kourdistoportocali.comRead ThisΚι οι Μεξικάνοι είναι πάντα ιδρωμένοι

Γράφει το Παλτό

Κι οι Μεξικάνοι είναι πάντα ιδρωμένοι

Οι Άγγλοι πάσχουν από παλαιοαυτοκρατορική δυσκαμψία, όσους Β.A.M.E. κι αν βάλουν να παίξουν -Β. κατά βάση

Κι οι Μεξικάνοι είναι πάντα ιδρωμένοι

Τo Μουντιάλ είναι το παγκόσμιο γεγονός όπου τα στερεότυπα παρελαύνουν υπερήφανα. Τα στερεότυπα, όμως, έχουν όντως βάση, έλεγε μια σοφή καθηγήτρια της Οξφόρδης. Τι κι αν το 70% των παικτών βγάζουν μεροκάματο στην Ευρώπη. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν κουβαλάνε το σταυρό της καταγωγής τους.

Γράφει το Παλτό*

Όταν η Γερμανία χάνει μάλλον οι μόνοι που λυπούνται είναι οι Γερμανοί -κι οι γερμανόψυχοι. Πραγματικά είναι να απορείς πως υπήρχαν παλαιότερα, στα καφενεία γεροντάρες που υποστήριζαν φανατικά Γερμανία, ενώ είχαν ζήσει στο πετσί τους σκληρή Κατοχή. Ήταν χορταστικό το καρβέλι απ’το πικρό ψωμί της ξενιτιάς που έβγαζαν συγγενείς και φίλοι; Ήταν απλά περιδεείς προσκυνημένοι; Ή μαυραγορίτες τα χρόνια εκείνα; Όπως σωστά έχει πει κάποτε κι ένας σπάνιος κύριος όλοι έχουμε ακούσει κάποιους που στην Κατοχή έχασαν ένα σπίτι για δέκα τενεκέδες λάδι, αλλά ποτέ αυτόν που πήρε το σπίτι.

Οι Γερμανοί θα μνημονεύονται σε αυτό το Μουντιάλ για την αντίπραξη τους σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη φωτογραφία με τα κλειστά στόματα. Τώρα, αν ρώταγες κάποιον έρμο άνθρωπο του Μεσοπολέμου αν φανταζόταν ποτέ ότι οι Γερμανοί θα ήταν από τους πρωτεργάτες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, πρώτα απ’όλα θα είχε την απορία “τι είναι ανθρώπινα δικαιώματα;” και στη συνέχεια θα σου έλεγε ότι μάλλον δεν πας καλά.

Όλο αυτό ξεκίνησε από το Μουντιάλ που φιλοξένησαν το 2006 με το εύγλωττο σύνθημα Die Welt zu Gast bei Freunden (“Ώρα να κάνουμε φίλους” -ναι ρε σεις, ώρα ήταν) όταν παρουσίασαν και την πρώτη τους πολυεθνική ομάδα. Βέβαια, μερικοί είχαν τις αντιρρήσεις τους. Όπως ο αδυσώπητος Rod Liddle, ο οποίος, τω καιρώ εκείνω, απεφάνθη για αυτή την απόπειρα: “a bunch of Turks, Slavs and Africans that is called Germany”.

Πάντοτε θα υπάρχει χώρος για τους πουρίστες, ακόμη και στο σημερινό κόσμο, για αυτούς που προτιμούν μια Μάνσαφτ όλο Φούλκρουγκ, Φούλκρουγκ και πάλι Φούλκρουγκ, μέχρι να σβήσει ο ήλιος. Άλλως τε και εξ άλλου (όπως ορθογράφει κι η Εστία), διαχρονικμάν το ισοπεδωτικό θα είναι και γερμανικό. Το 7-1 επί της Βραζιλίας το 2014, για παράδειγμα, ήταν βαναυσότητα και κανιβαλισμός, όχι περήφανος θρίαμβος. Καλή, λοιπόν, η διαπρύσια υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά περσινή έρευνα έδειξε ότι το 40% των Γερμανών εγκρίνει ένα μπερτάκι ξύλο ως σωστή μέθοδο διαπαιδαγώγησης.

Τους Μεξικάνους τους έχεις στο μυαλό σου μονίμως ιδρωμένους. Ας όψεται το Χόλυγουντ, o μεγαλύτερος υποβολέας στερεοτύπων που έχει υπάρξει. Τόσοι narcos, τόσοι machos, τόσα ιδρωμένα πλάνα. Ακόμη, δηλαδή, κι αν σε μια περιπέτειά του ο ντετέκτιβ Ορμπελίν Πινέδα ήταν σε αποστολή στην Αλάσκα, με άνορακ εσκιμώου και γούνινο σκούφο, κάποια στιγμή η κάμερα θα έκανε γκρο-πλαν και θα ήταν, φυσικά, ιδρωμένος. Τους φαντάζεσαι, ακόμη, να προσεύχονται στα αποδυτήρια, σε πορσελάνινες μαντόνες, σε εικονοστάσι με μισοτελειωμένα κεριά και άπειρα κομποσκονία, με το εξαιρετικό τρόπο που η indio ειδωλολατρία τους ενσωμάτωσε το χριστιανισμό. Και στο τέλος να βρίσκουν διάφορους ευφάνταστους τρόπους να αποκλείονται.

Χάρη στο λυπηρό Κατάρ, χειρότερο κι από την Ελλάδα του Αρχοντίδη, στο Εκουαδόρ αισθάνθηκαν θεοί για ένα βράδυ. Το ομφαλοσκοπικό Κατάρ, με έκταση όσο η Πελοπόννησος, πληρώνει τον απομονωτισμό του. Παίκτες-προϊόντα ενός υποτιθέμενου μεγάλου πρότζεκτ ακαδημίας, αλλά “παίκτες του σωλήνα”. Μεγαλύτερο λαογραφικό ενδιαφέρον είχε η κερκίδα με τους μπαμπάτσικους, συμβασιούχους ultras που τρώνε όλο το φαγητό τους.

Στην Λατινική Αμερική, μέχρι πριν 200 χρόνια, έκαναν κουμάντο έξι-εφτά οικογένειες Ισπανών και Πορτογάλων. Τότε ρίχτηκε ο κλήρος και σχηματίστηκαν κράτη που σε μια νύχτα απέκτησαν και εθνική ταυτότητα, τόσο “αδιαπραγμάτευτη” μάλιστα, που έκαναν κι αιματηρούς πολέμους μεταξύ τους. Μια παραδοξότητα. Σήμερα είναι μόνιμα επί ξυρού ακμής -όπως συμβαίνει με όλα τα νεαρά κράτη που προέκυψαν ως χύδην μορφώματα (βλ. Ελλάδα) από πρώην κοτσαμπάσηδες και χασιεντούχους. Το κακό είναι ότι οι διάφορες χαοτικές, αλλά πραγματικά καβλιάρικες ομάδες, σαν την Ουρουγουάη ας πούμε, αποκλείονται. Στερούμαστε, έτσι, τη χαρά του φαντασιακού, πεσόν στο βωμό flatliners όπως η Κορέα ή η Ιαπωνία της οριζόντιας ομοιογένειας.

Ειδικά η Κορέα του στρατιωτικής διάρθρωσης καπιταλισμού δεν πρόκειται στον αιώνα τον άπαντα να βγάλει έναν πραγματικό σταρ του ποδοσφαίρου. Και στην Ιαπωνία του κάποτε, οι αστέρες ήταν απλά αυτό που θα λέγαμε σήμερα “ινφλουένσερ”, μιντιακές περσόνες, ντεκαπάζ μαλί, εξαφανιζόλ όταν η μπάλα καίει -σαν τον Νακάτα.

Οι βορειοαφρικανικές ομάδες είναι πιο δεκτικές στην δυτικοποίηση -η Τυνησία, ειδικά, πριν την “Αραβική Άνοιξη” ήταν μια σχεδόν ελευθεριάζουσα χώρα για τα μουσουλμανικά ήθη. Το Μαγκρέμπ ενηλικιώνεται ποδοσφαιρικά στην Ευρώπη, οι περισσότεροι παίζουν στη Γαλλία. Αυτό αντικατοπτρίζεται στο οργανωμένο ποδόσφαιρο που παίζουν, με μια ζόρικη εσάνς, όμως, αραμπέσκ τεχνοτροπίας. Για την υποδέλοιπη Αφρική του Μουντιάλ, την υποσαχάρια, τη δυτική, την κοιτίδα των πρωτανθρώπων, βλέπεις τη νεότερη ιστορία τους να παρελαύνει εμπρός σου. Οι φυλαρχίες που έγιναν με το στανιό “δημοκρατίες” χάρη στον επιφατικό “ρομαντισμό” και τον ωμό ωφελιμισμό των Δυτικών.

Δημοκρατίες της κακιάς ώρας με το σταθερά γνωστό αποτέλεσμα -ένας, αρχικά, εκλεγμένος ηγέτης, που σταδιακά καταντάει απόλυτος τύραννος, έως το μεδούλι διεφθαρμένος, κατακλέβει τον εθνικό πλούτο, γίνεται ζάμπλουτος αυτός, η φαμίλια του κι οι υποτακτικοί του και βασιλεύει έως το θάνατό του -με ευχάριστα ιντερμέδια, στη θητεία του, άλλες, στρατοκαβλούμενες δικτατορίες. Είχε πει μια πολύ βαριά κουβέντα ο Νόρμαν ο Μέιλερ πριν 50 χρόνια, όταν είχε πάει στο Ζαϊρ του Μομπούτου να καλύψει το Rumble In The Jungle: “Κοιτάς αυτόν τον τόπο και σκέφτεσαι ότι το χειρότερο πλήγμα της αποικιοκρατίας ήταν η απουσία της.”

Απορίας άξιον, επίσης, πως ατυχήσαντες της Ιστορίας, όπως οι Πολωνοί, ορθώνουν εθνικό υπερανάστημα και οραματίζονται εθνοκαθαρτικά μεγαλεία. Μιλάμε για ένα έθνος που τα νεότερα ιστορικά χρόνια έχει κακοποιηθεί διαδοχικά από Γερμανούς, Ρώσους, πάλι Γερμανούς και πάλι Ρώσους και σήμερα κατά το μάλλον ή ήττον εκτελούν τις βοηθητικές δουλειές του μεγάλου γερμανικού έθνους. Ευγενές το φιλοδοξείν, φυσικά.

Οι Άγγλοι πάσχουν από παλαιοαυτοκρατορική δυσκαμψία, όσους Β.A.M.E. κι αν βάλουν να παίξουν -Β. κατά βάση. Η σταθερή επιδίωξή τους, τα τελευταία χρόνια, είναι να ομοιάσουν σαν ισπανική ομάδα. Αλλά θα υπάρχει πάντα ένας Χάρυ Κέην, όσο θαυμάσιος κι αν είναι κατά τα άλλα, για να θυμίζει την παραδοσιακή έλλειψη πλαστικότητας -των κινήσεων, της νοοτροπίας, του σταυρωτού μπλέιζερ κ.ο.κ. Σε κάθε σέντερ μπακ βεληγκέκα, σε κάθε σέντερ φορ κριάρι θα αντιστοιχούν οι νοσταλγοί, αλλά ποιος πραγματικά θα ασχολούνταν με την Πρέμιερ Λιγκ, χωρίς την αθρόα εισροή ξένων μπαλαδόρων;

Και κάπως έτσι οι Πουρκουάδες, που θα έλεγε κι ο θυμόσοφος Γεωργίου, ίσοι, ελεύθεροι και αδελφοποιημένοι λένε να πάνε ως το τέλος της διαδρομής. Ουί.

Στο μεταξύ, αν είναι να βάζουν γυναίκα να σφυρίζει μουντιαλικό παιχνίδι δέον είναι να εκκολάψουν καμιά νταρντάνα γιατί διαφορετικά με τις Φραπάρτ το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο του επιδιωκόμενου. Δεν προάγει την ισότητα να βλέπεις ένα πορλόκι να προσπαθεί ασθμαίνοντας να διευθετήσει τις διαφορές μαντραχαλαίων. Αλλά σταματάμε εδώ για να μην κατηγορηθούμε ως σεξισταί. Εμείς, γιατί όταν η Χαρούλα λέει “Είναι δυνατόν να είστε οι άντρες τόσο μαλάκες ανά τους αιώνες;” δεν είναι σεξισμός, είναι Πέμπτη, λίγο μετά τις δέκα το βράδυ.

Το Παλτό, πάντως, θα συνεχίσουν(they/them) να παρακολουθούν εναγωνίως το Μουντιάλ ως το τέλος, αναμένοντας να αποφανθεί η έγκριτος Ελεύθερη Ώρα αν το σήμα της διοργάνωσης απεικονίζει ή όχι τον σατανικόν Ουροβόρον Όφιν. Γεννάται, πάντως, εύλογα το ερώτημα: Ο Άραψ (εκ του Άραβος) δύναται, καθότι μουσουλμάνος, να είναι και σατανιστής; Ή κάτι τέτοιο συνιστά σχήμα οξύμωρον;

 

*Το Παλτό είναι μια μονοπρόσωπη, τρισυπόστατη οντότητα που θέλει να γράφει όπως μιλάει και να μιλάει όπως γράφει. Γεννήθηκαν και ζουν στην Αθήνα (they/them). Καλή συνέχεια.

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS