Ως σύμβολο έρωτα και πάθους τα κόκκινα τριαντάφυλλα είναι η πλέον προφανής επιλογή δώρου για την ημέρα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου. Όσο πιο πολλά, τόσο πιο καλά για τους ερωτευμένους, αλλά, φευ, τόσο πιο καταστροφικά για τον πλανήτη.
Γράφει η Αντιγόνη Τζοβάρα
Στο Παρίσι, στην πόλη του φωτός και του έρωτα –ας μην ξεχνάμε την περίφημη ατάκα “We’ ll always have Paris” που ακούγεται στην «Καζαμπλάνκα»– οι ανθοπώλες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και αποτρέπουν τους πελάτες τους να αγοράσουν κόκκινα τριαντάφυλλα, προτάσσοντας το οικολογικό κόστος πάνω από το εμπορικό τους συμφέρον. Τα περισσότερα τριαντάφυλλα που πωλούνται στη Γαλλία την ημέρα της γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου (που είναι ένα από τα highlight της παγκόσμιας αγοράς λουλουδιών), εισάγονται από άλλες χώρες, όπως η Κένυα. Η μεταφορά τους γίνεται αεροπορικώς, με αποτέλεσμα οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα να επιβαρύνουν σημαντικά την κλιματική αλλαγή στον πλανήτη.
Οι Γάλλοι ανθοπώλες εκφράζουν την ανησυχία τους γα τη ζημιά που γίνεται στο περιβάλλον από το εμπόριο κόκκινων τριαντάφυλλων και προτείνουν βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις με άνθη εγχώριας παραγωγής, ενθαρρύνοντας τους πελάτες τους να τα προτιμήσουν.
Στην πραγματικότητα δίνουν μεγάλο αγώνα, καθώς τα κόκκινα τριαντάφυλλα έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση στις 14 Φεβρουαρίου, αφού πρόκειται για μακρά παράδοση με ιστορία αιώνων. Επικεφαλής αυτής της εκστρατείας είναι η Hortense Harang, ιδιοκτήτρια του διαδικτυακού ανθοπωλείου “Fleurs d’Ici”, η οποία βρίσκει αυτή την παράδοση παλιομοδίτικη: «Τα κόκκινα τριαντάφυλλα είναι τόσο ‘50s», λέει και εξηγεί ότι «δεν ενδείκνυνται αυτή την εποχή και δεν έχει νόημα να αγοράζουμε τριαντάφυλλα, τα οποία δεν ευδοκιμούν στον τόπο μας».
Την άποψη αυτή συμμερίζονται αρκετοί ανθοπώλες του Παρισιού όπως η46χρονη Edith Besenfelder, που εμπορεύεται τοπικά και εποχιακά άνθη: «Δεν είναι λογικό να παίρνουμε λουλούδια από την άλλη άκρη του πλανήτη, όταν μπορούμε να τα έχουμε από τον τόπο μας».
Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές τους, όμως, οι πελάτες δεν δείχνουν να συμμερίζονται τις περιβαλλοντικές τους ανησυχίες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της 40χρονης ιδιοκτήτριας του ανθοπωλείου “Sylvine” στο Παρίσι, Celine Argente, η οποία πρότεινε εναλλακτικά τις κόκκινες τουλίπες, αλλά δε βρήκε ανταπόκριση από τους πελάτες της, οπότε αναγκάστηκε να παραγγείλει μεγάλες ποσότητες εισαγόμενων κόκκινων τριαντάφυλλων, προκειμένου να καλύψει τη ζήτηση.
«Είναι κάτι κλασικό που ο κόσμος δεν το αλλάζει», διαπιστώνει η Argente και καταλήγει: «Το κόκκινο τριαντάφυλλο παραμένει το λουλούδι της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου».
Πώς προέκυψε η (ξενόφερτη) γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου;
- Σύμφωνα με το History.com, υπάρχουν τουλάχιστον δύο άντρες με το όνομα Βαλεντίνος που θα μπορούσαν να έχουν εμπνεύσει τη γιορτή των ερωτευμένων. Ο ένας, ήταν ιερέας στη Ρώμη του τρίτου αιώνα και αψήφησε την απαγόρευση των γάμων –που είχε επιβάλει ο Κλαύδιος ο Β’ με την αιτιολογία ότι αποσπά την προσοχή των νεαρών στρατιωτών. Αυτός ο Βαλεντίνος, λοιπόν, πάντρευε παράνομα τα ζευγάρια στο όνομα της αγάπης, έως ότου συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Ο άλλος Βαλεντίνος της Ιστορίας σκοτώθηκε επειδή προσπάθησε να βοηθήσει τους Χριστιανούς να διαφύγουν από τη φυλακή στη Ρώμη και ήταν εκείνος που πιστώθηκε την πρώτη ερωτική επιστολή που γράφτηκε ποτέ. Λέγεται ότι έγραψε την επιστολή μέσα στη φυλακή με την ένδειξη «από τον Βαλεντίνο σου».
- Αν και ορισμένοι ιστορικοί αποδίδουν τη γιορτή των ερωτευμένων στη μνήμη του θανάτου του Αγίου Βαλεντίνου στις 14 Φεβρουαρίου, άλλοι εντοπίζουν την προέλευσή της σε ένα πανηγύρι Παγανικής γονιμότητας, το “Lupercalia”, που εορτάζονταν στις 15 Φεβρουαρίου στην αρχαία Ρώμη.
- Στα τέλη του 5ου αιώνα, ο Ρωμαίος Πάπας Γκελάσιος θέσπισε επίσημα την ημερομηνία της 14ης Φεβρουαρίου ως «Ημέρα γιορτής του Αγίου Βαλεντίνου». Ωστόσο, η γιορτή συνδέθηκε με τους ερωτευμένους πολύ αργότερα, τον Μεσαίωνα. Η παράδοση αυτή καθιερώθηκε από την κοινή πεποίθηση, στη Γαλλία και στην Αγγλία, ότι τα πουλιά ξεκινούν την εποχή του ζευγαρώματος στις 14 Φεβρουαρίου.
- Το χαριτωμένο χερουβείμ που εμφανίζεται στις κάρτες της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου και απεικονίζεται με τόξο και βέλος είναι ο ίδιος ο Έρωτας, εμπνευσμένος από τον Έλληνα θεό της μυθολογίας μας.
- Το έθιμο της ανταλλαγής καρτών και χειρόγραφων επιστολών ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, ενώ το 1840 άρχισε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ η μαζική παραγωγή καρτών για την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Η ιδέα ανήκει στην Esther A. Howland που στόλιζε τις περίτεχνες κάρτες της με δαντέλα και κορδέλες και έγινε γνωστή ως η «Μητέρα του αμερικανικού Αγίου Βαλεντίνου».
- Η παράδοση να προσφέρονται κόκκινα τριαντάφυλλα την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου καθιερώθηκε από τα τέλη του 17ου αιώνα. Όλα ξεκίνησαν από ένα ταξίδι του Βασιλιά Καρόλου Β΄ της Σουηδίας στην Περσία, όπου μυήθηκε στη «γλώσσα των λουλουδιών» -κάθε είδος λουλουδιού έχει κι ένα διαφορετικό μήνυμα- και εν συνεχεία εισήγαγε την παράδοση στην Ευρώπη. Η χειρονομία της προσφοράς λουλουδιών ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη κατά τη διάρκεια της βικτωριανής εποχής -συμπεριλαμβανομένης της Ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου- και τα κόκκινα τριαντάφυλλα συμβόλιζαν τη βαθιά αγάπη.
