FOLLOW US
kourdistoportocali.comNews DeskΠλάκα> Το ζευγάρι των ηλικιωμένων κάπνιζε μπάφους. Ετσι προκλήθηκε η έκρηξη+Εκλογές με εξαφανισμένη την παραδοσιακή ελληνική οικογένεια-ούτε σε αφίσα;

Breaking News

Πλάκα> Το ζευγάρι των ηλικιωμένων κάπνιζε μπάφους. Ετσι προκλήθηκε η έκρηξη+Εκλογές με εξαφανισμένη την παραδοσιακή ελληνική οικογένεια-ούτε σε αφίσα;

Special guests ΑΙ bubble, Κλιματική Αλλαγή, Planδημίες+εμβόλια

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Είναι ακριβώς αυτός ο λόγος που η ΑΙ αποτελεί απειλή για την ανθρωπότητα. Η ασύλληπτη χρεοκοπία της. Η AI bubble. Δοκίμασαν ένα ακόμη εργαλείο ελέγχου και παγκοσμιοποίησης. Τα νούμερα δεν βγαίνουν. Είναι εφιαλτικά. Και γι΄αυτό βιάζονται να επαναλάβουν μια νέα planδημία. Και στην planδημία COVID ξόδεψαν ένα πακτωλό δις. Τύπωσαν για μια ακόμη φορά χρήμα. Πέτυχαν όμως μία γενναία συρρίκνωση του πληθυσμού μέσα από τη γενοκτονία που προκαλούν και θα προκαλέσουν στο μέλλον τα εμβόλια COVID. O πληθυσμός της γης μειώνεται. Ιδιαίτερα οι κοστοβόροι και σκεπτόμενοι Χριστιανοί και Εβραίοι. Οι πρώτοι έχουμε αποδεκατιστεί σχεδόν. Οι Εβραίοι που κατοικούν στο Ισραήλ αντιστέκονται περισσότερο, εξακολουθούν να κάνουν παιδιά -αλλά ως πότε;

Βy Ian Ford

Στην Ελλάδα βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο. Την ίδια στιγμή το πολιτικό και μηντιακό προσωπικό της χώρας υποδύεται ότι δεν βλέπει τον Ελέφαντα στο δωμάτιο. To ζευγάρι των ηλικιωμένων κάπνιζαν μπάφους και ο μπάφος βομβάρδισε τη μικρή πολυκατοικία στη Πλάκα. Η νοημοσύνη του βρεφοποιημένου όχλου σε συνδαυασμό με το φόβο και την κατσίκα του γείτονα, είναι έτοιμη να καταναλώσει πάσης φύσεως τερατολογία. Πως καταντήσαμε έτσι; Ο Μητσοτάκης βάλλεται πανταχόθεν μόνο που κανείς από τους αντιπάλους του δεν τολμά να ακουμπήσει την επιχείρηση μείωσης του πληθυσμού η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη. Για τον ίδιο λόγο που δεν τολμά να ακουμπήσει τα εμβόλια. Μην έχετε αυταπάτες.

Δεν το κάνουν για να προστατέψουν την φήμη της Moderna και της Pfizer. Kαταπίνουν την κάμηλο (και τον ελέφαντα μαζί) γιατί γνωρίζουν πως η planδημία ήταν επιχείρηση οργανωμένη από τις δυναστείες του deep state. Tα γεγονότα βγάζουν μάτι. Οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη όμως προτιμούν να πεθάνουν παρά να αρθρώσουν τη πραγματικότητα. Δεν τολμούν πλέον να κυκλοφορήσουν αφίσες και διαφημίσεις με τη παραδοσιακή ελληνική οικογένεια-πατέρας, μάνα, παιδιά.

Οι επικριτές του Μητσοτάκη είναι ο Τσίπρας και ο Κουτσούμπας που δεν τολμούν να εκστομίσουν το όνομα του μοναδικού Έλληνα συνδικαλιστή του Ηλία Σπαντιδάκη ή Louis Tikas από τα Λούτρα της Κρήτης τον οποίο σκότωσαν οι εθνοφρουροί των Rockefeller, με τους τελευταίους να επιχειρούν επικοινωνιακή θεραπεία στη φήμη τους προσλαμβάνοντας ως έμμισθη την Επίτροπο Αλιείας Μαρία Δαμανάκη -με κριτήριο αριστείας τη ντουντούκα του Πολυτεχνείου.

Και όχι μόνο δεν τολμούν να υπερασπισθούν την ελληνική οικογένεια αλλά σπεύδουν ως πρόθυμα puppets να συστρατευθούν και να επιβάλουν πάσης φύσεως εργαλείο των παγκοσμιοποιητών για τον αφανισμό ανθρώπων, οικογενειών, κρατών, συνόρων. Από τα εμβόλια COVID, έως τη κλιματική αλλαγή και τελευταία την Τεχνητή Νοημοσύνη με την οποία κάθε CEO με χαμηλό IQ πιστεύει ότι μπορεί να αντικαταστήσει τους πάντες.

Τεχνητή νοημοσύνη. Η Chabad πολύ εύστοχα την είχε συγκρίνει με το Χρυσό Μοσχάρι μια και η ειδωλολατρεία είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη φύση. Οι αριθμοί της υπόσχονται μια καταιγίδα χρέους που υπόεχεται για περισσότερο χρέος. Φαύλος κύκλος πριν το μεγάλο BOOM!

Για πάμε>

Anthropic> Μία κατεστραμμένη υπόθεση 1

Διέρρευσε στο Reuters το ενημερωτικό δελτίο της Anthropic για την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο.

Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο, η Anthropic κατέγραψε καθαρή ζημία 42 δισ. δολαρίων το 2025 και σχεδιάζει να δαπανήσει 518 δισ. δολάρια για υποχρεώσεις που αφορούν το cloud, την υπολογιστική ισχύ και τις υποδομές κατά το επόμενο έτος.

Το έγγραφο περιγράφει τη ραγδαία ανάπτυξη της εταιρείας τον τελευταίο χρόνο, παράλληλα με τη διεύρυνση των ζημιών της. Τα έσοδα δεκαπλασιάστηκαν και πλέον (το 2025) άγγιξαν τα 4,6 δισ. δολάρια, ενώ την ίδια στιγμή η εταιρεία κατέγραψε λειτουργικές ζημίες άνω των 8 δισ. δολαρίων — εξαιρουμένων των απομειώσεων αξίας διαφόρων υποχρεώσεων που συνδέονταν κυρίως με προηγούμενους γύρους άντλησης κεφαλαίων, όπως προκύπτει από τα έγγραφα που παρουσιάζονται εδώ για πρώτη φορά

O Ed Zitron θα σχολιάσει>

-H Anthropic είναι μια εταιρεία-ναυάγιο. Ξόδεψε 12,6 δισ. δολάρια για να παράγει έσοδα 4,6 δισ. δολαρίων το 2025, εκ των οποίων τα 7,33 δισ. αφορούσαν το κόστος υπολογιστικής ισχύος. Λειτουργική ζημιά 8 δισ. δολαρίων. Οι ζημιές συνεχώς αυξάνονται.

Ο Michael Burry με τη σειρά του είχε προειδοποιήσει τους πάντες>

Η Anthropic προχωρά επίσημα σε διαδικασία εισαγωγής στο χρηματιστήριο (IPO) με αποτίμηση 2 τρισ. δολαρίων, καταγράφοντας αύξηση εσόδων κατά 1.088%, ενώ οι καθαρές ζημίες ανέρχονται στα 42 δισ. δολάρια.

Ακολουθούν τα βασικά οικονομικά στοιχεία της Anthropic:
• Τα έσοδα ανήλθαν στα 4,59 δισ. δολάρια το 2025, σημειώνοντας αύξηση 386 εκατ. δολαρίων.
• Οι δαπάνες για υπολογιστική ισχύ έφτασαν τα 7,3 δισ. δολάρια, αποτελώντας το 58% των συνολικών λειτουργικών εξόδων.
• Λειτουργική ζημία: 8,06 δισ. δολάρια, ποσό υπερδιπλάσιο σε σχέση με το 2024.
• Περίπου το 25% των εσόδων προήλθε από 2 πελάτες, χωρίς να υπάρχουν μακροχρόνια συμβόλαια.

Ο Burry είχε ασκήσει κριτική στην Anthropic για τη ρητορική της που εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα-ιδιοτελείς σκοπούς, υποστηρίζοντας ότι αυτή αποτελεί προπέτασμα καπνού για την επιβράδυνση της ανάπτυξης, καθώς η εισαγωγή της εταιρείας στο χρηματιστήριο φαινόταν να μετατίθεται χρονικά

O @HedgieMarkets θα σχολιάσει>

Η Anthropic κατέθεσε το ενημερωτικό δελτίο για την αρχική δημόσια προσφορά (IPO) της. Τα έσοδά της δεκαπλασιάστηκαν το 2025, φτάνοντας τα 4,6 δισεκατομμύρια δολάρια. Η εταιρεία κατέγραψε λειτουργικές ζημίες ύψους 8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Σχεδιάζει να δαπανήσει 518 δισεκατομμύρια δολάρια για υπηρεσίες cloud και υποδομές τα επόμενα χρόνια. Σχεδόν το ένα τέταρτο των εσόδων προήλθε από δύο πελάτες που δεν δεσμεύονται από μακροχρόνια συμβόλαια. Η αποτίμηση της Anthropic μέσω της IPO θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 2 τρισεκατομμύρια δολάρια. Στο τέλος του έτους, διέθετε ρευστότητα ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η άποψή μου

Η Anthropic αφιέρωσε 80 σελίδες του ενημερωτικού δελτίου της στους παράγοντες κινδύνου και 48 στην περιγραφή της δραστηριότητάς της. Το ίδιο το έγγραφο προειδοποιεί ότι η τεχνητή νοημοσύνη (AI) που αναπτύσσει η εταιρεία θα μπορούσε να αντισταθεί στον τερματισμό λειτουργίας της, να αποκρύψει πληροφορίες και να επιδείξει συμπεριφορά που προσομοιάζει με εκβιασμό.

Έχω διαβάσει πολλά ενημερωτικά δελτία για IPO. Δεν έχω ξαναδεί ποτέ εταιρεία να αφιερώνει περισσότερες σελίδες σε όσα θα μπορούσαν να πάνε στραβά παρά σε αυτά που πραγματικά κάνει η επιχείρηση.

Τα στοιχεία επιβεβαίωσαν τις προσδοκίες μου: έσοδα 4,6 δισ. δολαρίων, έξοδα 12,65 δισ. δολαρίων και υποχρεώσεις ύψους 518 δισ. δολαρίων για υποδομές, για τις οποίες δεν έχει βρει ακόμη τρόπο χρηματοδότησης. Το ένα τέταρτο των εσόδων προέρχεται από δύο πελάτες χωρίς δεσμευτικά συμβόλαια.

Η Anthropic ισχυρίζεται ότι κινείται με ετησιοποιημένο ρυθμό εσόδων 100 δισ. δολαρίων, αλλά δεν εξηγεί πώς κατέληξε σε αυτό το νούμερο. Τα έσοδα δεκαπλασιάστηκαν και, παρ’ όλα αυτά, η εταιρεία κατέγραψε ζημίες 8 δισ. δολαρίων. Αυτή η αναλογία δεν βελτιώνεται απλώς και μόνο επειδή αυξάνονται τα μεγέθη. Σε αυτόν τον κλάδο, το κόστος αυξάνεται ανάλογα με τα έσοδα, και τα οικονομικά στοιχεία κάθε εταιρείας AI που έχω εξετάσει δείχνουν το ίδιο πράγμα: η ανάπτυξη οδηγεί σε μεγαλύτερες ζημίες, δεν αποτελεί τη διέξοδο από αυτές.

OpenAI> Μία κατεστραμμένη υπόθεση 2

Aπό την ανάλυση του Ed Zitron>

Οι ζημιές της OpenAI αυξήθηκαν σχεδόν οκταπλάσια το 2025, με τις δαπάνες να φτάνουν τα 34 δισεκατομμύρια δολάρια

H OpenAI κατέγραψε ζημιές ύψους περίπου 38,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2025, καθώς και άλλες κρίσιμες λεπτομέρειες σχετικά με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας.

Η OpenAI είχε έσοδα 13,07 δισ. δολάρια, κόστη και δαπάνες 34 δισ. δολάρια και ζημίες 20,92 δισ. δολάρια, με την καθαρή ζημία που αναλογεί στην εταιρεία να ανέρχεται στα 38,53 δισ. δολάρια.

Έσοδα: 13,07 δισ. δολάρια
Κόστος πωλήσεων: 7,5 δισ. δολάρια
Έρευνα και Ανάπτυξη: 19,18 δισ. δολάρια
Πωλήσεις και Marketing: 5,73 δισ. δολάρια
Γενικά και Διοικητικά έξοδα: 1,57 δισ. δολάρια
Συνολικά κόστη και δαπάνες: 34 δισ. δολάρια
Λειτουργική ζημία: 20,92 δισ. δολάρια

Σημειώνεται ότι το 2025 ήταν το έτος κατά το οποίο η OpenAI μετατράπηκε από μη κερδοσκοπικό σε κερδοσκοπικό οργανισμό, γεγονός που οδήγησε σε ζημία 41,55 δισ. δολαρίων λόγω μεταβολών στην εύλογη αξία μετατρέψιμων τίτλων και υποχρεώσεων από δικαιώματα αγοράς μετοχών (warrants).

Λαμβάνοντας υπόψη άλλους δευτερεύοντες παράγοντες, όπως τα έσοδα και τα έξοδα τόκων, η OpenAI κατέληξε με καθαρή ζημία 60,35 δισ. δολαρίων, την οποία μείωσε στα 38,53 δισ. δολάρια αφαιρώντας κόστος 17,87 δισ. δολαρίων μέσω του κονδυλίου «καθαρή ζημία που αναλογεί στα κεφάλαια μελών χωρίς δικαίωμα ελέγχου» και επιπλέον 3,95 δισ. δολάρια μέσω του κονδυλίου «καθαρή ζημία που αναλογεί σε εξαγοράσιμα δικαιώματα μειοψηφίας» (redeemable noncontrolling interests).

Τελικά, η καθαρή ζημία που αναλογούσε στην OpenAI το 2025 ανήλθε στα 38,5 δισ. δολάρια.

Στο τέλος του έτους, η OpenAI διέθετε περιουσιακά στοιχεία αξίας λίγο πάνω από 50 δισ. δολάρια, εκ των οποίων σχεδόν το μισό ποσό ήταν σε μετρητά. Η OpenAI έλαβε 867 εκατομμύρια δολάρια από τη SoftBank και 303 εκατομμύρια δολάρια από τη Microsoft το 2025

Το 2025, η SoftBank κατέβαλε στην OpenAI 867 εκατομμύρια δολάρια. Η Microsoft της κατέβαλε 303 εκατομμύρια δολάρια.

Τα έγγραφα αποκάλυψαν το ποσό που κατέβαλε η OpenAI στη Microsoft για υπηρεσίες. Κατά τη διάρκεια του ημερολογιακού έτους 2025, η OpenAI πλήρωσε στη Microsoft 10,59 δισεκατομμύρια δολάρια για έξοδα «Έρευνας και Ανάπτυξης». Εκτιμούμε ότι αυτό αφορά πιθανότατα το κόστος εκπαίδευσης των μοντέλων της OpenAI.

Τα έγγραφα αναφέρουν επίσης μια χρέωση ύψους 6,047 δισεκατομμυρίων δολαρίων που σχετίζεται με το «κόστος εσόδων», μια χρέωση 527 εκατομμυρίων δολαρίων για πωλήσεις και μάρκετινγκ, καθώς και 42 εκατομμύρια δολάρια σε «γενικά και διοικητικά έξοδα». Συνολικά, οι δαπάνες της OpenAI προς τη Microsoft ανήλθαν στα 17,2 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, η OpenAI είχε υποχρεώσεις προς τη Microsoft ύψους 3,64 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο τέλος του ημερολογιακού έτους, καθώς και επιπλέον 21 εκατομμύρια δολάρια σε «δεδουλευμένα έξοδα και άλλες βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις». Τα έγγραφα αναφέρουν επίσης άλλα 58 εκατομμύρια δολάρια σε μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις.

Η οικονομική κατάσταση της OpenAI προκαλεί έντονη ανησυχία. Οι ζημιές ύψους 38,53 δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι αστρονομικές και πολύ μεγαλύτερες από ό,τι πίστευαν οι περισσότεροι. Οι ζημιές φαίνεται επίσης να αυξάνονται με δραματικό ρυθμό από έτος σε έτος, και δεν είμαι βέβαιος πώς αυτή η εταιρεία θα βρει τον δρόμο προς οποιαδήποτε μορφή βιωσιμότητας ή κερδοφορίας.

Rockefeller> Αφού έγιναν οι πιο πλούσιοι του κόσμου από το Πετρέλαιο αποφάσισαν να το δαιμονοποιήσουν και εμπνεύσθηκαν την Κλιματική Αλλαγή!

To άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στον Guardian πριν από 12 χρόνια. Οταν η Οικογένεια που έγινε η πιο πλούσια του κόσμου από το πετρέλαιο αποφάσισε να το δαιμονοποιήσει. Είχε τους λόγους της. Οι σύμβουλοί των Rockefeller πρότειναν στην οικογένεια την απάτη της Κλιματικής Αλλαγής ώστε να πεισθεί η ανθρωπότητα να πεθάνει οικειοθελώς και να αποτεφρωθεί στη Ριτσώνα [για μηδενικό αποτύπωμα]. Για όσους αντιστέκονταν θα απαιτούνταν περισσότερη “πειθώ”.

Peter O’Neill, head of the Rockefeller family and great-great-grandson of John D Rockefeller, along with Neva Rockefeller Goodwin (second from the right_, great-granddaughter of of John D. Rockefeller, and Stephen B Heintz, president of the Rockefeller Brothers Fund. Photograph: Brendan McDermid/Reuters

 

Οι κληρονόμοι της περιουσίας της Standard Oil συμμετέχουν σε εκστρατεία για την απόσυρση συνολικά 50 δισ. δολαρίων από τα ορυκτά καύσιμα, συμπεριλαμβανομένων κεφαλαίων που αφορούν την εξόρυξη από ασφαλτούχες άμμους (tar sands)

[Ημερομηνία δημοσίευσης Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2014, 18:19 CEST με την υπογραφή της Suzanne Goldenberg στη Νέα Υόρκη]

Οι κληρονόμοι της θρυλικής πετρελαϊκής περιουσίας των Rockefeller απέσυραν τη Δευτέρα τα κεφάλαιά τους από επενδύσεις σε ορυκτά καύσιμα, προσδίδοντας συμβολική ώθηση σε μια εκστρατεία απόσυρσης κεφαλαίων ύψους 50 δισ. δολαρίων, ενόψει της συνόδου κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή.

Ο πρώην αντιπρόεδρος Al Gore θα παρουσιάσει τις δεσμεύσεις για την απόσυρση κεφαλαίων στους ηγέτες του κόσμου, υποστηρίζοντας ότι οι επενδύσεις στο πετρέλαιο και τον άνθρακα έχουν αβέβαιο μέλλον.

Με την ανακοίνωση της Δευτέρας, περισσότεροι από 800 επενδυτές παγκοσμίως – συμπεριλαμβανομένων ιδρυμάτων όπως το Rockefeller Brothers Fund, θρησκευτικών ομάδων, οργανισμών υγείας, πόλεων και πανεπιστημίων – έχουν δεσμευτεί να αποσύρουν συνολικά 50 δισ. δολάρια από επενδύσεις σε ορυκτά καύσιμα μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

Το Rockefeller Brothers Fund διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία ύψους περίπου 860 εκατ. δολαρίων, δήλωσε η Beth Dorsey, διευθύνουσα σύμβουλος του Wallace Global Fund και του κινήματος Divest-Invest, το οποίο ηγήθηκε της εκστρατείας απόσυρσης κεφαλαίων. Περίπου το 7% αυτών είναι επενδυμένο σε ορυκτά καύσιμα.

Ωστόσο, η απόφαση των Rockefellers να διακόψουν τους δεσμούς τους με το πετρέλαιο προσδίδει τεράστια συμβολική σημασία στην εκστρατεία, λόγω της ιστορίας της οικογένειάς τους. Η κίνηση αυτή συμβάλλει επίσης στο να περάσει στο επίκεντρο του χρηματοοικονομικού κατεστημένου μια εκστρατεία που ξεκίνησε από δυναμικούς ακτιβιστές σε πανεπιστημιακές πανεπιστημιουπόλεις [μια εκστρατεία που οι ίδιοι χορηγούσαν].

Χωρίς το πετρέλαιο, ίσως να μην υπήρχε ποτέ η περιουσία των Rockefeller. Ο John και ο William Rockefeller ήταν οι συνιδρυτές της Standard Oil Company, η οποία την εποχή εκείνη λειτουργούσε τα μεγαλύτερα διυλιστήρια στον κόσμο και με την πάροδο του χρόνου οδήγησε στη δημιουργία των εταιρειών Exxon, Amoco και Chevron.

Τώρα, έπειτα από έναν χρόνο διαβουλεύσεων, οι απόγονοι εκείνων των αρχικών Rockefellers αποφάσισαν ότι έφτασε η στιγμή να απομακρυνθούν από το πετρέλαιο. «Ο John D Rockefeller, ιδρυτής της Standard Oil, οδήγησε την Αμερική στη μετάβαση από το έλαιο φάλαινας στο πετρέλαιο», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Stephen Heintz-τότε πρόεδρος του ιδρύματος Rockefeller Brothers Fund. «Είμαστε απολύτως πεπεισμένοι ότι, αν ζούσε σήμερα, ως οξυδερκής επιχειρηματίας με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, θα εγκατέλειπε τα ορυκτά καύσιμα και θα επένδυε στην καθαρή, ανανεώσιμη ενέργεια».

Εκτός από την οικογένεια Rockefeller, και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών –το οποίο εκπροσωπεί περίπου 590 εκατομμύρια ανθρώπους σε 150 χώρες– απέσυρε τη Δευτέρα τις επενδύσεις του από τον κλάδο των ορυκτών καυσίμων. Η κίνηση αυτή σηματοδότησε ένα κρίσιμο σημείο καμπής για ένα κίνημα που ξεκίνησε ζητώντας από τα πανεπιστήμια να απαλλάξουν τα επενδυτικά τους χαρτοφυλάκια από δεσμούς με τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.

Περίπου 30 πόλεις έχουν επίσης επιλέξει να αποσύρουν τις επενδύσεις τους, συμπεριλαμβανομένης της Santa Monica και του Seattle.

«Όταν βλέπουμε την οικογένεια Rockefellers, τον the World Council of Churches [Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών-από εδώ το εμβόλιο από εκεί ο τάφος σου-και θεσμούς με παγκόσμια (!) εμβέλεια να ενώνουν τις δυνάμεις τους και να αποσύρουν τις επενδύσεις τους, τότε αυτό το κίνημα –που ξεκίνησε μόλις πριν από τρία χρόνια– φτάνει πραγματικά σε ένα σημαντικό σημείο καμπής», δήλωσε η Dorsey.

Στο διάστημα αυτό, υποστηρικτές όπως ο Αρχιεπίσκοπος Desmond Tutu έχουν παρουσιάσει την απόσυρση των επενδύσεων από τα ορυκτά καύσιμα ως ηθική επιταγή – παρόμοια με το κίνημα κατά του apartheid μιας προηγούμενης γενιάς.

«Η κλιματική αλλαγή αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην εποχή μας. Δεν μπορούμε πλέον να συνεχίσουμε να τροφοδοτούμε τον εθισμό μας στα ορυκτά καύσιμα σαν να μην υπάρχει αύριο, διότι δεν θα υπάρξει αύριο», δήλωσε ο Tutu σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του.

Το ίδρυμα Rockefeller Brothers Fund υπήρξε επί σειρά ετών ένθερμος υποστηρικτής περιβαλλοντικών πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένων εκστρατειών κατά της μεθόδου υδραυλικής ρωγμάτωσης (fracking) και του αγωγού Keystone XL – γεγονός που δημιουργούσε κατά καιρούς μια αντίφαση σε σχέση με τη διατήρηση επενδύσεων στον τομέα του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η οικογένεια σχεδιάζει να αποσύρει αρχικά τις επενδύσεις της που αφορούν την εξόρυξη από ασφαλτούχες άμμους (tar sands).

Αρκετά πανεπιστήμια έχουν επίσης αρχίσει να διακόπτουν τους δεσμούς τους με τα ορυκτά καύσιμα, με το Stanford University να αποσύρει τις επενδύσεις του στον άνθρακα από το επενδυτικό του κεφάλαιο (endowment) ύψους 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ωστόσο, η ιδέα της απόσυρσης των επενδύσεων εξακολουθεί να δυσκολεύεται να κερδίσει έδαφος. Το σύστημα του University of California ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι θα διατηρήσει τις επενδύσεις του στα ορυκτά καύσιμα.

Το Harvard University έχει επίσης αντισταθεί στις πιέσεις διδακτικού προσωπικού και φοιτητών για απεπένδυση – αν και το Yale δήλωσε ότι θα εξετάσει κατά πόσον οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούν καλύτερη επιλογή μακροπρόθεσμα. «Στην προηγούμενη μεγάλη εκστρατεία απεπένδυσης, το Harvard είπε “όχι” προτού πει “ναι”. Πιστεύω ότι είναι απλώς θέμα χρόνου», δήλωσε η Dorsey. «Σε αντίθεση με το κίνημα κατά του apartheid, εδώ δεν πρόκειται μόνο για ηθικό ζήτημα. Υπάρχει και ισχυρός οικονομικός λόγος».

Ακολουθεί ένα κραυγαλέο παράδειγμα συντριβής με τη συνταγή που μόλις διαβάσατε. Η Γερμανία ακολούθησε τις οδηγίες των Rockefeller. Στη συνέχεια συνέβη αυτό>

Aνανεώσιμες πηγές> Η Γερμανία σφίγγει τα λουριά στην καταστροφή της!

Η Γερμανία είναι η πολιτική ατμομηχανή της Πράσινης Συμφωνίας- Green Deal, ωστόσο συνεχίζει να μην επιτυγχάνει τους δικούς της στόχους μείωσης των εκπομπών CO₂. Τώρα, το Ομοσπονδιακό Διοικητικό Δικαστήριο της Γερμανίας στη Λειψία Germany’s Federal Administrative Court in Leipzig (Λειψία) διέταξε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να αυστηροποιήσει τους κλιματικούς στόχους της μέχρι τα τέλη Μαρτίου.

By Tyler Durden/ZeroHedge

Submitted by Thomas Kolbe*

Η απόφαση έρχεται μετά από αγωγή που κατέθεσε η Γερμανική Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Βοήθειας (Deutsche Umwelthilfe), η οποία στόχευε ρητά στην αύξηση της πολιτικής πίεσης.

Η Γερμανία σφίγγει τα λουριά στην καταστροφή της.

Γερμανία το 2026: η οικονομία έχει εισέλθει στο όγδοο συνεχόμενο έτος βιομηχανικής παρακμής. Εταιρείες κλείνουν και εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας έχουν ήδη χαθεί στους βασικούς τομείς της πρώην ευημερίας της χώρας – χημικά, μηχανολογία και πάνω απ ‘όλα την αυτοκινητοβιομηχανία.

Η κλιματική αλλαγή έχει χτυπήσει – ή μάλλον, η ιδεολογικά στρεβλή και κοινωνικά άνευ προηγουμένου αυτοκαταστροφική φρενίτιδα της γερμανικής πολιτικής έχει αρχίσει να καταστρέφει κάθε εναπομένουσα ελπίδα για επιστροφή σε κανονικές οικονομικές συνθήκες.

Η προσπάθεια απελευθέρωσης της χώρας από συμβατικές πηγές ενέργειας όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και ο άνθρακας μέσω μιας ταχείας μετάβασης σε ενέργεια χωρίς CO₂ – πολιτικά και ψυχολογικά διογκωμένη σε μια ηθική σταυροφορία για να «σωθεί ο πλανήτης» – έχει αποτύχει.

Δεδομένης της καταστροφικής ανταγωνιστικής θέσης της γερμανικής οικονομίας, η οποία τώρα πληρώνει τιμές ενέργειας περίπου τρεις φορές υψηλότερες από τους ανταγωνιστές σε περιοχές αναφοράς όπως η Γαλλία ή οι Ηνωμένες Πολιτείες, οποιοσδήποτε λογικός παρατηρητής θα συνιστούσε επειγόντως την αποστολή ολόκληρης της ατζέντας μετασχηματισμού στον κάλαθο των αχρήστων της αποτυχημένης πολιτικής αλαζονείας και της συλλογικής αυταπάτης.

Αυτό που απομένει είναι ο έλεγχος της ζημιάς: μια γρήγορη επιστροφή σε ένα ενεργειακό σύστημα που βασίζεται στην αγορά, ένα τέλος στα καταστροφικά περιβαλλοντικά και κοινωνικά πειράματα και μια αναπόφευκτη αναδιάρθρωση του κράτους πρόνοιας ώστε να αντικατοπτρίζει τις νέες οικονομικές πραγματικότητες.

Η Γερμανία γίνεται φτωχότερη, η παραγωγικότητα μειώνεται και το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μειώνεται – πραγματικότητες που ακόμη και τα τεράστια προγράμματα δαπανών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης που χρηματοδοτούνται από χρέος δεν μπορούν πλέον να αποκρύψουν.

Ωστόσο, η Γερμανία το 2026 δεν είναι μια συνηθισμένη χώρα. Η πολιτική της elite, υποστηριζόμενη από ένα οικοσύστημα επιβεβαιωτικών μέσων ενημέρωσης, έχει εδραιωθεί σε ένα αυτοαναφορικό σύστημα οικονομικού ελέγχου με επίκεντρο τις εκπομπές – ένα σύστημα που τώρα ενισχύεται από δικαστική εξουσία.

Στην απόφασή του, το δικαστήριο έδωσε εντολή στην κυβέρνηση να αυστηροποιήσει τους περιβαλλοντικούς της στόχους. Υπό τις τρέχουσες συνθήκες, ένα κενό τουλάχιστον 200 εκατομμυρίων τόνων CO₂ θα παρέμενε έως το 2045, το οποίο πρέπει τώρα να εξαλειφθεί σε ολόκληρη την οικονομική δομή της Γερμανίας.

Οι δικαστές που ουσιαστικά υποκαθιστούν τους πολιτικούς στόχους με δημοκρατική διαβούλευση θέτουν τώρα το πλαίσιο για τη συνεχιζόμενη παρακμή της Γερμανίας.

Η αγωγή ασκήθηκε από την German Environmental Aid – έναν οργανισμό ήδη γνωστό για την έναρξη της πρώτης σοβαρής νομικής επίθεσης στην αυτοκινητοβιομηχανία της Γερμανίας κατά τη διάρκεια προηγούμενων μαχών για τις εκπομπές σωματιδίων στα κέντρα των πόλεων.

Η πίεση στη Γερμανία προέρχεται τώρα από μέσα: από ένα σύμπλεγμα ΜΚΟ που χρηματοδοτείται από τους φορολογούμενους και φαίνεται αποφασισμένο να απονομιμοποιήσει πολιτικά βασικές βιομηχανίες, με τον κρατικό μηχανισμό σταθερά στο πλευρό του.

Σύμφωνα με το Deutschlandfunk, ένα διαρρεύσαν προσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος υπό την ηγεσία του SPD περιγράφει ένα νέο πρόγραμμα για το κλίμα με στόχο την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2045.

Εκτεινόμενο σε περισσότερες από 330 σελίδες, φαίνεται ότι η κυβέρνηση προέβλεψε δικαστική κλιμάκωση και προετοίμασε προληπτικά το έδαφος για έναν αναθεωρημένο νόμο για το κλίμα. Η πολιτική σύγκρουση έχει ανατεθεί στα δικαστήρια, προς ανακούφιση των σκληροπυρηνικών του Βερολίνου για το κλίμα εν μέσω επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών.

Μεταξύ των βασικών μέτρων είναι η εντατικοποιημένη «μετάβαση στη θερμότητα» στον κτιριακό τομέα. Το υπουργείο προτείνει αύξηση των επιδοτήσεων για τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος – έως και 40% του κόστους – για αντικαταστάσεις θέρμανσης και εγκαταστάσεις αντλιών θερμότητας. Μια γενναιόδωρη λύση για το κατεστημένο της κλιματικής πολιτικής, που εφαρμόστηκε βολικά κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής περιόδου.

Η διαρρεύσασα στρατηγική σηματοδοτεί μια γενική αύξηση της πίεσης για μετασχηματισμό. Δεν εισάγονται ουσιαστικά νέα μέσα. Αντίθετα, οι ιδιοκτήτες ακινήτων τίθενται υπό αυστηρότερους χρονικούς περιορισμούς για την αντικατάσταση συστημάτων θέρμανσης.

Η κλιματική πολιτική και η οικονομική προσιτότητα συγκρούονται όλο και πιο έντονα. Εν μέσω μιας παρατεταμένης ύφεσης, η κυβέρνηση προκαλεί σκόπιμα κοινωνική σύγκρουση, ενώ προσπαθεί να την κατευνάσει μέσω συνεχώς αυξανόμενων επιδοτήσεων.

Το δημόσιο χρέος της Γερμανίας, περίπου στο 65% του ΑΕΠ, εξακολουθεί να φαίνεται μέτριο με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Στο Βερολίνο, αυτό ερμηνεύεται ως άφθονο περιθώριο για τη χρηματοδότηση του μετασχηματισμού μέσω του αυξανόμενου χρέους, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται η πίεση στον ιδιωτικό τομέα.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος Carsten Schneider μιλάει με αισιοδοξία για νέες «θέσεις εργασίας για το κλίμα». Η συνολική εικόνα, ωστόσο, μοιάζει όλο και περισσότερο με πολιτική φάρσα. Ένα κράτος που εξασφαλίζει τη συναίνεση του κοινού για την ατζέντα μετασχηματισμού του μέσω χρέους, επιδοτήσεων και υψηλότερων φόρων ενεργεί άσεμνα και προκαλεί μακροπρόθεσμες οικονομικές ζημίες.

Τα σχέδια περιλαμβάνουν ακόμη και προγράμματα μέτρησης μεθανίου για τα ζώα, σύμφωνα με το πρότυπο της Νέας Ζηλανδίας – ένα ακόμη πλήγμα για τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Η γερμανική πολιτική εκπομπών εισέρχεται σε μια μανιακή φάση, θολώνοντας τη γραμμή μεταξύ πραγματικής πολιτικής και πολιτικής σάτιρας.

Η μηχανή επιδοτήσεων συνεχίζει να περιστρέφεται. Η κυβέρνηση σχεδιάζει να υποστηρίξει 800.000 ηλεκτρικά οχήματα τα επόμενα χρόνια. Οι πιστωτικοί πόροι παραμένουν άφθονοι αφότου ο καγκελάριος Friedrich Merz ουσιαστικά εξουδετέρωσε το συνταγματικό φρένο χρέους με το προηγούμενο κοινοβούλιο. Μέχρι το 2040, τα ηλεκτρικά οχήματα υποτίθεται ότι θα αντιπροσωπεύουν το 70% του στόλου αυτοκινήτων της Γερμανίας – παρά την απουσία οποιουδήποτε αξιόπιστου σχεδίου για την παροχή της απαιτούμενης ηλεκτρικής ενέργειας.

Η τεχνητή, τεχνοκρατική αναγκαιότητα έχει αντικαταστήσει την πολιτική συζήτηση. Από την αρχή, ήταν σαφές ότι η υποτιθέμενη χαλάρωση της απαγόρευσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης ήταν απλό πολιτικό θέατρο – ένα ηρεμιστικό για τους πολίτες που σταδιακά αφυπνίζονται στο μέγεθος της πράσινης ιδεολογικής καταστροφής.

Ο ενεργειακός τομέας αντιμετωπίζει περαιτέρω αυστηρότητα. Δεκάδες μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από εφεδρικό αέριο πρόκειται να προστεθούν, ενώ οι υπάρχουσες μονάδες πρόκειται να μετατραπούν σε μονάδες παραγωγής ενέργειας από υδρογόνο. Τα υπεράκτια αιολικά έργα στο εξωτερικό επιταχύνονται. Αυτά τα μέτρα ισοδυναμούν με απεγνωσμένες προσπάθειες διάσωσης για μια αποτυχημένη ενεργειακή μετάβαση – μια αξιολόγηση που αναγνωρίζεται έμμεσα ακόμη και από το ίδιο το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Η ελπίδα που βασίζεται σε μοντέλα έχει αντικαταστήσει την ορθολογική κρίση.

Η πολιτική της Γερμανίας για το κλίμα, εμπλεκόμενη σε έναν βρόχο ανατροφοδότησης με τις Βρυξέλλες, έχει αποστεωθεί σε ένα αυτοαναφορικό σύστημα που χαρακτηρίζεται από ένα στενό χρονικό όραμα και αυξανόμενη ένδεια επιχειρηματολογίας. Πάνω από όλα αυτά διαφαίνεται η απειλή περαιτέρω δικαστικών διαφορών από την Γερμανική Περιβαλλοντική Βοήθεια-German Environmental Aid σε περίπτωση που η τελική νομοθεσία δεν ανταποκριθεί στα πρότυπά της.

Η Γερμανία βρίσκεται τώρα στη μέγγενη πράσινων ιδεολόγων που έχουν υποτάξει όλα τα κόμματα πίσω από ένα ιδεολογικό τείχος προστασίας. Η μεγαλύτερη επιτυχία του περιβαλλοντικού lobby ήρθε όταν ανέβασε τον στόχο του Μηδενικού Καθαρού Αποτυπώματος-the Net Zero σε συνταγματικό επίπεδο.

Πόσο μεγαλύτερη πρέπει να γίνει η οικονομική πίεση πριν σχηματιστεί μια πλειοψηφία -ακόμα και μπροστά σε αυτό το τείχος προστασίας- για να διαλύσει αυτή την προφανή πολιτική ανοησία;

* * *

Σχετικά με τον συγγραφέα: Ο Thomas Kolbe, Γερμανός πτυχιούχος οικονομολόγος, έχει εργαστεί για πάνω από 25 χρόνια ως δημοσιογράφος και παραγωγός μέσων ενημέρωσης για πελάτες από διάφορους κλάδους και επιχειρηματικούς συνδέσμους. Ως αρθρογράφος, επικεντρώνεται στις οικονομικές διαδικασίες και παρατηρεί γεωπολιτικά γεγονότα από την οπτική γωνία των κεφαλαιαγορών. Οι δημοσιεύσεις του ακολουθούν μια φιλοσοφία που επικεντρώνεται στο άτομο και το δικαίωμά του στην αυτοδιάθεση.

Τony Fauci> Εχει ήδη έτοιμο και τον ιό Ebola μεταδιδόμενο από τον αέρα. Το 2024 τον προσέλαβαν οι δικοί μας Nιάρχοι και οι Rockefeller!

Νεοδημοσιευθέντα έγγραφα αποκαλύπτουν την προσωπική ανησυχία του Δρ. Anthony Fauci σχετικά με πειράματα βιοάμυνας του Στρατού με τον ιό  Ebola και τα αποτελέσματά τους, τα οποία φοβόταν ότι θα κλόνιζαν την εμπιστοσύνη του κοινού στα εμβόλια. Η ανησυχία του προηγήθηκε κατά σχεδόν τέσσερα χρόνια του lockdown λόγω COVID.

Ο Ebola δεν είναι μόνο θανατηφόρος, αλλά οι αναφορές δείχνουν ποσοστό θνησιμότητας 50 φορές υψηλότερο από αυτό του covid. To ρεπορτάζ έχουν οι Steven Richards και John Solomon για τον ιστότοπο justthenews.com.

Ο Δρ. Anthony Fauci εξέφρασε ιδιωτικά την ανησυχία του όταν έμαθε ότι ο Στρατός των ΗΠΑ είχε διεξάγει ένα πείραμα πριν από μια δεκαετία, μετατρέποντας τον θανατηφόρο ιό Ebola —ο οποίος κανονικά δεν μεταδίδεται μέσω του αέρα— σε αερόλυμα, και στη συνέχεια δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα εν μέσω μιας συνεχιζόμενης επιδημίας στην Αφρική. Αυτό προκύπτει από καταχωρίσεις ημερολογίου που περιήλθαν στην κατοχή του Rand Paul, προέδρου της Επιτροπής Εσωτερικής Ασφάλειας της Γερουσίας.

Ο τότε κορυφαίος επιστήμονας του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων ανησυχούσε ιδιαίτερα το 2016, καθώς το πείραμα του τμήματος ιατρικής έρευνας του Στρατού φαινόταν να δείχνει ότι η έκθεση στον ιό Ebola υπό μορφή αερολύματος προκαλούσε σοβαρότερες επιπτώσεις σε άτομα που είχαν εμβολιαστεί. Το γεγονός αυτό συνέβη σχεδόν τέσσερα χρόνια πριν ο ίδιος υποστηρίξει το κλείσιμο της αμερικανικής οικονομίας και την αναστολή της κοινωνικής ζωής λόγω της επιδημίας του ιού COVID-19.

Ο Fauci έγραψε ότι πίστευε πως μια τέτοια έρευνα θα έπρεπε να παραμείνει μυστική —κατά προτίμηση διαβαθμισμένη— ώστε να μην κλονιστεί η εμπιστοσύνη του κοινού στον εμβολιασμό στις αφρικανικές χώρες που πλήττονταν από την επιδημία του ιού.

-Τι ηλίθιοι είναι αυτοί οι τύποι στο USAMRIID [Ιατρικό Ερευνητικό Ινστιτούτο Λοιμωδών Νοσημάτων του Στρατού των ΗΠΑ-U.S. Army Medical Research Institute of Infectious Diseases]», έγραψε ο Fauci σε καταχώριση του ημερολογίου του τον Μάρτιο του 2016. «Αυτό θα έπρεπε να ήταν ένα διαβαθμισμένο πείραμα που δεν έπρεπε να είχε γίνει ποτέ εξαρχής».

Πρόσθεσε: «Τώρα πρέπει να μιλήσω με το NSC [Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας-National Security Council] από το SKIF [sic] αύριο, για να μαζέψω τα σκατά και να εξηγήσω γιατί πρόκειται για ένα άσχετο πείραμα». Ο Fauci πιθανότατα αναφερόταν σε έναν χώρο τύπου «SCIF» (Sensitive Compartmented Information Facility), δηλαδή έναν χώρο ειδικά διαμορφωμένο ώστε να αποτρέπει τη διαρροή ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Η εν λόγω καταγραφή αποτελεί το πιο πρόσφατο στοιχείο που αναδεικνύει την έκταση της επικίνδυνης έρευνας των ΗΠΑ σε ιούς, μετά τις αποκαλύψεις που έγιναν νωρίτερα φέτος από τη Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών, σύμφωνα με τις οποίες οι ΗΠΑ έχουν χρηματοδοτήσει πολυάριθμα εργαστήρια παθογόνων οργανισμών σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων περιοχών όπου διεξάγονται πολεμικές συγκρούσεις.

Ο Πρόεδρος Trump υπέγραψε πρόσφατα εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται, κατά κύριο λόγο, η έρευνα «απόκτησης νέων λειτουργιών» (gain-of-function research), η οποία τροποποιεί ιούς καθιστώντας τους πιο θανατηφόρους για τον άνθρωπο.

Ο Paul δήλωσε στο «Just the News» ότι, κατά την άποψή του, οι νέες καταγραφές στο ημερολόγιο αποκαλύπτουν μια προσπάθεια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να αποκρύψει την επικίνδυνη έρευνα αντί να τη σταματήσει.

«Τα αρχεία αυτά δείχνουν ότι το NIAID χρηματοδοτούσε έρευνες υψηλού ρίσκου σε συνεργασία με το Υπουργείο Άμυνας και, όταν τα αποτελέσματα κρίθηκαν προβληματικά, ο Δρ. Fauci υποστήριξε ότι θα έπρεπε να χαρακτηριστούν απόρρητα», δήλωσε ο Paul. «Το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έστειλε ζητώντας εξηγήσεις απευθυνόταν στον επί μακρόν ειδικό συνεργάτη του, ο οποίος έκτοτε αρνείται να απαντήσει στα ερωτήματα της Επιτροπής».

«Οι Αμερικανοί πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι είδους έρευνες υψηλού ρίσκου χρηματοδοτούνται από τα χρήματα των φορολογουμένων. Είναι σαφές ότι απαιτείται πρόσθετος έλεγχος σχετικά με το τι χρηματοδοτούσε το ινστιτούτο του Dr. Fauci πολύ πριν από την πανδημία COVID», πρόσθεσε. «Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο το Κογκρέσο οφείλει να εγκρίνει τον Νόμο για την Αξιολόγηση Ερευνών Υψηλού Ρίσκου (Risky Research Review Act). Βάσει του νομοσχεδίου μου, μια ανεξάρτητη επιτροπή εξωτερικών επιστημόνων θα έπρεπε να αξιολογεί τέτοιου είδους έρευνες προτού διατεθεί έστω και ένα δολάριο από τα χρήματα των φορολογουμένων».

Την εποχή του πειράματος για τον Ebola, οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδίαζαν να διαθέσουν εμβόλια στη Δυτική Αφρική για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων εστιών της νόσου στην περιοχή. Ο Fauci σημείωσε ότι αξιωματούχοι από τη Liberia, τη Guinea και την Sierra Leone είχαν «γίνει έξαλλοι», καθώς ανησυχούσαν ότι οι ΗΠΑ θα διέθεταν αναποτελεσματικά εμβόλια στις χώρες τους.

Το ημερολόγιο και η αλληλογραφία του Fauci περιήλθαν στην κατοχή του Paul στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης έρευνας της επιτροπής του σχετικά με την προέλευση της COVID-19, την έρευνα σε επικίνδυνους ιούς και τις καταγγελίες για συγκάλυψη στοιχείων. Τα πιο πρόσφατα έγγραφα, τα οποία ο γερουσιαστής σχεδιάζει να δημοσιοποιήσει τη Δευτέρα, κοινοποιήθηκαν στον ιστότοπο Just the News.

Η αναπόφευκτη ειρωνεία στα λόγια του Fauci

-Αν κάποιος δεν μου πει την αλήθεια και ανακαλύψω ότι δεν το έπραξε, τότε απολύεται

Λίγες μέρες αφότου πληροφορήθηκε ότι το NIAID είχε χρηματοδοτήσει τις μελέτες για τη μετάδοση μέσω αερολύματος (aerosol), ο Fauci έστειλε email σε υφιστάμενό του, απαιτώντας όλες τις πληροφορίες σχετικά με τη συνεργασία του οργανισμού του με τους στρατιωτικούς ερευνητές του τομέα της ιατρικής, ενώ απείλησε να απολύσει όποιον δεν ήταν ειλικρινής.

«Πρέπει να συναντηθώ με τα στελέχη του NSC αργότερα σήμερα το πρωί. Επομένως, παρακαλώ, παρακαλώ φροντίστε ώστε εσείς ή τα άτομα από τα οποία λαμβάνετε αυτές τις πληροφορίες να μου πείτε την αλήθεια, όλη την αλήθεια και τίποτα άλλο εκτός από την αλήθεια. Μη μου λέτε αυτό που νομίζετε ότι θέλω να ακούσω και μην αποκρύπτετε όσα πιστεύετε ότι θα με δυσαρεστήσουν. Κανείς δεν θα υποστεί συνέπειες αν έκανε λάθος, αρκεί να μου πει την αλήθεια», έγραψε ο Fauci. «Αν κάποιος δεν μου πει την αλήθεια και ανακαλύψω ότι δεν το έπραξε, τότε απολύεται».

O  συνταξιούχος κορυφαίος γιατρός αρνήθηκε να απαντήσει στις περισσότερες ερωτήσεις, επικαλούμενος το δικαίωμά του βάσει της Πέμπτης Τροπολογίας του Συντάγματος να μην αυτοενοχοποιηθεί. Η επιτροπή του Paul παρέπεμψε τον Fauci στο Υπουργείο Δικαιοσύνης για πιθανή δίωξη με την κατηγορία της περιφρόνησης του Κογκρέσου. Ο Fauci έλαβε χάρη από τον Πρόεδρο Biden, γεγονός που οδήγησε ορισμένους ειδικούς σε συνταγματικά θέματα να επιμένουν ότι ο Fauci δεν έχει το δικαίωμα να επικαλείται την Πέμπτη Τροπολογία.

Εμφανίζονται νέα στοιχεία για την καταστροφή εγγράφων

Η πιο πρόσφατη παρτίδα καταχωρίσεων στο ημερολόγιο και επικοινωνιών του Fauci έρχεται τη στιγμή που ο Paul δηλώνει ότι η επιτροπή του συνεχίζει να αποκαλύπτει νέα στοιχεία σχετικά με την καταστροφή κυβερνητικών εγγράφων και την πιο εκτεταμένη έρευνα «απόκτησης λειτουργίας» (gain-of-function), η οποία ενισχύει τη θνητότητα των ιών για τον άνθρωπο.

Τα έγγραφα που δόθηκαν πρόσφατα στη δημοσιότητα, τα οποία περιλαμβάνουν καταχωρίσεις ημερολογίου και εσωτερικά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, δείχνουν ότι ο Fauci ανησυχούσε ιδιαίτερα για το πώς τα ευρήματα των ερευνητών —σύμφωνα με τα οποία τα πειραματόζωα που είχαν εμβολιαστεί κατά του ιού Εbola παρουσίαζαν υψηλότερα επίπεδα φλεγμονής σε σύγκριση με τα μη εμβολιασμένα κατά την έκθεσή τους στον ιό— θα μπορούσαν να επηρεάσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στα εμβόλια.

«Κατά τη διάρκεια αυτών των πειραμάτων, το Υπουργείο Άμυνας παρατήρησε ότι τα εμβολιασμένα ζώα παρουσίαζαν περισσότερη φλεγμονή στους πνεύμονες σε σχέση με τα μη εμβολιασμένα, παρόλο που σχεδόν όλα τα ζώα που εκτέθηκαν στον ιό μέσω αερολύματος πέθαναν», έγραψε ο Fauci σε μεταγενέστερη καταχώριση. «Τα τρέχοντα πειράματα διεξήχθησαν για να διαπιστωθεί αν επρόκειτο για πραγματικό φαινόμενο και αν αυτό είχε σημασία. Επαναλαμβάνω, πιστεύω ότι όλα αυτά είναι σημαντικά για τη βιοάμυνα, αλλά έχουν ελάχιστη σχέση με τις φυσικές εξάρσεις του Ebola. Παρ’ όλα αυτά, η ιδέα ότι το εμβόλιο μπορεί να προκαλέσει βλάβη προκαλεί πλέον μεγάλη ανησυχία στον κόσμο».

Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δείχνουν ότι το NIAID χρηματοδότησε τις μελέτες αερολύματος στο εργαστήριο του Στρατού και συνέβαλε στον σχεδιασμό της μελέτης για τον Ebola.

«Η μελέτη διεξήχθη στο ινστιτούτο λοιμωδών νοσημάτων του Στρατού στο Fort Detrick, κατόπιν εντολής του NIAID, και συνέκρινε τέσσερα εμβόλια σε ομάδες τεσσάρων πιθήκων που εκτέθηκαν σε αερόλυμα του ιού Ebola — μια τεχνητή μέθοδος έκθεσης που ωθούσε τον ιό βαθιά στους πνεύμονες, με τρόπο που δεν θα συνέβαινε σε μια φυσική λοίμωξη», ανέφερε η επιτροπή της Γερουσίας σε ενημερωτικό δελτίο που συνοδεύει τα νέα έγγραφα.

Μέρος της ευθύνης βαρύνει το Υπουργείο Άμυνας και το NIAID

Τα έγγραφα αποκαλύπτουν επίσης ότι οι ερευνητές του NIAID δεν εξέτασαν ποτέ το ενδεχόμενο να χαρακτηριστεί η έρευνα ως απόρρητη, μέχρι τη στιγμή που ο Fauci ενημερώθηκε για τα αποτελέσματα του πειράματος και σήμανε συναγερμό. Κατηγορώντας τους «ανόητους ανθρώπους του Υπουργείου Άμυνας» για τη διακίνηση των δεδομένων εντός της κυβέρνησης και στις πρεσβείες των ΗΠΑ, ο Fauci δήλωσε στους συναδέλφους του ότι η έρευνα έπρεπε να χαρακτηριστεί απόρρητη, καθώς «θα μπορούσε να υποδείξει κάποιο τρωτό σημείο». Ωστόσο, τα αρχεία δείχνουν ότι οι ερευνητές του NIAID και του Στρατού δεν θεώρησαν ποτέ ότι μια τέτοια έρευνα απαιτούσε διαβάθμιση απορρήτου. Μάλιστα, οι ερευνητές ανέφεραν ότι ορισμένα αποτελέσματα είχαν ήδη κοινοποιηθεί σε κατασκευαστές εμβολίων.

Η αλληλογραφία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που ανταλλάχθηκε κατά τη διάρκεια της υπόθεσης της έρευνας για τον Εbola, φαίνεται επίσης να περιέχει αναφορά σε ομοσπονδιακή έρευνα για τον κορωνοϊό, γεγονός που κίνησε το ενδιαφέρον της επιτροπής. «Στο μεταξύ, πάντως, θα συνεχίσουμε να καταστρώνουμε σχέδια για την έναρξη της μελέτης CoV μόλις ανάψει το πράσινο φως», έγραψε ο επιστήμονας του NIAID, Peter Jahrling.

Δεν είναι σαφές εάν ο όρος «CoV» αναφέρεται στον κορωνοϊό. Εκείνη την εποχή, οι επιστήμονες ενδιαφέρονταν να μελετήσουν την οικογένεια των κορωνοϊών μετά την έξαρση του MERS-CoV το 2012, ο οποίος προκαλεί το Αναπνευστικό Σύνδρομο της Μέσης Ανατολής. Αργότερα την ίδια χρονιά, επιστήμονες με έδρα τη Βόρεια Καρολίνα ανακοίνωσαν ότι η έρευνά τους έδειχνε πως τέτοιοι κορωνοϊοί ενδημούν σε νυχτερίδες της Κίνας και θα μπορούσαν να μεταπηδήσουν στον άνθρωπο.
Η κουλτούρα μυστικότητας του Fauci, που εξακολουθεί να υποστηρίζεται από τους Δημοκρατικούς του Κογκρέσου

Το ημερολόγιο του Fauci έφερε τον πρώην αξιωματούχο υγείας σε δύσκολη θέση. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος υγείας στη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, ο Fauci τηρούσε σχολαστικά αρχείο των συναντήσεων, των τηλεφωνικών συνομιλιών και άλλων καθημερινών δραστηριοτήτων του. Τον περασμένο μήνα, η επιτροπή δημοσιοποίησε έγγραφα που αποκάλυπταν ότι ο ίδιος πίστευε κατ’ ιδίαν πως το ποσοστό θνητότητας της COVID-19 ήταν πολύ χαμηλότερο από αυτό που είχε δηλώσει στο Κογκρέσο μόλις έναν μήνα αργότερα, όπως είχε αναφέρει προηγουμένως το «Just the News».

2024. Nιάρχοι και Rockefeller προσλαμβάνουν τον Tony Fauci!

Από κοινού με το Ιδρυμα Νιάρχος το Πανεπιστήμιο Rockefeller προσέλαβαν το 2024 τον Τony Fauci ως αμοιβή για τις Υπηρεσίες που είχε στο μεταξύ προσφέρει ως εξής>

Καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η υποκινούμενη από το deep state Επιχείρηση Γενοκτονίας της Κοστοβόρου και Σκεπτόμενης Δυτικής Οικογένειας και η καταστροφή του δυτικού πολιτισμού [με την Χριστιανική και την Εβραική Οικογένεια να αποτελούν τον κατ΄εξοχήν στόχο], ο Tony Fauci θα προκαλούσε σήμερα το ξέσπασμα νέου κύματος οργής-ανάμεσα και στους υποστηρικτές του-καθώς επικαλέστηκε 114 φορές την Fifth Amendment ώστε να μην απαντήσει σε ουδεμία ερώτηση της αρμόδιας Επιτροπής του Κογκρέσου-μία απόλυτη περιφρόνηση του αμερικανικού λαού και της παγκόσμιας κοινότητας. Παρότι δεν απέφυγε μια ατιμωτική για τον ναρκισσισμό του διαδικασία εξακολουθεί -για την ώρα-να παραμένει ελεύθερος.

Το 2019, δύο μήνες πριν απελευθερωθεί ο COVID-19 — ο Anthony Fauci και ο Rick Bright (πρώην επικεφαλής της BARDA και νυν υπεύθυνος για την παγκόσμια προμήθεια εμβολίων στο Ίδρυμα Rockefeller) προέβλεψαν [δεινοί “προφήτες”] ανοιχτά το ξέσπασμα μιας ανατρεπτικής επιδημίας από έναν νέο ιό των πτηνών με προέλευση την Κίνα, η οποία θα συνοδευόταν από ταχεία αλληλούχιση mRNA και ολοκαίνουργια, μη δοκιμασμένα εμβόλια που το κοινό θα αναγκαζόταν —υπό καθεστώς εξαναγκασμού— να λάβει.

Ο Anthony Fauci ζήτησε μια κίνηση ριζικής ανατροπής για να επιβληθεί η συμμόρφωση σε ένα κοινό που ήταν επιφυλακτικό απέναντι στα εμβόλια.

Έτσι σχεδίασαν την πανδημία, χρηματοδότησαν την έρευνα «απόκτησης λειτουργίας» (gain-of-function) και εργαλειοποίησαν τον φόβο, ενώ παράλληλα κατέστειλαν σωτήριες επιλογές όπως η υδροξυχλωροκίνη, καθώς ο Rick Bright —ως μαριονέτα του Rockefeller— διέταξε ανοιχτά την καταστροφή ΟΛΩΝ των αποθεμάτων υδροξυχλωροκίνης. Μας απείλησαν και στη συνέχεια υλοποίησαν το σχέδιό τους.

Rick Bright (C-Span, 2019): «Δεν είναι καθόλου παράλογο να σκεφτούμε ότι θα μπορούσε να ξεσπάσει μια επιδημία από έναν νέο ιό των πτηνών κάπου στην Κίνα, να λάβουμε την αλληλουχία RNA από αυτόν, να τη μεταδώσουμε σε διάφορα περιφερειακά κέντρα… και να “εκτυπώσουμε” αυτά τα εμβόλια για αυτοχορήγηση».

Fauci: «Έχουμε πραγματικά πρόβλημα με τον τρόπο που ο κόσμος αντιλαμβάνεται τη γρίπη και θα είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει αυτό, εκτός αν ενεργήσεις εκ των έσω και πεις: “Δεν με νοιάζει ποια είναι η αντίληψή σας, εμείς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με έναν ανατρεπτικό τρόπο!”»

Ο Covid-19 ήταν προ-σχεδιασμένος και χρηματοδοτήθηκε από τον Anthony Fauci και τους συνεργάτες της κλίκας του, οι οποίοι μας απείλησαν λίγο πριν από την απελευθέρωσή του το 2019.

Περισσότερη φιλανθρωπία [έως δακρύων] ακολουθεί κάπως έτσι…

Το Ινστιτούτο ΙΣΝ [για την Παγκόσμια Έρευνα Λοιμωδών Νοσημάτων [SNF Institute for Global Infectious Disease Research] προέκυψε από τη μακροχρόνια και βαθιά δέσμευση του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) στο Πανεπιστήμιο Rockefeller-The Rockefeller University. Με βάση αυτή τη δέσμευση και την αναγνώριση της συμβολής του Πανεπιστημίου στην έρευνα για την COVID-19 και την ενημέρωση του κοινού κατά τη διάρκεια της πανδημίας, στις αρχές του 2023 το ΙΣΝ διέθεσε 75 εκατομμύρια δολάρια στο Πανεπιστήμιο Rockefeller στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Υγεία- Global Health Initiative  (GHI) του Ιδρύματος. Σκοπός αυτής της δωρεάς είναι να αξιοποιηθεί η ιστορική εμπειρία του Rockefeller στον τομέα της έρευνας για τις λοιμώδεις νόσους προς όφελος της ανθρωπότητας.

Τον Μάρτιο του 2024 τώρα το Ινστιτούτο των Νιάρχων στο Πανεπιστήμιο Rockefeller-θα φρόντιζε να αποκαταστήσει τον άνθρωπο που σήμερα επικαλέστηκε 114 φορές την Fifth Amendment ώστε να μην απαντήσει σε ουδεμία ερώτηση της αρμόδιας Επιτροπής του Κογκρέσου λίγο αφότου οι αποκαλύψεις των ημερολογίων του Fauci [περί αυτού πρόκειται] φέρουν στο φως την δυστοπική εμπλοκή του στη δημιουργία του ιού που προκάλεσε την COVID, την εκτόξευσή του εναντίον της ανθρωπότητας και την συγκάλυψή της.

[Η Πέμπτη Τροποποίηση του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία απαριθμεί διάφορα συνταγματικά δικαιώματα και περιορίζει τις κυβερνητικές εξουσίες όσον αφορά την ποινική δικονομία. Επικυρώθηκε, μαζί με εννέα άλλες τροποποιήσεις, το 1791 ως μέρος του Χάρτη των Δικαιωμάτων]

Αντιγράφουμε από τον ιστότοπο του Πανεπιστημίου Rockefeller>

Από την αναγνώριση του ιού της γρίπης που προκάλεσε την πανδημία του 1918 έως την ανάπτυξη εμβολίων κατά της πνευμονιοκοκκικής πνευμονίας και της βακτηριακής μηνιγγίτιδας τη δεκαετία του 1970, η καταπολέμηση των λοιμωδών νοσημάτων έχει πλούσια ιστορία στο Rockefeller. Αυτή η παράδοση συνεχίζεται καθώς το Ινστιτούτο Έρευνας Παγκόσμιων Λοιμωδών Νοσημάτων του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος στο Πανεπιστήμιο Rockefeller (SNFiRU) ολοκληρώνει ένα επιτυχημένο πρώτο έτος με τη σύσταση μιας νέας συμβουλευτικής επιτροπής.

Αυτή η διεθνής συμβουλευτική επιτροπή δημιουργήθηκε εν μέρει για να παρέχει καθοδήγηση σχετικά με τον καλύτερο τρόπο αξιοποίησης των πόρων του SNFiRU, καθώς και για να προτείνει καινοτόμες ιδέες σχετικά με νέες οδούς έρευνας, δημόσιας εκπαίδευσης, εμπλοκής της κοινότητας και συνεργατικών έργων.

Το SNFiRU ιδρύθηκε για να ενισχύσει την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση μελλοντικών κρίσεων υγείας, βασιζόμενο στις επιστημονικές εξελίξεις και τις διεθνείς συνεργασίες που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της πανδημίας COVID-19. Ξεκίνησε με επιχορήγηση 75 εκατομμυρίων δολαρίων από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (SNF) στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Υγεία -Global Health Initiative (GHI), το ινστιτούτο παρέχει ένα πλαίσιο για διεθνή επιστημονική συνεργασία για την προώθηση των ερευνητικών καινοτομιών και τη μετατροπή τους σε πρακτικά οφέλη για την υγεία.

Η αποστολή του SNFiRU είναι να κατανοήσει καλύτερα τους παράγοντες που προκαλούν μολυσματικές ασθένειες και να μειώσει τα εμπόδια στη θεραπεία και την πρόληψη παγκοσμίως. Για να επιταχύνει αυτό το έργο, το ινστιτούτο ξεκίνησε πολυάριθμες πρωτοβουλίες κατά το εναρκτήριο έτος λειτουργίας του. Για παράδειγμα, το SNFiRU χρηματοδότησε 31 ερευνητικά έργα σε 29 διαφορετικά εργαστήρια Rockefeller για πάνω από 5 εκατομμύρια δολάρια για να βοηθήσει στην έναρξη νέων συνεργατικών ερευνητικών προσπαθειών.

Το SNFiRU υποστηρίζει επίσης το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Rockefeller, όπου διεξάγονται κλινικές μελέτες, και έφερε στο δυναμικό του τον πρώτο γιατρό-επιστήμονα μέσω του προγράμματος Clinical Scholars του Rockefeller. «Μία από τις εκπλήξεις ήταν το εύρος του ενδιαφέροντος των επιστημόνων του Rockefeller να χρησιμοποιήσουν τα ταλέντα τους για την αντιμετώπιση σημαντικών προβλημάτων μολυσματικών ασθενειών», λέει ο Charles M. Rice, καθηγητής Ιολογίας Maurice R. και Corinne P. Greenberg στο Rockefeller και διευθυντής του SNFiRU. «Τα ερευνητικά θέματα κυμαίνονται από τη βιολογία των μολυσματικών παραγόντων έως τη δυναμική της ανοσολογικής απόκρισης σε παθογόνα, και περιλαμβάνουν επίσης μια σειρά από μελέτες που σχετίζονται με μολυσματικές ασθένειες».


Τους τελευταίους 12 μήνες, το SNFiRU συχνά έφερε κοντά επιστήμονες που μελετούν διαφορετικές πτυχές των μολυσματικών ασθενειών ως έναν τρόπο για να ενθαρρύνουν νέες συνεργασίες. Εκτός από τη διοργάνωση του πρώτου ετήσιου ημερήσιου συμποσίου του, το SNFiRU ξεκίνησε ένα Forum Νέων Επιστημόνων για φοιτητές και μεταδιδακτορικούς ερευνητές, ώστε να συναντώνται τακτικά, διευκολύνοντας τη διαεργαστηριακή σκέψη. Έχει επίσης καθιερωθεί μια διμηνιαία σειρά σεμιναρίων στην πανεπιστημιούπολη.

Ένας άλλος στόχος του SNFiRU είναι η ανάπτυξη σχέσεων με κοινοτικούς οργανισμούς, καθώς και ο σχεδιασμός και η συμμετοχή σε έρευνα με επίκεντρο την κοινότητα, με έμφαση στις κοινότητες χαμηλού εισοδήματος και στις μειονότητες. Για τον σκοπό αυτό, το SNFiRU βοηθά στην ανάπτυξη ενός ερευνητικού έργου για τη νόσο Chagas, μια τροπική παρασιτική λοίμωξη που είναι διαδεδομένη στη Λατινική Αμερική και μπορεί να προκαλέσει συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και γαστρεντερικές επιπλοκές εάν δεν αντιμετωπιστεί (!). Το έργο θα φέρει σε επαφή κλινικούς ιατρούς που ασκούν το επάγγελμα σε κέντρα υγείας στη Νέα Υόρκη, τη Φλόριντα, το Τέξας και την Καλιφόρνια και βασικούς επιστήμονες από πολλά ιδρύματα για να βοηθήσουν τις κοινότητες που έχουν πληγεί περισσότερο.

«Η διεθνής συμβουλευτική επιτροπή του SNFiRU συγκεντρώνει παγκοσμίως αναγνωρισμένους ηγέτες με διακεκριμένη βιοϊατρική εμπειρογνωμοσύνη, απαράμιλλη εμπειρία στην ετοιμότητα και την αντιμετώπιση πανδημιών, και μια κοινή δέσμευση για τη μετατροπή των επιστημονικών εξελίξεων σε δίκαια κατανεμημένα οφέλη σε πραγματικές συνθήκες», λέει ο Συμπρόεδρος του ΙΣΝ, (o μπιχλιμπιδιάρης -με εντυπωσιακά πολλές χάντρες και βραχιόλια στους καρπούς των χεριών του] Ανδρέας Δρακόπουλος. «Η συμβουλευτική επιτροπή θα προωθήσει την απαραίτητη αποστολή του ινστιτούτου, την οποία το ΙΣΝ είναι περήφανο που υποστηρίζει ως βασικό μέρος της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας μας για την Υγεία, και προσβλέπουμε να δούμε τις ανακαλύψεις στο εργαστήριο να οδηγούν σε καλύτερα αποτελέσματα σε ζωές σε όλο τον κόσμο».

Η νέα συμβουλευτική επιτροπή θα πραγματοποιήσει την πρώτη της συνεδρίαση στις 11 Απριλίου 2024, μετά το δεύτερο ετήσιο Συμπόσιο του Ινστιτούτου SNF για την Παγκόσμια Έρευνα Λοιμωδών Νοσημάτων στο Rockefeller.

Τα μέλη του είναι: ο Rafi Ahmed της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Emory, η Cori Bargmann του Πανεπιστημίου Rockefeller, η Yasmin Belkaid του Ινστιτούτου Pasteur, ο Anthony S. Fauci, πρώην διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αλλεργίας και Λοιμωδών Νοσημάτων, ο Peter Hotez της Ιατρικής Σχολής Baylor και του Κέντρου Ανάπτυξης Εμβολίων του Νοσοκομείου Παίδων του Τέξας, ο Esper Kallas του Ινστιτούτου Butantan, η Sharon Lewin του Ινστιτούτου Doherty του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, ο Carl Nathan της Ιατρικής Weill Cornell, ο Rino Rappuoli της Fondazione Biotecnopolo di Siena και του Πανεπιστημίου της Σιένα, και ο Herbert “Skip” Virgin της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Washington και του Ιατρικού Κέντρου UT Southwestern.

 

 

 

The SNF Institute for Global Infectious Disease Research announces new advisory board

From identifying the influenza virus that caused the pandemic of 1918 to developing vaccines against pneumococcal pneumonia and bacterial meningitis in the 1970s, combating infectious disease has a rich history at Rockefeller. That tradition continues as the Stavros Niarchos Foundation Institute for Global Infectious Disease Research at Rockefeller University (SNFiRU) caps a successful first year with the establishment of a new advisory board.

This international advisory board was created in part to give guidance on how to best use SNFiRU’s resources, as well as bring forward innovative ideas concerning new avenues of research, public education, community engagement, and partnership projects.

SNFiRU was established to strengthen readiness for and response to future health crises, building on the scientific advances and international collaborations forged in the context of the COVID-19 pandemic. Launched with a $75 million grant from the Stavros Niarchos Foundation (SNF) as part of its Global Health Initiative (GHI), the institute provides a framework for international scientific collaboration to foster research innovations and turn them into practical health benefits.

SNFiRU’s mission is to better understand the agents that cause infectious disease and to lower barriers to treatment and prevention globally. To speed this work, the institute launched numerous initiatives in its inaugural year. For instance, SNFiRU awarded 31 research projects in 29 different Rockefeller laboratories for over $5 million to help get collaborative new research efforts off the ground. SNFiRU also supports the Rockefeller University Hospital, where clinical studies are conducted, and brought on board its first physician-scientist through Rockefeller’s Clinical Scholars program. “One of the surprises was the scope of interest from Rockefeller scientists in using their talents to tackle important infectious disease problems,” says Charles M. Rice, Maurice R. and Corinne P. Greenberg Professor in Virology at Rockefeller and director of SNFiRU. “The research topics range from the biology of infectious agents to the dynamics of the immune response to pathogens, and also include a number of infectious disease-adjacent studies.”

In the past 12 months, SNFiRU often brought together scientists studying different aspects of infectious disease as a way to spur new collaborations. In addition to hosting its first annual day-long symposium, SNFiRU initiated a Young Scientist Forum for students and post-doctoral fellows to meet regularly, facilitating cross-laboratory thinking. A bimonthly seminar series has also been established on campus.

Another aim of SNFiRU is to develop relationships with community-based organizations, as well as design and participate in community-engaged research, with a focus on low-income and minority communities. To that end, SNFiRU is helping develop a research project on Chagas disease, a tropical parasitic infection prevalent in Latin America that can cause congestive heart failure and gastrointestinal complications if left untreated. The project will bring together clinicians practicing at health centers in New York, Florida, Texas, and California and basic scientists from multiple institutions to help the communities that are most impacted.

“The SNFiRU international advisory board convenes globally recognized leaders with distinguished biomedical expertise, unrivalled experience in pandemic preparedness and response, and a shared commitment to translating scientific advancements into equitably distributed benefits in real-world settings,” says SNF Co-President Andreas Dracopoulos. “The advisory board will advance the institute’s indispensable mission, which SNF is proud to support as a key part of our Global Health Initiative, and we look forward to seeing breakthroughs in the lab drive better outcomes in lives around the globe.”

The new advisory board will hold its first meeting on April 11th, 2024, following the second annual SNF Institute for Global Infectious Disease Research Symposium at Rockefeller.

Its members are: Rafi Ahmed of Emory University School of Medicine, Cori Bargmann of The Rockefeller University, Yasmin Belkaid of the Pasteur Institute, Anthony S. Fauci, the former director of the National Institute of Allergy and Infectious Diseases, Peter Hotez of Baylor College of Medicine and Texas Children’s Hospital Center for Vaccine Development, Esper Kallas of of the Butantan Institute, Sharon Lewin of the University of Melbourne Doherty Institue, Carl Nathan of Weill Cornell Medicine, Rino Rappuoli of Fondazione Biotecnopolo di Siena and University of Siena, and Herbert “Skip” Virgin of Washington University School of Medicine and UT Southwestern Medical Center.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The Daily Wire (@realdailywire)

Μαντέψτε ποιοι οργάνωσαν την Επιχείρηση COVID-19 [Lock Step, Clever Together, Hack Attack και Smart Scramble]

Τον Μάιο του 2010, το Global Business Network -GBN και το Ίδρυμα Rockefeller δημοσίευσαν από κοινού μια έκθεση με τίτλο “Σενάρια για το Μέλλον της Τεχνολογίας και της Διεθνούς Ανάπτυξης-Scenarios for the Future of Technology and International Development”.

Η έκθεση διερεύνησε τέσσερα υποθετικά σενάρια, με τίτλο Lock Step, Clever Together, Hack Attack και Smart Scramble, που επικεντρώθηκαν σε λύσεις σε ζητήματα παγκόσμιων πανδημιών, κλιματικής αλλαγής, τρομοκρατίας, επισιτιστικής ανασφάλειας, κυβερνοεπιθέσεων, παραπληροφόρησης και συναφών κρίσεων.

Το σενάριο Lock Step υλοποιήθηκε στη διάρκεια της Planδημίας COVID-19. Βρίσκονται σε εξέλιξη και οι υπόλοιπες Επιχειρήσεις οι οποίες βασίζονται σε καλά προσχεδιασμένα και προμελετημένα σενάρια. Οταν κάτι δεν εξελίσσεται στη πραγματικότητα όπως στο σενάριο οι ίδιοι διεξάγουν έρευνες ώστε να εντοπίσουν τα αδύνατα σημεία του σεναρίου. Στην περίπτωση της COVID το σενάριο Lock Step (ήδη έτοιμο από το 2010) προέβλεπε εμβολιασμό σε ποσοστό 100% του παγκοσμίου πληθυσμού. Μπορούμε να πούμε ότι είχε 70% επιτυχία. Όχι άσχημα.

Η Ισπανική Γρίπη (αφότου το Ίδρυμα Rockefeller εμβολίασε τον αμερικανικό στρατό) η οποία προκλήθηκε το 1918 (έναν αιώνα πριν την εκτόξευση του ιού που προκαλεί την COVID-19 εναντίον της ανθρωπότητας είχε έως και 50 εκατομμύρια νεκρούς οι οποίοι εάν δεν πέθαιναν υπολογίστε πόσους απογόνους θα έφερναν στη γη επιβαρύνοντας τον παγκόσμιο πληθυσμό. Οι παρενέργειες των εμβολίων της COVID θα ξεπεράσουν τους 50 εκατομμύρια νεκρούς. Ταυτόχρονα βρίσκονται σε εξέλιξη και οι υπόλοιπες Επιχειρήσεις μείωσης του αποβλακωμένου-σαστισμένου δυτικού πληθυσμού]

Πάμε να ρίξουμε μια ματιά σε αυτή τη δεξαμενή σκέψης (για το πως θα πεθάνεις), το Global Business Network (GBN) η οποία εκπόνησε τα σενάρια που βρίσκονται σε εξέλιξη ως (Στρατιωτικές) Επιχειρήσεις σε βάρος του οξυδερκούς πληθυσμού_Lock Step, Clever Together, Hack Attack και Smart Scramble.

Το Global Business Network (GBN) ήταν μια εταιρεία συμβούλων που παρείχε συμβουλές σχεδιασμού σεναρίων σε επιχειρήσεις, μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και κυβερνήσεις.

Αρχικά ως ανεξάρτητη εταιρεία, η GBN έγινε μέρος του Monitor Group το 2000, το οποίο με τη σειρά του εξαγοράστηκε από την Deloitte.

Η GBN είχε την έδρα της στο Emeryville της Καλιφόρνια και είχε γραφεία στη Νέα Υόρκη, το Λονδίνο και το Cambridge της Μασαχουσέτης.

Η GBN ιδρύθηκε στο Berkeley της Καλιφόρνια το 1987 από μια ομάδα επιχειρηματιών, συμπεριλαμβανομένων των Peter Schwartz, Jay Ogilvy, Stewart Brand, Napier Collyns και Lawrence Wilkinson.

Η εταιρεία αναπτύχθηκε ώστε να περιλαμβάνει μια βασική ομάδα “μελών πρακτικής” και πάνω από εκατό μεμονωμένα μέλη δικτύου (ή “RPs”) από μια σειρά διαφορετικών πεδίων, όπως ο συντάκτης του Wired, Kevin Kelly, ο ειδικός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Clay Shirky, η ανθρωπολόγος Mary Catherine Bateson, ο οικονομολόγος Aidan Eyakuze, ο μουσικός Brian Eno, ο βιοτεχνολόγος Rob Carlson και ο μελετητής της Κίνας, Orville Schell.

Από το 1998, ο The Economist (γνωρίζει αυτός) ανέφερε ότι το GBN είχε σχεδόν 100 πελάτες, «από εταιρείες blue-chip όπως η IBM και η AT&T μέχρι την κυβέρνηση της Σιγκαπούρης και τον Εθνικό Σύνδεσμο Εκπαίδευσης».

Εκείνη την εποχή, πλήρωναν ετήσιες συνδρομές 35.000 δολαρίων ο καθένας για να γίνουν μέλη της κοινότητας GBN και έναντι ενός επιπλέον ποσού, λάμβαναν προσαρμοσμένο σχεδιασμό σεναρίων.

Ως μέρος της κοινότητας GBN, έλαβαν επαφή με το δίκτυο εμπειρογνωμόνων, προσκλήθηκαν σε εργαστήρια και διαδραστικές συναντήσεις για να εξερευνήσουν αναδυόμενες τάσεις και εναλλακτικές μελλοντικές προοπτικές, ενώ παράλληλα απέκτησαν πρόσβαση σε εκπαιδευτικά σεμινάρια, σε έναν ιδιωτικό ιστότοπο και στη Λέσχη Βιβλίου GBN, προσφέροντας μια επιλογή βιβλιογραφίας για μελλοντικά ζητήματα κάθε μήνα.

Το GBN εξαγοράστηκε από την Monitor το 2000 και σύντομα σταμάτησε να προσφέρει αυτήν την υπηρεσία μέλους, επικεντρώθηκε αντ’ αυτού σε συμβουλευτικές υπηρεσίες και εκπαίδευση βασισμένες σε σενάρια.

Πριν από το GBN, ο Peter Schwartz εργαζόταν στην SRI International ως διευθυντής του Κέντρου Στρατηγικού Περιβάλλοντος. Στη συνέχεια, ανέλαβε θέση επικεφαλής σχεδιασμού σεναρίων στην Royal Dutch/Shell, από το 1982 έως το 1986, όπου συνέχισε το πρωτοποριακό έργο του Pierre Wack στον τομέα του σχεδιασμού σεναρίων.


Η GBN έπαψε να είναι ενεργή οντότητα μετά την εξαγορά του Monitor Group από την Deloitte τον Ιανουάριο του 2013.

H αρχική ομάδα του GBN [ΕΙΚΟΝΕΣ]

Peter Schwartz [κεντρική photo επίσης]

Jay Ogilvy

Stewart Brand

Napier Collyns

Lawrence Wilkinson

Ανάμεσα στα μεμονωμένα μέλη δικτύου της GBN και οι εξής [ΕΙΚΟΝΕΣ]

Kevin Kelly

Clay Shirky

Mary Catherine Bateson

Aidan Eyakuze

Rob Carlson

Orville Schell

Brian Eno

Σχεδιασμός σεναρίων [τα οποία κάνουμε πράξη γιατί μπορούμε]

Σε αντίθεση με την πρόβλεψη που παρεκτείνει τις παρελθούσες και τις παρούσες τάσεις για να προβλέψει το μέλλον, ο σχεδιασμός σεναρίων είναι μια διαδικασία για την εξερεύνηση εναλλακτικών, εύλογων, πιθανών μελλοντικών εξελίξεων και τι αυτά θα μπορούσαν να σημαίνουν για στρατηγικές, πολιτικές και αποφάσεις. Ο σχεδιασμός σεναρίων χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον στρατό στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια από τον Herman Kahn στην RAND* (Thinking the Unthinkable) κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, πριν προσαρμοστεί για να ενημερώσει την εταιρική στρατηγική από τον Pierre Wack και άλλους επιχειρηματικούς στρατηγικούς συμβούλους στην Royal Dutch/Shell τη δεκαετία του 1970.

Ο σχεδιασμός σεναρίων ονομάζεται συχνά «μέθοδος Shell».

Οι βασικές αρχές του σχεδιασμού σεναρίων περιλαμβάνουν τη σκέψη από έξω προς τα μέσα (!) σχετικά με τις δυνάμεις στο περιβάλλον που οδηγούν την αλλαγή, την εμπλοκή πολλαπλών προοπτικών για τον εντοπισμό και την ερμηνεία αυτών των δυνάμεων και την υιοθέτηση μιας μακροπρόθεσμης άποψης.

Τον Μάιο του 2010, το GBN και το Ίδρυμα Rockefeller δημοσίευσαν από κοινού μια έκθεση με τίτλο «Σενάρια για το Μέλλον της Τεχνολογίας και της Διεθνούς Ανάπτυξης-Scenarios for the Future of Technology and International Development». Η έκθεση διερεύνησε τέσσερα υποθετικά σενάρια, με τίτλους Lock Step, Clever Together, Hack Attack και Smart Scramble, που επικεντρώθηκαν σε λύσεις σε ζητήματα παγκόσμιων πανδημιών, κλιματικής αλλαγής, τρομοκρατίας, επισιτιστικής ανασφάλειας, κυβερνοεπιθέσεων, παραπληροφόρησης και συναφών κρίσεων.

* Η RAND είναι ένας ερευνητικός οργανισμός που αναπτύσσει λύσεις σε προκλήσεις δημόσιας πολιτικής, με στόχο να συμβάλει στη βελτίωση της ασφάλειας, της υγείας και της ευημερίας των κοινοτήτων σε όλο τον κόσμο. Η RAND είναι μη κερδοσκοπική, ανεξάρτητη από κόμματα και αφοσιωμένη στο δημόσιο συμφέρον.

[Kαλή τύχη]

COVID-19> IΔΟΥ ΠΩΣ ΣΤΗΘΗΚΕ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ PLANΔΗΜΙΑΣ

>

In 1987, a group of friends in Berkeley – Peter Schwartz, Jay Ogilvy, Stewart Brand, Napier Collyns, and Lawrence Wilkinson – conceived the idea that a connected network of the brightest minds in the world was the source of the best possible thinking when executing scenario-planning strategies, and so they created the Global Business Network. The members of GBN couldn’t be more diverse and iconoclastic: from economist Francis Fukuyama to musician Laurie Anderson, producer Brian Eno and MIT professor Sherry Turkle. A 100 people, a multitude of disciplines. For its first 15 years, corporate clients would pay up to $40,000 annually in order to gain access to this network of advisers through a private website, attend meetings on emerging trends and training seminars, and receive a selection of literature about future issues each month. Sounds familiar?

In 2002 I joined the greatest bunch of people: Jeremy Brown, Tom Savigar and Raj Panjwani. Together, the network of experts that they had managed to form in 2001, the Senseworldwide Network, was enlarged, the site revamped, and I got them to blog. The Sensers – the members of the network, became the most cohesive and yet diverse focus group that our clients could dream of. And our work, predicting “the future of people and things”, as Jeremy coined at the time, became our trade. As with GBN, our approach was the same: that only the do-ers, those who actually create and perform specific skills are the best experts. In a world where consultants spend their lives re-hashing information digested from their clients, our standpoint was to demonstrate that the most creative ideas emerge when vibrant minds come together. And one of the GBN members, the super-nice Napier Collyns became a member of our board of advisors, because, in his words, the Sense network was a young GBN of the 2000s.

Fast-forward to now: Quora. I signed up 48 hours ago and my friends in the industry are connecting to me and others that I’ve never met but that I can see why they want to follow me or I should follow them. Quora: the Q&A network. The answers are qualified if the respondents work in places and within roles that entitle them to provide such answers with a level of accuracy that others can trust. How will this scale? It does not need to. The more generic the question, the more answers it will attract. It is like search terms. The success of an answer will be its capacity to narrow down the specific of its corresponding question. The relief is that it will force people to provide straightforward answers, Twitter answers, as opposed of lengthy show-offs. Quora is a great example of netocracy: you are what you put out to the world when you work so your knowledge comes from your empirical practice rather than the books you’ve read or your consulting. I look forward to that.

Στο Ισραήλ οι άνθρωποι αντιστέκονται. Εξακολουθούν να γεννάνε πολλά παιδιά

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2026

Εν μέσω της Επιχείρησης γενοκτονίας της δυτικής οικογένειας και καθώς ο Elon Musk έχει αναφέρει κατ΄επανάληψη την Ελλάδα ως παράδειγμα δραματικής μείωσης του πληθυσμού [το 2015 γεννήθηκαν στην Ελλάδα σχεδόν 92.000 παιδιά, το 2025, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, μόλις 65.594] το ρεπορτάζ που υπογράφει ο Yannay Spitzer στο κορυφαίο εβραϊκό περιοδικό Tablet θα μπορούσε να αποτελέσει έναν οδηγό επιβίωσης και για τους Έλληνες.

Ο συγγραφέας του άρθρου επιχειρεί να ερμηνεύσει γιατί οι Ισραηλινοί εξακολουθούν να κάνουν παιδιά και να αψηφώντας την κατάρρευση της γονιμότητας που έχει σαρώσει τις δυτικές κοινωνίες. Ο ρόλος της κουλτούρας, της θρησκείας και του Ολοκαυτώματος. Η βοήθεια από το κράτος στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή.

Η εξαίρεση του Ισραήλ

Τις τελευταίες δύο γενιές, κάτι αξιοσημείωτο έχει συμβεί στον ανεπτυγμένο κόσμο: οι άνθρωποι έχουν σταματήσει να κάνουν παιδιά. Στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, η μέση γυναίκα αναμένεται να γεννήσει περίπου 1,6 παιδιά κατά τη διάρκεια της ζωής της — ποσοστό πολύ χαμηλότερο από το επίπεδο που απαιτείται για την αναπλήρωση του πληθυσμού και το χαμηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ. Πριν από εξήντα χρόνια, στο τέλος της περιόδου της «έκρηξης των γεννήσεων» (baby boom), ο αριθμός αυτός ήταν υπερδιπλάσιος.

Βy Yannay Spitzer/Tabletmag

Οι λεπτομέρειες διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά η τάση είναι ίδια σχεδόν παντού. Η γονιμότητα στη Γαλλία έχει μειωθεί από σχεδόν τρία παιδιά ανά γυναίκα σε λιγότερα από δύο; Στην Ιταλία, από περίπου 2,4 σε κοντά στο ένα. Η πιο ακραία περίπτωση είναι η Νότια Κορέα, όπου η γονιμότητα έχει καταρρεύσει από τα έξι παιδιά ανά γυναίκα σε πολύ λιγότερα από ένα. Ταυτόχρονα, οι άνθρωποι ζουν πολύ περισσότερο — κατά μέσο όρο 13 χρόνια επιπλέον στις χώρες υψηλού εισοδήματος. Κάνουμε λιγότερα παιδιά ενώ παρατείνουμε τη διάρκεια της ζωής, ένας συνδυασμός που αναπόφευκτα θα καταστήσει την κοινωνία μας τη γηραιότερη στην ιστορία.

Μια πρόσφατη μελέτη του οικονομολόγου του Πανεπιστημίου της Pennsylvania, Jesús Fernández-Villaverde, και του ερευνητή Patrick Norrick τονίζει ότι η κατάρρευση της γονιμότητας αποτελεί πλέον παγκόσμιο φαινόμενο που αφορά σχεδόν κάθε χώρα, με ιδιαίτερα εντυπωσιακές μειώσεις στις οικονομίες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Οι συγγραφείς προβλέπουν ότι το σημείο στο οποίο ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αρχίσει να συρρικνώνεται (για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία) ενδέχεται να επέλθει τη δεκαετία του 2050, δεκαετίες νωρίτερα από ό,τι προέβλεπαν οι εκτιμήσεις των Ηνωμένων Εθνών (World Population Prospects – WPP).

Η πρόβλεψή τους είναι ανησυχητική: εισερχόμαστε ταχύτατα σε μια δημογραφική κατάσταση τόσο διαφορετική από τη σύγχρονη εμπειρία, ώστε οι οικονομικές και πολιτικές της συνέπειες είναι εξαιρετικά δύσκολο να προβλεφθούν. Οι δημογράφοι αναφέρονται συχνά σε αυτή τη σαρωτική μεταβολή ως «Δεύτερη Δημογραφική Μετάβαση-Second Demographic Transition». Τα αίτιά της αποτελούν αντικείμενο έντονης συζήτησης, ενώ ο τρόπος αναστροφής της —αν είναι καν εφικτή— παραμένει μυστήριο.

Ωστόσο, μία χώρα διαφοροποιείται από αυτή την παγκόσμια τάση. Το Ισραήλ —και ειδικότερα ο εβραϊκός πληθυσμός του, όπως επισημαίνουν οι Fernández-Villaverde και Norrick— αποτελεί τη «μοναδική σαφή εξαίρεση».

Η ισραηλινή ιδιαιτερότητα εγείρει τρία προφανή ερωτήματα: Γιατί το Ισραήλ αψήφησε τη Δεύτερη Δημογραφική Μετάβαση; Εάν, σύμφωνα με την απαισιόδοξη άποψη, τα πολύ χαμηλά ποσοστά γονιμότητας αποτελούν πράγματι μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές παθήσεις της Δύσης στον 21ο αιώνα, προσφέρει το παράδειγμα του Ισραήλ κάποια λύση; Και τέλος, θα διατηρηθεί αυτή η απόκλιση ή μήπως το Ισραήλ ακολουθεί απλώς την ίδια πορεία με τις υπόλοιπες δυτικές κοινωνίες, αλλά με καθυστέρηση;

Ένας καλός τρόπος για να διαπιστώσουμε την παγκόσμια τάση και την αντίθεση που παρουσιάζει η εξαίρεση του Ισραήλ είναι να αποτυπώσουμε σε διάγραμμα τη σχέση μεταξύ των ποσοστών γονιμότητας πριν από δύο γενιές και της μεταβολής τους κατά τη διάρκεια αυτών των δύο γενεών.

Μεταβολή του συνολικού δείκτη γονιμότητας (TFR) 1960-2024, χώρες του ΟΟΣΑ
Yannay Spitzer

Αυτό που προκαλεί άμεση εντύπωση είναι ο τρόπος με τον οποίο οι περισσότερες χώρες συγκεντρώνονται γύρω από μια ενιαία καθοδική πορεία. Η έντονη και ομοιόμορφη αρνητική κλίση υποδεικνύει ότι οι χώρες που ξεκίνησαν τη μεταπολεμική περίοδο με υψηλότερα ποσοστά γονιμότητας παρουσίασαν τη μεγαλύτερη πτώση, ενώ εκείνες που ξεκίνησαν με χαμηλότερα ποσοστά σημείωσαν μικρότερη μείωση. Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι πορείες συγκλίναν προς ένα στενό εύρος πολύ χαμηλής γονιμότητας, με αποτέλεσμα οι περισσότερες προηγμένες οικονομίες να παρουσιάζουν σήμερα εντυπωσιακά παρόμοια ποσοστά, παρά τις πολύ διαφορετικές κοινωνικές και πολιτισμικές τους διαδρομές.

Με βάση τον συνολικό δείκτη γονιμότητας- total fertility rate (TFR) —δηλαδή τον μέσο αριθμό παιδιών που αναμένεται να αποκτήσει μια γυναίκα κατά τη διάρκεια της ζωής της— τα ποσοστά γονιμότητας στις σημερινές χώρες του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) [Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD)] κυμαίνονταν από περίπου δύο έως περισσότερα από τέσσερα το 1960 (και ακόμη υψηλότερα σε ορισμένα κράτη-μέλη που προσχώρησαν αργότερα).

Σήμερα, ωστόσο, κυμαίνονται μεταξύ 1,1 και 1,7 σχεδόν σε κάθε χώρα. Το επίπεδο αυτό υπολείπεται κατά πολύ του ορίου αναπλήρωσης του πληθυσμού —περίπου 2,1 παιδιά ανά γυναίκα— που απαιτείται ώστε κάθε γενιά να αντικαθιστά απλώς τον εαυτό της. Το 1960, το Ισραήλ δεν αποτελούσε εξαίρεση σε αυτή την ομάδα. Ο συνολικός δείκτης γονιμότητάς του ήταν λίγο κάτω από το τέσσερα — υψηλότερος από ό,τι στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, αλλά παρόμοιος με τα επίπεδα που επικρατούσαν στον αγγλοσαξονικό κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Με τη λήξη της περιόδου της «έκρηξης των γεννήσεων» (baby boom), η κατάσταση στο Ισραήλ ήταν σε γενικές γραμμές συγκρίσιμη με εκείνη άλλων χωρών του ΟΟΣΑ με υψηλά ποσοστά γονιμότητας.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ilia Kotliar (@ikloit)

Το Ισραήλ θα εξακολουθούσε να κατέχει την πρωτιά στον ΟΟΣΑ ακόμη και αν το σύνολο του πληθυσμού του ήταν εβραϊκό και κοσμικό.

Ωστόσο, αυτή η ομοιότητα δεν διατηρήθηκε. Τις επόμενες δύο δεκαετίες, η γονιμότητα στο Ισραήλ μειώθηκε ελάχιστα, σταθεροποιούμενη γύρω στα τρία παιδιά ανά γυναίκα μέχρι τη δεκαετία του 1980. Στην ουσία, το ποσοστό γονιμότητας του Ισραήλ έχει παραμείνει σχεδόν αμετάβλητο έκτοτε.

Το 2024, ο συνολικός δείκτης γονιμότητας του Ισραήλ ήταν 2,87 — ο μοναδικός δείκτης σε δυτική χώρα που υπερέβαινε το επίπεδο αναπλήρωσης του πληθυσμού, και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Το Μεξικό με ποσοστό στο 1,9 περίπου —σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ (WPP)— κατέλαβε τη δεύτερη θέση, αλλά με μεγάλη διαφορά από την πρώτη.

Ωστόσο, ακόμη και αυτό το νούμερο ενδέχεται να αποτελεί σημαντική υπερεκτίμηση: μια πρόσφατη έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου Στατιστικής και Γεωγραφίας του Μεξικού υποδεικνύει ότι το πραγματικό ποσοστό για το 2024 ίσως ήταν μόλις 1,2. Το Ισραήλ αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση, καθώς διαφοροποιήθηκε από τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο, αντιστεκόμενος στην κατά τα άλλα ομοιόμορφη πτωτική τάση σύγκλισης των ποσοστών γονιμότητας.

Μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο ασυνήθιστο είναι αυτό συγκρίνοντας την πορεία του Ισραήλ με τις προβλέψεις της γενικότερης τάσης. Με βάση την καθοδική πορεία που παρατηρείται συνολικά, η γονιμότητα στο Ισραήλ θα έπρεπε να είχε μειωθεί κατά περίπου 2,5 γεννήσεις ανά γυναίκα μεταξύ 1960 και 2024. Στην πραγματικότητα, η μείωση ήταν λίγο μεγαλύτερη από μία γέννηση. Συνεπώς, οι Ισραηλινές γυναίκες αποκτούν σήμερα περίπου 1,5 παιδί περισσότερο απ’ ό,τι θα υπαγόρευε το πρότυπο σύγκλισης —μια απόκλιση χωρίς ανάλογό της στις χώρες του ΟΟΣΑ. Η Νότια Κορέα ξεχωρίζει προς την αντίθετη κατεύθυνση, αν και με μικρότερη διαφορά.

Μια κινούμενη απεικόνιση των ίδιων δεδομένων δείχνει πώς εξελίχθηκε αυτή η διαδικασία με την πάροδο του χρόνου. Οι χώρες ξεκίνησαν από διαφορετικά επίπεδα και κινήθηκαν με διαφορετικούς ρυθμούς, αλλά σταδιακά σχεδόν όλες παρουσίασαν πτωτική σύγκλιση, πέφτοντας τελικά κάτω από το όριο αναπλήρωσης του πληθυσμού. Το Ισραήλ αρχικά ακολούθησε —έστω και διστακτικά— την ομάδα των υπόλοιπων χωρών, για να διαφοροποιηθεί στη συνέχεια.

Συνολικός Δείκτης Γονιμότητας (TFR) σε χώρες του ΟΟΣΑ και μεταξύ των Ισραηλινών Εβραίων ανάλογα με τον βαθμό θρησκευτικότητας, 1979-1981

Ένα προφανές σημείο αναζήτησης απαντήσεων για το γιατί το Ισραήλ αψήφησε αυτή την τάση είναι η πληθυσμιακή του σύνθεση. Στους κόλπους της εβραϊκής πλειονότητας, η γονιμότητα αυξάνεται κατακόρυφα ανάλογα με τη θρησκευτικότητα: οι κοσμικοί Εβραίοι έχουν τα χαμηλότερα ποσοστά γεννήσεων, ενώ οι υπερ-ορθόδοξοι Εβραίοι τα υψηλότερα —ποσοστά που συγκαταλέγονται στα υψηλότερα παγκοσμίως για μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες. Το ίδιο ισχύει και για τη μουσουλμανική μειονότητα, όπου τα πιο θρησκευόμενα άτομα τείνουν να αποκτούν περισσότερα παιδιά. Αυτό υποδεικνύει μια απλή εξήγηση: το Ισραήλ ξεχωρίζει επειδή οι ορθόδοξοι και υπερ-ορθόδοξοι Εβραίοι, καθώς και οι πιστοί Μουσουλμάνοι, ακολουθούν πρότυπα γονιμότητας που καθορίζονται από τη θρησκεία —πρότυπα που δεν συναντώνται σε άλλες δυτικές κοινωνίες.

Αυτό αποτελεί αναμφίβολα μέρος της εξήγησης. Ωστόσο, τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η ιστορία της γονιμότητας στο Ισραήλ κρύβει περισσότερα στοιχεία πέρα ​​από τη θρησκευτικότητα. Τα επόμενα δύο διαγράμματα, βασιζόμενα σε δεδομένα από το 1980 και μετά, διακρίνουν πέντε επίπεδα θρησκευτικότητας (όπως αυτά δηλώνονται από τους ίδιους) μεταξύ των Ισραηλινών Εβραίων: κοσμικοί, παραδοσιακοί-κοσμικοί, παραδοσιακοί-θρησκευόμενοι, θρησκευόμενοι και υπερ-ορθόδοξοι. Το 1980 (ή ακριβέστερα, την περίοδο 1979-81), η γονιμότητα των κοσμικών Ισραηλινών Εβραίων παρουσίαζε μεγάλη ομοιότητα με εκείνη χωρών όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Νέα Ζηλανδία —και ήταν σαφώς χαμηλότερη από αυτή της Ιρλανδίας.

Σήμερα, αυτό δεν ισχύει πλέον. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα δεδομένα (2021-23), το Ισραήλ θα εξακολουθούσε να κατέχει την πρώτη θέση στον ΟΟΣΑ ακόμη και αν ολόκληρος ο πληθυσμός του ήταν εβραϊκός και κοσμικός. Με άλλα λόγια, αν και οι κοσμικοί Ισραηλινοί Εβραίοι όντως προσεγγίζουν περισσότερο τους υπόλοιπους Δυτικούς σε σχέση με τους θρησκευόμενους —και η συμπεριφορά τους δεν διέφερε πριν από τέσσερις και πλέον δεκαετίες— πλέον ξεχωρίζουν και αυτοί, έχοντας ουσιαστικά βρεθεί στην κορυφή της κατάταξης. Επιπλέον, κάθε δυτική κοινωνία —και κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες— διαθέτει σημαντικό θρησκευόμενο πληθυσμό, και παντού η θρησκευτικότητα συνδέεται με υψηλότερα ποσοστά γονιμότητας. Επομένως, μια πραγματικά άμεση και ισότιμη σύγκριση θα αντιπαρέβαλλε τους κοσμικούς Ισραηλινούς με τους κοσμικούς Αμερικανούς ή Καναδούς, γεγονός που θα αναδείκνυε ακόμη περισσότερο το πλεονέκτημα του Ισραήλ στον τομέα της γονιμότητας.

Συνολικός Δείκτης Γονιμότητας (TFR) σε χώρες του ΟΟΣΑ το 2022 και μεταξύ των Ισραηλινών Εβραίων ανάλογα με τον βαθμό θρησκευτικότητας, 2021-2023

 

Ένα ακόμη στοιχείο που μπορεί να προσφέρει ερμηνεία είναι η χρονική στιγμή της τεκνοποίησης. Ένα βασικό χαρακτηριστικό της Δεύτερης Δημογραφικής Μετάβασης-Second Demographic Transition υπήρξε η σταθερή μετατόπιση προς μεγαλύτερες ηλικίες κατά τη γέννηση του πρώτου παιδιού. Καθώς οι γυναίκες αναβάλλουν την απόκτηση παιδιών, τείνουν να αποκτούν λιγότερα παιδιά κατά τη διάρκεια της ζωής τους, οδηγώντας έτσι σε μείωση των ποσοστών γονιμότητας.

Οι συνήθεις εξηγήσεις για αυτή την τάση είναι η αυξανόμενη διαθεσιμότητα αποτελεσματικών και οικονομικά προσιτών μεθόδων αντισύλληψης, σε συνδυασμό με τη διεύρυνση της πρόσβασης των γυναικών στην εκπαίδευση και την αγορά εργασίας. Αυτή τη μεταβολή αποτυπώνει ο όρος «Ήσυχη Επανάσταση- the Quiet Revolution», που εισήγαγε η οικονομολόγος Claudia Goldin: οι γυναίκες στη Δύση επενδύουν όλο και περισσότερο στην απόκτηση πανεπιστημιακών τίτλων και στη σταδιοδρομία τους κατά τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής τους, προτού παντρευτούν και αποκτήσουν τα πρώτα τους παιδιά.

Και οι κοσμικές Ισραηλινές γυναίκες βίωσαν τη δική τους Quiet Revolution. Μεταξύ 1994 και 2016, η μέση ηλικία απόκτησης του πρώτου παιδιού για τις Εβραίες γυναίκες αυξήθηκε κατά σχεδόν τρία έτη — μια αύξηση παρόμοια με εκείνη που παρατηρείται σε άλλες δυτικές χώρες. Ωστόσο, το αποτέλεσμα υπήρξε εντυπωσιακά διαφορετικό.

Οι μη θρησκευόμενες Ισραηλινές καθυστερούν την τεκνοποίηση για αρκετά χρόνια, αλλά, σε αντίθεση με τις γυναίκες σε άλλες περιοχές της Δύσης, δεν καταλήγουν να έχουν λιγότερα παιδιά. Αντιθέτως, αντισταθμίζουν πλήρως τον μικρότερο αριθμό παιδιών σε νεαρότερη ηλικία αποκτώντας περισσότερα παιδιά σε μεταγενέστερο στάδιο της ζωής τους.

Ο δημογράφος Alex Weinreb εξέτασε πρόσφατα αυτό το φαινόμενο σε μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο, στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης του Κέντρου Taub με τίτλο «State of the Nation Report» (Έκθεση για την Κατάσταση του Έθνους).

Εκτιμήθηκε πώς μεταβλήθηκε με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός των παιδιών που είχαν ήδη γεννήσει μη θρησκευόμενες Εβραίες ηλικίας 30 έως 34 ετών. Το 2004, η μέση γυναίκα αυτής της ηλικιακής ομάδας είχε ήδη φέρει στον κόσμο 1,42 παιδιά· το 2019 ο αριθμός μειώθηκε στο 1,17 και έως το 2024 είχε πέσει στο 0,87.

Πρόκειται για μια συνολική μείωση που υπερβαίνει το μισό παιδί κατά μέσο όρο. Ωστόσο, αυτές οι γεννήσεις δεν χάθηκαν· απλώς μετατέθηκαν χρονικά. Μέχρι πρόσφατα, η μετάθεση αυτή ακολουθούσε αναλογία ένα προς ένα: για κάθε γέννηση που «χάνονταν» στις νεότερες ηλικίες, εμφανιζόταν περίπου μία επιπλέον γέννηση σε μεγαλύτερες ηλικίες —35 έως 39 ή ακόμα και 40 έως 44 ετών. Πρόκειται για ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο, ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν έχει συμβεί κάτι αντίστοιχο σε καμία άλλη δυτική χώρα.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ilia Kotliar (@ikloit)


Εντούτοις, αυτό εξηγεί μόνο το «πώς» και όχι το «γιατί». Τι είναι αυτό που ωθεί τις Ισραηλινές γυναίκες —και ειδικότερα τις κοσμικές Ισραηλινές— να αντισταθμίζουν την καθυστέρηση της τεκνοποίησης αποκτώντας αντίστοιχο αριθμό παιδιών σε μεταγενέστερο στάδιο της ζωής τους;

Μια πιθανή εξήγηση αφορά τα οικονομικά κίνητρα. Η κοινωνική πολιτική και οι επιπτώσεις της τεκνοποίησης στην αγορά εργασίας διαμορφώνουν τις αποφάσεις σχετικά με τη γονιμότητα και ενδέχεται, κατ’ αρχήν, να εξηγούν τη διαφοροποίηση του Ισραήλ. Ιστορικά, το κράτος πρόνοιας του Ισραήλ ευνοούσε τις πολύτεκνες οικογένειες, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον. Τις τελευταίες δεκαετίες, η συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας ακολούθησε τις ευρύτερες τάσεις του ανεπτυγμένου κόσμου· το Ισραήλ δεν διατήρησε κάποιο μοναδικά γενναιόδωρο σύστημα ενίσχυσης των γεννήσεων.

Ο προσανατολισμός του Ισραήλ υπέρ της αύξησης των γεννήσεων μπορεί να έχει τις ρίζες του στην εβραϊκή θρησκευτική παράδοση, ωστόσο υιοθετείται ευρέως και από τους κοσμικούς Εβραίους.

Υπάρχει, ωστόσο, μια σημαντική εξαίρεση που αξίζει να επισημανθεί: η πολιτική του Ισραήλ σχετικά με τις Τεχνικές Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (ART) -Israel’s Assisted Reproductive Technology (ART) είναι εντυπωσιακά γενναιόδωρη. Μέθοδοι όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF)-in vitro fertilization (IVF) και η ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπερματοζωαρίου ( intracytoplasmic sperm injection ICSI) είναι φθηνότερες και πιο προσβάσιμες στο Ισραήλ απ’ ό,τι οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Η δημόσια χρηματοδότηση παρέχεται ανεξάρτητα από το ιστορικό προηγούμενων γεννήσεων ή την οικογενειακή κατάσταση —καλύπτοντας επίσης τις ανύπαντρες γυναίκες και τα ομόφυλα ζευγάρια— και δεν περιορίζεται από το ιστορικό προηγούμενων θεραπειών.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ilia Kotliar (@ikloit)


Τα ηλικιακά όρια είναι συγκριτικά υψηλά: Συνεχίζεται η συζήτηση για το αν το ανώτατο όριο ηλικίας για την εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) με δικά της ωάρια της γυναίκας θα πρέπει να αυξηθεί από τα 45 στα 47 έτη, ενώ η εξωσωματική με ωάρια δότριας χρηματοδοτείται ήδη από το δημόσιο —υπό την προϋπόθεση ιατρικής έγκρισης— έως την ηλικία των 54 ετών(!).

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ilia Kotliar (@ikloit)


Ως αποτέλεσμα, το Ισραήλ πραγματοποιεί περισσότερους κύκλους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART) ανά κάτοικο από οποιαδήποτε άλλη χώρα: 5.265 ανά εκατομμύριο πληθυσμού ετησίως, αριθμός περίπου τετραπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου και εξαπλάσιος του αντίστοιχου της Βόρειας Αμερικής.

Η ευρεία διάδοση των θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχει σημασία διότι, όπως έχουμε δει, ένα βασικό χαρακτηριστικό της ιδιαιτερότητας του Ισραήλ είναι η αναβολή της τεκνοποίησης για την ηλικία των 35-39 ετών ή και τις αρχές της δεκαετίας των 40, οπότε η γονιμότητα καθίσταται ολοένα και περισσότερο βιολογική πρόκληση. Ωστόσο, η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή δεν μπορεί να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα.

Αν και είναι δύσκολο να βρεθούν απολύτως συγκρίσιμα στοιχεία, το ποσοστό των γεννήσεων που προκύπτουν από τέτοιες θεραπείες στο Ισραήλ φαίνεται να υπερβαίνει ελάχιστα το 5% —ποσοστό όχι υψηλότερο από εκείνο που καταγράφεται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες με χαμηλά ποσοστά γονιμότητας, όπως η Ισπανία ή η Δανία.

Με άλλα λόγια, η εκτεταμένη χρήση της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στο Ισραήλ ερμηνεύεται ορθότερα ως συνέπεια της προτίμησης για υψηλή γονιμότητα παρά ως αιτία της. Παρ’ όλα αυτά, είναι ιδιαίτερα ενδεικτικό το γεγονός ότι μια τόσο γενναιόδωρη δημόσια χρηματοδότηση για ιδιωτικές οικογενειακές αποφάσεις δεν αμφισβητείται.

Αυτή η συναίνεση ίσως υποδεικνύει πού κρύβεται η βαθύτερη εξήγηση: στην κουλτούρα. Το Ισραήλ είναι, με βαθιά και μετρήσιμη έννοια, μια κοινωνία που προωθεί τις γεννήσεις (pronatalist). Αυτός ο προσανατολισμός μπορεί να έχει τις ρίζες του στην εβραϊκή θρησκευτική παράδοση, αλλά υιοθετείται ευρέως και από τους κοσμικούς Εβραίους. Όταν ερωτώνται για το ιδανικό μέγεθος της οικογένειας, το 81% των κοσμικών Εβραίων γυναικών ηλικίας 25 έως 39 ετών δηλώνει ότι επιθυμεί τρία ή περισσότερα παιδιά —ένας μέσος όρος υψηλότερος από αυτόν που καταγράφεται σε οποιαδήποτε άλλη δυτική χώρα.

Ωστόσο, τα παιδιά δεν αποτελούν απλώς μέριμνα της πυρηνικής οικογένειας· η ευρύτερη οικογένεια εξακολουθεί να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες αναμένουν να συνεισφέρουν, αλλά και οι ίδιοι αναμένεται να το πράξουν —και πράγματι το κάνουν. Παρέχουν βοήθεια στη φροντίδα των παιδιών καθώς και οικονομική στήριξη. Η γεωγραφία ενισχύει αυτό το πρότυπο: το Ισραήλ είναι μικρό και πυκνοκατοικημένο, γεγονός που ευνοεί τη συχνή επαφή. Τα δείπνα του Shabbat συγκεντρώνουν τακτικά πολλές γενιές, κατά προτίμηση μαζί με μια μεγάλη παρέα ζωηρών παιδιών.

Υπάρχει επίσης μια ιδεολογική διάσταση που ευνοεί τις αξίες υπέρ της τεκνοποίησης. Μέρος αυτής μπορεί να ερμηνευθεί ως μια αντίδραση στο Ολοκαύτωμα από τη δεύτερη, την τρίτη και πλέον ακόμη και την τέταρτη γενιά. Η εθνική αναγέννηση, σε αυτό το πλαίσιο, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με προσωπικούς στόχους, όπως η προσωπική ολοκλήρωση και η αναζήτηση της ευτυχίας, είτε συνειδητά είτε όχι. Οι δηλώσεις επιζώντων ότι η προσωπική τους «νίκη επί του Χίτλερ» έγκειται στο να έχουν πολλά εγγόνια και δισέγγονα που ζουν σε ένα εβραϊκό κράτος —και υπηρετούν στον στρατό του— έχουν καταστεί γνώριμα μοτίβα στον δημόσιο λόγο. Για παράδειγμα, η Irene Shashar, επιζήσασα του Ghetto της Βαρσοβίας, εξέφρασε αυτό το αίσθημα στην ομιλία της στα Ηνωμένα Έθνη, κατά τη διάρκεια της τελετής για τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος το 2020:

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Ilia Kotliar (@ikloit)


Βγήκα νικήτρια απέναντι…για τον Χίτλερ […] Είχα την ευλογία να αποκτήσω παιδιά και εγγόνια. Επειδή έσπειρα το γενεαλογικό μου δέντρο. Ο Χίτλερ δεν νίκησε. Έκανα ακριβώς αυτό που προσπάθησε τόσο σκληρά να αποτρέψει.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο Michael και Marion Mittwoch,, από το Kibbutz Lavi,, οι οποίοι εγκατέλειψαν τη Γερμανία τη δεκαετία του 1930. Το 2015, γιόρτασαν τη γέννηση του 100ού δισέγγονού τους. «Αυτή είναι η απάντησή μας στον Χίτλερ, γαμώτο», είπε ο Michael. Ο γιος τους, ο Eli, πρόσθεσε ότι «[α]υτή είναι η ουσία του Σιωνισμού». Ενώ είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί, είναι εξίσου δύσκολο να υπερεκτιμηθεί πόσο βαθιά ριζώνει αυτό το συναίσθημα.

Οι πολιτισμικοί παράγοντες, λοιπόν, παίζουν σαφώς κεντρικό ρόλο στη δημογραφική ιδιαιτερότητα του Ισραήλ – αλλά ο ρόλος τους δεν είναι απλός. Τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά είναι μακροχρόνια, ενώ η γονιμότητα του Ισραήλ έγινε εξαιρετική μόνο στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Μια εβραϊκή προγεννητική παράδοση γενεών θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί η εβραϊκή ή ισραηλινή γονιμότητα ήταν επίμονα υψηλή, αλλά όχι γιατί αποκλίνει από αυτή άλλων χωρών μόνο πρόσφατα.

Τα ιδεολογικά ρεύματα που έχουν τις ρίζες τους στην κληρονομιά του Ολοκαυτώματος και στον αγώνα για την κρατική υπόσταση είναι σύγχρονα, αλλά και αυτά ήταν ήδη παρόντα από τη δεκαετία του 1960. Ωστόσο, το 1960, οι Ισραηλινοί Εβραίοι δεν διέφεραν από τους Αμερικανούς, τους Καναδούς, τους Αυστραλούς, τους Ιρλανδούς ή τους Νεοζηλανδούς στα επίπεδα γονιμότητάς τους. Αν υπήρχε έντονη προτίμηση για μεγάλες οικογένειες, δεν ήταν μοναδική στο Ισραήλ εκείνη την εποχή.

Το ερώτημα, επομένως, είναι γιατί οι παραδόσεις της προγεννητικότητας σε άλλες δυτικές χώρες, όπως η Ιρλανδία, ξεθώριασαν ενώ στο Ισραήλ παρέμειναν. Η κρίσιμη διαφορά μπορεί να έγκειται στο σύγχρονο στρώμα του πολιτισμικού ιζήματος: την κληρονομιά του Ολοκαυτώματος και τη νέα εμπειρία της συλλογικής εθνικής ευπάθειας και ανανέωσης. Πράγματι, αυτές οι δυνάμεις ήταν ήδη παρούσες πριν η γονιμότητα του Ισραήλ γίνει εξαιρετική. Ωστόσο, σε αντίθεση με τις κληρονομημένες θρησκευτικές παραδόσεις, λειτουργούν όχι μόνο μέσω της πολιτιστικής αδράνειας, αλλά μέσω της συνεχιζόμενης προσωπικής και συλλογικής μνήμης και της βιωμένης εμπειρίας – που ανανεώνονται από γενιά σε γενιά και δεν διατηρούνται απλώς από το παρελθόν. Υπό αυτή την έννοια, το Ισραήλ μπορεί πράγματι να είναι διαφορετικό.

Αν αυτή η περιγραφή είναι σωστή, υπονοεί ότι η άντληση διδαγμάτων από την εμπειρία του Ισραήλ για τη θεραπεία της δημογραφικής παρακμής της Δύσης μπορεί να είναι μια μάταιη άσκηση. Ελλείψει μιας συγκρίσιμης συλλογικής ιστορίας τραύματος και συνεχιζόμενης εθνικής πάλης, είναι δύσκολο -ίσως αδύνατο- να δημιουργηθούν οι κανόνες και οι προτιμήσεις που φαίνεται να διακρίνουν το Ισραήλ. Ούτε είναι εγγυημένο ότι οι μεγάλοι εθνικοί κατακλυσμοί θα αντιστρέψουν τη δημογραφική παρακμή. Στην Ουκρανία, η γονιμότητα συνέχισε να μειώνεται εν μέσω πολέμου, και στη Ρωσία ο ίδιος πόλεμος δεν προκάλεσε δημογραφική ανάκαμψη.

Επιπλέον, είναι πιθανό το Ισραήλ -ή τουλάχιστον ο κοσμικός εβραϊκός πληθυσμός του- να ακολουθήσει την παγκόσμια τάση. Όπως δείχνει ο Weinreb, ενώ η μέση ηλικία κατά την πρώτη γέννηση συνεχίζει να αυξάνεται, το ερώτημα είναι εάν αυτή η αναβολή θα συνεχίσει να αντισταθμίζεται πλήρως από την αυξημένη γονιμότητα σε μεταγενέστερες ηλικίες, όπως στο παρελθόν, επιτρέποντας στην ολοκληρωμένη γονιμότητα να παραμείνει υψηλή σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα.

Ο Weinreb πιστεύει ότι δεν θα συμβεί. Το συμπέρασμά του βασίζεται σε μια στατιστική πρόβλεψη που εξάγει τις τρέχουσες τάσεις, αλλά στον πυρήνα της η λογική είναι απλή: Υπάρχει ένα όριο στο πόσο μπορεί να αναβληθεί η τεκνοποίηση. Κάποιος μπορεί να καθυστερήσει τις γεννήσεις από την ηλικία των 25 έως τα 30 και στη συνέχεια από τα 30 έως τα 35. Αλλά καθώς οι γυναίκες πλησιάζουν τα 40 και μετά, οι περιορισμοί, εν μέρει βιολογικοί, αρχίζουν να δεσμεύουν. Το περιθώριο αναβολής των γεννήσεων στενεύει.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Weinreb, οι κοσμικές Εβραίες γυναίκες που φτάνουν την ηλικία των 40 έως 44 ετών μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας θα έχουν ακόμα μια μέση ολοκληρωμένη γονιμότητα περίπου δύο παιδιών, όπως είναι σήμερα. Αλλά καθώς το Ισραήλ εισέρχεται στη δεκαετία του 2030, το ποσοστό αυτό είναι πιθανό να μειωθεί σε περίπου 1,5. Οι ομάδες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα τέλη της δεκαετίας των 20 και στις αρχές της δεκαετίας των 30 αναβάλλουν ακόμη περισσότερο την τεκνοποίηση. Ωστόσο, σε αντίθεση με το παρελθόν, εάν οι τάσεις συνεχιστούν, ενδέχεται να μην αντισταθμίζουν πλέον πλήρως την καθυστέρηση αργότερα στη ζωή.

Ο Weinreb πιστεύει ότι δεν θα συμβεί. Το συμπέρασμά του βασίζεται σε μια στατιστική πρόβλεψη που εξάγει τις τρέχουσες τάσεις, αλλά στον πυρήνα της η λογική είναι απλή: Υπάρχει ένα όριο στο πόσο μπορεί να αναβληθεί η τεκνοποίηση. Κάποιος μπορεί να καθυστερήσει τις γεννήσεις από την ηλικία των 25 έως τα 30 και στη συνέχεια από τα 30 έως τα 35. Αλλά καθώς οι γυναίκες πλησιάζουν τα 40 και μετά, οι περιορισμοί, εν μέρει βιολογικοί, αρχίζουν να δεσμεύουν. Το περιθώριο αναβολής των γεννήσεων στενεύει.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του Weinreb, οι κοσμικές Εβραίες γυναίκες που φτάνουν την ηλικία των 40 έως 44 ετών μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας θα έχουν ακόμα μια μέση ολοκληρωμένη γονιμότητα περίπου δύο παιδιών, όπως είναι σήμερα. Αλλά καθώς το Ισραήλ εισέρχεται στη δεκαετία του 2030, το ποσοστό αυτό είναι πιθανό να μειωθεί σε περίπου 1,5. Οι ομάδες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα τέλη της δεκαετίας των 20 και στις αρχές της δεκαετίας των 30 αναβάλλουν ακόμη περισσότερο την τεκνοποίηση. Ωστόσο, σε αντίθεση με το παρελθόν, εάν οι τάσεις συνεχιστούν, ενδέχεται να μην αντισταθμίζουν πλέον πλήρως την καθυστέρηση αργότερα στη ζωή.

Ακόμα κι αν αυτή η πρόβλεψη αποδειχθεί σωστή, το Ισραήλ είναι πιθανό να παραμείνει η χώρα με την υψηλότερη γονιμότητα στον δυτικό κόσμο μέχρι και τη δεκαετία του 2030 και μετά. Αυτή τη φορά, ωστόσο, η διάκριση θα αντανακλά όλο και περισσότερο το αυξανόμενο μερίδιο των Ορθόδοξων και υπερορθόδοξων Εβραίων στον πληθυσμό.

Τα ποσοστά γονιμότητάς τους έχουν μειωθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ αυτά των κοσμικών Ισραηλινών έχουν παραμείνει σχετικά σταθερά ή έχουν μειωθεί μόνο ελαφρώς. Ωστόσο, το σημείο εκκίνησης των υπερορθόδοξων —περίπου έξι παιδιά ανά γυναίκα— είναι τόσο υψηλό που η σύγκλιση με άλλες ομάδες δεν φαίνεται πουθενά.

Μακροπρόθεσμα, οι δημογραφικές προβλέψεις υποδηλώνουν ότι το ποσοστό των υπερορθόδοξων στον πληθυσμό του Ισραήλ θα συνεχίσει να αυξάνεται, πιθανώς να γίνει πλειοψηφία κάποια στιγμή στο μέλλον. Εάν συμβεί αυτό, η συνολική γονιμότητα μπορεί να παραμείνει σχετικά υψηλή, ακόμη και καθώς η γονιμότητα μειώνεται σε κάθε ομάδα. Με άλλα λόγια, η δημογραφική ιδιαιτερότητα του Ισραήλ μπορεί να επιμείνει —αλλά με πολύ διαφορετική μορφή και για διαφορετικούς λόγους.

>

Yannay Spitzer is an economist based in Jerusalem and the Boston area. From 2015 to 2026, he was a faculty member in the Department of Economics at the Hebrew University of Jerusalem. He is a research affiliate at the Economic History Programme of The Centre for Economic Policy Research.

SHARE

Περισσότερα

Γράφει η Jill Erzen/The Defender

Ron Johnson για τα επαχθή πρωτόκολλα νοσοκομείων στην COVID> Είναι δική μας ευθύνη να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί ποτέ

- Το βράδυ που διασωληνώθηκε ο σύζυγός μου, συνειδητοποίησα ότι είχα εξαναγκαστεί να συναινέσω στη σύνδεσή του με αναπνευστήρα ανέφερε η Stephanie Williamson
Γράφουν οι Dustin VolzAlan, FeuerCharlie Savage και Adam Goldman/The New York Times

Σε ύψιστο συναγερμό το FBI για τη μεγαλύτερη παραβίαση δεδομένων του στην ιστορία> Αφορούν δεκάδες χιλιάδες νυν και πρώην υπαλλήλους του

Τα μέλη της ShinyHunters θεωρούνται εξαιρετικά ικανοί και τολμηροί αγγλόφωνοι χάκερ, οι οποίοι εκβιάζουν τα θύματά τους αποσπώντας εκατομμύρια δολάρια και καυχιούνται για τα κατορθώματά τους
Breaking News

Ed Zitron+Michael Burry> H Anthropic είναι μια εταιρεία-ναυάγιο. Ξόδεψε 12,6 δισ. δολάρια για να παράγει έσοδα 4,6 δισ. δολαρίων το 2025, εκ των οποίων τα 7,33 δισ. αφορούσαν το κόστος υπολογιστικής ισχύος

-Λειτουργική ζημιά 8 δισ. δολαρίων. Οι ζημιές συνεχώς αυξάνονται!
Breaking News

O Γερουσιαστής Rand Paul μόλις απεκάλυψε ότι ο Αμερικανικός Στρατός έχει μετατρέψει και τον ιό Ebola σε μεταδιδόμενο από τον αέρα. O Fauci το απέκρυψε!

Ο Ebola δεν είναι μόνο θανατηφόρος, αλλά οι αναφορές δείχνουν ποσοστό θνησιμότητας 50 φορές υψηλότερο από αυτό του covid
Breaking News

Ο Michael Burry [The Big Short] συνιστά στους επενδυτές της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI) τη ρωσική ρουλέτα ως ασφαλέστερη επένδυση. Το ίδιο και ο Ed Zitron

- H φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης [AI bubble] ενδέχεται να σκάσει σύντομα, σύμφωνα με το Substack του
Breaking News

75”

Είναι 28 Σεπτεμβρίου 2026 και μάλλον περισσεύεις...
MORE NEWS DESK

MAGAZINE

COVID-19> Iδού πως στήθηκε η Παγκόσμια Στρατιωτική Επιχείρηση Mαύρου Κύκνου της planδημίας
Έφη Καμπισιούλη> Ο πρώτος Έλληνας πολίτης που εμβολιάστηκε ήταν η νοσηλεύτρια από τη Γορτυνία
MORE MAGAZINE