kourdistoportocali.comRead This-Δεν πεθαίνω κάθε ξημέρωμα…

-Η ζωή είναι σινεμά ακόμα κι όταν κυλιέσαι στα πατώματα

-Δεν πεθαίνω κάθε ξημέρωμα…

-Και δεν χρειάζεται επειδή εσύ ζεις το δράμα σου να καταριέσαι την ευμάρεια κάποιου άλλου

Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα… Τίτλος θρυλικής καραμελό ταινίας του Φώσκολου που όποτε τη βλέπω βαλαντώνω στο κλάμα. Ειδικά εκεί που ακούγεται το τραγούδι “άναψε καινούργιο μου φεγγάρι, φώτισε το έρημο στενό, φώτησε να ’ρθει το παλληκάρι, τα παλιά μεράκια μου ξεχνώ”.

Κείμενο>Tάσος (ΤΑΖ) Κατρής Θεοδωρόπουλος_26 Απριλίου 2015/cosmopoliti.com

Θυμάμαι να το τραγουδάμε με το Νικόδημο σε ένα περιστερώνα που μέναμε στη Μύκονο για να ξεχάσουμε το κρύο νερό.

Το κρύο νερό ήρθε. Και σε μένα και σε άλλους πολλούς που δυστυχώς διέγραψα τα ονόματά τους από την ατζέντα μου γιατί δεν υπάρχουν πια. Και το μελό το αγαπάω, οι μισοί μου φίλοι με λένε drama queen και δεν έχουν άδικο. Όμως σε αυτή την υπόθεση, του AIDS και της εξομολόγησης μου, το μελό δεν χωράει. Δεν έχει λόγω ύπαρξης. Το μόνο που χρειάζεται είναι η αγάπη στη ζωή, το θολωμένο σου βλέμμα όταν ξυπνάς με τσιγάρο και βλέπεις τον ουρανό. Και οι υποσχέσεις που αυτός ο ουρανός μπορεί να σου δώσει.

Γράφω αυτό το κείμενο κινδυνεύοντας να γίνω κουραστικός, ολοκληρώνοντας Cosmopolitiκα μια ιστορία χαρμολύπης και υπόσχεσης ζωής. Αφ’ ενός γιατί μου αρέσει να γράφω στο Cosmopoliti, αφ’ ετέρου γιατί η αφέντρα του club μαντάμ Χριστίνα μου το ζήτησε, μου ζήτησε και μια συνέντευξη την οποία κότεψα να τη δώσω κι είπα να το ισορροπήσω έτσι. Κοσμοπολιτισμός ξέρεις τι σημαίνει φίλε; Aυτό που μου είπε η Χριστίνα όταν διάβασε τα νέα. “Κουλάρισε, σιγά το θέμα, όσοι σε αγαπάνε θα σε αγαπάνε. Όσοι δε σε γουστάρουν θα βρουν ακόμα μια αφορμή, that’s the name of the game”.

1779118_10151881952806436_661763810_n

Αγαπώ αυτούς που με αγαπάνε όπως η Χριστίνα και ειλικρινά αποφάσισα να μην έχω κανένα πρόβλημα με όσους δεν. Δικό τους πρόβλημα, όχι δικό μου. Κοινοποίησα ένα προσωπικό μου δεδομένο όχι για λύπηση ή μπράβο. Το έγραψα όπως θα έγραφα “χτες έφαγα μακαρόνια”. Σαν κάτι απόλυτα φυσιολογικό, σίγουρα όχι τόσο ευχάριστο όσο μια ωραία μακαρονάδα, αλλά υπαρκτό. Το έγραψα για να σταματήσει ο φόβος, ο ρατσισμός και η παραπληροφόρηση. Γιατί μπορεί η Χριστίνα να κοσμοπολίζεται στο σάιτ της, αλλά γνωρίζει πολύ καλά και διαθέτει την ευαισθησία να γνωρίζει ότι ακόμα κι αυτό, το AIDS εννοώ, είναι Κοσμοπολίτικο.

Δώσε εσύ την ερμηνεία στη λέξη “κοσμοπολίτικο”. Δεν συνδέεται πάντα με το τι φόρεσε η σταρ ή το τι έγινε στα παρασκήνια. Και σίγουρα μπορεί να ακουστεί ως και προσβλητικό για ανθρώπους που κοιμούνται στα πεζοδρόμια. Όμως τα πεζοδρόμια τα αδειάζεις όχι μαζεύοντας τους ανθρώπους σε κλούβες αλλά δείχνοντάς τους ότι έχουν δικαίωμα στη χαρά και μπορούν να προβάλλουν άρνηση στο φόβο.

Γνωρίζω εκ των προτέρων ότι πολλοί από σας θα μου πείτε πως συνδέω ένα τέτοιο θέμα με τον κοσμοπολιτισμό. Η απάντηση μου είναι πάρα πολύ απλή και έτοιμη. Σιχαίνομαι τη μιζέρια και την εκμετάλλευση τέτοιων θεμάτων σαν φτηνό μελόδραμα. Η ζωή είναι σινεμά ακόμα κι όταν κυλιέσαι στα πατώματα. Θέμα οπτικής είναι. Και δεν χρειάζεται επειδή εσύ ζεις το δράμα σου να καταριέσαι την ευμάρεια κάποιου άλλου. Πολλοί από τους οποίους, χωρίς να το γνωρίζεις είναι επίσης φορείς του HIV και έχουν συνεισφέρει οικονομικά και όχι μόνο στον πόλεμο.

Ναι, όντας κομμουνιστής (η Χριστίνα θα πάει κομμωτήρτιο μετά από αυτό) ούτε εγώ έχω μεγάλη συμπάθεια στους κοσμικούς αλλά αυτό είναι μάλλον μια παιδική ασθένεια που πρέπει να την περάσω. Έχω περάσει υπέροχες στιγμές μαζί τους όσο και με 20χρονα στην πλατεία πίνοντας μπύρες από το περίπτερο. Γενικά και χαίρομαι που το λέω, μάλλον έχω περάσει μια υπέροχη ζωή. Με πολύ πόνο, φόβο και HIV αλλά ίσως γι αυτό να είναι υπέροχη.

10624718_10203150977149267_2874013568032153985_n

Το AIDS δε με σκότωσε. Με ξαναγέννησε. Μπορεί όχι όταν μου συνέβη αλλά τώρα που μιλάω γι αυτό. Μου έδωσε επιλογές που πιθανότατα να τις είχα κάνει εντελώς λάθος. Μου έδωσε πόνο που έγινε χαρά. Φίλους που μπορώ να αγκαλιάσω και να κλάψω πάνω τους. Κοσμοπολιτισμός δεν είναι μόνο τα διαμάντια και το κόκκινο χαλί. Είναι το πως μπορείς να μετατρέψεις την πληγή σου σε ένα πάρτι χαρμολύπης, χωρίς να χάσεις την ομορφιά σου. Όλοι μια μέρα θα πεθάνουμε. Αυτός είναι ο κανόνας και δυστυχώς από αυτόν δεν ξεφεύγει κανένας. Aπό το AIDS όμως πλέον δεν πεθαίνεις. Και ίσως ήρθε ο καιρός να βάλεις τα καλά σου, να βγεις έξω και να φλερτάρεις. Σαν γνήσιος Κοσμοπολίτης.

Γιατί Κοσμοπολίτης είναι αυτός που είναι πολίτης του κόσμου, με ότι ο κόσμος κουβαλάει μέσα του, καλό ή κακό. Ο Κοσμοπολίτης, απλά θα χαμογελάσει, θα πιει ένα ποτήρι κρασί, θα χαρεί που ζει και θα κάνει ότι μπορεί για να χαίρονται και οι άλλοι γύρω του. Είτε σε ένα πρεστιζάτο club, είτε σε μια πλατεία με μπύρα και σκισμένο τζιν. Με το HIV να είναι απλά μία από τις χαρακιές που όλοι αποκτάμε στα μάγουλά μας όσο μεγαλώνουμε. Χωρίς καμία ντροπή. Ίσως μια δικαιολογημένη λύπη κοιτάζοντας τον αφρό της σαμπάνιας που πίνει, σε σχέση με τον αφρό των ημερών.  “Aναψε καινούργιο μου φεγγάρι…”

SHARE

Περισσότερα

MORE READ THIS

TOP LINE

Νew York Times> Τρόφιμοι γηροκομείου πέθαναν παρότι είχαν εμβολιασθεί με το εμβόλιο της Pfizer
Ο Bill Gates την αποθεώνει αλλά δεν έχουν όλες οι ζωές (των μαύρων) την ίδια αξία
Για πρώτη φορά ο Economist μετρά τους πραγματικούς θανάτους παγκοσμίως από Covid-19
Eπιτέλους μεταρρυθμίσεις στη σωστή κατεύθυνση. Στο 22% ο φορολογικός συντελεστής
Γιατί η δικτατορία τύπου Πούτιν είναι μονόδρομος για την Ελλάδα. Πάνω από 4.000 ευρώ οι μισθοί στη ΔΕΗ!
Στη Σχοινούσα ο Βασίλης Κικίλιας συνάντησε τη μούσα των εμβολίων
Εις το όνομα του πατρός
Mία ανθρώπινη ιστορία στους καιρούς της πανδημίας
Η προπαραλήγουσα ποτέ δεν περισπάται όταν η λήγουσα είναι μακρά
Δρ. Alex Spyropoulos για τα εμβόλια> Ο σπουδαίος Έλληνας γιατρός δίνει απαντήσεις για τις θρομβώσεις
Summer 2021> Θα πεθάνουμε εμείς ή θα πεθάνει ο Τουρισμός. Αυτή είναι η επιλογή
Do you want to buy property in Greece? We are going to tell you where!