Ζήσαμε έναν από τους μεγαλύτερους εφιάλτες έξω από ένα φαρμακείο σε περιοχή των νοτίων προαστίων. Η ιδιοκτήτρια του φαρμακείου είναι φίλη.
Από τον Βασίλη Μπόνιο
Παρατηρούσαμε τους πελάτες της και συνειδητοποιήσαμε με τρόμο ότι ο καθένας από δαύτους (άνδρες και γυναίκες στη πλειοψηφία τους παντρεμένοι) παρέμειναν στο φαρμακείο για πάνω από 15′-μπορεί και μισή ώρα.
Χωρίς λόγο…Ή μάλλον για να σκοτώσουν την πλήξη τους. Έμπαιναν για μία ασπιρίνη ή μία σερβιέτα always plus και ξεχνούσαν να ξεκουμπιστούν. Στο μεταξύ είχε σχηματισθεί ουρά απ΄έξω. Και στην ουρά περίμεναν υπομονετικά. Μάλιστα ένας είχε ξεχάσει τη γυναίκα του στο παρκαρισμένο στο δρόμο αυτοκίνητό του και έκοβε βόλτες χαζολογώντας μέσα στο φαρμακείο.
Όχι δεν είχε να κάνει με τον Covid-19 ή το εμβόλιο. Οι άνθρωποι απλά σκότωναν την ώρα τους. Φρίκη. Μένουν με τις ώρες στο φαρμακείο γιατί δεν αντέχουν να επιστρέψουν στο σπίτι τους. Είδαμε γυναίκες με τα μικρά παιδιά μαζί τους να χαζολογάνε μέσα στο φαρμακείο. Αλλά και άνδρες επίσης. Μπλα, μπλα, μπλα.
Oι περισσότεροι φοβισμένοι. Οχι από τον κορονοιό. Αλλά από τη ζωή, την ίδια. Έτρεμαν σχεδόν. Χωρίς λόγο. Δεν μιλάμε για τους ασθενείς που ήρθαν να πάρουν το φάρμακό τους ή να κάνουν κάποιο εμβόλιο. Μιλάμε για υγιείς-υποτίθεται-ανθρώπους που έχουν ανάγκη να μιλήσουν (ίσως στο σπίτι τους δέρνει η γυναίκα τους-όπως έλεγε ο Γιάννης Ιωαννίδης) και έρχονται στο φαρμακείο.
Δραματικό δράμα.
Ποια Φίνος Φιλμς και απίδια μάντολες.
Είναι τζαμπατζήδες. Αντί να πάνε σε κάνα ψυχαναλυτή έρχονται στο φαρμακοποιό να τους σώσει τη βλαμμένη ζωή.
Ποιο βαρετοί και από ποδηλάτες.
Ομιλούμε για την κατάντια του οξυδερκούς Έλληνα οικογενειάρχη.
Τα φαρμακεία είναι το νέο αγαπημένο ριάλιτι. Εδώ βρίσκουν καταφύγιο οι οξυδερκείς οικογενειάρχες.
Δίπλα στο συγκεκριμένο φαρμακείο βρίσκεται ένα σούπερ μάρκετ. Άλλο δράμα κι εδώ. Να γεμίζουν τα καλάθια με άχρηστα πράγματα και κυρίως ανθυγιεινά. Αλλά αυτό που παρατηρήσαμε στο φαρμακείο ήταν σκέτος εφιάλτης-χαρακτηριστικός της ανθρώπινης απόγνωσης.
Καλά για τους συνταξιούχους δεν το συζητάμε. Η ψυχανάλυση με τον φαρμακοποιό έχει πάρει χολυγουντιανές διαστάσεις. Αν σε ουρά φαρμακείου προηγείται συνταξιούχος την έκατσες τη βάρκα.
Αλλά για να μην αδικούμε την συμπαθή τάξη των θεατών του Αυτιά η κατάντια του να σκοτώνεις την ώρα σου στο φαρμακείο δεν είχε να κάνει με την ηλικία, το φύλο, την ιδιότητα. Έχει να κάνει με τη γενικότερη πλήξη, αμηχανία, φόβο που κυκλοφορεί εκεί έξω. Ειδικά οι παντρεμένοι με παιδιά βλέπουν το έργο που δημιούργησαν και δεν ξέρουν από που να φύγουν. Έτσι όπου τους δίνεται η ευκαιρία-όπως στο φαρμακείο (!)-κάθονται και μιλάνε με τις ώρες.
Μπορεί να περάσει και χρόνος στο φαρμακείο και όταν επιστρέψουν σπίτι τους η σύζυγος να τους ρωτήσει:
-Α, Στέλιο ήρθες; Πως κι από εδώ;
Όπως έλεγε η Αρώνη στην ελληνική ταινία στον άνδρα της.
Μιλάμε για απίστευτη κατάντια κι να σκεφθείτε ότι βρισκόμαστε μόλις στην αρχή ενός κόσμου που αλλάζει με ταχύτητες φωτός και πολλοί θα μείνουν Παυλόπουλοι…
