Ο Tim Cook, ο διευθύνων σύμβουλος της Apple, επισκέφτηκε την Ινδία αυτή την εβδομάδα για να ανοίξει εκεί τα δύο πρώτα καταστήματα Apple της εταιρείας: Ναι, η μεγαλύτερη δημόσια (οι μετοχές της διαπραγματεύονται δημοσίως) εταιρεία στον κόσμο ανοίγει επιτέλους τα πρώτα της καταστήματα λιανικής στην πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου.
Από τους Alex Travelli και Suhasini Raj/New York Times
Χιλιάδες κόσμου και επίδοξων πελατών της Apple υποδέχτηκαν τον Cook στη Βομβάη την Τρίτη στην είσοδο ενός από τα δύο εντυπωσιακά καταστήματα της που ονομάζεται Apple BKC και βρίσκεται στο συγκρότημα Bandra Kurla. Την Πέμπτη, ο Cook θα ταξιδέψει στο Νέο Δελχί για να ανοίξει ένα δεύτερο κατάστημα, το Apple Saket, στο κέντρο του μεγαλύτερου εμπορικού κέντρου της πρωτεύουσας.
Όμως, το brand Apple δεν είναι νέο στην Ινδία. Τα τελευταία 25 χρόνια ο κολοσσός της τεχνολογίας βασίστηκε αποκλειστικά σε μεσάζοντες προκειμένου να φέρει τα τηλέφωνά της στα χέρια των Ινδών καταναλωτών. Το iPhone εξακολουθεί να είναι κάτι σπάνιο στον ωκεανό των φθηνότερων κινητών της ινδικής αγοράς, κυρίως των κινεζικών που σάρωσαν την Ινδία την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο, στη χώρα, όπως σχεδόν σε κάθε άλλο μέρος του κόσμου, η Apple έχει τους θαυμαστές της. Μερικοί από τους πιο ένθερμους ήταν στα εγκαίνια της Βομβάης, σχεδόν ουρλιάζοντας…
Και στο Δελχί υπάρχουν πρόθυμοι πελάτες όπως ο 41 ετών Amar Bhasin του οποίου το πρώτο κινητό τηλέφωνο, που αγόρασε πριν από 18 χρόνια, ήταν Panasonic. Πιο πρόσφατα, αγόρασε ένα iPad από ένα ινδικό κατάστημα, για να ανακαλύψει ότι η οθόνη του ήταν ραγισμένη. Το κατάστημα αρνήθηκε να το ανταλλάξει και τα τοπικά κέντρα εξυπηρέτησης δεν ήταν χρήσιμα. Έτσι ο Bhasin απηύθυνε μια επιστολή στον ίδιο τον Cook -και ένα μήνα αργότερα, ένα νέο iPad εμφανίστηκε στην ταχυδρομική του θυρίδα.
«Ένιωσα τόσο καλά και έγινα οπαδός της Apple αμέσως —ποιος το κάνει αυτό;», είπε ο Bhasin, στεκόμενος μπροστά στο τυλιγμένο ακόμα σάκο της Apple. «Δεν με βλέπω να αγοράζω άλλη μάρκα στο άμεσο μέλλον».
Η Ινδία είναι ένα σημαντικό σύνορο για την Apple. Ήταν μακράν η μεγαλύτερη χώρα που δεν είχε κατάστημα που να φέρει το δικό της εμπορικό σήμα. Ορισμένες πολύ μικρότερες χώρες έχουν πολλά καταστήματα Apple: H Ελβετία έχει τέσσερα, και ακόμη και το Μακάο, μια κινεζική επικράτεια με πληθυσμό 680.000 κατοίκων, ή το 0,5% της Ινδίας, έχει δύο.
Αλλά αυτές οι χώρες είναι κάτι που η Ινδία δεν είναι: Πλούσιες. Ακόμη και οι χώρες με χαμηλότερο έως μεσαίο εισόδημα με καταστήματα Apple, όπως η Βραζιλία, η Ταϊλάνδη και η Τουρκία, έχουν κατά κεφαλήν εισόδημα αρκετές φορές υψηλότερο από αυτό της Ινδίας.
Σε μια αγορά τόσο μεγάλη, η Apple δεν χρειάζεται να κάνει πολλά για να κερδίσει πίσω την επένδυσή της. Το μερίδιο αγοράς της εταιρείας στην Ινδία αυξάνεται ραγδαία. Το iPhone 13 είναι το μοντέλο με τις περισσότερες πωλήσεις στην κατηγορία premium, η οποία περιλαμβάνει τηλέφωνα που κοστίζουν πάνω από 30.000 ρουπίες ή 365 δολάρια. Πέρυσι, μόνο το 11% της αγοράς θεωρούνταν premium, αλλά ήταν το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τμήμα.
Η κινεζική εταιρεία κατασκευής smartphone Xiaomi πούλησε τα περισσότερα τηλέφωνα συνολικά και ο νοτιοκορεάτης γίγαντας Samsung, ο οποίος ανταγωνίζεται σε διαφορετικά επίπεδα τιμών, είχε την υψηλότερη αξία πωλήσεων, σύμφωνα με την Counterpoint Research.
Αλλά η Apple αντιμετωπίζει ένα παζλ όσον αφορά τις τιμές καταναλωτή στην Ινδία. Σε αντίθεση με τα McDonald’s, για παράδειγμα, τα προϊόντα με την υπογραφή της Apple πρέπει να πωλούνται στην ίδια περίπου τιμή παντού διεθνώς (ή αλλιώς θα ταξίδευαν σε όλο τον κόσμο, ξεκλείδωτα, στη μαύρη αγορά). Όμως, η διαφορά μεταξύ των χρηστικών αγαθών και των προϊόντων πολυτελείας είναι πολύπλοκη στο ινδικό πλαίσιο.
Η τιμή έχει διαφορετικό αντίκτυπο σε μια χώρα όπου το κορυφαίο εισόδημα του 10% του πληθυσμού της ξεκινά από τις 25.000 ρουπίες, ή τα 304 $, το μήνα -δηλαδή πολύ λιγότερα από το μισό κόστος ενός νέου iPhone. Ωστόσο, για πολλά εκατομμύρια πλούσιους Ινδούς, αυτό είναι απολύτως αποδεκτό. Και ακόμη και για εκείνους που δυσκολεύονται οικονομικά, η αγορά ενός iPhone μπορεί να είναι ένα τίμημα που αξίζει να πληρώσουν.
«Είναι απλό: Για μένα, είναι ένα σύμβολο κοινωνικής θέσης», λέει ο Subodh Sharma, ο οποίος κερδίζει ακριβώς 25.000 ρουπίες το μήνα ως εργαζόμενος σε μια κατασκευαστική εταιρεία. «Το μήνυμα που περνάει στους συνομηλίκους και την κοινωνία είναι ότι, κοιτάξτε, αυτό το άτομο δεν είναι τελείως τρίτης κατηγορίας», λέει, ρίχνοντας μια ματιά στο iPhone που είναι κουμπωμένο στην τσέπη του πουκαμίσου του.
Η σύντροφος του Sharma, Bhawana, ωστόσο, διαφωνεί. Ένα iPhone «δεν αξίζει τον κόπο», λέει, αμέσως αφού ο Sharma τραβά μία φωτογραφία μπροστά από το κατάστημα στο Δελχί. «Είναι άχρηστα δαπανηρό, ο αποθηκευτικός του χώρος είναι μικρός και η διάρκεια ζωής της μπαταρίας ακόμη χειρότερη». Προτιμά το κινεζικής κατασκευής τηλέφωνο Oppo που χρησιμοποιεί εδώ και τέσσερα χρόνια (κερδίζει 18.000 ρουπίες το μήνα στη δουλειά της).
Εκτός των άλλων, το λειτουργικό σύστημα της Apple πρόκειται να εξαπλωθεί πιο αργά σε ένα μέρος όπου το iPhone παραμένει απρόσιτο για πολλούς. Ο Kunal Dua, ο οποίος διευθύνει μια φαρμακευτική επιχείρηση, αγόρασε πρόσφατα για τη σύζυγό του, Gagan Deep Kaur, ένα iPhone. Εκείνη όμως το χρησιμοποιεί μόνο για το λογαριασμό της στο Instagram και σε άλλα μέρη της διαδικτυακής κοινωνικής της ζωής, αλλά παραμένει σε κινητό Android όσον αφορά τη δουλειά της.
«Οι περισσότεροι άνθρωποι που εργάζονται κάτω από εμάς προέρχονται από ομάδες χαμηλότερου εισοδήματος και δεν μπορούν να αγοράσουν ένα iPhone», λέει ο Dua. «Έτσι η κοινή χρήση πολυμέσων και αρχείων γίνεται δύσκολη όταν έχεις να κάνεις με διαφορετικά λειτουργικά συστήματα».
Όμως, η σχέση μεταξύ της Apple και της Ινδίας εξελίσσεται γρήγορα. Το κομμάτι που έχει μεγαλύτερη σημασία για την πολυεθνική έχει να κάνει λιγότερο με τους καταναλωτές της Ινδίας καθώς αφορά τον αυξανόμενο ρόλο της χώρας ως κόμβου παραγωγής.
Κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του καταστήματος την Τρίτη, ο Cook έσφιξε τις παλάμες του μεταξύ τους σε μια χειρονομία νάμαστ. Αργότερα εκείνη την ημέρα στο Twitter, επαίνεσε τη Βομβάη για την «απίστευτη ενέργεια, τη δημιουργικότητα και το πάθος της πόλης». Οι θαυμαστές του στην Ινδία είναι ήδη ενθουσιασμένοι που είδαν περισσότερα από την εταιρεία του στη χώρα τους. Μπορεί τώρα να ελπίζουν ότι ακόμη περισσότερα στελέχη πολυεθνικών θα ακολουθήσουν το παράδειγμά του.
