-O πρωθυπουργός υπονομεύει με αποτελεσματικό τρόπο την ελληνική οικονομία…
δηλώνει στο Κουρδιστό Πορτοκάλι ο δήμαρχος Μυκόνου κ. Χρήστος Βερώνης μετά τις δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για «απομυκονοποίηση» της κρουαζιέρας.
By Benjamin Guggenheim
Ο κ. Βερώνης δεν θεωρεί τυχαίο τον όρο που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το think tank του πρωθυπουργού χρειάσθηκε μία μικρή περίσπαση από την Agenda 2030 ώστε στη συνέχεια να εμπνευστεί τον όρο demyconofication.
Εάν η Μύκονος ήτο Θεσσαλικός Κάμπος θα μπορούσε να λάβει χώρα μία σχετική Επιχείρηση παρότι είναι σχεδόν βέβαιο ότι έχουν υπάρξει προσομοιώσεις Επιχείρησης Μαύρου Κύκνου με φόντο τη Μύκονο-υποστηρίζει Ειδικός Συνεργάτης του Κουρδιστού Πορτοκαλιού.
Επιχειρήσεις οι οποίες θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν ακόμη και την βύθιση ενός κρουαζιεροπολοίου με πρόκληση τοπικής καταιγίδος ή τυφώνος όπως συνέβη με την περίπτωση της θαλαμηγού Bayesian στη Σικελία.
Και επειδή τα πολυόροφα κρουαζιερόπλοια μεταφέρουν χιλιάδες τουρίστες αντιλαμβάνεσθε ότι η βύθιση ενός κρουαζιεροπλοίου με φόντο τη Μύκονο θα έκανε τις Επιχειρήσεις στο Μάτι και τα Τέμπη να μοιάζουν με Breakfast at Tiffany’s.
Έχοντας την εμπειρία Επιχειρήσεων -Υπερπαραγωγών όπως το χτύπημα στους Διδύμους Πύργους, την Επιχείρηση COVID-19 ακόμη και την βύθιση του Τιτανικού ο όρος «απομυκονοποίηση» της κρουαζιέρας θα μπορούσε να ξυπνήσει τα ρομαντικά αισθήματα που τρέφουν για την ανθρωπότητα οι σύμβουλοι του αξεπέραστου Dr. Klaus Schwab.
-Δεν μπορεί ο Πρωθυπουργός να τα λέει αυτά…
δηλώνει με τη σειρά του ο έκπληκτος δήμαρχος Μυκόνου.
-Με ιδιαίτερη έκπληξη ακούσαμε τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να επιτίθεται στο νησί μας, ζητώντας σε συνέντευξη του την «απομυκονοποίηση» της κρουαζιέρας.
Είναι λυπηρό και απαράδεκτο ο πρωθυπουργός να θεωρεί ότι η σύνδεση με τη Μύκονο συνιστά κάτι αρνητικό και να τη χρησιμοποιεί ως παράδειγμα προς αποφυγή.
Οχι μόνο γιατί αδικεί το νησί μας, που εδώ και δεκαετίες αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες του ελληνικού τουρισμού και ένα εμβληματικό παγκοσμίως τοπόσημο, αλλά και γιατί η Μύκονος συνεισφέρει καθοριστικά στην παγκόσμια προβολή της χώρας μας και στα έσοδα από τον τουρισμό.
Θα έπρεπε να γνωρίζει ο κύριος Μητσοτάκης ότι η Μύκονος δεν είναι σύμβολο υπερβολής, αλλά παράδειγμα διεθνούς φήμης και υψηλού επιπέδου παροχής υπηρεσιών.
Το Κουρδιστό Πορτοκάλι θα προσέθετε ότι θα πρέπει να προηγηθεί η demyconofication του Hollywood αλλά και της παγκοσμίου elite η οποία καταφθάνει στο νησί και μαζί με την elite εκατομμύρια άνθρωποι που ταξιδεύουν από όλο το κόσμο στη Μύκονο.
Ακριβώς αυτό. Το δικαίωμα των ανθρώπων να ταξιδεύουν και να ψυχαγωγούνται ενώ η Agenda 2030 τους θέλει εγκλείστους να περιμένουν τον θάνατο (στα πλαίσια της μείωσης του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού) δίνει άλλη διάσταση στη προφητεία του πρωθυπουργού. Και παρότι δεν υπάρχει παγόβουνο η Τεχνολογία παρέχει όλα τα υπόλοιπα μέσα για την πρόκληση ενός Κλιματικού φαινομένου με όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας για παράδειγμα.
Θα ακολουθούσαν και οι έτοιμες από καιρό αποκαλύψεις του στυλ -Βασίλη φεύγεις ενώ ειδικοί κλιματολόγοι-περιβαντολόγοι όπως η Δαμανάκη, του Ιδρύματος Rockefeller, θα μπορούσαν να υπαινιχθούν ότι η ρύπανση της θάλασσας από τα κρουαζιερόπλοια προκάλεσε κλιματικό κεραυνό, ο οποίος ευθύνεται για τον Τιτανικό της Μυκόνου.
–Η ουσία της συζήτησης για την κρουαζιέρα-συνεχίζει ο κ. Βερώνης μετά την δική μας προσομοίωση-θα έπρεπε να είναι ο στρατηγικός σχεδιασμός, η ανάπτυξη υποδομών και η ισόρροπη κατανομή της και όχι η δημιουργία εντυπώσεων εις βάρος ενός από τους πιο επιτυχημένους τουριστικούς προορισμούς σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αν λοιπόν κάποιοι συζητούν για νέους προορισμούς στην κρουαζιέρα, αυτό δεν μπορεί να γίνεται μέσω στοχοποίησης του νησιού, που έχει αναδειχθεί ως παγκόσμιο brand και έχει φέρει στη χώρα έσοδα και προβολή που δύσκολα αντικαθίστανται. Αναμένουμε από τον πρωθυπουργό να ανακαλέσει τον άδικο και συκοφαντικό για τη Μύκονο χαρακτηρισμό. Το πρόβλημα της χώρας δεν μπορεί να είναι: ” Η Μύκονος που πάει μπροστά!”Αντί λοιπόν, ο πρωθυπουργός να υιοθετεί άκριτα τις απόψεις κάποιων που βολεύονται να την κατηγορούν, θα έπρεπε να προωθεί πολιτικές ναι να υιοθετεί προτάσεις του Δήμου που στηρίζουν το νησί μας, προς όφελος όχι μόνο των κατοίκων της Μυκόνου, αλλά και των επισκεπτών και της Ελληνικης οικονομιας…”
καταλήγει ο κ. Βερώνης.
Πώς θα νιώθατε αν η Φον ντερ Λάιεν μιλούσε για ανάγκη «dehellenization» του ευρωπαϊκού τουρισμού;
(Η φίλη του Dr. Klaus θα μπορούσε εύκολα να υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Θα ήτο εντός γραμμής της Agenda 2030…), υποστηρίζει ο Ειδικός Συνεργάτης του Κουρδιστού Πορτοκαλιού.
Ο Ειδικός μας συνεργάτης, δεινός αλπινιστής, άρτι αφιχθείς από το Davos, συνεχίζει>
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που μια φράση δεν περνάει απλώς απαρατήρητη, αλλά λειτουργεί σαν προβολέας που φωτίζει μια ολόκληρη αντίληψη. Η αναφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη στον όρο «demyconofication» δεν ήταν μια αθώα γλωσσική παραδρομή. Ήταν μια δημόσια τοποθέτηση με σαφές πολιτικό βάρος, ακόμη κι αν ο ίδιος δεν αντιλήφθηκε πόσο βαριά ακούστηκε για τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στη Μύκονο. Γιατί όταν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας χαρακτηρίζει ουσιαστικά το κορυφαίο τουριστικό brand της χώρας ως προβληματικό (ή έστω ως… υπερφορτωμένο), το ζήτημα ξεπερνά κατά πολύ τις επικοινωνιακές εντυπώσεις.
Ας το θέσουμε αλλιώς. Πώς θα αντιδρούσε η ελληνική κοινωνία αν άκουγε την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να μιλά για την ανάγκη «dehellenization» του ευρωπαϊκού τουρισμού; Πώς θα αισθάνονταν οι Έλληνες αν η Πρόεδρος της Κομισιόν επέλεγε να δημιουργήσει στα αγγλικά έναν τέτοιο όρο για να υποδηλώσει ότι η Ελλάδα αποτελεί πρόβλημα για το ευρωπαϊκό τουριστικό προϊόν;
Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς την πολιτική θύελλα που θα ακολουθούσε. Θα γίνονταν συζητήσεις περί απαξίωσης μιας χώρας μέλους, θα ζητούνταν εξηγήσεις, θα γίνονταν αναφορές σε ευρωπαϊκό ατόπημα. Με άλλα λόγια, θα υπήρχε καθολική αντίδραση. Και προφανώς, δικαίως…
Ακριβώς αυτή είναι η ψυχολογία που δημιουργήθηκε στους Μυκονιάτες. Ο άνθρωπος που εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό, ο άνθρωπος που διαμορφώνει την εικόνα της Ελλάδας με κάθε δημόσια λέξη του, χρησιμοποίησε έναν όρο για τον οποίο οι αντίπαλοι του ελληνικού τουρισμού θα έδιναν χρήματα για να τον ακούσουν. Και μάλιστα σε μια γλώσσα όπου κάθε τέτοια φράση γίνεται εύκολα «quote» στα διεθνή μέσα. Η Μύκονος δεν είναι ένας συνηθισμένος προορισμός. Είναι το πιο αναγνωρίσιμο ελληνικό brand στον παγκόσμιο χάρτη της τουριστικής βιομηχανίας. Όταν λοιπόν ο Πρωθυπουργός δημιουργεί έναν όρο που υποδηλώνει ότι αυτό το brand είναι παρωχημένο, το μήνυμα που περνά δεν είναι απλώς ατυχές. Είναι αυτοϋπονόμευση.
Και εδώ έρχεται το δεύτερο, πιο κρίσιμο ζήτημα. Την ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκστόμιζε τον όρο «demyconofication», σε προορισμούς της Τουρκίας κάποιοι πιθανότατα χαμογελούσαν με ανακούφιση. Γιατί βλέπουν τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας να προσφέρει, με τρόπο σχεδόν αβίαστο, ένα επικοινωνιακό όπλο που οι ίδιοι δεν θα τολμούσαν να χρησιμοποιήσουν. Στον σκληρό ανταγωνισμό του τουρισμού, οι λεπτομέρειες έχουν αξία. Και εδώ δεν μιλάμε καν για λεπτομέρεια, αλλά για τον ηγέτη μιας χώρας που εμφανίζεται να αμφισβητεί δημόσια τη ναυαρχίδα της τουριστικής της βιομηχανίας.
Είναι αδύνατον να μη σκεφτεί κανείς ότι όλη αυτή η τοποθέτηση εκτοξεύτηκε χωρίς να προηγηθεί η απαραίτητη σκέψη για τις διεθνείς της συνέπειες. Οι λέξεις που χρησιμοποιεί ο Πρωθυπουργός δεν είναι ρητορικά σχήματα. Μπορούν να γίνουν τίτλοι σε διεθνή μέσα, μπορούν να επηρεάσουν αντιλήψεις, μπορούν να δώσουν αφορμή σε ανταγωνιστές να χτίσουν αφήγημα. Και φυσικά μπορούν να προσβάλλουν ανθρώπους που στηρίζουν την ελληνική οικονομία με τρόπο που καμία άλλη περιοχή της χώρας δεν το κάνει στον ίδιο βαθμό.
Η Μύκονος δεν χρειάζεται κανένα προστατευτικό δίχτυ από την κυβέρνηση.
Αντίθετα χρειάζεται να ανεξαρτητοποιηθεί από το ελληνικό κράτος και να γίνει Monaco 2
Αυτό που χρειάζεται είναι απλώς σοβαρότητα. Χρειάζεται έναν εθνικό λόγο που δεν στέκεται απέναντι στη μεγαλύτερη τουριστική επιτυχία της χώρας, αλλά χτίζει πάνω της. Χρειάζεται ηγεσία που να κατανοεί ότι ο τουρισμός δεν είναι μόνο αριθμοί και γραφήματα, αλλά και σύμβολα, εικόνες, λέξεις. Και ότι ένα από αυτά τα σύμβολα δεν γίνεται να το υπονομεύεις επειδή έτυχε να ταιριάζει στη ροή της συνέντευξης. Κι αυτό είναι η πιο αθώα εκδοχή…
Η Ελλάδα οφείλει να στηρίζει τα ισχυρά της brand, όχι να τα αντιμετωπίζει ως εμπόδιο. Κι εμείς φτάσαμε στο σημείο όπου οι ανταγωνιστές μας δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα. Εκτός από το να περιμένουν τις δικές μας γλωσσικές επινοήσεις. Πώς να λέγεται η αποσοβαροποίηση στα αγγλικά;
