Tρίτη 27 Δεκεμβρίου 2022. Άδραξε τη μέρα, σαν τη τελευταία.
Πάντα θαύμαζα την ευρηματικότητα των κατ΄εξοχήν ανθρώπων των αριθμών να διατυπώνουν με περίτεχνες λέξεις τη χρεοκοπία. Κι αυτό ώσπου εκείνη τη μέρα που λογικά δεν θα αργήσει όπου ο Ρυθμιστής θα τραβήξει τους servers από τη πρίζα και στη συνέχεια δεν θα έχουμε τίποτε αλλά θα είμαστε ευτυχισμένοι.
Βy The Wrong Man
Από αυτή την άποψη δεν έχουμε παρά να υποκλιθούμε στον Γιάννη Στουρνάρα, άνθρωπο τον οποίο το Κουρδιστό Πορτοκάλι έχει υπερασπιστεί διαχρονικά μια και τον θεωρούμε έντιμο και ηθικό άνθρωπο ανάμεσα σε ένα πολιτικό θίασο προθύμων και οδυνηρά υποταγμένων του πολιτικού προσωπικού οι οποίοι έχουν ήδη-χωρίς υπερβολή-πουλήσει και τη μάνα τους.
Ο Γιάννης Στουρνάρας λοιπόν ήταν ένας από τους ελάχιστους τραπεζίτες του δυτικού κόσμου που εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για τις απανωτές αυξήσεις των επιτοκίων από τη FED η οποία περιέργως παρακολουθούσε επί μακρόν και με απάθεια την απαξίωση του χρήματος μέσα από τα προκλητικά χαμηλά επιτόκια πριν αποφασίσει με βίαιο τρόπο να περάσει στο άλλο άκρο, την απότομη και ραγδαία εκτόξευσή τους η οποία αν μη τι άλλο δείχνει απώλεια ψυχραιμίας αλλά και σοφίας από τους ιθύνοντες.
Ο Γιάννης Στουρνάρας λοιπόν με άρθρο του που δημοσιεύεται στο Βήμα της Κυριακής επιχείρησε όσο πιο απλά και εκλαικευμένα μπορούσε (καθότι δεν υπάρχει επάρκεια οξυδερκών αναγνωστών εκεί έξω) να προειδοποιήσει ότι το 2023 θα μπορούσε επάξια να φέρει τον τίτλο ΧΑΟΣ. Θα μπορούσε επίσης μετά από σχετικό διαγωνισμό να βρεθεί μία άλλη λέξη που αποδίδει το ΧΑΟΣ στην ολότητά του.
Ο κεντρικός τραπεζίτης όμως το έθεσε πιο ήπια μέρες που είναι>
-Στο περιβάλλον και πλαίσιο αυτό, ο απόλυτος προσανατολισμός της οικονομικής και ιδιαίτερα της δημοσιονομικής πολιτικής προς την απόκτηση επενδυτικής βαθμίδας για τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου θα πρέπει να αποτελέσει αδιαπραγμάτευτο εθνικό στόχο, καθώς η επίτευξή του θα έχει ευεργετικές επιδράσεις σε όλους τους τομείς της ελληνικής οικονομίας.
Αυτή η διατύπωση του Γιάννη Στουρνάρα για την χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία και το διεφθαρμένο ελληνικό δημόσιο που συναγωνίζεται την διεφθαρμένη γραφειοκρατία των Βρυξελλών κι αυτές με την σειρά τους το χρεοκοπημένο μοντέλο των αγορών θα μπορούσε να συγκριθεί κάλλιστα με την ποίηση του Ελύτη ή της ακόμη πιο σπουδαίας Κικής Δημουλά η οποία είχε ορίσει ως εξής την ποίηση> «Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί να κελαηδάει. Όσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί μέσα στην έρημο, ωστόσο εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα».
Ο Γιάννης Στουρνάρας λοιπόν ως άλλη Κική Δημουλά επιχειρεί να δώσει υπόσταση στο διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος με φόντο το διεφθαρμένο και χρεοκοπημένο ευρωπαικό ιερατείο που αποτελεί κατ΄εικόνα ομοίωση του επίσης χρεοκοπημένου αμερικανικού κράτους. Μέσα λοιπόν σ΄αυτόν τον ίλιγγο της χρεοκοπίας ο Γιάννης Στουρνάρας κάνει την προσωπική του υπέρβαση και από κεντρικός τραπεζίτης γίνεται ποιητής. Κι αυτό γιατί είναι έντιμος άνθρωπος και όχι απατεώνας σαν τους πολιτικούς οι οποίοι ισχυρίζονται διαχρονικά ότι λεφτά υπάρχουν, ενώ τώρα έχουν φθάσει στο κατώτατο όριο απαξίωσης της ανύπαρκτης αξιοπρέπειάς τους να μοιράζουν επιδόματα στα υπό θανάτωση ερίφια ώστε να τα μαλθακοποιούν, να αυξάνουν την εξάρτησή τους από το κράτος-εκτελεστή υποδυόμενοι την ίδια στιγμή τους χαριτωμένους, ανέμελους και χαμογελαστούς ηγέτες, όπως για παράδειγμα τα ταλαντούχα puppets όπως ο Γάλλος πρόεδρος, ο Καναδός πρωθυπουργός και η Νεοζηλανδή πρωθυπουργός.
Ο Γιάννης Στουρνάρας είναι αξιοπρεπής άνθρωπος γι΄αυτό και είναι μισητός τόσο στην αριστερή Woke NΔ, όσο και από τους καιροσκόπους τυχοδιώκτες του Σύριζα.
Έτσι ο ποιητής Στουρνάρας με φόντο ένα κράτος με 400 δις χρέος, το οποίο έχει ως μοναδική επιλογή επιβίωσης την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και την μετατροπή του σε μία κλίμακα από Αλβανία του Χότζα έως Ισραήλ του Μπένετ (και όχι του Νετανιάχου), μιλάει για επενδυτική βαθμίδα!
Καθώς ο Γιάννης λοιπόν μιλάει για επενδυτική βαθμίδα οι οξυδερκείς αναγνώστες βλέπουν κάτι βαλιτσάρες να περνάνε αππο μπρος τους. Βαλιτσάρες που κουβαλάνε οι επιστήμονες της Ευρωπαικής Ενωσης δια χειρός των συμμετεχόντων στο cast του Qatar Gate ενώ στη πραγματικότητα πρόκειται για Brussels Gate.
Πράγματι αυτή είναι μια χολυγουντιανή επενδυτική βαθμίδα. Είναι ο μόνος τρόπος να βρεθεί σε επενδυτική βαθμίδα το ελληνικό δημόσιο. Με εθνικό νόμισμα και επίσημη πρόσκληση στις κορυφαίες Μαφίες του κόσμου να έλθουν να επενδύσουν άφοβα στην χώρα μας. Όχι όπως τώρα που αναγκάζονται να επενδύουν με κοστοβόρες προφυλάξεις κάτω από διάφορα νομιμοφανή σχήματα.
Ο Γιάννης λοιπόν βλέπει την ραγδαία φτωχοποίηση που πλησιάζει και καθώς η συμβολή του αδικημένου Σόιμπλε (ο οποίος ήταν ειλικρινής όταν συμβούλευε την έξοδό μας από το ευρώ) θα ακούγεται σαν μελωδία αντίστοιχη με τις 4 Εποχές του Βιβάλντι και όχι του Κώστα Λαλιώτη στ΄αυτιά ακόμη και του οξυδερκούς Καρανίκα που επενδύει στο σωστό φυτό για τα εδάφη της Κολομβίας των Βαλκανίων.
Ο όρος επενδυτική βαθμίδα του ελληνικού δημοσίου το οποίο συμφώνησε να μειώσει τον πληθυσμό λόγω του χρέους και ανέθεσε στον Αθανάσιο Π. να κάνει τη βρώμικη δουλειά σε έναν πλανήτη στον οποίο πολύ σύντομα οι σημερινοί δήθεν πλούσιοι θα πηδάνε από τα παράθυρα όπως οι Ρώσοι ολιγάρχες, αποδεικνύει το μοναδικό ταλέντο ενός ανθρώπου των αριθμών όπως ο Γιάννης Στουρνάρας να αποδώσει με σκαμπρόζικο τρόπο και λέξεις τη χρεοκοπία.
"The science is clear." NEVER FORGET. #FauciFiles https://t.co/8lbwI5P7n3
— EAS 🇺🇸 (@SimpIy4Truth) December 27, 2022
Είναι σαν να περνάει από μπροστά σου ο-η-το (χωρίς άρθρο τέλος πάντων) υπεύθυνος των πυρηνικών κεφαλών του Joe Biden που πιάστηκε να κλέβει βαλίτσες στα αεροδρόμια και κάποιοι να του σφυρίζουν
-Είσαι θεά, θεάρα…
Έτσι και τα 400 δις χρέος του ελληνικού δημοσίου προσπαθούν να αποκτήσουν επενδυτική βαθμίδα!
Το άρθρο του Γιάννη για την χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία που καταλήγει στην κραυγή για την αγωνιώδη απόκτηση επενδυτικής βαθμίδος του δημοσίου θα μπορούσε επάξια να ανταγωνιστεί αυτό το ανίκητο χάρισμα και ταυτόχρονα ψυχικό σθένος της Κικής Δημουλά να παίζει με τα κόκκινα κουμπιά των λέξεων που πυροδοτούν πυρηνικές εκρήξεις εντός μας.
Διάλογος ανάμεσα σε μένα και σε μένα
Σοῦ εἶπα:
– Λύγισα.
Καὶ εἶπες:
– Μὴ θλίβεσαι.
Ἀπογοητεύσου ἥσυχα.
Ἤρεμα δέξου νὰ κοιτᾷς
σταματημένο τὸ ρολόι.
Λογικὰ ἀπελπίσου
πῶς δὲν εἶναι ξεκούρδιστο,
ὅτι ἔτσι δουλεύει ὁ δικός σου χρόνος.
Κι ἂν αἴφνης τύχει
νὰ σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,
μὴ ριψοκινδυνέψεις νὰ χαρεῖς.
Ἡ κίνηση αὐτὴ δὲν θά ῾ναι χρόνος.
Θά ῾ναι κάποιων ἐλπίδων ψευδορκίες.
Κατέβα σοβαρή,
νηφάλια αὐτοεκθρονίσου
ἀπὸ τὰ χίλια σου παράθυρα..
Γιὰ ἕνα μήπως τ᾿ ἄνοιξες.
Κι αὐτοξεχάσου εὔχαρις.
Ὅ,τι εἶχες νὰ πεῖς,
γιὰ τὰ φθινόπωρα, τὰ κύκνεια,
τὶς μνῆμες, ὑδροροὲς τῶν ἐρώτων,
τὴν ἀλληλοκτονία τῶν ὠρῶν,
τῶν ἀγαλμάτων τὴν φερεγγυότητα,
ὅ,τι εἶχες νὰ πεῖς
γι᾿ ἀνθώπους ποὺ σιγὰ-σιγὰ λυγίζουν,
τὸ εἶπες.
καὶ τὴν πείθει
νὰ κουλουριάζεται πνιχτὰ
νὰ τρίβεται σὰ γάτα ἀνεπαίσθητη
πάνω στὸν διαθέσιμο ἀέρα
ποῦ ἀφήνεις προσπερνώντας.
Ἀπόλαυση πολὺ μοναχικότερη
ἀπὸ τὴ στέρησή της.
Γράφει ο Γιάννης Στουρνάρας>
Ισχυρή μεγέθυνση της ελληνικής οικονομίας το 2022 – Πρόβλεψη για επιβράδυνση της μεγέθυνσης το 2023
του Γιάννη Στουρνάρα, Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ»
Η ενεργειακή κρίση, η οποία επιδεινώθηκε μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία στις αρχές του 2022, έχει ως αποτέλεσμα την απότομη άνοδο του πληθωρισμού. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στην παρέμβαση των νομισματικών αρχών, με τις κεντρικές τράπεζες να αυξάνουν δραστικά τα επιτόκιά τους, παρά το γεγονός ότι η άνοδος του πληθωρισμού οφείλεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, σε αρνητικές διαταραχές από την πλευρά της προσφοράς και ειδικά στην αύξηση του ενεργειακού κόστους εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία, οι άμεσες επιδράσεις των οποίων δεν μπορούν να εξουδετερωθούν εύκολα από τη νομισματική πολιτική.
Ωστόσο, η δυναμική αντίδραση των κεντρικών τραπεζών σηματοδοτεί την αποφασιστικότητά τους αφενός να περιορίσουν τη συνολική ζήτηση και να θέσουν υπό έλεγχο τις δευτερογενείς πληθωριστικές επιδράσεις, και αφετέρου να σταθεροποιήσουν τις πληθωριστικές προσδοκίες, ώστε να αποφευχθεί μια αυτοτροφοδοτούμενη αύξηση του πληθωρισμού και να επιτευχθεί ο στόχος της σταθερότητας των τιμών μεσοπρόθεσμα. Παρότι η βασική στόχευση από την πλευρά των κεντρικών τραπεζών είναι ξεκάθαρη, ανακύπτει ένα δίλημμα πολιτικής που σχετίζεται με την έκταση την οποία θα πρέπει να έχουν οι αυξήσεις επιτοκίων, και κατ’ επέκταση με τις αρνητικές συνέπειες για την οικονομική ανάπτυξη που θα μπορούν να αποδεχθούν οι νομισματικές αρχές ώστε να σταθεροποιηθεί ο πληθωρισμός μεσοπρόθεσμα.
Η ομαλοποίηση της νομισματικής πολιτικής, σε συνδυασμό με τους γεωπολιτικούς κινδύνους και την αύξηση της αβεβαιότητας, έχει ως συνέπεια την αυστηροποίηση των χρηματοπιστωτικών συνθηκών και την αύξηση της αποστροφής κινδύνου εκ μέρους των επενδυτών, με αποτέλεσμα την άνοδο της μεταβλητότητας και των αποδόσεων των ομολόγων και την πτώση των τιμών των μετοχών.
Στο εσωτερικό, η αύξηση του κόστους της ενέργειας και η μείωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος επηρεάζουν αρνητικά τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά και αυξάνουν την εισοδηματική ανισότητα. Επιπλέον, η άνοδος των επιτοκίων δανεισμού αυξάνει το κόστος εξυπηρέτησης των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, ενώ η διατήρηση των επιτοκίων καταθέσεων σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα στερεί μια πρόσθετη πηγή εσόδων.
Ως συνέπεια του υψηλού και επίμονου πληθωρισμού, αυξάνονται οι πιέσεις για αυξήσεις μισθών και συντάξεων, καθώς και για μέτρα στήριξης που θα περιορίζουν τις απώλειες στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα. Δεδομένου ότι ο υψηλός πληθωρισμός πλήττει αναλογικά περισσότερο τις χαμηλότερες εισοδηματικές ομάδες του πληθυσμού, τα μέτρα στήριξης κρίνονται αναγκαία. Ωστόσο, θα πρέπει να είναι στοχευμένα και προσωρινά στο πλαίσιο του διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο, καθώς η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να έχει περιοριστική κατεύθυνση, ώστε να δράσει συμπληρωματικά με τη νομισματική πολιτική, συμβάλλοντας στην κάμψη του πληθωρισμού και ταυτόχρονα να διασφαλίσει τη δημοσιονομική σταθερότητα. Οι όποιες μισθολογικές αυξήσεις αποφασιστούν (για παράδειγμα στον κατώτατο μισθό) θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις δυνατότητες της οικονομίας, να μην τροφοδοτούν περαιτέρω την άνοδο του πληθωρισμού και συνολικά να μην υπονομεύουν την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε όρους ανταγωνιστικότητας την τελευταία δεκαετία.
Οι πληθωριστικές πιέσεις και η συνακόλουθη αύξηση των επιτοκίων, οδηγούν σε βελτίωση των καθαρών εσόδων από τόκους των τραπεζών, αλλά και σε επιδείνωση των συνθηκών χρηματοδότησής τους, ενώ ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση του πιστωτικού κινδύνου που σχετίζεται με τη δημιουργία μιας νέας γενιάς μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Σε αυτό το δυσμενές περιβάλλον που θέτει σημαντικές προκλήσεις στην οικονομική πολιτική, η ελληνική οικονομία συνέχισε να αναπτύσσεται με υψηλούς ρυθμούς το εννεάμηνο του 2022, τροφοδοτούμενη από την ιδιωτική κατανάλωση, τις επενδύσεις και τη μεγάλη άνοδο του τουρισμού και των εσόδων από τη ναυτιλία.
Η καλύτερη από το αναμενόμενο επίδοση της ελληνικής οικονομίας οδηγεί στην προς τα άνω αναθεώρηση των εκτιμήσεων της Τράπεζας της Ελλάδος που έγιναν τον Ιούνιο για το ρυθμό μεγέθυνσης του 2022. Σε αυτό συνέβαλαν και τα μέτρα στήριξης για την ανάσχεση των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις.
Παρ’ όλα αυτά, η παράταση της ενεργειακής κρίσης εξαιτίας του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία, που συντηρεί τον πληθωρισμό σε πολύ υψηλά επίπεδα, έχει οδηγήσει σε υποχώρηση των επιχειρηματικών προσδοκιών και επιδείνωση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη μεταβολή της νομισματικής πολιτικής σε πιο περιοριστική κατεύθυνση, αναμένεται να οδηγήσει σε πιο αργό ρυθμό μεγέθυνσης το 2023. Η αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων του μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού της ΕΕ 2021-2027 και του ευρωπαϊκού μέσου ανάκαμψης NextGenerationEU δύναται να μετριάσει τις επιπτώσεις της ενεργειακής κρίσης στην οικονομία.
Στο περιβάλλον και πλαίσιο αυτό, ο απόλυτος προσανατολισμός της οικονομικής και ιδιαίτερα της δημοσιονομικής πολιτικής προς την απόκτηση επενδυτικής βαθμίδας για τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου θα πρέπει να αποτελέσει αδιαπραγμάτευτο εθνικό στόχο, καθώς η επίτευξή του θα έχει ευεργετικές επιδράσεις σε όλους τους τομείς της ελληνικής οικονομίας.
