Ένα ταξίδι-το πρόσφατο του Ισραηλινού πρωθυπουργού στην Washington-οι απανωτές συναντήσεις με τον Αμερικανό πρόεδρο και ο πλούτος των συμβολισμών ανάμεσα στους δύο ηγέτες είναι βέβαιο ότι θα σφραγίσει τις εξελίξεις των επόμενων μηνών.
By Clockwork Orange
Το μεγάλο ερώτημα στην αξιολόγηση του Κουρδιστού Πορτοκαλιού αφορά το καρά πόσο αποφασισμένοι είναι οι Trump-Netanyahu να σταθούν απέναντι στην Επιχείρηση Μείωσης του (δυτικού) πληθυσμού και την παγκόσμια διακυβέρνηση η οποία αποτελεί τον διακαή και διαχρονικό πόθο της elite του deep state.
Οι συμβολισμοί και κυρίως οι αναφορές στον the Rebbe θα μπορούσαν να διαβαστούν ως μία αχτίδα ελευθερίας και σωτηρίας για την ανθρωπότητα. Πουθενά στη Torah αλλά και στις διδαχές του the Rebbe δεν προκύπτει η θεική εξουσιοδότηση προς μια elite να αφανίσει το δημιούργημα του Θεού.
[ΚΑΙ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν Νῶε καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς…]
Καθώς οι περισσότεροι δυτικοί ηγέτες (της αντιπολίτευσης συμπεριλαμβανομένης) συμμετέχουν στην ΩΜΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ των λαών τους υπακούοντας τις εντολές της elite του deep state η οποία επιχειρεί την οργανωμένη και προαναγγελθείσα ΜΕΙΩΣΗ του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού με μια σειρά εργαλείων ανάμεσα στα οποία και η εισβολή των Ισλαμικών Λεγεώνων στην δύση (στα σπίτια μας) οι πολύωρες συνομιλίες ανάμεσα στους δύο Τελευταίους Ηγέτες του Δυτικού Κόσμου θα κρίνουν την ίδια μας την επιβίωση ή τον αφανισμό μας.
Για όσους εκεί έξω ακόμη και τώρα δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν το διακύβευμα θα χρειαστούν βουνά τύχης ώστε να διασωθούν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους παραμένοντας άπραγοι απέναντι στον όλεθρο.
Ο δυτικός κόσμος, οι λαοί, ζουν την μεγαλύτερη προδοσία στην ιστορία της δύσης.
Μια προδοσία υφέρπουσα, ανέντιμη, ανήθικη, προιόν διαταραγμένων, φαύλων, εκβιαζόμενων ηγετών.
Ακόμη και εάν οι Ναπολεόντιοι ή οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι που προηγήθηκαν είχαν τους ιδίους σκηνοθέτες υπήρχε μία εντιμότητα στην ορατότητα του άμεσου εχθρού.
Οι στρατιώτες ακόμη και στους σκηνοθετημένους πολέμους γνώριζαν ότι έπρεπε να πολεμήσουν τον εχθρό.
Σήμερα ο εχθρός του λαού είναι υφέρπων, μύχιος, σε πολλά επίπεδα εξωνημένος όπως αποδείχθηκε περίτρανα στην Παγκόσμια Στρατιωτική Επιχείρηση της Planδημίας COVID-19.
H μόνη εντιμότητα που μπορούμε να αναγνωρίσουμε στους εμπνευστές του ολέθρου της δυτικής οικογένειας και του Ισράηλ-των Θερμοπυλών της Δύσης-είναι ότι μας αποκαλύπτουν κατάμουτρα τον στόχο τους στα γνωστά παγκόσμια fora που συναγελάζονται κάθε τόσο. Η οργανωμένη Γενοκτονία και ο Αφανισμός της Δυτικής Οικογένειας είναι πολλάκις προαναγγελθείσα.
Υπουλα, απάνθρωπα και ένδειξη διαταραγμένων προσωπικοτήτων είναι τα Εργαλεία και ο τρόπος που τα χρησιμοποιούν.
Οι Trump-Netanyahu είχαν στο menu τους το deep state. Tην αντιμετώπισή του. Από το πόσο αποφασισμένοι είναι οι δύο ηγέτες να σπάσουν τις αλυσίδες της αιχμαλωσίας του δυτικού κόσμου θα εξαρτηθεί η ύπαρξή μας. Αυτό δεν αφορά κάποιο απώτερο, μακρινό μέλλον. Αφορά το τώρα, συμβαίνει τώρα.
Συμβαίνει τώρα στις 7 Οκτωβρίου 2023 ο ακρωτηριασμός και η σεξουαλική κτηνωδία της ταπείνωσης του Εβραικού λαού από τις χορηγούμενες από το deep state λεγεώνες της Hamas.
Συμβαίνουν σήμερα οι ακρωτηριασμοί, οι βιασμοί και οι δολοφονίες ενός εκατομμυρίου 11χρονων και 12χρονων Βρετανίδων κοριτσιών από τις πακιστανικές συμμορίες βιασμού. Αυτά συμβαίνουν έξω από τη πόρτα σου. Μια ανάσα από το δικό σου παιδί.
Αυτό που δεν συνειδητοποιείς είναι το τέλος που πλησιάζει…Και πως η τύχη σου εξαρτάται από αυτούς τους δύο τύπους. Να εύχεσαι να παραμείνουν γενναίοι και αποφασισμένοι να πεθάνουν εάν χρειαστεί (όπως συνέβη με τους Kennedy, όπως παρ΄ολίγο να συμβεί με έναν από τους δύο) για την ελευθερία σου.
Να εύχεσαι να μην δειλιάσουν, να μην σε προδώσουν. Να μείνουν όρθιοι ως το τέλος.
Σε αυτό το σημείο θα πάμε 23 χρόνια πριν για να δούμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση του ιστοτόπου jweekly.com με αφορμή το έκτακτο Forum του Davos που έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη το 2002. Εδώ ο διαβόητος Klaus Schwab ο οποίος είχε φέρται να είχε πρωταγωνιστικό-δυστοπικό ρόλο και με την 9/11 (κατά δήλωσή του το πρωί της 9/11 είχε breakfast με τον Rabbi Arthur Schneier στην Park East Synagogue και θα ήτο αυτόπτης μάρτυς ΚΑΙ του χτυπήματος στους Δίδυμους Πύργους) θα καλούσε μουσουλμάνους ιμάμηδες, ραβίνους και χριστιανούς ιερείς με το άλλοθι ότι μετά την 9/11 οι θρησκευτικοί ηγέτες έπρεπε να αναλάβουν πρωτοβουλίες παγκοσμιοποίησης.
Ο Εβραικός ιστότοπος θα σχολίαζε σε ανάλυσή του (στο τέλος της ανάρτησης μπορείτε να δείτε το αγγλικό κείμενο) μετά το εν λόγω Forum ότι το κάλεσμα του Schwab προς τους θρησκευτικούς ηγέτες δεν ήταν παρά>
-Το κάλεσμα του Klaus Schwab στους θρησκευτικούς ηγέτες (Davos 2002) φύλλο συκής για την καπιταλιστική προοπτική του Forum σχεδιασμένo να εκτρέψει την κριτική που ασκήθηκε από το αυξανόμενο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης [jweekly.com]
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 8 Φεβρουαρίου 2002— Ανάμεσα στους επιχειρηματικούς και πολιτικούς ηγέτες που περιφέρονταν στις αίθουσες του φετινού World Economic Forum ήταν μια άνευ προηγουμένου ομάδα ραβίνων, ιερέων και ιμάμηδων- rabbis, priests and imams.
Τα νέα μέλη ενός από τα πιο elite clubs στον κόσμο καταδεικνύουν ότι, ειδικά από την 11η Σεπτεμβρίου, η θρησκεία θεωρείται ολοένα και περισσότερο ως αναπόσπαστη δύναμη στις οικονομικές και πολιτικές σχέσεις.
«Αυτό που απέδειξε η 11η Σεπτεμβρίου πιο δυναμικά από ποτέ είναι ότι η θρησκεία μπορεί να κακοποιηθεί τρομερά για βίαιους σκοπούς που μπορούν να μας επηρεάσουν όλους», δήλωσε ο Rabbi David Rosen, διευθυντής διαθρησκευτικών υποθέσεων της Αμερικανικής Εβραϊκής Επιτροπής και συμμετέχων στο οικονομικό φόρουμ, το οποίο ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα.
«Πρέπει να ενισχύσετε τους μετριοπαθείς που μπορούν να κάνουν τη θρησκεία μια εποικοδομητική δύναμη και όχι μια καταστροφική», είπε ο Rosen. «Δεν μπορείτε να αγνοήσετε τη θρησκεία όσον αφορά τις πολιτικές και κοινωνικές διαδικασίες».
Στην πραγματικότητα, ο ιδρυτής και πρόεδρος του World Economic Forum, Klaus Schwab, έτρωγε πρωινό με τον Ραβίνο (Rabbi) Arthur Schneier στη Συναγωγή [ Park East Synagogue in New York ] όταν τα δύο jets χτύπησαν το World Trade Center, είπε οSchneier.
Ο Schneier, επικεφαλής του Appeal of Conscience Foundation, ενός συνασπισμού επιχειρηματικών και θρησκευτικών ηγετών στη Νέα Υόρκη, σκόπευε να συζητήσει την αύξηση της συμμετοχής των θρησκευτικών ηγετών στο οικονομικό forum. Μετά την επίθεση, η ιδέα φάνηκε ακόμη πιο επείγουσα.
Με τη βοήθεια του Schneier, ο Schwab αποφάσισε να τιμήσει την παγκόσμια καταστροφή μεταφέροντας το forum του – που παραδοσιακά πραγματοποιείται στο ελβετικό χιονοδρομικό κέντρο Davos – στη Νέα Υόρκη, είπε ο Schneier. Και διπλασίασε τον αριθμό των θρησκευτικών ηγετών σε 40, συμπεριλαμβανομένων οκτώ Εβραίων.
Ενώ τα δυτικά έθνη έχουν αποστασιοποιήσει τη θρησκεία από τη δημόσια ζωή τις τελευταίες δεκαετίες, η νέα γραμμή του forum είναι να αγκαλιάσει τη θρησκεία, να κατανοήσει τις παραδόσεις της και να αντλήσει τη σοφία της.
Καθώς οι διεθνείς εταιρείες επεκτείνουν τις αγορές τους και οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες θεωρούν την ειρήνη απαραίτητη για την πρόοδο, οι ηγέτες δίνουν όλο και περισσότερο στη θρησκεία έναν ρόλο στην ενίσχυση της διεθνούς σταθερότητας.Το φετινό (2002) πενθήμερο forum περιελάμβανε ομάδες διαθρησκευτικού διαλόγου και, για πρώτη φορά, διέθεσε τους θρησκευτικούς ηγέτες σε θεματικά panels σε όλο το forum, όπως η μετανάστευση και η ιθαγένεια, η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και η πολιτιστική ποικιλομορφία.
Οι θρησκευτικές προσωπικότητες είχαν επίσης προγραμματίσει να συζητήσουν τη δημιουργία ενός Συμβουλίου Θρησκευτικών Ηγετών-Religious Leaders Council, ενός μόνιμου οργάνου που θα προσφέρει καθοδήγηση σε εταιρείες και έθνη — ένα θέμα που τελικά τέθηκε προς περαιτέρω συζήτηση.Ωστόσο, η τάση αυτή έχει τους κινδύνους της. Μεγάλο μέρος της εβραϊκής επιτυχίας στην Αμερική έχει βασιστεί στον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους που κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα. Η παγκόσμια ιστορία είναι γεμάτη με παραδείγματα συγκρούσεων με θρησκευτικά κίνητρα.Και κάποιοι αναρωτιούνται αν η νέα τάση ανοίγει το κουτί της Πανδώρας-Pandora’s box για την εβραϊκή κοινότητα-Jewish community.
Ο αρχιραβίνος της Μεγάλης Βρετανίας, Jonathan Sacks, δήλωσε ότι το κλειδί είναι να δοθεί επιρροή στη θρησκεία, αλλά να μην της επιτραπεί να κατέχει την εξουσία.
«Εφόσον διατηρούμε σαφή αυτή τη διάκριση, δεν θα θέσουμε σε κίνδυνο τις ελευθερίες μας», είπε.
Η 11η Σεπτεμβρίου-Sept. 11, αποτελεί παράδειγμα του πώς «οι θρησκευτικές ομάδες που επιδιώκουν την εξουσία έχουν καταστροφικές επιπτώσεις στον κόσμο», είπε οSacks. «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι το μάθημα θα ληφθεί χωρίς μια πολύ μεγάλη τραγωδία».
Σε κάθε περίπτωση, η συνεργασία μεταξύ αρχηγών κρατών και αρχηγών θρησκειών και διαθρησκευτικής δραστηριότητας αυξάνεται.
Αντανακλά έναν κόσμο του οποίου οι συγκρούσεις έχουν μετατοπιστεί από ιδεολογικές μάχες σε διεθνικές διαμάχες των οποίων οι ρίζες συχνά περιλαμβάνουν τη θρησκεία.
Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου-Cold War, για παράδειγμα, έχουν ξεσπάσει προβλήματα σε θρησκευτικά σημεία όπως τα Βαλκάνια, η Μέση Ανατολή, η Βόρεια Ιρλανδία και το Ανατολικό Τιμόρ.
Το economic forum ήρθε αμέσως μετά τη διαθρησκευτική συνάντηση του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ τον περασμένο μήνα στην Ασίζη της Ιταλίας, μια σύνοδο κορυφής θρησκευτικών ηγετών στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μια πρόσφατη συνάντηση θρησκευτικών ηγετών στα Ηνωμένα Έθνη.
Ο Sacks υπενθύμισε ότι ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Tony Blair, κάλεσε τους θρησκευτικούς ηγέτες της χώρας στην 10 Downing St. after μετά την 11η Σεπτεμβρίου για να βοηθήσει στην ηρεμία της ατμόσφαιρας στη Βρετανία.
Οι ραβίνοι στο forum δήλωσαν ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες μερικές φορές μπορούν να οικοδομήσουν εμπιστοσύνη εκεί που οι πολιτικοί δεν μπορούν. Ο Sacks,, ο οποίος έχει αναπτύξει φιλίες με μουσουλμάνους ηγέτες στην Αγγλία, περιέγραψε μια «κοινή γλώσσα» μεταξύ των ανθρώπων της πίστης.
Οι σκεπτικιστές, ωστόσο, σημειώνουν ότι ενώ οι μουσουλμάνοι συμμετέχοντες σε διαθρησκευτικούς διαλόγους πράγματι επικρίνουν τη βία, συχνά τη διατυπώνουν με τρόπους που νομιμοποιούν τις αραβικές επιθέσεις στο Ισραήλ.
Ισραηλινοί σχολιαστές, για παράδειγμα, σημείωσαν ότι οι μουσουλμάνοι κληρικοί που βοήθησαν στη σύνταξη της pacific statement της συνόδου κορυφής της Αλεξάνδρειας τον Ιανουάριο — η οποία χαρακτήρισε τη δολοφονία αθώων ως βεβήλωση του ονόματος του Θεού — αρνήθηκαν να καταδικάσουν τις τρέχουσες τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ.
Επιπλέον, ορισμένοι λένε ότι η απόφαση τουeconomic forum να προσθέσει ένα θρησκευτικό στοιχείο στη διάσκεψη δεν είναι εντελώς αλτρουιστική. Ένας θρησκευτικός ηγέτης που συμμετείχε περιέγραψε τις θρησκευτικές συζητήσεις ως «φύλλο συκής-fig leaf» για την καπιταλιστική προοπτική του φόρουμ-for the forum’s capitalist outlook, σχεδιασμένες να εκτρέψουν την κριτική που ασκήθηκε από το αυξανόμενο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης.
Οι Εβραίοι ηγέτες περιέγραψαν τη διαθρησκευτική δυναμική στο forum ως θερμή και δεκτική. Αλλά ο Rosen είπε ότι είναι κατανοητό ότι κάποιοι μπορεί να το απορρίψουν ως μια συμβολική χειρονομία χωρίς πραγματικό αποτέλεσμα.
Επειδή ο Schwab, πρόεδρος του forum, τους προσέφερε «περιορισμένη ενσωμάτωση» φέτος ως έναν τρόπο σταδιακής δοκιμής της ρύθμισης, ο Rosen είπε ότι το επόμενο έτος θα αποδειχθεί εάν το forum πραγματικά σκοπεύει να ενσωματώσει πλήρως τους θρησκευτικούς ηγέτες.
Για τον Sacks, το ερώτημα είναι εάν «υπάρχει σοβαρή δέσμευση εκ μέρους των πολιτικών ηγετών για τη δημιουργία μιας μόνιμης ομάδας θρησκευτικών ηγετών που θα ενεργούν ως συμβουλευτική ομάδα» και μια «δύναμη επίλυσης συγκρούσεων σε περιοχές συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο».
Είπε ότι μια τέτοια ομάδα θα μπορούσε να ηγηθεί από τον απερχόμενο αρχιεπίσκοπο του Canterbury, George Carey, ο οποίος ηγήθηκε της πρόσφατης συνόδου κορυφής της Αλεξάνδρειας. Ο Carey, θα ήταν «ιδανικός», είπε ο Sacks, λόγω της «διακεκριμένης καριέρας» του στην ένωση διαθρησκευτικών ηγετών από τη Μέση Ανατολή.
Ο Rosen προχωρά αυτόν τον στόχο ένα βήμα παραπέρα, ελπίζοντας ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες στο forum θα δηλώσουν επίσης την υποστήριξή τους στη δήλωση της Αλεξάνδρειας.
Εν τω μεταξύ, ο Schneier έφερε 60 θρησκευτικούς ηγέτες στο Σημείο Μηδέν-Ground Zero την Κυριακή το πρωί για μια τελετή προσευχής, περισυλλογής και ανάματος κεριών.
Στεκόμενος δίπλα στον επικεφαλής Ασκενάζι ραβίνο Yisrael Meir Lau, την Αυτού Εξοχότητα Mustafa Ceric, τον μεγάλο μουφτή της Βοσνίας, και τον Carey, ο Schneier είπε: «Πρέπει να δεσμευτούμε να επικαλούμαστε το όνομα του Θεού για ζωή και όχι για θάνατο, για ειρήνη και όχι για διαμάχη, για ανοχή και όχι για καταπίεση». Αναφέρθηκε στην τέταρτη εντολή-fourth commandment να μην αναφέρουμε το όνομα του Κυρίου μάταια.
Μέλη κάθε θρησκείας απήγγειλαν παραδοσιακές επιμνημόσυνες προσευχές και η ομάδα ολοκλήρωσε κρατώντας τα χέρια και ψάλλοντας «Θα νικήσουμε». Ο Schwab και άλλοι στην ομάδα έκλαιγαν.
«Η σημασία της ένταξης των θρησκευτικών ηγετών σε έναν διάλογο με τους πολιτικούς ηγέτες και τους διευθύνοντες συμβούλους έχει μεγάλη αξία», είπε ο Schneier, «γιατί μετά την 11η Σεπτεμβρίου, όταν μιλάμε για επαναξιολόγηση των προτεραιοτήτων και των αξιών, εμείς οι θρησκευτικοί ηγέτες θα έχουμε την προσοχή του λαού».
Rabbi Menachem M. Schneerson> Κάθε Εβραίος-στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος-έχει έναν μοναδικό ρόλο να παίξει στο ευρύτερο σχέδιο των πραγμάτων και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μωσαϊκού της δημιουργίας του Θεού
Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Netanyahu δίνει στον Πρόεδρο Trump ένα δολάριο (Dollar) από τον Rebbe
Ο Netanyahu έδωσε επίσης στον Πρόεδρο μια θήκη mezuzah φτιαγμένη από θραύσματα
July 9, 2025 4:37 PM
Κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους την Τρίτη στον Λευκό Οίκο, ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Benjamin Netanyahu έδωσε στον Πρόεδρο Donald Trump δύο δώρα: ένα dollar bill από τον Rebbe, Rabbi Menachem M. Schneerson, αείμνηστο, και μια mezuzah.
Η θήκη mezuzah ήταν φτιαγμένη από θραύσματα ιρανικών πυραύλων και είχε σχήμα βομβαρδιστικού αεροσκάφους B-2.
Οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν μετά την Επιχείρηση Rising Lion, όταν το Ισραήλ επιτέθηκε με τόλμη και υποβάθμισε τις πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν. Οι ΗΠΑ παρενέβησαν για να βοηθήσουν μια εβδομάδα μετά την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης, όταν ο Τrump έστειλε επτά βομβαρδιστικά B-2 stealth να ρίξουν αυτό που είναι γνωστό ως «bunker busters» σε τρεις βαριά οχυρωμένες ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Η θήκη mezuzah ήταν ένα νεύμα για την αμερικανική βοήθεια.
Συνοδευόντας τη θήκη mezuzah ήταν ένα χαρτονόμισμα από τον Rebbe. Ξεκινώντας από το 1986, ο Rebbe μοίραζε χαρτονομίσματα κάθε Κυριακή σε χιλιάδες άνδρες, γυναίκες και παιδιά -Εβραίους και μη Εβραίους- που αναζητούσαν την ευλογία του. Το χαρτονόμισμα προοριζόταν για φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενσαρκώνοντας τη διδασκαλία των Chassidic που θέλει όταν δύο άνθρωποι συναντιούνται, κάτι θετικό πρέπει να αναδυθεί για ένα τρίτο, και κάθε άτομο είχε την εξουσία να κάνει τη δική του συνεισφορά σε όποιον σκοπό επιθυμούσε.
Οι παραλήπτες συχνά δώριζαν ένα άλλο δολάριο και κρατούσαν αυτό από τον Rebbe ως πολύτιμο ενθύμιο. Το δολάριο που έλαβε ο Τrump βρισκόταν σε μια δερμάτινη θήκη με χαραγμένη ευγνωμοσύνη σε «a true friend and partner of Israel and the Jewish people».
Το δολάριο του Rebbe έφτασε στον Netanyahu μέσω του Meir Bar Lev, αντιδημάρχου του Beitar Illit του Ισραήλ, ο οποίος αρχικά δώρισε στον Πρωθυπουργό ένα χαρτονόμισμα λόγω της διπλωματικής του επιτυχίας. Ο δήμαρχος το είχε λάβει από τον Ραβίνο ( Rabbi) Chaim Greenberg, διευθυντή του Chabad-Lubavitch του Beitar Illit. Όταν ο Netanyahu ζήτησε ένα δεύτερο δολάριο για τον Trump, ο Bar Lev επέστρεψε στον Greenberg ο οποίος του παρείχε ένα δεύτερο δολάριο από την ιδιωτική του συλλογή – που αρχικά παρέλαβε από τον Rebbe στις 9 Shevat 5747 (8 Φεβρουαρίου 1987).
Ο Netanyahuυ έχει συχνά μιλήσει για την έμπνευση που αντλεί από τις πολυάριθμες συναντήσεις του με τον Rebbe, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, και διατηρεί μια φωτογραφία του με τον Rebbe στο γραφείο του. Την παραμονή της Επιχείρησης Rising Lion, ο Πρόεδρος Javier Milei της Αργεντινής δώρισε στον εμφανώς συγκινημένο Netanyahu ένα σχεδιάγραμμα μιας από τις επισκέψεις του Πρωθυπουργού με τον Rebbe.
Ο ίδιος ο Τrump είναι επίσης εξοικειωμένος με την κληρονομιά του Rebbe. Ο Πρόεδρος επισκέφθηκε το Ohel τον τόπο ανάπαυσης του Rebbe στο Queens, στις 7 Οκτωβρίου 2024, και πιο πρόσφατα έγραψε μια επιστολή που τονίζει τη συνεχή επίδραση του Rebbe στον κόσμο για να τιμήσει την 31η επέτειο από τον θάνατο του Rebbe.
Η χρονική στιγμή της επίσημης επίσκεψης του Netanyahu είχε ιδιαίτερη σημασία, καθώς πραγματοποιήθηκε στις 8 Ιουλίου, η οποία φέτος συνέπεσε με τη 12η του εβραϊκού μήνα ammuz. Η ημέρα σηματοδοτεί την απελευθέρωση το 1927 του Έκτου Rebbe, Rabbi Yosef Yitzchak Schneersohn, αείμνηστου, από σοβιετική φυλακή. Ο Rabbi Yosef Yitzchak είχε συλληφθεί από το κομμουνιστικό καθεστώς επειδή υπερασπιζόταν την εβραϊκή ζωή πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα-Iron Curtain, και η απελευθέρωσή του ήταν ένα θαυματουργό γεγονός που εκτυλίχθηκε σε αυτό που φαινόταν να είναι η φυσική τάξη πραγμάτων.
🤝 Israeli Prime Minister Gifts Us President A Dollar From The Rebbe.
The dollar was presented after the two eads of state met. pic.twitter.com/aN54ZsibzA— Chabad.org (@Chabad) July 9, 2025

chabad.org
The Rebbe-Rabbi Menachem Mendel Schneerson (1902–1994)> Η ιστορία του 7ου Ηγέτη της Chabad-Lubavitch και οι τρεις ιδιότητές του που έκαναν την Ηγεσία του μοναδική
Κάθε Εβραίος-στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος-έχει έναν μοναδικό ρόλο να παίξει στο ευρύτερο σχέδιο των πραγμάτων και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μωσαϊκού της δημιουργίας του Θεού
The Rebbe> A Brief Biography
Ο Lubavitcher Rebbe, Ραβίνος Menachem Mendel Schneerson, με ενάρετη μνήμη (1902-1994), ο έβδομος ηγέτης της δυναστείας Chabad-Lubavitch, θεωρείται η πιο εκπληκτική εβραϊκή προσωπικότητα της σύγχρονης εποχής.
By Chabad.org Staff
Για εκατοντάδες χιλιάδες οπαδούς και εκατομμύρια συμπαθούντες και θαυμαστές σε όλο τον κόσμο, ήταν — και εξακολουθεί να είναι, παρά τον θάνατό του — « the Rebbe», αναμφίβολα, το ένα άτομο περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον που ήταν αποκλειστικά υπεύθυνο για την ανάδευση της συνείδησης και της πνευματικής αφύπνισης του παγκόσμιου Εβραϊσμού.
O Rebbe, γεννήθηκε το 1902, την 11η ημέρα του μήνα Nissan, στο Nikolaev της Ρωσίας, από τον διάσημο καμπαλιστή, ταλμουδικό μελετητή και ηγέτη-kabbalist, talmudic scholar and leader Rabbi Levi Yitzchak και την Rebbetzin Chana Schneerson.
Η Rebbetzin Chan (1880-1964) ήταν γνωστή για την πολυμάθεια, την καλοσύνη και την εξαιρετική της προσβασιμότητα. Το θάρρος και η ευρηματικότητά της έγιναν θρύλος όταν, κατά τη διάρκεια της εξορίας του συζύγου της από τους Σοβιετικούς σε ένα απομακρυσμένο χωριό στην ασιατική Ρωσία, εργάστηκε για να φτιάξει μελάνια από βότανα που μάζευε στα χωράφια – έτσι ώστε ο Rabbi Levi Yitzchak να μπορεί να συνεχίσει να γράφει τα σχόλιά του για την kabbalah και άλλα θέματα της Torah.
Ο Rebbe πήρε το όνομά του από τον πρόγονό του, τον τρίτο Rebbe, τον Ραβίνο Menachem Mendel of Lubavitch, με τον οποίο αργότερα μοιράστηκε πολλά χαρακτηριστικά.
Υπάρχει μια ιστορία που αφηγείται τα πρώτα χρόνια της ζωής του Rebbe, η οποία φαίνεται να είναι σχεδόν συμβολική για όλα όσα θα ακολουθούσαν. Όταν ήταν εννέα ετών, ο νεαρός Menachem Mendel βούτηξε με θάρρος στη Μαύρη Θάλασσα και έσωσε τη ζωή ενός μικρού αγοριού που είχε κωπηλατήσει στη θάλασσα και είχε χάσει τον έλεγχο του μικρού του σκάφους.
Αυτή η αίσθηση «άλλων ζωών σε κίνδυνο» φαίνεται να κυριαρχούσε στη συνείδησή του- των Εβραίων που πνίγονταν στην αφομοίωση, την άγνοια ή την αποξένωση – και κανείς δεν άκουγε τις κραυγές τους για βοήθεια: Εβραίοι στην πανεπιστημιούπολη, σε απομονωμένες κοινότητες, υπό καταπιεστικά καθεστώτα. Από την πρώιμη παιδική ηλικία επέδειξε μια τεράστια πνευματική οξύτητα. Μέχρι να φτάσει στο Bar Mitzvah του, ο Rebbe θεωρούνταν illuy ένα παιδί-θαύμα της Τorah. Πέρασε τα εφηβικά του χρόνια βυθισμένος στη μελέτη της Torah.
Το 1928, ο Rabbi Menachem Mendel παντρεύτηκε την έκτη κόρη του Rebbe, Rebbetzin Chaya Mushka, στη Βαρσοβία. Αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και στη συνέχεια στη Σορβόννη στο Παρίσι. Ίσως σε αυτά τα χρόνια άρχισε να ανθίζει η τρομερή γνώση του στα μαθηματικά και τις επιστήμες.
(Η Rebbetzin, γεννημένη το 1901, επιλέχθηκε από τον πατέρα της, τον έκτο Rebbe, για να τον συνοδεύσει στην αναγκαστική εξορία του στην Κostroma το 1927. Για εξήντα χρόνια ήταν η σύντροφος της ζωής του Rebbe. Απεβίωσε στις 22 Sh’vat in 1988…)
Τη Δευτέρα, Sivan 28, 5701 (June 23, 1941), ο Rebbe και η Rebbetzin έφτασαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας διασωθεί ως εκ θαύματος, με τη χάρη του Παντοδύναμου Θεού, από το ευρωπαϊκό ολοκαύτωμα. Η άφιξη του Rebbe σηματοδότησε την έναρξη σαρωτικών νέων προσπαθειών για την ενίσχυση και διάδοση της Torah και του Ιουδαϊσμού γενικότερα, και των διδασκαλιών των Χασιδών-Chassidic ειδικότερα, μέσω της ίδρυσης τριών κεντρικών οργανώσεων του υπό την ηγεσία του Rebbe: Merkos L’Inyonei Chinuch («Κεντρικός Οργανισμός για την Εβραϊκή Εκπαίδευση»), Kehot Publication Society και Machne Israel,ενός οργανισμού κοινωνικών υπηρεσιών.
🤝 Israeli Prime Minister Gifts Us President A Dollar From The Rebbe.
The dollar was presented after the two eads of state met. pic.twitter.com/aN54ZsibzA— Chabad.org (@Chabad) July 9, 2025
Netanyahu requested a dollar to give to Trump from Meir Bar Lev, the Chabad-affiliated Deputy Mayor of Beitar Illit in Israel, who was able to get one from Rabbi Chaim Greenberg, Director of Heichal Menachem in Beitar Illit. pic.twitter.com/BNXPO5i16m
— Chabad.org (@Chabad) July 9, 2025
Recently, in a letter penned before the Rebbe’s yahrzeit to the millions inspired by the Rebbe’s legacy.
On the eve of Operation Rising Lion, Netanyahu shared his experience meeting the Rebbe with Argentian President Javier Milei. pic.twitter.com/AIUBKZ6FrI
— Chabad.org (@Chabad) July 9, 2025
Λίγο μετά την άφιξή του, κατόπιν παρότρυνσης του πεθερού του, ο Rebbe άρχισε να δημοσιεύει τις σημειώσεις του σε διάφορες Chassidic και kabbalistic πραγματείες, καθώς και ένα ευρύ φάσμα απαντήσεων σε θέματα Τorah. Με τη δημοσίευση αυτών των έργων, η ιδιοφυΐα του σύντομα αναγνωρίστηκε από μελετητές σε όλο τον κόσμο.
Μετά τον θάνατο του πεθερού του, Ραβίνου Yosef Yitzchak Schneerson, το 1950, ο Ραβίνος Menachem M. Schneerson, ανήλθε απρόθυμα στην ηγεσία του κινήματος Lubavitch του οποίου η έδρα βρισκόταν στην οδό Eastern Parkway 770 στο Brooklyn της Νέας Υόρκης.Σύντομα, οι θεσμοί και οι δραστηριότητες του Lubavitch απέκτησαν νέες διαστάσεις.
Η φιλοσοφία εξωστρέφειας του Chabad Lubavitch μεταφράστηκε σε ολοένα και μεγαλύτερη δράση, καθώς κέντρα και Οίκοι Chabad Lubavitch άνοιξαν σε δεκάδες πόλεις και πανεπιστημιουπόλεις σε όλο τον κόσμο.Ο Rebbe κατάλαβε έντονα ότι κάθε μας δράση είναι μέρος μιας ευρύτερης εικόνας. Κάθε καλή πράξη που κάνουμε φέρνει την ανθρωπότητα πιο κοντά στον τελικό στόχο, την εποχή της κοσμικής τελειότητας και της παγκόσμιας επίγνωσης του Θεού, γνωστή στον Ιουδαϊσμό ως η εποχή του Moshiach-Μεσσία.
Ο Rebbe μίλησε ακούραστα για αυτή την εποχή, δείχνοντας πώς ο κόσμος πλησιάζει όλο και πιο κοντά σε αυτή την ξεχωριστή εποχή και πώς κάθε άνθρωπος μπορεί να το υλοποιήσει αυξάνοντας τις πράξεις καλοσύνης.Το απόγευμα της Δευτέρας (2 Μαρτίου 1992), ενώ προσευχόταν στον τάφο του πεθερού και προκατόχου του, ο Rebbe υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που παρέλυσε τη δεξιά του πλευρά και, το πιο καταστροφικό, του στέρησε την ικανότητα να μιλάει.
Δύο χρόνια και τρεις μήνες αργότερα, ο Rebbe απεβίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες της 3ης του εβραϊκού μήνα Tammuz στο έτος 5754 από τη δημιουργία (12 Ιουνίου 1994), αφήνοντας ορφανή μια γενιά.
Με τις διδασκαλίες του Rebbe να τους ωθούν και το παράδειγμά του να χρησιμεύει ως φάρος προς μίμηση, ο Lubavitch έχει αναπτυχθεί γρήγορα σε μια παγκόσμια παρουσία και όλες οι διάφορες δραστηριότητές του είναι σφραγισμένες με το όραμά του.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο που πολλοί ρωτούν: «Τι είναι αυτό στην ηγεσία του που ήταν- και, από πολλές απόψεις, εξακολουθεί να είναι-τόσο μοναδικό;
Γιατί οι ηγετικές προσωπικότητες της εποχής διατηρούν τόσο βαθύ σεβασμό και θαυμασμό γι’ αυτόν;»
Πολλοί ηγέτες αναγνωρίζουν την ανάγκη της στιγμής και ανταποκρίνονται με θάρρος και οδηγίες. Αυτό είναι το δυνατό τους σημείο -και αξιοθαύμαστο. Άλλοι, αν και η δύναμή τους μπορεί να μην έγκειται στην «άμεση ανταπόκριση» στα τρέχοντα προβλήματα, είναι ευλογημένοι με την ικανότητα της διορατικότητας — γνωρίζοντας τι θα φέρει το αύριο και πώς να προετοιμαστούν καλύτερα. Άλλοι ηγέτες διαπρέπουν σε έναν ακόμη τρίτο ξεχωριστό τομέα, διαθέτοντας μια έντονη αίσθηση της ιστορίας και της παράδοσης. Οι συμβουλές και η ηγεσία τους διαμορφώνονται από μια μεγάλη ευαισθησία στο παρελθόν.
Αλλά κάποιος που κατείχε και τις τρεις ιδιότητες ήταν πραγματικά μοναδικός, στέκονταν μόνος του στην ηγεσία. Αυτός ήταν o Lubavitcher Rebbe, η έμπνευση και η κινητήρια δύναμη πίσω από την επιτυχία του Lubavitch σήμερα. Ακτινοβολώντας μια έντονη αίσθηση επείγοντος, απαιτούσε πολλά από τους οπαδούς του, και ακόμη περισσότερα από τον εαυτό του.
Ο Rebbe ηγούνταν, πάνω απ’ όλα, με το παράδειγμά του. Ήταν ένα σπάνιο μείγμα προφητικού οραματιστή και πραγματιστή ηγέτη, συνθέτοντας βαθιά γνώση των σημερινών αναγκών του εβραϊκού λαού με ένα ευρύ όραμα για το μέλλον του.
Κατά μία έννοια, χάραξε την πορεία της εβραϊκής ιστορίας. Ο Rebbe καθοδηγούνταν από εμπνευσμένη διορατικότητα σε συνδυασμό με εγκυκλοπαιδική επιστήμη, και όλες οι δηλώσεις και οι δεσμεύσεις του ήταν, πρώτα και κύρια, ριζωμένες στην Αγία Τορά-Holy Torah. Ξανά και ξανά, αυτό που ήταν σαφές σε αυτόν από την αρχή έγινε προφανές σε άλλους ηγέτες με την εκ των υστέρων γνώση, δεκαετίες αργότερα.
Από τη στιγμή που ο Rebbe έφτασε στην Αμερική το 1941, η λαμπρότητά του στο να απευθύνεται στο ακόλουθο ιδανικό έγινε εμφανής: Δεν θα αναγνώριζε τη διαίρεση ή τον διαχωρισμό. Κάθε Εβραίος — στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος — έχει έναν μοναδικό ρόλο να παίξει στο ευρύτερο σχέδιο των πραγμάτων και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του μωσαϊκού της δημιουργίας του Θεού.
Για σχεδόν πέντε από τις πιο κρίσιμες δεκαετίες της πρόσφατης ιστορίας, ο στόχος του Rebbe να φτάσει σε κάθε γωνιά του κόσμου με αγάπη και ενδιαφέρον έχει εκτυλιχθεί δραματικά. Κανένα τμήμα της κοινότητας δεν έχει αποκλειστεί – νέοι και ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες, ηγέτες και λαϊκoί, μελετητές και εργάτες, μαθητές και δάσκαλοι, παιδιά, ακόμη και βρέφη.
Είχε μια παράξενη ικανότητα να συναντά τον καθένα στο δικό του επίπεδο – συμβούλευε αρχηγούς κρατών σε θέματα εθνικής και διεθνούς σημασίας, εξερευνούσε με επαγγελματίες τις πολυπλοκότητες στους δικούς τους τομείς εξειδίκευσης και μιλούσε σε μικρά παιδιά με θερμά λόγια και ένα πατρικό χαμόγελο.
Με εξαιρετική διορατικότητα, αντιλαμβανόταν τον πλούτο των δυνατοτήτων σε κάθε άτομο. Η έμπνευσή του, που τώρα είναι προσβάσιμη μέσω των γραπτών και των video του, ενισχύει την αυτοαντίληψη του ατόμου, πυροδοτεί την επίγνωσή του για αυτόν τον κρυμμένο πλούτο και παρακινεί την επιθυμία να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του. Με τον ίδιο τρόπο, πολλές κοινότητες έχουν μεταμορφωθεί από το μήνυμα του Rebbe και έχουν λάβει – άμεσα ή έμμεσα – μια νέα αίσθηση σκοπού και αυτοπεποίθησης. Σε κάθε περίπτωση μεταδίδεται το ίδιο ισχυρό, αν και διακριτικό, μήνυμα: «Είστε θεϊκά προικισμένοι με τεράστια δύναμη και ενέργεια — υλοποιήστε την!»
Chabad.org
View this post on Instagram
Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός μας Δωρίζει στον Πρόεδρο ένα Δολάριο από τον Rebbe.
Το δολάριο προσφερόταν μετά τη συνάντηση των δύο αρχηγών κρατών.
Κάθε Κυριακή, στη διάσημη ουρά των «δολαρίων», άνθρωποι από όλα τα κοινωνικά στρώματα ζητούσαν την καθοδήγηση και την ευλογία του Rebbe. Τα δολάρια δίνονταν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς ή φυλάσσονταν ως ενθύμιο, με το ίδιο ποσό (ή και περισσότερο) να δίνεται σε όσους είχαν ανάγκη.
Η πρακτική, εξήγησε ο Rebbe, ήταν να επικοινωνούν ότι όταν δύο άνθρωποι συναντιούνται, κάτι καλό πρέπει να συμβαίνει και για έναν τρίτο.
View this post on Instagram





Israeli Prime Minister Menachem Begin with the Lubavitcher Rebbe, Rabbi Menachem Mendel Schneerson, in Brooklyn, N.Y. Photo by Yaacov Saar/GPO.>
Religion plays increasing role at N.Y. economic forum
NEW YORK — Among the Who’s Who of business and political leaders roaming the halls of this year’s World Economic Forum was an unprecedented contingent of rabbis, priests and imams.
The new members of one of the world’s most elite clubs demonstrate that, especially since Sept. 11, religion increasingly is seen as an integral force in economic and political relations.
“What Sept. 11 demonstrated more forcefully than ever is that religion can be terribly abused for violent purposes that can affect us all,” said Rabbi David Rosen, director of interreligious affairs for the American Jewish Committee and a participant at the economic forum, which ended Monday.
“You have to strengthen the moderates who can make religion a constructive force rather than a destructive one,” Rosen said. “You can’t ignore religion in terms of political and social processes.”
In fact, the founder and president of the World Economic Forum, Klaus Schwab, was having breakfast with Rabbi Arthur Schneier at his Park East Synagogue in New York when the two jets struck the World Trade Center, Schneier said.
Schneier, who heads the Appeal of Conscience Foundation, a coalition of business and religious leaders in New York, had intended to discuss increasing the participation of religious leaders at the economic forum. After the attack, the notion seemed even more urgent.
With Schneier’s assistance, Schwab decided to commemorate the world disaster by moving his forum — traditionally held in the Swiss ski resort of Davos — to New York City, Schneier said. And he doubled the number of religious leaders to 40, including eight Jews.
While Western nations have distanced religion from public life in recent decades, the forum’s new line is to embrace religion, understand its traditions and glean its wisdom.
As international companies expand their markets, and governments and corporations see peace as essential to progress, leaders increasingly give religion a role in enhancing international stability.
This year’s five-day forum included interfaith dialogue groups and, for the first time, spread the religious leaders out on panels throughout the forum such as migration and citizenship, the Middle East conflict, and cultural diversity.
The religious figures also were slated to discuss the creation of a Religious Leaders Council, a permanent body that will offer guidance to companies and nations — a matter that was, ultimately, tabled for further discussion.
Yet the trend has its risks. Much of Jewish success in America has hinged on the separation of church and state enshrined in the Constitution. World history is replete with examples of religiously motivated conflict.
And some wonder whether the new trend opens a Pandora’s box for the Jewish community?
Great Britain’s chief rabbi, Jonathan Sacks, said the key is to give religion influence, but not allow it to hold power.
“So long as we keep that distinction clear, we will not endanger our liberties,” he said.
Sept. 11 exemplifies how “religious groups seeking power have a devastating effect on the world,” Sacks said. “We have to make sure the lesson is learned without too great a tragedy.”
In any case, the partnership between heads of state and heads of religion and interfaith activity is growing. It reflects a world whose conflicts have shifted from ideological battles to inter-ethnic disputes whose roots often include religion.
With the end of the Cold War, for example, trouble has erupted in such religious hot spots as the Balkans, the Middle East, Northern Ireland and East Timor.
The economic forum came on the heels of Pope John Paul II’s interfaith meeting last month in Assisi, Italy, a summit of religious leaders in Alexandria, Egypt, and a recent gathering of religious leaders at the United Nations.
Sacks recalled that Britain’s prime minister, Tony Blair, called the country’s religious leaders to 10 Downing St. after Sept. 11 to help calm the atmosphere in Britain.
Rabbis at the forum said religious leaders sometimes can build trust where politicians can’t. Sacks, who has developed friendships with Muslim leaders in England, described a “common language” among people of faith.
Skeptics, however, note that while Muslim participants at interfaith dialogues indeed criticize violence, they often phrase it in ways that legitimize Arab attacks on Israel.
Israeli pundits, for example, noted that the Muslim clerics who helped draft the pacific statement of January’s Alexandria summit — which called the murder of innocents a desecration of God’s name — still declined to condemn current terror attacks against Israel.
In addition, some say the economic forum’s decision to add a religious element to the conference is not entirely altruistic. One religious leader involved described the religious panels as a “fig leaf” for the forum’s capitalist outlook, designed to deflect criticism leveled by the growing anti-globalization movement.
Jewish leaders described the interreligious dynamic at the forum as warm and receptive. But Rosen said it’s understandable that some might dismiss it as a symbolic gesture with no real effect.
Because Schwab, the forum’s president, offered them “limited integration” this year as a way to gradually test the arrangement, Rosen said next year will prove if the forum really intends to fully integrate the religious leaders.
For Sacks, the question is whether “there is a serious commitment on the part of political leaders to establish a permanent group of religious leaders to act as an advisory group” and a “conflict-resolution force in conflict areas throughout the world.”
He said such a group could be led by the outgoing archbishop of Canterbury, George Carey, who headed the recent Alexandria summit. Carey would be “ideal,” Sacks said, because of his “distinguished career” of bringing together interfaith leaders from the Middle East.
Rosen takes that goal one step further, hoping that the religious leaders at the forum will also declare their support for the Alexandria statement.
Schneier, meanwhile, brought 60 religious leaders to Ground Zero on Sunday morning for a ceremony of prayer, reflection and candlelighting.
Standing alongside Israel’s chief Ashkenazi rabbi, Yisrael Meir Lau; H.E. Mustafa Ceric, the grand mufti of Bosnia; and Carey, Schneier said, “We must pledge to invoke God’s name for life and not for death, for peace and not for strife, for tolerance and not for oppression.” He referred to the fourth commandment not to take the lord’s name in vain.
Members of each religion recited traditional memorial prayers, and the group concluded by holding hands and chanting “We Shall Overcome.” Schwab and others in the group were in tears.
“The significance of religious leaders being incorporated into a dialogue with political leaders and CEOs is of great value,” Schneier said, “because after Sept. 11, when we talk about re-evaluation of priorities and values, we religious leaders will have the ear of the people.”












