kourdistoportocali.comNews DeskΤο άγριο κυνηγητό του Γιώργου Παπαχρήστου και ο εμπρηστικός μηχανισμός στο αυτοκίνητό του

Αποκαλύψεις-σοκ στη Βουλή

Το άγριο κυνηγητό του Γιώργου Παπαχρήστου και ο εμπρηστικός μηχανισμός στο αυτοκίνητό του

Μου είπε έχεις τίποτα για τον δημοσιογράφο Παπαχρήστο; Λέω “όχι” και μου απαντά: “Δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι;” Έμεινα εμβρόντητος”

Καθώς σοκαρισμένη η κοινή γνώμη παρακολουθεί τις αποκαλύψεις για την ύπαρξη ενός παράλληλου σκοτεινού κόσμου επί Σύριζα, ο δημοσιογράφος Γιώργος Παπαχρήστος είχε κάθε λόγο να αισθάνεται ότι στάθηκε τυχερός.

Από τον Ian Ford

Ο δημοσιογράφος έκανε ενοχλητικές αποκαλύψεις για το καθεστώς Σύριζα όπως το περίφημο γραφείο Σπίρτζη-Παππά στη λεωφόρο του Συγγρού, οι διακοπές του Τσίπρα στο σκάφος της Παναγοπούλου, οι μυστικές πτήσεις του πρωθυπουργικού αεροσκάφους, τα πούρα του Αλέξη στο Μαξίμου, κλπ.

Ο πρώην εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος Παναγιώτης Αθανασίου  θα είχε μία αποκάλυψη-βόμβα που αφορούσε τον δημοσιογράφο:

Ο κ. Αθανασίου αποκάλυψε και το ειδικό ενδιαφέρον του κ. Παπαγγελόπουλου για τον γνωστό δημοσιογράφο Γιώργο Παπαχρήστο: “Μου είπε έχεις τίποτα για τον δημοσιογράφο Παπαχρήστο; Λέω “όχι” και μου απαντά: “Δεν μπορείς να φτιάξεις κάτι;” Έμεινα εμβρόντητος”.

O Aθανασίου σεβόμενος τον ρόλο του και τους θεσμούς δεν “έφτιαξε” κάτι.

Ηρθε όμως τον Απρίλιο του 2017 μια παράξενη τρομοκρατική οργάνωση ο «Πυρήνας Δράσης/Μητρόπολις Εάλω- FAI/IRF» να τοποθετήσει εμπρηστικό μηχανισμό με τον οποίο ανατίναξε το σταθμευμένο αυτοκίνητο του δημοσιογράφου, στον Άγιο Δημήτριο. Αυτό ήταν και το τελευταίο χτύπημα της οργάνωσης.

(Μετά απ΄αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες ο Γιώργος Παπαχρήστος, θα καταθέσει στην Επιτροπή της Βουλής. Σας θυμίζουμε ότι η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση «Πυρήνας Δράσης/Μητρόπολις Εάλω- FAI/IRF», με ανάρτησή της σε ιστότοπο του αντιεξουσιαστικού χώρου, αναλαμβάνει την ευθύνη για τον εμπρησμό του αυτοκινήτου του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαχρήστου, στις 18 Απριλίου 2017.

Η οργάνωση προειδοποιεί για αντίστοιχα χτυπήματα στο μέλλον. Παρόλα αυτά έκτοτε δεν ξαναεμφανίστηκε!!!!)

Ανάληψη Ευθύνης-Εμπρησμός αυτοκινήτου δημοσιοκάφρου του σκαι

“Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρέυεται την αναγκαιότητα, γίνεται αναγκαίο το όνειρο.Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας, που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την επιθυμία της να κοιμηθεί. Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού.”
Γκυ Ντεμπόρ

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση εμπρηστικού μηχανισμού στο αυτοκινήτο του γ.παπαχρήστου κάτω απο το σπίτι του στον άγιο δημήτριο, στις 18/4 τα ξημερώματα.
Ο γ. παπαχρήστος αποτελεί ένα ανθρώπινο σκουπίδι των δημοσιογραφικών κύκλων. Η πορεία του παρόμοια με των ομοίων του. Ενας πολιτικός γυρολόγος που την εκάστοτε χρονική περίοδο καλείται να εξυπηρετήσει τα ανάλογα εξουσιαστικά συμφέροντα ειτέ αυτά είναι πολιτικά είτε οικονομικά, όπως αποδεικνύει η διαδρομή του απο τον “πράσινο” δολ στον νεοφιλελεύθερο σκάι.

Ποιός είναι όμως ο ρόλος του θεσμού του δημοσιογράφου?

Για μας ο δημοσιογράφος αποτελεί ένα ζωτικό κομμάτι ενός ιδεολογικού μηχανισμού των μέσων μαζικής εξαπάτησης, ο οποίος καλείται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Η πρακτική τους για να επιτύχουν τα ανωτέρω συμφέροντα είναι η καλλιέργεια φόβου και ο εξωραισμός καταστάσεων,το δε μέσο τους είναι η παραπλάνηση για την δημιουργία της δικής τους πραγματικότητας. Στην ελληνική “δημοκρατία” που φαινομενικά πρυτανεύει η ελευθερία του λόγου, ο πλουραλισμός των απόψεων ως δια μαγείας δείχνει να κατευθύνεται μονομερώς για την εξυπηρέτηση της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Το αποτέλεσμα είναι η άβουλη “κοινή γνώμη”να άγεται και να φέρεται αναλόγως με την κατεύθυνση των πληροφοριών που διακινούν οι ντελάληδες των μιντιακών κύκλων, αναζητώντας πάντα την ασφάλεια και την ηρεμία στην οποία εδράζεται η δύναμη του κράτους για την επιβολή του καθεστώτος ασφάλειας και όχι μόνο.

Πως όμως το ψέμα μεταφράζεται σε βίωμα και διαμορφώνεται η άποψη της “κοινής γνώμης”?

Τα μέσα μαζικής εξαπάτησης μέσω της δύναμης της εικόνας δημιουργούν και αναπαράγουν μια φούσκα εικονικής πραγματικότητας, όπου συνδιάζονται σπασμένα ακυρωτικά μηχανήματα με την κοινή παραβατικότητα, ο ένοπλος επαναστατικός αγώνας με τις τυφλές επιθέσεις των τζιχαντιστών, το lifestyle με την υποκουλτούρα, η αλληλεγγύη στους μετανάστες με την φιλανθρωπία των μκο και η σύνδεση του μαχητικού αντιφασισμού με τις ρατσιστικές επιθέσεις των φασιστών.Το αποτέλεσμα όλων των ανωτέρων είναι η εγκαθίδρυση μιας στρεβλής και παραποιημένης αλήθειας στο υποσυνείδητο της “μάζας”η οποία πλέον αποτελεί για το κράτος και το κεφάλαιο την εφεδρεία των δήμιων πολιτών και των πιστών χειροκροτητών.

Τι εγκαθιδρύεται όμως μέσω της φούσκας εικονικής πραγματικότητας που βιώνει η “μάζα”?

Εμείς αναγνωριζουμε δυο παράλληλες διαδικασίας, η μια ορατή και η δεύτερη αόρατη. Η ορατή πλευρά που βασίζεται στην κατευθυνόμενη απαίτηση της “μάζας” για μεγαλύτερο έλεγχο και ασφάλεια δημιουργεί φυλακές υψίστης ασφαλείας και υπόγειες πτέρυγες ειδικών συνθήκών για τους αναρχικούς αντάρτες πόλης, κάμερες σε κάθε γωνιά της πόλης, μπάρες ελέγχου, στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, εξοντωτικές ποινές φυλάκισης σε όσους αντιστέκονται στη σαπίλα του υπάρχοντος, μπάτσους σε κάθε γειτονιά και πάρκα “αναψυχής” και κατανάλωσης για την απρόσκοπτη κυκλοφορία του εμπορεύματος. Το μη ορατό κομμάτι που αναγνωρίζουμε άπτεται του συνόλου των κοινωνικών σχέσεων που δομουνται κάτω απο το καθεστώς της εικονικής πραγματικότητας.Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι σύγχρονες αστικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις του φόβου, της ρουφιανιάς, της υπερκατανάλωσης, της αποξένωσης , του φιλοτομαρισμού και της απάθειας, της πατριδολαγνείας και της θρησκοληψίας.Όλα αυτά συνθέτουν την κοινωνία ελέγχου και διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό καθεστώς νεκρικής σιγής που προσπαθεί να καταπνίξει τις αντιστάσεις των “αόρατων” και “παράνομων” αυτής της κοινωνίας.
Δημιουργείται λοιπόν ένας φαύλος κύκλος μεταξύ κράτους/κεφαλαίου, μέσων μαζικής εξαπάτησης και “κοινής γνώμης” που καταλήγει να είναι αυτόνομος και αλληλοτροφοδοτούμενος.

Ως εχθροί της κοινωνίας του θεάματος σπάμε αυτόν τον φαύλο κύκλο μέσα απο τον αναρχικό αγώνα, όπως τον έχουμε ορίσει στο πρώτο μας κείμενο. Παίρνουμε θέση μάχης επιλέγοντας οι ίδιοι τα μέσα του αγώνα, ξεφεύγοντας απο τα όρια της αστικής νομιμότητας. Συνδιάζουμε τις ανοιχτές με τις συνωμοτικές δράσεις, τις μοιραστικές κειμένων με τους εμπρησμούς, της εκδηλώσεις αλληλεγγύης με τις πολιτικές δολοφονίες, τις καθημερινές αντιστάσεις με την διαρκή επαναστατική δράση, λειτουργώντας αντιπαραθετικά στις επίπλαστες κοινωνικές σχέσεις που υποτάσσει η κυριαρχία και δημιουργώντας πραγματικές σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης μέσα στις δομές του αναρχικού αγώνα.Απεμπολούμε τη σχέση θεατή και υποβολέα μέσα απο τις δομές αντιπληροφόρησης και χτίζουμε άμεσες κοινωνικές αλληλεπιδράσεις μέσα απο την αυτοοργανωμένη έκφραση και τη συλλογική δράση.Αρνούμαστε να γίνουμε υποχείρια του φόβου και της διαστρέβλωσης της που καλλιεργείται, επιλέγοντας τον δρόμο της επίθεσης στο καθεστώς προτάσσοντας το αυτοξεπέρασμα των δοσμένων κοινωνικών ρόλων μέσα απο τις εξεγερτικές διαδικασίες.Βασική μας επιδίωξη είναι η μεταφορά του φόβου που σπέρνουν τα μέσα μαζικής εξαπάτησης και η αντανάκλαση του πεδίου μάχης στις αυλές των μηχανισμών του συστήματος.
Κλείνοντας παρατηρούμε οτι η αριστερή διαχείριση του κράτους επιδιώκει την οριοθέτηση των μέσων αγώνα καθώς και την την ενσωμάτωση/αποπολιτικοποίηση των πρακτικών του που παρεκλίνουν της νομιμότητας.Αυτό έχει δυο αποτελέσματα με δυο ξεχωριστούς φορείς.Αρχικά την ασυλοποίηση των εξεγερτικών δράσεων στα εξάρχεια, δράσεις στις οποίες στεκόμαστε συναισθηματικά αλληλέγγυοι αλλά και απέναντι στο βαθμό που αυτές δεν εξαπλώνονται σε όλο το εύρος των μητροπόλεων και λειτουργούν ως βαλβίδα αποσυμπίεσης.Παράλληλα το δεύτερο αποτέλεσμα είναι η εσωτερίκευση του φόβου και της καταστολής απο αυτούς που υποτίθεται οτι αντιστέκονται και έχει ως απότοκο την οριοθέτηση των μέσων και την στηλίτευση πρακτικών που ξεφεύγουν απο τα όρια που υποτάσσει το κράτος, όπως είναι ο ξυλοδαρμός των σκυλιών της εξουσίας.Ζητούμενο είναι η ενότητα θεωρίας και πράξης, μέσων αγώνα και πρακτικών, εντασσόμενα όλα σε μια διαρκή επαναστατική δράση για να γίνουμε πραγματικά επικίνδυνοι ως εξεγερμένοι για την καθεστηκυία τάξη.

Αλληλεγγύη σε όλους τους αναρχικούς επαναστάτες και σε όσους πραγματοποιούν τις επιθέσεις τους.
Επίθεση με όλα τα μέσα σε κράτος, κεφάλαιο και θεσμούς κυριαρχίας

Υ.Γ. Μέσα απο τις συνομωτικές δράσεις, την οργάνωση αυτών και την επιθυμία για επίθεση μπορείς να καταστρέψεις τα πλάνα των εξουσιαστών με την ίδια ευκολία που δίνεις φωτιά σε ένα τσιγάρο

Πυρήνας Δράσης/Μητρόπολις Εάλω – FAI/IRF

H ίδια οργάνωση στις 31 Ιανουαρίου 2017 είχε τοποθετήσει εκρηκτικό μηχανισμό στις “Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.”

Ανάληψη ευθύνης(μια συμβολή στο Σχέδιο Νέμεσις)

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση εμπρηστικού μηχανισμού στις “Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.”, την 31/01 στο κέντρο της Αθήνας.Η συγκεκριμένη δημόσια επιχείρηση αποτελεί τον κατασκευαστικό φορέα του ελληνικού κράτους που αναλαμβάνει την κατασκευή φυλακών, δικαστηρίων, σχολικών συγκροτημάτων και λοιπών δημόσιων κτιρίων.
Πρόκειται για μια δομή του κράτους που λειτουργεί ως μια ακόμα επικερδής επιχείρηση.Από το διοικητικό συμβούλιο,τους διευθύνοντες συμβούλους, μέχρι τους κατώτερους σε ιεραρχία υπαλλήλους και εργάτες, ο καθένας μέσα από το ρόλο και τη θέση του,φέρνει σε πέρας την κρατική πολιτική της εξόντωσης των ανυπότακτων και των περισσευούμενων με σκοπό τη διατήρηση/εγκαθίδρυση της κοινωνικής απάθειας και τη διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης μέσα από την καταστολή και τον έλεγχο των κινήσεων. Ο καθένας απο τους ανωτέρω φέρει μερίδιο ευθύνης.Για τις αίθουσες της πλήξης και της στείρας γνώσης,για τον ανούσιο χρόνο της καθημερινής ρουτίνας που αντανακλάται στο νεκρό χρόνο της φυλακής καθώς και για την αισθητηριακή απομόνωση των συντρόφων/ισσων μας. Να είστε βέβαιοι οτι δεν πρόκειται ούτε για μια στιγμή να ξεχάσουμε τα συντρόφια μας που βρίσκονται στα μπουντρούμια της δημοκρατίας σας. Για κάθε πράξη που στόχο έχει τους έγκλειστους συντρόφους/ισσες μας,για κάθε άδεια που απορρίπτετε με συνοπτικές διαδικασίες,για οτιδήποτε αφορά τα έγκλειστα συντρόφια μας, ένας εμπρηστικός ή ένας εκρηκτικός μηχανισμός κατασκευάζεται, χωρίς ίχνος λύπησης, στόχο θα έχει απο τους διευθυντές και τις κρατικές υποδομές μέχρι το τελευταίο καλοκουρδισμένο ρομποτάκι που χωρίς συνείδηση καλείται να διεκπεραιώσει οτι του διαμηνύουν τ’ αφεντικά του. Θέλουμε να μετακυλήσουμε ένα μέρος απο την φρίκη και τον φόβο που ανέξοδα προσφέρετε, τόσο στους υψηλά ιστάμενους όσο και στο μαλακό υπογάστριο του καθεστώτος σας,τις άβουλες μάζες που χωρίς ίχνος σκέψης και συνείδησης καλούνται να μετουσιώσουν σε πράξεις τα κρατικά σχέδια.
Χτίζοντας λοιπόν, τείχους και συρματοπλέγματα,κάγκελα και σιδερένιες πόρτες,αίθουσες καταδίκης και κελιά απομόνωσης υλοποιείται καθημερινά η ψυχρή συνθήκη φόβου,που δυστυχώς βρίσκεται ριζωμένη και διάχυτη στην κοινωνία και παρούσα στις κυρίαρχες κοινωνικες σχέσεις.
Στη συνθήκη αυτή εμείς,ως αναρχικοί,παίρνουμε θέση μάχης απέναντι στο κράτος που επιβάλλει την τρομοκρατία και την κοινωνική βάση που την αποδέχεται και την ενσωματώνει.Στεκόμαστε δίπλα σε κάθε αξιοπρεπή διωκόμενο και κρατούμενο προτάσσοντας την αλληλεγγύη μας σε εκέινους που διατηρούν μαχητική στάση απέναντι στην συνθήκη εγκλεισμού.Για να αποκτήσει όμως, η αλληλεγγύη το αυθεντικό της νόημα,τα λόγια πρέπει να μετουσιωθούν σε πράξεις.Μιλάμε λοιπόν,για έμπρακτη αλληλεγγύη που δεν αναγνωρίζει γεωγραφικά σύνορα.Έτσι,οπλίζουμε τις αρνήσεις μας, σχεδιάζουμε τις ενέργειες μας,στα πλαίσια ενός άτυπου συντονισμού με άλλους συντρόφους/ισσες και στην κοινή μας στόχευση που είναι η αδιάκοπη επίθεση με όλα τα μέσα, στο κράτος και τις κοινωνικές σχέσεις που αυτό επιβάλλει.Απορρίπτουμε δηλαδή,τη στείρα θεωρία και τις εκ του ασφαλούς επαναστατικές κορώνες και κάνουμε την αναρχία μια επικίνδυνη στάση ζωής. Για τους ανωτέρω λόγους επιλέγουμε να συστρατευθούμε με όλα τα συντρόφια που απαρτίζουν τους πυρήνες δράσης της FAI/IRF αφού το τρίπτυχο, άμεση δράση, κοινωνική κριτική και διεθνής αλληλεγγύη διέπουν τον πολιτικό πυρήνα σκέψης και δράσης μας. Αναγνωρίζοντας βέβαια οτι μπορεί να υπάρξουν τόσο θεωρητικές όσο και πρακτικές διαφορές μεταξύ των πυρήνων της FAI/IRF.
Μιλώντας για μας,θεωρούμε ότι η δράση μας δεν είναι αποκομμένη απο τις ευρύτερες διεργασίες του αναρχικού χώρου.Αποτελούμε ενεργό κομμάτι του χώρου αυτού, συνδράμουμε στον αγώνα για την κατάργηση του κράτους και του καπιταλισμού με τους δικούς μας όρους.Έχοντας ως βασική κατευθυντήρια γραμμή την επίθεση σε στόχους της κυριαρχίας,βρισκόμαστε δίπλα σε αυτούς που οργανώνουν τις επιθέσεις τους και δρούν στα πλαίσια της αναρχικής πολυμορφίας.
Για μας προς αυτή την κατέυθυνση κινούνται τα ανοιχτά εγχειρήματα που δεν φέρουν ρεφορμιστικό μανδύα, οι μαχητικές αντιφασιστικές ομάδες,οι κοινότητες των καταληψιών,οι συνομωτικές ομάδες, οι πολιτικοί κρατούμενοι που αρνούνται να συμβιβαστούν,οι απαλλοτριωτές κεφαλαίου και κρατικής περιουσίας,οι ομάδες κρούσης αλλά και όσοι/όσες φορούν κουκούλες και εξεγείρονται στους δρόμους της μητρόπολης διαχέοντας τη φωτιά της εξέγερσης.
Θεωρώντας οτι η δράση των αναρχικών επαναστατών δεν πρέπει να καθορίζεται από την κοινωνική συναίνεση και τη μαζική αποδοχή,προσδιορίζουμε τον όρο κίνημα ως ένα σύνολο πολιτικών υποκειμένων που αμφισβητεί ριζικά τις αξίες αυτής της κοινωνίας και κυοφορεί μέσα του νέες αξίες και νέες μεθόδους επίθεσης,τις οποίες δεν μπορούμε να τις ορίσουμε εκ των προτέρων.Κρίνουμε πως αυτές δε θα προκύψουν μόνο μέσα απο μια νοητική διεργασία αλλα και μέσα από την εξωτερική και εσωτερική πάλη των δικών μας αντιφάσεων.Εξάλου,είμαστε απότοκα αυτής της κοινωνίας που θέλουμε να γκρεμιστεί και θεωρούμε ζητούμενο το αυτοξεπέρασμα των κοινωνικών ρόλων και σχέσεων,την άρνηση των προσδοκιών που απορρέουν απο αυτούς,τον απεγκλωβισμό απο τα δεσμά δουλείας που ονομάζεται μισθωτή εργασία και εν τέλει την άρνηση ενός προδιαγεγραμένου τρόπου ζωής,που καθορίζεται έξω και πάνω απο μας.Ερχόμαστε σε πλήρη αντίθεση με ένα “κίνημα” που προσδιορίζεται πρωτίστως ποσοτικά,αποδέχεται τις ταυτότητες του εργάτη,του μετανάστη,της γυναίκας,του άνδρα και διεκδικεί μερικά αιτήματα και ουσιαστικά την ελάφρυνση της μιζέριας του.Δηλαδή,ένα άμορφο κοπάδι που φέρει την ανάγκη καθοδήγησης.Για μας αναρχία και κίνημα είναι έννοιες ζωντανές που διαμορφώνονται στους δρόμους της φωτιάς,στην πορεία που διαγράφει μια σφαίρα, στην επίθεση, στην ανάγνωση και στην εξέγερση.
Κλείνοντας θέλουμε να στείλουμε ένα συνωμοτικό σινιάλο αλληλεγγύης σε όλους τους αναρχικούς επαναστάτες και αντάρτες πόλεων και να δηλώσουμε τη συμφωνία μας με τα όσα το Σχέδιο Νέμεσις αναφέρει καθώς και την αμέριστη χαρά που νιώσαμε μετά την επίθεση στο ανθρώπινο σκουπίδι που ακούει στο όνομα τσατσάνη. Θεωρούμε επιτακτική ανάγκη να μεταφερθεί ο πόλεμος στις αυλές των σπιτιών των φερέφωνων της εξουσίας και προτείνουμε αυτή η μεταφορά να μην περιοριστεί μόνο στις αυλές των υψηλά ιστάμενων. Πιστεύουμε οτι υπάρχουν αρκετά μιάσματα,όπως είναι οι ελεγκτές,οι μπάτσοι,οι εργολάβοι, οι εφοριακοί,οι φασίστες, οι έντιμοι πολίτες που με “αυτοθυσία” θα προσπαθήσουν να σταματήσουν μια απαλλοτρίωση ή μια άμεση δράση και πολλοί ακόμη που μένουν στη διπλανή μας πόρτα. Όλοι αυτοί που απο τη θέση του απλού εργαζόμενου, του καλοθελητή, που χωρίς ίχνος συνείδησης και με τον ωχαδερφισμό και την αδράνεια που τους διέπει ενισχύουν την υπάρχουσα αθλιότητα κάνοντας απλά τη “δουλειά”τους ή ζώντας απλά τη μίζερη ζωούλα τους. Πρέπει λοιπόν όλοι αυτοί να συνειδητοποιήσουν οτι όλα έχουν ένα κόστος και οι δικές τους αυλές είναι αφύλακτες απο τα σκυλιά του κράτους γιατί πολύ απλά είναι αναλώσιμοι ή αδιάφοροι για το καθεστώς της δημοκρατίας. Ας προσθέσουμε λοιπόν μερικές χαοτικές μεταβλητές στις ανούσιες εξισώσεις της καθημερινότητας τους.

Δύναμη και Αλληλεγγύη σε όλα τα έγκλειστα αναρχικά συντρόφια μας και στους 11 αμετανόητους έγκλειστους αντάρτες πόλης της Ε.Ο. Σ.Π.Φ. που θα τους νιώθουμε πάντα διπλα μας.

Πυρήνας Δράσης/Μητρόπολις Εάλω-FAI/IRF

SHARE

Περισσότερα

MORE NEWS DESK