Καθώς η πανδημία του νέου κορωνοϊού έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο, οι άνθρωποι έχουν εξοικειωθεί με τον αριθμό των θανάτων που δημοσιεύουν κάθε μέρα οι κυβερνήσεις τους. Δυστυχώς, ο συνολικός αριθμός τους μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερος, για διάφορους λόγους.
Πρώτον, τα επίσημα στατιστικά στοιχεία σε πολλές χώρες αποκλείουν τα θύματα που δεν είχαν θετικά τεστ για κορωνοϊό πριν πεθάνουν, κάτι που μπορεί να αποτελεί σημαντική πλειοψηφία σε περιοεχές με μικρή ικανότητα τεστ.
Δεύτερον, τα νοσοκομεία και τα ληξιαρχικά γραφεία ενδέχεται να μην επεξεργάζονται πιστοποιητικά θανάτου για αρκετές ημέρες ή ακόμα και εβδομάδες μετά το θάνατο ενός ασθενούς, γεγονός που δημιουργεί καθυστερήσεις στα δεδομένα.
Και τρίτον, η πανδημία έχει καταστήσει δυσκολότερο για τους γιατρούς να αντιμετωπίσουν άλλες καταστάσεις, αποθαρρύνοντας ανθρώπους να πάνε στο νοσοκομείο για άλλους λόγους, κάτι που μπορεί έμμεσα να έχει προκαλέσει αύξηση των θανάτων από ασθένειες εκτός της covid-19.
Ένας τρόπος για να ληφθούν υπόψη αυτά τα προβλήματα είναι η χρησιμοποίηση ένα απλού μέτρου, γνωστού ως «υπερβολικός θάνατος»: Να λάβετε δηλαδή τον αριθμό των ανθρώπων που πεθαίνουν από οποιαδήποτε αιτία σε μια δεδομένη περιοχή και περίοδο και, στη συνέχεια, να τον συγκρίνετε με το τι είχε συμβεί τα τελευταία χρόνια στην ίδια περιοχή. Ο Economist χρησιμοποίησε τέτοιου είδους στατιστικά μοντέλα για να δημιουργήσει βάσεις δεδομένων, έχοντας σαν δεδομένο ότι ο αριθμός των θανάτων σε κάθε περιοχή θα είχε καταγραφεί κανονικά το 2020.
Πολλές δυτικές χώρες, καθώς και ορισμένα έθνη, δημοσιεύουν τακτικά δεδομένα για τους θανάτους από όλες τις αιτίες. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει ότι, στα περισσότερα μέρη, ο αριθμός των υπερβολικών θανάτων (σε σύγκριση με τη γραμμή βάσης μας) είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των θανάτων covid-19 που επίσημα καταγράφει η εκάστοτε κυβέρνηση.
Συνεπώς, για να μην υπάρχει σύγχυση, δείτε αναλυτικά τι έχει συμβεί σε κάθε του πλανήτη από το ξεκίνημα της πανδημίας, με βάση τα στοιχεία του Economist:
