Έχουν κάτι κοινό. Είναι υπέρ της Κλιματικής Αλλαγής, υπέρ της Παλαιστίνης, υπέρ των λεγεώνων Ισλαμιστών που εισβάλουν ως σφαγείς στη Δύση.

Ως σφαγείς της  Χριστιανικής και της Εβραικής Οικογένειας. Είναι ακόμη WOKE, αρέσκονται στους Μαύρους Κύκνους, αλλά το Ιερό τους Δισκοπότηρο είναι ένας κόσμος χωρίς κράτη και σύνορα στον οποίο θα κατοικούν μόνο 700 εκατομμύρια βιομετρικά ελεγχόμενοι μετάνθρωποι.

Δεν τα πάνε καθόλου άσχημα. Το σχέδιο τους για τον αφανισμό 8 δις μαλαθακών και αναλωσίμων προχωράει μια χαρά. Λύκοι υπάρχουν, όσο θα υπάρχουν πρόβατα.

By Ian Ford

Μόνο ένας σπουδαίος λαός, οι Εβραίοι και ο λαός του Ισραήλ αντιστέκονται στο ευγονικό όραμα του deep state. Στο Ισραήλ ο δυτικός κόσμος και ο δυτικός πολιτισμός οφείλει σήμερα (2025) την ελευθερία του και την ύπαρξή μας. Δεν είναι δεδομένα εάν συνεχίσουμε να παραμένουμε τόσο απαθείς μπροστά στην Επιχείρηση Αφανισμού μας.

Συνεχίζουμε κάπως έτσι και σας καλούμε να διαβάσετε το κείμενο που ακολουθεί. [Για να μην πάτε αδιάβαστοι].

Oικογένεια Schröder

Η οικογένεια Schröder είναι μια Χανσεατική-Hanseatic οικογένεια του Αμβούργου, δηλαδή μια οικογένεια που ανήκε στην ιστορική άρχουσα τάξη των grand burghers-μεγάλων αστών (επίσης γνωστών ευρύτερα στα αγγλικά ως πατρικίων-patricians) της δημοκρατίας της πόλης πριν από τις συνταγματικές αλλαγές το 1918-19. Η οικογένεια Schröder ήταν παραδοσιακά Λουθηρανή-Lutheran.

Οι Schröder που ζούσαν στο Manor House στο Dell Park, στο Englefield Green, ήταν μια elite οικογένεια με καταγωγή από το Αμβούργο, το οποίο τώρα ανήκει στη Γερμανία. Ως αποτέλεσμα αυτού, τους παραχωρήθηκε το δικαίωμα να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τα τιμητικά ονόματα «Βαρόνος» και «Βαρόνη» [Baron and Baroness] ενώ διέμεναν στη Μεγάλη Βρετανία.

Ο πρώτος της δυναστείας Schröder που διέμενε στο Englefield Green ήταν ο Βαρόνος John Henry William Schröder, ο οποίος γεννήθηκε το 1825.

Εγκαταστάθηκε στην Αγγλία το 1864 και συνέχισε να διευθύνει την τράπεζα της οικογένειάς του. Αυτή η εταιρεία εξακολουθεί να υπάρχει ως «Schroder’s PLC» και τώρα λειτουργεί ως εταιρεία διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων.

Το κύριο αρχοντικό φαίνεται να προηγείται της οικογένειας Schröder, καθώς υπάρχει ένα αρχείο για έναν Archibald Campbell Douglas Hawkesley που διέμενε εκεί το 1863. Δυστυχώς, ο Hawkesley κατέληξε στο Πτωχευτικό Δικαστήριο το 1863 μετά από σοβαρά χρέη. Πούλησε το σπίτι του για να πληρώσει τα χρέη του, πιθανώς στους Schröder.

Ο Βαρώνος John Henry William Schröder αγόρασε αργότερα περισσότερη γη από το Castle Hill Estate και κατασκεύασε μια δεντρόφυτη «αλέα» ανάμεσα στο Dell House και το γειτονικό Heath Lodge, την οποία αγόρασε ο ανιψιός του Bruno Schröder το 1899. Τα δύο κτήματα ενώθηκαν μετά τον θάνατο του John Henry William, ο οποίος δεν είχε παιδιά, το 1910.

Ο Βαρώνος Bruno Schröder ανακατασκεύασε και επέκτεινε το Heath Lodge, αλλά ο Πρώτος Παγκόσμιος Πολέμου καθυστέρησε την εγκαταστασή του στην κατοικία γεγονός που οδήγησε έναν (ενοχλητικό) βουλευτή να ρωτήσει στο Κοινοβούλιο τον Ιούνιο του 1915: «γιατί το Heath Lodge, στο Englefield, ένα νέο σπίτι που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, που ανήκει στον Βαρώνο von Schröder, το οποίο διαθέτει καταλύματα για τουλάχιστον 120 κλίνες και είναι εξοπλισμένο με δέκα μπάνια, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για αυτόν τον σκοπό ως στρατιωτικό νοσοκομείο, δεδομένου ότι ο βαρώνος ζει σε ένα μεγάλο σπίτι κοντά…».

Every seat in this giant arena that isn’t roped off for security is packed to the ceiling. Honored to be here.

All for Charlie Kirk. pic.twitter.com/NDK6sDuqLa

— Elon Musk (@elonmusk) September 21, 2025

 

Μόλις κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο το σπίτι, με το νέο του όνομα Dell Park, χρησιμοποιήθηκε στην πραγματικότητα ως στρατιωτικό νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού από το 1942 έως το 1945.

Η κόρη του Βαρώνου Bruno, Marga Schröder, διέμενε στο κτήμα «The Dell» μέχρι τον θάνατό της το 1977. Η αδερφή της,Helene Dorothee Eveline Emma Schröder, έζησε επίσης στην περιοχή όλη της τη ζωή. Συμμετείχε σε πολλές τοπικές ενώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Egham-by Runnymede Historical Society.

Το σπίτι πουλήθηκε το 1980 σε μια θρησκευτική ομάδα, την Subud, για χρήση ως διεθνές και συνεδριακό κέντρο, καθώς και ξενοδοχείο, μετονομασμένο σε Anugraha.

Από τότε έχει αλλάξει χέρια αρκετές φορές, ανακαινισμένο σε Savill Park, Savill Court Hotel και πιο πρόσφατα στο Fairmont Windsor Park, το οποίο άνοιξε το καλοκαίρι του 2021.

H Eταιρία> Schroders_The Active Edge

Έχουμε εξελιχθεί παράλληλα με τον ίδιο τον διεθνή χρηματοοικονομικό τομέα

Για περισσότερα από 200 χρόνια, έχουμε χτίσει την κατανόησή μας για τις αγορές και μαζί με αυτήν την ικανότητά μας να βοηθάμε τους πελάτες μας.

Οι συνεργασίες μας είναι βαθιές. Για παράδειγμα, εξακολουθούμε να συνεργαζόμαστε με τον πρώτο μας φιλανθρωπικό πελάτη στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 1936. Εξερευνήστε πάνω από 200 χρόνια Schroders σε αυτήν την συναρπαστική περιήγηση.

Πάνω από 200 χρόνια με λίγα λόγια

Το 1804, το έτος ίδρυσής μας, ο νεαρός Johann Heinrich Schröder συνεταιρίστηκε στο Λονδίνο με τον μεγαλύτερο αδελφό του. Τα επόμενα 100 χρόνια μας είδαν να δημιουργούμε μια πελατειακή βάση σε όλο τον κόσμο. Ήμασταν απασχολημένοι με τη χρηματοδότηση του εμπορίου μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης και με τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων υποδομής όπως σιδηροδρόμους, λιμάνια και σταθμούς παραγωγής ενέργειας. Και με την επέκταση σε νέους τομείς όπως τα ομόλογα και τα εταιρικά χρηματοοικονομικά.

Το 1924, ιδρύσαμε το πρώτο μας επενδυτικό trust και αρχίσαμε να διαχειριζόμαστε επενδύσεις για πελάτες. Η εισαγωγή μας στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου ακολούθησε το 1959.

Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, είχαμε πελάτες σε όλη την Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, είχαμε παρουσία στις μεγάλες χρηματοπιστωτικές αγορές, όπως το Hong Kong, Japan, Singapore, Australia, Brazil, Switzerland και πολλές άλλες.

Το 2000, πουλήσαμε τον επενδυτικό μας τραπεζικό κλάδο για να ειδικευτούμε στη διαχείριση περιουσιακών στοιχείων και πλούτου. Σήμερα, έχουμε επεκταθεί και σε ιδιωτικές αγορές, ανοίγοντας μια νέα διάσταση στους πελάτες μας.

Επενδύοντας για ανάπτυξη

Οι εξαγορές ήταν πάντα μέρος της ιστορίας ανάπτυξής μας, προσθέτοντας βασικές δυνατότητες και βοηθώντας μας να ανταποκριθούμε στις εξελισσόμενες ανάγκες των πελατών μας και να προωθήσουμε την ανάπτυξη σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο.

Με περισσότερες από δώδεκα συναλλαγές μόνο από το 2016, έχουμε επεκτείνει την εξειδίκευσή μας σε ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία, από ακίνητα έως χρηματοδότηση υποδομών. Έχουμε επεκτείνει την προσφορά μας στη διαχείριση πλούτου, συμπεριλαμβανομένης μιας κορυφαίας προσφοράς στην αγορά για οικονομικούς συμβούλους. Και έχουμε αναπτύξει την εξειδικευμένη μας εμπειρία σε λύσεις, όπου στοχεύουμε να είμαστε ο πάροχος επιλογής για συνταξιοδοτικά προγράμματα, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη λύση έως και εξαγορά.

Το μυστικό της επιτυχίας μας; Πραγματοποιούμε μόνο εξαγορές που ταιριάζουν με τη συνολική μας κουλτούρα και αξίες. Πρόκειται για την προσθήκη στην εμπειρία μας, αντί να αγοράζουμε απλώς για ανάπτυξη.

Καινοτομούμε συνεχώς

Σκεφτόμαστε πάντα νέους τρόπους για να χρησιμοποιήσουμε έξυπνη, ενεργή διαχείριση για να φέρουμε τους πελάτες μας εκεί που θέλουν να πάνε.

Όπως η απόκτηση της πρώτης μας εντολής συνταξιοδοτικού ταμείου στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1947.

Η έναρξη του πρώτου μας αμοιβαίου κεφαλαίου ακινήτων το 1971 για πρόσβαση στον κόσμο των εναλλακτικών προϊόντων.

Προσφέραμε την πρώτη από τις διαφοροποιημένες στρατηγικές ανάπτυξής μας το 2006. Ένα χρόνο αργότερα παρουσιάσαμε το μετοχικό μας ταμείο για την Παγκόσμια Κλιματική Αλλαγή [Ολες σχεδόν οι Οικογένειες του Βαθέως Πλούτου είναι στρατευμένες στο Ευγονικό Εργαλείο της Κλιματικής Αλλαγής-αυτό το Ιερό Δισκοπότηρο (άλλοθι) του αφανισμού του Κοστοβόρου Δυτικού Πληθυσμού].

Και το 2009 λανσάραμε το GAIA, μια πλατφόρμα που έχει σχεδιαστεί για να παρέχει στους επενδυτές ευκολότερη πρόσβαση στην εμπειρογνωμοσύνη των hedge funds.

Σήμερα, το πολυβραβευμένο πλαίσιο επενδύσεων βιωσιμότητας – σχεδιασμένο εσωτερικά – είναι ενσωματωμένο στις επενδυτικές μας διαδικασίες. Και οι επιστήμονες δεδομένων στη Data Insights Unit μας προσφέρουν πρωτοποριακές γνώσεις στις επενδυτικές μας ομάδες, επομένως βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή των ενεργών επενδύσεων.

Ένα παγκόσμιο δίκτυο συνεργασιών

Οι συνεργασίες έχουν διευρύνει περαιτέρω τους ορίζοντές μας, συνδυάζοντας την επενδυτική μας εμπειρία με τα δίκτυα διανομής των πελατών μας, για να καλύψουμε τις ανάγκες των πελατών τους. Η στρατηγική συνεργασίας μας μας δίνει πρόσβαση σε νέες ευκαιρίες διανομής σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων μερικών από τις αγορές με την υψηλότερη ανάπτυξη στον κόσμο.

Όπως η κοινοπραξία μας το 2005 με την Bank of Communications στην Κίνα, η συνεργασία μας το 2012 με την Axis Asset Management της Ινδίας, η σχέση μας με την Hartford Funds στις ΗΠΑ με δέκα στρατηγικές υποσυμβουλευτικής προσαρμοσμένες για πελάτες στις ΗΠΑ, η κοινοπραξία μας με την Nippon Life που προσφέρει αποδόσεις που ξεπερνούν τα πρότυπα αναφοράς για τους πελάτες το 2021. Και η πρόσφατα συσταθείσα κοινοπραξία μας με την Lloyds Banking Group, η οποία απασχολεί πάνω από 600 οικονομικούς συμβούλους στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Cadbury Family> Mια βρετανική οικογένεια πλούσιων βιομηχάνων Quaker που κατάγονται από τον Richard Tapper Cadbury_ Η Αμαρτωλή Σοκολάτα

Η Σοκολάτα, σύμφωνα με το βιβλίο του Alan Davidson The Oxford Companion to Food (1999) “αντιλαμβάνεται ευρέως ως παρηγοριτική και ίσως “εθιστική” και διατηρεί τη φήμη της ως αφροδισιακό”.

Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ-Marquis de Sade προφανώς αγαπούσε τη σοκολάτα του ως “μαύρη σαν τον κώλο του διαβόλου-black as the devil’s ass” και ο Αζτέκος αυτοκράτορας Montezuma λέγεται ότι έπινε 50 ποτήρια σοκολάτας την ημέρα για να διατηρήσει την εξαντλητική του ρουτίνα ερωτικών δραστηριοτήτων. Δεδομένης της σύνδεσής της με τη λαγνεία, τη διαστροφή και την ηδονή, είναι ίσως ειρωνικό, επομένως, ότι οι μεγάλες βρετανικές δυναστείες κατασκευής σοκολάτας ήταν όλες Quakers. Αποκλεισμένοι από τα παραδοσιακά επαγγέλματα λόγω της άρνησής τους να ορκιστούν, οι Quakers αναγκάστηκαν να ασχοληθούν με το εμπόριο και τη βιομηχανία.

Ο Joseph Fry, γεννημένος σε μια ευσεβή οικογένεια Quakers, άρχισε να κατασκευάζει και να πουλάει σοκολάτα γύρω στο 1759. Ένας άλλος μεγάλος Quaker, ο Joseph Rowntree, έγινε συνεταίρος στην επιχείρηση κακάο του αδελφού του το 1869.

Η εταιρεία JS Fry & Sons Ltd έχει φυσικά εξαφανιστεί προ πολλού και η Rowntree ανήκει πλέον στη Nestlé.

Μεταξύ των βρετανικών δυναστειών σοκολάτας, καμία δεν επέζησε τόσο πολύ όσο η Cadbury.

Το 1824, ο John Cadbury εγκαταστάθηκε ως έμπορος τσαγιού στην οδό Bull Street 93, στο Birmingham. Μέσα σε πέντε χρόνια αγόρασε ένα βυνοποιείο, ίδρυσε το δικό του εργοστάσιο και προσέφερε 16 ποικιλίες σοκολάτας για κατανάλωση και 11 κακάο.

O Cadbury είχε τεράστια ικανότητα για σκληρή δουλειά και ιδιοφυΐα στην αυτοπροβολή. Όπως επισημαίνει ο John Bradley στην ιστορία της επιχείρησης, Cadbury’s Purple Reign: The Story Behind Chocolate’s Best-Loved Brand (2008), μόλις o Cadbury έλαβε βασιλικό ένταλμα το 1854 – ο πρώτος κατασκευαστής κακάο- έσπευσε να δημιουργήσει μια νέα σειρά, την οποία ονόμασε Queen’s Own Chocolate.

Ακόμα και o Cadbury αγωνίστηκε να ανταγωνιστεί την παλαιότερη Fry’s, και μετά τον θάνατο της συζύγου του, και λόγω επιδείνωσης της υγείας του, το 1861 παρέδωσε την επιχείρηση σε δύο από τους γιους του, τον Richard και τον George. Ανέλαβαν το βάρος, και αυτοί είναι που παίρνουν τα εύσημα για αυτό που έγινε η Cadbury.

Ο George ήταν οραματιστής. Σύμφωνα με το Oxford Dictionary of National Biography, ο στόχος του ήταν να δημιουργήσει μια επιχείρηση που θα «αντανακλούσε τα θρησκευτικά του ιδανικά, την πίστη του στην οικονομία και τη σκληρή δουλειά, τα αξιόλογα προϊόντα, τις δίκαιες συναλλαγές και τις καλές συνθήκες απασχόλησης».

Όλους αυτούς τους στόχους πέτυχε και ξεπέρασε. Ίδρυσε το πρότυπο χωριό Bournville το 1895, όπου στεγάζονταν οι εργαζόμενοι της Cadbury. Εργάστηκε ακούραστα για την εκπαίδευση ενηλίκων. Και αγωνίστηκε για καλύτερες συνθήκες εργασίας για όλους.

Ο μεγαλύτερος γιος του George, Laurence, έγινε διευθύνων σύμβουλος της Cadbury το 1919, επεκτείνοντας την επιχείρηση μέσω βελτιώσεων στην παραγωγικότητα και καινοτομιών στην κατασκευή. Ο 20ός αιώνας ήταν η μεγάλη εποχή της φθηνής Cadbury σοκολάτας: η μπάρα Dairy Milk, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1905, η Flake (1920), η Crunchie (1929), η Curly Wurly (1971) και η πανίσχυρη Double Decker (1976). Η δυναστική διαδοχή της Cadbury εξασφαλίστηκε όταν ο γιος του Laurence, Dominic, έγινε διευθύνων σύμβουλος το 1983. Μεταξύ των πολλών άλλων Cadbury, ο Peter Cadbury έγινε ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, και ο γιος του, Joel Cadbury, συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση ως επιχειρηματίας και φιλάνθρωπος.

Στις 2 Φεβρουαρίου 2010, δυστυχώς, η Cadbury έγινε μέρος της Kraft Foods. Η Felicity Loudon, δισέγγονη του John Cadbury, περιέγραψε την πώληση της επιχείρησης στην Kraft ως «την χειρότερα διαχειριζόμενη εξαγορά όλων των εποχών» και ανακοίνωσε τα σχέδιά της να αναβιώσει την παράδοση της Cadbury και να ξεκινήσει μια αντίπαλη εταιρεία σοκολάτας.

Oι Οικογένειες Schröder και Cadbury ανήκουν στο μετοχικό σχήμα του περίφημου The Economist.

Mαζί με τους Νew York Times αποτελούν τις Αιχμές του Δόρατος στο διαχρονικό όραμα του deep state για Μείωση-Αφανισμό του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού.

Οι Οικογένειες Schröder και Cadbury είναι από τις πρώτες που θα έχουν λόγο (ακόμη και εάν δεν αγοράσουν ώστε να εγκρίνουν) για τους αγοραστές των μετοχών του The Economist που λίαν προσφάτως αποφάσισε να πουλήσει η γοητευτική Αmerican-British businesswoman Lynn Forester de Rothschild.

🇮🇱 They fought for us. Now, let’s fight for them.
HEAL THE IDF.
This is the latest MossadIL Gives campaign.https://t.co/uXIX2KYgjc

For two years, IDF soldiers stood on the frontlines: For Israel, the Jewish people, and for the free world.

For many of them, the war is over.… pic.twitter.com/LGngFqbjXj

— Mossad Commentary (@MOSSADil) September 21, 2025

Η Παγκόσμια Elite στο Μετοχικό Σχήμα του The Economist. Γιατί οι μετοχές της Lynn Forester de Rothschild πρέπει να παραμείνουν εντός της Οικογένειας

H American-British businesswoman Lynn Forester de Rothschild, κόρη των John Kenneth Forester και Annabelle Forester, καθώς και χήρα του Sir Evelyn de Rothschild, ετοιμάζεται για μια ιστορική πώληση μετοχών.

Η κ. Rothschild διερευνά την πώληση ενός σημαντικού μειοψηφικού μεριδίου στον όμιλο The Economist, στην πρώτη αναδιάρθρωση ιδιοκτησίας εδώ και μια δεκαετία στο 182 ετών περιοδικό, ανέφερε το Bloomberg επικαλούμενο ανώνυμες πηγές.

Μια διαδικασία πώλησης περίπου 20% των μετοχών με δικαίωμα ψήφου θα μπορούσε να ξεκινήσει τις επόμενες εβδομάδες, αποφέροντας περίπου 200 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας (408,1 εκατομμύρια δολάρια) έως 400 εκατομμύρια λίρες Αγγλίας, ανέφερε το δημοσίευμα.

Η Forester de Rothschild συνεργάζεται με τον σύμβουλο Lazard Inc. και οποιαδήποτε πώληση αναμένεται να προσελκύσει άτομα με υψηλή καθαρή οικονομική αξία, οικογενειακά γραφεία και στρατηγικούς επενδυτές που αναζητούν συμφωνίες στον τομέα των premium μέσων ενημέρωσης, ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων.

Δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση και το μέγεθος και οι λεπτομέρειες της εκποίησης θα μπορούσαν να αλλάξουν, σύμφωνα με τις πηγές.

Ο όμιλος Economist περιλαμβάνει το περιοδικό Economist, τον ιστότοπο, την εφαρμογή, τα podcast, το Economist Intelligence Unit και το Economist Impact.

Ο όμιλος απασχολεί 1.540 υπαλλήλους σε 26 χώρες και ανέφερε έσοδα 369 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας και λειτουργικά κέρδη περίπου 48 εκατομμυρίων λιρών Αγγλίας για το έτος που έληξε στις 31 Μαρτίου 2025. Οι συνδρομές αυξήθηκαν κατά 3% σε ετήσια βάση στα 1,25 εκατομμύρια, με το digital να αντιπροσωπεύει το 85% των νέων επιχειρήσεων, ανέφερε το Bloomberg επικαλούμενο την ετήσια έκθεσή του.

Η τελευταία σημαντική αλλαγή ιδιοκτησίας του ομίλου πραγματοποιήθηκε το 2015, όταν η Pearson πούλησε το μεγαλύτερο μέρος του μισού μεριδίου της στην ιταλική οικογένεια Agnelli, της οποίας η επενδυτική εταιρεία Exor NV έγινε ο μεγαλύτερος επενδυτής με 43,4%.

Ο Economist έχει μια σύνθετη δομή ιδιοκτησίας που περιλαμβάνει κοινές μετοχές, ειδικές μετοχές Α και Β και μετοχές trust που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία της συντακτικής ανεξαρτησίας.

Η οικογένεια Rothschild ελέγχει το 26,7% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου, σύμφωνα με την τελευταία ετήσια έκθεσή της.

Άλλοι μέτοχοι περιλαμβάνουν τις οικογένειες Cadbury και Schroder.

Η Lynn Forester de Rothschild είναι Ιδρυτική και Διευθύνουσα Εταίρος και μέλος της Επιτροπής Διαχείρισης της Inclusive Capital Partners, μιας εταιρείας διαχείρισης επενδύσεων που επιδιώκει θετικά διαφοροποιημένες αποδόσεις αξιοποιώντας τις δεξιότητες διακυβέρνησης και την πειθαρχία των επενδύσεων αξίας για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής και κοινωνικής απόδοσης της επιχείρησης στην οποία επενδύει.

Μέχρι τον Ιούλιο του 2020, ήταν Διευθύνουσα Σύμβουλος της E.L. Rothschild LLC, μιας οικογενειακής εταιρείας με συμφέροντα σε ιδιωτικές εταιρείες, χρηματιστηριακές αγορές και ακίνητα.

Είναι επίσης η Ιδρύτρια του Συνασπισμού για τον Συμπεριληπτικό Καπιταλισμό και του Συμβουλίου για τον Συμπεριληπτικό Καπιταλισμό- Founder of the Coalition for Inclusive Capitalism and the Council for Inclusive Capitalism, καθένα από τα οποία είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που αναπτύσσει πρωτοβουλίες με παγκόσμιους Διευθύνοντες Συμβούλους, κυβερνητικούς και ηγέτες της κοινωνίας των πολιτών για να καταλύσει δράσεις που μεταμορφώνουν τον καπιταλισμό και να κάνουν τις οικονομίες και τις κοινωνίες μας πιο συμπεριληπτικές, δυναμικές, βιώσιμες και αξιόπιστες.

Από το 2000, η ​​Forester de Rothschild είναι μέλος του Board of Directors and Nominating & Governance Committee of The Estee Lauder Companies.

Προηγουμένως υπηρέτησε στα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών The Economist Group, Gulfstream, General Instruments, Bronfman-Rothschild και Weather Central.

Στο πλαίσιο του φιλανθρωπικού της έργου, η Forester de Rothschild συμμετέχει επίσης στο διοικητικό συμβούλιο του Peterson Institute for International Economics, στο συμβουλευτικό συμβούλιο του Focusing Capital on the Long Term (FCLTGlobal), στο McCain Institute for International Leadership και στο ERANDA Rothschild Foundation.

Είναι μέλος του Council on Foreign Relations και του Chatham House.

Προηγουμένως, διετέλεσε μέλος της Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Υποδομή Πληροφοριών και της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Γραμματέα Ενέργειας υπό τον Πρόεδρο Clinton, καθώς και μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τις Συμπεριληπτικές Χρηματοοικονομικές Υπηρεσίες.

Η Forester de Rothschild είναι συχνά μια από τις κορυφαίες ομιλήτριες σε παγκόσμια forums και εταιρικές και πανεπιστημιακές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Εθνών, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του G20 Investor Forum, του ΟΟΣΑ, του Bloomberg New Economy Forum, της Future Investment Initiative, του Aspen Ideas Festival, του World Economic Forum, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, του Πανεπιστημίου Tsinghua και του Πανεπιστημίου του Πεκίνου.

Έχει επίσης δημοσιεύσει στους Financial Times, The Wall Street Journal, The New York Times και The Guardian.

Το 2007, η Forester de Rothschild τιμήθηκε με το Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana. Αποφοίτησε με άριστα (magna cum laude) και beta kappa (beta kappa) από το Pomona College στο Claremont της California και από τη Columbia University School of Law, με διδακτορικό δίπλωμα (Juris Doctor) με άριστα ως υπότροφος Harlen Fiske Stone.

>

Working men and women made Donald Trump president: Lynn Forester de Rothschild [VIDEO]

Ο Lord (Jacob) Rothschild λοιπόν μιλά για το Waddesdon Manor και την εξέλιξή του σε ένα σύγχρονο κόμβο για τεχνολογικά προηγμένες λύσεις Κλιματικής Αλλαγής.

Στο VIDEO που ακολουθεί αναφέρεται αρχικά στην ιστορία της οικογένειάς του.

Πως ξεκίνησε τη δημιουργία του ο Baron Ferdinand de Rothschildο σε ένα δωμάτιο με 17 άλλους και πως  η οικογένεια κατάφερε να κάνει πολλά λεφτά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα ενώ τα έφαγε το δεύτερο μισό χτίζοντας 44 σπίτια.

Μετά ήρθε ο 20ος Αιώνας πόλεμοι και φόροι άφησαν πίσω μόνο ένα από τα 44 σπίτια το οποίο δέχεται περίπου 450.000 επισκέπτες το χρόνο.

Στο Waddesdon Manor υπάρχει μεταξύ άλλων Συνεδριακό Κέντρο στο οποίο γίνονται μαζέματα για το περιβάλλον, με το οποίο ασχολείται η οικογένεια από τις αρχές του αιώνα. Οι πρόγονοί τους ήταν πρωτοπόροι στα περιβαλλοντικά.

Το σπίτι με 5,5 χιλ εκτάρια είναι πρότυπο ανακύκλωσης και πράσινων καλλιεργειών και συστημάτων.

-Πρέπει όλοι να σκεφτόμαστε το περιβάλλον πλέον και ο ιός μας τράβηξε την προσοχή από αυτό το σοβαρό ζήτημα…

Ας πάρουμε την Κίνα για παράδειγμα τώρα που είπαμε ιός. Πριν τρία χρόνια είχε 3% εκπομπές άνθρακα και τώρα 27%.

Σε κάποιο σημείο κόρη υπενθυμίζει ότι με αυτόν το τρόπο 2.000.000.000 άνθρωποι ξέφυγαν από τη φτώχεια, αλλά ο μπαμπάς  Rothschild αναρωτιέται πόσα είμαστε διατεθειμένοι να θυσιάσουμε για το περιβάλλον.

Η οικογένεια δίνει το παράδειγμα για τη σημασία της πράσινης καλλιέργειας και ανακύκλωσης και πολλή πράσινη σκέψη και οργάνωση.

Η οικογένειά τους έχει τρία στοιχεία: τη γη, τα κτίρια και την ιστορία και ελπίζει να τα χρησιμοποιήσει για να επηρεάσει τον κόσμο και να γίνει παράδειγμα για να βοηθήσουν όλοι στο project κλιματική αλλαγή.

Η ιστορία του Waddesdon Manor

 

 

Η ιστορία του Waddesdon Manor  ξεκίνησε ως όραμα ενός ατόμου, του Ferdinand de Rothschild και έγινε κάτι που απολαμβάνουν σήμερα χιλιάδες επισκέπτες. Δημιουργήθηκε ως χώρος για να φιλοξενήσει το διάσημο πάρτι του Βαρόνου Ferdinand de Rothschild που κρατούσε από το Σάββατο έως τη Δευτέρα.

Ο βαρόνος Ferdinand de Rothschild ήθελε ένα κτήμα όπου θα μπορούσε να δραπετεύσει από το Λονδίνο τους καλοκαιρινούς μήνες και να διασκεδάζει ταυτόχρονα την οικογένεια και τους φίλους του με τα περίφημα πάρτι του Σαββατοκύριακου.

Η περιοχή του Vale of Aylesbury ήταν ήδη γνωστή ως «Rothschildshire» για τον αριθμό των σπιτιών που ανήκαν στην οικογένεια στην περιοχή.
Όταν ήρθε στην κληρονομιά του το 1874 αγόρασε ένα γυμνό αγροτικό κτήμα με έναν παραμορφωμένο κώνο στο κέντρο του.

Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε το 1877 και έξι χρόνια αργότερα η γη είχε μετατραπεί σε ένα όμορφο τοπίο φυτεύοντας ώριμα δέντρα, φέρνοντας την παροχή νερού από το Aylesbury και αφαιρώντας 30 πόδια χώματος για να δημιουργήσει την εντυπωσιακή προσέγγιση του σπιτιού.

«Η δυσκολία κατασκευής ενός σπιτιού είναι ασήμαντη σε σύγκριση με την προσπάθεια μετατροπής μιας γυμνής ερημιάς σε πάρκο». Ferdinand de Rothschild

Ο Ferdinand ήθελε το εξωτερικό του σπιτιού να είναι στο στυλ των French Renaissance châteaux of the Loire valley και συνεργάστηκε γι΄αυτό τον λόγο με έναν Γάλλο αρχιτέκτονα, τον Gabriel-Hippolyte Destailleur. Επειδή προτίμησε να μη χτίσει  σε ανακτορική κλίμακα, διαπίστωσε ότι έπρεπε να προσθέσει μια πτέρυγα σχεδόν στο μισό του μήκους του αρχικού σπιτιού στο δυτικό άκρο.

Το 1883 γιορτάστηκε η ολοκλήρωση του σπιτιού με το πρώτο από τα πολλά πάρτι του σπιτιού. Το τρεχούμενο νερό και η κεντρική θέρμανση υπήρχαν από την αρχή ενώ η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας εισήχθη το 1889.

Το red book είναι μία από τις βασικές πηγές που έχουμε σχετικά με το Waddesdon κατά την εποχή του Βαρόνου Ferdinand. Πρόκειται για ένα άλμπουμ φωτογραφιών μαζί με ένα σύντομο δοκίμιο του Ferdinand σχετικά με τη διαδικασία δημιουργίας του Waddesdon.

Πολύ λίγο άλλαξε μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν τα δωμάτια αδειάστηκαν για να φιλοξενήσουν 100 παιδιά που εκκενώθηκαν από το Λονδίνο, την πρώτη και μοναδική φορά που τα παιδιά ζούσαν στο σπίτι.
Τέσσερα μέλη της οικογένειας Rothschild ήταν υπεύθυνα για τη δημιουργία, τη φροντίδα και την ανάπτυξη του Waddesdon.
Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο James και η Dorothy Rothschild μετακόμισαν στην πτέρυγα του Bachelor, αφήνοντας το κύριο σπίτι σε παιδιά που εκκενώθηκαν από το Λονδίνο. Υπήρχαν 100 παιδιά όλα κάτω των πέντε ετών, την πρώτη και τελευταία φορά που υπήρχαν παιδιά στο Manor. Και τα τρία δωμάτια του κυρίως σπιτιού αδειάστηκαν για χρήση, με τον James και την Dorothy Rothschild να συνεχίζουν να ζουν στην πτέρυγα των εργένηδων αφότου είχε τελειώσει ο πόλεμος.

Η τελική κληρονομιά του James ήταν να διατηρήσει το Waddesdon για τις επόμενες γενιές. Όπως και οι προκάτοχοί του, πέθανε άτεκνος. Το Waddesdon κληροδοτήθηκε στο National Trust.

Χωρίς απογόνους έφτασε το τέλος της εποχής της μεγάλης εξοχικής κατοικίας και αποφάσισε να αφήσει το Manor, τις συλλογές εθνικής σημασίας και 165 στρέμματα κήπου και πάρκου στο National Trust.

Για να διατηρήσει το κληροδότημα, ο James Rothschild δημιούργησε τη μεγαλύτερη δωρεά που έχει λάβει ποτέ το National Trust και εξασφάλισε τη συνεχή συμμετοχή της οικογένειας Rothschild, ορίζοντας τη σύζυγό του ως πρόεδρο της διαχειριστικής επιτροπής.

Η Dorothy Rothschild επέβλεψε τις περίπλοκες ρυθμίσεις για το άνοιγμα του ισογείου στο κοινό το 1959, με πρόσθετες περιοχές που προστέθηκαν τα επόμενα 30 χρόνια. Το 1984 άρχισε την αποκατάσταση της Εκατονταετηρίδας με βασικές επισκευές στο Μέγαρο.

Ο σημερινός λόρδος Rothschild ανέλαβε τη διαχείριση του Waddesdon μετά το θάνατο της Dorothy και επέκτεινε σημαντικά το πρόγραμμα αποκατάστασης. Έκλεισε από το 1990 έως το 1994 για μια εκτεταμένη εσωτερική και εξωτερική ανακαίνιση, η οποία οργάνωσε τις υπηρεσίες και δημιούργησε εκθεσιακούς και ψυχαγωγικούς χώρους στον πρώτο και δεύτερο όροφο καθώς τα κελάρια του κρασιού.

Υπήρξε ακόμη φροντίδα του κήπου. Το Parterre αποκαταστάθηκε και άλλα χαρακτηριστικά του 19ου αιώνα αναδημιουργήθηκαν. Το 2003 τόσο η δομή των πτηνοτροφείων όσο και ο κήπος των πτηνοτροφείων ήταν ένα έργο αποκατάστασης 2 ετών. Με την ανακαίνιση του Aviary σε μπλε και χρυσό-αναφορά στα Γαλλικούς και Γερμανικούς  18th-century garden pavilions όπως αυτά των Versailles και Potsdam που πιθανότατα ενέπνευσαν το σχεδιασμό του.

   

Hannah Rothschild

Hannah Rothschild CBE is a British writer, documentary filmmaker, businesswoman and philanthropist. Her biography, The Baroness, was published in 2012 in the UK, US and twelve other territories. Her first novel, The Improbability of Love, published in 2015 won the Bollinger Wodehouse Prize for best comic novel and was runner up for the Bailey Women’s Prize for fiction in 2015. Her much anticipated latest novel, House of Trelawney, was published in February 2020.

Hannah’s features and interviews appear in The Telegraph, The Times (London), The New York Times and Vogue. Her documentaries have been shown on the BBC, HBO and at international film festivals. She has lectured on art, film and philanthropy at the Getty, the Royal Academy of Arts and at the Hay Festival. From August 2015 to October 2019 she was the first female Chair of the Board of Trustees of the National Gallery in London.

Hannah is actively involved in a range of organisations including the Rothschild Foundation, Waddesdon Manor, Yad Hanadiv, Illuminated River and an asset management company. In 2018, Hannah was made Commander of the British Empire (CBE) for services to Literature and Philanthropy.

Τα 5 Αδέλφια Rockefeller έφυγαν από τη ζωή αφήνοντας πίσω τους 960 εταιρίες και ΜΚΟ ώστε να προπαγανδίζουν την Κλιματική Αλλαγή!

Γιατί η πρώτη οικογένεια πετρελαίου θα υποστήριζε τόσο ένθερμα την περιβαλλοντική έρευνα και τον ακτιβισμό για το κλίμα;

Ο συγγραφέας και ερευνητής Jacob Nordangård στο βιβλίο Rockefeller> Controlling the Game αποκαλύπτει όλη την συναρπαστική αλήθεια.

Η οικογένεια Rockefeller είναι μια από τις πλουσιότερες στον κόσμο. Ωστόσο, γιατί η οικογένεια που έκανε τον κόσμο εξαρτημένο από το πετρέλαιο να χρηματοδοτεί την περιβαλλοντική και κλιματική έρευνα από τη δεκαετία του 1950, να βοηθήσει στη διαμόρφωση μέτρων πολιτικής για το κλίμα από τη δεκαετία του 1980 και να υποστηρίξει τον ακτιβισμό για το κλίμα από τη δεκαετία του 1990;

Rockefeller: Controlling the Game είναι η συναρπαστική και παράδοξη ιστορία ενός από τους παγκόσμιους παίκτες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Μέσω της κορυφαίας θέσης τους στις αμερικανικές επιχειρήσεις, των στενών επαφών με τον Λευκό Οίκο και της τεράστιας οικονομικής τους δύναμης ως ενός από τους κορυφαίους χρηματοδότες ιδιωτικής έρευνας στον κόσμο, οι Rockefellers μπόρεσαν να αγκιστρώσουν το ζήτημα του κλίματος τόσο επιστημονικά όσο και πολιτικά. Ωστόσο, ποιο είναι το σκεπτικό πίσω από αυτό;

Ο συγγραφέας και ερευνητής Jacob Nordangård ακολουθεί την οικογένεια από την ίδρυση της Standard Oil και του Ιδρύματος Rockefeller, μέχρι τις συνέπειες της Συμφωνίας του Παρισιού, με τη διακήρυξη της Τέταρτης Βιομηχανικής Επανάστασης τον Ιανουάριο του 2016, μέχρι σήμερα.

Η εις βάθος έρευνα του Nordangård περιλαμβάνει τις μεγάλες ποσότητες νέου υλικού που διατέθηκε πρόσφατα στο Διαδίκτυο, καθώς και τις ετήσιες εκθέσεις του Ιδρύματος Rockefeller.

Η κύρια εστίαση του Nordangård είναι η συμμετοχή της οικογένειας Rockefeller στην κλιματική έρευνα και πολιτική, αλλά διερευνώνται επίσης οι ενέργειες και τα κίνητρα ορισμένων συμμάχων τους, καθώς και η επιρροή της οικογένειας στην ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής, του οικογενειακού προγραμματισμού, της γεωργίας, της τέχνης, της αρχιτεκτονικής, της συμπεριφορικής επιστήμη, της τεχνολογίας πληροφοριών και της πολιτικής.

Το ουτοπικό όνειρο της οικογένειας Rockefeller για έναν τέλειο κόσμο θα έχει σοβαρές συνέπειες για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους και της ζωής όπως τη ξέρουμε.

Η δεδηλωμένη αποστολή του Ιδρύματος Rockefeller να «προάγει την ευημερία της ανθρωπότητας σε όλο τον κόσμο» έχει μια σκοτεινή όψη, όπως θα αποδείξει ο Nordangård, η μακρόχρονη μάχη της οικογένειας Rockefeller κατά της κλιματικής αλλαγής περιέχει στοιχεία εξελιγμένων τεχνικών προπαγάνδας, φουτουρισμού και New Age φιλοσοφίας, με στόχο τον πλήρη μετασχηματισμό ολόκληρου του γήινου συστήματος, συμπεριλαμβανομένης της οικονομίας, της οικολογίας, του πολιτισμού, ακόμη και της ίδιας της ανθρωπότητας.

The five Rockefeller brothers. Left to right> David, Winthrop, John D Rockefeller III, Nelson and Laurance

 

Στο μεταξύ έχουν φύγει από τη ζωή τα 5 αδέλφια Rockefellers και μένει να αποδειχθεί εάν οι νεαροί κληρονόμοι τους είναι εξίσου ικανοί να τρέξουν αυτό το μεγαλειώδες project μετανθρωπισμού.

Για την ώρα τη δουλειά της προώθησης της Κλιματικής Αλλαγής έχει αναλάβει κατά κύριο λόγο ο Πρόεδρος του Rockefeller Foundation Dr. Rajiv J. Shah-photo κάτω, ο οποίος προωθεί 24/7 το αφήγημα της κλιματικής κρίσης.

Dr. Rajiv J. Shah

Το ερώτημα είναι εάν οι νεαροί κληρονόμοι της οικογένειας, πολλοί από τους οποίους έσπευσαν να πουλήσουν τις κατοικίες που κληρονόμησαν μετά τον θάνατο του τελευταίου των Rockefellers, του David Rockefeller, έχουν πειστεί για το όραμα του μετανθρωπισμού και κατά πόσο είναι έτοιμοι να το υπερασπιστούν και από την άλλη η ανθρωπότητα κατά πόσο είναι έτοιμη να διεκδικήσει την ελευθερία και την επιβίωσή της.

Δείτε για παράδειγμα την “προφητεία” του Ιδρύματος Rockefeller από το 2010. Ηδη από το 2010 το Rockefeller Foundation σε μία προφητική έκθεση [Eνότητα Lock Step] περιέγραφε το lockdown και την πανδημία COVID του 2019.

Περί αυτού πρόκειται.

Κουρδιστό Πορτοκάλι

Στην αρένα και της κλιματικής αλλαγής (όπως και της planδημίας), οι Rockefellers έχουν πάντα τον πρώτο λόγο.

Το όλο θέμα ήταν ιδέα τους, καθώς πήραν μια ανόητη αλλά ενδιαφέρουσα θεωρία και την ενίσχυσαν με εκατοντάδες των εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Ίδρυσαν θεσμούς και συνέδεσαν την επιβίωση αυτών των ιδρυμάτων με την προώθηση της κλιματικής αλλαγής και τη μείωση του πληθυσμού. Και πήραν με το μέρος τους τον έναν πολιτικό μετά τον άλλο.

Από την Elizabeth Nickson*

Οι Rockefellers έχουν δημιουργήσει 990 οργανώσεις ακτιβιστών για την Κλιματική Αλλαγή. Τους δίνουν κατευθύνσεις, τους χρηματοδοτούν και τους εξαπολύουν στον κόσμο.

Το Πράσινο Κίνημα ξεκίνησε, χρηματοδοτήθηκε, οργανώθηκε και στρατιωτικοποιήθηκε από τους Rockefellers. Στα τέλη της δεκαετίας του ’40 όλη η οικογένεια βρισκόταν στην ίδια σελίδα της ιστορίας.

Στη δεκαετία του ’50 άρχισαν να στηρίζουν αμέτρητα ιδρύματα, επιτροπές, πανεπιστημιακά τμήματα, πανεπιστημιακά ιδρύματα και κόμματα που συγκεντρώθηκαν γύρω από αυτή τη μοναδική ιδέα, όπως φαίνεται και στο κείμενο παρακάτω:

Ας κάνουμε μια παύση εδώ και ας παραδεχτούμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς είναι ανεπτυγμένες κατά 5%.

Αν ήταν κατά 50%, τότε ίσως θα είχαμε λόγους να ανησυχούμε για τις επιπτώσεις των αερίων που καταλαμβάνουν μόλις το 0,04% της ατμόσφαιρας, το 3% των οποίων συνεισφέρεται σήμερα από τον άνθρωπο.

Αλλά αν είχαμε αυτό το επίπεδο ανάπτυξης, δηλαδή το 50%, η επιστήμη μας θα είχε λύσει προ πολλού το πρόβλημα. Η αίσθηση της αναλογίας, του μεγέθους και των συνεπειών του ανθρώπων έχει διαστρεβλωθεί και προπαγανδιστεί μέσω εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων που έχουν συγκεκριμένους στόχους.

Και όλα αυτά είναι μια υπερβολικά φλύαρη επιστήμη που δημιουργήθηκε από επιστήμονες που συμβιβάστηκαν, έχοντας τα χρήματα των Rockefeller.

Μέχρι το 1998, η οικογένεια Rockefeller είχε καθαρίσει το πεδίο από κάθε αντίθεση σε αυτή τη μία ιδέα. Οποιοσδήποτε επιστήμονας δεν συμμετείχε στη συγκεκριμένη ατζέντα τέθηκε σε κίνδυνο. Οποιοδήποτε πανεπιστημιακό τμήμα δεν εργαζόταν προς αυτόν, τον ένα τεχνητό στόχο, κινδύνευε να περιθωριοποιηθεί. Επίσης, είχε αρχίσει ήδη η διείσδυση σε κάθε οργανισμό μέσων ενημέρωσης, σε κάθε τμήμα ψυχαγωγίας κάθε μεγάλης εταιρείας. Αυτό, όπως αναφέρεται παρακάτω, θα ήταν ένας στόχος μιας ολόκληρης γενιάς. Για όλους. Αλλιώς, «κατεβείτε από το λεωφορείο».

Αυτό που αποδεικνύεται, αυτό που μπορεί να αποδειχθεί σε ένα δικαστήριο, αντί να αποτελεί απλά μια άποψη, ωστόσο, είναι ότι οι Fabians (η Fabian Society είναι μια βρετανική σοσιαλιστική οργάνωση, σκοπός της οποίας είναι να προωθήσει τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας και του δημοκρατικού σοσιαλισμού μέσω της σταδιακής και μεταρρυθμιστικής προσπάθειας στις δημοκρατίες, παρά με επαναστατική ανατροπή) ξεκίνησαν την ιδέα ενός ολόκληρου, ενιαίου κόσμου, χωρίς κράτη-έθνη.

Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Fabians δέθηκαν πάνω στη δεύτερη γενιά των Rockefeller. Ήταν ένα πολύ σημαντικό εύρημα. Αυτό σήμαινε ότι είχαν καταλάβει την Αμερική. Και ήταν και πνευματική κυριαρχία. Είχε σκοπό να αλλάξει την ανθρωπότητα, να σκοτώσει τον Homo Sapiens και να μας γυρίσει στον Homo Universalis.

Ο Νέος Άνθρωπος δεν θα ήταν χριστιανός, θα ήταν ήσυχος και ήρεμος και θα είχε εμμονή με τον εαυτό του. Η οικονομία θα έτεινε προς τη μηδενική ανάπτυξη αν όχι την αποανάπτυξη. Θα έστρεφαν την εκπαίδευση μακριά από την πρακτική επιστήμη, τη μηχανική και την οικοδόμηση πραγμάτων προς τα κοινωνικά κινήματα, τις ανθρωπιστικές επιστήμες, τις τέχνες και την ευχαρίστηση. Και μέσω των χρημάτων και των οργανωτικών δεξιοτήτων του Laurance Rockefeller, κατέστρωσαν και επινόησαν την ιδέα της Κυβερνητικής (η μελέτη ελέγχου και επικοινωνίας στα ζώα και τις μηχανές) η οποία διέπει το Διαδίκτυο.

Ο πρώτος Rockefeller, όπως σχεδόν όλοι γνωρίζουν, ήταν ο John D., κατά γενική ομολογία ένα βαθιά δυσάρεστο άτομο που τον συμβούλεψαν να στραφεί στη φιλανθρωπία σε υπερθετικό βαθμό προκειμένου να σώσει τη φήμη του. Κάτι που πράγματι έκανε, και κατάφερε να παραμερίσει τους όποιους επικριτές και τον Teddy Roosevelt και να χτίσει την αυτοκρατορία του πάνω από τους νικημένους ανταγωνιστές του.

Και μετά, όπως επίσης τον συμβούλεψαν, ξεκίνησε να αγοράζει μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η αυτοκρατορία του Henry Luce των Time και Life έπεσε πρώτη. Από τη δεκαετία του ’60 τα Time και Life καβάλησαν το κύμα του κόσμου των μέσων ενημέρωσης, προσελκύοντας τους καλύτερους, τις αυθεντίες σε κάθε θέμα και ζήτημα. Εκπαιδεύτηκα εκεί και εκπαιδεύτηκα καλά, αλλά όλη η συγγραφή γίνονταν πίσω, στη Νέα Υόρκη, στο κτίριο Time-Life στο Rockefeller Center. Γίνονταν το κατάλληλο μασάζ για να ταιριάζουν όλα στο μήνυμα. Ήθελα να γράφω και έφυγα.

Μέχρι τη δεύτερη γενιά, η οικογένεια είχε βρει τον σκοπό της, το νόημα για όλο τον πλούτο, για την πορεία προς τα εμπρός. Ο John D., σύμφωνα με τον Sir Stephen Wilkinson, ο οποίος τον μελετούσε όλη του τη ζωή, πίστευε στον πυρήνα του ότι ο Θεός τον είχε ευνοήσει με τόσα πολλά πλούτη επειδή ήταν καλός άνθρωπος. Η πίστη του στους Βαπτιστές σε συνδυασμό με τον τεράστιο πλούτο τον έκαναν σύγχρονο ιερέα.

Η οικογένειά του, οι κληρονόμοι του, θα ήταν ένα Βασιλικό Ιερατείο που θα οδηγούσε την ανθρωπότητα σε έναν νέο παράδεισο. Πώς άλλωστε θα μπορούσε διαφορετικά η οικογένεια να μην κυριαρχήσει στους Fabians, με μέλη τους όλα τα αστέρια, τον Bertrand Russell, όλους τους Huxley, τον H.G. Wells, την Emmeline Pankhurst. Ο σοσιαλισμός είναι απίστευτα σαγηνευτικός για την τάξη των διανοουμένων. Τους δίνει το δικαίωμα, όντας τόσο έξυπνοι, να διατάζουν την ανθρωπότητα. Να επιλέγουν το μέλλον για εμάς και όλους τους υπόλοιπους. Πολλοί λίγοι από τους τελευταίους θα μπορούσαν να διατηρούν ένα κατάστημα-γωνία.

  

Η αποπλάνηση από τον τεράστιο πλούτο είναι λίγο πολύ ακαταμάχητη. Όλοι πέφτουν από αυτόν. Η τελευταία φορά που ήμουν «στην κοινωνία» ήταν σε έναν γάμο που διοργάνωσαν οι Βοστωνέζοι Cabot –μια οικογένεια τόσο παλιά που έφτασε στον Νέο Κόσμο το 1498. Άλλωστε είναι γνωστό το ρητό, «Οι Στοές μιλούν μόνο στους Cabots και οι Cabots μόνο στον Θεό». Έτσι είναι…

Ο πλούτος τους που επιδείχθηκε εκείνο το Σαββατοκύριακο ήταν σαν να έμπαινες στον παράδεισο, ήταν όλα τόσο όμορφα, τόσο τέλεια σε κάθε λεπτομέρεια. Ήταν ένα καταπράσινο συναίσθημα βύθισης, εντελώς σαγηνευτικό για το εγώ. Οποιοσδήποτε Clinton, Gore, Obama, Kerry, Bush, οποιοσδήποτε φτωχός επιστήμονας, οποιοσδήποτε φιλόδοξος διοικητικός υπάλληλος πανεπιστημίου, κάθε χορηγός, κάθε περιθωριοποιημένος στρατιωτικός, θα έπεφτε στα πόδια τους σαν μια φιλόδοξη 20χρονη αντιμέτωπη με τον πρώτο της δισεκατομμυριούχο. Πάρε με, είμαι δική σου.

Και αυτό έγινε. Έτσι το έκαναν, προσκαλώντας πιθανούς υπηρέτες τους στα σπίτια και στα κυνηγετικά τους καταφύγια, δωρίζοντας κτίρια, αγοράζοντας τη γη για τον ΟΗΕ, χρηματοδοτώντας οργανισμούς, κάνοντας ελκυστική τη ματαιοδοξία και την απληστία και πάνω απ’ όλα, απευθυνόμενοι στην απελπισμένη ανάγκη του ανθρώπου να του δίνουν σημασία. Δημιούργησαν μια υπερ-τάξη αδέσμευτη στην πραγματικότητα και εξ ολοκλήρου 100% καταστροφική για την ανθρώπινη ζωή. Ήταν κάτι το συστηματικό, ένα σκληρό, ασταμάτητο, λεπτομερές σχέδιο διακοσίων ετών. Κάθε γενιά θα έπρεπε να συνεισφέρει σε αυτό.

Ξεκίνησε με την ανάγκη αισθητής μείωσης του πληθυσμού και μετατροπής του ανθρώπου σε κάτι άλλο. Το άγχος, ο περιβαλλοντισμός, ο νεομαλθουσιανισμός. Η «σωτηρία του πλανήτη» ήταν το κίνητρο για καθεμία από τις επακόλουθες ενέργειες.

Εάν αποδεχτήκατε τη χρηματοδότηση των Rockefeller, ήσασταν πιστός στη γραμμή: Υπήρχαν πάρα πολλοί άνθρωποι στον πλανήτη, η φέρουσα ικανότητα της γης είχε ήδη χαθεί, ο πλανήτης πέθαινε, χρειαζόμαστε μια νέα μορφή ανθρώπου. Όλες αυτές οι ιδέες βγήκαν από το στάβλο των Fabian και έκαναν μετάσταση μέσα από την κουλτούρα σαν το πιο νόστιμο δηλητήριο. Κάθε διανοούμενος, όλα τα πανεπιστήμια άρχισαν να προωθούν αυτήν την ιδέα. Ήταν μεθυστικό, συναρπαστικό. Ήταν γιορτή για τον Άνθρωπο, όχι για κάποια απρόσωπη μακρινή Θεότητα. Οι Fabians μισούσαν τον Χριστιανισμό και ήθελαν, πάνω από όλα, να τον αντικαταστήσουν. Αλλά πρώτα, έπρεπε να διοικούν κάθε θεσμό της κοινωνίας των πολιτών.

Ακολουθεί μια μερική λίστα των θεσμών με τους οποίους η οικογένεια Rockefeller έχτισε τον σύγχρονο κόσμο, σε κάθε πτυχή του πολιτισμού. Ήταν κάτι το αριστοτεχνικό. Οι αρχαίοι βασιλιάδες και οι αυτοκράτορες θα το είχαν θαυμάσει:

Το 1920, ο John D. συνίδρυσε την Κοινωνία των Εθνών. Ήταν ο κύριος δωρητής. Ο οργανισμός απέτυχε επειδή οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να υπογράψουν. Η οικογένεια άρχισε να διεκδικεί αξιώματα, προκειμένου να χειραγωγεί παρασκηνιακά μοχλούς εξουσίας. Σήμερα, υπάρχει σχεδόν πάντα ένας Rockefeller στην εξουσία σε κάθε επίπεδο διακυβέρνησης.

Το 1921 ίδρυσαν το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR). Ο David έχτισε και δώρισε τα κεντρικά γραφεία του Συμβουλίου. Το CFR είναι στενά συνδεδεμένο με το Βασιλικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων (RIIA) στο Λονδίνο, το Chatham House, το οποίο συνδέεται στενά με τη Βρετανική Στρογγυλή Τράπεζα και τους Fabians. Όταν γίνεται λόγος για τη θεωρία των 13 οικογενειών, η Στρογγυλή Τράπεζα και η RIIA καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος.

Το 1944, συνίδρυσαν την Παγκόσμια Τράπεζα, τα ιδανικά και ο σκοπός της οποίας επινοήθηκε από την Επιτροπή Μελετών Πολέμου και Ειρήνης του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων.

Το 1945, συνίδρυσαν τα Ηνωμένα Έθνη, μαζί με το CFR και το RIIA. Ο David Rockefeller έγραψε το προοίμιο του Χάρτη του ΟΗΕ. Ο John D. Jr αγόρασε τα 68 στρέμματα για το κτίριο του ΟΗΕ. Ο Nelson επέλεξε τον αρχιτέκτονα Philip Johnson, εισάγοντας έτσι το Διεθνές Στυλ. Η οικογένεια χρηματοδότησε το κτίριο του ΟΗΕ.

Το 1948, ήρθε η δήλωση του σκοπού τους:

Εάν ο σκοπός της παγκόσμιας διακυβέρνησης θέλει να θριαμβεύσει, θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από τη συμπαθητική υποστήριξη της πλειοψηφίας. Οι άνθρωποι πρέπει να αισθάνονται ότι η δική τους ασφάλεια, ελευθερία και ευημερία, ναι, η δική τους επιβίωση, εξαρτώνται από τη δημιουργία στην εποχή μας, ενός παγκόσμιου κράτους δικαίου. Πρέπει να πιστέψουν ότι η ίδρυση μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης είναι πιο επείγουσα από τη διατήρηση υψηλών εγχώριων προτύπων, όπως και η πλήρη στρατιωτική ετοιμότητα.
–Ατομικός φυσικός, Edwin Rabinowitch, πελάτης/υπηρέτης των Rockefeller, 1948

Το 1948, σε συνεργασία με τον Julian Huxley, τον «Mr. Population», ηγετικό μέλος της British Eugenics Society και της British Humanist Society, σχημάτισαν τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Δηλωμένος στόχος: Καλύτερη κατανομή του παγκόσμιου πληθυσμού (που βρίσκεται πίσω από τη μεταναστευτική κρίση) και έλεγχος της γονιμότητας. Η IUCN έχει εκκαθαρίσει συστηματικά δεκάδες εκατομμύρια παραδοσιακούς και αυτόχθονες πληθυσμούς από τα εδάφη τους στην Αφρική και την Ανατολή.

Το 1948 ίδρυσαν το Ίδρυμα Διατήρησης. Το 1953, το χρηματοδότησαν με 53 εκατομμύρια δολάρια, που ισοδυναμεί με σημερινά 650 εκατομμύρια δολάρια.

Το 1954, ίδρυσαν, με τον Bernhard της Ολλανδίας  την ομάδα Bilderberg.

Το 1955, συνίδρυσαν το Διεθνές Μετρολογικό Ινστιτούτο (IMI).

Το 1959, η πρώτη δημοσίευση του Ινστιτούτου Rockefeller Press περιλάμβανε μια ενότητα με θέμα «Αλλαγές στην περιεκτικότητα σε διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας και της θάλασσας λόγω της καύσης ορυκτών καυσίμων».

Στον Laurance Rockefeller είχε ανατεθεί ο πνευματικός βραχίονας της επιχείρησης. Ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του ’40. Ο Laurance ίδρυσε πενήντα περιβαλλοντικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Άγριας Ζωής, του Παγκόσμιου Ιδρύματος Πόρων, της IUCN και της UNESCO. Ο Laurence βρίσκεται πίσω από το Esalen and Lindesfarne Association και είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία του όρου «New Age».

Ίδρυσε και χρηματοδότησε το Ταμείο για την Προώθηση του Ανθρώπινου Πνεύματος, το Ίδρυμα για τη Συνειδητή Εξέλιξη, το Ίδρυμα Διατήρησης. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του National Resources Defense Council, της National Geographic Society, της Woods Hole Geographic Society, του Resources for the Future και του ιδρύματος Sloan. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Περιβαλλοντικής Άμυνας και του WWF. Συνίδρυσε το Rockefeller Brothers Fund και διετέλεσε πρόεδρος του από το 1958-1979.

Ο Laurance Rockefeller ίδρυσε την Cybernetics ως επιστημονικό κλάδο, χρηματοδοτώντας τη μελέτη της.

Ο ίδιος στάθηκε δυνατά στα πόδια του και χρηματοδότησε τους περισσότερους γκουρού της Νέας Εποχής («New Age») που ακολουθούνται σήμερα από δεκάδες εκατομμύρια, αν όχι εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους.

Η Νέα Εποχή λέει «Μείνετε μακριά από το πεδίο της μάχης, μην ανησυχείτε για τον γείτονά σας, την οικογένειά σας, την πόλη σας, τη χώρα σας. Να ανησυχείτε για την προσωπική σας πνευματική εξέλιξη, την ανοχή και τη συγχώρεση σας. Εργαστείτε πάνω στον εαυτό σας. Κάντε τη “σκιώδη δουλειά” σας, είστε τα πάντα, όλα είναι μια αντανάκλαση του εαυτού σας».

Επίσης, χρηματοδότησε το Κίνημα Αποκάλυψης, το οποίο ισχυρίζεται ότι οι εξωγήινοι περπατούν ανάμεσά μας και ότι η τεχνολογία τους, που απελευθερώθηκε από τα Ναυτικά Ερευνητικά Εργαστήρια (άλλη εφεύρεση των Rockefeller) θα σώσει την ανθρωπότητα. Ήταν ένα άγριο, καταστροφικό «καρύδι».

Στη συνέχεια, η οικογένεια ίδρυσε, χρηματοδότησε και οργάνωσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τον ΟΠΕΚ και το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα του ΟΗΕ.

Το 1973 ίδρυσαν την Τριμερή Επιτροπή.

Τα σχέδια για το Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών του Princeton είχαν εκπονηθεί από τον Tom Jones από το Βρετανικό Στρογγυλό Τραπέζι (British Round Table), και προοριζόταν ως η αμερικανική εκδοχή του All Souls της Οξφόρδης, το οποίο είναι κυρίως ένα ακαδημαϊκό ερευνητικό ίδρυμα που εξιδεικεύεται στις ανθρωπιστικές και κοινωνικές και θεωρητικές επιστήμες. Οι Rockefellers συμμετείχαν στενά μέσω της χρηματοδότησης του Ινστιτούτου και της χρηματοδότησης όλων των επικεφαλής του και ιδιαίτερα των σημαντικών επιστημόνων, παρέχοντας επιχορηγήσεις για το έργο τους.

Εδώ αναπτύχθηκε και η επιστήμη της κλιματικής πρόβλεψης χρησιμοποιώντας μοντελοποίηση του κλίματος κατά τη δεκαετία του 1950. Αρχικά θεωρήθηκε ότι η γεω-μηχανική θα ήταν η κύρια μέθοδος που θα χρησιμοποιούνταν, αντί η μέθοδος μέσω της μείωσης των εκπομπών αερίου.

Ήταν φρικιά των μαθηματικών, ένα από τα οποία δημιούργησε την παρακάτω βολική προφητεία:

Έχοντας ήδη πλημμυρίσει τον κόσμο με το φόβο για το κλίμα, η οικογένεια έστρεψε την προσοχή της στην τέχνη και την αρχιτεκτονική. Το σπάσιμο της αρχιτεκτονικής παράδοσης ήταν σκόπιμο. Η μοντέρνα αρχιτεκτονική, το Διεθνές Στυλ δημιουργήθηκε με σκοπό να διαταράξει και να κάνει ανήσυχο τον Homo Sapiens.

«Το διεθνές στυλ ταίριαζε στις διεθνιστικές φιλοδοξίες των αδελφών Rockefellers σαν γάντι. Ενέπνευσε επίσης ριζικά νέους νόμους για τη χωροθέτηση και μοντέλα πολεοδομικού σχεδιασμού, που οδήγησαν όχι μόνο σε έναν ορθογώνιο ορίζοντα ορθογώνιων πολυώροφων λωρίδων, αλλά σε εκτεταμένη εξάπλωση και εξάρτηση από τα αυτοκίνητα –που ήταν επίσης εξαιρετικά κερδοφόρα για τις βιομηχανίες πετρελαίου και αυτοκινήτων». (Nordangard)

Μόνο στη Νέα Υόρκη, συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία των ακόλουθων κτιρίων, όλων χτισμένων για να είναι σκόπιμα «ανησυχητικά», εσκεμμένα «καταστροφικά». Ο μοντερνισμός έσβησε σκόπιμα το παρελθόν. Είχε σκοπό να κάνει τον άνθρωπο που περπατά από και μέσα από αυτά τα κτίρια, να αισθάνεται τον εαυτό του ως βάση, ασήμαντο, υποταγμένο και υποκείμενο.

Μερικά από τα κτίρια που χρηματοδοτήθηκαν από τους Rockefeller:

Πανεπιστήμιο Rockefeller

Η έδρα του ΟΗΕ

Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan Kettering

Riverside Church

The Cloisters

Lincoln Center of the Performing Arts

Empire State Plaza στο Albany

One Chase Manhattan Plaza

Το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου

Ο Kissinger, τότε καθηγητής στο Harvard, ήταν ένα από τα πιο πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία της οικογένειας. Πίστευε ότι «θα χρειαζόταν μια νέα πολιτική αρχιτεκτονική, η οποία θα μπορούσε να προσφέρει μακροπρόθεσμη διακυβέρνηση». Έγινε μέρος του «φορητού έμπιστου εγκεφάλου» του Nelson, του ταμείου των αδερφών Rockefellers, του Special Studies Project. Το SSP εργάστηκε από το 1956 έως το 1961 για να χτίσει αυτή τη νέα πολιτική αρχιτεκτονική:

Συνίδρυσαν το Ωκεανογραφικό Ινστιτούτο Woods Hole.

Συνίδρυσαν το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας Scripps.

Συνίδρυσαν την Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας, το Γραφείο Ναυτικών Ερευνών και το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών ενώ ο Nelson Rockefeller ήταν στην εξουσία.

Αυτή είναι μόνο μια μικρή λίστα. Κάθε ένας από αυτούς τους θεσμούς είναι νεομαλθουσιανοί, προσηλωμένοι σε έναν κόσμο με λιγότερους ανθρώπους και μας μεταφέρουν από τη γη σε γιγάντια συλό, ελεγχόμενα, μετρημένα και νομισματοποιημένα.

Το 1989, απεικονίζοντας την εμβέλεια της οικογένειας στο εξωτερικό, η Διακήρυξη της Χάγης (με 24 υπογράφοντες) ζήτησε τη δημιουργία μιας νέας διεθνούς θεσμικής αρχής που θα μπορούσε να διατηρήσει την ατμόσφαιρα της Γης και να καταπολεμήσει την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Στη συνέχεια, την ίδια χρονιά, το 1989, το Rockefeller Brothers Fund υπό την ηγεσία του David Rockefeller και του Henry Kissinger ίδρυσε την Ομάδα των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) και τη χρηματοδότησε με σχεδόν απεριόριστους πόρους.

Στα παραρτήματα του βιβλίου του Norgangard, απαριθμούνται όλα τα ιδρύματα που ίδρυσε η οικογένεια. Χαζεύοντάς τα, βρέθηκα να πηδάω από την καρέκλα του γραφείου μου και να φωνάζω στο κενό. Ο σκύλος εξαφανίστηκε, η γάτα κρύφτηκε. Είναι εξοργιστικό –χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους για να διαφθείρουν κάθε ίδρυμα που θα εξυπηρετούσε το τελικό τους παιχνίδι. Εδώ είναι μια σελίδα.

Ο Nordangard περιγράφει:

«Η ροή της κυκλοφορίας και η συμπεριφορά των πολιτών παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο μέσω πεντακοσίων καμερών παρακολούθησης. Τα οικιακά απορρίμματα μεταφέρονται αυτόματα μέσω συστήματος πεπιεσμένου αέρα κάτω από την πόλη και μετατρέπονται σε ενέργεια. Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν έξυπνες κλειδαριές, με έξυπνες κάρτες που μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για δανεικά ποδήλατα, πάρκινγκ, μετρό και εισιτήρια κινηματογράφου.

Όλα τα διαμερίσματα διαθέτουν έξυπνους μετρητές (που επιτρέπουν στους κατοίκους να συγκρίνουν την κατανάλωση ενέργειας με αυτή των γειτόνων τους) και ενσωματωμένες κάμερες παντού. Οι αισθητήρες δαπέδου ανιχνεύουν αλλαγές πίεσης και ειδοποιούν αυτόματα μια υπηρεσία συναγερμού για πιθανή πτώση. Δοκιμάζονται συστήματα όπου οι κάτοικοι μπορούν να λάβουν μαθήματα γλώσσας μέσω της οθόνης της τηλεόρασης ή να επικοινωνήσουν με τον γιατρό τους καθώς και με γείτονες και συγγενείς, καθώς και βραχιόλια για τον εντοπισμό των παιδιών μέσω GPS.

Με άλλα λόγια, ένα φουτουριστικό όνειρο κατευθείαν από το όραμα της World Future Society της δεκαετίας του 1970 —ή του 1984 του Orwell. Και αυτή είναι η Νότια Κορέα.

Το πόσο επιτυχημένο, φιλικό προς το περιβάλλον και χωρίς αποκλεισμούς αποδείχτηκε πραγματικά η Songdo, μια έξυπνη πόλη, είναι αμφισβητήσιμο. Κατασκευάστηκε κυρίως για μια εύπορη μεσαία τάξη που αναμένεται να είναι σε θέση να αντέξει οικονομικά τα υψηλότερα κριτήρια και τη νέα τεχνολογία. Η ηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα και τα κτίρια είναι πλήρως με τζάμια με παράθυρα που δεν ανοίγουν, κάτι που απαιτεί κλιματισμό όλο το χρόνο.

Επίσης, το σύστημα πεπιεσμένου αέρα για τη διάθεση απορριμμάτων δεν λειτουργεί πάντα σωστά. Από τον Μάρτιο του 2018 δεν υπήρχε ακόμα πολιτιστική ζωή, δεν υπήρχαν πλανόδιοι πωλητές ή ηλικιωμένοι, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τα συστήματα μεταφορών ήταν άδεια και τα τρία τέταρτα των σπιτιών ήταν άδεια.

Το κακό έχει ανθρώπινο πρόσωπο, αλλά παρά τα δισεκατομμύρια που πετάγονται στους ανθρώπους της γης, όλο και λιγότεροι τα απολαμβάνουμε. Αυτή η τελευταία ανάρτηση στο Facebook-υστερία-ο ουρανός-πέφτει από το Κέντρο Κλιματικής Αλλαγής της NASA, έλαβε 5.600 αντιδράσεις. 5.300, συμπεριλαμβανομένων των δικών μου, ήταν emoji με γέλια. Και το κορυφαίο σχόλιο αναφέρθηκε από τον Torecelli, και το οποίο αντικρούει κάθε μεμονωμένη θεωρία της κυβερνητικής προπαγανδιστικής μηχανής. Το Facebook, θυμηθείτε, είναι ελεγχόμενος λόγος και παρόλα αυτά, ο κόσμος το αγαπά.

* Η Elizabeth Nickson ξεκίνησε κάνοντας ρεπορτάζ για το TIME, έγινε European Bureau Chief του LIFE και έχει γράψει για τα Harper’s, The Guardian, Observer, Independent, Telegraph, Sunday Times, Globe and Mail, Bloomsbury, Knopf και Harper Collins US.

Η Καναδή δημοσιογράφος Elizabeth Nikson σκάβει βαθιά στο επικό βιβλίο του Jacob Nordangard, Rockefeller: Controlling the Game. Κάθε επικίνδυνος οργανισμός στην Αμερική έχει ιδρυθεί ή χρηματοδοτηθεί από χρήματα των Rockefeller. Το 1973, με την ίδρυση της Τριμερούς Επιτροπής, το σχέδιό τους ξεκίνησε να ξετυλίγεται με σκοπό να κατακτηθούν όλοι οι πόροι του κόσμου.

Ο θρύλος των Rockefeller ξεκίνησε με το “Devil Bill”. Όπως έγραψα στο Technocracy: The Hard Road to World Order, ο Dr. William Levingston ήταν στην πραγματικότητα ένας πλανόδιος πωλητής με ψεύτικο όνομα που δημιούργησε ένα παρασκεύασμα από λάδι και καθαρτικό και το χαρακτήρισε ως θεραπεία για τον καρκίνο. Δεδομένου ότι ο καρκίνος ήταν μια τρομακτική και συνήθως θανατηφόρα ασθένεια, οι άνθρωποι αγόραζαν και δοκίμαζαν κυριολεκτικά οτιδήποτε για θεραπεία.

Εξηγούσε ο ίδιος ότι αν η θαυματουργή του θεραπεία ήταν αρκετά ισχυρή για να νικήσει τον καρκίνο, τότε σίγουρα θα φρόντιζε και για πολλές άλλες ασθένειες! Όταν ο William ερχόταν σε μια νέα πόλη, μάγευε και ξεγελούσε τους ανθρώπους να αγοράζουν τη «θαυματουργή του θεραπεία». Μόλις κάποιος αμφισβητούσε την ψεύτικη αποτελεσματικότητα της, έφευγε από την περιοχή πολύ πιο γρήγορα από ό,τι είχε αρχικά φτάσει. Ο William ήταν πράγματι απατεώνας, αλλά πάντα κατάφερνε να γλιτώσει τη σύλληψη ή το λιντσάρισμα. Πέθανε το 1906 σε μεγάλη ηλικία, 95 ετών. Νωρίτερα στη ζωή του, φέρεται να καυχιόταν: «Απατάω τα αγόρια μου και το δείχνω με κάθε ευκαιρία που έχω. Θέλω να τα κάνω πιο έξυπνα».

Ωστόσο, το όνομα του Levingston ήταν πράγματι ψεύτικο. Το πραγματικό του ήταν William Avery Rockefeller, Sr. και ένας από αυτά τα «ξυράφια» γιους ήταν ο John D. Rockefeller, ο οποίος σύντομα θα γινόταν ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Αμερική και παππούς του David A. Rockefeller, ιδρυτή της Τριμερούς Επιτροπής το 1973.

Ολόκληρη η απάτη που διαπράττεται από τα Ηνωμένα Έθνη, με τις βαθιές ρίζες της στην οικογένεια Rockefeller και με το σύγχρονο πρόσωπο της την Τριμερή Επιτροπή και την Τεχνοκρατία, μυρίζει από την κληρονομιά του φιδιού των Rockefeller που χρονολογείται από τη βάση του γενεαλογικού τους δέντρου το 1800.

Η δομή της σημερινής απατεωνιάς είναι η ίδια, ακόμη κι αν η κλίμακα της είναι πολύ μεγαλύτερη: Η ουτοπία είναι δική σας αν απλώς παρατήσετε τον έλεγχο όλης της παραγωγής και της κατανάλωσης σας, δηλαδή ολόκληρης της οικονομίας του κόσμου! Δυστυχώς, οι άνθρωποι είναι εξίσου ευκολόπιστοι σήμερα όπως ήταν τότε.
– TN Editor

 > elizabethnickson.substack.com

> TECHNOCRACY.NEWS