Η JPMorgan Chase έπρεπε να ξεπεράσει την κακή γεύση που άφησαν οι συμφωνίες που έκανε με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην τελευταία οικονομική κρίση. Οι ρυθμιστικές αρχές έπρεπε να ξεπεράσουν την αποστροφή τους να βοηθήσουν να γίνει η μεγαλύτερη τράπεζα της χώρας, ακόμη μεγαλύτερη. Όλα τα παραπάνω έπρεπε να παλέψουν με το διεστραμμένο σήμα που διασταυρώνεται με ένα σύστημα ασφάλισης καταθέσεων που δεν υποτίθεται ότι προστατεύει περισσότερα από 250.000 $ ανά καταθέτη.
By Holman W. Jenkins and Jr./ The Wall Street Journal
Η εμβέλεια της υποβοηθούμενης εξαγοράς της First Republic την Κυριακή υπογραμμίζει απλώς τις προυποθέσεις που ενσωματώθηκαν στη δήλωση του Jamie Dimon τη Δευτέρα ότι «αυτό το μέρος της κρίσης έχει τελειώσει».
Το σημερινό χάος είναι περίπλοκο. Σε αντίθεση με το 2008, το υπομονετικό κεφάλαιο δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα παίρνοντας τον έλεγχο περιουσιακών στοιχείων που δεν ευνοούν, πιθανώς προβληματικά, τα οποία ωστόσο συνεχίζουν να αποφέρουν ελκυστικές ροές πληρωμών. Οι τράπεζες τώρα διατηρούν τέλεια φερέγγυα δάνεια και τίτλους που αποτιμώνται σε έναν κόσμο με μηδενικά επιτόκια, πολύ χαμηλότερα από το σημερινό κόστος μεταφοράς.
Το μόνο που μπορεί να τους σώσει τώρα είναι η απότομη πτώση των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων, κάτι που φαίνεται απίθανο. Ακόμα κι αν ο αγώνας για τον πληθωρισμό της Ομοσπονδιακής Τράπεζας ήταν επιτυχής, δεν θα σήμαινε αυτόματα επιστροφή της υποτιθέμενης παγκόσμιας αποταμίευσης και προθυμία των επενδυτών να αποδεχθούν μια απόδοση 0% σε «ασφαλή» περιουσιακά στοιχεία, τα οποία ήταν χαρακτηριστικά της θέσης που έχει παρέλθει-εποχή 2008.
Μια έκθεση αυτή την εβδομάδα ανέφεφε ότι η Fed σκέφτεται εν συντομία να ανοίξει το προσωρινό Πρόγραμμα Χρηματοδότησης Τραπεζών με προσανατολισμό στη διάσωση για να αποδεχθεί το είδος της ασφάλειας που είναι πλέον διάσημο χαρακτηριστικό της First Republic—προφανώς συμπεριλαμβανομένης της εξαιρετικά ασφαλούς, εξαιρετικά χαμηλής απόδοσης υποθήκης που έδωσε.
Η άμεση κρίση ρευστότητας και η αναντιστοιχία των επιτοκίων του δανειστή θα είχε εξαντληθεί, αλλά με το κόστος να μετατραπεί η First Republic σε τράπεζα ζόμπι, που σκοντάφτει ως χώρος στάθμευσης για υποβρύχια δάνεια. Έχοντας ανακαλυφθεί, η λύση για ζόμπι είναι τώρα στο τραπέζι για την επόμενη τράπεζα μεσαίου μεγέθους. Ωστόσο, κωδικοποιημένη, η ομιλία της Τρίτης στα επιχειρηματικά κανάλια επικεντρώθηκε ακριβώς σε αυτό: την αυξανόμενη ένταση μεταξύ της μάχης κατά του πληθωρισμού της Fed και της πίεσης να ανοίξουν οι οπές για να στηρίξουν τις τράπεζες, να στηρίξουν τα εμπορικά ακίνητα, να αποτρέψουν μια πιστωτική κρίση κ.λπ.
Το που δεν αναφέρθηκε ήταν επίσης μια μεταβλητή στην οποία θα έπρεπε να περιμένεις ότι θα λαμβάνεις υπόψη όλο και περισσότερο: μια δέσμευση σε όλο το κατεστημένο να εμποδίσει τον Donald Trump να επιστρέψει στην προεδρία.
Ένα μυστήριο: Πώς θα μπορούσε η Fed να σχεδιάσει την ταχύτερη αύξηση των επιτοκίων στη μνήμη και να μην προβλέψει την επίδρασή της στις τράπεζες που εποπτεύει; Ο λόγος είναι «δύσκολο να διακριθεί», παραδέχεται η ίδια η Fed στο mea culpa της για την αποτυχία της Silicon Valley Bank. Τα λόγια της είναι ο κατάλληλος επίλογος στο συμπέρασμα της Επιτροπής Έρευνας Χρηματοπιστωτικής Κρίσης του 2009 σχετικά με την προηγούμενη κατάρρευση: Στην πραγματικότητα, συνέβη επειδή κανείς δεν το εμπόδισε. Με τη σειρά του, αυτή η μη διορατικότητα θα βοηθούσε στην ενημέρωση του νόμου Dodd-Frank, ο οποίος έχει αποδειχθεί τόσο άχρηστος για την πρόληψη του σημερινού τραπεζικού χάους.
Η πιο πιθανή αλήθεια: Η Fed δεν είχε καμία απάντηση για την Silicon Valley Bank και φοβόταν ότι τρομοκρατώντας τους πλούσιους τεχνολογικούς καταθέτες που προσευχόταν θα κρατούσαν τον δανειστή στη ζωή με τη συνεχιζόμενη προθυμία τους να δεχτούν σχεδόν μηδενικές αποδόσεις στους λογαριασμούς όψεως πολλών εκατομμυρίων δολαρίων.
Έχω επίσης μια μεγαλύτερη θεωρία. Όπως και να αναλύσετε το αδιέξοδο μετά τον Ομπάμα στην πολιτική μας, στην εποχή μας έχει αποκλείσει την αρμόδια κυβέρνηση. Αυτό το αποτέλεσμα στην πραγματικότητα έγινε εμφανές για πρώτη φορά στη μέση της συζήτησης για το ObamaCare.
Θυμηθείτε ότι ο νόμος για την προσιτή φροντίδα σχεδιάστηκε αρχικά και λογικά ως μια στρατηγική για την αντιμετώπιση των ανασφάλιστων, με ατομική εντολή, επιδοτήσεις για τους άπορους, μια ανταγωνιστική διαδικτυακή αγορά κ.λπ. εξ ολοκλήρου: ένα γελοίο πρόγραμμα ασφάλισης τόσο υπερτιμημένο που κανείς δεν το αγοράζει, εκτός εάν οι φορολογούμενοι δεν το κάνουν. Οι εξαιρέσεις, χάρη στη γενναιόδωρη κάλυψη για προϋπάρχουσες παθήσεις, είναι εκείνοι οι ασθενείς που εγγράφονται στο gurney και ακυρώνουν τρεις εβδομάδες αργότερα αφού αντιμετωπιστεί η σοβαρή κατάστασή τους.
Τελείωσε μια ξεχωριστή εποχή Κάρτερ-Ρίγκαν-Κλίντον στην οποία, σε επιλεγμένους αλλά σημαντικούς χώρους, η κυβέρνηση αντιμετώπιζε πραγματικά τα προβλήματα ορθολογικά. Αντιμετώπισε τις αποτυχημένες πολιτικές από την προοπτική της αντικατάστασης των κακών κινήτρων με καλά, στην απορρύθμιση των αεροπορικών εταιρειών, στη φορολογική μεταρρύθμιση, στη μεταρρύθμιση της πρόνοιας.
Οι συνθέσεις πολιτικής, οι λευκές βίβλοι και τα βιβλία wonk υποστήριξαν την όρεξη για συνεκτική πολιτική μεταρρύθμιση, ελάχιστα από τα οποία είναι ορατά σήμερα. Αντίθετα, έχουμε ρηχά σχεδιασμένα αλλά ακριβά προγράμματα που προορίζονται να προσελκύσουν την επιφανειακή κατανόηση του κοινού. Λαμβάνουμε πράγματα όπως τεράστια φυλλάδια σε ανθρώπους για να αγοράσουν Teslas και να προσποιηθούν ότι κάνουμε κάτι για την κλιματική αλλαγή.
Καθώς ο πρόεδρος της Fed Jerome Powell και κάθε άλλο ίδρυμα στρατολογείται αναπόφευκτα τον επόμενο χρόνο για να αποτρέψει την αποκατάσταση του Trump, μπορεί να αναρωτηθούν γιατί τόσοι πολλοί ψηφοφόροι αισθάνονται την ανάγκη να στραφούν σε κάποιον σαν τον κ. Trump.
