Η Yardenne Greenspan είναι συγγραφέας και μεταφράστρια εβραικών που γεννήθηκε στο Τελ Αβίβ και εδρεύει στη Νέα Υόρκη.
Ο Shai Davidai* είναι Επίκουρος Καθηγητής Management στο Columbia Business School.
Oι δυο τους υπογράφουν στο Tablet ένα άρθρο με τίτλο Τι συμβαίνει όταν διδάσκετε στο Columbia και απορρίπτετε τη Ηamas
Για μια ακόμη φορά συνειδητοποιεί κανείς ότι ένας μηχανισμός δεκαετιών μετέτρεψε τα elite αμερικανικά πανεπιστήμια σε ιδεολογικές γιάφκες της τρομοκρατίας και του αντισημιτισμού. Το να διακρίνεις τα πρόσωπα πίσω από τη κουρτίνα που μεθόδευσαν όλο αυτό θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις σε γεγονότα που σημάδεψαν την Ιστορία του (δυτικού) κόσμου. Αρκεί να βάζεις πάντα μία παράμετρο. Ότι τους ανήκει η ιδιοκτησία του χρήματος και του χρέους. Το να θυσιάζουν τον μαρτυρικό Εβραικό λαό διαχρονικά ώστε να διασωθούν οι ίδιοι ήταν ανέκαθεν μία από τις τακτικές τους. Υπάρχουν πολλές ακόμη.
Πάμε όμως να δούμε τι αντιμετώπισαν ο Shai και η Yardenne όταν αποφάσισαν να εναντιωθούν στη Hamas.
O Shai που είναι καθηγητής στο Columbia είχε ανεβάσει και ένα συγκλονιστικό video που μπορείτε να δείτε στη συνέχεια.
>
Το να μιλάμε ενάντια στα εγκλήματα της Hamas κατά της ανθρωπότητας και κατά των φοιτητικών οργανώσεων που την υποστηρίζουν κατέστρεψε τις ζωές μας. Σχεδόν δύο εβδομάδες μετά τις 7 Οκτωβρίου, καθώς ο Shai ένιωθε υποχρεωμένος να μιλήσει ενάντια στην αντισημιτική, υπέρ της Hamas καταιγίδα που μαίνεται στις πανεπιστημιουπόλεις των ΗΠΑ, συνειδητοποιήσαμε ότι τίποτα δεν θα ήταν ποτέ το ίδιο.
Έγινε ξαφνικά και ταυτόχρονα. Την ημέρα μετά την εκφώνηση μιας παθιασμένης ομιλίας κατά τη διάρκεια μιας αγρυπνίας κατά της τρομοκρατίας στην πανεπιστημιούπολη τoυ Columbia, όλα τα εισερχόμενα του Shai ήταν γεμάτα μηνύματα. Οι άνθρωποι τον είχαν δει στα πιο αδύναμα και ευάλωτά του —καρδιοχτύπια, εγκαταλειμμένο και προδομένο— και ένιωθαν το ίδιο. Διαβάζοντας χιλιάδες επιστολές ενθάρρυνσης και συμπάθειας Εβραίων γονέων και μαθητών, επιζώντων του Ολοκαυτώματος και της 7ης Οκτωβρίου και αφορούσαν μη Εβραίους από όλο τον κόσμο, νιώσαμε τις ψυχές μας να ανοίγουν για να αφήσουν το άγχος και τη θλίψη του λαού μας. Για πρώτη φορά μετά την τρομερή σφαγή, δεν αισθανθήκαμε εντελώς μόνοι.
Αλλά άρχισαν να έρχονται και άλλα μηνύματα. Ένας φίλος μπλόκαρε την Yardenne στα social media. Ένας άλλος είπε ότι το να μιλάς ενάντια σε οργανώσεις που υποστηρίζουν ανοιχτά τη Hamas δεν ήταν καλό. Η τρίτη, δηλώνοντας τη δυσφορία της με το πόσο μεγάλο μέρος της προσοχής μας ήταν αφιερωμένo στους απαχθέντες Ισραηλινούς πολίτες, διέκοψε τους δεσμούς. Ένας στενός φίλος του Shai από το μεταπτυχιακό σταμάτησε απλώς να απαντά στις κλήσεις του.
Στην αρχή, υποθέσαμε ότι όλο αυτό ήταν μια μεγάλη παρεξήγηση. Σκεφτήκαμε ότι αν μπορούσαμε μόνο να κάνουμε τους φίλους μας να δουν πώς ήταν η παιδική μας ηλικία κάτω από συνεχείς βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, θα συνειδητοποιούσαν την εξαχρείωση των φοιτητών διαδηλωτών που ζητούσαν μια άλλη intifada. Σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε τους φίλους μας να συνειδητοποιήσουν ότι δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά μεταξύ των οικογενειών που σφαγιάζονται στα νότια σύνορα του Ισραήλ και των δικών μας οικογενειών, που ζουν μόλις 55 μίλια μακριά. Σκεφτήκαμε ότι αν μπορούσαμε να δώσουμε φωνή μόνο στον πόνο και τα βάσανα των ανθρώπων μας, οι φίλοι μας δεν θα απέρριπταν τόσο επιπόλαια τις βιωμένες μας εμπειρίες. Νομίζαμε ότι οι φίλοι μας θα μας άφηναν να θρηνήσουμε. Ήμασταν αφελείς και κάναμε λάθος.
Ως αριστεροί, φιλελεύθεροι σιωνιστές, κάναμε πάντα μια σαφή διάκριση μεταξύ του λαού της Παλαιστίνης και των απάνθρωπων τρομοκρατικών οργανώσεων που ψευδώς ισχυρίζονται ότι μιλούν στο όνομά τους. Η υποστήριξή μας για μια λύση δύο κρατών δεν αμφιταλαντεύτηκε ποτέ, και μέχρι σήμερα παραμένουμε σθεναρά αντίθετοι στην κατοχή της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ, απέχουμε από την αγορά προϊόντων που κατασκευάζονται πέρα από τη γραμμή ανακωχής του 1967 και διαμαρτυρόμαστε για οποιαδήποτε κυβερνητική πολιτική που θεωρούμε καταπιεστική ή άδικη. Σίγουρα, πιστεύαμε, ότι οι φαινομενικά φιλελεύθεροι φίλοι μας θα έβλεπαν ότι κι εμείς αξίζουμε να ακουστούμε.
Αυτό είναι που κάναμε λάθος. Δεν καταλάβαμε ότι για πολλούς στον «προοδευτικό» κύκλο μας, το να είναι κανείς φιλελεύθερος Ισραηλινός δεν ήταν αρκετά καλό. Αν είχαμε σιωπήσει, μπορεί να ήταν πρόθυμοι να μας δεχτούν ως ίσους. Αν ζητούσαμε συγγνώμη για την ύπαρξη του Ισραήλ, μπορεί να μας είχαν δώσει ακόμη και κάποιους επιπλέον βαθμούς. Αλλά η αποκάλυψη των φρικαλεοτήτων της Hamas και η υποστήριξη που κέρδιζε από τους νεαρούς Αμερικανούς; Να ονομάσουμε τα παιδιά που απήχθησαν και να παρακαλέσουμε τον κόσμο να βοηθήσει να επιστρέψουν στο σπίτι; Δώστε φωνή στα Ισραηλινά θύματα μαζικών βιασμών από τρομοκράτες της Hamas; Για τους φίλους μας, η άρνησή μας να ζητήσουμε συγγνώμη για την ύπαρξη του Ισραήλ απλώς μας έκρινε ανυπόφορους. Το μυαλό τους είχε ήδη πάρει την απόφαση. Δεν μας άφηναν καν να διεκδικήσουμε την υπόθεσή μας.
Μας πήρε λίγο χρόνο για να το καταλάβουμε, αλλά μόλις το καταλάβαμε, όλα άρχισαν να βγάζουν νόημα: Οι φίλοι μας δεν είχαν πρόβλημα με την πολιτική μας, είχαν πρόβλημα με την ταυτότητά μας. Οι φίλοι μας ήταν πρόθυμοι να παραβλέψουν το γεγονός ότι ήμασταν Εβραίοι Ισραηλινοί, αλλά μόνο εφόσον σιωπάμε γι’ αυτό. Για πολλούς στον «φωτισμένο» μας κύκλο, η εθνική μας ταυτότητα ήταν ένα ατυχές ατύχημα, κάτι για το οποίο έπρεπε να ζητήσουμε συγγνώμη παρά να υπερηφανευόμαστε. Δεν καταλάβαμε ότι για πολλούς, η συνέχιση της ύπαρξης του λαού μας δεν ήταν υψηλή προτεραιότητα.
Ενώ ορισμένοι φίλοι πρόσφεραν υποστήριξη και ενσυναίσθηση, η αγάπη από άλλους αποδείχθηκε ότι ήταν στην καλύτερη περίπτωση υπό όρους. Οι συνάδελφοι μας αντιμετώπισαν με καχυποψία. Κάποιοι έχουν στραφεί ενεργά εναντίον μας. Μακριά από αιμοδιψείς ή πολεμοχαρείς, το γεγονός ότι αρνηθήκαμε να τρέμουμε μπροστά σε αυτούς που ζητούν τον θάνατό μας δεν ήταν κάτι με το οποίο μπορούσαν να ζήσουν. Ήθελαν να είμαστε σιωπηλοί, αδύναμοι και απολογούμενοι—το τέλειο Εβραίο θύμα. Το να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας μας έκανε απαράδεκτους.
Δεν καταλάβαμε ότι για πολλούς στον «προοδευτικό» μας κύκλο, το να είναι κανείς φιλελεύθερος Ισραηλινός δεν ήταν αρκετά καλό.
Δεν το είδαμε αυτό να έρχεται. Αλλά τώρα που το είδαμε, δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το γκάζι. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την άρνηση του τραύματός μας. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την ενοχοποίηση των θυμάτων και τον τρόπο που μας έκαναν να πιστεύουμε ότι η υπεράσπιση της δικής μας ζωής ήταν αδικία για τους άλλους. Μερικά πράγματα απλά δεν είναι τόσο εύκολο να ξεπεραστούν.
Καθώς ο Shai συνέχιζε να επικαλείται την ηθική δειλία του Columbia University, αρχίσαμε να λαμβάνουμε ένα άλλο είδος μίσους – το κοινό, απρόσωπο είδος τόσο εύκολο να το δει κανείς πίσω από ένα πληκτρολόγιο. Κάθε πρωί, καθώς κοσκινίζουμε τα εκατοντάδες μηνύματα μίσους και τα διαδικτυακά σχόλια που λαμβάνει ο Shai κάθε μέρα, μας υπενθυμίζεται ότι η ζωή δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Από μιμίδια αρουραίων με μεγάλες, κυρτές μύτες μέχρι απειλές σωματικής βίας, από τη δημοσιοποίηση των προσωπικών μας πληροφοριών έως τη διάδοση κραυγαλέων ψεμάτων για τον Shai και τους γονείς του, από την αβάσιμη κριτική της επαγγελματικής συμπεριφοράς του Shai έως τις συνωμοτικές αντισημιτικές ατάκες, πιστεύουμε ότι τα έχω δει όλα. Ο Shai αποκαλείται τακτικά Ναζί, σιωνιστικό γουρούνι, γενοκτόνος μωροκτόνος, βρωμοεβραίος. Χιλιάδες έχουν ζητήσει τον θάνατό του. Ενώ λίγοι άνθρωποι έρχονται σε ιδιωτική επαφή για να προσφέρουν την υποστήριξή τους, σχεδόν κανένας από τους φίλους μας δεν τόλμησε να σταθεί δημόσια στο πλευρό του. Πολλοί από τους συναδέλφους του Shai δυσφορούν τακτικά σε αυτά τα απεχθή μηνύματα. Κανείς δεν μίλησε.
Ο πόνος μας είναι μικροσκοπικός σε σύγκριση με αυτόν των χιλιάδων Ισραηλινών και Παλαιστινίων που έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα στις 7 Οκτωβρίου και μετά. Ο πόνος μας είναι μικροσκοπικός σε σύγκριση με εκείνον των εκατοντάδων χιλιάδων εκτοπισμένων Παλαιστινίων στη Γάζα και των εκατοντάδων χιλιάδων εκτοπισμένων Ισραηλινών από τις βόρειες και νότιες περιοχές της. Κι όμως, ο πόνος μας είναι πραγματικός και η αδυναμία μερικών από τους πιο στενούς μας φίλους να αποδεχθούν τη νομιμότητα του πόνου μας προσθέτει περισσότερο πόνο.
Μας πήρε λίγο χρόνο για να το καταλάβουμε, αλλά μόλις το καταλάβαμε, όλα άρχισαν να βγάζουν νόημα: Οι φίλοι μας δεν είχαν πρόβλημα με την πολιτική μας, είχαν πρόβλημα με την ταυτότητά μας.
Αλλά ενώ το να μιλάμε μπορεί να έχει καταστρέψει τις ζωές μας, τις έκανε επίσης πολύ καλύτερες.
Από τότε που ο Shai μίλησε κατά της υποστήριξης της τρομοκρατίας στις πανεπιστημιουπόλεις των ΗΠΑ, αρκετοί φίλοι και γνωστοί μας έχουν πει ότι είναι εκεί για εμάς. Μπορεί να μην βλέπουμε τα πάντα, αλλά συμφωνούμε στα θεμελιώδη. Συμφωνούμε ότι τόσο οι Ισραηλινοί όσο και οι Παλαιστίνιοι έχουν δικαίωμα ύπαρξης. Συμφωνούμε ότι η Hamas είναι το πρόβλημα και όχι η λύση. Συμφωνούμε ότι το status quo θα πρέπει να αλλάξει. Και συμφωνούμε ότι ο βιασμός δεν είναι ποτέ, ποτέ, ποτέ εντάξει. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που δεν θα στραφούν ποτέ εναντίον μας. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα εμφανίζονται πάντα.
Έχουμε κάνει επίσης νέους φίλους—ακτιβιστές, διαδηλωτές και αληθινούς υπέρμαχους της δικαιοσύνης. και Γενναίοι Εβραίοι και μη Εβραίοι σύμμαχοι που, όπως εμείς, έχουν θέσει τη ζωή, τις δουλειές και τη φήμη τους στο όριο. Όπως εμείς, πολλοί από αυτούς έχουν χάσει ανθρώπους που πίστευαν ότι ήταν φίλοι τους. Όπως και εμείς, πολλοί από αυτούς είναι φοβισμένοι, ραγισμένοι και ανήσυχοι. Αλλά έχουμε βρει ο ένας τον άλλον και έχουμε ο ένας την πλάτη του άλλου. Η νέα μας κοινότητα μας δέχεται για αυτό που είμαστε, όχι για αυτό που θέλει να είμαστε. Μαζί, εργαζόμαστε για να κάνουμε μια πραγματική διαφορά.
Θέλουμε να τελειώσει ο πόλεμος, να επιστρέψουν οι όμηροι στα σπίτια τους και να γίνει η ειρήνη απτός στόχος και όχι κενό εκλογικό σύνθημα. Θέλουμε να ενισχύσουμε το κράτος του Ισραήλ ως ένα φιλελεύθερο, δημοκρατικό καταφύγιο για τους Εβραίους παντού. Θέλουμε να αναγνωριστεί ο εβραϊκός λαός ως μειονότητα άξια προστασίας και εορτασμού. Θέλουμε ο κόσμος να εμφανίζεται για εμάς με τον ίδιο τρόπο που έχουμε εμφανιστεί επανειλημμένα, και θα συνεχίσουμε να εμφανιζόμαστε, για τόσους άλλους.
Μπορεί να χάσαμε κάποιους φίλους, αλλά κερδίσαμε κάτι πολύ πιο πολύτιμο: μια φυλή. Sabras και διασπορικοί, θρησκευόμενοι και κοσμικοί, αριστεροί και δεξιοί, Mizrahi και Ashkenazi, μαζευόμαστε όλοι ως Εβραίοι. Όλοι μοιραζόμαστε μια βαθιά κατανόηση που είναι αδύνατο να αγνοηθεί από τις 7 Οκτωβρίου: Είμαστε μέρος μιας μεγάλης οικογένειας και είμαστε όλοι μαζί σε αυτό. Ό,τι κι αν συμβεί και παρά τις διαφορές μας, όσο αρνούμαστε να φιμωθούμε και να παραμείνουμε ενωμένοι, θα το ξεπεράσουμε. Πάντα το κάνουμε.
>
Πάμε να γνωρίσουμε τον σπουδαίο Eβραίο καθηγητή Shai Davidai* ο οποίο είναι επίκουρος καθηγητής στο Management Division του Columbia Business School
-Είμαι επίκουρος καθηγητής στο τμήμα διαχείρισης στο Columbia Business School στη Νέα Υόρκη. Η έρευνά μου εξετάζει τις καθημερινές κρίσεις των ανθρώπων για τον εαυτό τους, τους άλλους ανθρώπους και την κοινωνία στο σύνολό της. Με ενδιαφέρουν οι δυνάμεις που διαμορφώνουν και διαστρεβλώνουν τις υποκειμενικές αντιλήψεις των ανθρώπων για τον κόσμο και την επιρροή τους στις κρίσεις, τις προτιμήσεις και την κοινωνία.
Ο Shai πριν λίγες μέρες είχε ένα ξέσπασμα με έναν συγκινητικό εκρηκτικό λόγο. Ένα ξέσπασμα κατά των κορυφαίων Αμερικανικών Πανεπιστημίων και των διοικήσεων τους που δεν είναι έτοιμοι να μιλήσουν εναντίον των φοιτητικών οργανώσεων που υποστηρίζουν τους Ναζί μακελάρηδες της Hamas και την τρομοκρατία.
Αποκάλεσε επίσης την πρόεδρο του Πανεπιστημίου δειλό. Με αυτό το τρόπο ο μοναδικός Shay ξεγύμνωσε το άθλιο και υποκριτικό ρόλο όλων αυτών Πανεπιστημίων απέναντι στη σφαγή των Εβραίων και τον νοσηρό ρόλο τους γενικότερα καθώς υλοποιούν μία νοσηρή ατζέντα που υπερασπίζεται πάσης φύσεως παρακμιακή υποκουλτούρα με αριστερό πρόταγμα. Πρόκειται για τα κορυφαία Αμερικανικά Πανεπιστήμια ανάμεσά τους το Harvard University, το Stanford, το Berkeley, και φυσικά το Columbia University.
Ο καθηγητής Shai Davidei λοιπόν, λέκτορας κοινωνικής ψυχολογίας στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη και γιος των ιδρυτών της μονάδας βηματοδότη στη Sheba, εξαπέλυσε επίθεση κατά των κορυφαίων αμερικανικών πανεπιστημίων, μετά την άρνησή τους να μιλήσουν ενάντια στις φοιτητικές οργανώσεις που υποστηρίζουν την τρομοκρατία. Παρακολουθήστε τα συγκινητικά του λόγια, μέσα από την καρδιά του.
Το Υπουργείο Εξωτερικών διένειμε την ομιλία του και έγραψε: “Πρόεδρε του Πανεπιστημίου Columbia πού είσαι; Γιατί δεν ακούγεται η φωνή σου και δεν καταδικάζεις τη σφαγή που διέπραξε η Ηamas; Ο καθηγητής Davide είναι κοινωνικός ψυχολόγος και λέκτορας στο School of Business Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης. Του απονεμήθηκε το βραβείο «Rising Star» του Science Association The American Psychologist (APS) και πριν από λίγους μήνες συμπεριλήφθηκε στην κατάταξη των καλύτερων λέκτορων κάτω των 40 ετών από τους Poets&Quants.
Είναι επιτακτική ανάγκη να ακούσουμε τα λόγια του και να τα διαδώσουμε περαιτέρω.
“Δεν φοβάμαι να μιλήσω, μιλάω γιατί “φοβάμαι.”
Ο πύρινος λόγος του στόχευε τη Minush Shafik-photo κάτω, την πρώτη γυναίκα που υπηρέτησε ως πρόεδρος του Πανεπιστημίου Columbia – η οποία υπηρετεί επίσης στο διοικητικό συμβούλιο του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates.
Η Shafik διετέλεσε επίσης στο παρελθόν υποδιοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας και Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας.
«Βγάλτε τα τηλέφωνά σας, θέλω αυτό το μήνυμα να φτάσει σε κάθε γονέα στην Αμερική που στέλνει τα παιδιά του στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο Harvard University, το Stanford, το Berkeley: δεν μπορούμε να προστατεύσουμε το παιδί σας». είπε ο Davidei.
-Είμαι λέκτορας, είμαι Ισραηλινός, αλλά πριν από όλα, είμαι πατέρας, έχω δύο όμορφα παιδιά και σου μιλάω σαν πατέρας. Και σε θέλω να ξέρετε: δεν μπορούμε να προστατέψουμε τα παιδιά σας από φοιτητικές οργανώσεις που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, επειδή η Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Columbia δεν είναι έτοιμη να μιλήσει εναντίον φοιτητικών οργανώσεων που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, επειδή ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου Harvard, ο πρόεδρος του Stanford, ο πρόεδρος του Berkeley, δεν είναι έτοιμοι να μιλήσουν εναντίον των φοιτητικών οργανώσεων που υποστηρίζουν την τρομοκρατία».
Ο καθηγητής Shai Davidai του Πανεπιστημίου Columbia μιλάει εναντίον των «φιλοτρομοκρατικών φοιτητικών οργανώσεων» σε ένα video που καταγράφηκε στην πανεπιστημιούπολη στη Νέα Υόρκη, 19 Οκτωβρίου 2023.
«Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε το παιδί σας», λέει ο Shai Davidai του Columbia Business School σε μήνυμα προς τους γονείς.
Σε ένα viral βίντεο, ο βοηθός καθηγητής του Columbia Business School Shai Davidai κατήγγειλε τη «δειλία» της προέδρου του πανεπιστημίου Minouche Shafik επειδή επέτρεψε τον πολλαπλασιασμό των «φιλοτρομοκρατικών φοιτητικών οργανώσεων» στην πανεπιστημιούπολη και είπε στους γονείς ότι οι μαθητές δεν ήταν ασφαλείς.
Στεκόμενος σε μια μικρή συγκέντρωση υπέρ του Ισραήλ στην πανεπιστημιούπολη Morningside Heights του σχολείου στη Νέα Υόρκη στις 19 Οκτωβρίου, ο Davidai ηχογράφησε αυτό που ονόμασε «Μια ανοιχτή επιστολή σε κάθε γονέα στην Αμερική-An Open Letter to Every Parent in America».
Ο ακαδημαϊκός είπε ότι έστελνε «ένα μήνυμα σε κάθε γονέα στην Αμερική που στέλνει τα παιδιά του στο NYU, στο NYU, το Harvard, το Stanford, το Berkeley και θέλω να ξέρετε ένα πράγμα: Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε το παιδί σας».
Το Πανεπιστήμιο Columbia φιλοξένησε διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων στον απόηχο της σφαγής της Ηamas στις 7 Οκτωβρίου κατά την οποία ναζί τρομοκράτες εισέβαλαν στο Ισραήλ σε μια πολύπλευρη επίθεση, αφήνοντας περίπου 1.400 νεκρούς, χιλιάδες τραυματίες και περίπου 200 ομήρους που μεταφέρθηκαν στη Γάζα.
«Γιόρταζαν τον βιασμό έφηβων κοριτσιών σε ένα μουσικό φεστιβάλ στο όνομα της αντίστασης. Το γιόρταζαν αυτό και ο πρόεδρος του πανεπιστημίου επιτρέπει σε αυτές τις φιλοτρομοκρατικές φοιτητικές οργανώσεις να παρελαύνουν στις πανεπιστημιουπόλεις μας», είπε, προσθέτοντας, «Δεν έχει σημασία αν είσαι Χριστιανός ή Εβραίος ή Ινδουιστής ή Βουδιστής ή άθεος όπως Εγώ, ο βιασμός δεν είναι ποτέ εντάξει, ούτε ως πράξη αντίστασης, ούτε ως πράξη εκδίκησης. Ο βιασμός δεν είναι ποτέ εντάξει».
«Θα το ονομάσω τώρα, πρόεδρε Minouche Shafik του Πανεπιστημίου Columbia, είσαι δειλός γιατί αν ο Πρόεδρος Biden μπορεί να έρθει και να πει, “Όχι, αυτό είναι απαράδεκτο, αυτό είναι απάνθρωπο”, αν ο Eric Adams, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης μπορεί να πει, «Δεν είναι εντάξει», τότε πού είσαι, πρόεδρε Shafik του Columbia University; Σας περιμένουμε να εξαλείψετε όλες τις φιλοτρομοκρατικές φοιτητικές οργανώσεις από την πανεπιστημιούπολη», είπε ο Davidai.
Στη 10λεπτη ομιλία του, ο Davidai είπε ότι ένιωθε υποχρεωμένος να σηκωθεί όρθιος επειδή φοβάται και «τρέμει» στη σκέψη να περπατήσει στο Columbia campus.
«Φανταστείτε να μην μπορείτε να πάτε στη δουλειά σας επειδή το αφεντικό σας δεν εκτιμά τη ζωή σας, επειδή το αφεντικό σας υποστηρίζει τις φιλοτρομοκρατικές οργανώσεις», είπε.
Στο 10λεπτο βίντεό του, ο Davidai ξεκίνησε δηλώνοντας ότι είναι καθηγητής και Ισραηλινός, αλλά μιλούσε ανοιχτά ως πατέρας.
«Έχω δύο όμορφα παιδιά και σου μιλάω ως μπαμπάς και θέλω να ξέρεις: Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά σας από φιλοτρομοκρατικές φοιτητικές οργανώσεις γιατί ο πρόεδρος του Πανεπιστημίου Columbia δεν θα μιλήσει εναντίον των φοιτητικών οργανώσεων υπέρ της τρομοκρατίας , γιατί ο πρόεδρος του Harvard University, ο πρόεδρος του Stanford, ο πρόεδρος του Berkeley, δεν θα μιλήσουν εναντίον των φοιτητικών οργανώσεων υπέρ της τρομοκρατίας.
«Και όμως για τις φιλοτρομοκρατικές φοιτητικές οργανώσεις στην πανεπιστημιούπολη της εδώ στο Columbia, και στο Harvard και το NYU, και το Stanford και το Berkeley και το Northwestern, η δίχρονη κόρη μου είναι νόμιμος στόχος αντίστασης. Αυτό λένε>
-Επιτρέπεται να δολοφονήσετε και να απαγάγετε τη δίχρονη κόρη μου στο όνομα της αντίστασης και κανένας από τους προέδρους πανεπιστημίων σε όλη τη χώρα δεν είναι διατεθειμένος να πάρει θέση».
Δήλωσε ότι δεν θα έστελνε ποτέ την «καταπληκτική δίχρονη κόρη του στο Columbia», όπως γίνεται τώρα, γιατί δεν θα προστατευόταν εκεί.
Δείχνοντας τον ορίζοντα της Νέας Υόρκης στο βάθος, ο Davidai ρώτησε πώς αυτή η πόλη, η οποία υπέφερε από τον τρόμο πριν από 20 χρόνια, θα μπορούσε να μείνει σιωπηλή κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας γιορτής βίας.
– Μπορείτε να φανταστείτε ότι εδώ έχουμε φοιτητικές οργανώσεις υπέρ της τρομοκρατίας;» ρώτησε ο Davidai.
Μαζί με φοιτητές στο Harvard University και στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το Columbia ήταν ένα από τα λίγα άλλα πανεπιστήμια όπου φοιτητικές οργανώσεις υπέγραψαν επιστολές κατηγορώντας το Ισραήλ για τις επιθέσεις της Ηamas.
Μια μέρα μετά τις επιθέσεις, ο επίσημος καθηγητής Μέσης Ανατολής στο Πανεπιστήμιο της Columbia, Joseph Massad έγραψε ένα άρθρο για τον αντισιωνιστικό ιστότοπο Electronic Intifada, περιγράφοντας τις συγκεντρώσεις υπέρ της Hamas «καινοτόμες», «σημαντικό επίτευγμα» και πηγή «αγαλλίασης και χαράς»!
Welcome to Columbia LGBTQH (Hamas) Untisemity [Νέο σατιρικό video από το Ισραηλινό Eretz Nehederet του Channel 2]
Το Eretz Nehederet είναι ένα ισραηλινό τηλεοπτικό σατιρικό σκετς, κωμική εκπομπή, που έκανε πρεμιέρα στο Channel 2 του Keshet το 2003.
Περιλαμβάνει σατιρικές αναφορές σε τρέχουσες υποθέσεις της περασμένης εβδομάδας μέσω παρωδιών των εμπλεκομένων, καθώς και σκέψεις επαναλαμβανόμενων χαρακτήρων.
Aυτή τη φορά η ισραηλινή σατιρική εκπομπή Eretz Nehederet που σημαίνει «υπέροχη χώρα», κοροϊδεύει τη δυτική φιλελεύθερη-LGBTQH (Hamas)- υποστήριξη στους τρομοκράτες της Ηamas.
Το συνολικό σκετς διάρκειας 19 λεπτών, με τίτλο «Welcome to Columbia Untisemity», ανοίγει με μια διαμορφωμένη εικόνα του λογότυπου του Πανεπιστημίου Columbia.
Το νέο λογότυπο παρουσιάζει την παλαιστινιακή σημαία με την ένδειξη «από το ποτάμι στη θάλασσα» και δύο διαγραμμένα Magen Davids-Το Άστρο του Δαβίδ (Εβραϊκά: מָגֵן דָּוִד, ρωμανικά: Magen David) είναι ένα γενικά αναγνωρισμένο σύμβολο τόσο της εβραϊκής ταυτότητας όσο και του Ιουδαϊσμού.
Το σχήμα του είναι εξάγραμμα: η ένωση δύο ισόπλευρων τριγώνων.
Το σχήμα που ονομάζεται Shatkona είναι επίσης ένα ιερό σύμβολο στον Ινδουισμό.
