Σε ουδεμία περίπτωση δεν θα μας περνούσε από το μυαλό ότι ο έγκριτος δημοσιογράφος και εκλεκτός φίλος Τάκης Χατζής από κοινού με την επίσης εκλεκτή Αθηναίδα Νέγκα ετοιμάζονται να επενδύσουν στην μεταφορά και προμήθεια νερού στις Σπέτσες σε έναν συνδυασμό του επαγγέλματος του δημοσιογράφου-νερουλά εφοπλιστή.
By Joker
Ούτε επίσης πως ο Τάκης σκέφτεται να αντικαταστήσει το πανέμορφο εξοχικό του της Πάρου με κάποια αντίστοιχη έκταση στις Σπέτσες ώστε να βρίσκεται εγγύτερα στην Ευγενία Νιάρχου- για τις ανάγκες του ρεπορτάζ.
Αυτή η επιλογή άλλωστε δεν ταιριάζει στο εκτόπισμα του Τάκη, του οποίου η κοινωνική θέση θα του επέτρεπε να χωροθετεθεί μόνο σε σημεία αντάξια της, όπως για παράδειγμα η βορειοανατολική Κέρκυρα.
Πάντως είναι συγκινητική η αναφορά των δύο στο νησί των Σπετσών-σε ποιο κανάλι έγινε;
Μήπως η διαφήμιση ήτο οδηγία της ιδιοκτησίας του μέσου και αδίκως χρεώνουμε υστεροβουλία στους εκλεκτούς Τάκη-Αθηναίδα;
H εγκωμιαστική αναφορά του Τάκη και της Αθηναίδος συγκίνησε τα μάλα την δήμαρχο του νησιού η οποία ανέβασε το σχετικό video στη σελίδα του Δήμου Σπετσών στο Facebook.
Και πως θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά άλλωστε; H επίσης εκλεκτή δήμαρχος συνόδευσε το video με την ακόλουθη εμπνευσμένη λεζάντα>
Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τους δημοσιογράφους Τάκη Χατζή και Αθηναΐδα Νέγκα, καθώς και την εκπομπή «Αφού Μιλάω», για τη φιλόξενη αναφορά τους στο έργο που πραγματοποιεί ο Δήμος μας.
Η έγκυρη και αντικειμενική παρουσίαση της δουλειάς μας βοηθά να ενημερώνονται σωστά οι δημότες και αναδεικνύει τις προσπάθειες που καταβάλλουμε καθημερινά για να κάνουμε τη ζωή στο νησί μας καλύτερη.
Είναι πραγματικά σημαντικό για εμάς να βλέπουμε τον κόπο μας να αναγνωρίζεται μέσα από τον δημόσιο λόγο. Αυτή η στήριξη μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε με ακόμη περισσότερη αγάπη και αφοσίωση για τις Σπέτσες που όλοι θέλουμε και χαιρόμαστε να ζούμε.
Συνεχίζουμε με στιγμιότυπα αγάπης, αφοσίωσης, οράματος, οξυδέρκειας, ευθύνης και πάνω απ΄όλα σωστής διαχείρισης των οικονομικών του Δήμου με τα οποία είναι έμπλεος η καλή δήμαρχος του νησιού.
Στα πλαίσια της συμπερίληψης και της ένταξης ο Δήμος Σπετσών καλεί τους φιλότιμους αθιγγάνους των Soros-Σταύρου Θεοδωράκη να ενσκήψουν στο νησί ώστε να προμηθευτούν εντελώς δωρεάν υλικό σίδηρο και χαλκό αντί να απαλλοτριώνουν τα καπάκια της ΔΕΗ και της ΕΥΔΑΠ στις γειτονιές της Αθήνας. Μπορούν επίσης να φορτώσουν στο ντάτσουν τις κολώνες και τα καλώδια από το έργο φωτισμού που η καλή δήμαρχος εγκατέλειψε τελικώς ημιτελές.
Παρότι όπως θα δείτε στη συνέχεια ο φωτισμός του περιφερειακού δρόμου του νησιού (24 χιλιόμετρα σε 4.30 ώρες πιστεύουμε ότι είναι καλή επίδοση) ήτο απόφαση της προηγούμενης διοίκησης του δήμου, η τωρινή δήμαρχος αποφάσισε προς στιγμήν να το υλοποιήσει τοποθετώντας μάλιστα στύλους της ΔΕΗ μέσα στο καταπράσινο όγκο του νησιού ώστε κάθε φορά που το Υπουργείο Κλιματικής Προστασίας ανάβει φωτιές με τη χρήση drones και λοιπών “εργαλείων” για τις ανάγκες της Κλιματικής Αλλαγής του Ιδρύματος Rockefeller, να μπορεί στη συνέχεια να ρίχνει τις ευθύνες στη ΔΕΗ η οποία συνήθως κατηγορείται άδικα.
Οι φωτιές σε δύσβατα σημεία είναι επιχειρήσεις Μαύρου Κύκνου για τις ανάγκες του αφηγήματος της Κλιματικής Αλλαγής.
Η ΔΕΗ είναι αθώα του εγκλήματος. Αλλοι συντονίζουν τις σχετικές επιχειρήσεις.
Στο κάτω κάτω η ΔΕΗ, ένας ΕΘΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ, δεν είναι ανόητη να συνδέσει το όνομά της με τη εν εξελίξει ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ-θέμα χρόνου η ευρύτερη συνειδητοποίηση. Οι πολιτικοί είναι νοικάρηδες, έρχονται και παρέρχονται-ενίοτε καταλήγουν με μπλεξίματα με τη Δικαιοσύνη-η ΔΕΗ μένει στη θέση της.
Η παρούσα συγκυρία άλλωστε εκτός από συναρπαστική είναι ΙΣΤΟΡΙΚΗ για τον πλανήτη και ιδιαίτερα για τον δυτικό κόσμο.
Η εκλεκτή δήμαρχος Σπετσών λοιπόν επειδή είδε ότι περισσεύουν τα λεφτά του δήμου (φέτος οι Σπέτσες είχαν περίπου -20% πτώση τζίρου και επισκεψιμότητας με μόνο τον Αύγουστο να γνωρίζει μια τουριστική έξαρση) αποφάσισε να τα δαπανήσει σε στύλους και φωτισμό του περιφερειακού δρόμου. Δεν ισχυριζόμαστε ότι το σχετικό όραμα της εκλεκτής δημάρχου θα ολοκληρωθεί με την τοποθέτηση ανεμογεννητριών στο νησί-ούτε πως οι στύλοι φωτισμού ήτο μία σχετική απόπειρα.
Οπως και να έχει μια και αγνοούμε τις βαθύτερες σκέψεις σε συνδυασμό με την AI της εκλεκτής δημάρχου μας πληροφόρησαν πως για την ώρα η απόπειρα φωτισμού σταμάτησε στο Λιγονέρι-το όνομα του οποίου είναι τρομακτικό και όφειλε να σημαίνει διαρκή συναγερμό στη τεχνητή νοημοσύνη της δημάρχου Σπετσών. Το να υπάρχει φωτισμός ως το Λιγονέρι που αποτελεί συνέχεια της Ντάπια έχει μια λογική. Το να ρισκάρει όμως κανείς να λαμπαδιάσει το πράσινο νησί για χάρη των διαταραγμένων του Dr. Klaus είναι άδικο και ντροπή για το νησί της ταλαίπωρης Μπουμπουλίνας η οποία έχει μπλέξει άσχημα.
Καλούμε λοιπόν την εκλεκτή δήμαρχο εποχούμενη σε όχημα του δήμου με μουσική της αρεσκείας της στο κασετόφωνο να σπεύσει να μαζέψει τις κολώνες που προηγήθηκαν των στύλων του φωτισμού και καθώς και τους στύλοι που έχουν απομείνει άναυτοι. Η καλή δήμαρχος ας ασχοληθεί με την εξασφάλιση νερού στο νησί. Ας γίνει μια υποθαλάσσια σύνδεση με το Χέλι ή τη Κόστα. Ας αφιερώσει το όραμα και την οξυδέρκειά της στο να αντιμετωπίσει αυτό το μείζον πρόβλημα του νησιού, το Νερό το οποίο είναι το επόμενο εργαλείο τυραννίας που ετοιμάζεται να αξιοποιήσει το deep state το οποίο θεωρεί ότι το νερό δεν είναι ανθρώπινο δικαίωμα.
Εάν η καλή δήμαρχος αγνοεί το deep state μπορεί να ζητήσει σχετική ενημέρωση από τον κ. Αλέξη Παπαχελά ο οποίος ειδικεύεται και σε θέματα Κλιματικής Αλλαγής. Μπορεί επίσης να ζητήσει τα σχετικά φώτα του οξυδερκούς και ορματατιστή κλαρινοδημάρχου Αθηνών. Οπως και να έχει καλούμε την εκλεκτή δήμαρχο να αφήσει το νησί μακριά από τα φώτα της. Το σκοτάδι της φύσης στη προκειμένη περίπτωση είναι πιο ασφαλής επιλογή.
Όταν δάκρυσε η Μπουμπουλίνα. Tάκης Χατζής-Αθηναίδα Νέγκα σε ένα μοναδικό ρεσιτάλ αποθέωσης της πρώτης γυναίκας δημάρχου των Σπετσών.
Ακολουθούν προηγούμενα σχετικά δημοσιεύματα>
Δύο είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Σπέτσες. Το Νερό και τα Σκουπίδια.
Ο δήμος αποφάσισε να δημιουργήσει και να επιλύσει ένα τρίτο.
Όταν λέμε ο δήμος και για να είμαστε δίκαιοι με την παρούσα δημοτική αρχή– η απόφαση για τον φωτισμό της Περιφερειακής οδού, για την οποία θα μιλήσουμε, είχε ληφθεί από προκατόχους της νυν δημάρχου κ. Ευγενίας Φραγγιά και όπως πληροφορούμεθα η ίδια δεν είχε επιλογή παρά να υλοποιήσει το έργο.
Όπως είναι γνωστό το Νερό φθάνει στο νησί με υδροφόρα πλοία από τα μεγάφωνα των οποίων όταν δεν ακούγεται Καζαντζίδης ή Μητροπάνος (σε μια στίβα καλαμιές αποκοιμήθηκα…) ακούγονται διάφοροι μιναρέδες και άλλες προσευχές στον Μωάμεθ για τις ανάγκες του πληρώματος της υδροφόρας και ενόψει του Γ΄Παγκοσμίου Πολέμου Ισλάμ VS Δύσης και γι΄αυτό όλες οι κουζίνες των εστιατορίων του wanna be Capri έχουν γεμίσει Πακιστανούς master chefs oι οποίοι τις νύχτες πετάγονται σαν τον Joker με προορισμό τους απέναντι κάδους σκουπιδιών στους οποίους εναποθέτουν τα απομεινάρια της τέχνης τους.
Τα εν λόγω σκουπίδια από κοινού με τα σκουπίδια Ελλήνων και αλλοδαπών κατοίκων του νησιού καταλήγουν σε ένα χώρο με πανοραμική θέα στο απέραντο γαλάζιο λίγο μετά ή λίγο πριν τη παραλία της Ξυλοκέριζας και τις λοιπές παραλίες όπως οι Άγιοι Ανάργυροι, η Αγία Παρασκευή, ο Βρέλλος, etc.
Τα σκουπίδια των Σπετσών είναι από τα πλέον ευτυχή σκουπίδια του πλανήτη καθώς βρίσκονται σε σημείο με μοναδική θέα στο απέραντο γαλάζιο και όταν κάνουν κέφι βουτάνε στη θάλασσα και ανάλογα με τις διαθέσεις του αέρα εμπλουτίζουν περαιτέρω τις κοντινές και πιο μακρινές παραλίες των οξυδερκών λουομένων.
Mια και μιλάμε για το Νερό στις Σπέτσες ήδη από το 2011 γίνεται εκ του πονηρού αναφορά στην έγκριση μονάδας αφαλάτωσης στις Σπέτσες του τότε Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής.
Παρόλα αυτά 13 χρόνια μετά διαβάζουμε στον ιστότοπο της Περιφέρειας Αττικής τον εξής συναρπαστικό τίτλο Τροποποίηση ανακοίνωσης πρόθεσης χρηματοδότησης για την πράξη> Επιχορήγηση Δήμου Σπετσών για υδροδότηση με υδροφόρα πλοία.
Λοιπόν εάν το 2ο μέρος της ανακοίνωσης είναι καταληπτό το πρώτο μέρος απαιτεί τη θυσία εμβολιασθέντων παρθένων με τα εμβόλια των Σωτήρη Τσιόδρα-Bill Gates και Klaus Schwab στο χώρο μπροστά από το Ποσειδώνιο όπου λαμβάνουν χώρα όλα σχεδόν τα διάσημα events του νησιού.
Καθώς λοιπόν τα 2 μεγάλα προβλήματα του νησιού παραμένουν οι προηγούμενες δημοτικές αρχές-δήμαρχοι αποφάσισαν να δημιουργήσουν και να επιλύσουν ένα τρίτο!
— Clockwork Orange Magazine (@kportocali) October 15, 2024
Αποφάσισαν, προφανώς μετά από σχετικό διαγωνισμό, να φωτίσουν τον περιφερειακό δρόμο του νησιού τοποθετώντας ανά 20 μέτρα κολώνες φωτισμού που θα ζήλευε ακόμη και η Αθηνών-Λαμίας έτσι ώστε οι ταλαίπωροι λαγοί και τα υπόλοιπα ζωάκια και πουλιά, που πετάγονται αμήχανα και τυφλωμένα στη μέση του δρόμου από τα φώτα των μηχανακίων και των αυτοκινήτων, να αποτυφλωθούν εντελώς.
Ομιλούμε για φαραωνικό έργο που κάθε άλλο παρά παραπαίμπει στις 7 Seven Pillars of Wisdom του Lawrence of Arabia αλλά στα γνωστά έργα και ημέρες της εγχώριας τοπικής αυτοδιοίκησης.
Είναι βέβαιο ότι οι κολώνες του φωτισμού θα συμβάλουν σημαντικά στην αραίωση του πληθυσμού καθώς οι οδηγοί θα έχουν πάμπολλες επιλογές να καρφωθούν.
Σύντομα κάθε κολώνα φωτισμού θα λαμβάνει και το όνομα του πεσόντα οδηγού και συνοδηγού-ειδικά των εμβολιασθέντων- για χάρη του Ιδρύματος Rockefeller- οι οποίοι μετά το έμφραγμα ή το εγκεφαλικό θα έχουν έναν ασφαλή προορισμό για την βέβαιη μετοίκηση στην αιωνιότητα.
To ακόμη πιο συναρπαστικό στη περίπτωση του χολυγουντιανού φωτισμού των Σπετσών είναι πως ο δήμος θα εξασφαλίζει τους πόρους για να πληρώνει το κόστος του ρεύματος ενόψει της επερχόμενης φτωχοποίησης στο δυτικό κόσμο μια και έχει σκάσει η φούσκα του χρέους και πλέον τα αναλώσιμα κουνούπια έχουν χρέος να λαμβάνουν εμβόλια για πάσαν πανδημίαν και κλιματική κρίση ώστε να μετανθρωπίζονται σε dust in the wind.
Που θα βρει τα λεφτά ο δήμος να πληρώνει το ρεύμα μια και δεν βρίσκει πόρους για αφαλάτωση ή για τη λύση του προβλήματος των σκουπιδιών;
Γιατί ανοίγει ένα ακόμη οικονομικό μέτωπο σε χαλεπούς καιρούς κι ενώ έχει μετατρέψει σε υπαίθρια gallery σκουπιδιών και ζέουσας εικαστικής τέχνης μια προβεβλημένη πλευρά του νησιού;
Όπου νάναι οι τουρίστες θα καταφθάνουν στο σκουπιδότοπο των Σπετσών που φιγουράρει σαν την Fontana di Trevi και θα πετάνε εδώ ένα ακόμη σκουπίδι κάνοντας μια ευχή.
Οι σκουπιδοευχές θα είναι το νέο μεγάλο trend του νησιού.
To πιο πιθανό είναι οι στύλοι του φωτισμού να πάνε άναφτοι ή να παραμείνουν εν μέσω πυκνού σκότους (no money, no lights) ως σύμβολα της ευρηματικότητος των τοπικών αρχόντων οι οποίοι σε κάτι τέτοια ανταγωνίζεται τη κεντρική κυβέρνηση και όλοι μαζί σπεύδουν κάθε τόσο για δανεικά στις ημέτεραι τράπεζες και οργανισμούς οι οποίοι έχουν βαρεθεί να δανείζουν τους χρεοκοπημένους και αποφάσισαν να τους αραιώσουν_dust in the wind.
Μια χούφτα λακέδες της εγχώριας πολιτικής και μηντιακής βλαχoelite έχουν την ψευδαίσθηση ότι έγιναν ομοτράπεζοι των οικογενειών του deep state επειδή συμμετέχουν με δοσιλογική προθυμία (και την κουτοπονηρία ότι οι ίδιοι και οι οικογένειές τους θα εξαιρεθούν από τον αφανισμό) σε πάσης φύσεως Επιχειρήσεις της Ατζέντας αποπληθυσμού 2030.
Συχνά σε συνεργασία με τους μέτριους άρχοντες της διεφθαρμένης τοπικής αυτοδιοίκησης-σατυροβαρκάρηδες θα τους αποκαλούσε ο Κωνσταντίνος Τζούμας- επιχειρούν να στήσουν ανά την Ελλάδα τεχνητούς παραδείσους-προστατευόμενα ησυχαστήρια για τους ίδιους ενώ στη πραγματικότητα, οι επηρμένοι ζηλωτές του Bill Gates (κολλητού του παιδόφιλου Epstein) στήνουν εν αγνοία τους τις Σπιναλόγκες του εγκλεισμού τους.
Είναι δε τόσο επιπόλαιοι και arrogantes ώστε να μην καταννοούν ότι οι αποστειρωμένες κοινότητες εντός των οποίων αναπτύσσουν και προσομοιώνουν τις ίντριγκες της καθημερινότητός τους, εναντίον του υπόλοιπου πληθυσμού, είναι στη πραγματικότητα ο επιταχυντής του αφάνισμού τους.
Δείτε για παράδειγμα με πόση “αυτοπεποίθηση” μιλούσαν για το Ελληνικό, την Πόλη των 15΄, τα στελέχη της εταιρίας επειδή τους είπαν ότι αυτό πρέπει να διατυμπανίζουν μια και αποτελεί το όραμα του επικεφαλής του WEF Dr. Klaus Schwab, τον οποίον απέσυραν οι χειριστές του μια και πλέον γινόταν επικίνδυνος ως καμμένο χαρτί.
Το όραμα του Schwab για τις Πόλεις των 15΄δεν ήταν τίποτε άλλο από ένα σύγχρονο στρατόπεδο όπου ο βίος και οι σκέψεις των εγκλωβισμένων θα ελέγχονται 24/7 από ειδικούς αισθητήρες παρακολούθησης ώσπου να έλθει η ώρα του του θανάτου.
Αυτό είναι το όραμα του Schwab για τις Πόλεις των 15΄και πέσμου τώρα εσύ πόσο ελκυστικό και οξυδερκές είναι να επικοινωνείς το Ελληνικό ως Πόλη των 15′.
[Ακόμη και το puppet του Klaus, η Ursula αφότου έχασε την αγωγή από τους New York Times έχει γίνει πιο προσεκτική-σε αντίθεση με τους εγχωρίους Κλαρινογαμπρούς του αποπληθυσμού οι οποίοι έχουν ήδη μία συμμετοχή σε Γενοκτονία στο παθητικό τους και απλά περιμένουμε το γύρισμα της παλίρροια]
Κάτι αντίστοιχο επιχειρούν να κάνουν με τις Σπέτσες και την Ύδρα με άλλοθι δήθεν τα ενοχλητικά μηχανάκια, κλπ.
Οι εγχώριοι “Τερεζάκηδες” και “Ματθαιόπουλοι” (δεν είναι καν “Klaus Schwab”) της Ατζέντας 2030 οραματίζονται τα δύο αυτά νησιά τα οποία δεν διαθέτουν ουδεμία υποδομή (ξενοδοχεία, εστίαση, ούτε καν νερό- και το Μουσείο της Μπουμπουλίνας με το στανιό το συντηρούν οι ηρωικοί συγγενείς και όχι το πεπετζίδικο κράτος) Μονακό, Κυανής Ακτής, κλπ παρά μόνο καφενόβια αλβανική παροικία, η οποία καταλαμβάνει 10 μήνες το χρόνο τα παρακμιακά καφενεία και εστιατόρια με μια χούφτα κοσμικές να παίρνουν- δυο μήνες – τα σκήπτρα από τους επίτιμους πρέσβεις του Edi Rama στις καρέκλες του ταλαίπωρου (και οικονομικά) Ποσειδωνίου.
Με τους βαρύγδουπους τίτλους “ο Δήμος (Σπετσών) προχωρά σε ριζική αναμόρφωση των κανόνων-Στόχος η βελτίωση της ποιότητας ζωής, η προστασία του φυσικού τοπίου και η ανάδειξη της ιστορικής ταυτότητας των Σπετσών-Η πρόταση του Δήμου απεστάλη στο Πολυτεχνείο (κάτι αντίστοιχο με το ρόλο του Πρώην Πρυτάνεως του ΕΚΠΑ στην Στρατιωτική Επιχείρηση Planδημία COVID -19)-στο σχετικό ρεπορτάζ του protothema διαβάζουμε το μέγεθος της πρόθυμης διαταραχής που διέπει τους εμπλεκόμενους>
Μετά τη σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου για την κυκλοφορία τροχοφόρων οχημάτων στα νησιά της Ύδρας και των Σπετσών, στη «σκιά» των εικόνων με «πλημμύρα» οχημάτων στο πρώτο νησί, ο Δήμος Σπετσών απέστειλε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ) την πρόταση της νέας κανονιστικής πράξης κυκλοφορίας, για έλεγχο, επισημάνσεις και βελτιώσεις.
[Στο Μαξίμου συσκέπτονται υπό την σκιά των Εικόνων (-Βασίλη Φεύγεις) ο Δήμος Σπετσών απέστειλε λέει στο ΕΜΠ “την πρόταση της νέας κανονιστικής πράξης κυκλοφορίας, για έλεγχο, επισημάνσεις και βελτιώσεις”. Ποιος την έκανε δεν μας λέει. Όπως δεν μας είπαν γιατί δεν κάλεσαν τον Δημόκριτο στο Μάτι και στα Τέμπη)
Η πρόταση στοχεύει σε ριζικές αλλαγές στους κανόνες κυκλοφορίας των οχημάτων, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των αποίκων του Ράμα, την προστασία του φυσικού τοπίου και την ανάδειξη της ιστορικής ταυτότητας των Σπετσών.
View this post on Instagram
[Αυτό μάρανε τις τοπικές αρχές οι οποίες έχουν τα σκουπίδια σε κοινή θέα-δεν υπάρχουν πιο κινηματογραφημένα σκουπίδια από αυτά των Σπετσών και εξακολουθούν να εξαρτώνται από τους νερουλάδες, οπότε δεν συζητάμε καν για την ποιότητα του νερού στο “κοσμοπολίτικο” νησί με την έννοια ότι οι Αλβανοί και οι Αλβανίδες (πολλές έχουν γίνει πράγματι κουκλάρες) έχουν ιταλικά ονόματα. Οπότε υπό αυτή την έννοια οι Σπέτσες και η Ύδρα είναι “κοσμοπολίτικα νησιά”.
Δείτε εδώ τον Χολυγουντιανό Σκουπιδότοπο του “κοσμοπολίτικου” νησιού>
— Clockwork Orange Magazine (@kportocali) October 15, 2024
Ήδη έχει σταλεί και η υφιστάμενη κατάσταση στο υπουργείο Πολιτισμού, έπειτα από αίτημά του, ώστε να μεταβεί εντός Ιουνίου ομάδα εργασίας (!) (είναι κάτι σαν τις ομάδες που έστειλαν στο Μάτι και στα Τέμπη τις πρώτες ώρες των Επιχειρήσεων;) στο νησί για επιτόπια αξιολόγηση (!) και τελικές προτάσεις.
Η ταλαίπωρη Ευγενία Φραγγιά (δήμαρχος Σπετσών) στην οποία την έχουν πέσει άγρια οι εγχώριοι διαταραγμένοι κοινωνιοπαθείς τύπου Bill Gates σε μία συζήτηση “μαμά προς μαμά” με τη Μυρτώ Κάζη
Σύμφωνα με τον Δήμο, κάθε αλλαγή που θα κριθεί αναγκαία, ακόμη και αν είναι αυστηρή, θα υιοθετηθεί χωρίς ενδοιασμούς, για να αποκτήσουν οι Σπέτσες την εικόνα που τους αξίζει (κάποιοι εδώ έχουν προαποφασίσει ήδη την εικόνα με συνοπτικές διαδικασίες)
Βασικά σημεία της κανονιστικής πράξης:
1. Περιορισμοί στα δίκυκλα, τρίκυκλα και τετράκυκλα οχήματα (Κατηγορία L):
• Άμεση απαγόρευση κυκλοφορίας οχημάτων L4e (δίκυκλα με καλάθι), L7e (βαριά τετράκυκλα) και L6e-B (μικροαυτοκίνητα).
• Περιορισμένη κυκλοφορία για L2e, L5e και L6e-A, μόνο εκτός Ζώνης Περιορισμένης Κυκλοφορίας (ΖΠΚ) όταν αυτή ισχύει.
• Από 2028, επιτρέπεται εντός οικισμού μόνο η κυκλοφορία L1e, L2e, L3e, L5e και L6e-A, με προϋποθέσεις.
• Εκμίσθωση οχημάτων επιτρέπεται μόνο από καταστήματα του νησιού και μόνο για L1e, L3e-A1 (<125cc) και L6e-A.
• Ειδική αδειοδότηση για τον αριθμό των ενοικιαζόμενων quad (L6e-A).
• Καταγραφή των ήδη υπαρχόντων οχημάτων κατηγορίας L4e, L5e, L6 από κατοίκους, εντός 6 μηνών.
2. Περιορισμοί στα επιβατικά οχήματα (Κατηγορία M):
• Γενική απαγόρευση κυκλοφορίας Ι.Χ. εντός οικισμού. Εξαίρεση για ολιγόλεπτη μετάβαση στο οχηματαγωγό.
• Ειδική Κάρτα Εισόδου-Εξόδου για δημότες, υπαλλήλους ή ενοικιαστές άνω των 6 μηνών, με προκαθορισμένα ωράρια.
• Υποχρεωτική στάθμευση σε ιδιωτικούς χώρους.
3. Ρύθμιση κυκλοφορίας φορτηγών (Κατηγορία N):
• Απαγόρευση κυκλοφορίας φορτηγών άνω των 12 τόνων.
• Εκ περιτροπής είσοδος/έξοδος ανάλογα με το τελευταίο ψηφίο της πινακίδας.
• Ζώνη φορτοεκφόρτωσης και συγκεκριμένες ώρες κυκλοφορίας.
• Περιορισμοί σε οικοδομικές μεταφορές, ιδιαίτερα το καλοκαίρι και τις αργίες.
4. Ζώνη Περιορισμένης Κυκλοφορίας (ΖΠΚ):
• Απαγόρευση κυκλοφορίας από Μ. Δευτέρα έως 30/9 σε κεντρικές περιοχές, με εξαιρέσεις για ταξί, ποδήλατα και ιππήλατα αμαξάκια.
• Απαγόρευση κίνησης οχημάτων από 19:30 έως 02:00, με εξαίρεση οχήματα ανάγκης.
5. Ρυθμίσεις κυκλοφορίας και στάθμευσης:
• Όριο ταχύτητας 30 χλμ/ώρα σε όλο τον οικισμό.
• Μονοδρομήσεις και πεζοδρομήσεις σε πλατείες, βοτσαλωτά και κεντρικούς δρόμους.
• Εννέα νέοι χώροι στάθμευσης για δίκυκλα στην περιφέρεια του οικισμού.
• Ορισμένες θέσεις στάσης για φορτηγά και τουριστικά minibus.
6. Ειδικά οχήματα και εξαιρέσεις:
• Επιτρέπεται η κυκλοφορία σε οχήματα Αστυνομίας, Πυροσβεστικής, Λιμεναρχείου, Δήμου, ΤΑΧΙ, ασθενοφόρα και ιατρούς.
• Ειδικές άδειες κυκλοφορίας θα εκδίδονται σε εξαιρετικές περιπτώσεις από τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο.
Τη Δευτέρα, η πρόταση θα σταλεί στο υπουργείο Πολιτισμού για τελική αξιολόγηση. Η επίσκεψη της ειδικής ομάδας στο νησί αναμένεται μέχρι το τέλος του Ιουνίου, ώστε να οριστικοποιηθούν οι αλλαγές.
Ο Δήμος Σπετσών ξεκαθαρίζει ότι δεν θα υπάρξει καμία έκπτωση στην εφαρμογή των μέτρων, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για σεβασμό στο χαρακτήρα και την ιστορικότητα του νησιού.
Η Ιστορία των Σπετσών
Από την Πρωτοελλαδική εποχή μέχρι και τον 17ο αιώνα
Οι Σπέτσες, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, πρωτοκατοικήθηκαν από την Πρωτοελλαδική εποχή, δηλαδή περίπου από το 2.300 π.Χ. Μαζί με τα ευρήματα της Πρωτοελλαδικής εποχής βρίσκονται και άλλα των Μυκηναϊκών χρόνων και κατόπιν των πρώτων Βυζαντινών αιώνων-διαβάζουμε στον ιστότοπο spetses.gov.gr.
Ανέκαθεν οι Σπέτσες χρησιμοποιούνταν ως σταθμός ανεφοδιασμού των πλοίων που κατευθύνονταν προς τις Πελοποννησιακές ακτές. Από το 1200 μέχρι 1460 οι Σπέτσες υπάγονται στους Ενετούς, τους οποίους διαδέχονται οι Τούρκοι.
Τον 15ο αιώνα ο πληθυσμός των Σπετσών αποτελείτο κυρίως από Χριστιανούς Αρβανίτες.
Τον 17ο αιώνα ο πληθυσμός του νησιού αυξήθηκε από πλήθος κόσμου που προέρχονταν από τις Πελοποννησιακές περιοχές της Τσακωνιάς (Λεωνίδιο – Τυρός), Κυνουρίας, Αργολίδας και Ερμιονίδας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρχικός μεσαιωνικός συνοικισμός των Σπετσών ήταν κτισμένος στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, στην σημερινή περιοχή «Καστέλλι» που θα πει νησιώτικο κάστρο. Ο συνοικισμός ήταν περιτειχισμένος και είχε την ακρόπολη στο λόφο όπου βρίσκεται σήμερα ο ναός του Αγίου Βασιλείου.
Το 1769 οι Σπέτσες συμμετείχαν στην επανάσταση της Πελοποννήσου, γνωστή ως “Ορλωφικά” και για το λόγο αυτό η πόλη τους καταστράφηκε ολοκληρωτικά στο τέλος του 1770 από τους Τούρκους.
Οι Σπετσιώτες τότε διέφυγαν στις απέναντι περιοχές της Πελοποννήσου, μέχρι το 1774 που πήραν αμνηστία από τους Τούρκους και επέστρεψαν στο νησί, κοντά στην περιοχή της παραλίας της Μπάλτιζας (Παλιό Λιμάνι) και άρχισαν να ασχολούνται με τη ναυτιλία και το θαλάσσιο εμπόριο.
Το 1790 βοήθησαν τον Λάμπρο Κατσώνη και πάλι για το λόγο αυτό υπέστησαν μεγάλες διώξεις από τους Τούρκους.
Η χρυσή εποχή του νησιού αρχίζει τον 18ο αιώνα και επεκτείνεται στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Την εποχή αυτή σημαντικότατη ανάπτυξη σημείωσε η Ναυτιλία, ναυπηγώντας εκτός των άλλων “Λατινάδικα”, “σαχτούρια”, αλλά και μεγαλύτερα πλοία που έπλεαν σε όλη την Μεσόγειο, μέχρι και την Μαύρη Θάλασσα. Αυτός ήταν ένας σημαντικότατος παράγοντας για τη συγκρότηση ισχυρότατου στόλου, ο οποίος διατηρήθηκε μέχρι το 1854.
Το νησί αποκτά μεγάλη Ναυτική και Εμπορική ισχύ και εκμεταλλεύεται πλήρως τη Γαλλική επανάσταση και το Γαλλο-Ισπανικό πόλεμο, σπάζοντας πολλές φορές τον αποκλεισμό των λιμανιών της Μεσογείου που είχαν επιβάλει οι Άγγλοι, μεταφέροντας σιτηρά. Η Οικονομική ανάπτυξη των Σπετσών, λόγω των κερδών που αποκόμισαν, ήταν τεράστια για εκείνη την εποχή και οι Σπέτσες ήταν έτοιμες να προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στον αγώνα της Επανάστασης του 1821 για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό.
Όταν άρχισε η Επανάσταση του 1821, οι Σπέτσες ήταν το πρώτο από τα τρία μεγάλα ναυτικά νησιά (Ύδρα, Σπέτσες, Ψαρά), που ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης, στις 3 Απριλίου του 1821, μετά τη Δοξολογία στον Ναό του Αγίου Νικολάου.
Συγκρότησαν τοπική διοίκηση και αποφάσισαν να γνωστοποιήσουν τα γεγονότα στην Ύδρα, τα Ψαρά και σε όλα τα μέρη με τα οποία οι Σπέτσες βρίσκονταν σε επικοινωνία.
Ταυτόχρονα ο Σπετσιώτικος στόλος ανέλαβε και πέτυχε τον αποκλεισμό δύο σπουδαίων φρουρίων της πελοποννησιακής ακτής της Μονεμβασιάς, υπό την αρχηγία του Γ. Πάνου και του Ναυπλίου με αρχηγό τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα.
Τα κάστρα αυτά ήταν πραγματικά απόρθητα στις επιθέσεις από ξηρά. Ο μόνος τρόπος για να “πέσουν” ήταν ο θαλάσσιος αποκλεισμός ώστε να σταματήσει η τροφοδοσία τους από τα τουρκικά και συμμαχικά προς αυτούς πλοία.
Με τις ενέργειες αυτές των Σπετσιωτών επιταχύνεται η προσχώρηση στην Επανάσταση της Ύδρας και των Ψαρών. Συγχρόνως ο στόλος των Σπετσών βύθισε και κυρίεψε τουρκικά πλοία στο Αιγαίο και ενίσχυσε τον αγώνα του Έθνους με τον αποκλεισμό λιμανιών και τη μεταφορά εφοδίων. Τον Ιούλιο του 1821, Σπετσιώτικα πλοία καταναυμάχησαν κοντά στη Σάμο και πυρπόλησαν μέρος του τουρκικού στόλου και λίγο αργότερα κατόρθωσαν να αποκρούσουν ισχυρό τουρκικό στόλο στον όρμο των Κιτριών της Μάνης.
Στις 23 Ιουλίου του 1821 παραδόθηκε η Μονεμβασιά ύστερα από 4μηνη πολιορκία, κατά την οποία οι Σπετσιώτες αγωνίστηκαν ηρωικά.
Και στην άλωση της Τριπολιτσάς οι Σπετσιώτες έπαιξαν επίσης σπουδαίο ρόλο. Έλαβαν μέρος από την αρχή στην πολιορκία της πόλεως και κατά την ημέρα της Άλωσης – 23 Σεπτεμβρίου του 1821 – οι Σπετσιώτες πρώτοι από όλους τους Έλληνες πολιορκητές έφτασαν στα τείχη της πόλης.
Μετά την καταστροφή του Δράμαλη από τον Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια ο αγώνας για τους τούρκους στην Πελοπόννησο είχε κριθεί. Ελάχιστα ήταν τα φρούρια που πρόβαλλαν αντίσταση και μεταξύ αυτών το περίφημο φρούριο του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο. Το φρούριο αυτό το πολιορκούσε από τη ξηρά ο Δημήτρης Υψηλάντης και από τη θάλασσα η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα με τους Σπετσιώτες να δείχνουν γενναιότητα, αυτοθυσία και να προσπαθούν με τις βάρκες τους και κάτω από καταιγισμό κανονιοβολισμών να αποβιβαστούν και να καταλάβουν το απόρθητο κάστρο.
Ο Τουρκικός στόλος σε μια ύστατη προσπάθεια να ανεφοδιάσει το Ναύπλιο έπλευσε προς τον Αργολικό Κόλπο με σχέδιο να επιτεθεί πρώτα εναντίον των Σπετσών και ύστερα κατά της Ύδρας.
Ο Μέξης ανέλαβε την άμυνα του νησιού μαζί με τα παιδιά του, τους συγγενείς του και 30 άλλους Σπετσιώτες πολεμιστές στήνοντας στο νησί τρία κανονιοστάσια και φροντίζοντας να απομακρύνει τα γυναικόπαιδα από το νησί, μεταφέροντας τα στην Ύδρα, που θεωρούνταν δυσπρόσιτη εξαιτίας του απόκρημνου εδάφους της.
Στις 8 Σεπτεμβρίου τα εχθρικά πλοία εμφανίστηκαν μπροστά από τις Σπέτσες και συγκεκριμένα στην περιοχή ανάμεσα στα νησιά Τρίκερι και Σπετσοπούλα. Ο άνεμος, που ήταν βορειοανατολικός την ημέρα εκείνη, ευνοούσε τον εχθρικό στόλο και ο Ελληνικός στόλος αποτελούμενος από Σπετσιώτικα, Υδραίικα και Ψαριανά πλοία, με αρχηγό τον Ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη, θέλησε να κινηθεί προς το μυχό του Αργολικού κόλπου σε μια προσπάθεια να παρασύρει εκεί τα εχθρικά πλοία και να τα καταναυμαχήσει.
Ο Μιαούλης ύψωσε και το σχετικό σήμα, ώστε ο στόλος να τον ακολουθήσει. Την ίδια στιγμή όμως οι Σπέτσες έμεναν ανυπεράσπιστες. Τότε οι Σπετσιώτες πλοίαρχοι Ι. Τσούπας, Δ. Λάμπρου και Ι. Κούτσης μαζί με τον Υδραίο πλοίαρχο Α. Κριεζή δεν υπάκουσαν στις διαταγές του ναύαρχου Μιαούλη και επιτέθηκαν στους τούρκους αν και η υπεροχή του τουρκικού στόλου σε αριθμό, μέγεθος και οπλισμό ήταν μεγάλη. Λίγο αργότερα και άλλοι Σπετσιώτες πλοίαρχοι ενώθηκαν με τους πρώτους στην προσπάθεια να απωθήσουν τον εχθρό και παρά τον αντίθετο άνεμο, κατέφθασαν και άλλα Ελληνικά πλοία.
Η ναυμαχία συνεχίστηκε μέχρι τις απογευματινές ώρες και ο θόρυβος από τις εκπυρσοκροτήσεις των πυροβόλων των 140 και πλέον πλοίων που έπαιρναν μέρος στη ναυμαχία ήταν τόσο μεγάλος, ώστε σειόταν το έδαφος της Ύδρας. Ο χώρος μεταξύ Ύδρας και Σπετσών είχε καλυφτεί με τόσο καπνό ώστε οι Υδραίοι νόμισαν πως καιγόντουσαν οι Σπέτσες.
Η στιγμή ήταν πολύ κρίσιμη και η χρήση των πυρπολικών ήταν δύσκολη λόγω του πυκνού καπνού που κάλυπτε τα πάντα, αν και ο Υδραίος πυρπολητής Πιπίνος είχε ήδη χρησιμοποιήσει με επιτυχία το πυρπολικό του πάνω σε ένα αλγερινό βρίκι.
Την στιγμή αυτή εμφανίζεται ο Σπετσιώτης πυρπολητής Κοσμάς Μπαρμπάτσης, ατρόμητος, αποφασιστικός και με το μαχαίρι στο χέρι, πηδάει στη πρύμνη του πυρπολικού του, παρασύρει με το θάρρος του το πλήρωμά του και μέσα σε πανδαιμόνιο κανονιοβολισμών εφορμά στο κέντρο του τουρκικού σχηματισμού με στόχο την ανάφλεξη της τουρκικής ναυαρχίδας.
Η τουρκική ναυαρχίδα αναφλέγεται και καταποντίζεται – όπως αναφέρει η παράδοση – μπροστά στο λιμάνι. Οι τούρκοι εκπλήσσονται από το θάρρος και την παράτολμη αυτή ενέργεια και αρχίζουν να υποχωρούν και έτσι ο τουρκικός στόλος λίγο αργότερα αφήνει τον Αργολικό Κόλπο.
Τον Ιούλιο του 1822 ο Σπετσιώτικος στόλος στάλθηκε στη Σούδα της Κρήτης εναντίον μοίρας του αιγυπτιακού στόλου, τον οποίο κατεδίωξε μέχρι τον Ελλήσποντο. Τον ίδιο χρόνο κατόρθωσαν να αποκρούσουν επίθεση του τουρκικού στόλου στο νησί τους. Λόγω της έλλειψης ανεφοδιασμού, το Ναύπλιο παραδίδεται στους Έλληνες στις 30 Νοεμβρίου 1822. Τα επόμενα χρόνια οι Σπετσιώτες συνεχίζουν ακατάπαυστα τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια (1828). Διαπρέπουν κυρίως στις ναυμαχίες της Σάμου, Κω, Γέροντα και στον αγώνα της κατά θάλασσα στήριξης του στενά πολιορκούμενου Μεσολογγίου.
Μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 το νησί βρίσκεται για κάμποσα ακόμα χρόνια σε ακμή.
Με τον ερχομό του 20ου αιώνα οι Σπέτσες αρχίζουν να παρακμάζουν και πολλοί Σπετσιώτες αναγκάζονται να το εγκαταλείψουν και να ξενιτευτούν.
Αυτήν την περίοδο, παρά τις δυσκολίες, μια προσωπικότητα έβαλε με τα έργα της, γερές βάσεις για την μετέπειτα πολιτιστική και πνευματική ανάπτυξη του νησιού. Ο Σωτήριος Ανάργυρος πρώτος συνέλαβε έγκαιρα τις ανακατατάξεις που θα επέρχονταν και με προσωπική του παρέμβαση, δημιούργησε έργα που σφράγισαν για πάντα τη σύγχρονη ιστορία των Σπετσών.
Έτσι πήρε έγκαιρα μέτρα οικολογικής προστασίας του περίφημου πευκοδάσους των Σπετσών, αγοράζοντας και αναδασώνοντας τεράστιες εκτάσεις με σκοπό, όπως ανέφερε, να το προστατέψει από την αλόγιστη υλοτόμηση και την επερχόμενη οικιστική δόμηση, πετυχαίνοντας να είναι το φυσικό κόσμημα του νησιού.
Επίσης δημιούργησε πρώτος την υποδομή για την τουριστική ανάπτυξη του νησιού, ανοίγοντας περιφερειακούς δρόμους και κατασκευάζοντας το ξενοδοχείο “Ποσειδώνιο”, καθιστώντας τις Σπέτσες παραθεριστικό κέντρο ανωτέρων κοινωνικών στρωμάτων. Βασιλιάδες, Πρίγκιπες, Πρωθυπουργοί και εξέχουσες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, βρίσκονταν κάθε καλοκαίρι φιλοξενούμενοι του εξαίσιου αυτού ξενοδοχείου.
Τέλος οικοδόμησε και ίδρυσε στον τομέα της εκπαίδευσης ένα πρότυπο κολλέγιο, από τα καλύτερα της Ευρώπης, την Αναργύρειο & Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών, που αποτελούσε και έμπνευση του Ελ. Βενιζέλου, προσωπικού του φίλου. Η Σχολή διαπαιδαγώγησε πλήθος λογίων, καλλιτεχνών, επιστημόνων και πολιτικών, Ελλήνων, όχι μόνο του Ελλαδικού χώρου αλλά και της διασποράς.
Από το 1928, όταν οι Σπέτσες αποτέλεσαν μόνιμο αγκυροβόλιο του Αγγλικού στόλου, στην πελατεία του ξενοδοχείου προστέθηκαν και αξιωματικοί του Αγγλικού ναυτικού, δίνοντας του έτσι μεγαλύτερη αίγλη.
Οι δύο Παγκόσμιοι πόλεμοι
Οι Σπέτσες είχαν τον φόρο τιμής να δώσουν και στους δύο Παγκοσμίους πολέμους πολλούς αξιωματικούς και ναυτοδιόπους, που πολέμησαν και πολλοί από αυτούς θυσιάστηκαν για τα ιδανικά της πατρίδας, από τα Δαρδανέλια στον πρώτο Παγκόσμιο, μέχρι και τη Μέση Ανατολή στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τιμώμενοι, κάποιοι εξ’ αυτών, ακόμα και με το Σταυρό του Έθνους για επιχειρήσεις στην Μεσόγειο, στον Ατλαντικό, ακόμα και στον Ινδικό Ωκεανό.
Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, οι Σπέτσες αρχίζουν να ξεπερνούν σιγά-σιγά τα χρόνια της παρακμής και να αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς, εξαιτίας του τουριστικού κύματος που άρχισε να κατακλύζει την Ελλάδα από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και μετά, διατηρώντας όμως τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα.
Οι Σπέτσες αποτελούν σήμερα ένα από τα κορυφαία νησιά στην προτίμηση Ελλήνων και ξένων επισκεπτών από όλο τον κόσμο και έται κάθε χρόνο δέχεται χιλιάδες επισκέψεις, λόγω της γεωγραφικής του θέσης, της Ιστορίας του νησιού, των πανέμορφων παραλιών, της καταγάλανης θάλασσας, των Ιστορικών μουσείων, των παλιών Αρχοντικών και του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα που έχει διατηρήσει.
Η αναπαράσταση της πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας κατά τη Ναυμαχία των Σπετσών, το πρώτο 15θήμερο του Σεπτεμβρίου, συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες επισκεπτών και ολοκληρώνει τις δραστηριότητες της καλοκαιρινής περιόδου.
Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο και Σπέτσες
Στις Σπέτσες έγινε η αρχική σύλληψη της ιδέας του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (ΝΑΤ), όπου και εφαρμόστηκε ένα υποτυπώδες σύστημα περίθαλψης των «ενδεών ναυτικών». Πρόκειται για τη γνωστή «κάσσα» ένα είδος Κοινοτικού Ταμείου, του οποίου τα έσοδα προέρχονταν από τα κέρδη των πλοίων που εκτελούσαν μεταφορές στο εξωτερικό και οι εισφορές ανέρχονταν στο 5% επί των κερδών, τις οποίες κατέβαλλε στη «κάσσα» ο πλοίαρχος του πλοίου. Τα έσοδα αυτά διατίθεντο στους άνεργους και ανίκανους ναυτικούς και στις οικογένειες των ναυτικών εκείνων, οι οποίοι έβρισκαν το θάνατο επί των πλοίων. Τη φροντίδα της διαχείρισης της «κάσσας» είχε η Δημογεροντία, όπως όλα αυτά διασώζονται στις καταγραφές των χρονικογράφων της προεπαναστατικής Ελλάδος.
