kourdistoportocali.comRead ThisΤα κορίτσια του Instagram δεν θα πενθήσουν εάν ο Κυριάκος κλείσει τη Καθημερινή

Οι έρωτες της Κυριακής

Τα κορίτσια του Instagram δεν θα πενθήσουν εάν ο Κυριάκος κλείσει τη Καθημερινή

Με το ένοπλο τμήμα του Σύριζα (τη 17Ν) τους εκτελούσε και στη συνέχεια με το πολιτικό σκέλος τους ανάγκαζε να πληρώσουν διόδια για να καθαρίσουν

O Kυριάκος Μητσοτάκης δεν πρέπει να ξεχνά τι δουλειά κάνει: Eίναι Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Δηλαδή πιανίστας σε μπουρδέλο. Αυτή είναι η δουλειά του Έλληνα πρωθυπουργού. Ο Κυριάκος δεν είναι Πρίγκιπας στο Μονακό. Είναι Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Δηλαδή πρωθυπουργός μιας χούφτας κρατικοδίαιτων και θρασύδειλων fake Kορλεόνε. Είναι τόσο θρασύδειλοι οι ντόπιοι ολιγάρχες ώστε τους χόρεψε στο ταψί ο Τσίπρας, ένα λαικό παιδί από τα Τζουμέρκα. Τι έκανε ο Τσίπρας;

Γράφει η Γάτα των Ιμαλαΐων

Με το ένοπλο τμήμα του Σύριζα (τη 17Ν) τους εκτελούσε και στη συνέχεια με το πολιτικό σκέλος τους ανάγκαζε να πληρώσουν διόδια για να καθαρίσουν. Είχανε ανοιχτούς λογαριασμούς με τη Δικαιοσύνη του Μίμη; Θαλασσοδάνεια; Τους κεράτωνε η γυναίκα τους με τον Αλβανό σωματοφύλακα; Είχαν βγάλει λεφτά στο εξωτερικό  και τους έκανε τσακωτούς; Όπως και νάχει στην αρχή οι βαρύγδουποι υποτίθεται ολιγάρχες τα είχαν χρειαστεί με τον Τσίπρα. Τρόμος τους είχε γίνει ο Τσίπρας. Μη κοιτάς που αργότερα επειδή ο Τσιπράκος ήταν λιγούρι για σαλόνια  τον ανεβοκατέβαζαν στα κότερα και τον υποδεχόντουσαν στα σαλόνια-ενίοτε του τσιμπούσαν και το μάγουλο ή έκαναν καθηγήτρια τη Περιστέρα.

Οι θρασύδειλοι εγχώριοι ολιγάρχες έχουν τον τρόπο τους. Βέβαια ο Τσίπρας με μάρτυρα τη Γάτα  των Ιμαλαΐων τον Ψυχάρη τον έβγαλε από τη μέση. Τον καθάρισε. Του πήρε τα μαγαζιά (Mega και ΔΟΛ) και τα έδωσε στον Μαρινάκη και όπου νάναι αναλαμβάνει ο Κουρτάκης. Ο Τσίπρας καθάρισε τον Ψυχάρη και έστειλε στη σύνταξη τον Μπόμπολα. Οι υπόλοιποι για να γλιτώσουν έδωσαν ρέστα για τα παιδιά. Και συνεχίζουν και επί Κυριάκου να δουλεύουν για λογαριασμό του Αλέξη.

Είναι λοιπόν να απορείς πως με 90 εκατ. δάνεια το μαγαζί των Αλαφούζων υπονομεύει ανοιχτά τον Κυριάκο πριν καν περάσουν δύο χρόνια εξουσίας της ΝΔ. Ο Κυριάκος λοιπόν που είναι πιανίστας σε μπουρδέλο πρέπει να μάθει το λαικό ρητό που λέει αν δε φας θεριό, θεριό δε γίνεσαι. Δεν είναι δυνατόν την ίδια Κυριακή που τον πριονίζει ο Σαμαράς να εμφανίζεται αρθρογράφος της ίδιας εφημερίδας ο οποίος δεν μπορεί να κρύψει τον έρωτά του για τον Τσίπρα. Τώρα θα μου πείτε τι επιρροή έχει η Καθημερινή στα κορίτσια του Instagram. Ποιος ασχολείται; Οι δημοσιογράφοι μεταξύ τους. Ο Κυριάκος όμως δεν έχει λόγους να αγχώνεται με κάτι τέτοια παρότι δε μπορείς στο μπουρδέλο να κυβερνάς με το γάντι.

90 εκατ. δάνεια έχει η Καθημερινή με τον ΣΚΑΙ. Μπορεί και παραπάνω. Η να ετοιμάζονται να πάρουν νέα.

Γι΄αυτά τα δάνεια το συμπέρασμα της Εξεταστικής Επιτροπής ήταν>

«Από τα ως άνω ευρήματα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι ο όμιλος του κυρίου Ιωάννη Αλαφούζου αντιμετωπίστηκε με ιδιαίτερα ευνοϊκό τρόπο από την Εθνική Τράπεζα που αποτελεί και την τράπεζα που χρηματοδότησε σχεδόν αποκλειστικά τον όμιλο αυτό. Εντοπίστηκαν περιπτώσεις όπου χορηγήθηκαν δάνεια με αμφίβολης αξίας εξασφαλίσεις όπως π.χ την εγγραφή προσημείωσης στο δικαίωμα ψιλής κυριότητας επί ακινήτων, όπου το προϊόν του νέου δανείου χρησιμοποιήθηκε και για την εξόφληση τόκων προηγούμενων δανείων , άλλη περίπτωση όπου χορηγήθηκε ως εξασφάλιση μη γεγεννημένη απαίτηση της εταιρείας ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΝΤΟΤ ΚΟΜ από τον ΟΤΕ…»

Ο εκδότης της «Καθημερινής», Θεμιστοκλής Αλαφούζος, κατέθεσε στην Εξεταστική Επιτροπή>

Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ο συνολικός δανεισμός του ομίλου είναι 99 εκατ. ευρώ, από τα οποία τα 45 εκατ. είναι για την «Καθημερινή ΑΕ» και τα 47 είναι δανεισμός από τράπεζα του εξωτερικού (σε δολάρια) για την «Αργοναύτης», θυγατρική της «Καθημερινής ΑΕ». Είπε ακόμα ότι έχει πάρει κοινοπρακτικό δάνειο ύψους 36 εκατ. ευρώ για την αναχρηματοδότηση δανεισμού το οποίο βαίνει μειούμενο.

Ο Κυριάκος δεν χρειάζεται να γίνει τόσο σκληρός σαν τον Πούτιν και να δηλητηριάζει τους αντιπάλους του. Μπορεί όμως να στείλει τους αρμόδιους να ελέγξουν τα δάνεια της Καθημερινής. Μπορεί επίσης να ρωτήσει τους υπουργούς του πόσο κρατικό χρήμα σε διαφήμιση παίρνουν ο ΣΚΑΙ και η Καθημερινή.

Απλές ερωτήσεις είναι αυτές.

Όσο για το άρθρο του ερωτευμένου Μαραντζίδη στη Καθημερινή εάν δεν βαριέστε διαβάστε το>

Μπορεί κανείς να ξανασυνδεθεί με κάποιον που είχε ερωτευθεί τρελά, τον απογοήτευσε και τον ξεπέρασε; Και αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις; Τις παραπάνω ερωτήσεις έκανε ο φίλος μου ο Παύλος σχολιάζοντας το προ δύο εβδομάδων άρθρο μου στην «Καθημερινή» («Οταν ο έρωτας φεύγει», 10/1/2021). Εκεί ισχυριζόμουν πως ό,τι συμβαίνει στη ζωή, λίγο-πολύ συμβαίνει και στις σχέσεις των πολιτών με τους ηγέτες τους. Εμφανίζεται, δηλαδή, κάποια στιγμή στον ψηφοφόρο ένα παράξενο αίσθημα απομάγευσης, ένα ανάμεικτο αίσθημα ρουτίνας και απογοήτευσης που λειτουργεί αποσταθεροποιητικά.

Στο ίδιο άρθρο, υποστήριξα επίσης πως οι πολιτικές ηγεσίες με διάφορες τεχνικές επιχειρούν να ανανεώνουν τη σχέση εμπιστοσύνης με τους ψηφοφόρους τους. Μία από αυτές τις τεχνικές, οι πρόωρες εκλογές, έχουν στόχο να προλάβουν τη φθορά, πριν τουλάχιστον αυτή πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Αλλες φορές αυτό πετυχαίνει, άλλες όχι.

Το ερώτημα του φίλου είναι ενδιαφέρον. Μπορεί κανείς να εμπιστευθεί εκ νέου κάποιον που στο παρελθόν ενθουσιάστηκε ή και ερωτεύθηκε, αλλά στη συνέχεια απογοητεύθηκε από αυτόν; Οπως είπαμε, στην πολιτική ισχύει ό,τι και στη ζωή. Βεβαίως και συμβαίνει, αλλά χωρίς να μπορώ να μιλήσω με ακριβείς αριθμούς, νομίζω πως όλοι αντιλαμβανόμαστε πως δεν είναι ο κανόνας. Συχνά, είναι αλήθεια, ο χρόνος γιατρεύει παλιές πληγές, απωθεί τις κακές αναμνήσεις, γεννάει νέες ελπίδες και δημιουργεί συνθήκες, που οδηγούν μερικές φορές τον ψηφοφόρο να φωνάξει: Γύρνα πίσω!

Στη Μεταπολίτευση, είχαμε δύο τέτοιους ηγέτες. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεψε ως θριαμβευτής το 1974. Από την ήττα του στις εκλογές του 1963, είχαν μεσολαβήσει ο θρίαμβος του Γεώργιου Παπανδρέου, τα Ιουλιανά, η δικτατορία των συνταγματαρχών και η τραγωδία του Κυπριακού. Γεγονότα που αναμφίβολα διαδραμάτισαν ρόλο στο ξαναζέσταμα της σχέσης του Καραμανλή με τους ψηφοφόρους.

Το 1993, επέστρεψε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Μετά την ήττα του από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη στις εκλογές του 1989, κι ενώ πολλοί είχαν προδικάσει ένα άσχημο πολιτικό τέλος λόγω της υπόθεσης Κοσκωτά, ο Παπανδρέου κατάφερε όχι μόνο να κερδίσει τις εκλογές αλλά και να αγγίξει σχεδόν το 48% του 1981 (46,88%).

Στον 20ό αιώνα, μόνον ένας ακόμη κατάφερε κάτι παρόμοιο, να επιθυμούν δηλαδή οι ψηφοφόροι που τον αποδοκίμασαν να επιτρέψει. Αυτός ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο οποίος μετά τις εκλογές του 1920, την ήττα που τον πλήγωσε ίσως περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην πολιτική του καριέρα, επέστρεψε το 1928 ως «παράκλητος», ως ηγέτης μιας παράταξης που κέρδισε το 63% των ψήφων.

Οι τρεις ηγέτες είχαν αναμφίβολα πολλές διαφορές μεταξύ τους και οι συνθήκες της διακυβέρνησής τους ήταν επίσης διαφορετικές. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, συγκριτικά με τους άλλους δύο, κυβέρνησε σε πιο ταραγμένους καιρούς. Μέσα σε διεθνείς κρίσεις και πολέμους, βίωσε νίκες και καταστροφές, εθνικούς διχασμούς και δικτατορίες. Ο Παπανδρέου, ο πιο τυχερός από τους τρεις, κυβέρνησε με τη χώρα εντός της Ευρώπης, με πολιτική σταθερότητα και ειρήνη.

Το κοινό στοιχείο και των τριών είναι ότι αγαπήθηκαν και μισήθηκαν έντονα. Είχαν φανατικούς οπαδούς και ορκισμένους εχθρούς. Γεννούσαν πάθη με μοναδικό τρόπο. Ηταν χαρισματικοί ηγέτες, αλλά και αμφιλεγόμενες περιπτώσεις διακυβέρνησης.

Το ίδιο και ο Τσίπρας βεβαίως. Γιατί μπορεί ο φίλος μου να μην ανέφερε πουθενά στο σχόλιό του πως η ερώτηση αφορούσε στην πραγματικότητα τον Αλέξη Τσίπρα, ωστόσο, εμένα τουλάχιστον εκεί πήγε το μυαλό μου.

Μπορεί δηλαδή το εκλογικό σώμα να εμπιστευθεί ξανά τον Τσίπρα ή η σχέση αυτή πέρασε για πάντα στο παρελθόν; Η απάντηση είναι απλή: Ναι, μπορεί! Οχι απαραιτήτως φέτος ή του χρόνου, αλλά σε βάθος χρόνου, ναι μπορεί.

Καταλαβαίνω πως για πολλούς αυτό είναι αδιανόητο – όπως αδιανόητο ήταν για κάποιους, για παράδειγμα, ο Παπανδρέου μετά το 1989 και την παραπομπή του στο ειδικό δικαστήριο να επιστρέψει ως πρωθυπουργός.

Στην πολιτική, όμως, ποτέ μη λες ποτέ. Ποτέ μην ξεγράφεις τους πεισματάρηδες, φιλόδοξους και ανθεκτικούς ηγέτες. Και ο Τσίπρας ανήκει σε αυτήν την κατηγορία ηγετών. Αυτό που αναζητά για να επανέλθει είναι χρόνο και τύχη. Αν θα τα βρει είναι άλλο ζήτημα.

Ο Βενιζέλος επανήλθε σε οκτώ χρόνια, ο Καραμανλής σε έντεκα και ο Παπανδρέου σε τέσσερα. Και οι τρεις προηγούμενοι ήταν διαφορετικοί όταν επέστρεψαν. Και από πολλές πλευρές ήταν καλύτεροι και πιο ώριμοι συγκριτικά με την προηγούμενη διακυβέρνησή τους.

* Ο κ. Νίκος Μαραντζίδης είναι καθηγητής (από δαύτους που υπογράφουν για τον Κουφοντίνα;)  Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS

TOP LINE

Οι “καλοί γονείς” και τα κανάλια στέλνουν “εμπόρευμα” στους Λιγνάδηδες και στο Ντουμπάι
Γιώργος Παππάς> Τι έχουν πετύχει έως τώρα οι εμβολιασμοί, τι δεν σχεδιάσαμε στον εμβολιασμό, και τα υγειονομικά διαβατήρια
Το πείραμα του τρόμου> Δείτε πως μεταδίδεται ο κορωνοϊός σε κομμωτήρια και νοσοκομεία
Ένας πράκτορας στο σκοτεινό κόσμο των παιδεραστών
Το Ισραήλ λοκάρει πετρελαιοφόρο της ναυτιλιακής Μαρτίνου ως ύποπτο για τεράστια οικολογική καταστροφή
Οι 120 Μέρες των Σοδόμων>Γιατί αίφνης οι Γάλλοι αποκαλούν εθνικό θησαυρό έργο του Ντε Σαντ
Όταν ο Κουφοντίνας προσέφερε ένα κουτί γλυκά στον Χρήστο Μάτη και μετά τον πυροβόλησε
Πιο τρομακτικός απ’ όλους ο καλιφορνέζικος “σούπερ-κορωνοϊός”
Οι σκληροί δεν χορεύουν. Ο Ζούλιας αποκαλεί επαγγελματία ηλίθιο τον Κούγια!
Συγκλονιστικός ο David Attenborough στον ΟΗΕ> Δεν υπάρχει επιστροφή για τον πλανήτη
UPS Eλλάδα>Ψηφιακός μεσαίωνας ή καψόνι;
Ο Fassbinder‎ του Μεταξουργείου