Πράγματι είναι δύσκολη η αποστολή του ταλαίπωρου Aδωνι. Με 70% του παγκόσμιου πληθυσμού εμβολιασμένο με τα εμβόλια COVID-19 και 15 εκατομμύρια τουρίστες στην Ελλάδα θα πρέπει να έχει 24 εκατομμύρια απινιδωτές στη διάθεσή του.
Κάθε εμβολιασμένος με τα εμβόλια COVID-19 τουρίστας με το που μπαίνει στη χώρα μας και δείχνει το πιστοποιητικό εμβολιασμού θα πρέπει να του δίνουμε αμέσως και έναν απινιδωτή να τον κουβαλάει με τον φραπέ στη παραλία.
Απινιδωτές πρέπει να έχουν φορεμένους πάνω τους και όλοι οι Έλληνες εμβολιασθέντες.
Μάλιστα στους απινιδωτές πρέπει να δίνουμε και χαριτωμένα υποκοριστικά που θα μπορούσαν να έχουν σχέση με τις εταιρίες των εμβολίων.
Ακόμη και στις ξαπλώστρες πρέπει να υπάρχει διαχωρισμός ώστε να μην μπερδεύονται τα bluetooth. Θα πρέπει οι ξαπλώστρες να είναι χωρισμένες σε Moderna, Pfizer, ΑΖ, J&J. Για όσους έχουν κάνει συνδυαστικά εμβόλια θα πρέπει να υπάρχει ειδικό σημείο tutti frutti junkies.
Στο μεταξύ οι εμβολιασθέντες πεθαίνουν ξαφνικά και καθημερινά σε τέτοιο βαθμό που οι γιατροί στα νοσοκομεία έχουν επιδέξια οδηγία να μην συμπληρώνουν στο φάκελο την εμβολιαστική κατάσταση του τυχερού ενώ κάθε τόσο που πεθαίνουν ή οδηγούνται στα νοσοκομεία επώνυμοι οι κυβερνήσεις του Κlaus βγάζουν για αντιπερισπασμό θετικές ειδήσεις για τα mRNA εμβόλια του στυλ στην Αγγλία ο πρώτος ασθενής που έκανε mRNA εμβόλιο για τον καρκίνο του πνεύμονα τον οποίο τον προκάλεσε το mRNA εμβόλιο για τον COVID-19.
Στο μεταξύ μια δημοσιογράφος που ήταν καλεσμένη φέτος για πρώτη φορά στο Davos του Klaus Schwab μετέφερε αυτό που βρίσκεται σε κοινή θέα παρότι οι άνθρωποι αρνούνται να το δουν ότι σύμφωνα με αναφορές και έγγραφα 6 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν το 2025!
Απολαύστε δημοσιεύματα!
Η παγκόσμια elite μας προειδοποιεί για τα σχέδιά της να ερημώσουν ριζικά τη γη με κάθε απαραίτητο μέσο, και τώρα τα αποτελέσματα παίζονται μπροστά στα μάτια μας-γράφει ο στον ιστότοπο The People’s Voice.
Ο συνιδρυτής του WEF, Klaus Schwab, πιάστηκε να καυχιέται σε μια χαλαρή στιγμή με τους δημοσιογράφους ότι η Agenda 2030 είναι ένα τέχνασμα.
Στην πραγματικότητα, η κατάσταση είναι πιο επείγουσα από αυτό. Το 2025 είναι η χρονιά που η elite στοχεύει σε μαζική μείωση του πληθυσμού παγκοσμίως — και σύμφωνα με τον Schwab, ο στόχος της μείωσης του πληθυσμού κατά περισσότερα από 6 δισεκατομμύρια ανθρώπους βρίσκεται σε καλό δρόμο για να επιτευχθεί.
Μια δημοσιογράφος του BBC ανέφερε ότι κλήθηκε στο Davos νωρίτερα αυτό το μήνα για την τακτική συνάντηση όπου ο o Schwab ενημερώνει τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης σχετικά με το ποιες αφηγήσεις πρέπει να προωθήσουν προκειμένου να προωθηθεί η παγκοσμιοποιητική ατζέντα.
Η δημοσιογράφος σημείωσε ότι ήταν η πρώτη της φορά που παρευρέθηκε στη μηνιαία συνάντηση των ΜΜΕ στο Davos, αν και ορισμένοι από τους συναδέλφους της συμμετέχουν εδώ και χρόνια.
Περιγράφει τον Klaus ως παράξενα συναισθηματικό, σχεδόν σαν να ήταν μεθυσμένος, να γελάει συχνά και να αναπολεί με κοινωνικοπαθητικό τρόπο την ατζέντα ερήμωσης του πληθυσμού, την οποία παραδέχτηκε ότι έχει σχεδιαστεί περίπλοκα εδώ και δεκαετίες:Έχει στρατολογήσει την πλειοψηφία των υπουργικών συμβουλίων στις κυβερνήσεις των δυτικών εθνών, ανατρέποντας τις δημοκρατίες μας.
Η γενιά των Νέων Παγκόσμιων Ηγετών του WEF έχει καταστρέψει εκ των έσω τα πάλαι ποτέ μεγάλα έθνη του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, του Καναδά, της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλανδίας.
Τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, το εκπαιδευτικό σύστημα και η επιστήμη έχουν παραβιαστεί από την παγκόσμια elite πληρώθηκαν από ευγονιστές δισεκατομμυριούχους και μεγαλομανείς για να γίνουν φερέφωνα της παγκοσμιοποίησης.
Σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα είναι συχνά πιο παράξενη από τη φαντασία, οι μηχανορραφίες πίσω από την παγκόσμια ατζέντα μπορεί συχνά να φαίνονται σαν ένα μυστήριο τυλιγμένο σε ένα αίνιγμα.
Ο Deagel προέβλεψε το 2020 ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έβλεπαν μείωση του πληθυσμού τους κατά 68,5% μέχρι το έτος 2025.
Ενώ η Γερμανία είχε προβλεφθεί να δει τον πληθυσμό της να μειώνεται κατά 65,1% μέχρι το έτος 2025.
Ενώ προβλέπει επίσης τεράστια πτώση μεταξύ άλλων δυτικών χωρών, όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία.
Ποιος ήταν ο Δρ Deagel και γιατί πρόβλεψε μια τέτοια ακραία αποκοπή σε όλο τον δυτικό κόσμο;
Πρόσφατα ευρήματα συνδέουν το Deagel απευθείας με σημαντικούς παίκτες της Global Elite: την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών, το Πεντάγωνο, το Ίδρυμα Rockefeller και τον Klaus Schwab του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.
Το 1976, ο Δρ Deagel μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να αναλάβει ρόλο ως Αναπληρωτής Διευθυντής του Προγράμματος Διεθνών Σχέσεων στο Ίδρυμα Rockefeller.
Το γεγονός ότι σύσσωμη η εγχώρια πολιτική ηγεσία υπερασπίσθηκε με τόσο σθένος τα εμβόλια ευθανασίας COVID-19-μάλιστα υπάρχαν περιπτώσεις όπου οι Τσίπρας, Βαρουφάκης, Ανδρουλάκης για να μην μιλήσουμε για κάτι τύπους σαν τον Γεροτζιάφα εμφανιζόντουσαν πολύ περισσότερο τυραννικοί στην επιβολή τους δικαιολογεί και την ανέλιξη της κας Αθηνάς Λινού στον ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτές τις μέρες λοιπόν θα αποσαφηνισθεί σε μεγάλο βαθμό ο ρόλος του Κασσελάκη ο οποίος είναι αλήθεια ως τώρα απέφυγε να πάρει θέση για τα εμβόλια-το έκανε όμως για την κλιματική κρίση μόνο που και σε αυτό το μέτωπο οι αποκαλύψεις πυκνώνουν και μεγάλες εταιρίες κρατάνε πλέον αποστάσεις. Ο χρόνος που έρχεται θα είναι όλο και πιο αποκαλυπτικός καθώς η προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ αγριεύει και τα στόματα που κρατάνε εφτασφράγιστα μυστικά και ντοκουμέντα αιώνων έχουν αρχίσει να λένε τα πράγματα με το όνομά τους.
Είναι λοιπόν και ο Κασσελάκης puppet της μεγάλης επαναφοράς δλδ της μείωσης του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού. Μια και μιλάμε για Κασσελάκη και μείωση του πληθυσμού το 2021 οι Σπέτσες γνώρισαν μείωση του πληθυσμού τους σε ποστοστό 6,9% ακολουθώντας την συνολική μείωση του ελληνικού πληθυσμού.
Καθώς η γενοκτονία μείωσης του δυτικού πληθυσμού βρίσκεται σε εξέλιξη ήρθε η ώρα να μάθουμε εάν υπάρχει κυριαρχία του deep state και στις κοσμοπολίτικες Σπέτσες εδώ που κάποτε κυριαρχούσαν καπεταναίοι και καπετάννισες που δεν δίστασαν να πολεμήσουν του Τούρκους και να θυσιασθούν για την πατρίδα τους.
Οι Σπέτσες είναι αδούλωτες και δεν θα συγχωρήσουν ιστορικά μια τέτοια εθνική προδοσία. Οπότε η lifestyle μπογιά του Κασσελάκη δεν θα περνάει για πολύ. Είναι καιρός ο κ. Κασσελάκης να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο.
Υπηρετεί κι εκείνος την γενοκτονία μείωσης του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού; Ή όχι. Η κολυμβητική του δεξαμενή μας είναι παγερά αδιάφορη το να μας σκοτώνουν όμως επιτρέπει μόνο μία απάντηση την οποία την έδωσε δεκαετίες πριν η Ισραηλινή πρωθυπουργός Golda Μeir.
-Θέλουν τον θανατό μας και εμείς θέλουμε να ζήσουμε…
Είναι ακριβώς η ίδια απάντηση που επαναλαμβάνει στη τωρινή συγκυρία και ο νυν Ισραηλινός πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu τα δημοσκοπικά ποσοστά του οποίου ανεβαίνουν εκ νέου καθώς κερδίζει έδαφος στον πόλεμο.
Ο Netanyahu έχοντας τραυματιστεί και ο ίδιος από τα εμβόλια COVID-19 γνωρίζει ότι το deep state του επιτέθηκε δύο φορές σε μικρό χρονικό διάστημα. Η πρώτη όταν εξαναγκάσθηκε να επιβάλει στους πολίτες του Ισραήλ τα εμβόλια COVID-19 και η 2η το Σάββατο της 7ης Οκτωβρίου 2023.
-Αγαπητέ κε Κασσελάκη με ποιους είσαι; Με τον λαό που βιώνει μια γενοκτονία ή με το deep state;
Η Ιστορία των Σπετσών
Από την Πρωτοελλαδική εποχή μέχρι και τον 17ο αιώνα
Οι Σπέτσες, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, πρωτοκατοικήθηκαν από την Πρωτοελλαδική εποχή, δηλαδή περίπου από το 2.300 π.Χ. Μαζί με τα ευρήματα της Πρωτοελλαδικής εποχής βρίσκονται και άλλα των Μυκηναϊκών χρόνων και κατόπιν των πρώτων Βυζαντινών αιώνων-διαβάζουμε στον ιστότοπο spetses.gov.gr.
Ανέκαθεν οι Σπέτσες χρησιμοποιούνταν ως σταθμός ανεφοδιασμού των πλοίων που κατευθύνονταν προς τις Πελοποννησιακές ακτές. Από το 1200 μέχρι 1460 οι Σπέτσες υπάγονται στους Ενετούς, τους οποίους διαδέχονται οι Τούρκοι.
Τον 15ο αιώνα ο πληθυσμός των Σπετσών αποτελείτο κυρίως από Χριστιανούς Αρβανίτες.
Τον 17ο αιώνα ο πληθυσμός του νησιού αυξήθηκε από πλήθος κόσμου που προέρχονταν από τις Πελοποννησιακές περιοχές της Τσακωνιάς (Λεωνίδιο – Τυρός), Κυνουρίας, Αργολίδας και Ερμιονίδας.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αρχικός μεσαιωνικός συνοικισμός των Σπετσών ήταν κτισμένος στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού, στην σημερινή περιοχή «Καστέλλι» που θα πει νησιώτικο κάστρο. Ο συνοικισμός ήταν περιτειχισμένος και είχε την ακρόπολη στο λόφο όπου βρίσκεται σήμερα ο ναός του Αγίου Βασιλείου.
Το 1769 οι Σπέτσες συμμετείχαν στην επανάσταση της Πελοποννήσου, γνωστή ως “Ορλωφικά” και για το λόγο αυτό η πόλη τους καταστράφηκε ολοκληρωτικά στο τέλος του 1770 από τους Τούρκους.
Οι Σπετσιώτες τότε διέφυγαν στις απέναντι περιοχές της Πελοποννήσου, μέχρι το 1774 που πήραν αμνηστία από τους Τούρκους και επέστρεψαν στο νησί, κοντά στην περιοχή της παραλίας της Μπάλτιζας (Παλιό Λιμάνι) και άρχισαν να ασχολούνται με τη ναυτιλία και το θαλάσσιο εμπόριο.
Το 1790 βοήθησαν τον Λάμπρο Κατσώνη και πάλι για το λόγο αυτό υπέστησαν μεγάλες διώξεις από τους Τούρκους.
Η χρυσή εποχή του νησιού αρχίζει τον 18ο αιώνα και επεκτείνεται στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Την εποχή αυτή σημαντικότατη ανάπτυξη σημείωσε η Ναυτιλία, ναυπηγώντας εκτός των άλλων “Λατινάδικα”, “σαχτούρια”, αλλά και μεγαλύτερα πλοία που έπλεαν σε όλη την Μεσόγειο, μέχρι και την Μαύρη Θάλασσα. Αυτός ήταν ένας σημαντικότατος παράγοντας για τη συγκρότηση ισχυρότατου στόλου, ο οποίος διατηρήθηκε μέχρι το 1854.
Το νησί αποκτά μεγάλη Ναυτική και Εμπορική ισχύ και εκμεταλλεύεται πλήρως τη Γαλλική επανάσταση και το Γαλλο-Ισπανικό πόλεμο, σπάζοντας πολλές φορές τον αποκλεισμό των λιμανιών της Μεσογείου που είχαν επιβάλει οι Άγγλοι, μεταφέροντας σιτηρά. Η Οικονομική ανάπτυξη των Σπετσών, λόγω των κερδών που αποκόμισαν, ήταν τεράστια για εκείνη την εποχή και οι Σπέτσες ήταν έτοιμες να προσφέρουν πολύτιμη βοήθεια στον αγώνα της Επανάστασης του 1821 για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό.
Όταν άρχισε η Επανάσταση του 1821, οι Σπέτσες ήταν το πρώτο από τα τρία μεγάλα ναυτικά νησιά (Ύδρα, Σπέτσες, Ψαρά), που ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης, στις 3 Απριλίου του 1821, μετά τη Δοξολογία στον Ναό του Αγίου Νικολάου.
Συγκρότησαν τοπική διοίκηση και αποφάσισαν να γνωστοποιήσουν τα γεγονότα στην Ύδρα, τα Ψαρά και σε όλα τα μέρη με τα οποία οι Σπέτσες βρίσκονταν σε επικοινωνία.
Ταυτόχρονα ο Σπετσιώτικος στόλος ανέλαβε και πέτυχε τον αποκλεισμό δύο σπουδαίων φρουρίων της πελοποννησιακής ακτής της Μονεμβασιάς, υπό την αρχηγία του Γ. Πάνου και του Ναυπλίου με αρχηγό τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα.
Τα κάστρα αυτά ήταν πραγματικά απόρθητα στις επιθέσεις από ξηρά. Ο μόνος τρόπος για να “πέσουν” ήταν ο θαλάσσιος αποκλεισμός ώστε να σταματήσει η τροφοδοσία τους από τα τουρκικά και συμμαχικά προς αυτούς πλοία.
Με τις ενέργειες αυτές των Σπετσιωτών επιταχύνεται η προσχώρηση στην Επανάσταση της Ύδρας και των Ψαρών. Συγχρόνως ο στόλος των Σπετσών βύθισε και κυρίεψε τουρκικά πλοία στο Αιγαίο και ενίσχυσε τον αγώνα του Έθνους με τον αποκλεισμό λιμανιών και τη μεταφορά εφοδίων. Τον Ιούλιο του 1821, Σπετσιώτικα πλοία καταναυμάχησαν κοντά στη Σάμο και πυρπόλησαν μέρος του τουρκικού στόλου και λίγο αργότερα κατόρθωσαν να αποκρούσουν ισχυρό τουρκικό στόλο στον όρμο των Κιτριών της Μάνης.
Στις 23 Ιουλίου του 1821 παραδόθηκε η Μονεμβασιά ύστερα από 4μηνη πολιορκία, κατά την οποία οι Σπετσιώτες αγωνίστηκαν ηρωικά.
Και στην άλωση της Τριπολιτσάς οι Σπετσιώτες έπαιξαν επίσης σπουδαίο ρόλο. Έλαβαν μέρος από την αρχή στην πολιορκία της πόλεως και κατά την ημέρα της Άλωσης – 23 Σεπτεμβρίου του 1821 – οι Σπετσιώτες πρώτοι από όλους τους Έλληνες πολιορκητές έφτασαν στα τείχη της πόλης.
Μετά την καταστροφή του Δράμαλη από τον Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια ο αγώνας για τους τούρκους στην Πελοπόννησο είχε κριθεί. Ελάχιστα ήταν τα φρούρια που πρόβαλλαν αντίσταση και μεταξύ αυτών το περίφημο φρούριο του Παλαμηδίου στο Ναύπλιο. Το φρούριο αυτό το πολιορκούσε από τη ξηρά ο Δημήτρης Υψηλάντης και από τη θάλασσα η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα με τους Σπετσιώτες να δείχνουν γενναιότητα, αυτοθυσία και να προσπαθούν με τις βάρκες τους και κάτω από καταιγισμό κανονιοβολισμών να αποβιβαστούν και να καταλάβουν το απόρθητο κάστρο.
Ο Τουρκικός στόλος σε μια ύστατη προσπάθεια να ανεφοδιάσει το Ναύπλιο έπλευσε προς τον Αργολικό Κόλπο με σχέδιο να επιτεθεί πρώτα εναντίον των Σπετσών και ύστερα κατά της Ύδρας.
Ο Μέξης ανέλαβε την άμυνα του νησιού μαζί με τα παιδιά του, τους συγγενείς του και 30 άλλους Σπετσιώτες πολεμιστές στήνοντας στο νησί τρία κανονιοστάσια και φροντίζοντας να απομακρύνει τα γυναικόπαιδα από το νησί, μεταφέροντας τα στην Ύδρα, που θεωρούνταν δυσπρόσιτη εξαιτίας του απόκρημνου εδάφους της.
Στις 8 Σεπτεμβρίου τα εχθρικά πλοία εμφανίστηκαν μπροστά από τις Σπέτσες και συγκεκριμένα στην περιοχή ανάμεσα στα νησιά Τρίκερι και Σπετσοπούλα. Ο άνεμος, που ήταν βορειοανατολικός την ημέρα εκείνη, ευνοούσε τον εχθρικό στόλο και ο Ελληνικός στόλος αποτελούμενος από Σπετσιώτικα, Υδραίικα και Ψαριανά πλοία, με αρχηγό τον Ναύαρχο Ανδρέα Μιαούλη, θέλησε να κινηθεί προς το μυχό του Αργολικού κόλπου σε μια προσπάθεια να παρασύρει εκεί τα εχθρικά πλοία και να τα καταναυμαχήσει.
Ο Μιαούλης ύψωσε και το σχετικό σήμα, ώστε ο στόλος να τον ακολουθήσει. Την ίδια στιγμή όμως οι Σπέτσες έμεναν ανυπεράσπιστες. Τότε οι Σπετσιώτες πλοίαρχοι Ι. Τσούπας, Δ. Λάμπρου και Ι. Κούτσης μαζί με τον Υδραίο πλοίαρχο Α. Κριεζή δεν υπάκουσαν στις διαταγές του ναύαρχου Μιαούλη και επιτέθηκαν στους τούρκους αν και η υπεροχή του τουρκικού στόλου σε αριθμό, μέγεθος και οπλισμό ήταν μεγάλη. Λίγο αργότερα και άλλοι Σπετσιώτες πλοίαρχοι ενώθηκαν με τους πρώτους στην προσπάθεια να απωθήσουν τον εχθρό και παρά τον αντίθετο άνεμο, κατέφθασαν και άλλα Ελληνικά πλοία.
Η ναυμαχία συνεχίστηκε μέχρι τις απογευματινές ώρες και ο θόρυβος από τις εκπυρσοκροτήσεις των πυροβόλων των 140 και πλέον πλοίων που έπαιρναν μέρος στη ναυμαχία ήταν τόσο μεγάλος, ώστε σειόταν το έδαφος της Ύδρας. Ο χώρος μεταξύ Ύδρας και Σπετσών είχε καλυφτεί με τόσο καπνό ώστε οι Υδραίοι νόμισαν πως καιγόντουσαν οι Σπέτσες.
Η στιγμή ήταν πολύ κρίσιμη και η χρήση των πυρπολικών ήταν δύσκολη λόγω του πυκνού καπνού που κάλυπτε τα πάντα, αν και ο Υδραίος πυρπολητής Πιπίνος είχε ήδη χρησιμοποιήσει με επιτυχία το πυρπολικό του πάνω σε ένα αλγερινό βρίκι.
Την στιγμή αυτή εμφανίζεται ο Σπετσιώτης πυρπολητής Κοσμάς Μπαρμπάτσης, ατρόμητος, αποφασιστικός και με το μαχαίρι στο χέρι, πηδάει στη πρύμνη του πυρπολικού του, παρασύρει με το θάρρος του το πλήρωμά του και μέσα σε πανδαιμόνιο κανονιοβολισμών εφορμά στο κέντρο του τουρκικού σχηματισμού με στόχο την ανάφλεξη της τουρκικής ναυαρχίδας.
Η τουρκική ναυαρχίδα αναφλέγεται και καταποντίζεται – όπως αναφέρει η παράδοση – μπροστά στο λιμάνι. Οι τούρκοι εκπλήσσονται από το θάρρος και την παράτολμη αυτή ενέργεια και αρχίζουν να υποχωρούν και έτσι ο τουρκικός στόλος λίγο αργότερα αφήνει τον Αργολικό Κόλπο.
Τον Ιούλιο του 1822 ο Σπετσιώτικος στόλος στάλθηκε στη Σούδα της Κρήτης εναντίον μοίρας του αιγυπτιακού στόλου, τον οποίο κατεδίωξε μέχρι τον Ελλήσποντο. Τον ίδιο χρόνο κατόρθωσαν να αποκρούσουν επίθεση του τουρκικού στόλου στο νησί τους. Λόγω της έλλειψης ανεφοδιασμού, το Ναύπλιο παραδίδεται στους Έλληνες στις 30 Νοεμβρίου 1822. Τα επόμενα χρόνια οι Σπετσιώτες συνεχίζουν ακατάπαυστα τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας μέχρι την άφιξη του Καποδίστρια (1828). Διαπρέπουν κυρίως στις ναυμαχίες της Σάμου, Κω, Γέροντα και στον αγώνα της κατά θάλασσα στήριξης του στενά πολιορκούμενου Μεσολογγίου.
Μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 το νησί βρίσκεται για κάμποσα ακόμα χρόνια σε ακμή.
Με τον ερχομό του 20ου αιώνα οι Σπέτσες αρχίζουν να παρακμάζουν και πολλοί Σπετσιώτες αναγκάζονται να το εγκαταλείψουν και να ξενιτευτούν.
Αυτήν την περίοδο, παρά τις δυσκολίες, μια προσωπικότητα έβαλε με τα έργα της, γερές βάσεις για την μετέπειτα πολιτιστική και πνευματική ανάπτυξη του νησιού. Ο Σωτήριος Ανάργυρος πρώτος συνέλαβε έγκαιρα τις ανακατατάξεις που θα επέρχονταν και με προσωπική του παρέμβαση, δημιούργησε έργα που σφράγισαν για πάντα τη σύγχρονη ιστορία των Σπετσών.
Έτσι πήρε έγκαιρα μέτρα οικολογικής προστασίας του περίφημου πευκοδάσους των Σπετσών, αγοράζοντας και αναδασώνοντας τεράστιες εκτάσεις με σκοπό, όπως ανέφερε, να το προστατέψει από την αλόγιστη υλοτόμηση και την επερχόμενη οικιστική δόμηση, πετυχαίνοντας να είναι το φυσικό κόσμημα του νησιού.
Επίσης δημιούργησε πρώτος την υποδομή για την τουριστική ανάπτυξη του νησιού, ανοίγοντας περιφερειακούς δρόμους και κατασκευάζοντας το ξενοδοχείο “Ποσειδώνιο”, καθιστώντας τις Σπέτσες παραθεριστικό κέντρο ανωτέρων κοινωνικών στρωμάτων. Βασιλιάδες, Πρίγκιπες, Πρωθυπουργοί και εξέχουσες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο, βρίσκονταν κάθε καλοκαίρι φιλοξενούμενοι του εξαίσιου αυτού ξενοδοχείου.
Τέλος οικοδόμησε και ίδρυσε στον τομέα της εκπαίδευσης ένα πρότυπο κολλέγιο, από τα καλύτερα της Ευρώπης, την Αναργύρειο & Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών, που αποτελούσε και έμπνευση του Ελ. Βενιζέλου, προσωπικού του φίλου. Η Σχολή διαπαιδαγώγησε πλήθος λογίων, καλλιτεχνών, επιστημόνων και πολιτικών, Ελλήνων, όχι μόνο του Ελλαδικού χώρου αλλά και της διασποράς.
Από το 1928, όταν οι Σπέτσες αποτέλεσαν μόνιμο αγκυροβόλιο του Αγγλικού στόλου, στην πελατεία του ξενοδοχείου προστέθηκαν και αξιωματικοί του Αγγλικού ναυτικού, δίνοντας του έτσι μεγαλύτερη αίγλη.
Οι δύο Παγκόσμιοι πόλεμοι
Οι Σπέτσες είχαν τον φόρο τιμής να δώσουν και στους δύο Παγκοσμίους πολέμους πολλούς αξιωματικούς και ναυτοδιόπους, που πολέμησαν και πολλοί από αυτούς θυσιάστηκαν για τα ιδανικά της πατρίδας, από τα Δαρδανέλια στον πρώτο Παγκόσμιο, μέχρι και τη Μέση Ανατολή στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, τιμώμενοι, κάποιοι εξ’ αυτών, ακόμα και με το Σταυρό του Έθνους για επιχειρήσεις στην Μεσόγειο, στον Ατλαντικό, ακόμα και στον Ινδικό Ωκεανό.
Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, οι Σπέτσες αρχίζουν να ξεπερνούν σιγά-σιγά τα χρόνια της παρακμής και να αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς, εξαιτίας του τουριστικού κύματος που άρχισε να κατακλύζει την Ελλάδα από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και μετά, διατηρώντας όμως τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα.
Οι Σπέτσες αποτελούν σήμερα ένα από τα κορυφαία νησιά στην προτίμηση Ελλήνων και ξένων επισκεπτών από όλο τον κόσμο και έται κάθε χρόνο δέχεται χιλιάδες επισκέψεις, λόγω της γεωγραφικής του θέσης, της Ιστορίας του νησιού, των πανέμορφων παραλιών, της καταγάλανης θάλασσας, των Ιστορικών μουσείων, των παλιών Αρχοντικών και του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα που έχει διατηρήσει.
Η αναπαράσταση της πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας κατά τη Ναυμαχία των Σπετσών, το πρώτο 15θήμερο του Σεπτεμβρίου, συγκεντρώνει δεκάδες χιλιάδες επισκεπτών και ολοκληρώνει τις δραστηριότητες της καλοκαιρινής περιόδου.
Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο και Σπέτσες
Στις Σπέτσες έγινε η αρχική σύλληψη της ιδέας του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (ΝΑΤ), όπου και εφαρμόστηκε ένα υποτυπώδες σύστημα περίθαλψης των «ενδεών ναυτικών». Πρόκειται για τη γνωστή «κάσσα» ένα είδος Κοινοτικού Ταμείου, του οποίου τα έσοδα προέρχονταν από τα κέρδη των πλοίων που εκτελούσαν μεταφορές στο εξωτερικό και οι εισφορές ανέρχονταν στο 5% επί των κερδών, τις οποίες κατέβαλλε στη «κάσσα» ο πλοίαρχος του πλοίου. Τα έσοδα αυτά διατίθεντο στους άνεργους και ανίκανους ναυτικούς και στις οικογένειες των ναυτικών εκείνων, οι οποίοι έβρισκαν το θάνατο επί των πλοίων. Τη φροντίδα της διαχείρισης της «κάσσας» είχε η Δημογεροντία, όπως όλα αυτά διασώζονται στις καταγραφές των χρονικογράφων της προεπαναστατικής Ελλάδος.
