ο οποίος χαρακτηρίζει μέλη των δυναστειών του deep state;
Γιατί απλά το Ισραήλ αποτελεί τις Θερμοπύλες της Δύσης απέναντι στους σχεδιασμούς του deep state για την παγκόσμια διακυβέρνηση σε μόλις 1 δις πληθυσμό με τους κοστοβόρους και σκεπτόμενους Χριστιανούς και Εβραίους υπό αφανισμό.
Βy Ian Ford
Για τις ανάγκες της Επιχείρησης Γενοκτονίας Χριστιανών και Εβραίων έχουν συσταθεί σχεδόν όλες οι ιδιωτικές εταιρίες του deep state υπό την αιγίδα και το άλλοθι του Διεθνούς, του Παγκόσμιου, της Ένωσης. Οι καταιγιστικές αποκαλύψεις με επίκεντρο την συγκάλυψη της προέλευσης της planδημίας COVID αποκαλύπτουν τον ρόλο της CIA, του NATO, της E.U, του WHO-ΠΟΥ, του ΟΗΕ, του Διεθνούς Δικαστηρίου, etc στη παγκόσμια στρατιωτική επιχείρηση Γενοκτονίας COVID-19 με την σχετική παγκόσμια προπαγάνδα τρόμου από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και τις διαρκείς επιχειρήσεις Μαύρου Κύκνου στο εσωτερικό των χωρών ώστε να παραλύσει κάθε αντίδραση των πληθυσμών. Στην χώρα μας τέτοιου είδους Επιχειρήσεις έλαβαν χώρα στο Μάτι, τα Τέμπη, τον Θεσσαλικό Κάμπο, τις Πυρκαγιές -με την πιο πρόσφατη εκείνη στο Πόρτο Γερμενό-τον σφαγιασμό των 80.000 και πλέον αιγοπροβάτων και πάει λέγοντας.
Το deep state φρόντισε πολύ νωρίς να ελέγχει κάθε κρίσιμη ανθρώπινη δραστηριότητα όπως η Υγεία, η Εκπαίδευση ακόμη και η Τέχνη. Ειδικά η Μοντέρνα Τέχνη απετέλεσε ένα πολιορκητικό κριό απέναντι στην δυτική οικογένεια με στόχο την απαξίωσή της. Έτσι οι “καλλιτέχνες” τα έργα των οποίων απαξίωναν την δυτική οικογένεια του American Dream και τα θρησκευτικά-πολιτιστικά συμβολά της έβλεπαν τις μετοχές τους να εκτοξεύονται. Το μίσος κατά της δυτικής οικογένειας με το άλλοθι της Τέχνης και ο αντισημιτισμός έχτιζε καριέρες-δείτε τι συμβαίνει με τα σκουπίδια του Hollywood. Tις τελευταίες ώρες λοιπόν μία είδηση θέλει τον αντισημίτη σχεδιαστή μόδας John Galliano να αποχωρεί από την έκθεση της MET εν μέσω αυξανόμενων αντιδράσεων για τον αντισημιτισμό.
Μόνο που κανείς δεν στέκεται στο αυτονόητο ερώτημα,
-Γιατί το ΜΕΤ θα έπρεπε να επιλέξει τον Galliano;
Hmmm…Οπως συμβαίνει και με τον έκρυθμο αντισημιτισμό των διάσημων Αμερικανικών Πανεπιστημίων, εάν αναρωτιέστε το γιατί αναζητήστε τους χορηγούς τους>
Πάμε λοιπόν να δούμε τα στοιχεία για την παρουσία του John Galliano Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης [Metropolitan Museum of Art].
Ο John Galliano αποσύρθηκε από μια προγραμματισμένη έκθεση του έργου του στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης [Metropolitan Museum of Art], σε απάντηση σε μια ταχέως κλιμακούμενη διαμάχη σχετικά με την απόφαση του μουσείου να τιμήσει τον σχεδιαστή μόδας, παρά το ιστορικό του σε αντισημιτικά και ρατσιστικά σχόλια.
Ο Galliano δήλωσε τη Δευτέρα ότι, μετά από συζητήσεις με το MET και άλλους εμπλεκόμενους στην έκθεση, αποφάσισε ότι ήταν καλύτερο η έκθεση να μην πραγματοποιηθεί «αυτή τη στιγμή». Είπε ότι παραμένει υπεύθυνος για τον πόνο που προκάλεσαν τα προηγούμενα λόγια του, ιδιαίτερα προς τους Εβραίους και τους Ασιάτες, και αναγνώρισε ότι μια έκθεση που τιμά το έργο του θα μπορούσε να είναι επώδυνη για ορισμένους. Το Μητροπολιτικό Μουσείο-Metropolitan Museum δήλωσε ότι συμφωνεί με την απόφασή του.
Η ανατροπή ήρθε λιγότερο από ένα μήνα αφότου το Μητροπολιτικό Μουσείο ανακοίνωσε ότι ο Galliano θα ήταν το θέμα της έκθεσης του 2027 Costume Institute exhibition, μια σπάνια τιμή που θα τον έκανε μόνο τον τρίτο εν ζωή σχεδιαστή που θα είχε ατομική έκθεση εκεί.
Η έκθεση επρόκειτο να ανοίξει σε συνδυασμό με το Met Gala, μια από τις μεγαλύτερες ετήσιες πολιτιστικές και διασημότητες εκδηλώσεις της Νέας Υόρκης.
Η αντίθεση στην έκθεση φάνηκε να αυξάνεται σταθερά τις τελευταίες εβδομάδες. Η πρώιμη δημόσια αντίδραση προήλθε από την Dana Thomas,, βιογράφο του Galliano, η οποία έγραψε σε ένα δοκίμιο φιλοξενούμενου στους New York Times στις 6 Αυγούστου ότι το Μητροπολιτικό Μουσείο είχε κάνει ένα σοβαρό λάθος επιλέγοντας να τον τιμήσει. Η κριτική στη συνέχεια διευρύνθηκε, με τους Εβραίους ηγέτες, τους δωρητές μουσείων και τους πολιτικούς της Νέας Υόρκης να προτρέπουν δημόσια το μουσείο να επανεξετάσει.
Εκείνοι που επέκριναν την έκθεση ήταν η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου της Νέας Υόρκης, Julie Menin, η οποία χαρακτήρισε την απόφαση εξαιρετικά επώδυνη για τους Εβραίους Νεοϋορκέζους. Η εξέχουσα δωρήτρια του Μητροπολιτικού Μουσείου, Alice Tisch περιέγραψε την προγραμματισμένη έκθεση ως «ξέπλυμα», σύμφωνα με τους Times.
Η ανατροπή αποτελεί επίσης ένα πισωγύρισμα για την Anna Wintour, την επικεφαλής περιεχομένου του Condé Nast και την κινητήρια δύναμη πίσω από το Met Gala. Υπερασπιζόταν τον Galliano για δεκαετίες και ήταν μεταξύ των προσωπικοτήτων του Μητροπολιτικού Μουσείου που συνδέονταν στενότερα με την παρουσίαση της έκθεσης στο μουσείο.
Η διαμάχη περιπλέκεται από το γεγονός ότι ορισμένοι εξέχοντες ραβίνοι είχαν συναντηθεί με τον Galliano πριν από την ανακοίνωση της έκθεσης και είχαν φύγει πιστεύοντας ότι η μετάνοιά του ήταν ειλικρινής, όπως ανέφερε το JTA νωρίτερα αυτόν τον μήνα.
Ο Ραβίνος Rick Jacobs, πρόεδρος της Union for Reform Judaism, δήλωσε ότι ο Galliano είχε δείξει την απαραίτητη μεταμέλεια για να κερδίσει την επιστροφή του στον κόσμο της μόδας. Ο Rabbi Joshua Davidson της Συναγωγής Emanu-El, μιας Μεταρρυθμιστικής συναγωγής στη Νέα Υόρκη, δήλωσε επίσης ότι ήταν πεπεισμένος από τις δηλώσεις μεταμέλειας του Galliano και τις προσπάθειές του να ενημερωθεί για τον Ιουδαϊσμό και το Ολοκαύτωμα. Κανένας από τους δύο ραβίνους δεν υποστήριξε την απόφαση του Μητροπολιτικού Μουσείου να τιμήσει τον Galliano. Αντίθετα, και οι δύο είπαν στο μουσείο ότι αν προχωρήσει, είχε την ευθύνη να καταστήσει την αντισημιτική συμπεριφορά του Galliano και τα μαθήματα της μετάνοιάς του σαφές μέρος της έκθεσης.
Αυτή η διάκριση αντικατοπτριζόταν στα αρχικά σχέδια του Μητροπολιτικού Μουσείου. Ο Andrew Bolton [Costume Institute’s curator], επιμελητής του Ινστιτούτου Κοστουμιών, δήλωσε ανακοινώνοντας την έκθεση ότι θα ασχοληθεί με την αντισημιτική και αντιασιατική συμπεριφορά του Galliano , καθώς και με την απόλυσή του από τον Dior, μια καταδίκη για ρητορική μίσους στη Γαλλία και την επακόλουθη μεταχείρισή του για εθισμό και δημόσια αναγνώριση των πράξεών του.
Ο Galliano απολύθηκε από τον Dior το 2011, καταδικασμένος για ρητορικής μίσους
Ο Galliano, ένας από τους πιο διάσημους σχεδιαστές στον κόσμο, απολύθηκε από τον Christian Dior το 2011, μετά την εμφάνιση ενός βίντεο που τον έδειχνε να επαινεί τον Χίτλερ και να κάνει αντισημιτικά σχόλια σε μια ειρωνεία σε ένα καφέ του Παρισιού, και να απευθύνει μια αντι-ασιατική προσβολή στο σύντροφο μιας Εβραίας γυναίκας. Ένα γαλλικό δικαστήριο τον καταδίκασε για δημόσιες προσβολές με βάση τη φυλή, τη θρησκεία και την εθνικότητα.
Αφού ξεκίνησε θεραπεία για κατάχρηση ουσιών, ξεκίνησε μια διαδικασία αποκατάστασης και τελικά επέστρεψε στη βιομηχανία της μόδας. Ο Abraham Foxman, τότε εθνικός διευθυντής της Ένωσης κατά της Δυσφήμισης [Anti-Defamation League-ADL], συναντήθηκε κατ’ ιδίαν με τον Galliano επανειλημμένα. Το 2013 η ADL δήλωσε ότι ο Galliano είχε δείξει «αληθινή μεταμέλεια».
Μετά την αρχική ανακοίνωση της έκθεσης, ο Jonathan Greenblatt, Διευθύνων Σύμβουλος και εθνικός διευθυντής της ADL, σημείωσε ότι ο οργανισμός «είχε αποδεχτεί προ πολλού τη συγγνώμη του», αλλά πρόσθεσε ότι κατανοούσε «γιατί ορισμένοι Εβραίοι μπορεί να αμφισβητούν την απόφαση να συμπεριληφθεί το έργο του Galliano σε μια έκθεση, δεδομένης της μαζικής αύξησης του αντισημιτισμού τα τελευταία χρόνια». Διαφήμιση
Σε δήλωσή του τη Δευτέρα, ο Greenblatt φάνηκε να υιοθετεί μια πιο σκληρή γραμμή χαιρετίζοντας την αποχώρηση του Galliano.
«Με τον αντισημιτισμό σε επίπεδα κρίσης, η τιμή του John Galliano από το Met αυτή τη στιγμή ήταν λανθασμένη, και ακόμη και ο Galliano τελικά αναγνώρισε τι έπρεπε να είχε κάνει το Met από την αρχή», έγραψε ο Greenblatt στο X/Twitter. «Αυτή ήταν η λάθος κίνηση σε λάθος στιγμή. Ο χρόνος μετράει».
Η αποχώρηση του Galliano αφήνει το Met χωρίς την προγραμματισμένη έκθεση του Ινστιτούτου Κοστουμιών την άνοιξη του 2027-2027 Costume Institute exhibition. Το μουσείο δήλωσε ότι οι πληροφορίες σχετικά με μια έκθεση αντικατάστασης και το Met Gala του 2027 θα ανακοινωθούν αργότερα.
Ποιοί όμως είναι οι χορηγοί του MET και γιατί έως το πάρα 5′ οι επικεφαλής του είχαν προκρίνει την Έκθεση του Galliano;
Βρισκόμαστε στο 1924 όταν οι Νew York Times της εποχής θα δημοσίευαν το άρθρο που ακολουθεί>
ROCKEFELLER GIVES MILLION TO MUSEUM; Metropolitan Announces Unconditional Donation of Stock by John D. Jr.
Ο ROCKEFELLER ΔΩΡΙΖΕΙ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ. Το Metropolitan ανακοινώνει άνευ όρων δωρεά μετοχών του John D. Jr.
John D Rockefeller Jr (right) is shown with his father in 1925, 1925. After his graduation from Brown University in 1897, the son became involved in the philanthropic movement started by his father and later served as first president of the Rockefeller Foundation. (Photo by PhotoQuest/Getty Images)
Οι τρέχουσες τιμές καθορίζουν μια αξία περίπου 63 δολαρίων ανά μετοχή για τη μετοχή. Η δωρεά του Rockefeller είναι 16.000 μετοχές, οι οποίες θα αντιπροσώπευαν 1.008.000 δολάρια. Το μέρισμα της μετοχής είναι 50 cents ανά τρίμηνο, ή 2 δολάρια ετησίως. Σε βάση μερίσματος, η δωρεά θα απέφερε έσοδα 32.000 δολαρίων ετησίως για το ίδρυμα.Ο κ. Rockefeller δεν έθεσε όρους για τη δωρεά του. Σε επιστολή προς τους διαχειριστές, ήλπιζε ότι θα τους φαινόταν συνετό να προσθέσουν τη δωρεά στο κληροδότημα του ιδρύματος και να χρησιμοποιήσουν μόνο τα έσοδα. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι μια ψήφος τεσσάρων πέμπτων των διαχειριστών θα μπορούσε να εγκρίνει τη χρήση του κεφαλαίου ή οποιουδήποτε μέρους αυτού για εταιρικούς σκοπούς.Κείμενο της Επιστολής Rockefeller
Η επιστολή του κ. Rockefeller ακολουθεί>
26 Broadway, Νέα Υόρκη, 20 Δεκεμβρίου 1924.
Αγαπητέ κ. de Forest: Πριν από λίγο καιρό, με την ευγενική σας συνεργασία, έκανα μια μελέτη για τις δραστηριότητες και τα επιτεύγματα του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης. Αυτή η μελέτη επιβεβαίωσε μόνο την άποψή μου σχετικά με την αξία του Μουσείου για την κοινότητα και τις ευκαιρίες που βρίσκονται μπροστά του.
Ως εκ τούτου, μου δίνει χαρά να συνεισφέρω στα κεφάλαια του Μουσείου δεκαέξι χιλιάδες (16.000) μετοχές του μετοχικού κεφαλαίου της Standard Oil Company of California. Ελπίζω ότι θα φανεί συνετό στους διαχειριστές να προσθέσουν αυτή τη δωρεά στο μόνιμο κληροδότημά τους και να χρησιμοποιήσουν τα έσοδα για οποιεσδήποτε από τις τρέχουσες ανάγκες του Μουσείου.
Μάλιστα, θα συνιστούσα έντονα την υιοθέτηση μιας τέτοιας πορείας. Ταυτόχρονα, αντιλαμβάνομαι την άσοφη προσπάθεια πρόβλεψης των απαιτήσεων του απώτερου μέλλοντος και έχω πλήρη επίγνωση των κινδύνων που συνεπάγεται η σύσταση οποιουδήποτε ταμείου κληροδοτήματος επ’ αόριστον. Επομένως, θα ήταν απολύτως αποδεκτό για μένα, όταν και εάν κατά την κρίση των διαχειριστών (η οποία εκφράζεται με ψήφους τεσσάρων πέμπτων όλων όσων ενδέχεται να είναι μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή) η εν λόγω διάθεση θεωρηθεί ότι είναι προς το συμφέρον του μουσείου, να διατεθεί το σύνολο ή οποιοδήποτε μέρος του κεφαλαίου αυτής της δωρεάς για οποιονδήποτε από τους εταιρικούς σκοπούς του Μουσείου.
Με ενδιαφέρον σημείωσα ορισμένες προτάσεις που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας μελέτης σχετικά με το εκπαιδευτικό έργο του Μουσείου, τόσο όσον αφορά την ανάγκη για επιπλέον χώρο όσο και τη δυνατότητα προβολής των δραστηριοτήτων του Μουσείου σε ευρύτερη κλίμακα σε όλη την κοινότητα. Σε περίπτωση που οι επίτροποι του Μουσείου αποφασίσουν ένα πρόγραμμα ανάπτυξης προς αυτή την κατεύθυνση, θα με ενδιέφερε να ενημερωθώ για τα σχέδιά τους.
Με εκτίμηση,
JOHN D. ROCKEFELLER, JR.
Κος Robert W. de Forest, Πρόεδρος του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης, Νέα Υόρκη.
Στο ευχαριστήριό τους ψήφισμα, οι επίτροποι ενσωμάτωσαν μια διάταξη σύμφωνα με την οποία η δωρεά θα πρέπει να φυλάσσεται ως μόνιμο κληροδότημα, μόνο τα έσοδα του οποίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τρέχουσες ανάγκες, με την προϋπόθεση του δωρητή ότι μια ψήφος τεσσάρων πέμπτων θα μπορούσε στη συνέχεια να εγκρίνει τη χρήση του κεφαλαιουχικού ποσού εν όλω ή εν μέρει.
Λόγω του εκφρασμένου ενδιαφέροντος του κ. Rockefeller για το εκπαιδευτικό έργο του ιδρύματος, θεωρείται πιθανό ένα μέρος των εσόδων από τη δωρεά του να χρησιμοποιηθεί σε επεκτάσεις αυτού του έργου, εφόσον αυτό αποδειχθεί σκόπιμο. Κάποια άτομα γύρω από το Μουσείο έτειναν να διαβάσουν στην τελευταία παράγραφο της επιστολής του μια υπόδειξη ότι η επεξεργασία αυτού του έργου σε εκτεταμένη κλίμακα θα συνέπιπτε με περαιτέρω οικονομική υποστήριξη από την πλευρά του.
Μεταξύ των χαρακτηριστικών του εκπαιδευτικού έργου του ιδρύματος αναφέρονται ένα προσωπικό εκπαιδευτών που εργάζονται με επισκέπτες και σχολεία· η δανειστική συλλογή διαφανειών, εκμαγείων και φωτογραφιών, η οποία αποστέλλεται για εκπαιδευτικούς σκοπούς· η βιβλιοθήκη αναφοράς περίπου 40.000 τόμων· η συλλογή αναφοράς 50.000 φωτογραφιών, για δωρεάν χρήση από όλους τους φοιτητές· ο Συνεργάτης Βιομηχανικών Τεχνών, ο οποίος συσχετίζει τις δραστηριότητες του ιδρύματος με εκείνες των επαγγελματιών και πρακτικών εργαζομένων και των επαγγελματικών εγγράφων· αίθουσες μελέτης που περιέχουν αντίγραφα καθώς και συλλογές για φοιτητές και διαλέξεις σε διάφορα μαθήματα ανοιχτά σε μέλη, κοινό και δημόσια σχολεία.
Η δωρεά του κ. Rockefeller είναι από τις μεγαλύτερες που έχει λάβει ποτέ το ίδρυμα. Ο Francis L. Leland το 1913 δώρισε μετοχές στην Εθνική Τράπεζα της Κομητείας της Νέας Υόρκης αξίας περίπου 1.000.000 δολαρίων, και η κα Stephen V. Harkness και ο George F. Baker, το 1921 και το 1922 αντίστοιχα, δώρισαν 1.000.000 δολάρια στο ίδρυμα.
Oι Rockefeller χορηγοί και στο MoMA
Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MoMA) άνοιξε το 1929 χάρη στις προσπάθειες τριών γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της Abby Aldrich Rockefeller, μητέρας των πέντε ιδρυτικών επιτρόπων του RBF. Έκτοτε, αποτελεί σημαντικό ενδιαφέρον για την οικογένεια Rockefeller.
Ο Nelson Rockefeller διετέλεσε πρόεδρος από το 1939 και πολλά άλλα μέλη της οικογένειας είναι επίτροποι. Το 1947, το Ταμείο ξεκίνησε τη δική του σχέση με μια δωρεά 25.000 δολαρίων στο ταμείο κτιρίου και προγράμματος. Το 1948, το Ταμείο χρηματοδότησε ένα πενταετές Διεθνές Πρόγραμμα Κυκλοφοριακών Εκθέσεων για την τόνωση της κατανόησης μεταξύ των εθνών μέσω της ευαισθητοποίησης σχετικά με τα δημιουργικά επιτεύγματα.
Η επιτυχία του οδήγησε στην ίδρυση του μόνιμου Διεθνούς Συμβουλίου στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, στο οποίο συνέβαλε το Ταμείο καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950. Τη δεκαετία του 1960, το Ταμείο διέθεσε 1 εκατομμύριο δολάρια για τη συνέχιση των διεθνών προγραμμάτων και 4 εκατομμύρια δολάρια σε αντίστοιχα κεφάλαια για την 30ή επέτειο του Κτιρίου και την Κάρτα Προικοδότησης.
Τη δεκαετία του 1970, το Ταμείο ενίσχυσε την ανάπτυξη του σχεδίου του MoMA για την άντληση κεφαλαίων πουλώντας τα δικαιώματα “αέρα” για την κατασκευή διαμερισμάτων πάνω από το Μουσείο.
Mια ματιά στον ιστότοπο του περίφημου μουσείου Μοντέρνας Τέχνης είναι αρκετή για να αντιληφθεί την εργαλειοποίηση της Τέχνης ώστε να πείσει τους αναλώσιμους “να μην έχουν τίποτε αλλά να είναι ευτυχισμένοι…
Ο τίτλος παλαιότερης έκθεσης The Many Lives of the Nakagin Capsule Tower (για εδώ σε προορίζουν, ούτε καν πόλη-στρατόπεδο των 15′).
Το deep state κλείνει τους αναλώσιμους που έρχονται στη ζωή χωρίς την άδειά του σε σπίτια κάψουλες ενώ οι δικές τους οικογένειες ζουν σε φάρμες χιλιάδων στρεμμάτων.
Λίγα λόγια για την έκθεση-δλδ τη μελλοντική ζωή σου>
Αυτό το κτίριο δεν είναι πολυκατοικία. Με αυτή τη δήλωση, ο Ιάπωνας αρχιτέκτονας Kisho Kurokawa παρουσίασε τον Πύργο Κάψουλας Nakagin- Nakagin Capsule Tower, ως ένα ριζικά νέο όραμα (!) για την αστική ζωή.
Ολοκληρώθηκε το 1972 και η κατασκευή αποτελούνταν από 140 κάψουλες μίας χρήσης, προκατασκευασμένες εκτός του χώρου και προσαρτημένες σε δύο πυρήνες από σκυρόδεμα και χάλυβα στην περιοχή Ginza του Τόκιο. Το κτίριο έγινε η καθοριστική υλοποίηση του Μεταβολισμού-Metabolism, ενός πρωτοποριακού (!) ιαπωνικού κινήματος της δεκαετίας του 1960, του οποίου τα μέλη φαντάζονταν πόλεις και κτίρια που θα μπορούσαν να προσαρμοστούν με την πάροδο του χρόνου.
Ο Kurokawa φαντάστηκε το κτίριό του και τις αρθρωτές κάψουλες του ως ένα δυναμικό σύστημα. Αρχικά διαφημιζόμενες ως μικροκατοικίες για επιχειρηματίες που μετακινούνταν, οι κάψουλες επαναχρησιμοποιήθηκαν σε δεύτερες κατοικίες, γραφεία, κοιτώνες, στούντιο τέχνης, αίθουσες τσαγιού, βιβλιοθήκες, γκαλερί και DJ booths. Κάποτε σύμβολο του μεταπολεμικού τεχνο-φουτουρισμού της Ιαπωνίας, το κτίριο κατεδαφίστηκε αμφιλεγόμενα το 2022 μετά από χρόνια αναβολής της συντήρησης. Ωστόσο, η κληρονομιά του ζει.
(Σωστά)
Στην καρδιά του The Many Lives of the Nakagin Capsule Tower βρίσκεται η κάψουλα A1305, μια πλήρως ανακαινισμένη μονάδα από στον τελευταίο όροφο του Πύργου. Η έκθεση συγκεντρώνει επίσης πρωτότυπα σχέδια και models with ephemera, φωτογραφίες και ταινίες για να διερευνήσει πώς αυτή η αντισυμβατική κατασκευή έγινε μια κυψέλη δημιουργικότητας, συζήτησης και κοινότητας (ταγαροκοινότητας).
Βιντεοσυνεντεύξεις με πρώην κατοίκους και ένα τρισδιάστατο μοντέλο δείχνουν πώς το πείραμα του Kurokawa εξελίχθηκε από ένα πρωτότυπο για ευέλικτη αστική κατοικία σε μια μελέτη περίπτωσης σε συνθήκες διατήρησης. Η ιστορία του Πύργου Κάψουλας Nakagin μας προσκαλεί να φανταστούμε πώς η αρχιτεκτονική θα μπορούσε να εξελιχθεί πέρα από αυτό που οραματίζονται οι σχεδιαστές της, αναλαμβάνοντας νέους ρόλους, λειτουργίες και νοήματα (δώσε πόνο).
Την οργάνωση της συγκεκριμένης έκθεσης είχε ένας δικός μας, ο Evángelos Kotsióris στον οποίο προτείνουμε να φωνάξει την Ερριέτα Λάτση, τον Λάνθιμο και την Greta και να δημιουργήσουν εδώ μια αντισημιτική κοινότητα ώστε να ξεχαρμανιάζουν.
Θα ζουν σε 4 τ.μ o καθένας και δεν θα βγαίνουν από τη κάψουλα ώσπου να έλθει η ώρα του ελεγχόμενου βιομετρικά θανάτου τους από την AI.
H έκθεση του MoMA είναι εντός του πλαισίου για το πως το WEF-deep state, etc, oραματίζεται τις ζωές των αναλώσιμων στο κοντινό μέλλο.
(Στο μεταξύ θα μας έχει στερήσει και την πρόσβαση στο νερό)
Δες την ζωή του κοντινού μέλλοντός σου στο VIDEO που ακολουθεί>
