Το Μνημόνιο Συνεργασίας ΗΠΑ-Ιράν δίνει στην Τεχεράνη χρόνο, χρήμα και ευκαιρία να επιβιώσει περισσότερο από τους εχθρούς της – κύριο άρθρο
Ο χρόνος και τα χρήματα είναι ακριβώς αυτά που χρειάζεται το ισλαμικό καθεστώς του Ιράν για να ανασυνταχθεί, να ανοικοδομηθεί και να συνεχίσει να χρηματοδοτεί το δίκτυο των τρομοκρατικών οργανώσεων που εκτείνονται σε όλη τη Μέση Ανατολή.
JPost Editorial
Ένα σκοτεινό αστείο κυκλοφορεί στις καφετέριες και τα παζάρια του Ιράν αυτή τη στιγμή σχετικά με το πόσα πρέπει να πλήρωσε το Qatar στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump για να υπογράψει τη νέα του συμφωνία με την Τεχεράνη.
Κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι η Doha γράφει επιταγές στον Λευκό Οίκο, αλλά το χιούμορ που προκαλεί η αγχόνη μεταξύ πολλών Ιρανών που αντιτίθενται στην Ισλαμική Δημοκρατία δείχνει την δυσπιστία ότι μετά από δεκαετίες χορηγίας της τρομοκρατίας, απειλών κατά των γειτόνων της, συντριβής της διαφωνίας και επιδίωξης ενός πυρηνικού προγράμματος – και έχοντας δεχθεί σφυροκοπήματα από τους αμερικανικούς και ισραηλινούς στρατούς για έξι εβδομάδες, συν έναν περαιτέρω οικονομικό αποκλεισμό – το καθεστώς φαίνεται έτοιμο να αναδυθεί από την τελευταία του αντιπαράθεση με μεγαλύτερο περιθώριο ανάπαυσης από πριν.
Η κυβέρνηση Τrump επιμένει ότι ισχύει το αντίθετο.
Μιλώντας στους New York Times την περασμένη εβδομάδα, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ JD Vance υπερασπίστηκε το μνημόνιο συνεννόησης που υπεγράφη μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης και απέρριψε την κριτική των Ισραηλινών υπουργών.
Όταν ο υπουργός Οικονομικών Bezalel Smotrich και ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Itamar Ben-Gvir προειδοποίησαν ότι η συμφωνία ενέχει τον κίνδυνο ενδυνάμωσης του καθεστώτος, ο Vance απάντησε με μια πρόκληση: «Ποια είναι η ακριβής πρότασή σας;»
Είναι ένα εύλογο ερώτημα. Αλλά είναι επίσης ένα ερώτημα που πολλοί Ισραηλινοί θα υποστήριζαν ότι έχει μια προφανή απάντηση.
Οι Ισραηλινοί παρακολουθούσαν το Ιράν να χτίζει δίκτυο τρομοκρατικών οργανώσεων σε όλη την περιοχή.
Για δεκαετίες, το Ισραήλ παρακολουθούσε το Ιράν να χτίζει ένα περιφερειακό δίκτυο αντιπροσώπων που εκτείνεται από τον Λίβανο και τη Συρία έως το Ιράκ, την Υεμένη και τη Γάζα. Οι Ισραηλινοί έχουν ζήσει τις πυραυλικές επιθέσεις, τις βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας, τα μπαράζ ρουκετών και τους πολέμους δι’ αντιπροσώπων που ακολούθησαν.
Έχουν δει διεθνείς συμφωνίες να έρχονται και να παρέρχονται, κυρώσεις να επιβάλλονται και να αίρονται, κόκκινες γραμμές να χαράσσονται και να σβήνονται.
Εν ολίγοις, οι Ισραηλινοί ξέρουν για το τι μιλάνε. Και αν ο Vance δεν ακούει τους Ισραηλινούς, ίσως φωνές από το εσωτερικό του Ιράν ξέρουν επίσης για τι μιλάνε.
«Η γενική ατμόσφαιρα εδώ είναι βαθιά αποθάρρυνση και κατάθλιψη», δήλωσε ένας κάτοικος της Τεχεράνης στην εφημερίδα Jerusalem Post την περασμένη εβδομάδα. «Κάθε νέα δήλωση από τον Τrump ή τον Vance φαίνεται να δημιουργεί ένα ακόμη κύμα θυμού και μια ισχυρή αίσθηση προδοσίας».
Γι’ αυτό η απόρριψη από τον Vance αυτού που αποκάλεσε «περίεργο πανικό» για τη συμφωνία έχει αντιμετωπιστεί με τέτοιο σκεπτικισμό. Η ανησυχία δεν είναι ότι το Ιράν θα γίνει ξαφνικά πιο επικίνδυνο αύριο το πρωί. Η ανησυχία είναι ότι η συμφωνία δίνει στο καθεστώς τους δύο πόρους που πάντα εκτιμούσε πάνω απ’ όλα: χρόνο και χρήμα.
Ο χρόνος επιτρέπει στο καθεστώς να αναπνεύσει και να ανασυνταχθεί, να ανοικοδομηθεί και να επιβιώσει.
Τα χρήματα του επιτρέπουν να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τους αντιπροσώπους του, ειδικά τη Hezbollah, με τον Λίβανο να βρίσκεται κοντά στην έκρηξη λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στο νότιο τμήμα της χώρας.
Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Tom Cotton εξέφρασε παρόμοιες ανησυχίες την περασμένη εβδομάδα, προειδοποιώντας ότι η άρση των κυρώσεων στις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου θα μπορούσε να παράσχει στην Τεχεράνη έως και 200 εκατομμύρια δολάρια κάθε μέρα.
Όπως σημείωσε ο Cotton, η Ισλαμική Δημοκρατία είναι απίθανο να ξοδέψει αυτά τα κεφάλαια σε σχολεία, νοσοκομεία ή δημόσιες υπηρεσίες.
Ακόμα και όσοι υποστηρίζουν τη διπλωματία θα πρέπει να αναγνωρίσουν αυτήν την πραγματικότητα. Κάθε δολάριο που εισρέει στο καθεστώς ενισχύει τους θεσμούς που το κρατούν ζωντανό. Τα συνθήματα «Θάνατος στο Ισραήλ» και «Θάνατος στην Αμερική» δεν θα εξαφανιστούν ξαφνικά και ένας νέος, ειρηνικός εταίρος θα εμφανιστεί στη διεθνή σκηνή.
Ο Trump χάνει τα εύσημα για την αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος
Η ειρωνεία είναι ότι ο Τrump άξιζε τα εύσημα για την αποδυνάμωση του Ιράν. Η εκστρατεία μέγιστης πίεσης που διεξήγαγε προκάλεσε τεράστια οικονομική ζημιά στο καθεστώς και οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας την περασμένη εβδομάδα επεσήμαναν την επικείμενη πλήρη οικονομική κατάρρευση στο Ιράν. Αυτό δεν θα συμβεί τώρα.
Γι’ αυτό το γεγονός καθιστά ακόμη πιο περίπλοκο το χρονοδιάγραμμα αυτής της συμφωνίας.
Ο Amichai Stein της Post έγραψε την περασμένη εβδομάδα για τις ανησυχίες σχετικά με την οικονομική αναστάτωση, την άνοδο των τιμών των καυσίμων και τις πολιτικές συνέπειες μιας παρατεταμένης σύγκρουσης που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη λήψη αποφάσεων της Ουάσινγκτον.
Ο ίδιος ο Τrump αναγνώρισε την περασμένη εβδομάδα ότι ήθελε να αποφύγει μια οικονομική καταστροφή.
Αυτό μπορεί να είναι κατανοητό από εσωτερική πολιτική άποψη με τις ενδιάμεσες εκλογές στον ορίζοντα.
Αλλά η ιστορία δείχνει ότι όταν έχουμε να κάνουμε με την Ισλαμική Δημοκρατία, οι βραχυπρόθεσμοι οικονομικοί υπολογισμοί συχνά δημιουργούν μακροπρόθεσμα στρατηγικά προβλήματα.
Για πολλούς Ισραηλινούς, και όλο και περισσότερο για πολλούς Ιρανούς που αντιτίθενται στο δικό τους καθεστώς, αυτό που βλέπουν είναι μια εξτρεμιστική κυβέρνηση που έχει επιβιώσει από μια άλλη κρίση και μπορεί σύντομα να λάβει ακριβώς αυτό που χρειάζεται περισσότερο.
Περισσότερο χρόνο, περισσότερα χρήματα και μια ακόμη ευκαιρία να επιβιώσει από τους αντιπάλους της.
