Ακούμε διαρκώς ονόματα υποψηφίων διαδόχων του κ. Τσίπρα στην ηγεσία του Σύριζα.
Κάποιοι από αυτούς όπως η κ. Αχτσιόγλου για παράδειγμα καταφεύγουν σε χρυσοποίκιλτα εγκώμια για το πρόσωπό του τα οποία είναι αποκαλυπτικά της δικής τους προσωπικότητας.
Γράφει η Εργασία
Περιέργως δεν ακούστηκε ίσως το μοναδικό όνομα που θα μπορούσε να εξασφαλίσει την επιβίωση του Σύριζα και ακόμη και αυτή την επιστροφή του στην εξουσία και αυτός δεν είναι άλλος από τον Παύλο Πολάκη.
Την ίδια ώρα το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ με ιστορικές αποφάσεις τα τελευταία 24ωρα έχει δώσει απανωτά χτυπήματα στην ατζέντα των προσώπων που βρίσκονται πίσω από τη κουρτίνα-γεγονός που προμηνύει αποκαλύψεις και συγκλονιστικές εξελίξεις σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο.
Ο Πολάκης έχει τη στόμφα του ηγέτη κάτι που δεν διαθέτει κανείς από τους υποψηφίους διαδόχους.
Ο Τσακαλώτος για παράδειγμα είναι ένα αφόρητα βαρετό και ακατάληπτο πλουσιόπαιδο που υποδύεται τον εναλλακτικό αριστερούλη για να εντυπωσιάζει τις φοιτήτριές του. Ελάχιστοι εκεί έξω έχουν το βίτσιο και την υπομονή να τον ακούσουν για περισσότερο χρόνο από 42 δευτερόλεπτα.
Όχι, δεν υπάρχει κανείς άλλος εδώ. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή στην ηγεσία του Σύριζα εκτός από τον Πολάκη είναι θνησιγενής.
Το πιο πιθανό είναι ο Πολάκης να ακολουθήσει τον Τσίπρα στην φημολογούμενη απόπειρα δημιουργίας νέου κόμματος παρότι ο Κρητικός οφείλει να παρατηρήσει προσεχτικά τη στάση του κ. Τσίπρα απέναντι στο αφήγημα της planδημίας, των εμβολίων ελέγχου και μείωσης του πληθυσμού αλλά και όσων σχεδιάζονται σε αυτή τη κατεύθυνση.
Οι καιροί που ζούμε δεν θα μπορούσαν να αποδοθούν καλύτερα από τους στίχους του Κωστή Παλαμά με τους οποίους φίλος του Πολάκη ευχήθηκε για τη γιορτή του>
Από ρεπορτάζ της Νόρας Ράλλη που δημοσιεύθηκε στις 31/12/2015 στην Εφημερίδα των Συντακτών κρατήσαμε αυτό>
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν ο Παύλος Πολάκης είναι ένας ακόμη κατασκευασμένος τύπος πολιτικού ή είναι εντελώς αυθεντικός, ακόμη και στην εκρηκτικότητά του. Ο λόγος σ’ αυτούς που τον ξέρουν θα μας δώσει την απάντηση.
Μας μίλησαν συνάδελφοί του γιατροί, νοσηλεύτριες, βρήκαμε παλαιούς ασθενείς του, βουλευτές της αντιπολίτευσης που τον ήξεραν από τα φοιτητικά του χρόνια, απλούς πολίτες των Σφακίων κ.ά.
Ο Παύλος Πολάκης γεννήθηκε στα Σφακιά, από αρκετά φτωχή οικογένεια. Από μικρός ήθελε «να θεραπεύει ζωές». Στα 13 του έχασε τον πατέρα του και ορκίστηκε μπροστά στη σορό του ότι θα γίνει καλός γιατρός.
«Διάβαζε από το πρωί έως το βράδυ, έβγαλε το Λύκειο με 20 και μπήκε 5ος στην Ιατρική Αθηνών. Υπό κανονικές για την εποχή εκείνη συνθήκες, θα γινόταν βοσκός σαν τον πατέρα του, που ήταν αριστερός και αντάρτης. Το ‘βαλε όμως πείσμα, όπως καθετί που θέλει πραγματικά στη ζωή του, και έγινε ένας εξαιρετικός χειρουργός», δήλωσε συνάδελφός του επί χρόνια.
Στη σχολή, οργανώθηκε στην ΚΝΕ. Η παρουσία του έγινε αμέσως αισθητή στις τάξεις της οργάνωσης. Το ίδιο συνέβη και με τις υπόλοιπες οργανώσεις της Αριστεράς στις οποίες θήτευσε.
Το έντονο παρουσιαστικό του σε συνδυασμό με τις γνώσεις και το γεγονός ότι ποτέ δεν έμενε στα μετόπισθεν (από την επιστήμη του μέχρι την ιδεολογική του προσέγγιση) τον έκαναν να ξεχωρίζει και μάλιστα να αξιοποιείται ποικιλοτρόπως.
Συμμετείχε στην πρώτη γραμμή των πολιτικών εξορμήσεων, στις περιφρουρήσεις των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων, στις συγκρούσεις με άλλους χώρους νεολαίας οι οποίες στο παρελθόν, ιδιαίτερα στα Πανεπιστήμια, αλλά όχι μόνο, έπαιρναν συχνά-πυκνά βίαιο χαρακτήρα.
Ταυτόχρονα, στην Ιατρική ήταν στο Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου «Γρηγόρης Λαμπράκης». Μετά τη συνεργασία τού τότε ενιαίου Συνασπισμού και της Ν.Δ. αποχώρησε από την ΚΝΕ και εντάχθηκε στο ΝΑΡ.
Είναι βέβαιο πως ποτέ δεν ήταν το καλό παιδί με την έννοια του ήσυχου και του αποδεκτού απ’ όλους. Στη διαδρομή του συγκέντρωνε πάντα μεγάλες συμπάθειες και μεγάλες αντιπάθειες.
Ολοι πάντως συμφωνούν πως είναι άνθρωπος που δεν κρύβεται. Και να θέλει δεν μπορεί, λόγω χαρακτήρα. Ο,τι κάνει το κάνει φανερά και κατά πρόσωπο.
Ως ειδικότητα επέλεξε τη χειρουργική στο Κρατικό της Νίκαιας. Την ειδικότητα την τελείωσε με γραπτό 94% – από τα καλύτερα της δεκαετίας τότε.
Εκανε 13 φορές αίτηση για δουλειά στο ΕΣΥ. «Αλλά, ως επικεφαλής πολλών και μεγάλων κινητοποιήσεων, σιγά μην τον δέχονταν».
Εστησε την κλινική ΙΑΣΗ στον Πειραιά, «από τις πρίζες μέχρι το επιστημονικό προσωπικό. Μας έφερναν ανθρώπους να πεθάνουν σε μας, αφού τους είχαν δει γιατροί φίρμες.Ο Παύλος τούς έσωζε. Εκανε τη μαγική κίνηση που δεν ήταν άλλη από μια προσπάθεια μέχρις εσχάτων να σωθεί ο ασθενής», λέει συνάδελφός του και επιβεβαιώνουν ασθενείς τους.
«Πάντα μας έλεγε πως δεν έχουμε το δικαίωμα να αφαιρέσουμε τη ζωή ανθρώπου, ας είναι και 100 χρόνων, αν δεν εξαντλήσουμε κάθε προσπάθεια να τον σώσουμε. Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα», δηλώνει νοσηλεύτρια που δούλεψε μαζί του χρόνια.
Εξελέγη δύο φορές δήμαρχος Σφακίων με τεράστια ποσοστά (62% και 94%). Εφτιαξε έως και φουσκωτό ασθενοφόρο, που σώζει 35-45 ασθενείς κάθε χρόνο. Σήμερα είναι υφυπουργός Υγείας.
«Δεν ήρθαμε να υπηρετήσουμε τη “νομιμότητα” των προηγούμενων. Το κουαρτέτο έχει έρθει με την αίσθηση του εκβιαστή και του ισχυρού. Δυστυχώς γι’ αυτούς, είμαι συνηθισμένος σε βαριά περιστατικά», δήλωσε ο ίδιος στην «Εφ.Συν.».
