O Nissim προφανώς έβλεπε τι έρχεται και είπε να αυτονομηθεί όσο μπορούσε. Βέβαια ο μπαγάσας το έκανε κάπως προκλητικά και άτσαλα.
Έφτιαξε το καταφύγιό του στη παραλία του Tel Aviv.
Τώρα, μόλις 50 χρόνια μετά, το κράτος επιχειρεί να τον ξεσπιτώσει ώστε να μην δίνει το κακό παράδειγμα!
Ένας Ισραηλινός που πέρασε μισό αιώνα σκαλίζοντας το σπίτι του σε μια σπηλιά σε μια παραλία της Μεσογείου τώρα αντιμετωπίζει έξωση – και αρνείται να απομακρυνθεί από το επίτευγμα της ζωής του.
«Αγαπώ πραγματικά τη θάλασσα», είπε ο Nissim Kahlon στo πρακτορείο Τύπου Tazpit (TPS). «Δεν έχω χρήματα για να αγοράσω σπίτι».
“Δεν φεύγω από εδώ. Είμαι έτοιμος να με θάψουν εδώ”, πρόσθεσε ο Kahlon. «Δεν έχω πού να πάω, δεν έχω άλλο σπίτι».
Ο Kahlon, 77 ετών, αντιμετωπίζει έξωση καθώς οι ισραηλινές αρχές, συμπεριλαμβανομένης της Ισραηλινής Αρχής Γης και του Υπουργείου Προστασίας του Περιβάλλοντος, έχουν κρίνει το σπίτι του επικίνδυνο για την ακτογραμμή και παράνομο για κατοίκηση. Είπε στο Associated Press ότι οι αρχές τον «υποτιμούν».
Σε δήλωσή του στο TPS, το Υπουργείο Προστασίας του Περιβάλλοντος χαρακτήρισε το σπίτι «σημαντικό περιβαλλοντικό κίνδυνο και κίνδυνο για την ασφάλεια, σύμφωνα με τεχνικές μελέτες για λογαριασμό του Δήμου Herzliya, ο οποίος υπάγεται στο υπουργείο».
«Στις κριτικές που έχει δημοσιεύσει ο δήμος Herzliya όλα αυτά τα χρόνια φαίνεται ότι το κτίριο είναι επικίνδυνο και ότι ο γκρεμός καταρρέει», προστίθεται στην ανακοίνωση. «Ο δήμος ενημέρωσε μάλιστα το υπουργείο ότι έχουν εναλλακτικές λύσεις φιλοξενίας».
Ο Kahlon παραδέχτηκε ότι είχε λάβει εντολή κατεδάφισης το 1974, αμέσως μετά την έναρξη της κατασκευής του σπιτιού του, αλλά κανείς δεν το έκανε, και δεν είχε ποτέ άλλη ενόχληση από τις αρχές μέχρι πέρυσι.
Η ειδοποίηση βρίσκεται σε αναμονή έως ότου ολοκληρώσει την προσφυγή του, την οποία έχει κινήσει με την υποστήριξη φίλων και συγγενών που άρχισαν να κάνουν crowdfunding για την κάλυψη των νομικών του εξόδων.
Ο Kahlon ζούσε σε μια σκηνή κατά μήκος της παραλίας Herzliya το 1973 όταν άρχισε να σκάβει στους βράχους από ψαμμίτη και να δημιουργεί μια σπηλιά. Πρόσθεσε στο απλό σπήλαιο με την πάροδο του χρόνου, προσθέτοντας περισσότερα δωμάτια και γεμίζοντας το με υλικό που συγκέντρωσε από την παραλία και σκουπίδια γύρω από το Tel Aviv.
Το σπίτι δεν έχει τηλέφωνο ή σύνδεση στο Διαδίκτυο και οι άνθρωποι μπορούν να φτάσουν στον Kahlon μόνο επισκεπτόμενοι προσωπικά ή επικοινωνώντας με έναν κοινωνικό λειτουργό που τον γνωρίζει.
“Από τις πέτρες που βγάζω, φτιάχνω ένα χυτό και χτίζω έναν τοίχο. Δεν υπάρχουν απόβλητα εδώ, μόνο υλικό, αυτή είναι η λογική”, εξήγησε ο Kahlon. «Όλα είναι χρήσιμα, δεν υπάρχουν σκουπίδια».
Ο Kahlon αναγνώρισε ότι έχτισε το σπίτι χωρίς καμία άδεια και έπρεπε να κλείσει ένα εστιατόριο που προσπάθησε να ανοίξει λόγω της αντίθεσης του δημαρχείου, αλλά υποστηρίζει ότι οι αξιωματούχοι ενέκριναν σιωπηρά το σπίτι του όταν συνέδεσαν το σπίτι του με το ηλεκτρικό δίκτυο πριν από δεκαετίες.
Ωστόσο, το EPM έχει εκφράσει ανησυχίες υπό το φως των εκρήξεων σε μια εγκαταλελειμμένη εγκατάσταση τη δεκαετία του 1990 που κατέστρεψαν την ακεραιότητα των βράχων, τα οποία συνέχισαν να επιδεινώνονται μόνο στα ενδιάμεσα χρόνια. Μια άλλη έκρηξη τον περασμένο μήνα επιδείνωσε τις ζημιές.
Το υπουργείο είπε επίσης ότι ο Kahlon προκάλεσε «σημαντική ζημιά στον γκρεμό, έθεσε σε κίνδυνο το κοινό και απέκλεισε την παραλία για δημόσια διέλευση» τα τελευταία 50 χρόνια. Λέει ότι η πρόσφατη έκρηξη αυξάνει μόνο τον πιθανό κίνδυνο για τον γκρεμό.
Ο δήμος Herzliya και η EPM συνέχισαν να διαφωνούν για το ποιος έχει την ευθύνη να αντιμετωπίσει την κατάσταση της περιοχής, με την EPM να αναλαμβάνει τελικά την ευθύνη για την έκδοση της ειδοποίησης έξωσης, ενώ ο δήμος Herzliya φέρεται να βρήκε εναλλακτική στέγαση για τον Kahlon, την οποία δεν φαίνεται πρόθυμος να αναλάβει.
