Η προσεκτικά επιμελημένη εικόνα σπασίκλα του Bill Gates διαλύεται μέσα σε δύο εβδομάδες-γράφει το Bloomberg.
Η φιλανθρωπική υστεροφημία του συνιδρυτή της Microsoft απειλείται από νέες αποκαλύψεις σχετικά με τη συμπεριφορά του.
Πριν από όλες τις αποκαλύψεις σχετικά με το διαζύγιο, την αμφίβολη συμπεριφορά στο χώρο εργασίας και τους δεσμούς με τον Jeffrey Epstein, ο Bill Gates ήταν απλώς ο γλυκούλης αμερικανικός δισεκατομμυριούχος τεχνο-φιλάνθρωπος. Σίγουρα, είχε συγκεντρώσει παράλογα πλούτη από τη συγχώνευση της Microsoft Corp. και ζούσε σε ένα αρχοντικό 130 εκατομμυρίων δολαρίων με ένα εσωτερικό δωμάτιο τραμπολίνο. Αλλά επίσης πήγαινε τα παιδιά του στο σχολείο με το αυτοκίνητο, του δίνε και καταλάβαινε με τη τηλεοπτική σειρά Modern Family, ντυνόταν σαν τον Ned Flanders και περίμενε στην ουρά για τα αγαπημένα του cheeseburgers.
Υπήρχε δύναμη στον αέρα προσγειωμένης σπασικλίτιδας που απέπνεε ο Gates.
Πολλοί κάνουν δωρεές σε μεγάλους ζωτικής σημασίας σκοπούς. Λίγοι καταφέρνουν να κερδίσουν την συμπάθεια του κοινού.
Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, ο Γκέιτς μετέθεσε τις τεράστιες φιλανθρωπικές προσπάθειές του και της συζύγου του Μελίντα σε μια άλλη στρατόσφαιρα κοινωνικής επιρροής. Έγινε αναμφισβήτητα η κορυφαία επιχειρηματική φωνή για την επίλυση των παγκόσμιων δεινών, μιλώντας με άνετη δήθεν φωνή αυθεντίας για την εξάλειψη των ασθενειών και τη βελτίωση των εκπαιδευτικών συστημάτων στο Ellen DeGeneres Show, καθώς υποστήριζε την αλλαγή του κλίματος και τις λύσεις για την Covid-19 στο Fox News.
Αυτή η λαϊκίστικη περσόνα εμφανίστηκε στις 3 Μαΐου, όταν ο Bill και η Melinda French Gates ανακοίνωσαν ότι χώρισαν μετά από 27 χρόνια γάμου. Μη κολακευτικές λεπτομέρειες βγήκαν στη φόρα, συμπεριλαμβανομένων αναφορών ότι ο Μπιλ είχε μια εξωσυζυγική σχέση και επιδίωκε ρομαντικές ιστορίες με υπαλλήλους της Microsoft και του ανθρωπιστικού ιδρύματος που φέρει τα ονόματά τους. Σε μια κατάθεση για το διαζύγιο, η Μελίντα είπε ότι η σχέση τους ήταν «ανεπανόρθωτα διαλυμένη». Το ερώτημα τώρα είναι αν το ίδιο συμβαίνει και στη φήμη του Μπιλ.
Είναι εύκολο να ξεχαστεί ότι ο Μπιλ Γκέιτς δεν ήταν πάντα τόσο αρεστός στο κοινό. Όταν η επανάσταση του υπολογιστή ήταν στην ακμή της, ήταν ο αδίστακτος «σπασίκλας που έγινε μεγιστάνας» που επέπληττε τους υπαλλήλους και αυτός που προσπάθησε να μειώσει τα ίδια κεφάλαια του συνιδρυτή της Microsoft, Paul Allen, ενώ είχε υποβληθεί σε θεραπεία για καρκίνο στις αρχές της δεκαετίας του 1980. (Ο Γκέιτς είπε ότι ο τρόπος που θυμάται αυτός τα γεγονότα διέφερε από του Allen’s.) Το λογισμικό των Windows, η ναυαρχίδα του, ήταν ένα χάος με λάθη που απογοήτευσε εκατομμύρια καταναλωτές και ο Steve Jobs γκρίνιαζε ότι ο Γκέιτς και η ομάδα του «χωρίς ντροπή» και «χωρίς γούστο» αντέγραψαν τα προϊόντα της Apple. Ακόμη και ο δικαστής που επέβλεψε τη δυσμενή αντιμονοπωλιακή δίκη της Microsoft, είπε ότι ο Γκέιτς είχε «μια ναπολεόντεια αντίληψη για τον εαυτό του και την εταιρεία του, μια αλαζονεία που απορρέει από την εξουσία και την απόλυτη επιτυχία».
Μέχρι τη δεκαετία του 2000, όμως, ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου φάνηκε να συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να αλλάξει αυτή την εικόνα του κακού- και ότι ο πλούτος του θα μπορούσε να βοηθήσει. Παραιτήθηκε από Διευθύνων Σύμβουλος της Microsoft και έστρεψε την προσοχή του στο Ίδρυμα Bill and Melinda Gates, το οποίο τελικά έδωσε περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια δολάρια για την καταπολέμηση της ελονοσίας και του AIDS και την αύξηση των ποσοστών εμβολιασμού στην παιδική ηλικία, κερδίζοντας για το ζευγάρι επαίνους, για να μην αναφέρουμε το εξώφυλλο των Time’s 2005 «Άτομα της Χρονιάς» με τον Bono των U2. Λιγότερο από μια δεκαετία μετά την αντιμονοπωλιακή δίκη της Microsoft, ο Γκέιτς έκανε βόλτες στο Capitol Hill συμβουλεύοντας τους νομοθέτες σχετικά με την τεχνολογική ανταγωνιστικότητα των ΗΠΑ και τις πρωτοβουλίες υγείας.
«Ήμουν αρκετά τυχερός στη δουλειά μου με τη Microsoft ώστε να φτιάξω μια περιουσία που άξιζε πολλά χρήματα», είπε στον Τσάρλι Ρόουζ το 2008, λίγο μετά τη μετατροπή του σε πλήρως απασχολούμενο δωρητή. «Ο Warren [Buffett] αρέσκεται να τα αποκαλεί αυτά «κοινωνικά κουπόνια», όπου κάποιος μπορεί να πεί, ξέρεις, έχεις χιλιάδες ανθρώπους, φτιάξε μια πυραμίδα για σένα ή ό,τι άλλο θέλεις.”
Σίγουρα, αυτά τα τεράστια φιλανθρωπικά κουπόνια βοήθησαν πάρα πολύ τους ευάλωτους πληθυσμούς. Αποδείχτηκαν επίσης εκπληκτικά αποτελεσματικά στην αποκατάσταση της εικόνας του από τυραννικό τεχνοκράτη σε άγιο σωτήρα.
Οι καλές πράξεις του αγόρασαν την καλή θέληση. Οι ετήσιες επιστολές του Ιδρύματος του έγιναν πιο δημοφιλείς από τις νέες κυκλοφορίες προϊόντων της Microsoft (ούτως ή άλλως είχε χαμηλά τον πήχη). Τα μέσα ενημέρωσης έπαψαν να τον σκαλίζουν και ως επί το πλείστων, ο κριτικός έλεγχος αντικαταστάθηκε από διαρκή σποτάκια σε μεγάλα περιοδικά που άκουγαν με πόθο τις ιδέες του Bill που θα άλλαζαν τον κόσμο. Η ομιλία του στο TED το 2015 συγκέντρωσε δεκάδες εκατομμύρια προβολές, οι περιστασιακές συστάσεις του για βιβλία χαιρετήθηκαν όπως οι προτάσεις της Oprah και δεν πέρασε πολύς καιρός προτού ο Barack Obama του απονέμει το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας.
Αυτό ήταν κάτι παραπάνω από επιφανειακή φήμη. Η αστική επιρροή του Γκέιτς θα μπορούσε να επηρεάσει συζητήσεις για κρίσιμα και αμφιλεγόμενα ζητήματα (μόλις πρόσφατα άσκησε πιέσεις για να διατηρήσει τις προστατευτικές πατέντες εμβολίων Covid-19), μια επιρροή που απειλείται καθώς εμφανίζονται όλο και πιο σκοτεινές λεπτομέρειες από την τρέχουσα διαδικασία διαζυγίου. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΜΚΟ θα σταματήσουν να παίρνουν τα χρήματά του.
Όμως, όπως έχουν επισημάνει οι σκεπτικιστές, εάν αναζητά απρεπείς σχέσεις με γυναίκες εργαζόμενους, το ίδρυμα που φέρει το όνομά του πιθανώς δεν είναι πλέον ο ιδανικός υποστηρικτής της χειραφέτησης των γυναικών. Αν είχε γίνει κολλητός πριν από χρόνια με τον Τζέφρι Έπσταϊν, ακόμη και αφού ο Έπσταϊν είχε δηλώσει ένοχος για προώθηση πορνείας ανηλίκων, ο Γκέιτς σαφώς δεν είναι ο σωστός ηγέτης στην εκστρατεία κατά της εμπορίας σεξ. Δεν είναι τόσο πολύ το ότι κινδυνεύει να “ακυρωθεί” εντελώς, όσο το ότι κινδυνεύει να πεταχτεί εντελώς από τον οίκο της αρετής.
Ένας εκπρόσωπος της Γκέιτς είπε ότι «οι φήμες και οι εικασίες σχετικά με το διαζύγιο του Γκέιτς γίνονται όλο και πιο παράλογες» και ότι «ο ισχυρισμός περί κακομεταχείρισης των υπαλλήλων είναι ψευδής».
Ο αντιπρόσωπος πρόσθεσε, «Οι ισχυρισμοί ότι ο Γκέιτς είχε προσωπικές συνομιλίες με τον Έπσταϊν σε αυτές τις συναντήσεις, που αφορούσαν τη φιλανθρωπία, απλά δεν είναι αληθινοί».
Αυτό έπρεπε να είναι ένα έτος που θα εστίαζε στην αλλαγή του κλίματος για τον Μπιλ, με τον δισεκατομμυριούχο να καλεί στα όπλα μέσω της κυκλοφορίας του βιβλίου του, «Πώς να αποφύγετε μια καταστροφή του κλίματος», τον Φεβρουάριο και να καλεί παγκόσμιους ηγέτες και καταναλωτές να επενδύσουν στην έρευνα πράσινης τεχνολογίας, να διορθώσουν τους κανονισμούς για τις εκπομπές άνθρακα και να αγοράσουν περισσότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και λιγότερο κρέας. Αντί αυτού, κατάφερε να κάνει λίγους μήνες περιοδείας για τα βιβλία του πριν τα μάτια του κόσμου στραφούν στο διαζύγιο του.
Μια άλλη συνέπεια μπορεί να είναι ότι η προσωπική επωνυμία του «Bill», η «εκατομμυριούχος του κόσμου φάρσα» να επανεκτιμηθεί σκληρά. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη διοπτροφόρα καλοσυνάτη γοητεία του ήταν ότι έμοιαζε αυθεντική και προσβάσιμη
. Ένα ντοκιμαντέρ Netflix του 2019 προσπάθησε ακόμη και να βάλει τους θεατές μέσα στο μυαλό Bill. Βγήκε στον αέρα μόλις ένα μήνα πριν από τότε που η Μελίντα φέρεται να διαβουλεύεται με δικηγόρους διαζυγίου, η λαμπερή τριών επεισοδίων ωδή στη λαϊκή ιδιοφυΐα του Μπιλ που τον παρουσιάζει ως αφοσιωμένο σύντροφο που ρουφάει Diet Cokes ξύνοντας ασταμάτητα τα μαλλιά του να κατεβάσει ιδέες για το πώς να σώσει τον κόσμο.
Τώρα, ωστόσο, η εκπομπή χρησιμεύει μόνο ως μια εντυπωσιακή υπενθύμιση για το πόσο μηχανεύτηκε η αναβάθμιση της περσόνας του Μπιλ, ειδικά καθώς αντιφατικά στοιχεία – όπως η προφανής συνήθεια του να απαξιώνει τη σύζυγό του σε συναντήσεις – έρχονται στο φως. Ερωτηθείς σε ένα επεισόδιο της σειράς αν η Μελίντα τον μάλωσε ποτέ για τις “μαλακίες” του, ο Μπιλ έδωσε μια απάντηση που έχει χάσει την χαριτωμένη αμηχανία της αναδρομικά. «Πολλές φορές, σίγουρα. Ελπίζω να μην τα ξέρει όλα αυτά », είπε, γελώντας. “Όχι, απλά αστειεύομαι.”
Το 2017, στον πρόλογό του στην αυτοβιογραφία της Διευθύνοντος Συμβούλου της Microsoft Satya Nadella “Hit Refresh”, ο Bill Gates έγραψε για τη σημασία της υστεροφημίας. “Όπως υπονοεί ο τίτλος αυτού του βιβλίου, η [Satya] δεν έκοψε τους δεσμούς εντελώς με το παρελθόν – όταν πατάτε ανανέωση στο πρόγραμμα περιήγησής σας, μερικά από αυτά που βρίσκονται στη σελίδα παραμένουν τα ίδια”, έγραψε ο Gates.
Το ζήτημά του ήταν ότι όσο η Microsoft είχε ανακαλύψει ξανά τον εαυτό της στα πολλά χρόνια από τότε που ο Γκέιτς διοικούσε τον γίγαντα του λογισμικού, ο πηγαίος κώδικάς του διατηρούσε ακόμη τμήματα του DNA του. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί για το ευρύτερο τεχνολογικό τοπίο. Ο Γκέιτς είχε ανακαλύψει ξανά τον εαυτό του ως φιλάνθρωπος, αλλά παρέμεινε επίσης ένας θρύλος μεταξύ των νεοσύστατων συνιδρυτών και των διευθύνων σύμβουλων των επιχειρήσεων «μονόκερων», ένας γνώστης της Silicon Valley σε μια εποχή που πολλοί από τους κάποτε μυθολογικούς ηγέτες της πέθαναν, εξαφανίστηκαν ή ντροπιάστηκαν.
Ο Γκέιτς, ο οποίος παρέμεινε στο διοικητικό συμβούλιο της Microsoft μέχρι πέρυσι, ήταν και έμπνευση για τα κορυφαία στελέχη – «Ήξερα ότι μέρος της ανακάλυψης εκ νέου της ψυχής της εταιρείας ήταν να φέρει τον Μπιλ πίσω, να τον εμπλέξει πιο βαθιά στο τεχνικό όραμα για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μας “Η Nadella έγραψε – και μια σπάνια φωνή λογικής στη βιομηχανία της τεχνολογίας. Αλλά από τότε που η Wall Street Journal ανέφερε ότι ορισμένοι από τους διευθυντές της Microsoft ήθελαν να παραιτηθεί το 2020 λόγω μιας έρευνας σχετικά με μια δεκαετίας παλιότερη περιπέτεια του γραφείου (εκπρόσωπος του Γκέιτς είπε ότι η σχέση έληξε φιλικά και ότι η παραίτησή του δεν είχε καμία σχέση με την υπόθεση), θα θέλουν και οι υπόλοιποι μεγάλοι της τεχνολογίας να ανανεωθεί η συμμετοχή του Γκέιτς;
Για χρόνια, ήταν αρκετά σεβαστός ώστε να χαστουκίζει τεχνικούς που συνήθως αδιαφορούσαν για εξωτερική κριτική. Πριν ήταν μαγκιά, ο Γκέιτς κατηγορούσε την Silicon Valley επειδή παραμελούσε ακανθώδη κοινωνικά προβλήματα υπέρ της δημιουργίας εφαρμογών και τεχνολογικών μαραφετιών. («Όταν πεθαίνετε από ελονοσία, υποθέτω ότι θα κοιτάξετε ψηλά και θα δείτε αυτό το μπαλόνι και δεν είμαι σίγουρος πώς θα σας βοηθήσει», κάποτε ξέσπασε, αναφερόμενος στο Project Loon της Google που ακτινοβολεί στο Διαδίκτυο.) Προσπάθησε να μετριάσει την αλαζονεία του Διευθύνοντος Συμβούλου του Facebook, Mark Zuckerberg, ο οποίος κληρονόμησε τον μανδύα του πιο μισητού κομπιουτερά και, το περασμένο καλοκαίρι, κατήγγειλε τον Elon Musk επειδή μίλησε για την πανδημία χωρίς δικαιοδοσία.
Με έναν αστερίσκο στην έκκληση του Γκέιτς τώρα, είναι πιθανό η πανταχού παρουσία του στον τεχνολογικό ακτιβισμό να έχει λιγότερο νόημα. Ο Musk, για πρώτη φορά, διαγράφει ήδη τις κοροϊδίες του Γκέιτς. «Ο Μπίλι G δεν είναι εραστής μου», έγραψε στο Twitter ο Musk τον Ιούλιο. Φανταστείτε σε τι θα καταφύγει ο Memelord του Tesla αν ο Γκέιτς ξαναμαλώσει μαζί του εν μέσω των σκανδάλων του τα οποία είναι άξια μόνο για σκανδαλοθηρικά περιοδικά. Εν τω μεταξύ, η ιστορία εξιλέωσης της Microsoft είναι αρκετά ισχυρή υπό την Nadella και δεν απαιτείται πλέον η ψυχή του Γκέιτς. Αν μη τι άλλο, φαίνεται πιο πιθανό ότι οι βραχυπρόθεσμες εταιρικές εκδηλώσεις θα περιλαμβάνουν γκεστ σταρ εμφανίσεις όχι από τον Γκέιτς αλλά τον Steve Ballmer, τον κάποτε κακοήθη διάδοχο διευθύνοντα σύμβουλό του, ο οποίος έκτοτε μετατράπηκε σε αξιαγάπητο χαζούλη ιδιοκτήτη των Los Angeles Clippers.
Του Γκέιτς του σηκώθηκαν οι τρίχες από ερωτήσεις σχετικά με την υστεροφημία του. Ορκίστηκε ότι δεν είχε ποτέ «στόχο ένα έργο ζωής» και χαρακτήρισε την αυτο-μνήμη «ηλίθιο πράγμα». Για έναν 65χρονο που ακούει διαλέξεις ιστορίας κάνοντας διάδρομο και έχει τα ακαδημαϊκά περιοδικά του Λεονάρντο ντα Βίντσι, δεν είναι αρκετά πιστευτό το ότι ο Γκέιτς δεν έχει σκεφτεί πώς οι μελλοντικές γενιές θα κοιτάξουν πίσω το έργο της ζωής του. Αλλά όπως είπε το 2005, καθώς η δεύτερη του πράξη μόλις ξεκίνησε, «Δεν έχει σημασία. δεν μου δίνει έναυσμα. Εάν όλοι μας ξεχαστούμε ή μας θυμούνται, δεν αλλάζει αυτό που κάνουμε κάθε μέρα. “
