Tρίτη 4 Απριλίου 2023
Ο James Freeman στη The Wall Street Journal βάζει ξανά στο επίκεντρο το θανάσιμο χρέος των ΗΠΑ και τον ρόλο του Biden στη διόγκωσή του και τη βύθιση της χώρας στον ίλιγγο της εξάρτησής της από τους δανειστές. Στο μεταξύ στην Ελλάδα των 400 δις χρέος η ημερήσια ατζέντα παραδομένη την τραγική φαιδρότητα αφήνει περιθώρια για νέες καλοσχεδιασμένες, “τυχαίες” οδύνες.
By Τhe Pendulum
Σε τέτοιο βαθμό που αναρωτιέσαι γιατί θα πρέπει τελικώς να διεξάγονται εκλογές πέρα από το γεγονός ότι η διεξαγωγή τους αποτελεί ένα όχημα προσωπικού πλουτισμού για μία χούφτα σαλταδόρων θαλασσοδανεισμένων μηντιαρχών-σαρδανάπαλων εκδοτών οι οποίοι απολαμβάνουν πολυτελή ζωή σε μυθικές βίλες των ΒΠ προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στα κόμματα που καταλαμβάνουν την εξουσία.
Εξαιτίας του χρέους της χώρας θα έπρεπε οι πρωθυπουργοί απλά να διορίζονται από τους δανειστές με τη βοήθεια των δεδομένων που έχει στη διάθεσή της η Singular Logic ώστε να αποφευχθούν οι περιττές μετακινήσεις των χαμένων ψηψοφόρων και το κόστος της διαξάγωγής τους.
Οι δανειστές σε συνεργασία με τον κεντρικό τραπεζίτη κ. Γιάννη Στουρνάρα και τον CEO της Space Hellas (στην οποία ανήκει η Singular) για παράδειγμα κ. Ιωάννη Μερτζάνη* (κεντρική photo) θα μπορούσαν να ορίσουν μία Κυριακή κάθε 4ετία στη διάρκεια της οποίας θα παρουσίαζαν τα αποτελέσματα των εκλογών χωρίς να χρειαστεί απαραιτήτως να προηγηθεί ψηφοφορία. Άλλωστε δεν έχει ουδεμία σημασία τι ψηφίζουν οι χαμένοι ψηφορόροι. Πιο ακριβής αντιπροσώπευση θα υπήρχε εάν ψήφιζαν οι συσκευές τηλεοράσεων (οι οποίες είναι και smart) που έχουν στη κατοχή τους οι οικογένειες των ψηφοφόρων και όχι οι ίδιοι οι χαμένοι ψηφοφόροι. Τόσο οι smart τηλεοράσεις όσο και η τεχνητή νοημοσύνη είναι σαφώς πιο οξυδερκείς από το διαβότητο εκλογικό σώμα.
Πάμε να δούμε τώρα τι σημβαίνει με τον Biden και το χρέος των ΗΠΑ σύμφωνα με τον James Freeman και τη The Wall Street Journal.
Το 2020 οι Αμερικανοί δεν επέλεξαν τον Joe Biden για την εκτελεστική του εμπειρία – δεν είχε καμία. Ούτε υπήρξε μεγάλο ιστορικό νομοθετικών επιτευγμάτων παρά τις δεκαετίες που είχε περάσει στη Γερουσία. Αντίθετα, ο υποψήφιος Biden παρουσιάστηκε στους ψηφοφόρους ως διακομματικός θεραπευτής που θα αποκαθιστούσε τα έθιμα και την κουλτούρα της πολιτικής μας. Δεν κυβερνά έτσι, και τώρα ορισμένοι Δημοκρατικοί του Κογκρέσου προσπαθούν να αποτρέψουν την απόρριψη από τον κ. Βiden ενός πολιτικού κανόνα που έχει σημαντικές συνέπειες.
(Στη πραγματικότητα οι συνέπειες είναι ολέθριες)
Αυτή η στήλη σημείωσε την περασμένη εβδομάδα ότι ενώ προεδρεύει με το ομοσπονδιακό χρέος σε ιστορικά ύψη, ο κ. Biden διατηρεί τη θέση ότι δεν χρειάζεται να διαπραγματευτεί με το Κογκρέσο ώστε να εξασφαλίσει περισσότερη ομοσπονδιακή δανειοληπτική εξουσία.
Οι Πρόεδροι έκαναν τακτικά παραχωρήσεις σε αντάλλαγμα για την επέκταση αυτής της εξουσίας. Ωστόσο, ο γραμματέας Τύπου του κ. Biden ισχυρίστηκε πρόσφατα ότι το Κογκρέσο έχει «καθήκον» να θεσπίσει τη νομοθεσία που προτιμά για αυτό το θέμα, η οποία θα επέτρεπε περισσότερο δανεισμό και όχι περιορισμούς δαπανών.
Κάποιοι μπορεί να απορρίψουν τη θέση Βiden ως κενή στάση πριν ξεκινήσουν οι πραγματικές διαπραγματεύσεις. Αλλά αυτό που το καθιστά επικίνδυνο για τα οικονομικά της χώρας είναι ότι αυτή η μάχη για το χρέος συμβαίνει ενώ ο πρόεδρος ετοιμάζεται να επανεκλεγεί και ακόμη και πολλοί ψηφοφόροι μέσα στο κόμμα του λένε ότι προτιμούν να μην το κάνει. Η επιθυμία να αποτραπεί μια πρωταρχική πρόκληση από τα αριστερά του οδηγεί τον κ. Βiden να προσκολληθεί σε μια ακραία θέση που αποκλείει οποιαδήποτε πειθαρχία στις δαπάνες.
Μερικοί Δημοκρατικοί του Κογκρέσου προφανώς ανησυχούν ότι δεν είναι απλώς μια πόζα. Οι Sarah Ferris, Adam Cancryn και Burgess Everett του Politico αναφέρουν σήμερα:
Μια ομάδα Δημοκρατικών της Βουλής εκπονεί κρυφά ένα εναλλακτικό σχέδιο για να αποφύγει μια χρεοκοπία που κλονίζει την οικονομία.
Η ομάδα των μετριοπαθών Δημοκρατικών έχει ξοδέψει εβδομάδες φτιάχνοντας μια συμφωνία με τους κεντρώους Ρεπουμπλικάνους σε περίπτωση που η χώρα φτάσει μέχρι το χείλος του ανώτατου ορίου χρέους. Καθώς πλησιάζει η προθεσμία του καλοκαιριού για δράση (απόφαση για αύξηση του ορίου χρέους), ανησυχούν ότι μια παρατεταμένη αντιπαράθεση θα μπορούσε να οδηγήσει σε δημοσιονομική καταστροφή.
Η εσωκομματική τριβή αυξάνεται καθώς η κρίση χρέους της Ουάσιγκτον γίνεται λιγότερο θεωρητική και πιο επείγουσα κάθε εβδομάδα που περνά. Και οι Δημοκρατικοί κεντρώοι μπορεί να μην βοήθησαν την υπόθεσή τους με το να εμπλακούν ακριβώς τη στιγμή που οι ηγέτες των κομμάτων άρχισαν να βλέπουν ένα πολιτικό πλεονέκτημα στη δημοσιονομική μάχη.
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα της χώρας. Ο κ. Biden, ο οποίος έχει περάσει περίπου μισό αιώνα κάνοντας το εμπόριο του στον βάλτο Beltway-Beltway swamp*, βλέπει την πρόκληση των ομοσπονδιακών δαπανών ως μια πολιτική μάχη που πρέπει να κερδηθεί, παρά ως ένα ζήτημα μαθηματικών που δεν συγχωρεί όλο και περισσότερο. Το Politico αναφέρει:
Ένας κεντρώος Δημοκρατικός, ο οποίος μαζί με άλλους μίλησε στις συνομιλίες υπό τον όρο της ανωνυμίας, παρατήρησε ότι «έχετε ηγέτες κομμάτων και στα δύο σώματα που δεν θέλουν να μιλήσουμε μεταξύ μας».
Δεν ακούν αυτές τις ωθήσεις για να σταματήσουν να μιλάνε: «Κανείς από εμάς δεν εργάζεται για τον Λευκό Οίκο. Εργαζόμαστε για τους ψηφοφόρους μας. Και θα πρέπει να αρχίσουν να μιλάνε και να διαπραγματεύονται», δήλωσε ο εκπρόσωπος Jared Golden (D-Maine), ο οποίος ηγείται του κεντρώου Συνασπισμού Blue Dog.
Η προθυμία ορισμένων Δημοκρατικών να αναγνωρίσουν ότι η διαπραγμάτευση είναι ενδεδειγμένη δεν τους κάνει αγαπητούς στα ΜΜΕ. Σε απάντηση στην ιστορία του Politico, ο Eric Lutz παραπονιέται στο Vanity Fair ότι μια προσπάθεια μετριοπαθών μελών του Κογκρέσου να καταλήξουν σε έναν συμβιβασμό θα μπορούσε να υπονομεύσει τη «διαπραγματευτική θέση του Λευκού Οίκου». Αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο Λευκός Οίκος διατηρεί πεισματικά μια μη διαπραγματευτική θέση.
Οι μετριοπαθείς Δημοκρατικοί της Βουλής θα βρουν τουλάχιστον έναν σύμμαχο του κόμματος στην πλευρά της Γερουσίας του Καπιτωλίου. Ο γερουσιαστής της Δυτικής Βιρτζίνια Joe Manchin έγραψε σε πρόσφατο άρθρο του Journal:
Η Αμερική πλησιάζει γρήγορα μια άλλη περιττή έκτακτη ανάγκη – την αύξηση του ανώτατου ορίου του εθνικού χρέους. Αυτή η επικείμενη κρίση δεν είναι ατύχημα, αλλά αποτέλεσμα της αδράνειας διάφορων παραγόντων που αρνούνται να αντιμετωπίσουν τη δημοσιονομική πραγματικότητα, να κάτσουν, να διαπραγματευτούν και να πάρουν σκληρές αποφάσεις για χάρη του μέλλοντος του έθνους μας. Ενώ όλα τα μέρη έχουν την ευθύνη να διαπραγματεύονται με καλή πίστη, οι πρόσφατες ενέργειες μου καθιστούν σαφές ότι η κυβέρνηση Βiden είναι αποφασισμένη να επιδιώξει μια ιδεολογική ατζέντα αντί να αντιμετωπίσει τον σαφή και παρόντα κίνδυνο που θέτουν τα χρέη και τα ελλείμματα για το έθνος μας.
Το εθνικό μας χρέος ανέρχεται σε σχεδόν 31,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, ή κοντά στα 95.000 δολάρια για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί, και αντιπροσωπεύει το 120% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος μας.
-Πιστεύουμε σοβαρά ότι με τέτοιο χρέος δεν υπάρχει χώρος για διαπραγμάτευση; Λειτουργεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση τόσο αποτελεσματικά και αποτελεσματικά που πραγματικά δεν υπάρχει κανένα δολάριο σπατάλης, απάτης ή κατάχρησης; Ας σοβαρευτούμε.
Οι υποστηρικτές της αδιαλλαξίας Biden λένε ότι ενώ ο Πρόεδρος Barack Obama συμφώνησε να μεταρρυθμίσει τις δαπάνες για να εξασφαλίσει την ψήφιση της Βουλής για αύξηση του ανώτατου ορίου χρέους το 2011, ο κ. Obama κατάφερε να πείσει το Κογκρέσο να αυξήσει το όριο χωρίς καμία μεταρρύθμιση το 2013.
Εάν προστεθούν ακόμη 10 τρισεκατομμύρια δολάρια ομοσπονδιακού χρέους ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι η μεταρρύθμιση δεν είναι πλέον απαραίτητη; Ο Kevin Freking αναφέρει για το Associated Press:
Οι μάχες για την αύξηση της δανειοληπτικής εξουσίας του έθνους ήταν αμφιλεγόμενες στο Κογκρέσο, ωστόσο ακολουθούν ένα γνωστό μοτίβο: Ξανά και ξανά, οι νομοθέτες βρήκαν έναν τρόπο να υποχωρήσουν από το χείλος προτού οι αγορές αρχίσουν να πανικοβάλλονται και το έθνος κινδυνεύσει με επικίνδυνη χρεοκοπία.
Αλλά ο φετινός αγώνας έχει διαφορετική αίσθηση, λένε ορισμένοι νομοθέτες.
Σίγουρα. Η Kimberley Strassel του Journal σημείωσε την Παρασκευή την απάντηση του Λευκού Οίκου στην πρόσφατη επιστολή του Προέδρου της Βουλής Kevin McCarthy που περιγράφει μέτριες προτάσεις μεταρρύθμισης των δαπανών:
Ο αρχηγός της Βουλής έχει πλέον αρνηθεί οποιαδήποτε επικοινωνία σχετικά με το όριο χρέους για δύο μήνες τώρα. Δεν κατάφερε να έχει ούτε μια κουβέντα ή να συναντηθεί με τον κ. Βiden, τον επικεφαλής του προσωπικού του Λευκού Οίκου, την υπουργό Οικονομικών Janet Yellen ή ακόμα και κάποιον βοηθό μεσαίου επιπέδου;
Εάν δεν μπορεί, υπάρχει κάποιος λογικός βοηθός μεσαίου επιπέδου κάπου στο κτίριο να αναλάβει την αποστολή;
* Το “Inside the Beltway” είναι ένα αμερικανικό ιδίωμα που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει θέματα που είναι, ή φαίνονται, σημαντικά κυρίως για αξιωματούχους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ, για τους εργολάβους και τους λομπίστες της και για το προσωπικό των μέσων ενημέρωσης που τα καλύπτουν – σε αντίθεση με το συμφέροντα και προτεραιότητες του γενικού πληθυσμού των ΗΠΑ.
Γεωγραφικά, το Inside the Beltway περιγράφει την Ουάσιγκτον, DC και εκείνα τα τμήματα του Μέριλαντ και της Βιρτζίνια που βρίσκονται εντός της περιμέτρου του Capital Beltway.
*Ο Δρ. Ιωάννης Μερτζάνης είναι Πτυχιούχος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (1985-1990) του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος MSc (1991-1992) στην Τηλεματική με διάκριση από το Πανεπιστήμιο του Surrey της Μεγάλης Βρετανίας, έχοντας λάβει υποτροφία από το Αγγλικό Εμπορικό Επιμελητήριο. Επίσης, είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος PhD (1995-1999) με αντικείμενο “QoS provisioning in Broadband Satellite Multimedia Networks” από το ίδιο Πανεπιστήμιο, με υποτροφία από το Centre for Communications Systems Research.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1987 στην εταιρία Μικρολογική εργαζόμενος στην επισκευή και συναρμολόγηση ηλεκτρονικών υπολογιστών και στην εξυπηρέτηση πελατών. Στο διάστημα 1990-1991 και 1992-1993 δούλεψε ως επιστημονικός συνεργάτης στο Εργαστήριο Κινητών Ραδιοεπικοινωνιών του ΕΜΠ στα ερευνητικά προγράμματα ESPRIT και ACTS με αντικείμενο τις ασύρματες και κινητές επικοινωνίες, καθώς επίσης συμμετείχε στις μελέτες ραδιοκάλυψης που έγιναν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για την Panafon.
Το 1994-1995 εργάστηκε στην εταιρία G-Systems στο τμήμα ανάπτυξης εφαρμογών και συστημάτων HP test & measurements ως Product Manager της πλατφόρμας HP-VEE και Sales Support Software Engineer. Μεταξύ των ετών 1995 και 1999, κατά τη διάρκεια της διδακτορικής του διατριβής, εργάστηκε στο Centre of Communication Systems Research (CCSR) του Πανεπιστημίου του Surrey, ως επιστημονικός συνεργάτης και project manager. Ήταν υπεύθυνος για την διαχείριση και τεχνική εκτέλεση ενός μεγάλου αριθμού Ευρωπαϊκών και Εθνικών (UK) έργων στην περιοχή των ευρυζωνικών δορυφορικών δικτύων, πρωταγωνιστώντας σε θέματα σχετικά με την αξιολόγηση της απόδοσης δικτύων 3G και προσομοίωσης εφαρμογών πολυμέσων.
Στο διάστημα 1997-1998 ήταν σύμβουλος στην επιτροπή αξιολόγησης της Inmarsat HORIZONS ως εμπειρογνώμων της SATCONSULT, UK. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του στο CCSR ανέλαβε συμβουλευτικές μελέτες για λογαριασμό της DERA (Defence Evaluation and Research Agency UK). Στην Space Hellas ξεκίνησε το 1999 στη θέση του Project Manager ως επιστημονικός υπεύθυνος σε ευρωπαϊκά και εθνικά αναπτυξιακά προγράμματα, και στην ανάπτυξη νέων υπηρεσιών και προϊόντων. Το 2001 ανέλαβε Διευθυντής Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης του ομίλου Space Hellas με κύριο ρόλο τον συντονισμό της Ερευνητικής δραστηριότητας του ομίλου, με στόχο την ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων και υπηρεσιών.
Το 2003 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής της Space Net, θυγατρική εταιρία του ομίλου Space Hellas η οποία εξειδικεύονταν στο χώρο των τηλεπικοινωνιών, της τηλεματικής και στην ανάπτυξη εφαρμογών υψηλής τεχνολογίας. Από τα μέσα του 2005, ανέλαβε τη θέση του Γενικού Διευθυντή Υπηρεσιών και Εφαρμογών της Space Hellas και έγινε εκτελεστικό μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρίας, όπου παραμένει έως και σήμερα. Από τη θέση αυτή συνέβαλε καθοριστικά στην αναδιοργάνωση και το μετασχηματισμό του ομίλου στο χώρο του System Integration, καθώς και την επέκτασή του στο εξωτερικό. Τον Ιούλιο του 2013 ανέλαβε τη θέση του Εκτελεστικού Αντιπροέδρου & COO, ενώ από τον Ιούνιο του 2015 κατέχει τη θέση του CEO του ομίλου Space Hellas.
O Δρ. Ιωάννης Μερτζάνης έχει πάνω από 30 δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και συνέδρια και έχει συμμετάσχει στις μελέτες του Διεθνή Οργανισμού Τυποποίησης (ETSI) για Ευρυζωνικά δορυφορικά δίκτυα πολυμέσων. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του Advanced Satellite Mobile Systems Task Force (ASMS-TF), εμπειρογνώμονας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αξιολογητής επιστημονικών συγγραμμάτων IEEE, IJSC και ETRI.
