Δύο μαρτυρίες κατευθείαν από τη Κόλαση έρχονται να προστεθούν στις τόσες άλλες ανθρώπων που αντίκρυσαν το φονικό πρόσωπο της πανδημίας. Ο ένας, ο γιατρός Δανιήλ Κωνσταντινίδης κοιτά κατάματα το αποκρουστικό πρόσωπό της κάθε φορά που χρειάζεται να διασωληνώσει έναν ασθενή του. Η περιγραφή του σοκάρει και είναι η καλύτερη απάντηση στους ψεκασμένους εκεί έξω.
Ο άλλος είναι ο δημοσιογράφος Γιώργος Λακόπουλος ο οποίος στάθηκε τυχερός στη μάχη και βγήκε νικητής.
Μία ανάρτηση στο facebook, η οποία συγκλονίζει για τη δραματική περιγραφή συναισθημάτων και τραγικών καταστάσεων, έκανε πριν από λίγο ο εξαντλημένος από την σωματική και ψυχική κόπωση γιατρός μονάδας εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) του νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης «Παπανικολάου».
Ο γιατρός προειδοποιεί, μεταξύ άλλων, ότι η βλακεία έναντι του νέου κοροναϊού SARS – COV 2 είναι «δυνητικά θανατηφόρα» και μας καλεί να μη διστάσουμε να καταγγείλουμε όποιον συνωμοσιολόγο διασπείρει επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία και την υγεία όλων μας fake news.
Η σπαρακτική ανάρτηση του Δανιήλ Κωνσταντινίδη έχει ως εξής:
«Δεν περνάει ούτε μία μέρα στο νοσοκομείο που να μη διασωληνώσουμε συνανθρώπους μας που έχουν προσβληθεί από Covid-19. Το τραγικό είναι ότι δεν διασωληνώνουμε μόνο ηλικιωμένους με συνοδά προβλήματα υγείας, αλλά και 40χρονους και 50χρονους απόλυτα υγιείς κατά τα άλλα. Η αγωνία που ζωγραφίζεται στα μάτια των περισσοτέρων πριν τους διασωληνώσουμε δεν περιγράφεται εύκολα. Κάποιοι ρωτάνε αν προλαβαίνουν να τηλεφωνήσουν στις οικογένειες τους, να τους πουν ότι πηγαίνουν στην εντατική, σε ένα ταξίδι δηλαδή με άγνωστο προορισμό. Κάποιοι κλαίνε πριν διασωληνωθούν. Ναι, τόσο έντονες και τραγικές είναι εκείνες οι ώρες, και όσο σκληρά και αν ακούγονται αυτά, είναι η πραγματικότητα που ζούμε. Το σύστημα υγείας κρέμεται κυριολεκτικά από μία κλωστή, και είναι πολύ πιθανό να ζήσουμε σκηνές Ιταλίας, και να πρέπει να διαλέγουμε ασθενείς για νοσηλεία στις ΜΕΘ. Το δεύτερο κύμα είναι στα φόρτε του, και πιθανότατα θα υπάρξει και τρίτο τον Ιανουάριο/Φεβρουάριο. Παρόλα αυτά, ακόμη και σήμερα κάποιοι εξακολουθούν να στηρίζουν θεωρίες συνωμοσίας, και να είναι απείθαρχοι στα μέτρα προστασίας θέτοντας σε κίνδυνο πέρα από τους εαυτούς τους, και τις ζωές άλλων πολιτών. Μη ντραπείτε να τους καταγγείλετε αν τους δείτε…… Η ΒΛΑΚΕΙΑ εν μέσω πανδημίας είναι δυνητικά ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ, και αν κάποιοι δεν με πιστεύουν, θέλω να τους πω ότι καλύτερα να ζεις παραπλανημένος, παρά διασωληνωμένος…».
-Ξέρεις όμως ότι το επόμενο στάδιο είναι η διασωλήνωση. Ουσιαστικά η μετάβαση στα μαρμαρένια αλώνια. Εκεί δεν πρέπει να φτάσεις
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όσους μου μετέφεραν με κάθε τρόπο τη συμπαράσταση τους, όταν ανακοίνωσα πως βρέθηκα θετικός στον COVID-19-γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος.
Όταν μπορέσω θα απαντήσω σε καθέναν ξεχωριστά. Προς το παρόν, παρότι ο κίνδυνος πέρασε, η κατάπτωση δεν επιτρέπει καταβολή της παραμικρής προσπάθειας.
Αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη στην Ολυμπία που με περιθάλπει, παρότι βρέθηκε θετική και η ίδια.
Η υποστήριξη από φίλους και γνωστούς αυτές τις ώρες προκαλεί αισθήματα βαθύτερα από συγκίνηση. Λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας. Δίνει αίσθηση αντοχής.
Όποιος βρίσκεται σ’ αυτή τη θέση το χρειάζεται. Δεν έχει και τίποτε άλλο.
Ειδικά όταν η αδυναμία από το σώμα επεκτείνεται στη σκέψη που αδειάζει και στο λόγο που χάνεται. Όλα είναι στο κενό και ο χρόνος λειτουργεί βασανιστικά.
Περιέρχεσαι σε κατάσταση αβεβαιότητας -ακόμη και αν τα συμπτώματα δεν σε έστειλαν στο νοσοκομείο.
Νιώθεις εύθραυστος καθώς δεν ξέρεις πώς τελειώνει. Ούτε καν πότε αρχίζει να τελειώνει.
Ξέρεις όμως ότι το επόμενο στάδιο είναι η διασωλήνωση. Ουσιαστικά η μετάβαση στα μαρμαρένια αλώνια. Εκεί δεν πρέπει να φτάσεις.
Βυθίζεσαι στο κενό και περιμένεις. Βρίσκεσαι στο έλεος του ιού. Η μάχη είναι άνιση.
Απέναντί του δεν έχεις κανένα όπλο. Δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις. Η επιστήμη δεν μπορεί να σε λυτρώσει.
Απλώς περιμένεις τη φύση να νικήσει. Κάθε στιγμή μπορεί να εξελιχθεί άσχημα. Ακόμη και αν στην αρχή έχεις την εντύπωση ότι το διαχειρίζεσαι.
Στην περίπτωσή μου ίσως βοήθησε ότι στις πρώτες μέρες, με τους υψηλότερους πυρετούς, πίστευα ότι είναι κρυολόγημα και, πού θα πάει, θα περάσει.
Όταν το τεστ βγήκε θετικό είχα διανύσει ήδη ένα στάδιο. Η αναμονή έγινε αγωνία μήπως κάτι εξελιχθεί προς το χειρότερο.
Η στατιστική που ορίζει τη θνησιμότητα στο 4-5% δεν λαμβάνεται υπόψη. Δεν είσαι σε θέση να υπολογίσεις. Άλλωστε είναι σαν την ανεργία: αν είσαι εσύ ο άνεργος, δεν σε ενδιαφέρουν τα ποσοστά.
Απλώς τώρα ξέρεις ως πού -δεν- επιτρέπεται να φτάσεις. Αν υπάρχει και υποκείμενο νόσημα, το όριο του παιχνιδιού είναι ο θάνατος.
