Mια νέα σελίδα στην πολυτάραχη ιστορία του φιλοδοξεί να γράψει το Καζίνο της Πάρνηθας με την μετεγκατάστασή του στο Μαρούσι και πιο συγκεκριμένα στο κτήμα Δηλαβέρη.
Η εταιρία «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε» θέλοντας να απαντήσει σε διάφορους ισχυρισμούς έστειλε επιστολή στον δήμαρχο Αμαρουσίου κ. Θεόδωρο Αμπατζόγλου με την οποία χαρακτηρίζει την τουριστική επένδυση ως «μακράν την ηπιότερη και πλέον επωφελή για την περιοχή»
«Αξιότιμε κ. Δήμαρχε Αμαρουσίου,
Παρά το γεγονός ότι όλα τα δεδομένα της τουριστικής επένδυσης της «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ» στην ιδιωτική έκταση στη θέση Δηλαβέρη βρίσκονται σε κοινή θέα, μέσω της Δημόσιας Διαβούλευσης, παρατηρείται η διακίνηση ορισμένων ανυπόστατων ισχυρισμών και ανακριβών στοιχείων, με κάποια σημεία της Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και του Ειδικού Χωρικού Σχεδίου.
Επειδή, οι ισχυρισμοί αυτοί προκαλούν σύγχυση, διαστρεβλώνουν τα πραγματικά στοιχεία και δυστυχώς οδηγούν σε παραπληροφόρηση, κατ’ αρχάς, θα θέλαμε να διευκρινίσουμε τα εξής:
1. Δεν είναι αληθές ότι από τα 55 στρέμματα της έκτασης, θα είναι ελάχιστα εκείνα που θα αξιοποιηθούν για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων. Η κάλυψη του συγκροτήματος Τουρισμού-Αναψυχής δεν θα ξεπερνά τα 10 στρέμματα και σε ύψος, τα 18 μέτρα, ενώ λόγω και της στάθμης του οικοπέδου, θα είναι χαμηλότερο από όλα τα κτίρια της περιοχής. Τα υπόλοιπα θα είναι ελεύθεροι, κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου που θα συνδυαστούν με τα 25 στρέμματα τα οποία θα αποδοθούν στον Δήμο σας, ως εισφορά σε γη. Επομένως, το «άθροισμα» κοινόχρηστων χώρων είναι περί τα 40 στρέμματα.
2. Δεν είναι αληθές ότι σχεδιάζεται ένα «Καζίνο-Mall». Ούτε Mall, ούτε Εκπτωτικό Outlet, ούτε Κτίριο Γραφείων, ούτε κάποια άλλη τέτοια δομή, όπως επιτρέπει η χρήση «Πολεοδομικό Κέντρο», αλλά ούτε και ένα μονολιθικό Καζίνο. Η συγκεκριμένη επένδυση με χρήση «Τουρισμού-Αναψυχής», έρχεται να καλύψει σημαντικές ανάγκες σε ξενοδοχειακές και τουριστικές υποδομές στην περιοχή – ξενοδοχείο 5*, αίθουσα εκδηλώσεων και συνεδρίων, εστίαση και διασκέδαση, υπόγεια πάρκινγκ 850 θέσεων – και, ναι, να συστεγάσει και το ιστορικό Καζίνο της Πάρνηθας, το οποίο, σήμερα, στο νέο τοπίο του κλάδου τυχερών παιχνιδιών, απειλείται με αφανισμό.
3. Δεν είναι αληθές ότι πρόκειται για μία «ελεύθερη» αγνώστου κυριότητας έκταση. Πρόκειται για ιδιωτικό οικόπεδο σε προνομιακό σημείο και είναι εκτός κάθε λογικής η άποψη ότι θα παραμένει ανεκμετάλλευτο στο διηνεκές. Ωστόσο, από τις επιτρεπόμενες και εγκεκριμένες χρήσεις και κατασκευές, η προτεινόμενη είναι μακράν η ηπιότερη και η πλέον επωφελής για την περιοχή.
4. Είναι ανυπόστατος ο ισχυρισμός ότι η επένδυση θα επιβαρύνει το κυκλοφοριακό σύστημα της περιοχής Δηλαβέρη και θα επιδεινώσει τη ροή οχημάτων, ειδικά στη Ν. Φιλοθέη. Αντίθετα, η Εταιρεία, εκπόνησε ειδική Μελέτη και με δικές της δαπάνες και με παραχώρηση τμημάτων-«φιλέτων» από την έκταση, θα γίνουν έργα αναβάθμισης του Κόμβου των Λεωφόρων Σπ. Λούη και Κηφισίας, με την έναρξη κατασκευής του συγκροτήματος. Είναι ξεκάθαρο ότι η ΕΚΠ ΑΕ σκοπεύει να επιλύσει ένα σοβαρό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με ευθύνη ή ολιγωρία άλλων, από προηγούμενες αναπτύξεις, επεκτάσεις κ.λπ.. Λύση προς όφελος όλων, επισκεπτών, διερχόμενων και κατοίκων και ειδικά για τη Ν. Φιλοθέη, αποτροπή της κυκλοφορίας και αποσυμφόρηση.
5. Είναι ψευδές ότι η «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ» – στην οποία το Ελληνικό Δημόσιο κατέχει το 49% – δεν αποδίδει ποσοστό 2% επί των μικτών κερδών στον τοπικό Δήμο. Το ποσοστό αυτό, όπως αποδεικνύεται από τα επισυναπτόμενα παραστατικά, αποδίδεται απαρέγκλιτα, κάθε μήνα και την τελευταία 10ετία, κατά μέσο όρο, κυμαίνεται στο επίπεδο των 2 εκ. ευρώ.
Αξιότιμε κ. Δήμαρχε,
Η «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ» είναι μία εταιρεία με μακρά, διάφανη πορεία, από τους μεγαλύτερους εργοδότες της χώρας με 1.000 εργαζόμενους, συνεπέστατη σε όλες τις υποχρεώσεις της και αποδεδειγμένα, με ιδιαίτερη ευαισθησία σε θέματα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και προστασίας του Περιβάλλοντος.
Παρακολουθεί και λαμβάνει σοβαρότατα υπόψιν της, τυχόν προβληματισμούς και ευαισθησίες εκ μέρους πολιτών του Δήμου σας, αλλά δεν γίνεται να παραμένει αδιάφορη απέναντι σε «θέσεις» που αλλοιώνουν τεκμηριωμένα στοιχεία και επιστημονικά δεδομένα.
Είμαστε στη διάθεσή σας, σε χρόνο και χώρο της επιλογής σας, να σας παρουσιάσουμε τα πλήρη δεδομένα μίας επένδυσης προϋπολογισμού 200 εκ. ευρώ, που θα προσφέρει 1.000 νέες θέσεις εργασίας και θα έχει οφέλη για όλους, Δημόσιο, Δήμο Αμαρουσίου, οικονομία, απασχόληση, τοπικές αγορές και κοινότητες.
Με εκτίμηση
Εκ της «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ»
Η Ιστορία του Μον Παρνές από το SanSimera.gr
Τα εγκαίνια έγιναν στις 17 Ιουνίου 1961 με ιδιαίτερη λαμπρότητα και χλιδή. Ήταν το κοσμικό γεγονός της χρονιάς και ο αριθμός των προσκεκλημένων ξεπέρασαν τους 700. Μεταξύ αυτών, ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, ο Υπουργός Προεδρίας Κωνσταντίνος Τσάτσος, που έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων, ο αρχηγός της ελάσσονος αντιπολίτευσης Σοφοκλής Βενιζέλος οι ακαδημαϊκοί Ηλίας Βενέζης, Σπύρος Μελάς και Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος και πολλοί ξένοι επίσημοι.
Ιδιαίτερη λάμψη με την παρουσία τους έδωσαν οι διεθνούς φήμης ηθοποιοί Κουρτ Γιούργκενς, Αμεντέο Νατσάρι και Μισελίν Πρελ, ενώ το παρών έδωσαν δημοσιογράφοι από τα μεγαλύτερα έντυπα του κόσμου. Τους προσκεκλημένους διασκέδασε μέχρι πρωίας ο γαλλοαιγύπτιος τραγουδιστής Μπομπ Αζάμ, τον οποίο συνόδευε η ορχήστρα του συνθέτη Γεράσιμου Λαβράνου.
Ο πολύς κόσμος το γνώρισε μέσα από τις ασπρόμαυρες ταινίες «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» (1964) και «Υιέ μου… υιέ μου» (1965).
Τα δύσκολα για το ξενοδοχείο ξεκίνησαν από την επόμενη μέρα. Το Μον Παρνές δεν κέρδισε την εκτίμηση και την προτίμηση των πλούσιων πελατών στους οποίους κυρίως απευθύνονταν και γρήγορα έγινε βαρίδι για τον ΕΟΤ. Το 1963 το ξενοδοχείο έφθασε να έχει λιγότερους πελάτες από ότι προσωπικό. Έτσι, διακόπηκε η χειμερινή του λειτουργία από τη σεζόν 1963-1964 και άνοιγε μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες ως τόπος φυγής και απομόνωσης ζευγαριών της τότε νεόπλουτης αθηναϊκής κοινωνίας.
Με την άνοδο της χούντας το 1967 σημειώθηκαν ραγδαίες αλλαγές στη λειτουργία του. Ο γενικός γραμματέας Τουρισμού Κωνσταντίνος Μπαλόπουλος ζήτησε από το Απόστολο Δοξιάδη του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία» να αναλάβει τη διαχείριση και του Μον Παρνές.
Ο επιχειρηματίας διηύθυνε το ξενοδοχείο για μια θερινή περίοδο, χωρίς όμως να σημειωθεί καμιά αξιοσημείωτη αλλαγή και τότε δρομολογήθηκε η απόφαση για τη μετατροπή του σε Καζίνο. Μέχρι τότε, καζίνα στην Ελλάδα υπήρχαν μόνο σε περιοχές με μεγάλη προσέλευση τουριστών, όπως η Κέρκυρα και η Ρόδος, και λειτουργούσαν έχοντας ως πελάτες κυρίως τουρίστες, ενώ το καζίνο της Πάρνηθας θα απευθυνόταν αποκλειστικά στην αθηναϊκή κοινωνία, αποσκοπώντας να δημιουργήσει μια ντόπια πελατεία.
Το 1969 το συγκρότημα του Μον Παρνές παραχωρήθηκε στον κύπριο επιχειρηματία Φρίξο Δημητρίου, ο οποίος εκείνη την περίοδο διαπραγματευόταν με τον Αριστοτέλη Ωνάση για την αγορά του μεριδίου του στο Καζίνο του Μόντε Κάρλο και με τον Σάχη της Περσίας για τη δημιουργία Καζίνο στην Κασπία.
Ο Δημητρίου παρέλαβε ένα σχεδόν εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο. Προχώρησε σε εκτεταμένες ανακατασκευές και επεμβάσεις, αλλοιώνοντας το αρχικό σχέδιο του Μυλωνά, που αποτελούσε χαρακτηριστικό δείγμα του ελληνικού μοντερνισμού.
Η λειτουργία του καζίνο ξεκίνησε στις 5 Φεβρουαρίου 1971 και στα εγκαίνιά του 500 αυτοκίνητα ανέβηκαν στον δρόμο της Πάρνηθας, μεταφέροντας πάνω από 2.000 Αθηναίους. Για τους τζογαδόρους της πρωτεύουσας η φράση «πάμε στο βουνό» απέκτησε νέο νόημα και σήμαινε «Πάμε στο Καζίνο».
Για να εισέλθει κάποιος στον «ναό του τζόγου» χρειαζόταν η επίδειξη της φορολογικής του δήλωσης, ενώ η είσοδος ήταν απαγορευμένη για τους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1972 η πρόσβαση στο Καζίνο έγινε ακόμη ευκολότερη με την κατασκευή και λειτουργία του τελεφερίκ, ενώ το 1974 το Μον Παρνές έπαψε να παρέχει ξενοδοχειακές υπηρεσίες και επικεντρώθηκε μόνο στη λειτουργία του καζίνο.
Με τον άνεμο της «Αλλαγής» να φυσά στην Ελλάδα, το Μον Παρνές πέρασε και πάλι στη διαχείριση του ΕΟΤ το 1984, καθώς ο όμιλος Δημητρίου κηρύχθηκε έκπτωτος. Δέκα χρόνια αργότερα, με κυβέρνηση πάλι του Ανδρέα Παπανδρέου ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την ιδιωτικοποίησή του με το νόμο 2206/94. Το 1995 το κέντρο βάρους του τζόγου μετακινήθηκε από το βουνό στην παραλία, με την ίδρυση Καζίνο στο Λουτράκι και το Μον Παρνές έχασε την αίγλη του.
Από το 2003 το Καζίνο της Πάρνηθας περιήλθε στην αμερικανική Hyatt Regency, ενώ μεγάλο μέρος του κτιριακού συγκροτήματος κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο.
Αθήνα 2020. Μια νέα σελίδα για το θρυλικό Καζίνο θ΄αρχίσει να γράφεται με την κάθοδό του στη πόλη…
