Είναι ο άνθρωπος που έσωσε τους συναδέλφους του από τον θάνατο. Είναι ο άνθρωπος που τίμησε ένα ανδρικό φύλο υπό κατάρρευση. Είναι ο άνθρωπος που έδωσε διαφορετικό περιεχόμενο στον όρο Δημόσιος Υπάλληλος από εκείνον που δίκαια έρχεται στο μυαλό των ανθρώπων που παλεύουν στον ιδιωτικό τομέα όταν ακούνε τον τίτλο Δημόσιος Υπάλληλος.
Aπό τον Βασίλη Μπόνιο
Ο γενναίος διευθυντής της ΔΟΥ Κοζάνης Γιάννης Ποδιώτης όμως δεν διέθετε τα προσόντα για τη θέση του γενικού διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργάνωσης στην ΑΑΔΕ-Aνεξάρητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Προφανώς βρήκαν κάποιον “άριστο” βυσματούχο και τοποθέτησαν στη θέση του.
Αυτό είναι το ελληνικό δημόσιο. Άχαστο και αμετάβλητο, έτοιμο να παραδοθεί (200 χρόνια μετά) εν νέου στον Τούρκο κατακτητή.
Ο ίδιος μίλησε στη Λίνα Γιάνναρου και την Καθημερινή. Τη συνέντευξή του μπορείτε να τη δείτε εδώ.
Δημοσιεύουμε ένα απόσπασπα και ακολουθεί το σχόλιο που είχε κάνει το Κουρδιστό Πορτοκάλι για τη κατάντια των ανδρών με αφορμή την επίθεση.
Εκείνη η Πέμπτη –16 Ιουλίου– ήταν για τον διευθυντή της ΔΟΥ Κοζάνης, Γιάννη Ποδιώτη, η πρώτη ημέρα δουλειάς, μετά ολιγοήμερη άδεια. Δύο μέρες νωρίτερα, την Τρίτη, είχε περάσει συνέντευξη στην Αθήνα για τη θέση του γενικού διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργάνωσης στην ΑΑΔΕ-Aνεξάρητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων.
Η συνέντευξη είχε πάει καλά, ο Ποδιώτης είχε επιστρέψει στο γραφείο γεμάτος όρεξη για δουλειά. Η μέρα κυλούσε ήρεμα – όπως κάθε μέρα στα δύο χρόνια που υπηρετεί εκεί ως διευθυντής. Είχε να το λέει, δεν είχε ποτέ συμβεί το παραμικρό παρατράγουδο, δεν είχε χρειαστεί ποτέ να καλέσει την αστυνομία, ακόμα και οι συνηθισμένοι σε άλλες εφορίες διαξιφισμοί μεταξύ φορολογουμένων και υπαλλήλων, στην Κοζάνη ήταν πολύ σπάνιοι.
Γι’ αυτό η κραυγή που έσπασε την ησυχία του τρίτου ορόφου, όπου βρίσκεται το γραφείο του διευθυντή, ακούστηκε παράταιρη, απόκοσμη: «Βοήθεια, πάρτε την αστυνομία, ένας με τσεκούρι χτυπάει τον Πέτρο!».
Τις επόμενες ημέρες, η στήριξη της κοινωνίας της Κοζάνης –και όχι μόνον– ήταν συγκινητική. Ψυχίατροι της πόλης προσφέρθηκαν για βοήθεια εθελοντικά, συνάδελφοι από τις ΔΟΥ Καστοριάς και Πτολεμαΐδας προσφέρθηκαν να στηρίξουν την υπηρεσία αυτές τις δύσκολες ώρες.
Η αντιπεριφερειάρχης Κοζάνης, Ολγα Πουταχίδου, που είναι ψυχολόγος, ανέλαβε να πραγματοποιήσει ομαδικές συνεδρίες με τους εργαζομένους της ΔΟΥ Κοζάνης. Σταδιακά, η υπηρεσία επέστρεψε στους κανονικούς της ρυθμούς, χωρίς το μαύρο σύννεφο του τραγικού συμβάντος να έχει ακόμα διαλυθεί.
Εταιρεία σεκιούριτι ανέλαβε τη φύλαξη του κτιρίου και οι συναλλαγές ενθαρρύνεται να γίνονται ηλεκτρονικά. «Αυτό που θα έπρεπε να κάνει το Δημόσιο τόσα χρόνια… Επρεπε να χυθεί αίμα…».
Πληροφοριακά, ο Γιάννης Ποδιώτης δεν πήρε τελικά τη θέση του γενικού διευθυντή Ανθρώπινου Δυναμικού και Οργάνωσης.
Όταν οι άλλοι έσπευδαν να κρυφτούν με τη λογική του Φεύγα η μάνα δεν έκλαψε ποτέ
Toυς βλέπεις και τους λυπάσαι. Δηλαδή τους λυπούνται εκείνοι που μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει.
Μιλάμε για άνδρες ακόμη και 35 χρόνων που πάνε να ψωνίσουν παντελόνια συνοδευόμενοι από τη μαμά τους.
Πολλοί από αυτούς έχουν οικογένεια. Δηλαδή ανέλαβαν την ευθύνη να μεγαλώσουν παιδιά.
Ανεξάρτητα εάν τα παιδιά τους είναι αγόρια ή κορίτσια η απουσία του ανδρικού προτύπου μέσα στην οικογένεια προκαλεί μόνιμη αναπηρία συμπεριφοράς.
Άνδρας σημαίνει δύναμη, σεβασμό, δικαιοσύνη, προστασία, ασφάλεια. Και για το αγόρι και για το κορίτσι. Γιατί και το κορίτσι θα κληθεί αύριο να επιλέξει τον άνδρα της ζωής της ανασύροντας το πιο κοντινό πρότυπο που δεν είναι άλλο από το πρότυπο του μπαμπά της.
Ναι το video από την επίθεση στην εφορία της Κοζάνης είναι τρομακτικό.
Είναι τρομακτικό γιατί μας δείχνει κατάμουτρα τη λειψανδρία που υπάρχει.
Και δεν μιλάμε για τους καφενόβιους άνδρες, τους αούα.
Ούτε φυσικά για τους ταρίφες που πουλάνε ανδριλίκι στις πιάτσες των ταξί (όχι όλοι φυσικά-υπάρχουν και πολύ αξιοπρεπείς ιδιοκτήτες ταξί) με τις γνωστές σεξιστικές ιστορίες τους.
Μιλάμε για την απουσία των πραγματικών ανδρών και όχι για τα κουτσαβάκια.
Μάλιστα το video από την επίθεση ήταν τόσο εξευτελιστικό για το ανδρικό φύλο που ο Εισαγγελέας έδωσε εντολή να διεξαχθεί έρευνα για το πως διέρρευσε.
Εάν σ΄αυτή τη χώρα υπήρχε ανδρική αξιοπρέπεια (δεν είναι θέμα δικαιοσύνης η διαρροή του) αυτό το video έπρεπε να προβάλλεται καθημερινά σε όλα τα σχολεία της χώρας αλλά και σε όλους τους δημόσιους χώρους αλλά και σε καταστήματα και επιχειρήσεις που έχουν συναλλαγές με το κοινό και στα οποία υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση.
Αντ΄αυτού όμως ένας εισαγγελέας έδωσε εντολή να ερευνηθεί η διαρροή του.
Πράγματι. Γιατί είναι ντροπιαστική η απουσία ενός άνδρα-εκτός από τον ηρωικό διευθυντή της εφορίας-σ΄αυτή την επίθεση.
Ολοι το έβαζαν στα πόδια. Ακόμη και όταν ο διευθυντής πάλευε μόνος του οι περισσότεροι χανόντουσαν στο βάθος του διαδρόμου. Λες και δεν υπήρχε άλλος άνδρας εργαζόμενος στην εφορία Κοζάνης. Λες και δεν υπήρχε ούτε ένας άλλος άνδρας ανάμεσα στους πολίτες-επισκέπτες.
Ένας άνδρας και μία γυναίκα βοήθησαν για λίγο τον γενναίο διευθυντή αλλά οι περισσότεροι έτρεξαν να κρυφτούν στα φουστάνια της μαμάς τους.
Ναι αυτό το video θα έπρεπε να προβάλλεται παντού. Να το βλέπει κάθε ελληνόπουλο που έρχεται στο κόσμο και κάποια στιγμή θα κάνει οικογένεια ή θα κληθεί να υπηρετήσει την πατρίδα του και πιθανόν να πολεμήσει.
Τι σκατά πόλεμο να κάνουμε με τόση λειψανδρία; Τι ξεφτίλα είναι αυτή;
Και η δικαιοσύνη δεν είχε λόγο να παρέμβει εδώ. Αυτό το video είναι παράδειγμα συμπεριφοράς προς αποφυγή.
Αυτό το video πρέπει από εδώ και στο εξής να συμπεριληφθεί στο μάθημα της αγωγής.
Το να το απαγορεύσει ο Εισαγγελέας είναι σαν τη γάτα που κρύβει τις ακαθαρσίες της.
Πρόκειται για την απόλυτη υποκρισία σε μια χώρα έρμαιο της λειψανδρίας.
Και προσοχή: Δεν είναι ανδριλίκι να δέρνεις τη γυναίκα σου ή τα παιδιά σου.
Ανδριλίκι είναι να προκαλείς σεβασμό και δέος με τη συμπεριφορά σου και φυσικά όταν χρειασθεί ένας άνδρας πρέπει να γίνει ασπίδα προστασίας για την οικογένειά του, για την πατρίδα του, για την εταιρία του, για τους συναδέλφους του όπως ο ηρωικός διευθυντής.
Ταυτόχρονα θα πρέπει σαν αρχηγός της οικογένειας να αποτρέπει τα παιδιά του από το να είναι επιθετικά αλλά και την ίδια στιγμή να τους διδάσκει τη γενναιότητα και τη δικαιοσύνη.
Ναι: Tόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια πρέπει να διδάσκονται πολεμικές τέχνες, γιατί όχι. Σε βάρος κάποιου άλλου ιδιαίτερου μαθήματος. Αλλά κανένα μάθημα δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αξία της γενναιότητας και της αυτοθυσίας εάν χρειαστεί. Κι αυτό τα παιδιά το διδάσκονται από τους γονείς.
Και από τον πατέρα και από τη μάνα.
Το παιδί καθώς μεγαλώνει έχει ανάγκη και τα δύο πρότυπα. Κατά τη γνώμη μας τόσο το αγόρι όσο και το κορίτσι στη σημερινή Ελλάδα έχουν ανάγκη περισσότερο τις φτερούγες του πατέρα. Ενός πατέρα ο οποίος δεν έχει το δικαίωμα να υποστηρίζει ότι δεν βρίσκει χρόνο να μεγαλώσει τα παιδιά του επειδή εργάζεται για να βγάλει τα προς το ζειν της οικογένειάς του.
Οποιος δεν έχει χρόνο να αφιερώσει στα παιδιά του ας μη κάνει παιδιά. Τα παιδιά είναι απόφαση που δεν αφορά μόνο τον Μπάμπη και τη Σούλα αλλά και την ίδια την πατρίδα μας αλλά και φυσικά ολόκληρο τον κόσμο. Κάποτε υπήρξαμε όλοι παιδιά και οι αρχές και οι αξίες που πήραμε η δεν πήραμε μας συνοδεύουν.
Το video λοιπόν από την επίθεση στην εφορία Κοζάνης είναι ντροπή για την κατάντια του Έλληνα άνδρα.
Τόσο του δράστη που επιτίθεται σε ανυπεράσπιστες γυναίκες όσο και των υπολοίπων που τρέχουν να κρυφτούν στα φουστάνια των μανάδων τους.
Όσο για την απόφαση του Εισαγγελέα να διεξάγει έρευνα για τη διαρροή μόνο ως τρολάρισμα μπορούμε να την εκλάβουμε…
