Nότιο Ισραήλ 7 Οκτωβρίου 2023. Δύο χρόνια αργότερα.
Συμπληρώνονται δύο χρόνια από τις 7 Οκτωβρίου 2023, την ημέρα που μέλη της Hamas και άλλων παλαιστινιακών ομάδων δολοφόνησαν 736 Ισραηλινούς πολίτες (συμπεριλαμβανομένων 38 παιδιών), 79 ξένους υπηκόους και σκότωσαν 379 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, παίρνοντας 251 ομήρους, 48 εκ των οποίων παραμένουν στη Γάζα μέχρι σήμερα, εκ των οποίων οι 20 πιστεύεται ότι είναι ζωντανοί.
Από σήμερα, αντιπροσωπείες από το Ισραήλ, των United States, Hamas, Qatar και Αιγύπτου βρίσκονται στο Sharm el-Sheikh βρίσκονται στο για διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός. Μένει να δούμε αν η Hamas θα απελευθερώσει πράγματι τους υπόλοιπους ομήρους, όπως ορίζεται στο σχέδιο που παρουσίασε ο Πρόεδρος Trump.
Σε μια περίεργη σύμπτωση ημερολογίων, η 7η Οκτωβρίου φέτος θα είναι η πρώτη ημέρα του Sukkot, του εβδομαδιαίου εβραϊκού φεστιβάλ που το 2023 έληξε στις 7 Οκτωβρίου. Μια κατάλληλη στιγμή για να αναλογιστούμε τις αρχές και τα τέλη, καθώς και τους κύκλους της ιστορίας.
Οι ιστορικές απαρχές του Sukkot, είναι, φυσικά, βιβλικές, και η γιορτή περιγράφεται με πανηγυρικούς και περιεκτικούς όρους.
«Θα χαρείς στη γιορτή σου, με τον γιο και την κόρη σου, τους εργάτες και τις εργάτριές σου, την οικογένεια του Λευίτη, τον ξένο, τον ορφανό και τη χήρα στις κοινότητές σου. Θα γιορτάζεις για τον Θεό σου επτά ημέρες, στον τόπο που θα επιλέξει ο Θεός· γιατί ο Θεός σου θα ευλογήσει όλες τις καλλιέργειές σου και όλες τις δουλειές σου, και δεν θα έχεις τίποτα άλλο παρά χαρά». (Δευτερονόμιο 16:14-15-Deuteronomy 16:14-15))
Σε αυτό το απόσπασμα από την Τorah η χαρά και η συγκέντρωση είναι αλληλένδετες. Η γιορτή πρέπει να βιώνεται με όλους τους ανθρώπους «στις κοινότητές σας», συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν οικογένεια. Το να «έχεις τίποτα άλλο παρά χαρά» απαιτεί κοινοτική συγκέντρωση και δεν μπορεί να βιώσεις μόνος σου. Το Talmud στο Moed Katan 14b δηλώνει ρητά ότι όταν κάποιος βρίσκεται σε περίοδο πένθους για ένα αγαπημένο του πρόσωπο, η κοινοτική απαίτηση να είναι χαρούμενος στη γιορτή υπερισχύει του προσωπικού πένθους κάποιου.
Όπως μάθαμε στο Simchat Torah 2023 στο Νότιο Ισραήλ, και πιο πρόσφατα στο περασμένο Yom Kippur στη Βόρεια Αγγλία, οι χώροι εβραϊκής συγκέντρωσης μπορούν γρήγορα να μετατραπούν από τόποι χαράς σε τόπους κινδύνου. Όπου κι αν βρίσκονται, οι εβραϊκές συγκεντρώσεις είναι τόποι εορτασμού και πιθανής καταστροφής.
Αυτό ίσχυε πάντα. Στο βραβευμένο βιβλίο της 10/7: 100 Human Stories, η Lee Yaron αφηγείται την ιστορία του Moshe Ridler, του οποίου το ταξίδι από την Herta της Ρουμανίας στο Ισραήλ ξεκίνησε στο Simchat Torah του 1941. Στην ηλικία των δέκα ετών, ο Moshe και οι υπόλοιποι 1.940 Εβραίοι της πόλης συγκεντρώθηκαν εκείνη την ημέρα σε μια πλατεία της πόλης. Σε ένα ζοφερό αντίθετο από μια εορταστική συγκέντρωση, «Άνδρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι χωρίστηκαν ο ένας από τον άλλον, γδύθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν. Δεκάδες αναγκάστηκαν να σκάψουν τον δικό τους ομαδικό τάφο πριν πυροβοληθούν».
Ο Moshe επέζησε και αφού δραπέτευσε από το ghetto, υιοθετήθηκε από μια δίκαιη ουκρανική οικογένεια, «εργαζόμενη μαζί με τα παιδιά της οικογένειας, φροντίζοντας τη γη και αρμέγοντας αγελάδες». Η τελευταία κοινότητα στην οποία εντάχθηκε, αργά στη ζωή του, ήταν το Kibbutz Holit, όπου ζούσε η κόρη του. Το ταξίδι της ζωής του τελείωσε στο Simchat Torah του 2023, το yahrtzeit των γειτόνων του Herta, όταν δολοφονήθηκε μαζί με τους νέους γείτονές του και τον 35χρονο ρουμανόφωνο φροντιστή Petro Bushko, του οποίου η χήρα και οι τρεις κόρες ζούσαν στη Μολδαβία, γείτονα της Ρουμανίας στα βορειοανατολικά.
Η ίδια η λέξη kibbutz σημαίνει συγκέντρωση και τονίζεται τρεις φορές την ημέρα στην εβραϊκή προσευχή: «Ηχήστε το μεγάλο shofar για την ελευθερία μας, υψώστε τη σημαία για να συγκεντρώσετε τους εξόριστους μας και συγκεντρώστε μας από τις τέσσερις γωνιές της γης. Ευλογημένος είσαι Εσύ, Hashem, που συγκεντρώνεις τους διασκορπισμένους του λαού Του, Ισραήλ».
Εδώ, η λειτουργία δίνει φωνή στο επίμονο και ανυπότακτο κάλεσμα της εβραϊκής ζωής. Να συγκεντρώσουν: τους εργάτες, τους ξένους, αυτούς που έμειναν χωρίς πατέρα, χωρίς παιδιά, χωρίς σύζυγο ή χωρίς σύζυγο. Υπάρχουν πολλοί από την 7η Οκτωβρίου και τα δύο τελευταία χρόνια του πολέμου.
Καθώς πέφτει το Sukkot, ας τιμήσουμε τις μνήμες όσων χάθηκαν και ας θυμηθούμε να μην σταματήσουμε ποτέ να συγκεντρωνόμαστε με χαρά.
-Philip Getz, Διευθυντής Σύνταξης Sapir_Ένα τριμηνιαίο περιοδικό ιδεών για ένα ακμάζον εβραϊκό μέλλον
