Ωστόσο, η Google δεν πάει πουθενά και θα παραμείνει ένας ψηφιακός Γολιάθ. Αλλά η ικανότητά της να ορίζει και να ελέγχει την ατζέντα για το μέλλον της τεχνολογικής βιομηχανίας φθίνει.
Από τον Scott Rosenberg/Axios
Η καταπολέμηση μιας αντιμονοπωλιακής δικαστικής μάχης απαιτεί πάντα χρήματα και χρόνο —αλλά ακόμα πιο σημαντικό, αποσπά την προσοχή τόσο για τα στελέχη όσο και για τους υπαλλήλους. Μάλιστα, η ήττα σε μια τέτοιου είδους δίκη φέρνει πιο κοντά την πιθανότητα νέων περιορισμών στην ελευθερία δράσης μιας εταιρείας, με την προοπτική των κανόνων που επιβάλλονται από το δικαστήριο και την προσθήκη δικηγόρων στο μείγμα ανάπτυξης προϊόντων.
Το έχουμε όμως ξαναζήσει όλο αυτό. Η απόφαση ορόσημο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τη Microsoft το 1998 απέσπασε την προσοχή και εμπόδισε την εταιρεία να κυριαρχήσει στο ταχέως -τότε- αναπτυσσόμενο Διαδίκτυο όσον αφορά τον τρόπο που κινήθηκε στην εποχή των προσωπικών υπολογιστών. Η Google ιδρύθηκε την ίδια χρονιά.
Όμως αυτή τη φορά, η εταιρεία είναι ηγέτης του κλάδου, η τεχνητή νοημοσύνη είναι η νέα πλατφόρμα και νέες εταιρείες όπως η OpenAI συναγωνίζονται να αναλάβουν την πρωτοβουλία.
Η πρόοδος στην τεχνολογία εξαρτιόταν πάντα από αυτόν τον κύκλο νέων εταιρειών που ανέκαθεν προκαλούσαν τους κατεστημένους φορείς και τελικά γίνονταν η νέα κυρίαρχη δύναμη. Παρόλα αυτά, την τελευταία δεκαετία αυτή η διαδικασία ήταν παγωμένη, χωρίς καμία ελπίδα νεοφερμένων να αμφισβητήσουν τους πέντε γίγαντες της Big Tech: Google, Apple, Microsoft, Amazon και Meta.
Ωστόσο, η Τεχνητή Νοημοσύνη λειτουργεί με δεδομένα και τα δεδομένα είναι αυτά που η Google συσσώρευσε το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, δίνοντας στην εταιρεία τεράστια, επίμονη δύναμη που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει.
Η απόφαση του δικαστή Amit Mehta επικεντρώνεται στη χρήση από την Google της επιρροής της στην αγορά των μηχανών αναζήτησης (search engines) προκειμένου να παραμερίσει τους ανταγωνιστές της. Αυτό σημαίνει ότι οι κυρώσεις που θα επιβάλει το δικαστήριο πιθανότατα θα επικεντρωθούν σε αυτό το μέρος της επιχείρησής της.
Παρόλα αυτά, ένα σύνολο δικαστικών κανόνων θα μπορούσε επίσης να περιορίσει την ικανότητα της Google να κεφαλαιοποιήσει τα δεδομένα των χρηστών της αναζήτησης —ή ακόμη και να βρει τρόπους να απαιτήσει από την εταιρεία να ανοίξει το θησαυροφυλάκιο δεδομένων της σε ανταγωνιστές της.
Η Google έχει δηλώσει ότι θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης και είναι αρκετά σύνηθες να ανατρέπονται περίπλοκες αποφάσεις αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας όπως αυτή -όπως συνέβη με το μεγαλύτερο μέρος της απόφασης κατά της Microsoft πριν από 20 χρόνια.
Εν τω μεταξύ, σε μια δεύτερη φάση της δίκης, ο δικαστής θα αποφασίσει τι είδους «θεραπεία» θα επιβάλει στην Google —η οποία μπορεί να κυμαίνεται από απλούς κανόνες περιορισμού που να διέπουν τη συμπεριφορά της έως και μια ευρεία προσπάθεια διάλυσης της εταιρείας.
Επίσης, μια δεύτερη μεγάλη αντιμονοπωλιακή αγωγή κατά της Google, που καλύπτει τη μαζική της δραστηριότητα στον τομέα της τεχνολογίας διαφημίσεων, θα εκδικαστεί αυτό το φθινόπωρο.
Στην πραγματικότητα όμως οι αγωγές για τα τεχνολογικά μονοπώλια καταλήγουν πιο συχνά στην επίλυση τεχνικών ζητημάτων παρά σε δραματικές καταστάσεις. Αλλά μπορούν επίσης να ωθήσουν τη βιομηχανία να εξελιχθεί με νέους τρόπους. Η απόφαση της περασμένης Δευτέρας είναι σε καλή θέση για να προσθέσει νομική ισχύ και βάθος πολιτικής στα ανατρεπτικά ρεύματα που έχει ήδη εξαπολύσει η τεχνητή νοημοσύνη. Αυτό μπορεί να είναι αρκετό για να ανοίξει η μακρά αποκλεισμένη αγορά μηχανών αναζήτησης.
