kourdistoportocali.comNews DeskTruman Capote>Διασύροντας τις Κυρίες του Καλού Κόσμου

Γράφει η Αντιγόνη Τζοβάρα

Truman Capote>Διασύροντας τις Κυρίες του Καλού Κόσμου

The Capote Tapes>Το σκάνδαλο με το τελευταίο βιβλίο που δεν εκδόθηκε ποτέ

«The Capote Tapes»> Το σκάνδαλο με το τελευταίο βιβλίο του Truman Capote, που δεν εκδόθηκε ποτέ

Το κύκνειο άσμα του Truman Capote που υπήρξε αδιαμφισβήτητα ένας από τους πλέον ταλαντούχους συγγραφείς της γενιάς του έμελλε να είναι και η χαριστική βολή για τον ίδιο, αφού, όχι μόνο δεν κατάφερε ποτέ του να το ολοκληρώσει, αλλά στάθηκε αφορμή να του γυρίσουν όλοι την πλάτη.

Ο εκκεντρικός συγγραφέας ροκάνισε ουσιαστικά το κλαδί πάνω στο οποίο στεκόταν και “τιτίβιζε” αδιακρίτως σαν ένα χαριτωμένο σπουργιτάκι ανάμεσα σε φανταχτερά σπάνια πουλιά, διεκδικώντας, έτσι, ένα μερίδιο της προσοχής τους.

Το σκάνδαλο που προκλήθηκε με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο, το οποίο παρέμεινε ημιτελές και δεν εκδόθηκε ποτέ, έρχεται τώρα να φωτίσει μια νέα ταινία ντοκιμαντέρ με τίτλο «The Capote Tapes» που σκηνοθέτησε ο Ebs Burnough, συγκεντρώνοντας σπάνιο αρχειακό υλικό από το παρελθόν, αλλά και καινούργιες συνεντεύξεις από ανθρώπους του στενού περιβάλλοντος του συγγραφέα.

Γράφει η Αντιγόνη Τζοβάρα

Η πέτρα του σκανδάλου ήταν το πολυαναμενόμενο και πολυδιαφημισμένο από τον ίδιο μυθιστόρημά του με τίτλο «Answered Prayers» (προσευχές που εισακούστηκαν), στο οποίο, ούτε λίγο ούτε πολύ, έβγαζε στη φόρα όλα τα άπλυτα των κυριών της υψηλής κοινωνίας με τις οποίες συνδεόταν.

Ο Truman Capote ήταν γνωστό party animal στην εποχή του και αγαπημένος συνοδός πολλών πλούσιων και διάσημων γυναικών της αμερικανικής ελίτ,.

Παρά το γεγονός όμως, ότι έτρωγε κι έπινε μαζί τους, ο ίδιος δεν δίσταζε να τις βγάζει στα μανταλάκια, όπως θα λέγαμε σήμερα, ξεσκεπάζοντας με το αμίμητο δηκτικό του στυλ τα σκουπιδάκια που έκρυβαν κάτω από τα πανάκριβα χαλιά τους. Σε όλους άρεσε ο τρόπος που τα έλεγε και τα έγραφε ο Capote –αυτό ήταν εξάλλου το χαρακτηριστικό της γοητείας του. Απλώς με το τελευταίο του βιβλίο, το παράκανε και έπεσε ο ίδιος μέσα στον ιστό που εξύφαινε χρόνια ολόκληρα.

Ο θάνατός του το 1984 σηματοδότησε το τελευταίο, μάλλον άδοξο, κεφάλαιο του κύκνειου άσματός του, το οποίο παρέμεινε ημιτελές και δεν κατάφερε ποτέ να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που ο ίδιος είχε καλλιεργήσει γι’ αυτό. Επί σχεδόν δύο δεκαετίες, ο Truman Capote, αναφερόταν διαρκώς στο καινούργιο μυθιστόρημα που ετοίμαζε, το περίφημο «Answered Prayers», τα οποίο παρομοίαζε με θανατηφόρο όπλο.

«Υπάρχει η λαβή, η σκανδάλη, ο κύλινδρος και, τελικά, η σφαίρα», είχε πει χαρακτηριστικά, μιλώντας στο περιοδικό People. «Και όταν αυτή η σφαίρα εκτοξευτεί από το όπλο, θα βγει με μια ταχύτητα και μια δύναμη που δεν έχετε ξαναδεί -μπαμ!»

Μπορεί να ήταν μαέστρος στην τεχνική αναμονής κοινού, το μυθιστόρημά του ωστόσο, αποδείχθηκε ότι τελικά ήταν άσφαιρο –ή, για να είμαστε ακριβείς, το όπλο εκπυρσοκρότησε επάνω του.

Ο Truman Capote είχε ήδη υπογράψει ένα συμβόλαιο γι’ αυτό το βιβλίο το 1966, οπότε, αντί να αναλώνεται στην προδιαφήμισή του, έπρεπε κάποια στιγμή και να το ολοκληρώσει. Εννέα χρόνια μετά την υπογραφή του συμβολαίου, έκανε το μοιραίο λάθος να προδημοσιεύσει κάποια κεφάλαια από αυτό το βιβλίο στο περιοδικό Esquire. Σαφώς ήταν κατώτερο του επιπέδου των μεγάλων του επιτυχιών «Πρόγευμα στο Τίφανις» (1958) και «Εν Ψυχρώ» (1965).

Η προδημοσίευση έπληξε τόσο τη λογοτεχνική, όσο και την κοινωνική του φήμη. Μόλις οι κοσμικές και πλούσιες σύζυγοι με τις οποίες συγχρωτιζόταν χαρούμενα για χρόνια -συμπεριλαμβανομένων των Slim Keith, Babe Paley και Gloria Vanderbilt, που τις αποκαλούσε “κύκνους” του- διαπίστωσαν με πόση αδιαφορία είχε προδώσει τα πιο μύχια μυστικά τους, απομακρύνθηκαν άμεσα από κοντά του. Και με το δίκιο τους, αφού τις είχε διασύρει…

Προς επίρρωση όλων των οδυνηρών συνεπειών, η νέα ταινία ντοκιμαντέρ «The Capote Tapes», που επικεντρώνεται στο σκάνδαλο του «Answered Prayers», περιλαμβάνει αρχειακό υλικό από τηλεοπτικές εμφανίσεις του συγγραφέα, αλλά και νέες συνεντεύξεις από πολύ κοντινά του πρόσωπα, μεταξύ των οποίων οι συγγραφείς Jay McInerney και Colm Tóibín.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν, βέβαια, οι προγενέστερες ηχογραφημένες συνεντεύξεις -που δεν έχουν ξανακουστεί μέχρι σήμερα- φίλων και γνωστών του Capote, τις οποίες είχε πάρει ο George Plimpton για να γράψει το δικό του βιβλίο με τίτλο «Truman Capote: In Which Various Friends, Enemies, Acquaintances and Detractors Recall His Turbulent Career» που κυκλοφόρησε το 1997.

Σε αυτές τις ηχογραφήσεις, ακούγεται η Lauren Bacall να επισημαίνει την αντίθεση ανάμεσα στη «φωνή μικρού παιδιού» του Capote και το «βαθύ αρσενικό γέλιο» του. Ο Norman Mailer εκθειάζει το ταλέντο του και δηλώνει ότι ο Capote «έγραφε καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο της γενιάς μας», ενώ μιλά και για τον ιδιαίτερο τρόπο που είχε επιλέξει να ζήσει τη ζωή του. Η δημοσιογράφος Sally Quinn θυμάται την έφεσή του στο κουτσομπολιό και περιγράφει πώς ο Capote συνήθιζε να τα βγάζει όλα στη φόρα, αλλά και πώς κατάφερνε να τον πιστεύουν οι πάντες. «Ήταν χαιρέκακος, αλλά ήταν ευφυής», καταλήγει η Quinn.

Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, Ebs Burnough, αντιμετωπίζει με επιείκεια το σκανδαλώδες ημιτελές βιβλίο. «Εμένα μου φαίνεται έξυπνο και αδιάκριτο, σαν το People ή το Vanity Fair», λέει ο 40χρονος δημιουργός, που έχει διατελέσει αναπληρωτής κοινωνικός γραμματέας στο Λευκό Οίκο και υπήρξε ανώτερος σύμβουλος της Michelle Obama. Το «The Capote Tapes» σηματοδοτεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο και απ’ ότι καταλαβαίνουμε, γυρίστηκε με πολλή αγάπη και μεράκι, καθώς ο ίδιος θαύμαζε τον Capote παιδιόθεν.

Ο Burnough ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με το έργο του Truman Capote σε ηλικία 12 ετών, χάρη σε έναν σχολικό βιβλιοθηκάριο. Το ύφος του συγγραφέα, του ήταν εξαιρετικά οικείο, λόγω εντοπιότητας -«επειδή μεγάλωσα στη βόρεια Φλόριντα»- και έκτοτε φυσικά έχει διαβάσει τα άπαντα του Capote, αν και «για να είμαστε ειλικρινείς, ο όγκος του έργου του δεν είναι τεράστιος».

«Δεν είναι το καλύτερο έργο του κατ’ ουδένα τρόπο», παραδέχεται ο Burnough, αναφερόμενος στο «Answered Prayers», αλλά δίνει τη δική του εκδοχή για την αστοχία του συγγραφέα: «Αυτό οφείλεται εν μέρει στον εθισμό του στο αλκοόλ και τα συνταγογραφούμενα χάπια. Όμως, το να γράφει για ανθρώπους που γνώριζε, διαστρεβλώνοντας την αλήθεια, ήταν απλώς αυτό που ανέκαθεν συνήθιζε να κάνει. Σε ηλικία εννέα ή δέκα ετών, είχε λάβει μέρος στο διαγωνισμό μια εφημερίδας με ένα διήγημα που τιτλοφόρησε «Miss Busybody» και αναφερόταν σε μια ντόπια γυναίκα που καθόταν στη μπροστινή βεράντα του σπιτιού της. Στην πραγματικότητα, αυτή η γυναίκα ήταν η μητέρα της συγγραφέως Harper Lee. Εκείνο το διήγημα του είχε επίσης προξενήσει πολλούς μπελάδες. Αλλά είχε κερδίσει το βραβείο στο διαγωνισμό».

Ο Burnough θεωρεί ότι αν το «Answered Prayers» είχε γραφτεί λίγο καλύτερα, ο Capote θα είχε γλιτώσει το έντονο γιουχάρισμα. «Μην ξεχνάτε ότι η Holly Golightly στο «Πρόγευμα στο Τίφανις» ήταν μια πόρνη, και παρ’ όλα αυτά οι γυναίκες συναγωνίζονταν η μία με την άλλη στη σειρά, ισχυριζόμενες ότι η καθεμιά τους ήταν εκείνη από την οποία εμπνεύστηκε την ηρωίδα αυτή».

«Με το «Answered Prayers» δεν συνέβη το ίδιο», λέει ο σκηνοθέτης γιατί «αγγίζει πεδία που δεν είχε επιχειρήσει ποτέ πριν, όπως όταν γράφει για μια γυναίκα που κάνει σεξ κατά τη διάρκεια της περιόδου της και περιγράφει το αίμα σε όλα τα σεντόνια. Δεν χρειαζόταν να είναι τόσο άμεση, ή τόσο μετωπική η επίθεση. Μας έκανε να συμπάσχουμε με τη Holly (στο «Πρόγευμα στο Τίφανις») και έδειξε ενσυναίσθηση για τους δολοφόνους του «Εν Ψυχρώ», αλλά δεν συμπάσχεις με κανέναν στο «Answered Prayers». Απλώς νιώθεις ότι όλοι (οι ήρωες) είναι κακοί».

Ένας ακόμη ανασταλτικός παράγοντας ενδέχεται να ήταν η φήμη που συνόδευε επί χρόνια το περίφημο τελευταίο μυθιστόρημα του Capote ως το σπουδαιότερο έργο του, πριν καν ολοκληρωθεί. Και ακριβώς επειδή ποτέ τελικά δεν ολοκληρώθηκε, δεν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει αυστηρά ως αποτυχημένο. Κανείς δεν ξέρει αν ο ίδιος το άφησε σκοπίμως ημιτελές. Ο Burnough πάντως, εκφράζει τη βεβαιότητα ότι ο Capote το είχε ολοκληρώσει. «Πάρα πολλοί άνθρωποι είπαν ότι τον είδαν να δουλεύει σε αυτό, είδαν αυτές τις τεράστιες στοίβες χαρτιού», λέει ο σκηνοθέτης, ενώ διαφωνεί με τις εικασίες που ακούγονται στο ντοκιμαντέρ, ότι το πλήρες χειρόγραφο βρίσκεται κάπου σε μια θυρίδα ασφαλείας. «Η θεωρία μου είναι ότι μια νύχτα που ήταν συντετριμμένος, συνέβη κάτι με το υπόλοιπο το βιβλίου. Μπορώ εύκολα να φανταστώ ότι, μετά τη δημοσίευση εκείνων των αποσπασμάτων και αφού το τηλέφωνό του είχε σταματήσει να χτυπάει, ίσως να ξύπνησε μετά από μια άγρια νύχτα και να το έκαψε στο τζάκι. Τα κάνει αυτά ο εθισμός στους ανθρώπους».

Όντας παντρεμένος με τον Βέλγο Pierre Lagrange -οικονομολόγο, διαχειριστή hedge fund, χρηματοδότη και συνιδρυτή της GLG Partners, που η περιουσία του εκτιμάται στα 237 εκατομμύρια λίρες- ο Ebs Burnough είναι φανατικός πολέμιος της ωραιοποίησης των προκαταλήψεων του παρελθόντος. Έτσι, δεν δίστασε να συμπεριλάβει στην ταινία του την περιγραφή του Mailer για τον Capote ως «όμορφο αρσενοκοίτη πρίγκιπα».

«Αυτό το σχόλιο δείχνει σε τι αντιτάχθηκε ο Truman», τονίζει. «Δεν ζούσε σε έναν ΛΟΑΤΚΙ+ (Λεσβία, Ομοφυλόφιλος, Αμφιφυλόφιλος και Τρανς) κόσμο. Έζησε σε έναν κόσμο όπου ήταν απλώς άλλος ένας “κουνιστός”. Έτσι ήταν πραγματικά. Αν το παραλείψουμε αυτό από το αρχείο, πώς θα διδαχθούμε από την ιστορία;», καταλήγει και αναφέρει το παράδειγμα με το «Πρόγευμα στο Τίφανις», όπου η ομώνυμη εξωραϊσμένη ταινία διαφέρει αισθητά από το πρωτότυπο βιβλίο.

«Δεν μπορούμε να προσποιούμαστε», λέει ο Burnough, ο οποίος στη δική του ταινία ιχνηλατεί την καριέρα του Truman Capote με χρονολογική σειρά, ξεκινώντας από το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο «Other Voices, Other Rooms», που εκδόθηκε το 1948 όταν ο συγγραφέας ήταν μόλις 23 ετών και φθάνοντας ως το σκανδαλώδες «Answered Prayers» λίγο πριν το θάνατό του. Παράλληλα, δεν φείδεται ανατριχιαστικών λεπτομερειών γύρω από την προσωπική του ζωή, καθώς ο φίλος του συγγραφέα και αυτοαποκαλούμενος συνάδελφός του, Dotson Rader, περιγράφει αρκούντως γλαφυρά τις περιπτύξεις τους στα gay λουτρά της Νέας Υόρκης και στις σκοτεινές γωνιές του θρυλικού νάιτκλαμπ Studio 54.

Η νέα ταινία ντοκιμαντέρ «The Capote Tapes» φωτίζει επίσης μια άλλη αθέατη πλευρά του συγγραφέα, μέσω της συνέντευξης που δίνει η Kate Harrington, την οποία είχε “υιοθετήσει” άτυπα από τα 13 της. Ο πατέρας της, διευθυντής τραπέζης στο Λονγκ Άιλαντ, υπήρξε εραστής του Capote και είχε εγκαταλείψει, μάλιστα, το σπίτι του για να είναι μαζί του. Ο Capote είχε πάρει τη μικρή υπό την προστασία του, την καθοδηγούσε μαθαίνοντάς της τρόπους και την έπαιρνε μαζί του ως συνοδό στα διάσημα γεύματα όπου συνήθως τον προσκαλούσαν. Όταν η μικρή Kate έδειχνε να βαριέται ή να κατσουφιάζει στο τραπέζι, ο Capote τη συμβούλευε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και να κρυφακούει τους πάντες. «Μου έλεγε ότι αυτό που έπρεπε να κάνω ήταν να κάθομαι και να ακούω τις συνομιλίες των διπλανών μας», λέει η ίδια στη συνέντευξή της για το ντοκιμαντέρ και αποκαλύπτει: «Και στο δρόμο για το σπίτι, του έλεγα όλα όσα είχα ακούσει».

«Ούτε κι εγώ το ήξερα ότι ο Truman υιοθέτησε ουσιαστικά την κόρη του εραστή του», λέει o δημιουργός του ντοκιμαντέρ και εξηγεί τα ειδικό βάρος αυτής της αποκάλυψης. «Ήθελε μια οικογένεια τόσο απεγνωσμένα, σε μια εποχή που δεν του επιτρεπόταν να την έχει. Απλώς δεν ετίθετο καν για κάποιον σαν αυτόν, αλλά, παρ’ όλα αυτά, έκανε τη ζωή που ήθελε να ζήσει. Αυτό για μένα είναι μάλλον εξαιρετικό».

Κατά τον Burnough, ο Truman Capote είναι ένας παραγνωρισμένος συγγραφέας και αυτό το αποδίδει εν μέρει στο γεγονός ότι «χαρακτηριζόταν ως χαιρέκακος. Και ναι, υπήρχε αυτό το στοιχείο. Αλλά ήταν επίσης πρωτοπόρος -ένας φανερά ομοφυλόφιλος άντρας, διάσημος, στην τηλεόραση, που υπήρξε ειλικρινής για το ποιος ήταν. Του αξίζει κάτι περισσότερο από την εικόνα μιας βιτσιόζας μικρής βασίλισσας».

Στις μέρες μας, μια φιγούρα σαν τον Truman Capote είναι μάλλον αμφίβολο εάν θα σκανδάλιζε κανέναν με τις ιδιοτροπίες του. «Η διαφορά τώρα είναι ότι ο καθένας μάς λέει διαρκώς προσωπικά του πράγματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης», λέει ο Burnough. «Έχουμε διασημότητες όπως η Taylor Swift και η Madonna που μιλούν για τις εμπειρίες τους ή η Hilaria Baldwin που συζητά την αποβολή της στο Instagram. Η ιδέα ότι κάποιος θα μπορούσε να πει μια ιστορία για την προσωπική ζωή ενός άλλου ατόμου είναι λιγότερο συναρπαστική σήμερα, γιατί μάλλον την έχουμε ακούσει ήδη από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο».

Μετά την αποχώρησή του από το Λευκό Οίκο το 2012, ο Ebs Burnough εργάστηκε για πολύ μεγάλο διάστημα στον τομέα των δημοσίων σχέσεων. Στην ερώτηση αν θα αναλάμβανε ποτέ ως πελάτη τον Truman Capote η απάντησή του είναι «όχι!», χωρίς δεύτερη σκέψη: «Θα ακυρωνόμουν. Ο Truman θα ήταν μια χαρά, αλλά οι άνθρωποι θα με ρωτούσαν, “πώς μπορείς και τον εκπροσωπείς;”». Αντιθέτως, παραδέχεται ότι θα τον ακολουθούσε κατά πόδας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Το Instagram του θα ήταν εξωφρενικό. Και ο Truman στο Twitter θα ήταν τέρας. Θα επιτίθετο σε ανθρώπους αριστερά και δεξιά ή θα έλεγε στον Kim Kardashian: “Χρυσό μου, ποιος νοιάζεται;”».

  • Η ταινία ντοκιμαντέρ «The Capote Tapes» θα είναι διαθέσιμη από τις 29 Ιανουαρίου στο altitude.film και σε ψηφιακές πλατφόρμες.

 

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK

TOP LINE

Οι “καλοί γονείς” και τα κανάλια στέλνουν “εμπόρευμα” στους Λιγνάδηδες και στο Ντουμπάι
Γιώργος Παππάς> Τι έχουν πετύχει έως τώρα οι εμβολιασμοί, τι δεν σχεδιάσαμε στον εμβολιασμό, και τα υγειονομικά διαβατήρια
Το πείραμα του τρόμου> Δείτε πως μεταδίδεται ο κορωνοϊός σε κομμωτήρια και νοσοκομεία
Οι 120 Μέρες των Σοδόμων>Γιατί αίφνης οι Γάλλοι αποκαλούν εθνικό θησαυρό έργο του Ντε Σαντ
Το Ισραήλ λοκάρει πετρελαιοφόρο της ναυτιλιακής Μαρτίνου ως ύποπτο για τεράστια οικολογική καταστροφή
Ένας πράκτορας στο σκοτεινό κόσμο των παιδεραστών
Όταν ο Κουφοντίνας προσέφερε ένα κουτί γλυκά στον Χρήστο Μάτη και μετά τον πυροβόλησε
Πιο τρομακτικός απ’ όλους ο καλιφορνέζικος “σούπερ-κορωνοϊός”
UPS Eλλάδα>Ψηφιακός μεσαίωνας ή καψόνι;
Οι σκληροί δεν χορεύουν. Ο Ζούλιας αποκαλεί επαγγελματία ηλίθιο τον Κούγια!
Συγκλονιστικός ο David Attenborough στον ΟΗΕ> Δεν υπάρχει επιστροφή για τον πλανήτη
Επιχείρηση “Δράκος”> Ο Χρουστσόφ διέταξε τη δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι