H Πρόεδρος της ECB κ. Christine Lagarde (όπως και η Πρόεδρος Ursula) θεωρεί ότι το σύνολο των πολιτών του κόσμου και ιδιαίτερα της Δύσης είναι υποδεέστερης νοημοσύνης, αντίληψης, κλπ. Έτσι λίγες ώρες εκστόμισε ένα αφήγημα της μισής αλήθειας. Υποστήριξε ότι η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει πιέσεις παρόμοιες με την ύφεση της δεκαετίας του 1930. Απέδωσε δε αυτές τις πιέσεις (στη κατασκευασμένη από την elite την οποία εκπροσωπεί) planδημία, στη (κατασκευασμένη) χειρότερη σύγκρουση στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1940 και στο (κατασκευασμένο) χειρότερο ενεργειακό σοκ από τη δεκαετία του 1970.
Αυτό που παρέλειψε να μας πει η κα Lagarde είναι ότι και οι 3 απειλές που ανέφερε και οι οποίες δημιουργούν αυτές τις συνθήκες είναι κατασκευασμένες από την ίδια elite και “υποστηρίζουν” τον διακαή πόθο της μείωσης του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού μια και η φούσκα του χρέους έχει σκάσει και οι ιδιοκτήτες του οικονομικού μοντέλου επιχειρούν να προκαλέσουν νέα “ιστορικά” γεγονότα ώστε να διατηρήσουν τον έλεγχο του κόσμου με εργαλείο το χρήμα-χρέος. Ένα κόσμο μόνο 2 δις (ή και λιγότερων) βιομετρικά ελεγχόμενων οντοτήτων.
Μάλιστα την εικόνα της σύγχυσης η οποία επικρατεί και εντός της elite ως προς την υλοποίηση της Ατζέντας τους αποκαλύπτει η δημόσια διαφοροποίηση της κας Michelle Bowman, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ομοσπονδιακής κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ-FED (η οποία ελέγχεται από μία χούφτα οικογένειες) για την γενναία και μη πειστική μείωση των επιτοκίων στην οποία προέβη ο αμήχανος Jerome.
Πάμε να ξεκινήσουμε με τις προφητείες της Lagarde (χαιρετίσματα στον κ. Agustín Carstens)>
Η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει πιέσεις παρόμοιες με την ύφεση της δεκαετίας του 1930, προειδοποιεί η Christine Lagarde.
Ο πρόεδρος της ΕΚΤ υπογραμμίζει τους παραλληλισμούς μεταξύ δύο εποχών, αλλά λέει ότι οι σύγχρονοι κεντρικοί τραπεζίτες διαθέτουν εργαλεία (!) για να διαχειριστούν τις διαρθρωτικές αλλαγές.
Η παγκόσμια οικονομία αντιμετωπίζει ρήγματα παρόμοια με τις πιέσεις που είχαν ως αποτέλεσμα τον «οικονομικό εθνικισμό» και την κατάρρευση του παγκόσμιου εμπορίου τη δεκαετία του 1920 και τελικά τη Μεγάλη Ύφεση, προειδοποίησε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
«Έχουμε αντιμετωπίσει τη χειρότερη πανδημία από τη δεκαετία του 1920, τη χειρότερη σύγκρουση στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1940 και το χειρότερο ενεργειακό σοκ από τη δεκαετία του 1970», δήλωσε την Παρασκευή η Christine Lagarde, προσθέτοντας ότι αυτές οι διαταραχές σε συνδυασμό με παράγοντες όπως τα προβλήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας έχουν “αλλάξει οριστικά τη παγκόσμια οικονομική δραστηριότητα”.
Σε μια ομιλία της στο ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον δύο ημέρες αφότου η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ μείωσε τα επιτόκια κατά 50 μονάδες βάσης, η πρόεδρος της ΕΚΤ υποστήριξε ότι αρκετοί παραλληλισμοί «μεταξύ της δεκαετίας του ’20 —της δεκαετίας του 1920 και του 2020— υπάρχουν εκεί έξω», επισημαίνοντας «οπισθοδρομήσεις στην ενοποίηση(!) του παγκόσμιου εμπορίου» και τις τεχνολογικές προόδους και στις δύο εποχές.
Ενώ η νομισματική πολιτική στη δεκαετία του 1920 έκανε τα πράγματα χειρότερα καθώς η τήρηση του κανόνα του χρυσού ώθησε τις κορυφαίες οικονομίες σε αποπληθωρισμό και τραπεζικές κρίσεις, «είμαστε σε καλύτερη θέση σήμερα να αντιμετωπίσουμε αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές από ό,τι οι προκάτοχοί μας», τόνισε.
(Σε αυτή τη περίπτωση ως προς τι η κινδυνολογία;)
Πριν από έναν αιώνα, είπε, οι κεντρικοί τραπεζίτες έμαθαν με τον δύσκολο τρόπο ότι η δέσμευση του νομίσματος με τον χρυσό και τις σταθερές συναλλαγματικές ισοτιμίες «δεν ήταν ισχυρή σε περιόδους βαθιάς διαρθρωτικής αλλαγής», καθώς ώθησε τον κόσμο σε αποπληθωρισμό, τροφοδοτώντας την «οικονομική δυσφορία» και συμβάλλοντας σε ένα «κύκλο οικονομικού εθνικισμού».
(Τι λες κορίτσι μου; Ποιοι το προκάλεσαν αυτά τα “τυχαία” αλυσιδωτά γεγονότα;)
Σήμερα, τα εργαλεία (!) των κεντρικών τραπεζών για τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών «έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά», είπε.
Η Lagarde επεσήμανε τη γρήγορη (;) πτώση του πληθωρισμού όταν οι κεντρικές τράπεζες άρχισαν να αυξάνουν τα επιτόκια το 2022. Οι τιμές καταναλωτή είχαν εκτοξευθεί μετά την άνοδο της ζήτησης μετά την πανδημία, τις διακοπές της παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού και τις μεγάλες αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας μετά την πλήρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία .
Περιέγραψε το επεισόδιο ως «ακραίο stress test» (ναι κάτι σαν το θανάσιμο test της planδημίας) για τη νομισματική πολιτική.
Οι κεντρικοί τραπεζίτες κατάφεραν (αλά 007!) να χαλαρώσουν τη νομισματική πολιτική τους τελευταίους μήνες καθώς οι πιέσεις στις τιμές μειώθηκαν. Ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ευρωζώνη κορυφώθηκε στο 10,6% τον Οκτώβριο του 2022, αλλά έφτασε στο χαμηλό τριετίας του 2,2% τον Αύγουστο.
Η Lagarde είπε ότι ήταν «αξιοσημείωτο» το γεγονός ότι οι κεντρικές τράπεζες κατάφεραν να θέσουν υπό έλεγχο τον πληθωρισμό (τον έπιασαν από τα γκέμια αφού πρώτα, επί σειρά ετών, τον προκάλεσαν με τα εκμαυλιστικά χαμηλά επιτόκια) μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, αποφεύγοντας παράλληλα την αύξηση της ανεργίας. «Είναι σπάνιο να αποφευχθεί μια σημαντική επιδείνωση της απασχόλησης όταν οι κεντρικές τράπεζες αυξάνουν τα επιτόκια ως απάντηση στις υψηλές τιμές της ενέργειας. Αλλά η απασχόληση έχει αυξηθεί κατά 2,8 εκατομμύρια άτομα στη ζώνη του ευρώ από τα τέλη του 2022», είπε.
Ωστόσο, η πρόεδρος της ΕΚΤ προειδοποίησε ενάντια στον εφησυχασμό (!), λέγοντας ότι ζητήματα όπως πιθανά πισωγυρίσματα στην παγκοσμιοποίηση (εδώ ήθελε να καταλήξει το κορίτσι και επιτέλους “έφτασε”), μερική αποσύνθεση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού, η ισχύς στην αγορά τεχνολογικών κολοσσών όπως η Google και η «ταχεία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης» θα μπορούσαν όλα να δοκιμάσουν τους κεντρικούς τραπεζίτες.
Η αβεβαιότητα θα «παραμείνει υψηλή» για τους υπεύθυνους χάραξης νομισματικής πολιτικής, είπε η Lagarde, προσθέτοντας: «Πρέπει να τη διαχειριστούμε καλύτερα».
Η ΕΚΤ θα διερευνήσει αυτά τα ζητήματα λεπτομερώς στην επικείμενη αναθεώρηση στρατηγικής της, είπε. Αν και ο μεσοπρόθεσμος στόχος του 2% για τον πληθωρισμό δεν θα ελεγχθεί εξονυχιστικά, «θα εξετάσουμε τι μπορούμε να μάθουμε από την προηγούμενη εμπειρία μας με πολύ χαμηλό και πολύ υψηλό πληθωρισμό», είπε.
Η ΕΚΤ θα αναλύσει επίσης την αξιολόγησή της και τη γνωστοποίηση των κινδύνων. Για παράδειγμα, το βασικό του σενάριο πληθωρισμού θα μπορούσε να είναι «ισορροπημένο» με πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο», και η κεντρική τράπεζα θα μπορούσε επίσης να αποκαλύψει εναλλακτικά (ευφάνταστα) σενάρια.
Πάμε τώρα και στη σύγχυση της FED>
Η Michelle Bowman (στη photo με τον Jerome Powell) , μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ομοσπονδιακής κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), δήλωσε ότι η μείωση των επιτοκίων κατά μισή ποσοστιαία μονάδα αυτή την εβδομάδα ενέχει τον κίνδυνο να σηματοδοτήσει ότι η Fed κήρυξε υπερβολικά νωρίς τη νίκη επί του πληθωρισμού.
“Η μεγάλη μείωση επιτοκίων θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως πρόωρη κήρυξη νίκης στην εντολή μας για σταθερότητα των τιμών”, δήλωσε η Bowman την Παρασκευή. “Πιστεύω ότι η κίνηση με μετρημένο ρυθμό προς μια πιο ουδέτερη στάση νομισματικής πολιτικής θα διασφαλίσει περαιτέρω πρόοδο στη μείωση του πληθωρισμού στο στόχο μας 2%.
Η Bowman έγινε το πρώτο μέλος του Δ.Σ. της Fed που διαφωνεί ανοικτά με την μεταβολή των επιτοκίων από το 2005, όταν και καταψήφισε την απόφαση των συναδέλφων της να μειώσουν τα επιτόκια κατά 50 μονάδες βάσης την Τετάρτη. Ανέφερε ότι προτιμούσε μια περικοπή κατά 0,25%. Η ψηφοφορία στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Ανοικτής Αγοράς (FOMC) ελήφθη με πλειοψηφία 11-1.
Νωρίτερα την Παρασκευή, ο Christopher J. Waller, επίσης μέλος του Δ.Σ. της Fed, δήλωσε ότι τα ευνοϊκά στοιχεία για τον πληθωρισμό τις τελευταίες εβδομάδες είναι εκείνα που τον έκαναν να υποστηρίξει τη μεγαλύτερη περικοπή.
Σε συνέντευξή του στο CNBC, είπε ότι πλέον εκτιμά ότι ο “αγαπημένος” δείκτης πληθωρισμού της Fed – ο δείκτης τιμών των προσωπικών δαπανών κατανάλωσης – έχει αυξηθεί τους τελευταίους τρεις μήνες με ετήσιο ρυθμό μικρότερο από 1,8%, που είναι χαμηλότερο από τον στόχο της Fed για 2%.
“Αυτό που με ανησυχεί λίγο περισσότερο είναι ότι ο πληθωρισμός είναι πιο ήπιος απ’ όσο θα φανταζόμουν”, είπε.
Αντίθετα, η Bowman ανέφερε ότι εξακολουθεί να ανησυχεί ότι η ισχυρή ζήτηση θα μπορούσε να συνεχίσει να οδηγεί σε πληθωριστικές πιέσεις.
“Παίρνω επίσης σήμα από τη συνεχιζόμενη σταθερή ανάπτυξη των δεδομένων δαπανών, ειδικά των καταναλωτικών δαπανών, που αντικατοπτρίζουν μια υγιή αγορά εργασίας”, είπε. “Ο πληθωρισμός παραμένει πάνω από τον στόχο του 2%, καθώς ο δομικός δείκτης των βασικών προσωπικών καταναλωτικών δαπανών εξακολουθεί να κινείται ανοδικά ταχύτερα από 2,5% σε ετήσια βάση”.
