Ναζιστική Γερμανία, δεκαετία του 1930.
By Moses
Οι δύο μητέρες θα πέσουν θύματα βιασμού το ίδιο βράδι στα χέρια μιας περιπόλου των Ναζί. Αφού κατάφεραν να κρύψουν για τα καλά τις εγκυμοσύνες τους έφεραν στον κόσμο τα παιδιά της ναζιστικής περιπόλου και στη συνέχεια μετά τις πρώτες μέρες θηλασμού τα παρέδωσαν σε ένα καθολικό Μοναστήρι στη περιοχή της Βάδης. Τα παιδιά που θα αποκτούσαν στη συνέχεια από τους γάμους τους είχαν προοριστεί να μην γνωρίσουν ποτέ τα αδέλφια τους που είχαν αρχίσει να ταξιδεύουν στους γυναικείους κόλπους καθώς τα κορμιά των κοριτσιών σπάραζαν στο βρώμικο υγρό πλακόστρωτο.
Κάποια παιδιά πιστεύουν ότι τους ανήκει ο κόσμος. Δύο από αυτά τα παιδιά είχαν γεννήσει εκείνα τα κορίτσια. Δεν είναι της στιγμής η διευκρίνηση ποια από τα παιδιά, των νόμιμων γάμων ή του βιασμού το πίστευαν αυτό. Σημασία έχει ότι είχαν πολύ μίσος μέσα τους για όλους τους άλλους.
Το πρωί της 30ης Απριλίου 1945 ο Χίτλερ γευμάτισε με τις δυο πιστές γραμματείς του, Τράουντλ Γιούνκε και Γκέρντα Κρίστιαν, στο καταφύγιό του στο Βερολίνο. Χαιρέτησε όλα τα μέλη του επιτελείου του, της φρουράς και του υπηρετικού προσωπικού. Στη συνέχεια αποσύρθηκε στο δωμάτιο με την Εύα Μπράουν, με την οποία είχαν κλείσει μόνο λίγες ώρες παντρεμένοι. Έφαγαν σπαγγέτι με σάλτσα ντομάτας. Για επιδόρπιο είχαν από μια κάψουλα υδροκυάνιου. Ο Χίτλερ ήθελε να είναι σίγουρος για τη “συνταγή” του και τοποθέτησε στον κρόταφό του ένα πιστόλι Βάλτερ 6,35 χιλιοστών. Στις 15.30 ακούστηκε ένας πυροβολισμός. Ο Χίτλερ και η Μπράουν ήταν νεκροί. Μια μέρα αργότερα, ο πιστός συνεργάτης του Χίτλερ και Υπουργός Προπαγάνδας Γιόσεφ Γκαίμπελς και η σύζυγός του Μάγδα, η οποία επίσης βρίσκονταν στο καταφύγιο αποφάσισαν να ακολουθήσουν το “παράδειγμα” του Φύρερ. Όπως είχε πει η Μάγδα Γκαίμπελς “ζωή χωρίς Εθνικοσοσιαλισμό δεν είναι νοητή”.
Ο Γκέμπελς η σύζυγός του και τα έξι παιδιά τους.
Πρώτα έκαναν ένεση μορφίνης στα έξι παιδιά τους για να πέσουν αναίσθητα και τα δηλητηρίασαν με υδροκυάνιο. Στη συνέχεια ανέβηκαν στον κήπο και αυτοκτόνησαν με περίστροφο. Οι σοροί τους περιλούστηκαν με βενζίνη και κάηκαν μερικώς από τους συνεργάτες τους. Όμως, δεν ήταν οι μοναδικοί που αποφάσισαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Στην αυτοχειρία οδηγήθηκαν χιλιάδες πιστοί ακόλουθοι του Χίτλερ. Στο Νοϊμπράντενμπουργκ υπήρξαν περισσότερες από 600 αυτοκτονίες, στην πόλη Νοϊστρελιτς 681 και σε όλη τη Γερμανία υπολογίζονται σε περισσότερες από 100 χιλιάδες. Οι μαζικές αυτοκτονίες στη Ναζιστική Γερμανία ήταν ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε τις τελευταίες εβδομάδες ύπαρξης του Τρίτου Ράιχ, πριν και μετά από τον θάνατο του Χίτλερ. Η πρώτη φάση των μαζικών αυτοκτονιών ξεκίνησε στις αρχές του Ιανουαρίου, όταν οι σοβιετικές δυνάμεις έδειξαν τη δύναμή τους στην Ανατολική Προυσία και στη Σιλέσια. Η δεύτερη φάση τοποθετείται στον Απρίλιο και Μάιο του 1945, όταν έβλεπαν την οριστική ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας και το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου να έρχεται με τη Μάχη του Βερολίνου. Κατά τη διάρκεια της μάχης, περίπου 3.880 Γερμανοί έβαλαν τέλος στη ζωή τους. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Χίτλερ.
Η τελευταία φάση ακολούθησε την παράδοση της Γερμανίας στους Συμμάχους. Ο Γερμανός ψυχίατρος Έρικ Μένινγκερ Λέρτσενθαλ είχε αναφέρει πως “οργανωμένη μαζική αυτοκτονία σε τόσο μεγάλη κλίμακα δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία της Ευρώπης. Οι αυτοκτονίες δεν είχαν να κάνουν τίποτα με ψυχικές ασθένειες ή κάποια αποκλίνουσα συμπεριφορά. Ήταν αποτέλεσμα μιας σοβαρής πολιτικής ήττας και του φόβου ότι θα τιμωρούνταν ως υπεύθυνοι”. Αυτό απαιτούσε η τιμή τους, αλλά και ο φόβος για τις συνέπειες της ήττας της Γερμανίας. Απλοί πολίτες, κυβερνητικοί υπάλληλοι και στρατιωτικοί προτίμησαν να αφαιρέσουν τη ζωή τους, από το να βιώσουν την τιμωρία για τα εγκλήματα του πολέμου. Από τις αρχές του 1945 η ναζιστική προπαγάνδα άρχισε να προκαλεί τον φόβο στους Γερμανούς πολίτες για την επικείμενη εισβολή των Σοβιετικών και των Δυτικών Συμμάχων στη χώρα. Υπάλληλοι του Υπουργείου Προπαγάνδας έλεγαν στον κόσμο ότι η Γερμανία δεν έπρεπε να παραδοθεί και ότι αν έχανε, θα βασανίζονταν, θα βιάζονταν και μετά θα δολοφονούνταν από τους αντιπάλους. Παρουσίαζαν την αυτοκτονία ως τη μοναδική λύση.
Στις 30 Αυγούστου 1944 ο Χίτλερ είχε πει σε μια ομιλία του: “Είναι μόνο ένα δευτερόλεπτο. Μετά έρχεται η λύτρωση και ο αυτόχειρας βρίσκει την ηρεμία και την εσωτερική ειρήνη”. Τον Φεβρουάριο του 1945 οι Ναζί μοίραζαν φυλλάδια στους Γερμανούς πολίτες ότι η νίκη των συμμάχων θα έφερνε “ένα δολοφονικό ρωσικό πακέτο”, το οποίο θα περιείχε απίστευτο μίσος, πείνα, πισώπλατους πυροβολισμούς, απέλαση και εξόντωση”. Πριν από τον θάνατο του Χίτλερ τον Απρίλιο του 1945, όταν ο Κόκκινος Στρατός πλησίαζε στην πόλη Ντέμιν της Ανατολικής Γερμανίας, αυτοκτόνησαν περίπου 1.000 Γερμανοί μέσα σε διάστημα 72 ωρών! Στην Τριπλή Διάσκεψη της Μόσχας μεταξύ των μεγάλων Συμμαχικών Δυνάμεων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που έγινε στο Κρεμλίνο από τις 18 Οκτωβρίου μέχρι τις 11 Νοεμβρίου του 1943 είχε γίνει σαφές ότι όσοι ανακηρύσσονταν εγκληματίες πολέμου θα οδηγούνταν στη δικαιοσύνη. Ο νεκρός Χάινριχ Χίμλερ. Αυτοκτόνησε με υδροκυάνιο Πηγή εικόνας Wikimediamtx Commons Έτσι, πολλοί αξιωματούχοι του κόμματος και μέλη του στρατού αρνούνταν να δεχτούν ότι πλησίαζε η τιμωρία τους.
Ο γιατρός των SS που διεξήγαγε απάνθρωπα πειράματα κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου Έρνεστ Ρόμπερτ Γκρόουιτς έβαλε τέλος στη ζωή του και της οικογένειάς του, αφού απασφάλισε μια χειροβομβίδα μέσα στο σπίτι τους στο Μπάμπελσμπεργκ. Οι Γερμανοί στρατηγοί της Βέρμαχτ Γουίλχελμ Μπέργκντοφ και ο Χανς Κρεμπς αυτοπυροβολήθηκαν. Ο πολιτικός Γιόζεφ Τερμπόβεν αυτοκτόνησε μέσα στο καταφύγιό του μετά από έκρηξη που προκάλεσε με δυναμίτη. Οι επίσημοι που αυτοκτόνησαν παρουσιάζονταν ως ήρωες του πολέμου. Σύμφωνα με τις γερμανικές καταγραφές αυτοκτόνησαν συνολικά 8 αξιωματούχοι του Εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος, 7 αξιωματούχοι των SS, 53 στρατηγοί, 14 στρατηγοί των ενόπλων δυνάμεων της Λουφτβάφε, 11 ναύαρχοι του Γερμανικού Πολεμικού Ναυτικού, ενώ ο αριθμός των κατώτερων υπαλλήλων παραμένει άγνωστος. Το ζεύγος Γκαίμπελς δεν ήταν το μοναδικό που αποφάσισε να δολοφονήσει τα παιδιά του πριν να αυτοκτονήσει. Πολλοί γονείς έπαιρναν στα χέρια τους τη ζωή των παιδιών τους, καθώς έτσι πίστευαν πως τα προστάτευαν. Η πιο συχνή μέθοδος ήταν η κατάποση υδροκυάνιου και ο αυτοπυροβολισμός.
Η Χιτλερική Νεολαία μοίραζε κάψουλες με το αποτελεσματικό δηλητήριο στον δρόμο και κατά τη διάρκεια συναυλιών. Ο Χίτλερ, πριν αυτοκτονήσει, είχε φροντίσει το προσωπικό του και οι συνεργάτες του να έχουν υδροκυάνιο σε περίπτωση που ήθελαν να τον ακολουθήσουν στον θάνατο. Έτσι ολοκληρώθηκε ο εφιάλτης που έζησε η Ευρώπη και μεγάλο κομμάτι του υπόλοιπου κόσμου. Ο Χίτλερ ήταν μια ακάματη μηχανή θανάτου που δεν σταμάτησε ούτε στο εγώ του ούτε στο λαό του. …
Στο μεταξύ σεισμό στα θεμέλια της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας έχει προκαλέσει μία νέα έκθεση σύμφωνα με την οποία τουλάχιστον 3.000 «εγκληματίες παιδόφιλοι» ήταν ενταγμένοι στους κόλπους της στη μεταπολεμική Γαλλία. Τα «αρκετά τρομακτικά» στοιχεία αποκαλύπτονται λεπτομερώς σε έκθεση της Ανεξάρτητης Επιτροπής για τη Σεξουαλική Κακοποίηση στην Εκκλησία.
Συγκεκριμένα, ο Jean-Marc Sauvé, πρόεδρος της επιτροπής, δήλωσε ότι υπήρξαν «μεταξύ 2.900 και 3.200 εγκληματίες παιδόφιλοι» στη γαλλική εκκλησία από το 1950. «Αυτή είναι μια ελάχιστη εκτίμηση», είπε στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP, και τα θύματά τους είναι πολλές χιλιάδες ακόμη, σύμφωνα με την έκθεση.
Συζητώντας για την έρευνα των 2.500 σελίδων, η οποία θα παρουσιαστεί πλήρως αύριο, Τρίτη, ο Sauvé ανέφερε ότι «Είναι ένα σημαντικό βήμα αλλά όχι το τέλος της ιστορίας, ούτε για την Καθολική Εκκλησία, ούτε για την υπόλοιπη κοινωνία. Στο τέλος αυτού του σημαντικού έργου, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι κατέχει όλη την αλήθεια. Είμαστε μόνο στο κατώφλι. Άλλες έρευνες θα πρέπει να εμβαθύνουν στις γνώσεις σχετικά με τα εγκλήματα με θύματα τα παιδιά. Έχουμε όμως αρκετά να στοιχεία και αποδείξεις για να μιλήσουμε με σιγουριά».
Η ανεξάρτητη επιτροπή δημιουργήθηκε το 2018 από τη Συνδιάσκεψη των Επισκόπων της Γαλλίας ως απάντηση σε πολλά σκάνδαλα κατάχρησης σε μια χώρα όπου ο καθολικισμός παραμένει πλειοψηφική θρησκεία. Ακολουθεί επίσης την απόφαση του ίου του Πάπα Φραγκίσκο να ψηφίσει ένα μέτρο-ορόσημο που υποχρεώνει όσους γνωρίζουν περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης στην Εκκλησία να το αναφέρουν στους ανωτέρους τους. Η Επιτροπή απαρτιζόταν από 22 δικηγόρους, γιατρούς, ιστορικούς, κοινωνιολόγους και θεολόγους.
Όταν ξεκίνησε το έργο της, ζήτησε καταθέσεις μαρτύρων και δημιούργησε μια τηλεφωνική γραμμή, η οποία ανέφερε ότι έλαβε χιλιάδες μηνύματα. Η έκθεση «θα έχει το αποτέλεσμα μιας βόμβας», δήλωσε ο Olivier Savignac, της ένωσης θυμάτων Talk and Revive (Parler et Revivre). Ο επίσκοπος Eric de Moulins-Beaufort, πρόεδρος της Επιτροπής, δήλωσε ότι φοβάται ότι η έκθεση θα αποκαλύψει «σημαντικά και τρομακτικά στοιχεία».
