Ημερολόγιο κορωνοϊού, 23 Μαρτίου 2020> Γιατί είναι καλοί οι Ελληνικοί αριθμοί και ειδικά αυτοί που δεν αμφισβητούνται, τι να πούμε στους γονείς μας για το μέλλον, περί των κλινικών μελετών που ξεκινάνε, και μια συνέχεια από την προηγούμενη ανάρτηση:
Από Giorgos Pappas [fb]
1. Γιατί είναι καλοί ακόμη οι αριθμοί μας: Κοιτάξτε τα νούμερα των νοσηλευομένων και τα νούμερα των ΜΕΘ. ΔΕΝ έχουμε ραγδαία αύξηση των ασθενών που μπαίνουν στην ΜΕΘ, προσέξτε πώς αυξήθηκαν την τελευταία εβδομάδα: +2, +6. +8, -5, +18, +3. Δεν είναι αύξηση ανεξέλεγκτη και μη-διαχειρίσιμη, κερδίζεται πολύτιμος χρόνος, και αν φτάσουμε μέχρι τα τέλη του μήνα έτσι, θα δουλέψει μετά και ο περιορισμός και θα αποφύγουμε τα Ιταλικά/ Ισπανικά φαινόμενα. Εξίσου καλά πάνε και οι νοσηλευόμενοι: 70-78-90-100-124-114. Δεν είναι δυσβάσταχτα νούμερα, άσε που σήμερα ήταν και λιγότεροι. (Εδώ να σημειώσω ότι όσον αφορά τις ΜΕΘ κάποιο λάθος πρέπει να υπήρξε στα επίσημα προχτεσινά νούμερα, και πήγαμε -5, +18, πιο πιθανό είναι να ήταν +5, +8, το νόημα δεν αλλάζει). Και η ελληνική θνησιμότητα δεν είναι δραματική (Ισπανία 6,7%, Ιταλία 9,5%, Γαλλία 4%, Ελλάδα 2,4%), και έχει τεράστια, και θετική σημασία η ηλικιακή κατανομή στην Ελλάδα, πόσοι είναι οι άνω των 70 ετών: 13,8%, ικανοποιητικό ποσοστό (παρά την εντός τριημέρου μικρή αύξησή του), το ένα τρίτο σχεδόν της Ιταλίας και της Γαλλίας.
2. Και τι να περιμένουμε δηλαδή, ρωτάνε μανάδες και πατεράδες, πόσο θα μείνουν μέσα. Τι είπα εγώ στους δικούς μου; Ότι κοιτάζουμε να κερδίσουμε χρόνο, ώστε να έχουμε μια ευρέως διαθέσιμη ταχεία διαγνωστική μέθοδο που να είναι αξιόπιστη, ΚΑΙ να έχουμε μια ικανοποιητική θεραπευτική επιλογή: Το πρώτο τρέχει, και σύντομα θα είναι διαθέσιμα αρκετά αντίστοιχα προϊόντα. Το δεύτερο επίσης τρέχει, ήδη ξεκινούν οι μεγάλες μελέτες, βλέπε σε επόμενο σημείο. Άρα, θα μπορούμε, σε 2 μήνες; να έχουμε την δυνατότητα να μην φοβόμαστε τόσο την λοίμωξη, να μπορούμε γρήγορα να την διαγνώσουμε, και πρώιμα να την θεραπεύσουμε, χωρίς να ζούμε με δραματικούς περιορισμούς. Αυτό ελπίζουμε, να φτάσουμε μέχρι εκεί σχετικά αλώβητοι.
3. Ξεκινάνε λοιπόν οι δυο μεγάλες μελέτες, η Solidarity της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, και η Ευρωπαϊκή Discovery, με επικεφαλής την Florence Ader από την Λιόν, μάλλον πολιτικής φύσεως η επιλογή και λιγότερο επιστημονικής. Και οι δυο μελέτες τρέχουν παρόμοιες επιλογές: απλή υποστηρικτική θεραπεία ή remdesivir ή υδροξυχλωροκίνη ή Kaletra (+/- ιντερφερόνη), η εμμονή σε αυτό το τελευταίο σχήμα δεν ξέρω γιατί τόση, εφόσον έχεις ήδη μια αποτυχημένη μελέτη πρόσφατη για τον σκέτο συνδυασμό που είναι το Kaletra. Η Solidarity έχει ορισμένα μεθοδολογικά προβλήματα στο πώς θα γίνει η στρατολόγηση ασθενών, με ένα online μητρώο, δεν είναι απαραίτητα εύκολο και το λέω εκ πείρας (προ 10ετίας βέβαια, σε αντίστοιχη απόπειρα για να τρέξει παγκόσμια μελέτη για τον μελιταίο, ο καθείς με τα νοσήματά του), έχει πολλά διαδικαστικά κενά.
4. Από τις άλλες θεραπείες που δοκιμάζονται, από τα άφθονα πρωτόκολλα που τρέχουν ή προσπαθούν να τρέξουν παγκοσμίως, έχει τα πάντα, τι βιταμινη C ενδοφλέβια, τι τεϊκοπλανίνη (αντισταφυλοκοκκικό αντιβιοτικό), τι θαλιδομίδη (το κάποτε διαβόητο τερατογόνο που χρησιμοποιείται από νεοπλάσματα έως και λέπρα), τι sildenafil (ω ναι, το βιάγκρα! ) .
5. Για όσους παίρνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, o φόβος είναι αναμενόμενος, τα στοιχεία ανεπαρκή: η Ευρωπαϊκή Εταιρεία EULAR ακόμη δεν συνιστά κάτι ιδιαίτερο για τους ασθενείς πέραν της τυπικής αυξημένης εγρήγορσης, οι Βρετανοί έκαναν μια ταξινόμηση όμως του κινδύνου ανάλογα με το τι λαμβάνει ως αγωγή κάποιος, την βρίσκετε εδώ: https://www.england.nhs.uk/…/clinical-guide-rheumatology-pa… (τo είδα σε ανάρτηση του Panos Zarogoulidis, αν το ανάρτησαν και άλλοι φίλοι και μου διέφυγε, συγγνώμη)
6. Μια οφειλόμενη συνέχεια στην προχτεσινή ανάρτηση: Έστειλα με mail τις αντιρρήσεις μου όπως ακριβώς τις ανέβασα κι εδώ, στον John Ioannidis. Απάντησε άμεσα και φιλικά, δείχνοντας το γνωστό σε εμένα πρόσωπο του ανθρώπου που ξέρει να συζητά. Όμως δεν συμφωνήσαμε κάπου, άλλωστε έκτοτε επανέλαβε τις απόψεις του σε μεγάλο βαθμό σε πολλά δημόσια, ειδησεογραφικά και επιστημονικά μέσα. Εύχομαι να ξανακάνουμε αυτή την συζήτηση, όταν τελειώσει η κρίση, Που επί του παρόντος μπορεί να τελειώσει μόνο με περιορισμούς, όσο κι αν διαμαρτυρηθούν όποιοι δικαιωματιστές και αδάμαστοι δημοκράτες. Για να υπάρχει δημοκρατία, πρέπει να υπάρχει δήμος και κράτος, και αυτά κοιτάμε να εξασφαλίσουμε.
7. Απαντώ στα πάντα, όσα γνωρίζω τουλάχιστον, είτε στα σχόλια ή σε μήνυμα. Μια παράκληση όμως, όχι αγένεια, όχι βρίσιμο, όχι πολιτικολογία, όχι συνομωσιολογία στα σχόλια. Ηταινία της εικόνας είναι το Desperate Hours του 1955, αντενδείκνυται σε κλειστοφοβικούς μεν, αριστούργημα δε.
Ημερολόγιο κορωνοϊού, 21 Μαρτίου 2020, επί προσωπικών (τα επιστημονικά αύριο), με μια οφειλόμενη απάντηση στον Γιάννη Ιωαννίδη/ John PA Ioannidis, από έναν πιστό μαθητή του πνεύματός του που εδώ όμως έμεινε έκπληκτος από την αστοχία του, και ένα σχόλιο για την αήθεια των επιθέσεων στον Κύριο Τσιόδρα και την ευθύνη της κυβέρνησης να τον προστατεύσει:
1. Ο Γιάννης Ιωαννίδης είναι ίσως ο λαμπρότερος Έλληνας επιστήμονας, κι ένας αναγεννησιακός άνθρωπος, και είμαι τυχερός που μου έχει δοθεί αραιά και που η δυνατότητα να συζητήσω, έστω και ελλειπτικά, μαζί του επιστημονικά και φιλοσοφικά. Έχοντας δημιουργήσει ο Ιωαννίδης ασύλληπτα πολλά και σπουδαία και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, εν μέρει φωτίστηκα από το πνεύμα του. Για τον λόγο αυτό έμεινα, όπως πολλοί, άφωνος, από το άρθρο του περί της πανδημίας, άρθρο οξύ, άρθρο προκλητικό, άρθρο που αναζητά την επιστημονική τεκμηρίωση, αλλά και άρθρο εντελώς, μα εντελώς άστοχο, και μη Ιπποκράτειας παιδείας: Ο Ιωαννίδης υποστήριξε ότι δεν υπάρχει βάση για να εφαρμόσουμε αυτές τις αποδιαρθρωτικές, για την οικονομία και την κοινωνία, πρακτικές καραντίνας και αποκλεισμού στην τρέχουσα πανδημία, γιατί δεν υπάρχουν στοιχεία. Και επειδή η θνησιμότητα μπορεί να είναι μηδαμινή, ακόμη και έως 0,05%. Και επειδή αν πάμε να επιπεδώσουμε την περιβόητη καμπύλη, μπορεί να οδηγήσουμε σε μακροπρόθεσμη ανεπάρκεια την φροντίδα των άλλων βαρέων νοσημάτων, ενώ αν δεν το κάνουμε, η ανεπάρκεια θα είναι σύντομη, μετά θα μπορούμε να ασχοληθούμε με τα άλλα νοσήματα. Είπε ακόμη ότι πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την γρίπη και το Diamond Princess ως μόνα αξιόπιστα στοιχεία, και ότι ακόμη κι αν η πανδημία προσεγγίσει την γρίπη του 1918, τουλάχιστον δεν θα έχουν πεθάνει οι νεώτεροι.
2. Έχουμε και λέμε λοιπόν Δάσκαλε (που πάντα θα παραμένεις σε όλα τα υπόλοιπα): Ξεχνάς αυτό το περίφημο R0 δάσκαλε, ΔΕΝ είναι γρίπη εδώ, είναι κάτι πολύ μεταδοτικότερο. Υποθέτεις ότι θα μολυνθεί το 1% στις ΗΠΑ, οπότε 10.000 θάνατοι είναι μικρή απόκλιση από την γρίπη. Όχι δάσκαλε, αν χρησιμοποιήσεις το Diamond Princess ως παράδειγμα, δεν μολύνθηκε μόνο το 1%, το 1% πέθανε στο κρουαζιερόπλοιο, τι ακροβασία είναι αυτή. Και αν το αφήσεις ελεύθερο δεν θα μολυνθεί μόνο το 1% του πληθυσμού, το βλέπεις. Δεν βλέπεις δάσκαλε τι γίνεται στην Ιταλία, και σύντομα και αλλού στην Ευρώπη; Είναι αποδεκτό; Αγωνιάς για τα άλλα βαρέα νοσήματα που πιθανώς θα παραμελούνται ελέω του SARS-CoV-2 παρατεταμένα από εδώ και πέρα; Μα πρέπει να στοχεύσουμε να επιπεδωθεί η καμπύλη δάσκαλε τόσο ώστε να υπάρξει χώρος στις ΜΕΘ και για άλλα βαρέα νοσήματα, να κερδίσουμε χρόνο αν θες για να το πετύχουμε. Και περισσότερο απ’ όλα δάσκαλε, ΔΕΝ γίνεται η καραντίνα για να επιπεδωθεί η καμπύλη μόνο, γίνεται για να ετοιμαστούμε καλύτερα (να διορθώσουμε αν θες όλες αυτές τις εγκληματικές αμέλειες παιδείας και υγείας που χρόνια στηλιτεύεις), αλλά γίνεται πρώτιστα για να σωθούν ζωές. Όσες και όποιες, και όποιας ηλικίας. Αυτό κληθήκαμε να προσπαθούμε.
Και ναι, για να το πετύχουμε, οφείλουμε να σκεφτόμαστε επιστημονικά, κι αν υπάρχει ένας άνθρωπος που με έμαθε να σκέφτομαι ρασιοναλιστικά είναι ο Ιωαννίδης (και κάποιος άλλος με έμαθε να λειτουργώ ως κλινικός, ολοι που με ξέρουν γνωρίζουν και το όνομά του). Και γι΄αυτό τον λόγο μένω έκπληκτος δάσκαλε, που λείπουν οι αποδείξεις από το άρθρο σου. Μόνο τα περί θνησιμότητας έχουν όλο το επιστημονικό κύρος σου, και, ναι, το προφανές των ελλιπών στοιχείων επιδημιολογίας στην κοινότητα. Αν ήθελες να ανοίξεις μια ενδιαφέρουσα συζήτηση το πέτυχες. Μα ξέρεις Γιάννη, θα μου επιτραπεί εδώ ο ενικός της μικρής ηλικιακής διαφοράς μας, αυτή την θέση σου μπορεί να την χρησιμοποιήσει ο καθένας στα ανεξέλεγκτα ΜΜΕ, να την αναπαράγει ως τον βολεύει, ώστε να αγνοήσει την ωμή πραγματικότητα που λέει ότι: Για να έχουμε τα στοιχεία που ζητάς Γιάννη, πρέπει πρώτα να επιζήσουν, άνθρωποι, συστήματα υγείας και συστήματα κοινωνικά. Αυτό.
3. Περί των επιθέσεων στο Κύριο Τσιόδρα, είδα σήμερα να ανακυκλώνεται και μια δήλωσή του περί του ιού από τις 22 Ιανουαρίου για να τον αμφισβητήσουν. 22 Ιανουαρίου; Ούτε η Wuhan σε καραντίνα δεν είχε μπει. Τι γνωρίζαμε 22 Ιανουαρίου, ακόμη κι όσοι παρακολουθούσαμε στενά την υπόθεση από τότε; Τίποτε. Όλοι οι κατήγοροί του τι έκαναν τις 22 Ιανουαρίου; Τι γνώμη είχαν για τον ιο; Είναι εύκολο να κατηγορείς τον Κύριο Τσιόδρα, είτε είσαι πολιτικάντης που ψάχνεις να κάνεις αντιπολίτευση ενώ ο κόσμος καίγεται, ή είσαι ζηλόφθων ακαδημαϊκός, από αυτούς τους εγωπαθείς παρασιτικούς που συνωστίζονται σε διαδρόμους εξουσίας χρόνια τώρα και ζήλεψαν την αποδοχή και την προβολή του, λες και η θέση φέρνει την αποδοχή. Αυτός όμως που ευθύνεται ακόμη περισσότερο είναι η κυβέρνηση: που, μπράβο της που τον επέλεξε να διαχειριστεί την κρίση, αλλά ένα λεπτό, ΔΕΝ είναι δουλειά του να διαχειριστεί και να επικοινωνήσει τις πολιτικές θέσεις.
Μπράβο στην κυβέρνηση που διάλεξε το σωστό πρόσωπο και για τις κάμερες, έχει σημασία, και εξαφάνισε τα λάθος, αλλά ΔΕΝ μπορεί να χρεωνεται την πρότερη ολιγωρία και τις πρότερες λαθεμένες επιλογές προσώπων ο Κύριος Τσιόδρας. Είναι επιστήμονας και όχι πολιτικός. Αν θέλετε, μετά το τέλος της κρίσης να συζητήσουμε υπουργούς νυν και πρώην και πιο πρώην, επιτροπές δήθεν ειδικών, βιογραφικά, στελεχώσεις, αστοχίες. Αλλά τις πολιτικές επιλογές τώρα να βρεθεί κάποιος πολιτικός να τις υπερασπίσει. Και να συνεχίσετε να αφήνετε τον σωστό άνθρωπο να κάνει την δουλειά του. Μήπως και το σώσουμε.
Disclaimer: Διευκρινίζω ότι προσωπικά τον Κύριο Τσιόδρα δεν τον γνωρίζω, ούτε email δεν έχουμε ανταλλάξει. Αλλά κινούμαστε σε παρόμοιους χώρους. Και την επιστημονική επάρκεια έχω μάθει να την κρίνω. Και του Κυρίου Τσιόδρα είναι μείζων. Όπως και την ποιότητα του ανθρώπου, που νομίζω την κρίνουν καθημερινά οι περισσότεροι.
