Eρωτηματικά προκαλεί η επίθεση δύο κρατικών ΜΜΕ, της αυστριακής εφημερίδα Wiener Zeitung και της γερμανικής DW στην πολιτική οικογένεια του Έλληνα πρωθυπουργού, λίγο πριν τις εκλογές στην Ελλάδα.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως πρόκειται για τουλάχιστο αθέμιτο χτύπημα και απόπειρα επηρεασμού των ψηφοφόρων-ειδικά των Ελλήνων του εξωτερικού.
Βy Dietmar Socrates
Η αυστριακή Wiener Zeitung είναι μια από τις παλαιότερες εφημερίδες που κυκλοφορούν ακόμη στον κόσμο.
Είναι η επίσημη έκδοση που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας για ανακοινώσεις που απαιτούνται από το νόμο, όπως οι εγγραφές εταιρειών, και ήταν επίσης ο επίσημος εκδοτικός φορέας για νόμους και εκτελεστικά εντάλματα μέχρι το 2004.
Από το 2002, η Wiener Zeitung είναι μεταξύ των τεσσάρων αυστριακών εφημερίδων, εκτός από τη δεξιά-φιλελεύθερη Die Presse, την αριστερή φιλελεύθερη Der Standard και τη χριστιανοφιλελεύθερη και συντηρητική Salzburger Nachrichten.
Η εφημερίδα, που ιδρύθηκε το 1703 με το όνομα Wiennerisches Diarium, θεωρήθηκε το επίσημο φερέφωνο της Αυτοκρατορικής Αυλής λόγω της παροχής πληροφοριών απευθείας και αποκλειστικά από την Αυλή. Η εφημερίδα κυκλοφορούσε δύο φορές την εβδομάδα, συνήθως σε οκτώ σελίδες. Εκτενή ρεπορτάζ δημοσιεύτηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, κυρίως για την Αυστρία, τη Γαλλοαυστριακή Συμμαχία και τον αμοιβαίο εχθρό τους την Πρωσία.
Οι τοπικές εφημερίδες και τα ημερολόγια από τον αυστριακό στρατό ήταν οι κύριες πηγές που χρησιμοποιούσε η εφημερίδα, αναφέροντας προαγωγές αξιωματικών, ανάπτυξη στρατευμάτων και άλλες δημόσιες ανακοινώσεις σχετικά με τον πόλεμο, κυρίως τοπικού ενδιαφέροντος.
Περίπου το 15% των ρεπορτάζ αφορούσαν μάχες και ένοπλες συγκρούσεις, ενώ το 3% αφορούσαν εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από πρωσικά στρατεύματα.
Όπως πολλές εφημερίδες εκείνη την εποχή, το Wiennerisches Diarium ξεκίνησε με την αναφορά περιφερειακών και διεθνών ειδήσεων.
Επιπλέον, δημοσίευσε ανακοινώσεις γέννησης και γάμου, καθώς και μοιρολόγια της αριστοκρατίας και παρείχε κάλυψη στην αυτοκρατορική αυλή.
Από το 1780, η εφημερίδα ήταν γνωστή ως Wiener Zeitung (που σημαίνει βιεννέζικη εφημερίδα στα αγγλικά) και το 1810 έγινε η επίσημη κυβερνητική εφημερίδα.
Το 1857 η κυβέρνηση απέκτησε την εφημερίδα και τυπωνόταν μέχρι το 1997 από το Αυστριακό Κρατικό Τυπογραφείο. Η πρώτη έκδοση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο εμφανίστηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1945. Ο αριθμός των αντιτύπων που πωλήθηκαν αυξήθηκε από 4.500 το 1855 σε 24.000 περίπου σήμερα.
Το 1998 η εφημερίδα μεταβιβάστηκε σε μια GmbH (Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης), η οποία ανήκει στην Αυστριακή Κυβέρνηση.
Η Wiener Zeitung είναι επίσης η επίσημη έκδοση που χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Αυστρίας για επίσημες ανακοινώσεις.
Τέτοιες ανακοινώσεις, για παράδειγμα, είναι οι κενές θέσεις δημοσίων υπαλλήλων και οι αλλαγές στο εμπορικό μητρώο, που τυπώνονται στο ένθετο της Επίσημης Εφημερίδας της Wiener Zeitung.
Μέχρι το 2004 δημοσίευε επίσης την επίσημη έκδοση των νεοψηφισθέντων αυστριακών νόμων. Σήμερα η κυβερνητική έκδοση των πρόσφατα εγκριθέντων καταστατικών και συνθηκών δημοσιεύεται επίσημα στο Διαδίκτυο.
Μέχρι το 2009, αρχισυντάκτης της Wiener Zeitung ήταν ο Andreas Unterberger, πριν αντικατασταθεί από τον Reinhard Göweil.
Ενώ ο Unterberger προσέλαβε κυρίως ειλικρινείς συντηρητικούς αρθρογράφους, η εφημερίδα επέστρεψε στη φιλελεύθερη θέση της υπό τον Reinhard Göweil.
Η αυστριακή κυβέρνηση επικρίνεται ευρέως μεταξύ των επιχειρηματιών επειδή υποχρεούνται νομικά να δημοσιεύουν ορισμένες νομικές ανακοινώσεις, όπως συμβάσεις συνελεύσεων μετόχων και αλλαγές στο εμπορικό μητρώο στη Wiener Zeitung και ως εκ τούτου πρέπει να πληρώσουν ορισμένα τέλη, αν και οι δημοσιεύσεις γίνονται επίσης μέσω Διαδικτύου.
Το 1956, άνδρες στο Café Hawelka της Βιέννης περνούσαν την ώρα τους διαβάζοντας την εφημερίδα
Επιχειρηματίες και ιδιωτικές εφημερίδες υποστηρίζουν ότι η εφημερίδα χρηματοδοτείται μέσω αυτών των υποχρεωτικών τελών. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αυστρίας απέρριψε αξιώσεις σχετικά με αυτό το θέμα. Εκκρεμεί απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Το θέμα είναι ακόμη πιο αμφιλεγόμενο αφού σήμερα η μόνη αυθεντική πηγή του αυστριακού καταστατικού δικαίου είναι το Διαδίκτυο ενώ οι επιχειρηματικές δημοσιεύσεις πρέπει επίσης να ανακοινώνονται μέσω της Wiener Zeitung.
«Κάποιοι φοβούνται ότι η κυβέρνηση θέλει απλώς να διατηρήσει τη μάρκα Wiener Zeitung με την 320χρονη ιστορία της, ενώ κανείς δεν ξέρει πώς θα είναι η μελλοντική δημοσίευση — αν θα είναι ακόμα σοβαρή δημοσιογραφία».
Στις 27 Απριλίου 2023, η Wiener Zeitung ανακοίνωσε το τέλος της καθημερινής της εκτύπωσης.
Στο εξής, η εφημερίδα θα εκτυπώνεται τουλάχιστον 10 φορές το χρόνο, ανάλογα με τα διαθέσιμα κεφάλαια. Η εφημερίδα ανακοίνωσε επίσης σχέδια για τη δημιουργία ενός κέντρου μέσων ενημέρωσης, μιας υπηρεσίας περιεχομένου και ενός κέντρου εκπαίδευσης για δημοσιογράφους. Εκείνη την εποχή, η εφημερίδα είχε μια κυκλοφορία 20.000 καθημερινών, με περίπου διπλάσια κυκλοφορία τα Σαββατοκύριακα.
Σχεδόν οι μισοί από τους πάνω από 200 εργαζόμενους της εφημερίδας, 40 εκ των οποίων είναι δημοσιογράφοι, θα μπορούσαν να απολυθούν λόγω της αλλαγής, σύμφωνα με το συνδικάτο της. Μετά την ανακοίνωση, αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους στη Βιέννη για να διαμαρτυρηθούν για την κίνηση της κυβέρνησης.
Από το «Κόμμα των Ξυπόλυτων» στην οικογενειοκρατία
Στη Wiener Zeitung λοιπόν, την κρατική εφημερίδα της Αυστρίας, 3 εβδομάδες πριν τις ελληνικές εκλογές της 21ης Μαίου δημοσιεύεται ένα ιδιαίτερα επικριτικό άρθρο για την πολιτική οικογένεια του πρωθυπουργού το οποίο αναδημοσίευσε μάλιστα ως εξής η γερμανική-κρατική DW>
O Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Aυστριακό καγκελάριο Karl Nehammer
Η Wiener Zeitung στηλιτεύει την οικογένεια Μητσοτάκη, τον νεποτισμό και την οικογενειοκρατία στην Ελλάδα.
Δριμεία κριτική ασκεί στην οικογένεια Μητσοτάκη η αυστριακή εφημερίδα Wiener Zeitung, σχολιάζοντας με τον πλέον καυστικό τρόπο τη διαχρονική εμπλοκή της στην ελληνική πολιτική σκηνή. «
Η οικογένεια Μητσοτάκη είναι μια από τις πιο ισχυρές στην Ελλάδα. Τώρα, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αγωνίζεται να διατηρήσει αυτή τη συνθήκη και μετά τις εκλογές, […] έχοντας «μόνο έναν στόχο», όπως διακηρύσσει: να συνεχίσει να κυβερνά τη χώρα μόνος του με το συντηρητικό του κόμμα».
Η αυστριακή εφημερίδα εξιστορεί πως «ο προπάππους του νυν πρωθυπουργού, ο “γερο-Κωστής”, ήταν ο γενάρχης της οικογένειας Μητσοτάκη και ο πρώτος που ενεπλάκη στην πολιτική. Γεννήθηκε το 1845 στην Πελοπόννησο. Η οικογένεια αναγκάστηκε να καταφύγει στην Κρήτη για να γλιτώσει από διώξεις.
Έτσι, ο Κωστής Μητσοτάκης ίδρυσε το 1872 στα Χανιά το “Κόμμα των Ξυπόλυτων”, όπως το αποκαλούσαν υποτιμητικά οι πολιτικοί του αντίπαλοι. Γιατί ο Κωστής Μητσοτάκης δεν ήταν μόνο στενός έμπιστος του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, αλλά είχε επίσης παντρευτεί και την αδερφή του, Κατίγκω. Και, με αυτόν τον τρόπο, η οικογένεια Μητσοτάκη ξεκίνησε να εδραιώνεται στην ελληνική πολιτική…
Στη συνέχεια, ο εγγονός του γενάρχη διαμόρφωσε την πολιτική στην Ελλάδα για σχεδόν πενήντα χρόνια μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, και από το 1990 έως το 1993 ως πρωθυπουργός. Γιος του είναι ο Κυριάκος, ο σημερινός πρωθυπουργός. Ο παππούς του, ο οποίος φυσικά ονομαζόταν επίσης Κυριάκος, ήταν και αυτός βουλευτής».
Η εφημερίδα της Βιέννης προσθέτει τέλος ότι «κακόβουλες γλώσσες υποστηρίζουν πως η οικογένεια Μητσοτάκη αποτελεί ίσως το καλύτερο παράδειγμα για το πώς η πολιτική μπορεί να μετατραπεί σε επιχειρηματικό μοντέλο στην Ελλάδα. Οι επικριτές θέτουν μερικές φορές το ακανθώδες ερώτημα πώς, από γενιά σε γενιά, οι Μητσοτάκηδες κατάφεραν να γίνονται ολοένα πλουσιότεροι από ό,τι ήταν πριν μπουν στην πολιτική.
Πάντως, ένα πράγμα είναι βέβαιο: το 2020 (δεν υπάρχουν πιο πρόσφατα στοιχεία), ο επικεφαλής της κυβέρνησης και η σύζυγός του Μαρέβα χρωστούσαν το εντυπωσιακό ποσό του 1,3 εκατομμυρίου ευρώ σε τράπεζες. Τα προς αποπληρωμή δάνεια πρέπει να συγκριθούν με 40 ακίνητα, 5 αυτοκίνητα και πάνω από 500.000 ευρώ σε αποταμιεύσεις. Ταυτοχρόνως, το εισόδημα της 56χρονης συζύγου του Μαρέβας το 2020, για παράδειγμα, ήταν υπερβολικά χαμηλό ακόμη και για τα δεδομένα ενός νεοελληνικού μετα-χρεοκοπημένου κράτους: 9.244,10 ευρώ».
Πρόκειται για ένα ποσό μικρότερο, όπως παρατηρεί η εφημερίδα, ακόμη κι από τα ετήσια δίδακτρα του Κολλεγίου Αθηνών, από όπου αποφοίτησε η κόρη του πρωθυπουργού, Δάφνη πριν φύγει για σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.
>
Η Deutsche Welle (Ντόιτσε Βέλε, ελλ.: Γερμανικό κύμα) είναι γερμανικός δημόσιος διεθνούς εμβέλειας ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός που χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό του κράτους της Γερμανίας και μέλος του ARD και της EBU.
Εκπέμπει μέσω βραχέων κυμάτων, διαδικτυακά, δορυφορικά και στα FM σε 30 γλώσσες στο ραδιόφωνο και σε 4 γλώσσες στην τηλεόραση (DW-TV στα Αγγλικά, στα Γερμανικά, στα Ισπανικά και στα Αραβικά) ενώ οι ειδήσεις που μεταδίδει είναι διαθέσιμες στην ομότιτλη ιστοσελίδα της και διαχειρίζεται το κέντρο ανάπτυξης διεθνών μέσων ενημέρωσης και δημοσιογραφίας, ονόματι Ακαδημία DW.
Η DW εκπέμπει από το 1953. Από την ίδρυση της μέχρι το 2003 στεγαζόταν στην Κολωνία, ώσπου κατά την πεντηκοστή επέτειο του φορέα μεταφέρθηκε στη Βόννη, στο κτήριο Σύρμαν-Μπάου (γερμανικά: Schürmann-Bau). Τα τηλεοπτικά της προγράμματα παράγονται στο Βερολίνο, ενώ η ιστοσελίδα της ελέγχεται τόσο από το Βερολίνο όσο και από τη Βόννη.
