Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025

Σύμφωνα με τους Financial Times η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα [ΕΚΤ-ECB] απορρίπτει τον ρόλο της στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής [βλέπε puppet Ursula] που σκόπευε να χρησιμοποιήσει παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία!

Ακόμη και η ΕΚΤ-ECB αρνείται να παράσχει ασφάλεια για δάνειο 140 δισ. ευρώ στην Ουκρανία!

Η κεντρική τράπεζα απορρίπτει τον ρόλο της στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του puppet Ursula που σκόπευε να χρησιμοποιήσει παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία!

Την ίδια στιγμή ακόμη και τα ΜΜΕ που χρησιμοποιούσε το WEF Davos ώστε να περάσει την γραμμή της Agenda 2030 αφανισμού της Χριστιανικής και της Εβραικής Οικογένειας παίρνουν πλέον δραματικές αποστάσεις. Το πλέον έρχεται μετά την θέση της Chabad-Lubavitch η οποία συνέκρινε την ΑΙ με την Ειδωλολατρεία και το Χρυσό Μοσχάρι!

[Chabad-Lubavitch is a Hasidic Orthodox Jewish movement founded in 1775 by Shneur Zalman of Liadi]

Υπό αποκεφαλισμό ο Zelensky;

Η άρνηση της ΕΚΤ να παράσχει ασφάλεια για δάνειο 140 δις ευρώ στην Ουκρανία έρχεται λίγο μετά τον έλεγχο των ουκρανικών αρχών στο δεξί χέρι και σύμβουλο του Zelenskiy, Andriy Yermak.

Διεθνή ΜΜΕ τα οποία βρίσκονται υπό τον έλεγχο του deep state όπως οι Financial Times και το BBC δίνουν πλέον μεγάλη έκταση στα σκάνδαλα διαφθοράς που συγκλονίζουν την Ουκρανική κυβέρνηση σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσες να αναρωτηθείς>

-O Larry Fink εξαναγκάζει σε παραίτηση τον Volodymyr Zelenskiy; Δείτε στη συνέχεια γιατί.

Μόνο έτσι θα μπορούσε να ερμηνευτεί η ατιμωτική έφοδος των Ουκρανικών Υπηρεσιών κατά της Διαφθοράς στην οικία του στενότερου συμβούλου του Zelenski και υπευθύνου για τις διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ Andriy Yermak.

Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Volodymyr Zelenskiy δήλωσε ότι ο αρχηγός του προσωπικού του, Andriy Yermak, παραιτήθηκε μετά από έφοδο κατά της διαφθοράς στο σπίτι του.

Ο Yermak μια επιβλητική προσωπικότητα με τεράστια πολιτική επιρροή, ήταν ο στενότερος σύμβουλος του Zelenskiy καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου πλήρους κλίμακας στη Ρωσία, αλλά έχει δεχθεί αυξανόμενες πιέσεις λόγω ενός κλιμακούμενου σκανδάλου – παρόλο που δεν κατηγορείται για κανένα αδίκημα.

Ο Zelenskiy τον είχε πρόσφατα διορίσει επικεφαλής κρίσιμων διαπραγματεύσεων, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Donald Trump να ηγείται μιας νέας προσπάθειας για τον τερματισμό του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας.

Σε μια αυστηρή ομιλία προς το έθνος έξω από το προεδρικό του γραφείο, ο Zelenskiy κάλεσε για ενότητα, προειδοποιώντας: «Ρισκάρουμε να χάσουμε τα πάντα: τους εαυτούς μας, την Ουκρανία, το μέλλον μας».

Το σκάνδαλο διαφθοράς συγκλονίζει την Ουκρανία εδώ και εβδομάδες, αποδυναμώνοντας τη θέση του Zelenskiy και θέτοντας σε κίνδυνο τη διαπραγματευτική θέση της χώρας με τις ΗΠΑ σε μια ευαίσθητη στιγμή.

Η Ουκρανία, υποστηριζόμενη από τους Ευρωπαίους συμμάχους της, επιδίωξε να αλλάξει τους όρους ενός σχεδίου ειρηνευτικού σχεδίου υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, το οποίο αρχικά θεωρήθηκε ότι έτεινε έντονα προς τη Ρωσία.

Νωρίς την Παρασκευή, οι δύο υπηρεσίες καταπολέμησης της διαφθοράς της Ουκρανίας έκαναν έφοδο στο διαμέρισμα του Yermak, στα κυβερνητικά κτίρια του Κιέβου και ο αρχηγός του προσωπικού δήλωσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «από την πλευρά μου υπάρχει πλήρης συνεργασία».

«Είμαι ευγνώμων στον Andriy που η θέση της Ουκρανίας στην διαπραγματευτική πορεία παρουσιάστηκε πάντα όπως απαιτείται: ήταν πάντα μια πατριωτική θέση», δήλωσε ο πρόεδρος της Ουκρανίας κατά τη διάρκεια της βιντεοσκοπημένης ομιλίας του στο Κίεβο.

Ο Zelensky δήλωσε ότι θα ξεκινήσει διαβουλεύσεις το Σάββατο για το ποιος θα αντικαταστήσει τον Yermak ως κορυφαίο σύμβουλό του: «Όταν όλη η προσοχή επικεντρώνεται στη διπλωματία και την άμυνα σε έναν πόλεμο, απαιτείται εσωτερική δύναμη».

«Η Ρωσία θέλει η Ουκρανία να κάνει λάθη – δεν θα υπάρξουν λάθη από την πλευρά μας. Το έργο μας συνεχίζεται, ο αγώνας μας συνεχίζεται. Δεν έχουμε δικαίωμα… να υποχωρήσουμε, να μαλώσουμε μεταξύ μας».

Η αποχώρηση του Yermak από τον ηγετικό κύκλο της Ουκρανίας θα αποτελέσει ένα μεγάλο πλήγμα για τον Zelensky, με τον υπουργό Στρατού των ΗΠΑ Dan Driscoll να αναμένεται να φτάσει στο Κίεβο μέχρι το τέλος αυτής της εβδομάδας στο πλαίσιο του σχεδίου ειρηνευτικού σχεδίου του Trump.

Αμερικανοί αξιωματούχοι κατευθύνονται στη Μόσχα την επόμενη εβδομάδα και ο Ρώσος Vladimir Putin δήλωσε την Παρασκευή ότι υποστήριξε την προσφορά της Ουγγαρίας να φιλοξενήσει μια σύνοδο κορυφής Trump-Putin στη Βουδαπέστη.

Ο Putin συνέχισε να προωθεί τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις της Ρωσίας για τον τερματισμό του πολέμου. Την Πέμπτη ισχυρίστηκε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν την πρωτοβουλία στο πεδίο της μάχης και οι μάχες θα τελείωναν μόνο όταν τα ουκρανικά στρατεύματα αποσυρθούν από ολόκληρη την ανατολική περιοχή του Donbas, συμπεριλαμβανομένων αρκετών στρατηγικά σημαντικών πόλεων υπό ουκρανικό έλεγχο.

«Αν δεν αποσυρθούν, θα το πετύχουμε αυτό με τη δύναμη των όπλων», δήλωσε ο Putin.

Λίγες ώρες πριν από την επιδρομή στο διαμέρισμά του, ο Yermak συνέχισε να εξηγεί τη θέση της κυβέρνησής του, καθώς δέχεται πιέσεις από τις ΗΠΑ να κάνει εδαφικές παραχωρήσεις στη Ρωσία, η οποία ξεκίνησε μια ολοκληρωτική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022.

«Όσο ο Zelensky είναι πρόεδρος, κανείς δεν πρέπει να βασίζεται σε εμάς ότι θα παραδώσουμε εδάφη. Δεν θα υπογράψει παραχώρηση εδαφών», δήλωσε ο Yermak στον ιστότοπο The Atlantic.

Ο Yermak, 54 ετών, παραδέχτηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του ότι δεχόταν «τεράστια» πίεση να παραιτηθεί, προσθέτοντας ότι «η υπόθεση είναι αρκετά θορυβώδης και πρέπει να υπάρξει μια αντικειμενική και ανεξάρτητη έρευνα χωρίς πολιτική επιρροή».

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο Yermak συμμετείχε σε συνομιλίες στη Γενεύη με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Marco Rubio.

Το γραφείο καταπολέμησης της διαφθοράς της Ουκρανίας, Nabu, και η εξειδικευμένη εισαγγελία κατά της διαφθοράς (SAP) δεν εξήγησαν γιατί έψαξαν το διαμέρισμά του.

Τις τελευταίες εβδομάδες, οι ερευνητές έχουν συνδέσει πολλά υψηλά ιστάμενα πρόσωπα με ένα φερόμενο σκάνδαλο υπεξαίρεσης 100 εκατομμυρίων δολαρίων (75 εκατομμύρια λίρες) στον ενεργειακό τομέα. Είπαν ότι είχαν αποκαλύψει ένα εκτεταμένο σχέδιο για την επηρεασμό κρατικών εταιρειών, συμπεριλαμβανομένης της κρατικής εταιρείας πυρηνικής ενέργειας Enerhoatom.

Ρώσοι αξιωματούχοι που εμπλέκονται στο προσχέδιο ειρηνευτικού σχεδίου του  Trump έχουν εντείνει τους ισχυρισμούς περί διαφθοράς, οι οποίοι έχουν ανησυχήσει τους συμμάχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ουκρανία είναι υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ και μια έκθεση νωρίτερα αυτόν τον μήνα τόνισε αμφιβολίες σχετικά με τη «δέσμευσή της στην ατζέντα της για την καταπολέμηση της διαφθοράς».

Ο Zelensky προσπάθησε να περιορίσει τις εξουσίες των δύο υπηρεσιών κατά της διαφθοράς, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει σχεδόν αμέσως μετά από εκτεταμένες διαμαρτυρίες και αντιρρήσεις από τους δυτικούς συμμάχους του Κιέβου.

Ο Zelensky έχει ήδη απολύσει την υπουργό Ενέργειας Svitlana Grynchuk και τον υπουργό Δικαιοσύνης Herman Halushchenko και αρκετοί ύποπτοι έχουν συλληφθεί στο σκάνδαλο διαφθοράς που έχει εξοργίσει την κοινή γνώμη λόγω ισχυρισμών ότι χρήματα εκτράπηκαν από βασικά έργα υποδομής ζωτικής σημασίας για την προστασία του ουκρανικού ενεργειακού εφοδιασμού.

Καθώς ξεκινά ο χειμώνας στην Ουκρανία, οι ρωσικές επιθέσεις έχουν ήδη καταστρέψει σοβαρά τις ενεργειακές υποδομές της και οι Ουκρανοί σε όλη τη χώρα έπρεπε να αντιμετωπίσουν μόνο λίγες ώρες ηλεκτρικής ενέργειας την ημέρα.

Ένας από τους πρώην επιχειρηματικούς συνεργάτες του προέδρου, ο Timur Mindich, εγκατέλειψε τη χώρα μετά τις κατηγορίες για διαφθορά.

Ο Mindich ήταν συνιδιοκτήτης του τηλεοπτικού στούντιο Kvartal 95, όπου ξεκίνησε η υποκριτική καριέρα του Zelensky πριν εκλεγεί πρόεδρος.

Τις τελευταίες εβδομάδες, η δημοτικότητα του Andriy Yermak έχει καταρρεύσει κατακόρυφα και βουλευτές από όλα τα κόμματα, συμπεριλαμβανομένου του δικού του, ζητούν την απόλυσή του, αρχικά για αυτό που θεωρούσαν ως υπερβολική εξουσία του για έναν μη εκλεγμένο αξιωματούχο, αλλά πιο πρόσφατα, για το σκάνδαλο διαφθοράς που ξέσπασε.

Πρόσφατες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι το 70% του κοινού ήθελε την παραίτησή του.

Ο Zelensky και ο πρώην πλέον αρχηγός του προσωπικού του έγιναν φίλοι πριν από περίπου 14 χρόνια, ενώ ο μελλοντικός πρόεδρος ήταν ανώτερο στέλεχος των μέσων ενημέρωσης και ο Yermak εργαζόταν γι’ αυτόν ως δικηγόρος. Ο Yermak διορίστηκε αρχηγός του προσωπικού ένα χρόνο μετά την εκλογή του Zelensky ως προέδρου το 2019.

Την πρώτη νύχτα της ρωσικής εισβολής, εμφανίστηκαν μαζί με συναδέλφους τους, εκφωνώντας ένα προκλητικό βιντεοσκοπημένο μήνυμα έξω από το προεδρικό γραφείο στην οδό Bankova του Κιέβου, ορκιζόμενοι να μείνουν και να πολεμήσουν.

«Είμαστε όλοι εδώ», είπε ο Zelensky στους Ουκρανούς. «Οι στρατιώτες μας είναι εδώ, οι πολίτες είναι εδώ και είμαστε όλοι εδώ. Υπερασπιζόμαστε την ανεξαρτησία μας και έτσι θα συνεχιστεί».

Όταν η BlackRock επένδυσε στην Ουκρανία

Λίγο μετά τη νίκη του Donald Trump στις προεδρικές εκλογές, η αμερικανική εταιρεία BlackRock σταμάτησε να αναζητά επενδυτές για το πιθανό της ταμείο, τα έσοδα του οποίου υποτίθεται ότι θα διατεθούν για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, ανέφερε το Bloomberg, επικαλούμενο πηγές.

Η εταιρεία αρχικά σκόπευε να δημιουργήσει ένα ταμείο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και να το ανακοινώσει σε συνέδριο για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας, το οποίο έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στη Ρώμη στις 10-11 Ιουλίου.

Η BlackRock αποφάσισε να σταματήσει να αναζητά επενδυτές τον Ιανουάριο, αλλά αυτό έγινε γνωστό μόλις τώρα. Οι επενδυτές έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους για το έργο «λόγω της αυξανόμενης αβεβαιότητας για το μέλλον της Ουκρανίας». Η εταιρεία δήλωσε στο πρακτορείο ότι «δεν έχει τρέχουσες υποχρεώσεις» και δεν έχει σχέσεις με τις αρχές στο Κίεβο.

Αρχικά, οι διοργανωτές του ταμείου ήθελαν να συγκεντρώσουν 15 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Πριν από την αναστολή των εργασιών, κατάφεραν να εξασφαλίσουν επενδύσεις μόνο 500 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από μεμονωμένες χώρες, τράπεζες και άλλες δομές. Ιδιώτες επενδυτές υποσχέθηκαν επίσης να παράσχουν 2 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ.

Το ταμείο είχε κάποια αρχική υποστήριξη από τη Γερμανία, την Ιταλία και την Πολωνία, αλλά η πρόοδος σταμάτησε καθώς οι επενδυτές έγιναν επιφυλακτικοί χωρίς τη συμμετοχή της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

[Aνάμεσα στους επενδυτές εκείνοι που πίεζε η Ursula να βάλουν τα λεφτά τους στην Ουκρανία]

Ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων στον κόσμο λοιπόν, το αμερικανικό πολυεθνικό επενδυτικό fund Blackrock, έχει σταματήσει να αναζητά επενδυτές για τη χρηματοδότηση του ταμείου ανάκαμψης της Ουκρανίας, κάτι που οι σχολιαστές έχουν επισημάνει ότι αντανακλά την αυξανόμενη αβεβαιότητα στον δυτικό κόσμο σχετικά με το μέλλον της χώρας της Ανατολικής Ευρώπης.

Το ταμείο είχε πλησιάσει το 2024 στο να λάβει υποστήριξη από οργανισμούς που εποπτεύονται από τις αρχές της Γερμανίας, της Πολωνίας και της Ιταλίας, πριν η BlackRock αναστείλει τις διαπραγματεύσεις με τους επενδυτές τον Ιανουάριο λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος.

Η πιθανότητα πλήρους κατάρρευσης της ουκρανικής οικονομίας εκτιμάται ευρέως ότι έχει αυξηθεί, με την Washington Post στις 26 Ιουνίου να παρατηρεί ότι ο «θετικός αντίκτυπος στην οικονομία» το 2025 «δεν εξετάζεται πλέον».

Η αποτυχία υλοποίησης μιας αναμενόμενης εκεχειρίας μέχρι τα μέσα του έτους έχει εγείρει την πιθανότητα η συνεχιζόμενη μεγάλης κλίμακας δυτική οικονομική βοήθεια να μην είναι επαρκής για τη στήριξη της οικονομίας.

Η βιωσιμότητα της ουκρανικής οικονομίας, ακόμη και με τεράστια βοήθεια, συνέχισε να κλωνίζεται, καθώς βασικά αποθέματα πόρων συνέχισαν να βρίσκονται υπό ρωσικό έλεγχο, με την κατάληψη ενός από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα λιθίου στην Ευρώπη κοντά στο χωριό Shevchenko την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου από μονάδες του ρωσικού στρατού να αποτελεί αξιοσημείωτο παράδειγμα.

Η αναστολή ορισμένων στρατιωτικών ενισχύσεων προς την Ουκρανία από το Πεντάγωνο στις 2 Ιουλίου και η απόσυρση πολλών οπλισμών υψηλής αξίας που είχαν ήδη φτάσει στην Πολωνία για παράδοση, συνέβαλαν περαιτέρω στην αβεβαιότητα.

Η πορεία της πολεμικής προσπάθειας φαίνεται ολοένα και περισσότερο δυσμενής για τα δυτικά συμφέροντα, με τον αμυντικό τομέα της Ρωσίας να ξεπερνά ολοένα και περισσότερο τις δυτικές προσδοκίες στην παραγωγή ενός ευρέος φάσματος τύπων περιουσιακών στοιχείων, που κυμαίνονται από μαχητικά αεροσκάφη έως βαλλιστικούς πυραύλους και άρματα μάχης, ενώ το βορειοκορεατικό προσωπικό, οι βιομηχανικοί εργάτες και οι τεράστιες ποσότητες εξοπλισμού έχουν διαδραματίσει ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της πορείας της σύγκρουσης υπέρ της Μόσχας.

 

Η οπισθοδρόμηση των ουκρανικών δυνάμεων στο Kursk τον Απρίλιο, οι ακραίες απώλειες που υπέστησαν οι ουκρανικές μονάδες στρατιωτών και η σοβαρή εξάντληση των επίλεκτων μονάδων και πολλών τύπων εξοπλισμού υψηλότερης τεχνολογίας, όπως τα πυραυλικά συστήματα Patriot, ήταν μεταξύ των άλλων παραγόντων που συνέβαλαν, με μια άλλη συνέπεια να είναι η τροφοδότηση των εκκλήσεων στη γειτονική Πολωνία για επείγουσα προετοιμασία για ένα μέλλον στο οποίο όλη η ουκρανική επικράτεια βρίσκεται υπό ρωσικό έλεγχο.

Ο αντιπρόεδρος της BlackRock, Philipp Hildebrand (στη photo με τον ταπεινό “προσκηνητή” Κυριάκο το 2023 στο forum του Davos), ήλπιζε ότι αυτό θα μπορούσε να αποδεσμεύσει έως και 15 δισεκατομμύρια δολάρια για την ανοικοδόμηση της Ουκρανίας – ένα μεγάλο ποσό, αλλά πολύ κάτω από την εκτίμηση της Παγκόσμιας Τράπεζας-World Bank για περισσότερα από 500 δισεκατομμύρια δολάρια που χρειάζονται σε διάστημα 10 ετών.

Όταν ένα από τα κατ΄εξοχήν  εργαλεία προπαγάνδας του WEF κάνουν λόγο για την επικίνδυνη ΑΙ Bubble κάποιοι ας ετοιμάζονται να συναντήσουν τους Εισαγγελείς

Τα εγχώρια διαταραγμένα ΜΜΕ-puppets του WEF θεωρούν τον ιστότοπο Τhe Conversation εκ των προπυργίων της προπαγάνδας που πρέπει να αναπαράγουν στους εγχωρίους αναλώσιμους ιθαγενείς. Έρχεται τώρα λοιπόν ο εν λόγω ιστότοπος με άρθρο του Βy Elliot Goodell Ugalde [PhD Candidate, Political Economy, Queen’s University, Ontario] να δώσει μια συγκλονιστική ερμνηνεία της φούσκας της Τεχνητής Νοημοσύνης με αναφορές στον Karl Marx.

[Το πρόβλημα του πλεονάζοντος κεφαλαίου που δεν μπορεί πλέον να βρει κερδοφόρες διεξόδους στην παραγωγή]

Kαι τώρα το θέμα είναι τι θα συμβεί με τους εγχωρίους απατεώνες της Τεχνητής Νοημοσύνης οι οποίοι στέλνουν τους μετόχους τους στον σκουπιδότοπο [χαρτιά-σκουπίδια] και την κοινωνία στη φτωχοποίηση.

Μετά από αυτό θα πρέπει να διερευνηθούν από τους αρμοδίους οι πιθανότητες να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη οι εγχώριοι εμπλεκόμενοι στην φούσκα της ΑΙ την οποία ερμήνευσε 150 χρόνια πριν ο Karl Marx.

>

Η φούσκα της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι κάτι καινούργιο — ο Karl Marx εξήγησε τους μηχανισμούς πίσω από αυτήν πριν από σχεδόν 150 χρόνια

Βy Elliot Goodell Ugalde [PhD Candidate, Political Economy, Queen’s University, Ontario]

[Δημοσιεύτηκε: 30 Νοεμβρίου 2025 2.51μμ CET]

Όταν ο Sam Altman της OpenAI δήλωσε σε δημοσιογράφους στο San Francisco νωρίτερα φέτος ότι ο τομέας της Τεχνητής Νοημοσύνης βρίσκεται σε φούσκα, η αμερικανική αγορά τεχνολογίας αντέδρασε σχεδόν αμέσως.

Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το 95% των πιλοτικών έργων Τεχνητής Νοημοσύνης αποτυγχάνουν, οι traders αντιμετώπισαν το σχόλιό του ως μια ευρύτερη προειδοποίηση. Αν και ο Altman αναφερόταν συγκεκριμένα σε ιδιωτικές νεοσύστατες επιχειρήσεις και όχι σε εισηγμένους στο χρηματιστήριο γίγαντες, ορισμένοι φαίνεται να το ερμήνευσαν ως μια αξιολόγηση σε ολόκληρο τον κλάδο.

Ο δισεκατομμυριούχος της τεχνολογίας Peter Thiel πούλησε τις συμμετοχές του στην Nvidia, για παράδειγμα, ενώ ο Αμερικανός επενδυτής Michael Burry (γνωστός από το The Big Short) έχει κάνει στοιχήματα εκατομμυρίων δολαρίων ότι εταιρείες όπως η Palantir και η Nvidia θα μειωθούν σε αξία.

Αυτό που πραγματικά αποκαλύπτει το σχόλιο του Altman δεν είναι μόνο η ευθραυστότητα συγκεκριμένων εταιρειών, αλλά και η βαθύτερη τάση που προέβλεψε ο Πρώσος φιλόσοφος Karl Marx: το πρόβλημα του πλεονάζοντος κεφαλαίου που δεν μπορεί πλέον να βρει κερδοφόρες διεξόδους στην παραγωγή.

Η θεωρία της κρίσης του Marx

Το μέλλον της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν αμφισβητείται. Όπως το διαδίκτυο μετά την κατάρρευση των dot-com, η τεχνολογία θα αντέξει. Αυτό που τίθεται υπό αμφισβήτηση είναι το πού θα ρέει το κεφάλαιο μόλις οι μετοχές της Τεχνητής Νοημοσύνης σταματήσουν να αποδίδουν τις κερδοσκοπικές αποδόσεις που έχουν υποσχεθεί τα τελευταία χρόνια.

Αυτό το ερώτημα μας οδηγεί απευθείας στην ανάλυση του Marx για τις κρίσεις που προκαλούνται από την υπερσυσσώρευση.

Ο Marx υποστήριξε ότι μια οικονομία γίνεται ασταθής όταν η μάζα του συσσωρευμένου κεφαλαίου δεν μπορεί πλέον να επανεπενδυθεί κερδοφόρα.

Υπερπαραγωγή κεφαλαίου, εξήγησε, συμβαίνει κάθε φορά που οι πρόσθετες επενδύσεις δεν μπορούν να δημιουργήσουν νέα υπεραξία.

Όταν το πλεονάζον κεφάλαιο δεν μπορεί να απορροφηθεί κερδοφόρα μέσω της παραγωγής αγαθών, μετατοπίζεται σε κερδοσκοπικές διεξόδους.

Οι επενδύσεις στην τεχνολογία καλύπτουν την οικονομική αδυναμία.

Τα χρόνια χαμηλών επιτοκίων και η ρευστότητα της εποχής της πανδημίας έχουν διογκώσει τους εταιρικούς ισολογισμούς. Μεγάλο μέρος αυτής της ρευστότητας έχει εισέλθει στον τομέα της τεχνολογίας, συγκεντρώνοντας τους λεγόμενους «Magnificent Seven» – Amazon, Alphabet, Meta, Apple, Microsoft, Nvidia και Tesla. Χωρίς αυτές τις εταιρείες, η απόδοση της αγοράς θα ήταν αρνητική.

Αυτό δεν σηματοδοτεί τεχνολογικό δυναμισμό. Αντικατοπτρίζει το κεφάλαιο που συγκεντρώνεται σε ένα στενό σύμπλεγμα υπερτιμημένων περιουσιακών στοιχείων, που λειτουργεί ως «χρήμα που ρίχνεται σε κυκλοφορία χωρίς υλική βάση στην παραγωγή» που κυκλοφορεί χωρίς καμία βάση στην πραγματική οικονομική δραστηριότητα.

Η συνέπεια αυτού είναι ότι λιγότερες επενδύσεις φτάνουν στην «πραγματική οικονομία», η οποία τροφοδοτεί την οικονομική στασιμότητα και την κρίση κόστους ζωής, οι οποίες παραμένουν κρυμμένες από την επίσημη μέτρηση του ΑΕΠ.

Πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη έγινε η τελευταία λύση

Ο οικονομικός γεωγράφος David Harvey επεκτείνει την οπτική του Μarx μέσω της ιδέας της «χωροχρονικής λύσης», η οποία αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο το κεφάλαιο επιλύει προσωρινά τη στασιμότητα είτε ωθώντας τις επενδύσεις στο μέλλον είτε επεκτείνοντας σε νέες περιοχές.

Η υπερσυσσώρευση δημιουργεί πλεονάσματα εργασίας, παραγωγικής ικανότητας και χρηματικού κεφαλαίου, τα οποία δεν μπορούν να απορροφηθούν χωρίς απώλειες. Αυτά τα πλεονάσματα στη συνέχεια ανακατευθύνονται σε μακροπρόθεσμα έργα που αναβάλλουν τις κρίσεις σε νέους χώρους που ανοίγουν νέες δυνατότητες για εξόρυξη.

Η άνθηση της Τεχνητής Νοημοσύνης λειτουργεί τόσο ως χρονική όσο και ως χωρική λύση. Ως χρονική λύση, προσφέρει στους επενδυτές αξιώσεις για μελλοντική κερδοφορία που μπορεί να μην φτάσουν ποτέ – αυτό που ο Marx ονόμασε «πλασματικό κεφάλαιο». Αυτός είναι ο πλούτος που εμφανίζεται στους ισολογισμούς παρά το γεγονός ότι έχει μικρή βάση στην πραγματική οικονομία που βασίζεται στην παραγωγή αγαθών.

Ναι, υπάρχει μια φούσκα επενδύσεων στην Τεχνητή Νοημοσύνη – ακολουθούν τρία σενάρια για το πώς θα μπορούσε να καταλήξει.

Συγκεκριμένα, η επέκταση των κέντρων δεδομένων, των μονάδων κατασκευής chip και των ζωνών εξόρυξης ορυκτών απαιτεί τεράστιες φυσικές επενδύσεις. Αυτά τα έργα απορροφούν κεφάλαια ενώ εξαρτώνται από νέες περιοχές, νέες αγορές εργασίας και νέα σύνορα πόρων.

Ωστόσο, όπως υποδηλώνει η παραδοχή του Altman, και καθώς τα προστατευτικά μέτρα του προέδρου των ΗΠΑ  περιπλέκουν το παγκόσμιο εμπόριο, αυτές οι διέξοδοι φτάνουν στα όριά τους.

Το κόστος του κερδοσκοπικού κεφαλαίου

Οι συνέπειες της υπερσυσσώρευσης εκτείνονται πολύ πέρα ​​από τις επιχειρήσεις και τους επενδυτές. Βιώνονται κοινωνικά, όχι αφηρημένα.

Ο Marx εξήγησε ότι η υπερπαραγωγή κεφαλαίου αντιστοιχεί σε υπερπαραγωγή των μέσων παραγωγής και των αναγκαίων για τη ζωή που δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τους υπάρχοντες ρυθμούς εκμετάλλευσης.

Με άλλα λόγια, η στάσιμη αγοραστική δύναμη εμποδίζει το κεφάλαιο να αξιοποιηθεί με τον ρυθμό που παράγεται.

Καθώς η κερδοφορία μειώνεται, η οικονομία επιλύει την ανισορροπία καταστρέφοντας τα μέσα διαβίωσης των εργαζομένων και των νοικοκυριών των οποίων οι συντάξεις συνδέονται με μετοχές.

Η ιστορία προσφέρει έντονα παραδείγματα. Η κατάρρευση των dot-com εξαφάνισε τους μικρούς επενδυτές και συγκέντρωσε την εξουσία στις επιζώσες επιχειρήσεις. Η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 εκτόπισε εκατομμύρια από τα σπίτια τους, ενώ τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα διασώθηκαν.

Σήμερα, οι μεγάλοι διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων ήδη προστατεύονται από πιθανές αναταράξεις.

Η Vanguard, για παράδειγμα, έχει στραφεί σημαντικά προς το σταθερό εισόδημα.

Η κερδοσκοπία οδηγεί την ανάπτυξη

Η φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης [ AI bubble] είναι κυρίως σύμπτωμα διαρθρωτικών πιέσεων και όχι καθαρά ένα τεχνολογικό γεγονός. Στις αρχές του 20ού αιώνα, η μαρξίστρια οικονομολόγος Rosa Luxemburg αμφισβήτησε από πού θα προερχόταν η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση που απαιτείται για την εκτεταμένη αναπαραγωγή.

Η απάντησή της απηχεί τον Marx και Harvey: όταν οι παραγωγικές διέξοδοι συρρικνώνονται, το κεφάλαιο μετακινείται είτε προς τα έξω είτε προς την κερδοσκοπία. Οι ΗΠΑ επιλέγουν όλο και περισσότερο το δεύτερο.

Οι εταιρικές δαπάνες για υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης συμβάλλουν πλέον περισσότερο στην αύξηση του ΑΕΠ από την κατανάλωση των νοικοκυριών, μια άνευ προηγουμένου αντιστροφή που δείχνει πόσο η ανάπτυξη καθοδηγείται από τις κερδοσκοπικές επενδύσεις και όχι από την παραγωγική επέκταση.

Αυτή η δυναμική μειώνει το ποσοστό κέρδους και όταν η κερδοσκοπική ροή αντιστραφεί, θα ακολουθήσει συρρίκνωση.

Οι δασμοί σφίγγουν την πίεση στα κεφάλαια

Ο χρηματοπιστωτικός πληθωρισμός έχει ενταθεί καθώς οι παραδοσιακές βαλβίδες πίεσης που κάποτε επέτρεπαν στα κεφάλαια να μετακινηθούν σε νέες φυσικές ή γεωγραφικές αγορές έχουν στενέψει.

Οι δασμοί, οι έλεγχοι εξαγωγών ημιαγωγών και τα αντίποινα στο εμπόριο έχουν περιορίσει τον διαθέσιμο παγκόσμιο χώρο για μετεγκατάσταση. Δεδομένου ότι το κεφάλαιο δεν μπορεί να ξεφύγει εύκολα από τις διαρθρωτικές πιέσεις της εγχώριας οικονομίας, στρέφεται όλο και περισσότερο σε χρηματοοικονομικά εργαλεία που αναβάλλουν τις απώλειες μεταφέροντας το χρέος ή διογκώνοντας τις τιμές των περιουσιακών στοιχείων. Μηχανισμοί που τελικά εντείνουν την ευθραυστότητα όταν έρθει η ώρα της κρίσης.

Το άνοιγμα του προέδρου της Ομοσπονδιακής Τράπεζας-U.S. Federal Reserve, των ΗΠΑ, Jerome Powell, στις μειώσεις των επιτοκίων σηματοδοτεί μια ανανεωμένη στροφή προς τη φθηνή πίστωση. Το χαμηλότερο κόστος δανεισμού επιτρέπει στο κεφάλαιο να υπερκαλύψει τις απώλειες και να πυροδοτήσει νέους κερδοσκοπικούς κύκλους.

Ο Marx συνέλαβε αυτή τη λογική στην ανάλυσή του για το τοκοφόρο κεφάλαιο, όπου η χρηματοδότηση δημιουργεί αξιώσεις για μελλοντική παραγωγή «πάνω και πέρα ​​από αυτό που μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη μορφή εμπορευμάτων».

Το αποτέλεσμα είναι ότι τα νοικοκυριά ωθούνται να αναλάβουν περισσότερο χρέος από όσο μπορούν να διαχειριστούν, ανταλλάσσοντας ουσιαστικά μια κρίση στασιμότητας με μια κρίση καταναλωτικής πίστης.

Φούσκες και κοινωνικός κίνδυνος

Εάν η φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης σκάσει όταν οι κυβερνήσεις έχουν περιορισμένο περιθώριο να μεταφέρουν επενδύσεις διεθνώς και η οικονομία στηρίζεται από ολοένα και πιο εύθραυστη πίστωση, οι συνέπειες θα μπορούσαν να είναι σοβαρές.

Το κεφάλαιο δεν θα εξαφανιστεί, αλλά θα επικεντρωθεί στις αγορές ομολόγων και στα πιστωτικά μέσα που διογκώνονται από μια κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ που είναι πρόθυμη να μειώσει τα επιτόκια. Αυτό δεν αποτρέπει την κρίση. Απλώς μεταφέρει το κόστος προς τα κάτω.

Οι φούσκες δεν είναι ατυχήματα, αλλά επαναλαμβανόμενοι μηχανισμοί για την απορρόφηση πλεονάζοντος κεφαλαίου. Εάν ο προστατευτισμός του Τrump διασφαλίσει ότι οι χωρικές αγορές θα συνεχίσουν να κλείνουν και οι χρονικές διορθώσεις θα βασίζονται σε ολοένα και πιο επικίνδυνη μόχλευση, το σύστημα κινείται προς έναν κύκλο πληθωρισμού περιουσιακών στοιχείων, κατάρρευσης και ανανεωμένης κρατικής παρέμβασης.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη θα επιβιώσει, αλλά η κερδοσκοπική φούσκα που την περιβάλλει αποτελεί ένδειξη ενός βαθύτερου διαρθρωτικού προβλήματος – το κόστος του οποίου, όταν τελικά γίνει αντιληπτό, θα βαρύνει περισσότερο την εργατική τάξη.

 

Ο διχασμός του deep state για τα επιτόκια

To Koυρδιστό Πορτοκάλι κατ΄επανάληψη έχει αναφερθεί στον  εντός του deep state διχασμό όσο αφορά την Επιχείρηση Μείωσης του Πληθυσμού [βλέπε αφανισμός της δυτικής-Χριστιανικής και Εβραικής Οικογένειας] ένα ευγονικό όραμα των Γεναρχών των συγκεκριμένων οικογενειών.

Τώρα ο “διχασμός” αφορά και την παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, βασικό εργαλείο της οποίας είναι το επιτόκιο με τις αποφάσεις των FED [HΠΑ] και BIS [Eυρώπη] να επηρεάζουν τουλάχιστο τη δυτική [άρα και την παγκόσμια] οικονομία στο σύνολό της.

Κάποιες πρόσφατες εξελίξεις μάς δικαιώνουν για μία ακόμη φορά καθώς οι JPMorgan και Goldman Sachs υποστηρίζουν μία μείωση του επιτοκίου από τη FED κατά 25 μονάδες βάσης ενώ την ίδια στιγμή που η  Sara Devereux, επικεφαλής σταθερού εισοδήματος, της Vanguard δηλώνει ότι οι μειώσεις των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα αναμένεται να είναι πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες γενικές προσδοκίες της Wall Street!

[Τέρμα το φτηνό χρήμα το οποίο μεταξύ άλλων τροφοδοτεί και την σπαρακτική φούσκα της Τεχνητής Νοημοσύνης;]

Σε 10 μέρες θα γνωρίζουμε ποιος θα δικαιωθεί.

Τόσο οι JPMorgan/Goldman Sachs όσο και η Vanguard ελέγχονται από το deep state.

Γεγονός είναι ότι επιχειρείται μία στροφή σε πιο χρηματοοικονομικά μέσα [και όχι μόνο διά μέσω του αφανισμού των αναλωσίμων] για τον σεβασμό του χρήματος.

Aξίζει να σημειώσουμε εδώ την επιβλητική και συνετή παρουσία του επικεφαλής της JPMorgan, Jamie Dimon, ο οποίος ετοιμάζει νέα κτίρια της τράπεζας και στο Ηνωμένο Βασίλειο-γεγονός που το αποτιμούμε θετικά μια και ενισχύει τον ρόλο των τραπεζών-ενώ θα μπορούσαμε να διακρίνουμε μία τάση επιστροφής στην παραδοσιακή αποστολή τους.

Το Reuters (ημερομηνία δημοσίευσης 26 Νοεμβρίου 2025-Reporting by Kanchana Chakravarty in Bengaluru) μετέδιδε>

[JP Morgan shifts outlook on Fed rate cut to December]

Η J.P. Morgan δήλωσε την Τετάρτη ότι αναμένει πλέον από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ [U.S. Federal Reserve] να προχωρήσει σε μείωση του επιτοκίου κατά 25 μονάδες βάσης τον Δεκέμβριο, αντιστρέφοντας την προηγούμενη έκκλησή της ότι οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής θα παρέμεναν σε αναμονή μέχρι τον Ιανουάριο.

Η μετατόπιση έρχεται μετά από σχόλια βασικών αξιωματούχων, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της Fed της Νέας Υόρκης και αντιπροέδρου της FOMC, John Williams, που υπαινίσσονταν μια προηγούμενη κίνηση, σηματοδοτώντας την πιθανή στάση της κεντρικής τράπεζας απέναντι στις αγορές.

Η Goldman Sachs δήλωσε σε ξεχωριστή σημείωση την Τετάρτη ότι, καθώς δεν έχει προγραμματιστεί άλλη σημαντική δημοσίευση δεδομένων πριν από τις 9-10 Δεκεμβρίου, «η έκθεση για την απασχόληση του Σεπτεμβρίου μπορεί να έχει σφραγίσει μια μείωση 25 μονάδων βάσης στη συνεδρίαση της FOMC στις 9-10 Δεκεμβρίου».

«Ενώ η επόμενη συνεδρίαση της FOMC παραμένει μια κρίσιμη απόφαση, πιστεύουμε τώρα ότι ο τελευταίος γύρος της Fedspeak γέρνει τις πιθανότητες προς την απόφαση της Επιτροπής να μειώσει τα επιτόκια σε δύο εβδομάδες από σήμερα», δήλωσε σε σημείωμά του ο επικεφαλής οικονομολόγος των ΗΠΑ της J.P. Morgan, Michael Feroli.
«Επιστρέφουμε στην αναζήτηση μιας τελικής μείωσης τον Ιανουάριο», δήλωσε ο Feroli.
Οι traders προεξοφλούν μια πιθανότητα σχεδόν 85% για μείωση των επιτοκίων κατά ένα τέταρτο της μονάδας τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με το εργαλείο CME FedWatch.
Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η J.P. Morgan είχε αποσύρει την πρόβλεψή της για μείωση του Δεκεμβρίου μετά την έκθεση για την απασχόληση τον Σεπτέμβριο που καθυστέρησε λόγω του lockdown της κυβέρνησης.

Η Sara Devereux της Vanguard προειδοποιεί για το τέλος του φτηνού χρήματος στις αγορές!

Η Sara Devereux, επικεφαλής σταθερού εισοδήματος, της Vanguard δήλωσε ότι οι μειώσεις των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα αναμένεται να είναι πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες γενικές προσδοκίες της Wall Street.

Σύμφωνα με το ChainCatcher, επικαλούμενο την Jinse Finance, ο παγκόσμιος γίγαντας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων Vanguard δήλωσε ότι λόγω της αύξησης των μεγάλης κλίμακας κεφαλαιουχικών δαπανών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης που οδηγούν σε βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, οι μειώσεις των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα αναμένεται να είναι πολύ χαμηλότερες από τις τρέχουσες γενικές προσδοκίες της Wall Street.

Η Sara Devereux, επικεφαλής σταθερού εισοδήματος, αναμένει ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα ενδέχεται να μειώσει τα επιτόκια μία ή δύο φορές ακόμη το επόμενο έτος, μια πρόβλεψη που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το γενικό στοίχημα της αγοράς για τρεις έως τέσσερις μειώσεις επιτοκίων μέχρι το τέλος του 2026.

Η Wall Street αναμένει επί του παρόντος ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα θα μειώσει τα επιτόκια τρεις έως τέσσερις φορές μέχρι το τέλος του 2026. Ωστόσο, η Vanguard πιστεύει ότι η «μαζική» άνθηση των δαπανών για υποδομές τεχνητής νοημοσύνης θα οδηγήσει σε ισχυρή ανάπτυξη στην οικονομία των ΗΠΑ, με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα να έχει μόνο μία έως δύο μειώσεις επιτοκίων στο μέλλον και τα επιτόκια να φτάνουν σε ουδέτερα επίπεδα «μέχρι τα μέσα του επόμενου έτους».

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στους Financial Times, η επικεφαλής σταθερού εισοδήματος της εταιρείας, Sara Devereux, προέβλεψε ότι μετά από δύο μειώσεις επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης αυτό το φθινόπωρο, η Federal Reserve των ΗΠΑ θα μειώσει τα επιτόκια μόνο μία έως δύο φορές ακόμη.

Αυτή η επιθετική πρόβλεψη έρχεται σε έντονη αντίθεση με τα στοιχήματα της αγοράς. Οι επενδυτές αναμένουν επί του παρόντος ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θα μειώσει τα επιτόκια τρεις έως τέσσερις φορές μέχρι το τέλος του 2026, ενώ η Devereux, η οποία διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία ύψους 2,8 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, δήλωσε ότι «η αγορά έχει υπερτιμήσει τις μειώσεις επιτοκίων της Ομοσπονδιακής Τράπεζας».

Προβλέπει ότι τα επιτόκια ενδέχεται να φτάσουν σε ουδέτερα επίπεδα μέχρι τα «μέσα του επόμενου έτους».

Η Devereux σημείωσε ότι οι κεφαλαιακές δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να αυξηθούν κατά περίπου 8% φέτος και αυτή η «σημαντική ανάπτυξη» θα στηρίξει την οικονομική ανάπτυξη το 2026, περιορίζοντας έτσι την ικανότητα της Ομοσπονδιακής Τράπεζας να χαλαρώσει τις πολιτικές χωρίς να προκαλέσει πληθωρισμό. Εν τω μεταξύ, προειδοποίησε ότι η αγορά εταιρικών ομολόγων αντιμετωπίζει πίεση υπερπροσφοράς, αλλά πιστεύει ότι οι πρόσφατες αθετήσεις είναι μεμονωμένα περιστατικά. Η άνθηση των δαπανών για την τεχνητή νοημοσύνη αναδιαμορφώνει τις προσδοκίες ανάπτυξης.

Η Vanguard αύξησε σημαντικά την πρόβλεψή της για το ΑΕΠ των ΗΠΑ, βασιζόμενη στη συνεχιζόμενη αύξηση των δαπανών για υποδομές τεχνητής νοημοσύνης. Η Devereux δήλωσε ότι η εταιρεία αναμένει ότι η οικονομία των ΗΠΑ θα αναπτυχθεί κατά 1,9% φέτος, αλλά θα επιταχυνθεί στο 2,25% έως το 2026.

«Νομίζω ότι το μεγαλύτερο συμπέρασμα από αυτήν την περίοδο αποτελεσμάτων μπορεί να είναι οι κεφαλαιουχικές δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη», δήλωσε η Devereux. «Έχουμε αυξήσει σημαντικά την πρόβλεψή μας για το ΑΕΠ κυρίως με βάση αυτό». Η εταιρεία αναμένει ότι οι κεφαλαιουχικές δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη θα παραμείνουν κοντά στα τρέχοντα υψηλά επίπεδα τον επόμενο χρόνο.

Αυτή η αισιόδοξη προοπτική για τις δαπάνες για την τεχνητή νοημοσύνη έρχεται σε αντίθεση με τις πρόσφατες ανησυχίες των επενδυτών σχετικά με τα υπερβολικά κέρδη στις μετοχές τεχνολογίας. Ο σύνθετος δείκτης Nasdaq, που βασίζεται στην τεχνολογία, έχει μειωθεί κατά περίπου 7% αυτόν τον μήνα και τα ομόλογα που εκδίδονται από μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας έχουν επίσης μειωθεί.
Η αγορά εταιρικών ομολόγων αντιμετωπίζει προκλήσεις υπερπροσφοράς

H Devereux προειδοποίησε ότι οι τιμές των εταιρικών ομολόγων ενδέχεται να επηρεαστούν τους επόμενους μήνες, καθώς η αγορά πρέπει να αφομοιώσει έναν μεγάλο όγκο έκδοσης ομολόγων από εταιρείες όπως οι Amazon, Meta, Alphabet και Oracle. Σύμφωνα με την JP Morgan, η έκδοση εταιρικών ομολόγων αναμένεται να φτάσει τα 1,8 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2026.

«Έχουμε υπερεκτιμήσει τα πιστωτικά ομόλογα, αλλά ο βαθμός υπερεκτίμησης είναι κάτω από το μέσο επίπεδο κατά τη διάρκεια του κύκλου», δήλωσε η Devereux. «Οι αποτιμήσεις είναι περιορισμένες και η προσφορά είναι πολύ, πολύ μεγάλη».

Παρά τις πιέσεις που αντιμετωπίζει η προσφορά, η Devereux πιστεύει ότι οι πρόσφατες πτωχεύσεις της εταιρείας χρηματοδότησης αυτοκινήτων υψηλού κινδύνου Tricolor και της εταιρείας ανταλλακτικών αυτοκινήτων First Brands μπορεί να είναι μεμονωμένα περιστατικά και δεν αντιπροσωπεύουν μια ευρύτερη κρίση της αγοράς. Δήλωσε: «Θα δούμε κάποιες αθετήσεις στον χώρο της ιδιωτικής πίστωσης. Αυτή είναι μια χρονιά πειθαρχίας και ακρίβειας, δεν θα ανέβουν όλα τα πλοία».

«Επίσης, δεν βοήθησε το γεγονός ότι οι επενδυτές δυσκολεύονται να προβλέψουν τι θα κάνει στη συνέχεια η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ με τα επιτόκια. Τα αντικρουόμενα μηνύματα από τους κεντρικούς υπεύθυνους χάραξης πολιτικής έχουν αφήσει τους επενδυτές να ξύνουν το κεφάλι τους για το αν τα επιτόκια θα μειωθούν τον επόμενο μήνα ή όχι. Οι αγορές αναμένουν τώρα μια πιθανότητα 67% να μην υπάρξει καμία αλλαγή στη συνεδρίαση του Δεκεμβρίου, ενώ πριν από ένα μήνα υπήρχε πιθανότητα 98% για μείωση κατά ένα τέταρτο της ποσοστιαίας μονάδας».

«Η αύξηση των θέσεων εργασίας στις ΗΠΑ ξεπέρασε τις προσδοκίες τον Σεπτέμβριο, σκιαγραφώντας μια ρόδινη εικόνα πριν από το κλείσιμο της οικονομίας και επιτυγχάνοντας τη μεγαλύτερη αύξηση θέσεων εργασίας σε πέντε μήνες», δήλωσε μέσω email ο Isaac Stell, διευθυντής επενδύσεων στο Wealth Club.

Τα στοιχεία για την απασχόληση, που αρχικά είχαν προγραμματιστεί για τις 3 Οκτωβρίου, αλλά καθυστέρησαν λόγω του κλεισίματος της κυβέρνησης, έδειξαν ότι η οικονομία πρόσθεσε 119.000 θέσεις εργασίας τον Σεπτέμβριο και αποτελούν την τελευταία εικόνα της αγοράς εργασίας που έχουν οι αξιωματούχοι της Fed όταν συναντηθούν για να καθορίσουν τα επιτόκια στις 9 Δεκεμβρίου.

«Παρά το γεγονός ότι τα δεδομένα είναι ήδη ξεπερασμένα, αυτή θα είναι η μόνη σημαντική δημοσίευση θέσεων εργασίας πριν από τη συνεδρίαση της Fed στο τέλος του έτους», δήλωσε ο Stell.

Νωρίτερα, τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης της Fed έδειξαν ότι οι αξιωματούχοι ήταν ήδη διχασμένοι σχετικά με το αν θα μειώσουν ή θα διατηρήσουν τα επιτόκια.

«Δεδομένου ότι τα πρακτικά της Fed έδειξαν δισταγμό εντός των τάξεων όσον αφορά την τελική μείωση των επιτοκίων το 2025, η ισχύς αυτής της έκθεσης για την απασχόληση πιθανότατα θα διασφαλίσει ότι δεν θα αλλάξει τίποτα», δήλωσε ο Stell. «Έτσι, τα κουδούνια δεν θα χτυπήσουν αυτόν τον Δεκέμβριο στη Fed. Αντί για μια τέλεια τυλιγμένη μείωση των επιτοκίων, ο καταναλωτής των ΗΠΑ είναι πιθανό να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα κομμάτι άνθρακα».

>

Sara Devereux

«Σε καθημερινή βάση, έχω πραγματικά πάθος για την καλλιέργεια ταλέντων και την ενθάρρυνση της ποικιλομορφίας σκέψης και προοπτικών στην ομάδα», λέει η Sara Devereux, παγκόσμια επικεφαλής του ομίλου σταθερού εισοδήματος στην Vanguard.

Η Devereux, 55 ετών, ανέλαβε το τμήμα το 2021. Έχει επικεντρωθεί στην προώθηση των δυνατοτήτων της στην ενεργή διαχείριση σταθερού εισοδήματος και στην επέκταση της ηγεσίας στα ETF σταθερού εισοδήματος. Η Vanguard λάνσαρε ένα πολυτομεακό αμοιβαίο κεφάλαιο ομολόγων εισοδήματος τον Ιανουάριο και ένα βραχυπρόθεσμο αφορολόγητο αμοιβαίο κεφάλαιο ομολόγων που διαπραγματεύεται σε χρηματιστήριο στις 9 Μαρτίου.

Η μονάδα της έχει υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία άνω των 2 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

«Είναι μια πραγματικά συναρπαστική στιγμή για να είσαι σε σταθερό εισόδημα», λέει η Devereux, επισημαίνοντας τις υψηλές αποδόσεις. Σημειώνει ότι «τα ομόλογα αποτελούν έναν εξαιρετικό παράγοντα διαφοροποίησης των μετοχών μακροπρόθεσμα. Και αυτή τη στιγμή, μπορείτε να αποκτήσετε αυτήν την προστασία χωρίς να θυσιάσετε την απόδοση».

Πριν ενταχθεί στην Vanguard, η Devereux εργαζόταν στην Goldman Sachs για περισσότερα από 20 χρόνια. Σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Chapel Hill και απέκτησε το MBA της στο Wharton.

Η Devereux «υπερασπίζεται μια επενδυτική κουλτούρα καινοτομίας, αριστείας και πειθαρχίας», λέει ο Greg Davis, παγκόσμιος επικεφαλής επενδύσεων της Vanguard, «συσπειρώνοντας την ομάδα της και τους συναδέλφους της για να επιτύχουν κορυφαία απόδοση στον κλάδο».

Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΣΙΜΗ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

Aίφνης άνοιξαν οι Κρουνοί του Ουρανού και μούσκεψαν το happening της λειψυδρίας. Τα μηντιακά κύμβαλα [-Βασίλη, φεύγεις…] και οι πρόθυμοι της Γενοκτονίας προς ώρας σιώπησαν…

Chabad-Lubavitch [Bereshit (Genesis) – Chapter 2]

1 Στην αρχή της δημιουργίας του ουρανού και της γης από τον Θεό.

2 Και η γη ήταν εκπληκτικά έρημη, και σκοτάδι ήταν πάνω στην επιφάνεια της αβύσσου, και το πνεύμα του Θεού αιωρούνταν πάνω από την επιφάνεια του νερού.

3 Και είπε ο Θεός: «Γενηθήτω φως», και έγινε φως.

4 Και είδε ο Θεός το φως ότι ήταν καλό, και χώρισε ο Θεός ανάμεσα στο φως και ανάμεσα στο σκοτάδι.

5 Και ονόμασε ο Θεός το φως ημέρα, και το σκοτάδι το ονόμασε νύχτα, και έγινε βράδυ και έγινε πρωί, μια ημέρα.

6 Και είπε ο Θεός: «Γενηθήτω στερέωμα στο μέσο του νερού, και ας είναι διαχωριστικό ανάμεσα στο νερό και το νερό».

7 Και έκανε ο Θεός το στερέωμα, και χώρισε ανάμεσα στο νερό που ήταν κάτω από το στερέωμα και στο νερό που ήταν πάνω από το στερέωμα, και έγινε έτσι.

8 Και ονόμασε ο Θεός το στερέωμα Ουρανό, και έγινε βράδυ, και έγινε πρωί, δεύτερη ημέρα.

9 Και είπε ο Θεός: «Ας συγκεντρωθεί το νερό που είναι κάτω από τον ουρανό σε έναν τόπο, και ας φανεί η ξηρά». Και έγινε έτσι.

10 Και ονόμασε ο Θεός την ξηρά γη, και τη συγκέντρωση των νερών την ονόμασε θάλασσα, και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό.

11 Και είπε ο Θεός: «Ας βλαστήσει η γη βλάστηση, χόρτα που κάνουν σπόρους και δέντρα καρποφόρα που κάνουν καρπούς κατά το είδος τους, στα οποία βρίσκεται ο σπόρος τους, πάνω στη γη». Και έγινε έτσι.

12 Και η γη έβγαλε βλάστηση, χόρτα που κάνουν σπόρους κατά το είδος τους, και δέντρα που κάνουν καρπούς, στα οποία βρίσκεται ο σπόρος τους, κατά το είδος τους, και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό.

13 Και έγινε βράδυ, και έγινε πρωί, τρίτη ημέρα.

14 Και είπε ο Θεός: «Ας γίνουν φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού, για να χωρίζουν την ημέρα από τη νύχτα, και θα είναι για σημεία και για εποχές και για ημέρες και για χρόνια.

15 Και θα είναι για φωστήρες στο στερέωμα του ουρανού, για να φωτίζουν τη γη». Και έγινε έτσι.

16 Και ο Θεός έκανε τους δύο μεγάλους φωστήρες: τον μεγάλο φωστήρα για να κυβερνά την ημέρα και τον μικρότερο φωστήρα για να κυβερνά τη νύχτα, και τα αστέρια.

17 Και ο Θεός τα έβαλε στο στερέωμα του ουρανού για να φωτίζουν τη γη.

18 Και για να κυβερνούν την ημέρα και τη νύχτα, και να χωρίζουν μεταξύ του φωτός και μεταξύ του σκότους. Και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό.

19 Και έγινε βράδυ, και έγινε πρωί, τέταρτη ημέρα.

20 Και είπε ο Θεός: Ας γεμίσουν τα νερά πλήθος από ζωντανά πλάσματα, και ας πετάξουν πτηνά πάνω από τη γη, στο στερέωμα του ουρανού.

21 Και ο Θεός δημιούργησε τα μεγάλα θαλάσσια τέρατα, και κάθε ζωντανό πλάσμα που σέρνεται, με τα οποία γέμισε τα νερά, κατά το είδος τους, και κάθε φτερωτό πτηνό, κατά το είδος του. Και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό.

22 Και ο Θεός τους ευλόγησε, λέγοντας: «Αυξάνεστε και πληθύνεστε, και γεμίστε τα νερά των θαλασσών, και ας πληθυνθούν τα πετεινά πάνω στη γη».

23 Και έγινε βράδυ, και έγινε πρωί, πέμπτη ημέρα.

24 Και είπε ο Θεός: «Ας βγάλει η γη ζωντανά ζώα κατά το είδος τους, κτήνη και ερπετά και τα θηρία της γης κατά το είδος τους». Και έγινε έτσι.

25 Και έκανε ο Θεός τα θηρία της γης κατά το είδος τους, και τα κτήνη κατά το είδος τους, και όλα τα ερπετά της γης κατά το είδος τους, και είδε ο Θεός ότι ήταν καλό.

26 Και είπε ο Θεός: «Ας κάνουμε άνθρωπο κατ’ εικόνα μας, καθ’ ομοίωσή μας, και θα εξουσιάζει πάνω στα ψάρια της θάλασσας και πάνω στα πετεινά του ουρανού και πάνω στα ζώα και πάνω σε όλη τη γη και πάνω σε όλα τα ερπετά που σέρνονται πάνω στη γη».

27 Και ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα του· κατ’ εικόνα Θεού τον δημιούργησε· αρσενικό και θηλυκό τους δημιούργησε.

28 Και ο Θεός τους ευλόγησε, και τους είπε ο Θεός: «Να είστε καρποφόροι και να πληθύνεστε, και να γεμίζετε τη γη, και να την κατακυριεύετε, και να εξουσιάζετε τα ψάρια της θάλασσας, και τα πουλιά του ουρανού, και όλα τα ζωντανά πλάσματα που σέρνονται πάνω στη γη».

29 Και ο Θεός είπε: «Ιδού, σας έδωσα κάθε χόρτο που κάνει σπόρο, που είναι πάνω στην επιφάνεια ολόκληρης της γης, και κάθε δέντρο που έχει σπόρο που κάνει καρπό· θα είναι δικό σας για τροφή.

30 Και σε όλα τα ζώα της γης, και σε όλα τα πουλιά του ουρανού, και σε όλα τα ζώα που κινούνται πάνω στη γη, μέσα στα οποία υπάρχει ζωντανό πνεύμα, κάθε πράσινο χόρτο για να τρώγεται». Και έγινε έτσι.

31 Και είδε ο Θεός όλα όσα είχε κάνει, και ιδού, ήταν πολύ καλά, και έγινε βράδυ και έγινε πρωί, ημέρα έκτη.

Και ΔΕΝ ανέθεσε  ο Θεός [δεν εντοπίζεται κάτι τέτοιο σε ουδεμία από τις γραφές της Torah, της Τanya και της Βίβλου] στα Ιδρύματα των 5 αποβιωσάντων αδελφών Rockefeller, ούτε στην BIS, ούτε στην ΕΚΤ [European Central Bank -ECB], ούτε στη FED, πόσο μάλλον στην BlackRock, τον Larry Fink, τους Soros, τον Bill Gates, τον Klaus Schwab την διάσωση του πλανήτη από την “Κλιματική Αλλαγή”. Αυτοί οι τύποι και τα Ιδρύματά τους δεν έχουν να επιδείξουν ούτε καν ένα σχετικό μουσουλμανικό Χοτζέτι.

Τι είναι οι διαβόητοι Δείκτες Κλιματικής Αλλαγής;

Εάν πράσινο νταβατζιλίκι αντίστοιχο με το Χαράτσι που πλήρωναν επί Τουρκοκρατίας όλοι οι άνδρες άνω των 15 ετών στους κατακτητές.

Οι Τράπεζες με υπόδειξη της BIS απαιτούν από τις εταιρίες που προσφεύγουν για δανεισμό να πληρούν τα λεγόμενα κλιματικά κριτήρια όπως αυτά ορίζονται από τα Ιδρύματα των Rockefeller τα οποία έχουν στη κατοχή τους και τα πνευματικά δικαιώματα της πράσινης agenda.

Πρόκειται για τον πιο εύκολο τρόπο χρεοκοπίας μίας εταιρίας ή απώλειας του ελέγχου από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες της. Ως εκ τούτου το Δεν θα σου ανήκει τίποτε και θα είσαι ευτυχισμένος ισχύει απόλυτα για όλες τις επιχειρήσεις που υποκύπτουν στον δανεισμό με κλιματικά κριτήρια τα οποία φυσικά είναι ακορντεόν. Προσαρμόζονται ανάλογα με τις ορέξεις των εμπνευστών τους οι οποίοι εκμεταλλεύονται την αδυναμία ή την βουλιμία του αιτούντος δανεισμό.

Για τη περίπτωση των Rockefeller και μίας χούφτας ακόμη οικογενειών, ο λόγος, οι Γενάρχες των οποίων θεωρούσαν ότι τους ανήκει ο κόσμος και επειδή ήτο ευγονιστές δεν ήθελαν ένα κόσμο όπου θα κυριαρχούσαν οι λευκοί και έναν κόσμο με ανεξέλεγκτη αύξηση πληθυσμού. Ομιλούμε για δεδηλωμένο ευγονικό όραμα δύο σχεδόν αιώνων. Στο όραμα αυτό προσδέθηκαν είτε από υποταγή-αδυναμία είτε για λόγους επιβίωσης και μια χούφτα ακόμη παγκόσμιες οικογένειες.

Πράγματι θα μπορούσαμε να πούμε ότι το όραμα των Αφών Rockefeller έγινε σε μεγάλο βαθμό πραγματικότητα. Κι αυτό γιατί η Οικογένεια με υποδειγματική υπομονή, οργάνωση, συνέπεια, μέθοδο (σχεδόν άριστη σε όλα) κατάφερε όχι μόνο να ελέγξει το πληθυσμό αλλά και να αφανίσει σχεδόν τους κοστοβόρους-σκεπτόμενους και απαιτητικούς λευκούς.

Το έτος 1900 ο λευκός πληθυσμός αποτελούσε το 38% του πλανήτη. Το έτος 2025 (δολοφονίας του Charlie Kirk) o λευκός πληθυσμός αποτελεί μόλις 8% του παγκόσμιου πληθυσμού και όπως καυχιέται ο Ινδός Dr. Rajiv Shah, CEO του Ιδρύματος Rockefeller το 2050, ο 1 στους 3 του παγκόσμιου πληθυσμού θα είναι Αφρικανοί.

Ωραία, μόνο που δεν έχουμε καταλάβει ποίο το κέρδος του ευγονικού οράματος και της επιδιωκόμενης ψηφιακής τυραννίας.

David Icke: China—with its social credit system, digital ID, digital currency and omnipresent biometric surveillance state—is the blueprint for a digital control system that’s being incrementally rolled out in the West.

“If you want to see what’s planned for the West tomorrow,… pic.twitter.com/gY31pzD0Nc

— Wide Awake Media (@wideawake_media) December 1, 2025

Yπάρχουν ουκ ολίγοι γόνοι των εν λόγω οικογενειών οι οποίοι διαφωνούν και έχουν διαχωρίσει τη θέση τους με το ευγονικό όραμα των Γεναρχών καθώς διαπιστώνουν ότι η ζωή τους θα ήτο αβίωτη ακόμη και μέσα σε μία τεράστια φάρμα με ατελείωτο υπηρετικό προσωπικό εάν το Παρίσι, το Λονδίνο, το Βερολίνο, η Ζυρίχη και η Γενεύη, πέσουν στα χέρια των Ισλαμιστών ολοκληρωτικά. Κανείς από τους γόνους δεν θα ήθελε να κυκλοφορεί ανάμεσα σε μπούρκες και γιαταγάνια έτοιμα να του πάρουν το κεφάλι. Οπότε θα πρέπει να είναι πολύ διαταραγμένοι αυτοί οι εργολάβοι του WEF, οι οποίοι δεν βλέπουν το αδιέξοδο της όλης Επιχείρησης.

Κι αυτό γιατί…

Δείτε παρότι ο λευκός δυτικός πληθυσμός μειώνεται το παγκόσμιο χρέος εκρήγνυται χρόνο με το χρόνο. Την ίδια στιγμή στη δύση οι Ισλαμιστές-Μουσουλμάνοι εισβολείς με χορηγούς αυτές τις Οικογένειες καταλαμβάνουν μία μετά την άλλη τις πόλεις σύμβολα του δυτικού κόσμου καθώς εκτός από τους ηγέτες-puppets υπάρχουν και πάσης φύσεως αυτόχειροι Εφιάλτες σχεδόν σε όλες της εκφάνσεις της Οικονομίας και της Κοινωνίας.

Ετσι εξηγείται άλλωστε πως οι Γερμανοί και οι Ιταλοί κατάφεραν να σκαρφαλώσουν και να εκτελέσουν κατοίκους σε χωριά των ορεινών όγκων της χώρας τα οποία ακόμη και σήμερα παραμένουν δύσβατα στις αποφασιστικές τζιπούρες νέας τεχνολογίας. Χαφιέδες φίλε μου, χαφιέδες.

Αυτός ο λαός είναι ένας λαός το DNA του οποίου έχει εκπαιδευθεί επί 400 χρόνια στον χαφιεδισμό.

Εκείνο του Τσίπρα χρειάσθηκε μόλις 17 ώρες και μία Επιχείρηση Μαύρου Κύκνου στο Μάτι.

Δες αυτό το video πριν συνεχίσουμε>

Στα ονόματα των Tiff Macklem και Erik Thedéen δεν θα σταθούν ποτέ τα εγχώρια ΜΜΕ.

Πρώτον, γιατί έχουν ξεμείνει στη δεκαετία του ’80 όσο αφορά την όποια δημοσιογραφία που επιτελούν και

Δεύτερον, γιατί η αποστολή τους είναι ακριβώς αυτή> Να συμμετέχουν στην Γενοκτονία του πληθυσμού (ακόμη και εάν οι ίδιοι βλαμμένοι εκδότες και δημοσιογράφοι δεν αποτελούν εξαίρεση) και να συμμετέχουν ενεργά στις Επιχειρήσεις Μαύρου Κύκνου>

[-Βασίλη, φεύγεις]

Ο Tiff Macklem λοιπόν είναι ο επικεφαλής του group των κεντρικών τραπεζιτών της BIS (ανάμεσά τους και ο Γιάννης Στουρνάρας) ενώ ο Erik Thedéen είναι ο επικεφαλής της Επιτροπής της Βασιλείας [Basel Committee].

H BIS είναι κατά κάποιο τρόπο η ευρωπαική FED. Oπως και η FED, έστι και η BIS ελέγχεται από τις Οικογένειες που τους ανήκει ο κόσμος. Η αποστολή τους αποτελεί μέρος του ευγονικού οράματος των ιδιοκτητών.

Στη διάρκεια όλων αυτών των τελευταίων ετών τα επιφανή στελέχη της BIS στρώνουν το χαλί και προσεύχονται στη Κλιματική Αλλαγή και τη Βιώσιμη Ανάπτυξη αυτά τα ευρηματικά εργαλεία των Rockefeller για τον αφανισμό του οξυδερκούς πληθυσμού. Προσεύχονται σαν κι αυτόν εδώ-κάθε άλλο παρά τυχαίο το σενάριο της σειράς καθώς και η 7η Τέχνη ελέγχεται από τις Ημέτεραι Δυνάμεις.

Ο Tim, o Erik και οι λοιποί της παρέας έχουν λάβει αυτή την παραισθησιογόνα εντολή να υπηρετήσουν έναν όραμα ευγονισμού το οποίο στο τέλος θα καταπιεί και τους ίδιους. Προηγουμένως θα έχει καταπιεί όλες τις τράπεζες, όλες τις επιχειρήσεις, όλα τα τάνκερ, τις αεροπορικές εταιρίες, την παγκόσμια βιομηχανία και πάει λέγοντας. Θα καταστρέψει και το περιβάλλον μια και σχεδόν όλες σχεδόν οι φωτιές που ξεσπούν στα δάση του δυτικού κόσμου (όπως και στις ορθόδοξες εκκλησίες και τις συναγωγές) έχουν έναν και μόνο στόχο. Να υπηρετήσουν το αφήγημα της Κλιματικής Αλλαγής. Οι ίδιες οι διαταραγμένες κυβερνήσεις-puppets είναι οι δράστες-οι δε εμπλεκόμενοι υπουργοί αποτελούν τα εργαλεία Γενοκτονίας. Κάποιοι από δαύτους στην αντιστροφή της εικόνας θα μπορούσαν και να σαπίσουν στη φυλακή είτε να ανατιναχθούν μαζί με το κινητό τους στην επόμενη επιχείρηση της Mossad.

Ολος αυτός ο εσμός των μανατζαρέων καθώς η επιχείρηση ευγονισμού θα αποδεικνύεται αναποτελεσματική παρόλη την επιτυχία της όσο αφορά τον αφανισμό της δυτικής οικογένειας θα θαφτεί από τους ίδιους τους εμπνευστές της στην πίσω αυλή. Εδώ θα τους θάψουν όλους-όπως και τον Fauci- μια και δεν θα ήθελαν να κυκλοφορεί εκεί έξω ανθρώπινη σκιά που να τους θυμίζει το άσκοπο του ευγονικού τους οράματος.

Στο μεταξύ διάφοροι εγχώριοι ραντιέρηδες της Κλιματικής Αλλαγής και της Βιώσιμης Ανάπτυξης θα εξακολουθούν τις Τελετές Μύησης των βλαμμένων στην Πράσινη Σέχτα με πάσης φύσεως βαρύγδουπους μανατζαρέους. Πράγματι προκαλεί δέος ο αριθμός των μανατζαρέων που παράγουν τα LSE και τα Harvard, Yale, etc του κόσμου εάν τα συγκρίνεις με το ανεξέλεγκτο της φούσκας του παγκοσμίου χρέους. Απλά αυτά τα γυαλιστερά πτυχία δεν είναι παρά οι κομπάρσοι των οικογενειών του deep state στο παγκόσμιο οικονομικό θέατρο. Μόνο που ήγγικεν η ώρα να αλλάξει το σενάριο καθώς ο κώλος της μαιμούς γίνεται ορατός από το πλήθος. Το σενάριο θα αλλάξει είτε από τους εμπνευστές του, είτε βίαια από αιμοσταγείς και πλέον αδίστακτους διαδόχους στο παγκόσμιο παίγνιο.

Και τώρα η σκυτάλη στον Jacob Nordangard

Η Μετριότητα των Κληρονόμων των Rockefeller

The Mediocrity of the Rockefeller Heirs

By Jacob Nordangard

Μήπως απλώς χρησιμεύουν ως εκτελεστές μιας agenda που μπορεί να μην κατανοούν πλήρως;

Μήπως απλώς χρησιμεύουν ως εκτελεστές μιας ατζέντας που μπορεί να μην κατανοούν πλήρως;

Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να αναφερθώ στην τρέχουσα κατάσταση της Αυτοκρατορίας των Rockefeller [Rockefeller Empire].

Η διαφορά μεταξύ της τρίτης γενιάς, των «Αδελφών-The Brothers», και της «πέμπτης/έκτης γενιάς» είναι εντυπωσιακή. Η προηγούμενη γενιά είχε τεράστια επιρροή και έθεσε τις βάσεις για πολλά από τα γεγονότα που διαδραματίζονται τώρα, ενώ η νέα γενιά έχει κληρονομήσει μόνο μια agenda. Είναι χαρακτήρες άγνωστοι στο ευρύ κοινό, οι οποίοι φαίνεται να εκτελούν απλώς εντολές από ένα σενάριο που συμφωνήθηκε πριν από δεκαετίες.

David Rockefeller’s Death Means Windfall for Family Foundation
Winthrop, David, Nelson, John and Laurance Rockefeller

Οι αδελφοί Rockefeller John, Nelson, Laurance, Winthrop και David είχαν βαθιά επιρροή στην πολιτική των ΗΠΑ και στη διεθνή ανάπτυξη.

Ο John ήταν πρόεδρος του Rockefeller Foundation (1952–1971) και ιδρυτής του Συμβουλίου Πληθυσμού- Population Council (!).

Ο Nelson ήταν κυβερνήτης της Νέας Υόρκης και διετέλεσε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του ’70.

Ο Laurance ήταν επί μακρόν πρόεδρος του Rockefeller Brothers Fund και ίδρυσε την επενδυτική εταιρεία Venrock της Silicon Valley.

Ο Winthrop ήταν κυβερνήτης του Arkansas. Και ο μικρότερος αδελφός, David, ήταν πρόεδρος της Chase Manhattan Bank, πρόεδρος του Council on Foreign Relations -Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (1970–85) και συνίδρυσε την εξαιρετικά επιδραστική Ομάδα Bilderberg, καθώς και το ισχυρό παρακλάδι της, την The Trilateral Commission.

Τη δεκαετία του 1950, ο Nelson ξεκίνησε το Πρόγραμμα Ειδικών Μελετών με αποστολή να «διαμορφώσει μια νέα παγκόσμια τάξη-shape a new world order» υπό τη διεύθυνση του αιώνιου μπράβου τους Henry Kissinger. Και έτσι έκαναν. Η απειλή της «υπερθέρμανσης του πλανήτη» επιλέχθηκε ως ο παράγοντας αλλαγής που θα έκανε κάθε χώρα στη γη να συνεργαστεί (και τελικά να σχηματίσει μια παγκόσμια κυβέρνηση).

Οι αδελφοί ήταν κοντά σε προέδρους και πολιτικούς σε όλο τον κόσμο και ηγήθηκαν προεδρικών επιτροπών για το περιβάλλον, τον πληθυσμό και τις δραστηριότητες της CIA. Ανέπτυξαν στενούς δεσμούς με τα Ηνωμένα Έθνη, διέδωσαν τη σύγχρονη τέχνη και τη διεθνιστική αρχιτεκτονική μέσω του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης-Museum of Modern Art, ίδρυσαν πανεπιστήμια με επιρροή όπως τα Rockefeller University, University of Chicago and Harvard University.

Στα απομνημονεύματα του David, ο ίδιος ομολόγησε ότι ήταν περήφανος που «συνωμότησε με άλλους σε όλο τον κόσμο για να χτίσει μια πιο ολοκληρωμένη παγκόσμια αρχιτεκτονική – Έναν Κόσμο- conspiring with others round the world to build a more integrated global architecture—One World”». Με τον θάνατό του το 2017 (101 ετών), η οικογένεια έχασε το πιο φιλόδοξο και ισχυρό μέλος της.

«Τα ξαδέρφια» (τα παιδιά των αδελφών) που ανέλαβαν τη σκυτάλη μετά τους γονείς τους ήταν η γενιά μετάβασης. Δεν ήταν τόσο επιδραστικοί όσο οι διάσημοι πατέρες τους, αλλά παρόλα αυτά άφησαν αντίκτυπο. Ο αγαπημένος του Nelson, John D. “Jay” Rockefeller IV, ήταν γερουσιαστής για 30 χρόνια, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Rockefeller Foundation και μέλος της The Trilateral Commission ενώ ο γιος του Nelson, Steven, προήδρευσε της επιτροπής σύνταξης του Χάρτη της Γης και (κατά τη διάρκεια της προεδρίας του) έθεσε την «ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή-anthropogenic climate change» ως την κυρίαρχη προτεραιότητα για το Rockefeller Brothers Fund.

Ο Steven, καθηγητής θρησκείας στο Middlebury College, έδωσε επίσης επιχορήγηση και έμπνευση για το έργο Global Scenario Group’s Great Transition με στόχο τη διαμόρφωση μιας ουτοπικής πλανητικής κοινωνίας με μια Παγκόσμια Ένωση και μια Παγκόσμια Ρυθμιστική Αρχή-World Union and a World Regulatory Authority.

Το 2010, ο David Rockefeller Jr διορίστηκε ως το τρίτο μέλος της οικογένειας που προήδρευσε του Rockefeller Foundation (αφού εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο το 2006). Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο The Rockefeller Foundation , δημοσιεύθηκαν τα Σενάρια για τη Μελλοντική Τεχνολογία και τη Διεθνή Ανάπτυξη-Scenarios for Future Technology and International Development με το προφητικό σενάριο «Lock Step», το οποίο περιέγραφε ακριβώς και εντελώς προφητικά το σενάριο της planδημίας COVID-19!

Ο David Jr ηγήθηκε επίσης της επιτροπής που ανέπτυξε το Πρόγραμμα Ενός Κόσμου-One World Program για το RBF στις αρχές της δεκαετίας του 1980 με επίκεντρο τις περιβαλλοντικές ανησυχίες και την κλιματική αλλαγή.

Η σύζυγος του Jay, Sharon P. Rockefeller, διαδέχθηκε τον David ως εκπρόσωπος της οικογένειας το 2017, αφού ήταν μέλος της διευθύνουσας επιτροπής της ομάδας Bilderberg.

Η κόρη του Jay και της Sharon, Valerie, έγινε πρόεδρος τoυ RBF το 2013, μέχρι που ο εγγονός του Nelson, παραγωγός ταινιών Joseph Pierson (κόρη της Ann Rockefeller Roberts), ανέλαβε το 2022.

Αυτή ήταν η αρχή μιας μετατόπισης εξουσίας προς τη νέα γενιά. Η Valerie, πρώην δασκάλα ειδικής αγωγής και μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων-Council on Foreign Relations, είναι τώρα πρόεδρος των Rockefeller Philanthropy Advisors. Ένα ίδρυμα που διαχειρίζεται το έργο Global Commons Alliance (με εταίρους όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και η Λέσχη της Ρώμης-World Economic Forum and The Club of Rome)) με στόχο την επιτάχυνση της αλλαγής των συστημάτων προκειμένου να «διασφαλιστούν τα παγκόσμια κοινά μας αγαθά». Δήλωσε κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας με τον Henry Ford III και τον David Callahan ότι «η φιλανθρωπία είναι η κόλλα που κρατά την οικογένειά μας ενωμένη».

Δεν είναι απίστευτο ότι, τα επόμενα χρόνια, θα διαδεχθεί τη μητέρα της ως εκπρόσωπος της οικογένειας στο Ίδρυμα Rockefeller-The Rockefeller Foundation. Έχει περάσει τη δοκιμασία και έχει αποδείξει τη δέσμευσή της. Αλλά σε σύγκριση με τον David και τους αδελφούς του, αυτή και τα μέλη της πέμπτης γενιάς δεν έχουν πραγματικά συνεισφέρει με κάτι νέο. Δεν έχουν θέσεις πραγματικής εξουσίας και έχουν περιορισμένη προσωπική επιρροή. Απλώς χρησιμεύουν ως εκτελεστές μιας ατζέντας που μπορεί να κατανοούν ή όχι πλήρως.

Οι συγγραφείς του best-selling book The Rockefellers: An American Dynasty κατέληξαν το 1976 στο συμπέρασμα ότι η επόμενη γενιά ήταν πολύ μέτρια για να ανταποκριθεί στην κληρονομιά των διάσημων πατέρων της. Ακόμα κι αν η υποβάθμιση φαίνεται αναπόφευκτα να αυξάνεται με κάθε νέα γενεαλογική αλλαγή, η κληρονομιά τους εξακολουθεί να επηρεάζει τις τρέχουσες παγκόσμιες υποθέσεις (ειδικά την κλιματική ατζέντα-climate agenda). Ωστόσο, κανένας Rockefeller με την ικανότητα του David δεν είναι σε θέση να ηγηθεί.

Είναι όμως σαφές ότι οι αδελφοί υπηρέτησαν και κάτι μεγαλύτερο από τους εαυτούς τους. Είχαν «επιλεχθεί από την ιστορία-chosen by history» για να διαμορφώσουν έναν νέο ενωμένο κόσμο, αντανακλώντας τα ιδανικά του εσωτερικού κύκλου του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων-Council on the Foreign Relations (με διασυνδέσεις to Lord Milners Roundtable Group and Cecil Rhodes).).

Όπως γράφω στο τελευταίο μου βιβλίο Temple of Solomon, οι Rockefellers δεν κατείχαν στην πραγματικότητα τα υψηλότερα κλιμάκια εξουσίας. Ήταν απλώς οι εκπρόσωποι ενός «ανώτερου σκοπού».

Τώρα γνωρίζεις γιατί όλοι οι ηγέτες-puppets και διάφοροι τυχοδιώκτες ραντιέρηδες της κονόμας χτυπιούνται για τη βιώσιμη ανάπτυξη, τη κλιματική αλλαγή και την παγκόσμια διακυβέρνηση-στην οποία δεν χωράμε όλοι. Σίγουρα όχι πάνω από 1 δις παγκόσμιου πληθυσμού. Και το Μεγάλο Κυνήγι Κεφαλών βρίσκεται σε εξέλιξη. Βιώνουμε μια Παγκόσμια Στρατιωτική Επιχείρηση Μείωσης του Πληθυσμού και ειδικότερα του κοστοβόρου δυτικού πληθυσμού-ένα ευγονικό όραμα πολλών γενεών του deep state και ιδιαίτερα της Οικογένειας Rockefeller η οποία παρότι έχινε πλούσια και παγκόσμια κυρίαρχος από τα πετρέλαια συνειδητοποίησε ότι το project της Κλιματικής Αλλαγής ήταν ο καλύτερος τρόπος να πείσει τους βλαμμένους και αναλώσιμους εκεί έξω ότι πρέπει να πεθάνουν.

Στο μεταξύ διοχέτευε οργανωμένα τις λεγεώνες των Ισλαμιστών σφαγέων στη Δύση, επέβαλλε την WOKE εμμονή, τις αμβλώσεις, τις πράσινες-ακτιβίστικες ΜΚΟ, κατασκεύασε την Παλαιστίνη ως εργαστήριο συμπάθειας των σφαγέων ισλαμιστών από τα θύματά της και συνεχίζει έχοντας φυσικά και η ίδια (η οικογένεια Rockefeller) αλλά και το deep state (οι υπόλοιπες οικογένειες) τις απώλειές τους. Το 2019, σχεδόν 100 χρόνια από την επίσης planδημία της Ισπανικής Γρίπης (1918) η οποία προκλήθηκε όταν οι Rockefeller εμβολίασαν τον Αμερικανικό Στρατό επέστρεψαν με την προαναγγελθεία Επιχείρηση Lock Step η οποία προανήγγειλε την planδημία COVID-19. To καλοκαίρι πριν την planδημία (2019) οργάνωσαν και με χορηγό την Ε.Ε. δύο τουλάχιστο μεγάλα συνέδρια για το πως πρέπει να καμφθεί η αντίσταση της κοινής γνώμης απέναντι στα εμβόλια!

[Είναι τόσο απροκάλυπτο ώστε ο Πάστορας  Τσιόδρας λίγο πριν εξαφανισθεί έκανε λόγο για την Κλιματική Αλλαγή ενώ ο πάντα πρόθυμος μπασκετμπολίστας Κικίλιας μετά την Επιχείρηση COVID-19 στρατεύθηκε στην Επιχείρηση της Κλιματικής Αλλαγής αξιοποιώντας στο μεταξύ κάτι επιδέξια drones πυροανάσβεσης μια και είχε προηγηθεί η Επιχείρηση στο Μάτι εδώ όπου εκκενώθηκαν υποδειγματικά οι κατασκηνώσεις του Αγίου Ανδρέα από τη Ποσειδώνος και με τον ίδιο υποδειγματικό τρόπο μπλοκαρίσθηκαν στο αδιέξοδο οι οδηγοί και οι κάτοικοι ενώ ο ουρανός ξερνούσε φωτιά πάνω από τα κεφάλια τους. Οι αντίστοιχες επιχειρήσεις στο Μάουι της Χαβάης και στην Τενερίφη της Ισπανίας βασίσθηκαν στην πετυχημένη πραγματική προσομοίωση του Ματιού]

Η τελική πρόκληση είναι να διαμορφωθεί το κοινό ενδιαφέρον των περισσότερων χωρών και όλων των μεγάλων σχετικά με την οικονομική κρίση, μαζί με τον κοινό φόβο της τζιχαντιστικής (!) τρομοκρατίας [εξαιτίας των λεγεώνων του Ισλάμ που οργανωμένα το deep state εισάγει δεκαετίες τώρα στη Δύση], σε μια κοινή (!) στρατηγική που θα ενισχυθεί από τη συνειδητοποίηση ότι τα νέα ζητήματα όπως η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή, η ενέργεια και η κλιματική αλλαγή δεν επιτρέπουν καμία εθνική ή περιφερειακή λύση. [Άρα χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση και επειδή είμαστε πολλοί εσύ πρέπει να πεθάνεις]
—Henry Kissinger, “The Chance for a New World Order,”

New York Times, 12 Ιανουαρίου 20091

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ

Covid 19 is the biggest scam in human history.

— illuminatibot (@iluminatibot) August 28, 2025

Τώρα ήταν ώριμη η ώρα για δράση, δημιουργώντας το μέλλον που ήθελε η οικογένεια Rockefeller  και οι σύμμαχοί της στο φιλανθρωπικό club των δισεκατομμυριούχων. Πολιτικοί, περιβαλλοντολόγοι, νέοι, μελλοντιστές και το κίνημα της Νέας Εποχής επιστρατεύτηκαν για να τους βοηθήσουν να πετύχουν τον στόχο τους. Μεταξύ των παραγόντων της αλλαγής ήταν ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος Barack Obama, ο τελευταίος Πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης Mikhail Gorbachev, η πάντα παρούσα Λέσχη της Ρώμης και η αδελφή της δεξαμενή σκέψης, η Λέσχη της Βουδαπέστης, και ο José Argüelles.

Είχε έρθει η ώρα να προχωρήσουν σε μια νέα εποχή – τη Big Global Shift (Μεγάλη Παγκόσμια Μεταστροφή) το 2012. Το όνειρο της βιώσιμης ουτοπίας με έναν ενωμένο παγκόσμιο πολιτισμό επρόκειτο τώρα να γίνει πραγματικότητα.

Η οικογένεια Rockefeller επιτίθεται στην ExxonMobil

Το 2008, η οικογένεια Rockefeller ξεκίνησε μια εξέγερση στην ετήσια συνάντηση της Exxon Mobil Corporation και δήλωσε ότι ήταν καιρός να εγκαταλείψει την εποχή του πετρελαίου

Υπέβαλαν ψηφίσματα σύμφωνα με τα οποία η εταιρεία θα έπρεπε να λάβει πιο σοβαρά το ζήτημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη, να μειώσει τις εκπομπές και να επενδύσει περισσότερο στην ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Επιπλέον, ήθελαν να χωρίσουν τις θέσεις του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου και του διευθύνοντος συμβούλου (και τις δύο κατείχε επί του παρόντος ο Rex Tillerson). Της εξέγερσης ηγήθηκαν οι απόγονοι του John D. Rockefeller, Neva Goodwin Rockefeller και Peter O’Neill, και υποστηρίχθηκε από τον πατέρα της Neva και πατριάρχη της οικογένειας, David Rockefeller: «Υποστηρίζω τις προσπάθειες της οικογένειάς μου να εντείνει την εστίαση της ExxonMobil στην περιβαλλοντική κρίση που αντιμετωπίζουμε όλοι μας».

Τόσο ο Peter O’Neill όσο και η Neva ήταν μέλη του διοικητικού συμβουλίου του RBF. Από το 2006, επικεφαλής του RBF ήταν ο αδερφός της Neva, Richard, γιατρός που είχε εργαστεί για τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου στο Πανεπιστήμιο Rockefeller. Ο Peter (εγγονός της αδελφής του David Rockefeller, Babs Rockefeller Mauzé) ήταν πρόεδρος του Rockefeller Family Office και του Rockefeller Family Council και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Rockefeller Financial Services. Τόσο ο Richard όσο και ο Peter ήταν πρόεδροι του Ταμείου Οικογένειας Rockefeller (Rockefeller Family Fund).

Το παιχνίδι συντονίστηκε και υποστηρίχθηκε από 73 από τους 78 ενήλικους κληρονόμους του John D. Rockefeller. Η οικογένεια, ωστόσο, υποστήριξε τον Rex Tillerson, τον οποίο έβλεπαν ως έναν εξαιρετικό μάνατζερ πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αλλά η εταιρεία έπρεπε να αναμορφώσει τον εαυτό της σε παράγοντα αλλαγής αντί να αποτελεί εμπόδιο.

Οι άμεσες προσωπικές μετοχές της οικογένειας Rockefeller στην ExxonMobil ήταν εκείνη την εποχή λίγο κάτω από 1 τοις εκατό, αλλά επεσήμαναν ότι ήταν ο παλαιότερος συνεχής μέτοχος. Η οικογένεια, ωστόσο, είχε πολύ μεγαλύτερη επιρροή από τις συμμετοχές της στα διάφορα ταμεία και τράπεζες υπό τον έλεγχό της.

(Η πραγματική αξία των περιουσιακών στοιχείων της οικογένειας παραμένει επτασφράγιστο μυστικό. Το 1974, η οικογένεια ήταν πρόθυμη να θυσιάσει την αντιπροεδρία του Nelson Rockefeller για να μην αποκαλυφθεί η αξία αυτή.) Η εκστρατεία δεν προσείλκυσε μεγάλη προσοχή πέρα από την αναγνώριση των μέσων ενημέρωσης για τις «νέες» προτεραιότητες της οικογένειας, αλλά σύντομα θα επέστρεφαν για να ασκήσουν μεγαλύτερη πίεση στην παλιά τους ναυαρχίδα.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟΣ

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Henry Pana (@1kingofthestreet)

Το πρόγραμμα για το κλίμα ήταν ακόμη σε εξέλιξη και ο ακτιβισμός για το κλίμα εντεινόταν. Και πάλι, νεαροί ακτιβιστές έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για να προωθήσουν την ατζέντα του RBF:

Η νεολαία είναι ένα αναπτυσσόμενο εκλογικό σώμα με μέλη που μπορούν να κινητοποιηθούν σε όλη τη χώρα. Επειδή θα κληρονομήσουν τον πλανήτη, η φωνή τους φέρνει ένα ηθικό στοιχείο στη συζήτηση. Τα τελευταία χρόνια, αυτό το εκλογικό σώμα έχει γίνει επίσης πιο οργανωμένο πολιτικά.
Επιδοτούμενοι: Energy Action Coalition, Focus the Nation, 350.org. (RBF, “Building Constituency Support for Policy Action,” Sustainable Development Program Review 2005-10)5

Το 2008, ιδρύθηκε η ΜΚΟ 350.org (με χρηματοδότηση από το RBF και το Ταμείο Οικογένειας Rockefeller).

Το όνομα προήλθε από «350 μέρη ανά εκατομμύριο – η ασφαλής συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα».7 Ιδρύθηκε από τον συγγραφέα Bill McKibben, μαζί με μερικούς από τους πανεπιστημιακούς φίλους του. Ο McKibben, ο οποίος έγινε πρόεδρός της, είχε γράψει «το πρώτο βιβλίο για την υπερθέρμανση του πλανήτη για ένα ευρύ κοινό», The End of Nature (Το τέλος της φύσης) (1989).

Το 2006, ο McKibben ηγήθηκε της εκστρατείας Step It Up (Επίσπευσέ το) που χρηματοδοτήθηκε από τους Rockefeller (οργανώνοντας έναν περίπατο διαμαρτυρίας ενάντια στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα), ακολουθούμενη το 2007 από το 1Sky (για οικονομία καθαρής ενέργειας). Το 350.org χτίστηκε πάνω στα προηγούμενα προγράμματα.9

Το 350.org έχει την εμφάνιση και την αίσθηση μιας ερασιτεχνικής επιχείρησης λαϊκής βάσης, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια καμπάνια πολλών εκατομμυρίων δολαρίων που διευθύνεται από προσωπικό που κερδίζει εξαψήφιους μισθούς. . . . Το 2007, το 1Sky Education Fund είχε αρχικά έσοδα 1,6 εκατομμυρίων δολαρίων. Από αυτά, τα 1,3 εκατομμύρια δολάρια προήλθαν από το Ταμείο Οικογένειας Rockefeller (RFF). Το 2008, το 1Sky έλαβε επιπλέον 920.000 δολάρια από το Ταμείο Αδελφών Rockefeller (RBF) καθώς και 900.000 δολάρια από το Schumann Center, σύμφωνα με τις φορολογικές δηλώσεις. Αυτό σημαίνει ότι από την αρχή η εκστρατεία του McKibben έγινε από τους Rockefeller και το Schuman Center.

Ιδρύθηκε ως πρόγραμμα από το Sustainable Markets Foundation (Ίδρυμα Αειφόρων Αγορών, SMF), το οποίο με τη σειρά του ιδρύθηκε με τη βοήθεια της οικογένειας Rockefeller και διευ­θύνεται από τον «φρακτιβιστή» δικηγόρο Jay Halfon. Μέσω του SMF, τα κεφάλαια διοχετεύθηκαν σε διάφορα προγράμματα με χρηματοδότηση από μέλη της Environmental Grantmakers Association, όπως το Park Foundation, το RBF και το RFF. Μεταξύ 2008 και 2017 το RBF χορήγησε στο 350.org 1.825.000 δολάρια.

Σύντομα, το 350.org θα άρχιζε να συγκεντρώνει νεαρούς περιβαλλοντικούς ακτιβιστές σε διαδηλώσεις στους δρόμους, απαιτώντας αλλαγές τόσο στη διακυβέρνηση όσο και στον τρόπο ζωής.

Ο Jay Halfon είχε στενούς δεσμούς με την οικογένεια Rockefeller και είχε παρελθόν στο πρόγραμμα TechRocks του Ταμείου Οικογέγειας Rockefeller από το 1999 έως το 2003, το οποίο βοήθησε ιδρύματα και ακτιβιστικούς οργανισμούς να χρησιμοποιήσουν σύγχρονες τεχνολογίες επικοινωνίας για την προώθηση των σκοπών τους. Διευθύνων σύμβουλος του TechRocks ήταν ο πρώην επικεφαλής του Ταμείου Οικογέγειας Rockefeller, Donald Ross, ιδρυτής του πρακτορείου πολιτικών συμβούλων και δημοσίων σχέσεων M&R Strategic Services με πλήθος πελατών από το δίκτυο Rockefeller, συμπεριλαμβανομένης της Greenpeace USA, όπου ο Ross υπηρέτησε ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου. Ενώ τo TechRocks δεν έγινε ποτέ μεγάλη επιτυχία, οι Rockefeller, μέσω του Ross, απέκτησαν σημαντική επιρροή στον τρόπο επικοινωνίας των περιβαλλοντικών και κλιματικών θεμάτων.

ΠΡΟΣ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ [Το επαναλάμβανε διαρκώς και ο οξυδερκής ΓΑΠ]
Obama, ο κλιματικός Πρόεδρος

Το 2008 ήταν επίσης η χρονιά των προεδρικών εκστρατειών του Barack Obama και του John McCain. Ο Obama κέρδισε και υποσχέθηκε να λάβει στα σοβαρά την κλιματική αλλαγή. Η εκστρατεία του αφορούσε την αλλαγή του κόσμου και ήταν καλά προετοιμασμένος για την αποστολή του, δηλώνοντας: «Η προεδρία μου θα σηματοδοτήσει ένα νέο κεφάλαιο στην ηγεσία της Αμερικής για την κλιματική αλλαγή που θα ενισχύσει την ασφάλειά μας και θα δημιουργήσει εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας κατά τη διαδικασία».

Η κυβέρνηση Obama περιελάμβανε έντεκα μέλη της Τριμερούς Επιτροπής. Ο νεομαλθουσιανός John Holdren, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Paul Ehrlich, έγινε επιστημονικός σύμ­βουλος (ήταν επίσης σύμβουλος του Bill Clinton).
Ο Obama είχε επίσης λάβει συμβουλές σχετικά με το ποιες πολιτικές για το κλίμα να ακολουθήσει, μέσω του Προεδρικού Προγράμματος Κλιματικής Δράσης (Presidential Climate Action Project) (που χρηματοδοτείτο από το RBF και του οποίου επικεφαλής ήταν ο William S. Becker). Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2007 από το RBF και το Ίδρυμα του Πανεπιστημίου του Κολοράντο με στόχο να προσδιορίσει ποιες πολιτικές θα μπορούσε να εφαρμόσει ο Πρόεδρος χωρίς να εμπλέξει το Κογκρέσο.13 Υποστηρίχτηκε από τον Holdren και τον John Podesta (μέλος της Τριμερούς) από το Συμβούλιο Συντονισμού Μετάβασης (Transition Coordinating Council) του Προέδρου Ομπάμα.14 Όλα ήταν στη θέση τους. Ήταν πλέον ώρα για δράση.

Την εβδομάδα πριν από την ορκωμοσία του Προέδρου Obama στις 20 Ιανουαρίου 2009, ο Henry Kissinger, σε ένα άρθρο στους New York Times, πήρε, όπως πάντα, το θάρρος να περιγράψει τις στρατηγικές για τη νέα κυβέρνηση. Ο κόσμος εκείνη την εποχή αντιμετώπιζε μια από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις της μεταπολεμικής εποχής. Σε αυτή τη δεινή κατάσταση, ο Kissinger ζήτησε μια νέα διεθνή τάξη. Η οικονομική κρίση συνδυάστηκε με άλλους κινδύνους, όπως η κλιματική αλλαγή και ο φόβος της τρομοκρατίας. Σύμφωνα με τον Kissinger, αυτές οι κρίσεις δεν μπορούσαν να επιλυθούν σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, αλλά απαιτούσαν διεθνή συντονισμό [Παγκόσμια διακυβέρνηση]

Τα συμπεράσματα από το Πρόγραμμα Ειδικών Μελετών του RBF (RBF’s Special Studies Project), του οποίου ο Kissinger είχε ηγηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1950, εξακολουθούσαν να εφαρμόζονται. Η λύση ήταν πάντα η ίδια. Μόνο τα προβλήματα και τα κίνητρα μετατοπίστηκαν.
The Good Club

Ευτυχώς, μερικοί από τους κορυφαίους φιλανθρωκαπιταλιστές του κόσμου ήταν έτοιμοι να έρθουν στη διάσωση σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Στις 5 Μαΐου 2009, ο David Rockefeller Jr. κάλεσε τον Bill Gates και τον Warren Buffet για μια συνάντηση στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Rockefeller στο Upper East Side του Μανχάταν της Νέας Υόρκης, στο Σπίτι του Προέδρου από το 1958 (παλαιότερα χρησιμοποιήθηκε ως γραφείο από τον Detlev Bronk και τον Frederick Seitz).

Τώρα έγινε το διακριτικό σημείο συνάντησης για το «The Good Club» (όπως αποκαλούσαν τους εαυτούς τους), που περιελάμβανε επιχειρηματίες επενδυτικών κεφαλαίων όπως ο Ted Turner και ο George Soros, την τηλεοπτική παρουσιάστρια Oprah Winfrey και τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης Michael Bloomberg.16 Συνολικά, τα μέλη είχαν αξία 125 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα ιδρύματά τους, συμπεριλαμβανομένου του Open Society Foundation του Soros (ιδρύθηκε το 1993), του United Nations Foundation του Ted Turner (ιδρύθηκε το 1998), του Bloomberg Philanthropies (ιδρύθηκε το 2006) και του Ιδρύματος Bill & Melinda Gates (ιδρύθηκε το 1994), είχαν επιφορτιστεί με «τη σωτηρία του κόσμου» από τις βαθιές παγκόσμιες κρίσεις που προσδιόρισε ο Kissinger ως το κλειδί για την οικοδόμηση ενός ενοποιημένου νέου κόσμου.

Η Σύνοδος Κορυφής των G8 το 2009
Αυτές οι κρίσεις έγιναν επίσης κεντρικά θέματα κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής των G8 στην Ιταλία, τον Ιούλιο του 2009, που φιλοξενήθηκε από τον Ιταλό πρωθυπουργό Silvio Berlusconi. Υπήρχε μεγάλη ελπίδα να μπορέσουν να επιτύχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα πριν από την επερχόμενη σύνοδο κορυφής για το κλίμα στην Κοπεγχάγη τον Δεκέμβριο. Στο τέλος της συνόδου κορυφής, οι ηγέτες των G8 συμφώνησαν. Εκτός από την ομάδα G8, εκπροσωπήθηκαν επίσης η Κίνα, η Ινδία, το Μεξικό, η Νότια Αφρική και η Βραζιλία, αν και μεταξύ αυτών των ηγετών υπήρξε λιγότερη συμφωνία για δεσμευτικά μέτρα για το κλίμα.

Προκειμένου να διαχειριστούν τις κρίσεις που αντιμετώπιζε ο κόσμος, υπήρχε τώρα έκκληση για επέκταση της συνεργασίας που ξεκίνησε με την G8+5 ώστε να συμπεριληφθούν περισσότερα έθνη. Η προοπτική μιας ενισχυμένης διεθνούς πολιτικής αρχιτεκτονικής είχε διερευνηθεί μέσω πρωτοβουλιών όπως η Επιτροπή Υψηλού Επιπέδου των Ηνωμένων Εθνών για Απειλές, Προκλήσεις και Αλλαγή (UN High-level Panel on Threats, Challenges and Change) (2004),17 η Σουηδική-Γαλλική πρωτοβουλία Διεθνής Ομάδα Κρούσης για τα Παγκόσμια Δημόσια Αγαθά (International Task Force on Global Public Goods) (2006) και Διαχείριση της Παγκόσμιας Ανασφάλειας (Managing Global Insecurity) (Brookings Institution, 2008).

Ένας κοινός σύνδεσμος ήταν ο σύμβουλος των Ηνωμένων Εθνών Bruce Jones (αντιπρόεδρος και διευθυντής του Project on International Order and Strategy στο Brookings Institution and Center on International Cooperation, New York University) ο οποίος συμμετείχε και στις τρεις εκθέσεις, καθώς επίσης και η συμμετοχή τριμερών όπως οι C. Fred Bergsten, Brent Snowcraft, John Podesta, Enrique Iglesias και Madeleine K. Albright.
Το RBF [Rockefeller Brothers Fund] χρηματοδότησε τόσο την έκθεση του ΟΗΕ όσο και τις εκθέσεις του Brookings, μαζί με ιδρύματα και μέλη της EGA, όπως το Ίδρυμα William & Flora Hewlett, το Ίδρυμα John and Catherine MacArthur και το Ίδρυμα των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και ορισμένες κυβερνήσεις. Η έκθεση για τα παγκόσμια δημόσια αγαθά χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τα Υπουργεία Εξωτερικών της Σουηδίας και της Γαλλίας. Και οι δύο εκθέσεις τόνισαν προβλήματα και παρείχαν τη βάση για αλλαγή.

G20 — Η παγκόσμια συντονιστική επιτροπή
Αυτό δημιούργησε μια ευκαιρία για την ομάδα G20 (αποτελούμενη από είκοσι υπουργούς Οικονομικών και διοικητές κεντρικών τραπεζών), η οποία από το 1999 είχε συγκεντρώσει τους υπουργούς Οικονομικών των είκοσι μεγαλύτερων οικονομιών, να εξελιχθεί σε ένα Συμβούλιο Παγκόσμιας Διακυβέρνησης (Council for Global Governance) – μια άτυπη παγκόσμια κυβέρνηση. Το φθινόπωρο του 2008, με πρωτοβουλία του Βρετανού πρωθυπουργού Gordon Brown και του Γάλλου Προέδρου Nicolas Sarkozy, ο George W. Bush φιλοξένησε μια σύνοδο κορυφής των G20 στην πρωτεύουσα Ουάσινγκτον, για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση με συντονισμένο τρόπο.
Μετά από δύο διαδοχικές συνόδους κορυφής στο Λονδίνο και το Πίτσμπουργκ, το αναβαθμισμένο καθεστώς των G20 έγινε μόνιμο και περισσότεροι τομείς συνεργασίας, όπως το κλίμα, προστέθηκαν μετά το 2010. Ο ΟΟΣΑ στο Παρίσι πήρε τελικά τον ρόλο της «οιονεί γραμματείας»20 και η ομάδα G8 έχασε την αποκλειστική της θέση.
Τον Ιούνιο του 2009, η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία, η Κίνα και η Νότια Αφρική ίδρυσαν τους BRICS. Η G8 καλούσε τα δυτικά έθνη, ενώ οι BRICS καλούσαν τις αναδυόμενες οικονομίες. Μια νέα διεθνής πολιτική αρχιτεκτονική είχε αρχίσει να διαμορφώνεται, με τη G20 στο κέντρο ως κορυφαίο φόρουμ. Την ίδια χρονιά, ο Τριμερής και εκλεγμένος πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Herman von Rompuy, είπε: «Το 2009 είναι επίσης το πρώτο έτος παγκόσμιας διακυβέρνησης με την ίδρυση της G20 εν μέσω μιας οικονομικής κρίσης· η διάσκεψη για το κλίμα στην Κοπεγχάγη είναι ένα ακόμη βήμα προς την παγκόσμια διαχείριση του πλανήτη μας».21 Ο στόχος του Kissinger και της οικογένειας Rockefeller φαινόταν τώρα επιτέλους κοντά στην υλοποίηση.

Αντίστροφη μέτρηση για τη Σύνοδο Κορυφής του 2009 για το Κλίμα
Στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την επερχόμενη σύνοδο κορυφής για το κλίμα τον Δεκέμβριο, υπήρξε μια έντονη προπαγανδιστική εκστρατεία και υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες μεταξύ των κορυφαίων πολιτικών για την επίτευξη μιας δεσμευτικής συμφωνίας – τουλάχιστον εξωτερικά.
Σε μια ομιλία του στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, ο Gordon Brown είπε ότι δεν θα μπορούσαμε να ελπίζουμε σε μια δεύτερη ευκαιρία αν χάναμε αυτήν την ευκαιρία να προστατεύσουμε τον πλανήτη μας.

Αυτό, ωστόσο, απαιτούσε χρηματοδότηση. Το πλουσιότερο μέρος του κόσμου θα έπρεπε να χρηματοδοτήσει την πορεία των αναπτυσσόμενων χωρών προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Διαφορετικά, οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν θα συνεργάζονταν. Ολοκλήρωσε την ομιλία του με μια ελπιδοφόρα νότα:

Και όπως μαθαίνουμε από την εμπειρία της μετατροπής του κοινού σκοπού σε κοινή δράση σε αυτή την κοινή μας παγκόσμια κοινωνία, έτσι πρέπει να σφυρηλατήσουμε μια προοδευτική πολυμερή προσέγγιση που εξαρτάται από την ικανότητά μας να βρούμε μέσα μας και μαζί τις ιδιότητες ενός ηθικού θάρρους και μιας ηγεσίας που για την εποχή και τη γενιά μας μπορεί να ξανακάνει τον κόσμο νέο – και, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία, να δημιουργήσει μια πραγματικά παγκόσμια κοινωνία.

Στις 24 Οκτωβρίου 2009, το 350.org διοργάνωσε την Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για το Κλίμα με 5.200 συγχρονισμένες δια­δηλώσεις σε 181 χώρες για να επηρεάσουν τους αντιπροσώπους στην επερχόμενη COP15.24 Ήταν μια κοινή εκδήλωση ενός μεγάλου αριθμού πράσινων ΜΚΟ, συμπεριλαμβανομένων των Greenpeace και Φίλων της Γης. Τα μέσα ενημέρωσης βοήθησαν επίσης να μετατρέψουν τα δημόσια συναισθήματα σε φρενίτιδα.

Η Σύνοδος Κορυφής της Κοπεγχάγης για το Κλίμα
Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, ο Πρόεδρος Obama έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης, «για τις εξαιρετικές προσπάθειές του να ενισχύσει τη διεθνή διπλωματία και τη συνεργασία μεταξύ των λαών».
Την επόμενη εβδομάδα, προσγειώθηκε σε μια εξαιρετικά κρύα Κοπεγχάγη (το λεγόμενο φαινόμενο Al Gore) για να συμμετάσχει με τους άλλους παγκόσμιους ηγέτες στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (COP15). Οι προοπτικές ήταν δυσοίωνες. Αρκετά έθνη αρνήθηκαν πεισματικά να υπογράψουν τη συμφωνία. Οι εκτεταμένες απαιτήσεις για μειώσεις εκπομπών έπρεπε να αφαιρεθούν από το κείμενο. Η αποκορύφωση, με τον Πρόεδρο Obama ως σωτήρα του κλίματος του κόσμου, δεν επρόκειτο να γίνει.
Η σύνοδος κορυφής συμφώνησε τελικά σε αυτό που ονομάστηκε Συμφωνία της Κοπεγχάγης, με στόχο τον περιορισμό της παγκόσμιας μέσης αύξησης της θερμοκρασίας σε δύο βαθμούς και μια πρόταση για τη δημιουργία ενός πράσινου ταμείου για το κλίμα.

Οι πράσινες ΜΚΟ βρήκαν αυτόν τον συμβιβασμό μια τεράστια απογοήτευση και θανατικό ένταλμα για εκατομμύρια ανθρώπους.

Η αντίδρασή τους ήταν απόηχος των περιβαλλοντικών ακτιβιστών μετά τη Διάσκεψη της Στοκχόλμης το 1972. Ωστόσο, η «αποτυχία» δεν ήταν και τόσο περίεργη. Οι διαπραγματεύσεις για το κλίμα ακολούθησαν τη φαβιανή στρατηγική της σταδιακής προσέγγισης, όπου οι μικρότεροι υποστόχοι επιτυγχάνονται βήμα προς βήμα. Το νέο κλιματικό καθεστώς δεν θα χτιζόταν σε μια μέρα. Στις προσπάθειες για την επίτευξη μιας δεσμευτικής συμφωνίας, ολοκληρωμένης με δεσμευτικά μέτρα εφαρμογής, έπρεπε να δοθεί αρκετός χρόνος για την τελική επιτυχία.
Η Κίνα, μεταξύ άλλων, θεωρήθηκε εμπόδιο λόγω της απροθυμίας της να μειώσει τις εκπομπές όσο ριζικά επιθυμούσε η Δύση. Το RBF και το Blue Moon Fund (προηγουμένως Ίδρυμα W. Alton Jones) υποστήριξαν έναν διάλογο μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών (Track II) για να γεφυρώσουν παλαιότερες παρεξηγήσεις και να ενισχύσουν τη συνεργασία για το κλίμα. Μια τέτοια συνεργασία ήταν προτεραιότητα για το RBF. Η ετήσια επισκόπησή τους το 2009 ήταν αποκλειστικά αφιερωμένη σε αυτό το θέμα και τόνισε τις καλές σχέσεις με την Κίνα που καλλιεργήθηκαν από την οικογένεια Rockefeller από τις αρχές του 1900.
Ο Richard Chandler, συγγραφέας της IPCC από το Carnegie Endowment for International Peace, επικεφαλής του διαλόγου, εξέφρασε τη σταδιακή στρατηγική του RBF:

Μια παγκόσμια πολιτική για το κλίμα, εάν θέλει να λειτουργήσει, πρέπει τελικά να είναι πραγματικά δεσμευτική και να περιλαμβάνει μηχανισμούς επιβολής για όλες τις χώρες. Τα αυξητικά βήματα, αν και δεν έχουν τελειότητα, θα βοηθήσουν να πειστούν οι κυβερνήσεις και οι πολίτες τους ότι το κόστος της δράσης για το κλίμα είναι διαχειρίσιμο και αξίζει τον κόπο. Μπορούν να γίνουν πολλά βήματα για να αυξηθεί η εμπιστοσύνη, τόσο σε επίσημο επίπεδο όσο και εκτός επίσημων καναλιών. (Richard Chandler, Rockefeller Brothers Fund, Annual Review 2009)

Climategate — Απόκρυψη της πτώσης

Μόλις ξεκίνησε η Διάσκεψη Κορυφής της Κοπεγχάγης για το Κλίμα, εμφανίστηκε το σκάνδαλο «Climategate»: διέρρευσαν συνομιλίες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από έναν αριθμό κορυφαίων επιστημόνων για το κλίμα στη Μονάδα Κλιματικής Έρευνας (Climate Research Unit) στο Πανεπιστήμιο Ανατολικής Αγγλίας στο Νόργουιτς της Αγγλίας (το ίδιο ινστιτούτο που είχε οργανώσει το συνέδριο του WMO το 1975, το οποίο άνοιξε τον δρόμο για τη θεωρία του διοξειδίου του άνθρακα ως τον βασικό παράγοντα που οδηγεί στην κλιματική αλλαγή).

Σύμφωνα με τους επικριτές, τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου φάνηκε να δείχνουν παρατυπίες όπως η χειραγώγηση των κλιματικών δεδομένων προκειμένου να δημιουργηθεί το λεγόμενο «μπαστούνι του χόκεϊ» συνδυάζοντας σύνολα δεδομένων από διαφορετικές πηγές και προσπαθώντας να «κρύψουν την πτώση» ενός από τους δείκτες, και εμποδίζοντας τη δημοσίευση των σκεπτικιστών.

Το περιστατικό, το οποίο είχε κάποια κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και τονίστηκε από σκεπτικιστικά επιστημονικά ιστολόγια, δεν είχε κανένα σημαντικό αντίκτυπο στη διαδικασία διαπραγμάτευσης στη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης. Ωστόσο, προκάλεσε κάποιες αμφιβολίες και ανησυχίες τόσο εντός όσο και εκτός της επιστημονικής κοινότητας.

Ορίστηκαν διάφορες επιτροπές για τη διερεύνηση της υπόθεσης, οι οποίες είτε μείωσαν είτε απέρριψαν τις φαινομενικές παρατυπίες ως παρερμηνευμένα αποσπάσματα που ελήφθησαν εκτός πλαισίου των συμφραζομένων τους. Πρόεδρος μιας από τις επιτροπές έρευνας ήταν ο βαρόνος Oxburgh, παλαιότερος διευ­θυντής της GLOBE International, ο οποίος κατηγορήθηκε από τους επικριτές ότι είχε συμφέροντα στην εναλλακτική ενέργεια.

Το μέλλον που εμείς (οι Rockefeller) θέλουμε
Ο καλύτερος τρόπος για να προβλέψουμε το μέλλον είναι να το σχεδιάσουμε.
—Buckminster Fuller

Από τις 13 έως τις 15 Απριλίου 2009, το Ταμείο Αδελφών Rockefeller και ο Michael Northrop συγκέντρωσαν τριάντα ειδικούς σε θέματα βιωσιμότητας και επικοινωνίας και φιλάνθρωπους στο κτήμα και συνεδριακό κέντρο των Rockefeller, το Pocantico Hills, έξω από την πόλη της Νέας Υόρκης, για να μάθουν γιατί το κοινό δεν συμμετείχε στον αγώνα για έναν πιο βιώσιμο κόσμο.

Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα προβλήματα φαίνονταν συντριπτικά και έτσι έκαναν τους ανθρώπους να θεωρούν άσκοπες τις διορθωτικές ενέργειες. Πάρα πολύ μεγάλη απογοήτευση. Οι ειδικοί αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα πιο θετικό σημείο εκκίνησης για την οικοδόμηση ενός νέου κόσμου. Η προσέγγιση επηρεάστηκε σαφώς από τη Barbara Marx Hubbard και τη φουτουριστική της προσέγγιση.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το πρόγραμμα Το Μέλλον Που Θέλουμε (The Future We Want), που χρηματοδοτήθηκε από το RBF, το Surna Foundation και την εταιρεία Capstone Turbine Production. Επικεφαλής του ήταν ο William S. Becker από το Προεδρικό Πρόγραμμα Κλιματικής Δράσης (Presidental Climate Action Project), έναν από τους συμμετέχοντες στο συνέδριο. Οραματιστές, καλλιτέχνες, τεχνολόγοι, οργανωτές και σχεδιαστές προσκλήθηκαν από όλο τον κόσμο για να περιγράψουν το όραμά τους για το πώς η κοινωνία θα πρέπει να φαίνεται και να ενεργεί είκοσι χρόνια στο μέλλον, εάν ανταποκρινόμασταν στην πρόκληση και χτίζαμε έναν κόσμο βασισμένο στις ελπίδες των ανθρώπων για το μέλλον.
Το 2011 το πρόγραμμα παρουσιάστηκε στα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία ήταν στη διαδικασία σχεδιασμού της νέας περιβαλλοντικής Συνόδου Κορυφής στο Ρίο το 2012. Τους άρεσε η ιδέα και ο γενικός γραμματέας Ban Ki Moon επέλεξε το «Το Μέλλον Που Θέλουμε (The Future We Want)» ως επίσημο σύνθημα για τη διάσκεψη.

Ο Becker ήταν επίσης μέλος της Ομάδας Εργασίας για την Κλιματική Αλλαγή (Climate Change Task Force), μαζί με τον ιδρυτή της, Mikhail Gorbachev. Η οργάνωση είχε δημιουργηθεί λίγο πριν από τη διάσκεψη για το κλίμα στην Κοπεγχάγη και υποστηρίχθηκε από τη Λέσχη της Ρώμης, τη Λέσχη της Μαδρίτης και τον Διεθνή Πράσινο Σταυρό του Gorbachev. Η Ομάδα Εργασίας για την Κλιματική Αλλαγή περιλάμβανε τον σερ David King, σύμβουλο του Βρετανού πρωθυπουργού για το κλίμα. Τα βλέμματα στραφηκαν πλέον στο 2012.60

Πλανήτης Υπό Πίεση (Planet under Pressure)
Τον Ιανουάριο του 2009, ξεκίνησε το Πρόγραμμα του Συστήματος Διακυβέρνησης της Γης (Earth System Governance Project), υπό τη διεύθυνση του Γερμανού πολιτικού επιστήμονα δρ. Frank Biermann. Βασίστηκε σε ένα πρόγραμμα του ΟΗΕ που έτρεχε για πάνω από μια δεκαετία, το Διεθνές Πρόγραμμα Ανθρώπινων Διαστάσεων (International Human Dimensions Program), και χρηματοδοτήθηκε από το Διεθνές Συμβούλιο για την Επιστήμη (International Council for Science: ICSU), το Διεθνές Συμβούλιο Κοινωνικών Επιστημών (International Social Science Council: ISSC) και το Πανεπιστήμιο των Ηνωμένων Εθνών. Το επιστημονικό δίκτυο συγκέντρωσε σχεδόν 1.700 επιστήμονες από όλο τον κόσμο.
Τα αποτελέσματα του προγράμματος θα συζητούνταν στις 26-29 Μαρτίου 2012, στη διάσκεψη Πλανήτης Υπό Πίεση (Planet Under Pressure) που προηγήθηκε της διάσκεψης Rio +20. Ως απόηχος του Teilhard de Chardin, η δήλωση της διάσκεψης υποστήριξε ότι υπήρχε μια αυξανόμενη συναίνεση ότι ο πλανήτης είχε πλέον εισέλθει σε μια νέα εποχή που προκλήθηκε από την ανθρώπινη δραστηριότητα – το Ανθρωπόκαινο. Αρκετοί επιστήμονες είχαν εργαστεί για να προσδιορίσουν τα όρια που θα μπορούσαν να προκαλέσουν απαράδεκτες περιβαλλοντικές και κοινωνικές αλλαγές.

Πηγή: Steffen et al. (2015), Planetary Boundaries, Jan. 2015
(σχέδιο του Felix Mueller).

Αυτό το πρόγραμμα καθοδηγήθηκε από τον Johan Rockström από το Κέντρο Ανθεκτικότητας της Στοκχόλμης (Stockholm Resilience Center) σε συνεργασία, μεταξύ άλλων, με τους Hans Joachim Schellnhuber, Paul Crutzen και James Hansen. Το αποτέλεσμα είχε παρουσιαστεί στο Συνέδριο της Λέσχης της Ρώμης στο Άμστερνταμ στις 26 Οκτωβρίου 2009. Ο Rockström και ο πρόσφατα διορισμένος πρόεδρος της Λέσχης της Ρώμης, Anders Wijkman, θα δημοσιεύσουν αργότερα την 33η Έκθεση Λέσχης της Ρώμης, Χρεοκοπώντας τη φύση: Η άρνηση των ορίων του πλανήτη μας (Bankrupting Nature: Denying Our Planetary Boundaries) (2012), που διαβάστηκε ευρέως.

Η διακήρυξη της Διάσκεψης «Πλανήτης Υπό Πίεση» κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το γήινο σύστημα ήταν ένα πολύπλοκο διασυνδεδεμένο σύστημα που περιελάμβανε την παγκόσμια οικονομία και κοινωνία. Ακριβώς όπως στον Τροχό της Συνδημιουργίας της Barbara Marx Hubbard, κάθε μέρος ήταν αλληλένδετο και αλληλεξαρτώμενο με όλα τα άλλα.

Η ανάλυση κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι οι τρέχουσες πολιτικές δομές δεν ήταν εξοπλισμένες για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή και οι απειλές για τη βιοποικιλότητα. Ζητήθηκε ένα Συμβούλιο Βιώσιμης Ανάπτυξης στο πλαίσιο του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, με εντολή να ενσωματώσει τους τρεις πυλώνες της αειφόρου ανάπτυξης (οικολογική, οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα). Αυτό ήταν ένα ακριβές αντίγραφο των συμπερασμάτων στα οποία κατέληξε το Beyond Interdependence (Πέρα από την αλληλεξάρτηση) (1991) της Τριμερούς Επιτροπής και της πρότασης ενός Παγκόσμιου Φόρουμ για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη. Αυτές οι ιδέες με τη σειρά τους ανάγονταν στο Πρόγραμμα Ειδικών Μελετών (Special Studies Project) του RBF από το 1958 (με το όνομα International Development Authority).

Ένα άρθρο στο Science τον Μάρτιο του 2012, υπογεγραμμένο από 32 επιστήμονες με επικεφαλής τον Frank Biermann, συνόψιζε τις συστάσεις για θεσμικές αλλαγές:

Οι ανθρώπινες κοινωνίες πρέπει τώρα να αλλάξουν πορεία και να απομακρυνθούν από κρίσιμα σημεία ανατροπής στο σύστημα της Γης που μπορεί να οδηγήσουν σε ταχεία και μη αναστρέψιμη αλλαγή. Αυτό απαιτεί θεμελιώδη αναπροσανατολισμό και αναδιάρθρωση των εθνικών και διεθνών θεσμών προς μια πιο αποτελεσματική διακυβέρνηση του συστήματος της Γης.63

Πρότειναν ότι οι μεγάλες οικονομίες των G20 θα πρέπει να αποκτήσουν μεγαλύτερη εξουσία σε σχέση με άλλα έθνη στο νέο Συμβούλιο Πολιτικής:

Η πιο πολλά υποσχόμενη διαδρομή είναι η δημιουργία ενός υψηλού επιπέδου Συμβουλίου Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών απευθείας κάτω από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Για να είναι πιο αποτελεσματικό, ένα τέτοιο συμβούλιο δεν θα πρέπει να βασίζεται σε παραδοσιακούς τρόπους γεωγραφικής εκπροσώπησης των Ηνωμένων Εθνών, αλλά να δίνει ιδιαίτερη κυριαρχία στις μεγαλύτερες οικονομίες –την Ομάδα των 20– ως κύρια μέλη που θα κατέχουν τουλάχιστον το 50% των ψήφων στο συμβούλιο. Μόνο ένας τόσο ισχυρός νέος ρόλος για την Ομάδα των 20 θα επιτρέψει στο Συμβούλιο Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ να ασκήσει ουσιαστική επιρροή σε τομείς όπως η οικονομική και η εμπορική διακυβέρνηση.

Η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ Ρίο+20 το 2012

Η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (United Nations Conference on Sustainable Development: UNCSD) πραγματοποιήθηκε από τις 20 έως τις 22 Ιουνίου 2012, αλλά δεν τράβηξε την ίδια προσοχή με την προκάτοχό της είκοσι χρόνια νωρίτερα, παρά τους 45 χιλιάδες συμμετέχοντες. Αρκετοί από τους πιο εξέχοντες παγκόσμιους ηγέτες, που μόλις είχαν συναντηθεί στη σύνοδο κορυφής των G20 στο Μεξικό λίγες μέρες νωρίτερα, αρνήθηκαν να συμμετάσχουν και αντ’ αυτού έστειλαν εκπροσώπους χαμηλότερης βαθμίδας.

Σε σχέση με τη Σύνοδο Κορυφής του Ρίο, η GLOBE International πραγματοποίησε την πρώτη της Παγκόσμια Σύνοδο Νομοθετών (World Summit of Legislators) με τριακόσιους βουλευτές μόλις λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της διάσκεψης. Διοργανώθηκε σε στενή συνεργασία με τον ΟΗΕ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Ο Ban Ki Moon εξήρε τις προσπάθειές τους να εφαρμόσουν την ατζέντα βιωσιμότητας στα αντίστοιχα εθνικά τους κοινοβούλια: «Και στον σημερινό όλο και πιο διασυνδεδεμένο κόσμο, είστε επίσης ένας σύνδεσμος μεταξύ του παγκόσμιου και του τοπικού – φέρνοντας τοπικές ανησυχίες στην παγκόσμια σκηνή και μεταφράζοντας τα παγκόσμια πρότυπα σε εθνική δράση. Χαιρετίζω πολύ τη συμμετοχή σας στη διαδικασία».

Δεν υπογράφηκαν δεσμευτικές συμφωνίες κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής του Ρίο+20 και τα συμπεράσματα της διά­σκεψης αποτελούνταν κυρίως από αόριστα διατυπωμένες φιλοδοξίες για «συνέχιση των προσπαθειών για τη δημιουργία βιώσιμης ανάπτυξης». Η μόνη ενέργεια που αποφασίστηκε ήταν η ίδρυση ενός διακυβερνητικού φόρουμ πολιτικής, του Πολιτικού Φόρουμ Υψηλού Επιπέδου για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (High Level Political Forum on Sustainable Development: HLPF) για την επίβλεψη της εφαρμογής της βιώσιμης ανάπτυξης και των τριών πυλώνων της.

Οι πράσινες ΜΚΟ ήταν δυσαρεστημένες με το αποτέλεσμα, όπως πάντα. Ισχυρίστηκαν ότι οι ηγέτες δεν είχαν ανταποκριθεί στις ευθύνες τους, αλλά είχαν αφήσει τον εαυτό τους να καθοδηγείται από εταιρικά συμφέροντα. Η Greenpeace θεώρησε ότι έπρεπε να γίνουν πολύ περισσότερα όσον αφορά τις παγκόσμιες συμφωνίες και τη διακυβέρνηση.

Χρειαζόμαστε ακόμη μια παγκόσμια συμφωνία, χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση για να υποστηρίξει και να προωθήσει μια μεγάλη μετάβαση όπου η ισότητα, η οικονομία και η οικολογία δεν θα βρίσκονται σε ανταγωνισμό αλλά σε αρμονία για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης.

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2012, ο Ban Ki Moon έκανε μια ομιλία όπου επαίνεσε την οικογένεια Rockefeller για τη γενναιοδωρία της τόσο προς τον ΟΗΕ όσο και προς τον προκάτοχό του, την Κοινωνία των Εθνών.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ποιοι ήταν οι αρχιτέκτονες του μέλλοντος. Οι Τριμερείς και η οικογένεια Rockefeller φαίνονταν τώρα να καταφέρνουν να επηρεάσουν την παγκόσμια ατζέντα προς το μέλλον που ήθελαν. Τόσο οι G20 όσο και το Φόρουμ Βιωσιμότητας (Sustainability Forum) είχαν πλέον εδραιωθεί σταθερά – αν και σε αυτά τα φόρουμ δεν είχαν δοθεί τα μέσα που είχαν στο μυαλό τους οι Τριμερείς για την επιβολή της Μεγάλης Μετάβασης. Οι τέσσερις γωνιές του κόσμου έπρεπε να ενωθούν.

Μόλις διαβάσατε ένα απόσπασμα από το συναρπαστικό βιβλίο Rockefeller> Eλέγχοντας το Παιχνίδι

[Για να μην πάτε αδόκητα και αδιάβαστοι]

Γιατί η Πρώτη Οικογένεια Πετρελαίου θα υποστήριζε τόσο θερμά την Περιβαλλοντική Έρευνα και τον Ακτιβισμό για το Κλίμα;

[Το Κουρδιστό Πορτοκάλι κυκλοφορεί στην Ελλάδα το συναρπαστικό βιβλίο του Σουηδού Συγγραφέα Jacob Nordangard]

Rockefeller VS Rockefeller

Ο προπάππους των αδελφών, John D. Rockefeller Sr., ίδρυσε την Standard Oil, το μονοπώλιο που γέννησε την Exxon.

Miranda Kaiser> Η απόγονος της πετρελαικής δυναστείας των Rockefeller καταδιώκει την Exxon υπερασπιζόμενη τη κλιματική αλλαγή. Tα 200 μέλη της οικογένειας συναντιούνται συχνά στο Κτήμα του Pocantico πλησίον του Manhattan. Ανάμεσά τους και η Miranda

Ο Sigmund Freud σε όλη του τη δράση αμφισβήτησε την ύπαρξη του Θεού. Στην ταινία Freud’s Last Session με τον Anthony Hopkins στο ρόλο του ψυχοθεραπευτή εμφανίζεται ο Freud να επιχειρηματολογεί υπέρ της άποψής του χρησιμοποιώντας την ταυτόχρονη δράση του Καλού και του Κακού που διέπει την ιστορία του ανθρώπου στη γη. Μία διαρκής ταλάντωση του εκκρεμούς ενός ρολογιού (τοίχου) από τη μία πλευρά στην άλλη σε ένα ατελείωτο πέρασμα χρόνου. Δημιουργεί μία ισορροπία μεταξύ δύο αντίθετων δυνάμεων με τη κάθε πλευρά να βασίζεται στην άλλη για να διατηρήσει τη τάξη.

Στη περίπτωση της οικογένειας-φυλής (όπως την αποκαλεί ο Christopher M. Matthews στο σχετικό ρεπορτάζ της The Wall Street Journal) Rockefeller αυτό το εκκρεμές θα μπορούσε να είναι το μυστικό της διακυβέρνησης του κόσμου.

Η κατασκευή των δύο στρατοπέδων σε αντιμαχόμενους ρόλους εντός της οικογένειας-και του κόσμου.

Ο προπάππους της Miranda Kaiser ίδρυσε την Standard Oil, το μονοπώλιο που γέννησε την Exxon. Σήμερα η απόγονός του οργανώνει και χρηματοδοτεί την δικαστική εκστρατεία εναντίον της Exxon για την κλιματική αλλαγή!

Μόνο που κατά περιόδους τα 200 και πλέον μέλη της φυλής-οικογένειας Rockefeller συνηθίζουν να συναντιούνται στο Κτήμα του Pocantico-το κτήμα της οικογένειας στο Algonquin ένα προσεκτικά σχεδιασμένο και επιμελημένο καταφύγιο μόλις 20 μίλια βόρεια του Manhattan ασυναγώνιστης ομορφιάς, με εκπληκτικούς κήπους και εκτάσεις, ιστορική αρχιτεκτονική και μια διάσημη συλλογή έργων τέχνης .

Πάμε τώρα να δούμε το ρεπορτάζ της WSJ>

Μέσα στην εντεινόμενη κόντρα της φυλής Rockefeller με την Exxon

Έχουν υποστεί ανατροπές στις προσπάθειές τους να λογοδοτήσουν τον ενεργειακό γίγαντα για την κλιματική αλλαγή, αλλά η οικογένεια που χρωστάει την περιουσία της στο πετρέλαιο δεν υποχωρεί.

«Ήταν αρκετά έξυπνος για να ξέρει ότι είχε πιθανώς μόνο μήνες ζωής», είπε η Kaiser κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο τεράστιο προγονικό κτήμα της οικογένειας στο Pocantico Hills, σκαρφαλωμένο πάνω από τον ποταμό Hudson. «Ήξερε επίσης ότι αν αυτή ήταν η επιθανάτια επιθυμία του για μένα, θα το έκανα ό,τι κι αν γινόταν και χωρίς όρια».

Τον Ιούλιο του 2020, ο David πέθανε σε ένα οικογενειακό σπίτι στο Maine. Ήταν 50 ετών.

Στα χρόνια που πέρασαν, η Miranda δεν συνέχισε απλώς την εκστρατεία του – την έχει κλιμακώσει.

Το Rockefeller Family Fund, το φιλανθρωπικό ίδρυμα του οποίου είναι πρόεδρος, χρηματοδοτεί δικαστικές υποθέσεις και άλλη υποστήριξη για περισσότερες από 30 αγωγές στις ΗΠΑ κατά της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων. Η Exxon είναι κατηγορούμενη σε όλες. Τα στελέχη του ταμείου διαβουλεύονται επίσης με τους γενικούς εισαγγελείς του κράτους, εννέα από τους οποίους έχουν ασκήσει υποθέσεις κατά της Exxon. Οι υποθέσεις στοχεύουν στη συλλογή δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Exxon και τους ομολόγους της για τη συμβολή τους στην κλιματική αλλαγή και τις ζημιές που προκαλούνται από αυτήν.

Στο εσωτερικό της Exxon, οι προσπάθειες έχουν προκαλέσει εξίσου οργή και ανησυχία. Τα στελέχη θεωρούν τις αγωγές ως αβάσιμες, αλλά φοβούνται ότι οι ένορκοι στις μπλε (όπου επικρατούν οι Δημοκρατικοί) πολιτείες μπορεί να επιβάλουν ανυπόμονα τεράστιες κυρώσεις κατά της Exxon, λένε άνθρωποι κοντά στην εταιρεία.

Η εκστρατεία της Kaiser κοροϊδεύει το νομικό σύστημα, δήλωσε η εκπρόσωπος της Exxon, Emily Mir, προσθέτοντας: «Η χρήση της οικογενειακής περιουσίας και της θέσης για να κάνει τo προσωπικό της καπρίτσιο είναι κάπου μεταξύ προνομιούχου και ανήθικου, και ακόμη πιο σημαντικό, δεν κάνει τίποτα για τη μείωση των εκπομπών .»

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Exxon Darren Woods είπε ότι η υπόθεση της Νέας Υόρκης, στην οποία η εταιρεία παρέδωσε εκατομμύρια έγγραφα, έδειξε ότι ο πετρελαϊκός γίγαντας με έδρα το Τέξας δεν είχε τίποτα να κρύψει.

«Θέλετε να επιστρέψετε 40 ή 30 χρόνια πίσω και να μιλήσετε για αυτό που ειπώθηκε τότε και εκτός πλαισίου σε σχέση με αυτό που κάνουμε σήμερα… τότε είμαι χαρούμενος που με κρίνουν από αυτό», είπε ο Woods σε μια συνέντευξη.

Ο Woods είπε ότι η Exxon έχει δεσμευτεί να μειώσει τις εκπομπές, παρέχοντας παράλληλα προσιτό πετρέλαιο και φυσικό αέριο που, όπως λέει, παραμένουν κρίσιμα για την παγκόσμια οικονομία.

Η εταιρεία υποσχέθηκε να δαπανήσει 20 δισεκατομμύρια δολάρια μεταξύ 2022 και 2027 για τον περιορισμό των εκπομπών της και βοηθώντας άλλες εταιρείες να κάνουν το ίδιο, επενδύοντας σε τομείς όπως η δέσμευση άνθρακα και τα βιοκαύσιμα, αν και η συντριπτική πλειοψηφία της επένδυσής της παραμένει σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Σχετικά με τη δίκη, ο Woods είπε: «Είναι απλώς ένα άλλο κανάλι που οι ακτιβιστές προσπαθούν να αξιοποιήσουν για να αλλάξουν την εταιρεία».

Πλαισιωμένη από πορτρέτα της οικογένειάς της στο Abeyton Lodge του κτήματος, συμπεριλαμβανομένων δύο κυβερνητών και ενός αντιπροέδρου των ΗΠΑ, η Kaiser περιέγραψε την εκστρατεία ως ηθική επιταγή για τους Rockefellers, οι οποίοι αντλούσαν τόσο μεγάλο πλούτο από ορυκτά καύσιμα.

Ο αριθμός των υποθέσεων που σχετίζονται με το κλίμα κατά της Exxon συνεχίζει να αυξάνεται. Τον Φεβρουάριο, η πόλη του Σικάγο μήνυσε την Exxon και άλλες μεγάλες εταιρείες πετρελαίου ισχυριζόμενη ότι εξαπάτησαν τους κατοίκους του Σικάγο σχετικά με την κλιματική αλλαγή. Τον Μάρτιο, η Κομητεία Bucks County, Penn, υπέβαλε παρόμοια μήνυση. Το Κέντρο για την Ακεραιότητα του Κλίματος-The Center for Climate Integrity, μια περιβαλλοντική ομάδα που βοήθησαν οι φιλανθρωπικές οργανώσεις Rockefeller να δημιουργηθούν, παρακίνησε τους αξιωματούχους και στα δύο μέρη να αναλάβουν νομική δράση.

Η δίκη φιλοδοξεί να έχει παρόμοιο αντίκτυπο με τις υποθέσεις κατά των καπνοβιομηχανιών τη δεκαετία του 1990 για τις βλάβες του καπνίσματος.

Η Kaiser, η οποία έχει πτυχία στη Νομική και τη Δασοκομία από το Πανεπιστήμιο του Yale, ήταν κάποτε κτηνοτρόφος και υπηρέτησε ως αναπληρωτής σύμβουλος στην ανεξάρτητη επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών που εντόπισε τεράστια διαφθορά στο Πρόγραμμα Iraq Oil-For-Food.

Αυτές τις μέρες, αυτό που ξεκίνησε ως προσωπική υπόσχεση στον αδερφό της έχει γίνει μια καταναλωτική αποστολή.

Η Kaiser είπε ότι πιστεύει ότι υπάρχει μια παγκόσμια κλιματική κρίση που υπάρχει μόνο επειδή η Exxon και οι όμοιοί της ήταν «τόσο ανέντιμοι και άπληστοι».

«Ο Darren Woods και οι άλλοι δεν μπορούν να κάθονται στο τραπέζι μέχρι να είναι απόλυτα ειλικρινείς για αυτό που κάνουν», είπε ο Kaiser.

Οικογενειακή Κληρονομιά

Η Kaiser λέει ότι δεν είχε συνειδητοποιήσει πλήρως τι σήμαινε να είσαι Rockefeller ως παιδί. Η μητέρα της, Neva Rockefeller Goodwin, ένιωθε άβολα που ήταν μέλος της εμβληματικής οικογένειας και προστάτευσε τη μοναχοκόρη της από τις παγίδες της.

«Είχε πολλές ενοχές γύρω από αυτό», είπε η Kaiser. Εκείνη την εποχή, γινόταν ελάχιστη συζήτηση για την κλιματική αλλαγή, πρόσθεσε: «Ήταν απλώς ενοχή για το ότι είχα χρήματα όταν τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν είχαν».

Κατά τη διάρκεια της νιότης της, η μητέρα της την κράτησε μακριά από το Pocantico, που σημαίνει «ρυάκι ανάμεσα σε λόφους» στο Algonquin. Το κτήμα εκτείνεται σε περισσότερα από 3.000 στρέμματα και κάποτε περιείχε δεκάδες σπίτια και ένα δίκτυο δρόμων. Ορισμένα από αυτά αποτελούν πλέον μέρος του National Trust for Historic Preservation, αν και οι Rockefellers το εκμισθώνουν για συγκεντρώσεις.

Οι Rockellers έχουν συνολική αξία άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με το Forbes, και έχουν δώσει τεράστια ποσά σε φιλανθρωπικούς σκοπούς τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο Rockefeller Sr. ο πρεσβύτερος ίδρυσε το Rockefeller Foundation το μακρινό 1913 και έδωσε περίπου 540 εκατομμύρια δολάρια συνολικά σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε σημερινά δολάρια. Αυτή η κληρονομιά της φιλανθρωπίας έχει περάσει από γενιές της οικογένειας.

Το Rockefeller Family Fund, μια φιλανθρωπική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 1967 από τα παιδιά του John D. Rockefeller Jr., εργάστηκε για την προστασία του περιβάλλοντος για δεκαετίες, αλλά άρχισε να εστιάζει στην κλιματική αλλαγή στις αρχές της δεκαετίας του 2000.

Στις περιοδικές συναντήσεις της οικογένειας στο Pocantico, η Kaiser ενημερώνει τους συγγενείς για τα πιο πρόσφατα σχετικά με την εκστρατεία. Οι συναντήσεις είναι τόσο μεγάλες—συνήθως πάνω από 200 μέλη της οικογένειας—που όλοι φοράνε ένα όνομα. Λέει ότι υπάρχει ευρεία αλλά όχι ομόφωνη υποστήριξη για την προσπάθεια, παρά την ανεπιθύμητη προσοχή που δίνεται σε μια οικογένεια που τηρεί ως επί το πλείστον μια πατρικιακή αίσθηση ιδιωτικότητας.

«Πραγματικά προσπαθήσαμε πολύ σκληρά να μείνουμε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας», είπε η Kaiser. «Έτσι, αυτό σπάει αυτό το καλούπι και είμαστε μια μεγάλη οικογένεια και υπάρχει μια ποικιλία απόψεων για όλα τα είδη των πραγμάτων και τις διαφορετικές πολιτικές».

Η Kaiser λέει ότι ψηφίζει ως επί το πλείστον υπέρ των Δημοκρατικών, μια παράκαμψη από μια οικογένεια που εδώ και πολύ καιρό ήταν συνώνυμη με το κατεστημένο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Η Ariana Rockefeller, ξαδέρφη της Kaiser, έχει μιλήσει κατά του εγχειρήματος. Μοντέλο και ιππέας, αποκάλεσε την εκστρατεία της Exxon «βαθιά άστοχη». Δεν απάντησε σε αιτήματα για σχόλια.

Για δεκαετίες, η Exxon και τα μέλη της φυλής Rockefeller διατηρούσαν στενούς δεσμούς. Η οικογένεια και οι φιλανθρωπικές οργανώσεις τους κατείχαν μεγάλες ποσότητες μετοχών της Exxon. Ο παππούς της Kaiser, David Rockefeller, ο οποίος διηύθυνε την τράπεζα Chase Manhattan για περισσότερο από μια δεκαετία, έτρωγε περιοδικά με τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Exxon, Lee Raymond.

Οι σχέσεις άρχισαν να επιδεινώνονται στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Σε ένα διάσημο πλέον μεσημεριανό γεύμα του 2006, ο David Rockefeller έφερε την Goodwin —την κόρη του και μητέρα της Kaiser— στο γεύμα με τον Raymond και τον Rex Tillerson, τον διάδοχο του Raymond. Σε ένα εστιατόριο με θέα στο παγοδρόμιο στο Rockefeller Center της Νέας Υόρκης, η Goodwin ρώτησε τα δύο αφεντικά της Exxon γιατί δεν επένδυαν στην πράσινη ενέργεια. Ο Raymond απάντησε ότι η Exxon είχε, αλλά οι επενδύσεις δεν λειτούργησαν.

Η Goodwin βρήκε την ανταπόκριση μη ικανοποιητική και δύο χρόνια αργότερα ώθησε την οικογενειακή υποστήριξη για πολλά ψηφίσματα των μετόχων που παροτρύνουν την αλλαγή στην Exxon, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Τα ψηφίσματα απέτυχαν, αλλά πολλοί μέσα στην οικογένεια είχαν ξεσπάσει κατά της Exxon λόγω της “αντιληπτής εξαπάτησής της” σχετικά με την κλιματική αλλαγή.

Καμμένη γη

Μέχρι το 2015, ο πόλεμος ξέσπασε μεταξύ των δύο πλευρών. Εκείνο το φθινόπωρο, μια σειρά ιστοριών από τους Los Angeles Times και το Columbia Journalism School και μια ξεχωριστή σειρά από το InsideClimate News έδειξαν ότι η Exxon είχε διαμορφώσει για δεκαετίες εσωτερικά δραματικές αλλαγές στο κλίμα λόγω της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Ο Raymond και άλλοι έλεγαν για χρόνια δημόσια ότι η κλιματική επιστήμη ήταν ασαφής.

Η Exxon στρατολόγησε επίσης μια από τις πιο ισχυρές δικηγορικές εταιρείες της χώρας, την Paul, Weiss, Rifkind, Wharton & Garrison. Ο Paul Weiss εκπροσωπεί την Exxon σε πολλές από τις αγωγές για την κλιματική αλλαγή. Η εταιρεία μήνυσε τους γενικούς εισαγγελείς της Νέας Υόρκης και της Μασαχουσέτης, ζητώντας από έναν ομοσπονδιακό δικαστή στο Dallas να κλείσει τις έρευνές τους στην Exxon και εγκάλεσε το Rockefeller Family Fund για τις επικοινωνίες του με αυτά τα γραφεία.

Στα δικαστικά έγγραφα, οι δικηγόροι της Exxon ανέφεραν ένα tweet της κόρης του Wasserman, η οποία είχε μόλις αποφοιτήσει από το κολέγιο και εργαζόταν για μια άλλη περιβαλλοντική ομάδα, επαινώντας τη δουλειά του πατέρα της στην Exxon, υποστηρίζοντας ότι το tweet ήταν απόδειξη μιας «παράνομης συνωμοσίας» μεταξύ των φιλανθρωπικών οργανώσεων Rockefeller και άλλων περιβαλλοντικών οργανώσεων.

«Είναι πολύ απεχθές να κυνηγάς μέλη της οικογένειας», είπε η Wasserman.

Σε μια συνάντηση τον Δεκέμβριο του 2016, μετά την ταχέως ενισχυτική απάντηση της Exxon στους Rockefellers, ένας εξωτερικός σύμβουλος προέτρεψε να είμαστε προσεκτικοί. Η Sarah Labowitz, μέλος της Εξωτερικής Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Ιθαγένεια της Exxon, προειδοποίησε την εταιρεία για μια εκστρατεία της καμένης γης.

Ο Jack Williams, μέλος της διοικητικής επιτροπής της Exxon που αποτελείται από τα υψηλότερα στελέχη της εταιρείας, είπε ότι η Exxon δεν θα δεχόταν bullying, σύμφωνα με τους ανθρώπους.

«Ακόμα κι αν κερδίσεις αυτό, χάνεις», είπε η Labowitz, πρώην σύμβουλος πολιτικής στο State Department. Έστειλε στην Exxon επιστολή παραίτησης εβδομάδες αργότερα, επικαλούμενη επιθέσεις «σε σεβαστές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών μέσω των δικαστηρίων».

Η δυσπιστία μεταξύ της Exxon και των Rockefellers θα έφθανε σύντομα σε νέο χαμηλό. Το 2019, οι ομοσπονδιακές αρχές συνέλαβαν έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ σε ένα υποτιθέμενο πρόγραμμα hacking-for-hure που στόχευε ένα ευρύ φάσμα ατόμων, συμπεριλαμβανομένων των στελεχών της φιλανθρωπικής οργάνωσης Rockefeller και άλλων περιβαλλοντιστών.

Αφού ομολόγησε την ενοχή του σε κατηγορίες για συνωμοσία και απάτη, οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς ανέφεραν σε ένα υπόμνημα καταδίκης ότι τα κλεμμένα έγγραφα διέρρευσαν στον Τύπο και «φαίνονταν σχεδιασμένα να υπονομεύσουν την ακεραιότητα» των ερευνών στην Exxon. Στη συνέχεια, η εταιρεία και οι δικηγόροι της ανέφεραν τα έγγραφα προς υπεράσπιση της Exxon, ανέφεραν οι εισαγγελείς.

Η Kaiser είπε ότι δεν είδε τίποτα που να υποδεικνύει ότι η Exxon εμπλέκεται στο χακάρισμα, αλλά είπε ότι ήταν σαφές ότι η εταιρεία είχε ωφεληθεί από την καμπάνια.

«Είναι τόσο καλοί στο να είναι κακοί», είπε. Σπάζοντας την παράδοση με ορισμένα μέτρα, η προσπάθεια Rockefeller ήταν ανεπιτυχής. Η μετοχή της Exxon έφτασε σε τιμή ρεκόρ τον Απρίλιο και η εταιρεία είχε κέρδη 36 δισεκατομμυρίων δολαρίων πέρυσι.

Ένας ομοσπονδιακός δικαστής στο Σαν Φρανσίσκο απέρριψε μια υπόθεση κατά της Exxon το 2018, κρίνοντας ότι τα δικαστήρια δεν είναι κατάλληλος χώρος για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Το επόμενο έτος, η Exxon κέρδισε την υπόθεση της Νέας Υόρκης, αφού ένας πολιτειακός δικαστής είπε ότι οι ισχυρισμοί απάτης εναντίον της δεν είχαν καμία αξία.

Παρόλα αυτά, η Kaiser πιστεύει ότι η καμπάνια ανεβάζει τον ατμό. Τον Απρίλιο του 2023, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ αρνήθηκε να εξετάσει τις προσφυγές της Exxon και άλλων εταιρειών πετρελαίου που επιδιώκουν να μεταφέρουν τις περισσότερες υποθέσεις από πολιτειακό σε ομοσπονδιακό δικαστήριο, μια απόφαση που επιτρέπει στις υποθέσεις να προχωρήσουν σε χώρους που οι ενάγοντες θεωρούν φιλικότερες.

Μια υπόθεση που ασκήθηκε από τον γενικό εισαγγελέα της Μασαχουσέτης που κατηγορεί την Exxon για παραπλάνηση των καταναλωτών και των επενδυτών σχετικά με τη συμβολή των προϊόντων της στην κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να δικαστεί έως το 2025.

Το οικογενειακό ταμείο έχει ξοδέψει περίπου 15 εκατομμύρια δολάρια για την εκστρατεία την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με τον Wasserman. Η Kaiser βλέπει την προσπάθεια ως συνέχεια της μακροχρόνιας υποστήριξης των Rockefelle για τη διατήρηση του περιβάλλοντος. Ο Rockefeller Sr. ήταν ένας βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος που νοιαζόταν για όλη τη δημιουργία του Θεού, σύμφωνα με την Kaiser. «Αν ήξερε με κάποιο τρόπο ότι υπήρχε αυτή η σκοτεινή πλευρά του ορυκτού καυσίμου, πιστεύω πλήρως ότι θα είχε αλλάξει το επιχειρηματικό του μοντέλο», είπε.

Με άλλους τρόπους, η καμπάνια της Kaiser και του αδερφού της είναι μία παραφωνία από τη φιλανθρωπική παράδοση της οικογένειας, η οποία ιστορικά απέφευγε να ασκεί πίεση στους νομοθέτες ή να στοχεύει συγκεκριμένες εταιρείες. Ο David Rockefeller, ο παππούς της Kaiser, είπε κάποτε ότι ο ακτιβισμός των επενδυτών «διεξαγόταν κυρίως από τρελούς».

Και τι γίνεται με την Exxon εάν η Kaiser τα καταφέρει;

Η Kaiser βλέπει ένα σενάριο, ωστόσο απίθανο, στο οποίο μια ταπεινωμένη Exxon θα μπορούσε να ανακατανείμει τους τεράστιους πόρους και τις μηχανικές της ικανότητες στην πράσινη ενέργεια.

«Μερικές από τις μεγαλύτερες ιστορίες μας αφορούν κακούς που γίνονται ήρωες και ίσως είναι πολύ αργά για τον Rex Tillerson και Lee Raymond (πρώην επικεφαλής της Exxon) και έχουν γραφτεί τα μοιρολόγια τους», είπε. «Αλλά ξέρεις, o Darren Woods, θα μπορούσε να γυρίσει και να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ήρωες της εποχής».

NEW YORK CITY, NY – JUNE 7: Miranda Kaiser Duncan and David Rockefeller attend The MUSEUM OF MODERN ART hosts their 37th Annual Party in the Garden to Celebrate DAVID ROCKEFELLER’s 90th Birthday at The Museum of Modern Art on June 7, 2005 in New York City. (Photo by Billy Farrell/Patrick McMullan via Getty Images)

Eπισημάνσεις του Dr. Rajiv J. Shah στη Σχολή Διεθνών Δημόσιων Υποθέσεων-Columbia University’s School of International and Public Affairs (SIPA)

Ο Δρ. Rajiv J. Shah, επικεφαλής του Ιδρύματος Rockefeller, παραδίδει τις βασικές παρατηρήσεις στη Σχολή Διεθνών και Δημόσιων Υποθέσεων του Columbia University’s (SIPA)

Όπως παραδόθηκε την Τρίτη 20 Μαΐου 2025, στη Νέα Υόρκη.

[Η ομιλία του δημοσιεύεται στον ιστότοπο του Ιδρύματος Rockefeller]

Σας ευχαριστώ, Dean Yarhi-Milo. Σας ευχαριστούμε για την ηγεσία σας, για το θάρρος με το οποίο προσεγγίζετε την εργασία σας και για την εκπροσώπηση των καλύτερων δημόσιων υπηρεσιών.

[Η Dr. Keren Yarhi-Milo είναι η κοσμήτορας της Σχολής Διεθνών και Δημόσιων Υποθέσεων του Πανεπιστημίου της Columbia (SIPA) και του καθηγητή διεθνών σχέσεων Adlai E. Stevenson. Είναι βραβευμένη εμπειρογνώμονας στη διεθνή ασφάλεια και τη λήψη αποφάσεων κρίσης και η νεότερη κοσμήτορας στην ιστορία της SIPA]

SIPA Class του 2025 – το κάνατε! Έχω την τιμή να είμαι μαζί σας σήμερα – να πω συγχαρητήρια και να σας ευχαριστήσω.

Συγχαρητήρια για αυτό το απίστευτο επίτευγμα.

Και σας ευχαριστώ.

Σας ευχαριστούμε που αποφασίσατε να μελετήσετε τις διεθνείς υποθέσεις και να ασχοληθείτε με τον κόσμο.

Σας ευχαριστούμε που αναζητήσατε μια παγκόσμια κοινότητα όπως η SIPA.

Σας ευχαριστούμε που επιλέξατε να αφιερώσετε τη σταδιοδρομία σας για να κάνετε ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας.

Τώρα, ξέρω ότι έχετε περάσει πολλά αυτά τα τελευταία δύο χρόνια. Θέλω λοιπόν να έχω μια ειλικρινή συζήτηση για αυτή τη στιγμή – και πώς να πολεμήσω τον πειρασμό να υποχωρήσουμε σε κυνισμό ή να συρρικνωθεί το μέγεθος της φιλοδοξίας σας.

Επειδή το πιστεύετε ή όχι, είμαι βέβαιος ότι αυτή είναι η στιγμή να αντισταθείτε στην άνεση της μάχης για το παρελθόν ή ακόμα και το παρόν – και αντ ‘αυτού να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο, φωτεινό μέλλον.

Είμαι βέβαιος ότι μπορείτε να το κάνετε αυτό επειδή έχω συναντήσει τόσους πολλούς από εσάς. Έχουμε συνδεθεί στην πανεπιστημιούπολη, έχω συνεργαστεί με μερικούς από εσάς στο Ίδρυμα Rockefeller και έχουμε μιλήσει για την προώθηση αυτής της τελετής για το χρόνο σας στη SIPA και τα σχέδια για το τι θα ακολουθήσει.

Κάθε μαθητής που έχω γνωρίσει με έχει αφήσει με δέος.

Έχετε πάρει συνέντευξη από ειδικούς στη Gambia-Γκάμπια σχετικά με τον τρόπο βελτίωσης της σχολικής διατροφής.

Έχετε ασχοληθεί με εμπειρογνώμονες πολιτικής στην Ελλάδα που εργάζονται για να δημιουργήσουν νομικές, ανθρωπιστικές μεταναστευτικές οδούς (!)

[Σημείωση δική μας> Hλθαν στη χώρα μας με φυσική παρουσία οι φοιτητές της SIPA στα πλαίσια “εκπαιδευτικού” ταξιδιού ή βρίσκονται σε κάποιου είδους επικοινωνία “με εμπειρογνώμονες πολιτικής στην Ελλάδα εργάζονται για να δημιουργήσουν νομικές, ανθρωπιστικές μεταναστευτικές οδούς”. Ποιοι είναι αυτοί οι “εμπειρογνώμονες”, ποια είναι ακριβώς η αποστολή τους και ποιος τους πληρώνει;]

Είχατε βαθιές τεχνικές συζητήσεις με τις αρχές ενεργειακών αρχών της Νέας Υόρκης σχετικά με τα κτίρια που αποκρύπτουν τον άνθρακα.

Κάνατε τόσο πολλή δουλειά για τα έργα και τους πελάτες σας που βρήκα τον εαυτό μου να αναρωτιέμαι πώς κάνατε οποιαδήποτε στιγμή  τα πραγματικά μαθήματα σας.

Πήρατε επίσης προκλήσεις που είχαν λιγότερο παγκόσμια φύση, όπως να χτυπάτε έναν φαύλο ανταγωνισμό κατά τη διάρκεια της εγγραφής της τάξης και του josting για τα τελευταία εισιτήρια ποτών στο Amity Hall.

Και, φυσικά, έχετε φτάσει στην αποφοίτηση. Εγώ, και όλοι μας εδώ, είμαστε τόσο περήφανοι για εσάς.

Τώρα, στις οικογένειες του SIPA: Είτε είστε εδώ  λίγα τετράγωνα μακριά, είτε είστε streaming σε αυτό το πρόγραμμα από μισό κόσμο μακριά, πρόκειται να παρακολουθήσετε έναν αγαπημένο σας να πάρει ένα μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Columbia.

Αυτή είναι και η μέρα σας, ένα προϊόν της υποστήριξής σας και της θυσίας σας.

Πτυχιούχοι, ας το ακούσουμε για τους φίλους και την οικογένειά σας!

Ξέρετε, το 1967, ο παππούς μου, λογιστής στην Ινδία, ήλπιζε ότι ο γιος του θα λάβει μια μέρα μεταπτυχιακό δίπλωμα από ένα αμερικανικό σχολείο. Αλλά όταν ο πατέρας μου έγινε δεκτός να σπουδάσει μηχανική στην Αριζόνα, ακόμη και με υποτροφία, το αεροπορικό εισιτήριο ήταν πολύ ακριβό. Για να πάρει o μπαμπάς μου σε αυτό το αεροπλάνο, ο παππούς θυσίασε την αποταμίευση συνταξιοδότησης.

Αυτό δεν ήταν μόνο ένα μεγάλο στοίχημα για την εκπαίδευση – αυτό ήταν ένα μεγάλο στοίχημα για την Αμερική.

Για τον παππού μου, η Αμερική εκπροσώπησε την ιδέα ότι κάθε άτομο έχει το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την επιδίωξη της ευτυχίας. Αν και ίσως να μην ήταν εξοικειωμένος με αυτά τα ακριβή λόγια, εμπνεύστηκε από την αξιοπρέπεια και την ελπίδα της ενσωμάτωσης. Με την ιδέα ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι καθολική. Ότι όλοι, ανεξάρτητα από το πού γεννήθηκαν, έχουν αξία. Και ότι ο καθένας μας μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Αυτή η ιδέα κινούσε την ίδρυση της Αμερικής. Προκάλεσε τη δημιουργία του Πανεπιστημίου της Columbia.

Υπήρξε καταλύτης για τα κινήματα σε αυτή την πόλη και αυτή τη χώρα για να επεκτείνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια στις κοινότητες που αρνήθηκαν για καιρό τις βασικές ελευθερίες τους.

Ενέπνευσε τους νέους στρατιώτες να πολεμήσουν τον φασισμό στο δυτικό μέτωπο, στην παραλία Omaha και στο Iwo Jima. Και οδήγησε τους ηγέτες από όλο τον κόσμο για να οικοδομήσουν ιδρύματα που θα μπορούσαν να διατηρήσουν μια μόνιμη ειρήνη.

Και αυτή η ιδέα ενέπνευσε το Columbia να δημιουργήσει ένα σχολείο για να εκπαιδεύσει εμπειρογνώμονες για να οδηγήσει αυτά τα ιδρύματα.

Για σχεδόν 80 χρόνια, περισσότεροι από 27.000 απόφοιτοι SIPA έχουν κάνει αυτό το έργο, από την κορυφή ολόκληρων εθνών μέχρι τις κλινικές βοήθειας σε ζώνες καταστροφών. Έχουν βοηθήσει να προωθήσουν τη μεγαλύτερη αύξηση της ανθρώπινης ευημερίας της ιστορίας, τη μεγαλύτερη μείωση της ακραίας φτώχειας και τη μεγαλύτερη εποχή χωρίς μεγάλες παγκόσμιες συγκρούσεις.

Και όμως σήμερα, η σειρά που βοήθησαν στην οικοδόμηση είναι υπό πίεση και υπό επίθεση λόγω τεχνολογικών προόδων, γεωπολιτικών αλλαγών, διαταραχών του κλίματος, δυσπιστίας και διαίρεσης και αναζωογονητικής εξουσίας.

Βλέπουμε ότι τόσο στους κρατικούς όσο και στους μη κρατικούς φορείς που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τους κανόνες του πολέμου και παραβλέπου την εκεχειρία την ευθύνη για την προστασία των πιο ευάλωτων.

Το βλέπουμε στην εγκατάλειψη των προσπαθειών για τη σίτιση των πεινασμένων και τη φροντίδα των αρρώστων.

Το βλέπουμε στις κοινότητες της Αμερικής, όπου η επίτευξη μιας ζωής καλύτερης από αυτήν που έζησαν οι γονείς μας αποτελεί πλέον την εξαίρεση παρά την προσδοκία. Σε τόσα πολλά μέρη, είναι πιο δύσκολο να ονειρευόμαστε το μέλλον και πιο εύκολο να επιδιώκουμε την επιστροφή στο παρελθόν.

Το βλέπουμε στην πολιτική μας και στις πανεπιστημιουπόλεις, όπου πάρα πολλοί δεν μπορούν να αποδεχτούν ή ακόμα και να ακούσουν τις απόψεις εκείνων με τους οποίους διαφωνούν.

Και βλέπουμε μια υπενθύμιση εδώ σε αυτή την τελετή. Όπως μόλις σημείωσε ο Κοσμήτορας, ο Mahmoud Khalil [σημείωση δική δική μας> Πρόκειται για φιλοπαιλαιστίνιο ακτιβιστή για τον οποίο δικαστης στη Louisiana διέταξε την απέλεση από τις ΗΠΑ στην Συρία ή την Αλγερία αλλά στη συνέχεια οι πρόθυμοι δικηγόροι ανέλαβαν την υπερπσισπή του. Προφανώς το Iδρυμα Rockefeller και το Πανεπιστήμιο  της Columbia έχουν μία πρεμούρα υπέρ των δικαιωμάτων όλων αυτών των μουσουλμάνων εισβολέων στη δύση] ο οποίος  έπρεπε να περπατήσει μαζί σας σήμερα. Η κράτηση φοιτητών χωρίς δίκαιη (!) διαδικασία υπονομεύει την ίδια την ιδέα που ενέπνευσε τον παππού μου να στείλει τον γιο του να σπουδάσει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, αντιμετωπίζουμε τώρα ένα μέλλον όπου η επιδίωξη της εξουσίας για τους λίγους θα μπορούσε κάλλιστα να αντικαταστήσει την επιδίωξη της αξιοπρέπειας για τους πολλούς.

Έτσι, ζούμε μια κρίση.

Τώρα, στην καριέρα μου, έχω περάσει πολλές κρίσεις, όπως σημείωσε η Κeren στην εισαγωγή της. Μερικές προκλήθηκαν από φυσικές καταστροφές, πανδημίες και πολέμους, και περισσότερες από μερικές ήταν δική μου ευθύνη.

Σε κάθε μία από αυτές, έχω μάθει ότι είναι πολύ εύκολο – ειλικρινά, είναι λογικό – να νιώθεις θυμωμένος και αβέβαιος.

Να γίνεις κυνικός. Να υπερασπίζεσαι αντανακλαστικά αυτό που ξέρεις αντί να ορίζεις με τόλμη τι θα μπορούσε να ακολουθήσει.

Και όμως.

Και όμως πρόκειται να σας πω κάτι που μου φαίνεται πολύ αντιφατικό.

Ακριβώς σε αυτές τις στιγμές μπορούμε να επιδιώξουμε να λύσουμε μερικά από τα πιο δύσκολα προβλήματά μας. Αντί να θρηνούμε για τις πολύ πραγματικές αποτυχίες, υπάρχει στην πραγματικότητα μια ευκαιρία να κάνουμε κάτι μεγάλο.

Αυτό μπορεί να σας εκπλήξει, αλλά μια κρίση συγκεντρώνει περαιτέρω το μυαλό. Ανοίγει τους εταίρους – όσο απίθανο κι αν είναι – σε νέους τρόπους σκέψης. Αποκαλύπτει πού το status quo δεν λειτουργεί. Επιταχύνει την αναζήτηση νέων ιδεών και καινοτόμων λύσεων. Και απαιτεί να παραδεχτούμε πότε η πρόοδος είναι εκτός πορείας.

Ακόμα και όταν τόσα πολλά φαίνονται χαμένα, η δέσμευσή σας να επιδιώξετε τολμηρές, μετασχηματιστικές αλλαγές μπορεί να σας ενδυναμώσει να αγωνιστείτε για το μέλλον, όταν τόσοι άλλοι προσπαθούν να ανακτήσουν το παρελθόν ή να αναβιώσουν το παρόν.

Θέλω λοιπόν να σας πω δύο ιστορίες για τη δύναμη του να βλέπεις τον ορίζοντα, και όχι μόνο τα εμπόδια.

Μία που ξέρεις το τέλος της και μία που δεν ξέρεις.

Η πρώτη ιστορία διαδραματίζεται τον Αύγουστο του 1941, στα ανοικτά των ακτών της Newfoundland. Μια μυστική συνάντηση στο USS Augusta μεταξύ του Franklin Roosevelt και του Winston Churchill.

Ο Ηitler είχε εξαπολύσει αιφνιδιαστική επίθεση στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η Ιαπωνία προέλαυνε στον Ειρηνικό και η Ρωσία αντιμετώπιζε προβλήματα. Η Βρετανία βρισκόταν στα πρόθυρα της πείνας και της εισβολής – βασιζόμενη στη βοήθεια που παρείχαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και ελπίζοντας για περισσότερη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν ακόμη πολλά περισσότερα να προσφέρουν. Ένα χρόνο νωρίτερα, ο Roosevelt είχε καλέσει τη χώρα να κατασκευάσει 50.000 αεροπλάνα, αλλά είχε καταφέρει να κατασκευάσει λιγότερο από το ένα δέκατο αυτού του συνόλου. Εκείνη την εποχή, ο Στρατός των ΗΠΑ είχε περισσότερα άλογα από άρματα μάχης.

Η συνάντηση στο Augusta θα μπορούσε να ήταν μια συζήτηση μεταξύ δύο φοβισμένων, θυμωμένων και κυνικών ανδρών, με επίκεντρο τα εμπόδια εκείνης της ημέρας, τα σχέδια για την ανάπτυξη βιομηχανικής ικανότητας και την προσπάθεια να χαραχθεί ένας δρόμος προς την επιβίωση μέχρι το 1941, πόσο μάλλον το 1942.

Αλλά ο Roosevelt και ο Churchill είδαν τον ορίζοντα και αναζήτησαν πώς να λύσουν ριζικά τα προβλήματα που είχαν οδηγήσει στον πόλεμο — κάνοντας καταιγισμό ιδεών και γράφοντας σε χαρτιά για το πώς να κάνουν ένα καλύτερο 1945 και μετά.

Τελικά, αυτά τα αποκόμματα χαρτιού συνοψίστηκαν σε μια κοινή διακήρυξη — δακτυλογραφημένη από τον κάπως μπερδεμένο στενογράφο του Churchill — που έγινε το θεμέλιο για μια ιστορική συμμαχία και έναν καλύτερο κόσμο.

Έγινε γνωστός ως ο Ατλαντικός Χάρτης-Atlantic Charter. Ήταν μια σαφής — και επώδυνη για τον Τσόρτσιλ, ο οποίος προσπαθούσε να υπερασπιστεί την αυτοκρατορία της Βρετανίας — εγκατάλειψη του παρελθόντος. Και ήταν μια παραδοχή ότι η σημερινή τάξη είχε αποτύχει να αποτρέψει τον πόλεμο.

Αυτή η συνάντηση ενέπνευσε τον Churchill να πει ένα βράδυ στο Augusta: «Κάτι πραγματικά μεγάλο μπορεί να συμβαίνει, κάτι πραγματικά μεγάλο-Something really big may be happening, something really big».

Τώρα ξέρουμε ότι ήταν.

Ο Χάρτης έδωσε ώθηση σε μια συμμαχία που κέρδισε τον πόλεμο. Έθεσε τις βάσεις για την απελευθέρωση των αποικιών του κόσμου. Έδωσε ώθηση σε θεσμούς όπως ο ΟΗΕ και το Bretton Woods και επιβεβαίωσε τη βασική ιδέα ότι είναι προς το συμφέρον όλων να ζουν όλοι οι άνθρωποι με ελπίδα και αξιοπρέπεια.

Η δεύτερη ιστορία διαδραματίζεται σε μια από τις χώρες που τελικά θα αποκτούσαν την ελευθερία τους στην μεταπολεμική εποχή, την οποία συνέβαλε ο Ατλαντικός Χάρτης.

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, ενώθηκα με 27 Αφρικανούς αρχηγούς κρατών στο Dar es Salaam της Τανζανίας, για να δεσμευτώ στα βήματα που θα φέρουν επιτέλους, μια για πάντα, ηλεκτρικό ρεύμα σε 300 εκατομμύρια ανθρώπους στην Αφρική έως το 2030.

Επιτρέψτε μου να περιγράψω το σκηνικό.

Παρά την εξαιρετική πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, συνεχίζουμε να ζούμε σε έναν κόσμο όπου σχεδόν τα τρία τέταρτα του δισεκατομμυρίου από εμάς ζούμε στο σκοτάδι, χωρίς πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα, συμπεριλαμβανομένων 600 εκατομμυρίων μόνο στην Αφρική. Στην ψηφιακή οικονομία του 21ου αιώνα, η ευημερία, η ασφάλεια και η αξιοπρέπεια προέρχονται όλα από μια ηλεκτρική πρίζα.

Γι’ αυτό η ανεπαρκής πρόσβαση στην ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί πρωταρχική αιτία φτώχειας.

Η παγκόσμια αφθονία ενέργειας δεν είναι απλώς ένας ακόμη στόχος μαζί με τη σίτιση και την εκπαίδευση των παιδιών, τη βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.

Είναι το κλειδί που ξεκλειδώνει όλες αυτές τις άλλες φιλοδοξίες.

Η βελτίωση των συνδέσεων με την ηλεκτρική ενέργεια θα καθορίσει το μέλλον της Αφρικής και όλων των άλλων. Άλλωστε, μέχρι το 2050, ένας στους τρεις νέους σε αυτόν τον πλανήτη θα είναι Αφρικανός.

Ναι, μπορείτε να το επευφημήσετε!

[Σημείωση δική μας> Είναι αλήθεια ότι σε αυτή τη κατεύθυνση το Ιδρυμα Rockefeller έχει κάνει σπουδαία δουλειά. Το 1900 ο πληθυσμός των κοστοβόρων λευκών στη γη αποτελούσε το 38%, σήμερα οι κοστοβόροι λευκοί αποτελούν μόλις το 8%.”Mεταφράστε το αυτό όσοι έχετε εταιρίες που το προιόν απευθύνεται κατά κύριο λόγο στους δυτικούς καταναλωτές και δείτε την προσομοίωση του κόσμου που οραματίζονται να κάνουν πραγματικότητα Ιδρύματα σαν και το Ιδρυμα Rockefeller στο οποίο δεν ενθυμούμεθα να έχουν ως δυτικός πληθυσμός κάνει σχετική ανάθεση αποστολής]

Η σύνδεση των κοινοτήτων στην Αφρική με την ηλεκτρική ενέργεια θα καθορίσει εάν αυτοί οι νέοι μπορούν να εργαστούν, να σπουδάσουν, να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, να ξεκινήσουν επιχειρήσεις και να οικοδομήσουν ευημερία. Η αποτυχία θα αφήσει όχι μόνο αυτούς, αλλά όλους μας, σε χειρότερη θέση.

Στο Dar εκείνη την ημέρα, είδα ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης – έναν τρόπο προώθησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας στην ενέργεια και σε πολλά άλλα.

Ηγήθηκαν από ηγέτες αναπτυσσόμενων χωρών.

Εμπνεύστηκε από τεχνολογικά σύνορα που περιλαμβάνουν την ανανεώσιμη ηλεκτροδότηση και την τεχνητή νοημοσύνη.

Αφορούσε ουσιαστικά την ενδυνάμωση των επιχειρηματιών και του ιδιωτικού τομέα, και ιδιαίτερα των νέων.

Και αυτό προήλθε κυρίως από επενδύσεις σε τοπικό νόμισμα, σε συνεργασία με τράπεζες ανάπτυξης.

Και περιλαμβάνει φιλανθρωπίες. Το Rockefeller Foundation έκανε τη μεγαλύτερη επένδυση που έχουμε κάνει στην 112χρονη ιστορία μας προς αυτόν τον σκοπό.

Το αποτέλεσμα, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε οικονομικές δεσμεύσεις, μας δίνει την ευκαιρία να επιτύχουμε αυτό που ονομάζουμε Αποστολή 300-Mission 300, τη μεγαλύτερη δημόσια-ιδιωτική συνεργασία για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας στη γη σήμερα.

[Προφανώς στα πλαίσια της καλής και φιλάνθρωπης Agenda 2030 του ΟΗΕ-επίσης ιδιοκτησίας τoυ Ιδρύματος!]

Καθώς επιβιβαζόμουν στο αεροπλάνο μου πίσω στην Ουάσινγκτον, ήμουν τόσο αισιόδοξος όσο ποτέ. Ήμασταν στα πρόθυρα κάτι μεγάλου.

Αλλά όταν προσγειώθηκα, το τηλέφωνό μου ήταν γεμάτο με κλήσεις, μηνύματα και email από φίλους και συναδέλφους.

Η USAID, η υπηρεσία που είχα ηγηθεί και η οποία, από τη δεκαετία του 1960, οργάνωσε τις προσπάθειες της Αμερικής για τη μείωση της φτώχειας και την προώθηση της αξιοπρέπειας σε όλο τον κόσμο, διαλύθηκε.

Στους πρώην συναδέλφους που είχαν δώσει τη ζωή τους (!) στην υπηρεσία δόθηκαν μόλις 15 λεπτά για να αδειάσουν τα γραφεία τους.

Αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλοι, τα τελευταία χρόνια, είχαν βοηθήσει στη διάσωση 25 εκατομμυρίων ανθρώπων από τον ιό HIV/AIDS.

Βοήθησαν 5 εκατομμύρια οικογένειες σε ευάλωτες περιοχές να ξεφύγουν με βιώσιμο τρόπο από την πείνα.

Διασφάλισαν, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχασαν, τη ζωή τους για να καταπολεμήσουν θανατηφόρες ασθένειες σε θερμές ζώνες και να χτίσουν σχολεία για κορίτσια σε εμπόλεμες ζώνες.

Ήμουν θυμωμένος καθώς παρακολουθούσα αυτούς τους επαγγελματίες να φεύγουν με κουτιά στο χέρι, αντί να κάνουν αυτό που έπρεπε να κάνουν – να συνεχίζουν το ζωτικό τους έργο για λογαριασμό της ανθρωπότητας.

Και είμαι εξοργισμένος με το τίμημα που θα έχουν αυτές οι αλλαγές.

Εκατομμύρια ευάλωτα παιδιά θα υποφέρουν και πολλά θα πεθάνουν ως αποτέλεσμα.

Και απογοητεύτηκα σε διαφορετικό επίπεδο από τη δυαδική συζήτηση που ακολούθησε: είτε μια κυνική αποδέσμευση από τον κόσμο είτε μια εμμονή με την ευγένεια ενός ατελούς status quo.

Αλλά ήξερα ότι υπήρχε ένας άλλος τρόπος λόγω αυτού που είχα δει στο Dar.

Εκεί, είδα εκατοντάδες ανθρώπους – αρχηγούς κρατών, επιχειρηματίες, επιστήμονες και ηγέτες ανάπτυξης – να ενώνονται για να κάνουν με τόλμη μια σημαντική πρόοδο για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Το έργο τους καθιστά σαφές ότι η προώθηση αυτού του σκοπού στον 21ο αιώνα δεν εξαρτάται από την τάξη του 20ού αιώνα ή μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σήμερα, αν εμπνευστούν από φιλόδοξες, τολμηρές ιδέες για το μέλλον, οι συνασπισμοί των πρόθυμων — συμπεριλαμβανομένων δημόσιων, ιδιωτικών και φιλανθρωπικών εταίρων — μπορούν να λύσουν προβλήματα όπως ποτέ άλλοτε.

Η επίλυση της ακραίας φτώχειας μέσω της παγκόσμιας αφθονίας ενέργειας είναι αυτό που με κάνει να σηκώνομαι από το κρεβάτι κάθε μέρα.

Είναι το μεγάλο μας στοίχημα.

Ποιο είναι το δικό σας;

Πιθανότατα έχετε ήδη μια ιδέα, από ένα μάθημα ή ένα τελικό έργο.

Ίσως να επαναδιατυπώσετε τον Χάρτη του Ατλαντικού για σήμερα ή να επανασχεδιάσετε θεσμούς δεκαετιών όπως η Παγκόσμια Τράπεζα ή το ΝΑΤΟ για να αντιμετωπίσετε τις μελλοντικές προκλήσεις. Ίσως να χρησιμοποιήσετε νέες εξελίξεις στη βιοτεχνολογία για να τερματίσετε την πείνα και τον περιττό θάνατο παιδιών. Ίσως να αξιοποιήσετε τη δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης για να καταπολεμήσετε πανδημίες ή την κλιματική αλλαγή.

Ό,τι κι αν είναι, χρησιμοποιήστε αυτήν την κρίση για να σκεφτείτε και να ποντάρετε μεγάλα στοιχήματα.

Επικεντρωθείτε σε φρέσκες, καινοτόμες λύσεις.

Βρείτε συνεργάτες, όσο απίθανοι κι αν είναι, που μοιράζονται την αισιοδοξία σας.

Μετρήστε τα αποτελέσματά σας, μάθετε από τις αποτυχίες σας και μην σταματάτε ποτέ να πειραματίζεστε.

Πάνω απ’ όλα, κοιτάξτε πέρα ​​από τα εμπόδια και κρατήστε το βλέμμα σας στον ορίζοντα.

Έχετε κάνει ακριβώς αυτό για να φτάσετε σε αυτήν την ημέρα.

Τώρα, έχετε την εκπαίδευση και την κατάρτιση.

Έχετε την αφοσίωση και το κίνητρο.

Έχετε — παντού γύρω σας εδώ σήμερα — συναδέλφους, την κοινότητα και αγαπημένα πρόσωπα.

Αυτή είναι μια στιγμή για να αγωνιστείτε για το μέλλον σας — και το δικό μας.

Όλοι βασιζόμαστε σε εσάς.

Σας ευχαριστούμε. Και συγχαρητήρια στην Τάξη του 2025!

-Αφανίζουν αγρότες και κτηνοτρόφους και στοιβάζουν τους νέους των επαρχιών του κόσμου στα ελεγχόμενα αστικά κέντρα.

-Η κλιματική αλλαγή ως εργαλείο για το AI-run Agentic State!

-[Όλη αυτή η κλιματική φάρσα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης άνθρακα-Sustainable Development Goals (SDGs) που θα υποστηρίζει τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης -Sustainable Development Goals (SDGs) με τους ανθρώπους (!) στο στόχαστρο]

By Jacob Nordangård

Όπως συνήθως, αυτή την εποχή του χρόνου, είναι η ώρα για τη United Nations Climate Summit για το Κλίμα.

Περίπου 50.000 συμμετέχοντες στο συνέδριο έχουν πετάξει στο Belém της Βραζιλίας από όλο τον κόσμο για να συζητήσουν πώς «να επιταχύνουν και να επεκτείνουν τη δράση για το κλίμα» στην COP 30.

Σουηδός ερευνητής, συγγραφέας, λέκτορας και μουσικός. Έχει Διδακτορικό στην Τεχνολογία και την Κοινωνική Αλλαγή από το Πανεπιστήμιο Linköping. Master of Social Science στη Γεωγραφία και Master of Social Science in Culture and Media Production.

Παρά τις τεράστιες αυξήσεις στις εκπομπές που θα προκύψουν από τη μεταφορά και τη διαμονή όλων των συμμετεχόντων, η εκδήλωση έχει προγραμματιστεί να είναι «ουδέτερη ως προς τον άνθρακα» «αντισταθμίζοντας τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου», πιθανώς προς τέρψη της βιομηχανίας απάτης με πιστωτικά μόρια άνθρακα.

Φαίνεται σαν μια ιστορία που δεν τελειώνει ποτέ. Ως συνήθως, τα μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να προκαλούν φόβους για την επικείμενη κλιματική καταστροφή, τις αποτυχημένες δεσμεύσεις για τον περιορισμό των εκπομπών και την απουσία εξέχοντων παγκόσμιων ηγετών. Οι συναντήσεις για το κλίμα σχεδόν πάντα περιγράφονται ως αποτυχίες. «Πολύ λίγα, πολύ αργά». Είναι μια φθαρμένη φόρμουλα που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.

Τι περιλαμβάνεται, λοιπόν, στην ημερήσια διάταξη; Λοιπόν, όλη αυτή η κλιματική φάρσα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης άνθρακα-Sustainable Development Goals (SDGs) που θα υποστηρίζει τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης -Sustainable Development Goals (SDGs) με τους ανθρώπους (!) στο στόχαστρο.

Η Κλιματική Αλλαγή είναι Συστημική Αλλαγή. Ένα σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης, των Ψηφιακών Δημόσιων Υποδομών (DPI) και των ψηφιακών τεχνολογιών (Βασικός Στόχος #27)-application of Artificial Intelligence, Digital Public Infrastructure (DPI) and digital technologies (Key Objective #27).

Ο Bill Gates εξακολουθεί να συμμετέχει ενεργά στην παροχή αυτών των ψηφιακών εργαλείων για τον «κλιματικό μετασχηματισμό», παρά τις πρόσφατες αναφορές για την υποχώρησή του από τον συναγερμό για την κλιματική αλλαγή.

Τι περιλαμβάνεται, λοιπόν, στην ημερήσια διάταξη; Λοιπόν, όλη αυτή η κλιματική φάρσα έχει ως στόχο να δημιουργήσει ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης άνθρακα-Sustainable Development Goals (SDGs) που θα υποστηρίζει τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης -Sustainable Development Goals (SDGs) με τους ανθρώπους (!) στο στόχαστρο.

Φυσικά παρούσα ένα από τα θεσμικά puppets της ευγονικής επιχείρησης ελέγχου και μείωσης του πληθυσμού_η επικεφαλής της Ε.Ε>

Two years ago, the world made a bold commitment.

To triple renewable energy capacity and double energy efficiency by 2030.

We have good news.

95% of new energy capacity worldwide comes from renewables.

We are moving ever faster towards these goals ↓https://t.co/KM4bONU8gw pic.twitter.com/uNunNOmEdH

— Ursula von der Leyen (@vonderleyen) November 7, 2025

Η Κλιματική Αλλαγή είναι Συστημική Αλλαγή. Ένα σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης, των Ψηφιακών Δημόσιων Υποδομών (DPI) και των ψηφιακών τεχνολογιών (Βασικός Στόχος #27)-application of Artificial Intelligence, Digital Public Infrastructure (DPI) and digital technologies (Key Objective #27).

Ο Bill Gates εξακολουθεί να συμμετέχει ενεργά στην παροχή αυτών των ψηφιακών εργαλείων για τον «κλιματικό μετασχηματισμό», παρά τις πρόσφατες αναφορές για την υποχώρησή του από τον συναγερμό για την κλιματική αλλαγή.

Λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της συνόδου κορυφής, η βραζιλιάνικη προεδρία παρουσίασε μια «πρωτοποριακή πρόταση» για «διαφανή, διαλειτουργικό και γρήγορο συντονισμό»-a “groundbreaking proposal” for “transparent, interoperable and rapid coordination” της δράσης για το κλίμα, που ονομάζεται Παγκόσμια Δημόσια Ψηφιακή Υποδομή για το Κλίμα (Climate DPI)- Global Public Digital Infrastructure for Climate (Climate DPI).

Η πρόταση αποτελεί απάντηση στην Πρόκληση Καινοτομίας για τους Ανθρώπους και τον Πλανήτη ( DPI for People and Planet Innovation Challenge ), η οποία ξεκίνησε τον Ιούνιο του τρέχοντος έτους από τον Japan International Cooperation Agency (JICA), την Co-Develop, το Ίδρυμα Gates, το Centre for Digital Public Infrastructure  και την Boston Consulting Group (BCG) σε συνεργασία με την προεδρία της COP30.

Η αποστολή είναι «να σχεδιάσουμε, να δημιουργήσουμε πρωτότυπα και να παρουσιάσουμε μετασχηματιστικές λύσεις που αξιοποιούν το DPI για την αντιμετώπιση πιεστικών πλανητικών περιβαλλοντικών προκλήσεων» και «να πυροδοτήσουμε ένα παγκόσμιο κύμα πειραματισμού, να καλλιεργήσουμε μια νέα γενιά κατασκευαστών τεχνολογίας για το κλίμα και λύσεις που είναι έτοιμες για κλιμάκωση – ή ήδη κλιμακώνονται – παγκοσμίως».

Πρόκειται για μια εξέλιξη της έννοιας της Ψηφιακής Δημόσιας Υποδομής, η οποία εισήχθη στη σύνοδο κορυφής της G20 στην Ινδία το 2023. Περιγράφεται ως τα «θεμελιώδη ψηφιακά συστήματα που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των σύγχρονων κοινωνιών».

Το Climate DPI περιγράφεται ως ένα «λειτουργικό σύστημα για δράση για το κλίμα-operating system for climate action» με την ικανότητα να «συντονίζει δράσεις πέρα ​​από τα σύνορα με πρωτοφανή ταχύτητα και κλίμακα», παρέχοντας «δεδομένα σε πραγματικό χρόνο για έγκαιρες προειδοποιήσεις και αντιμετώπιση καταστροφών». Βασικά στοιχεία περιλαμβάνουν:

…κοινόχρηστο χώρο δεδομένων παρατήρησης της Γης-an Earth observation data commons, συστήματα παρακολούθησης του κλιματικού κινδύνου σε πραγματικό χρόνο, ψηφιακές πλατφόρμες για χρηματοδότηση του κλίματος (με ισχυρές τεχνολογίες επαλήθευσης) και ενσωμάτωση Τεχνητής Νοημοσύνης τόσο για το κλίμα (για την ενίσχυση των κλιματικών λύσεων)-Artificial Intelligence both for climate (to enhance climate solutions) όσο και για την ίδια την Τεχνητή Νοημοσύνη (για να διασφαλιστεί ότι η ψηφιακή υποδομή είναι βιώσιμη).

Στο κέντρο βρίσκεται ένα επίπεδο ψηφιακής αναγνώρισης, που περιγράφεται ως «ένα σύστημα για μοναδική αναγνώριση οντοτήτων που εμπλέκονται στη δράση για το κλίμα». Αυτό περιλαμβάνει άτομα, οργανισμούς και περιουσιακά στοιχεία.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση, «Αξιοποιώντας εθνικά συστήματα ψηφιακής αναγνώρισης, όπου είναι διαθέσιμα, ή εναλλακτικά αναγνωριστικά κοινότητας, αυτό το επίπεδο διασφαλίζει ότι κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να αναγνωριστεί και να πιστοποιηθεί ψηφιακά».

Το «ειδικό Παγκόσμιο Πρόγραμμα για το Κλίμα» περιγράφεται ως ένας πιθανός «μετασχηματιστής των όρων στην αντιμετώπιση της κλιματικής έκτακτης ανάγκης» με την ικανότητα να «ενισχύσει τη δράση για το κλίμα». Η έκθεση συνιστά επίσης τη διεθνή διακυβέρνηση «στο πλαίσιο της UNFCCC/COP για την καθοδήγηση της ανάπτυξης του κλιματικού προγράμματος DPI, με την υποστήριξη μιας συμμαχίας κυβερνήσεων, τεχνολογικών εταίρων και της κοινωνίας των πολιτών».

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα είναι η σύσταση ενός Συμβουλίου του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, το οποίο προορίζεται να λειτουργήσει ως «πολιτικός διαχειριστής του κλιματικού προγράμματος DPI». Η πρόταση για ένα τέτοιο συμβούλιο παρουσιάστηκε μόλις πριν από μερικές ημέρες από τον φιλοξενούντα Βραζιλιάνο πρόεδρο Lula da Silva στο «Call of Belem for the Climate.».

Συμπτωματικά, ένας παρόμοιος μηχανισμός προτάθηκε επίσης στο περσινό δοκίμιο «A Logic for the Future» από τον πρόεδρο του Rockefeller Brothers Fund, Stephen Heintz. Όπως το έθεσε,

Δεδομένης της κρίσιμης σημασίας της αποφυγής της κλιματικής καταστροφής, ίσως είναι συνετό το Συμβούλιο Κηδεμονίας-Trusteeship Council να αντικατασταθεί από ένα Συμβούλιο για το Κλίμα-Climate Council που θα ενσωματώνει, θα αναβαθμίζει και θα ενισχύει την UNFCCC και τις COPs και θα χρησιμεύει ως φόρουμ για την εφαρμογή συμφωνημένων πολιτικών και δράσεων για το κλίμα.

Η Climate DPI report περιέχει τις βασικές απαιτήσεις που απαιτούνται για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου «οφθαλμού που βλέπει τα πάντα-all-seeing eye», το οποίο μπορεί να ενσωματωθεί στο όραμα του Παγκόσμιου Κέντρου Τεχνολογίας Διακυβέρνησης-Global Government Technology Center για ένα Κράτος Πράκτορα που διοικείται από την Τεχνητή Νοημοσύνη-AI-run Agentic State!

O Jacob Nordangård είναι Σουηδός ερευνητής, συγγραφέας, λέκτορας και μουσικός. Έχει Διδακτορικό στην Τεχνολογία και την Κοινωνική Αλλαγή από το Πανεπιστήμιο Linköping. Master of Social Science στη Γεωγραφία και Master of Social Science in Culture and Media Production.

Την απάντηση στους σχεδιασμούς της παγκόσμιας elite δίνει ο Tzvi Freeman [senior editor at Chabad.org]. Για δείτε…

Tzvi Freeman [Chabad-Lubavitch]> Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή και εσείς βρίσκεστε στη δίνη. Όλα εξαρτώνται από εσάς. Δεν υπάρχει πλήθος ανθρώπων που να είναι πιο σημαντικό για τον κόσμο αυτή τη στιγμή από τους ανθρώπους σε αυτή την αίθουσα. Βγείτε έξω και σπάστε τα είδωλα [τύπου ΑΙ]

Συνεχίζουμε λοιπόν με έναν συγκλονιστικό λόγο που εκφώνησε ο Tzvi Freeman (senior editor at Chabad.org) ενώπιον 2.500 μαθητών της Chabad από ολόκληρο το κόσμο στο Brooklyn. Όσα τους είπε αποτελούν ΥΜΝΟ στην ανθρώπινη σοφία όταν αυτή ανθίζει και στη Chabad αυτό συμβαίνει. Μια Σοφία απέναντι στην Ειδωλολατρία των καιρών μας-όπως η ΑΙ την οποία ο Tzvi Freeman χρησιμοποίησε ως παράδειγμα πριν καλέσει το ακροατήριο να γίνουν Abraham και να ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ [τύπου ΑΙ]

[My 4,000-Year-Old Message to 2,500 Jewish Students in NY]

Αυτό το τελευταίο Σάββατο, στις 8 Νοεμβρίου 2025, περίπου 2.500 Εβραίοι φοιτητές από τα Chabad Houses σε όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν για ένα Shabbat στο Brooklyn.

Είχα το προνόμιο να εκφωνήσω την drashah (υποθέτω ότι αυτό ονομάζεται κήρυγμα-I suppose that’s called a sermon) το πρωί του Σάββατου.

Με τη λέξη εκφώνηση, εννοώ φωνές. Δεν υπάρχει μικρόφωνο το Shabbat. Είναι μια μεγάλη αίθουσα. Οι φοιτητές δεν είναι γνωστοί για την ησυχία τους. Ήξερα την πρόκληση, αλλά ήμουν έτοιμος να την αντιμετωπίσω. Δεν υπάρχει ομάδα ανθρώπων με την οποία θα ήθελα να μιλήσω – ή να φωνάξω – περισσότερο από αυτούς.

Να τι είπα:

Πρώτον, ας το ξεκαθαρίσουμε. Δεν υπάρχει πλήθος ανθρώπων που να είναι πιο σημαντικό για τον κόσμο αυτή τη στιγμή από τους ανθρώπους σε αυτή την αίθουσα. Η ενέργεια σε αυτή την αίθουσα μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Οποιοσδήποτε από εσάς μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή και εσείς βρίσκεστε στη δίνη. Όλα εξαρτώνται από εσάς.

Μόλις διαβάσαμε για τον Abraham. Ο Abraham ήταν ο πρώτος Εβραίος. Υπάρχει ακόμα στην πραγματικότητα μόνο ένας Εβραίος, ο Abraham. Και αυτός ο Εβραίος είσαι εσύ, και εσύ, και εσύ, και κάθε άλλος Εβραίος σε αυτό το δωμάτιο. Το εξωτερικό αλλάζει, το εσωτερικό παραμένει το ίδιο. Είσαι ο Abraham.

Λοιπόν, το ερώτημα είναι, ήταν ο Abraham Ορθόδοξος;

Τι είναι ορθόδοξος; Ρώτα τον Grok. Σημαίνει να εμμένεις στις αποδεκτές πεποιθήσεις κάποιας θρησκείας.

“Έι, Abe! Είσαι Ορθόδοξος;”

Θα πει, “Τι, εγώ ορθόδοξος; Οι πεποιθήσεις μου είναι πεποιθήσεις μου. Τις κατέχω. Είναι εγώ.”

Είσαι λοιπόν Συντηρητικός;

“Συντηρητικός;! Είμαι επαναστάτης! Θέλω να αλλάξω τον κόσμο!”

Τι γίνεται με τη Μεταρρύθμιση;

“Δεν μεταρρυθμίζω τα είδωλα. Τα συντρίβω- [I smash them]. Δεν μεταρρυθμίζω τους ανθρώπους. Τους διδάσκω να είναι η θεϊκή ψυχή που τους έπλασε ο Θεός να είναι.”

Έτσι, καμία από αυτές τις ετικέτες δεν λειτουργεί, σίγουρα όχι για τον Abraham. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να περιγράψεις τον Abraham: Όλα πάνω του ήταν αυθεντικά δικά του.

Και αυτό σημαίνει να είσαι Εβραίος: Να είσαι αληθινός.

Θα σας πω πόσο αληθινός. Οι πεποιθήσεις του Abraham ήταν τόσο βαθιές, τόσο αληθινές, που επέπληξε τον Θεό, για να βεβαιωθεί ότι θα τις τηρούσε. Και νίκησε. Αυτό είναι τρελό. Αλλά είναι αληθινό. Μόλις τώρα το διαβάσαμε.

Λένε ότι έσπασε όλα τα είδωλα στο σπίτι του πατέρα του. Όλα εκτός από το μεγαλύτερο. Όταν ο πατέρας του γύρισε σπίτι και τον ρώτησε τι στο καλό έκανε, απάντησε: «Γιατί να με κατηγορείς; Κοίτα αυτό το μεγάλο είδωλο, αυτό που στέκεται ακόμα. Ίσως το έκανε αυτός!»

Ο πατέρας του είπε: «Αυτό είναι γελοίο! Δεν μπορεί να κινηθεί. Δεν μπορεί να πολεμήσει. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα!»

Έτσι ο Abraham απάντησε απότομα: «Άρα ούτε εσύ πιστεύεις σε αυτούς. Ούτε κανείς τους πιστεύει. Όλοι κάνουν απλώς αυτό που κάνουν όλοι οι άλλοι. Το κάνουν επειδή τους είπαν οι δάσκαλοί τους. Ή απλώς δεν θέλουν να ακυρωθούν. Ή επειδή είναι το ωραίο πράγμα. Ή επειδή μπορούν να χρησιμοποιούν μεγάλα λόγια που κανείς δεν καταλαβαίνει και σοκαριστικά λόγια που κανείς δεν θέλει να ξανασκεφτεί».

«Κάνω αυτό που πιστεύω. Έτσι συνέτριψα τα είδωλά σου».

Ο Abraham ήταν ένας επικίνδυνος άνθρωπος για την κοινωνία. Ήταν ένας αντικομφορμιστής και ηγέτης. Όχι ένας ηγέτης που κοιτάζει πάνω από τον ώμο του για να δει αν κάποιος ακολουθεί. Ένας ηγέτης που περπατάει ευθεία μπροστά επειδή ξέρει πού θέλει να πάει. Και όταν οι άνθρωποι βλέπουν κάποιον που ξέρει πού θέλει να πάει, ακολουθούν. Επειδή δεν έχουν ιδέα πού θέλουν να πάνε.

Για να είσαι Εβραίος σήμερα, πρέπει να είσαι ηγέτης. Σήμερα, δεν μπορείς να επιβιώσεις ως πραγματικός Εβραίος ακολουθώντας. Πρέπει να αναγνωρίσεις την εβραϊκή σου ταυτότητα. Πρέπει να μάθεις πολλά από την Torah και να τα κάνεις δικά σου.

Πρέπει να είσαι ένα άτομο που μοιράζεται σοφία. Επειδή ο Abraham είναι σοφός. Και εμείς οι Εβραίοι έχουμε σοφία. Μάθετε την. Αφιερώστε έναν ή δύο μήνες για να καθίσετε στη yeshiva και κάντε την δική σας. Έπειτα μοιραστείτε την με τον κόσμο.

Πρέπει να φροντίζετε κάθε άνθρωπο που συναντάτε. Επειδή ο Abraham νοιαζόταν για κάθε άνθρωπο, επειδή όλοι φέρουν τη θεϊκή εικόνα μέσα τους. Και όταν τους φροντίζετε λόγω αυτής της θεϊκής εικόνας, την αποκαλύπτετε και αυτή λάμπει.

Πρέπει να περπατάτε ψηλά. Επειδή ο Abraham είναι ψηλός. Ξεχάστε το τροπάριο των ανθρώπων που υποφέρουν, των ανθρώπων που καταδιώκονται. Τίποτα δεν ήταν πιο καταστροφικό. Είμαστε ο εβραϊκός λαός με μια μακρά, ευγενή ιστορία υπερηφάνειας και ανθεκτικότητας.

Εσείς, όμορφοι νέοι, ζωντανοί Εβραίοι σε αυτή την αίθουσα, έχετε τη δύναμη να αλλάξετε τον κόσμο. Κατά κάποιο τρόπο, οι ψυχές σας επιλέχθηκαν για τη δουλειά.

Όταν ο Abraham κοίταξε ψηλά στον νυχτερινό ουρανό, σας είδε να λάμπετε εκεί. Συνέχισε να προχωρά εξαιτίας σας. Ήξερε ότι θα υπήρχε αυτή η τεράστια αφύπνιση στο τέλος της εξορίας μας, μια γενιά νέων ανθρώπων που θα αναζωπύρωνε τη φλόγα του από τα βρεγμένα κάρβουνα. Μια γενιά που θα έκανε πραγματικότητα όλα τα όνειρα όλων των απογόνων του, τεσσάρων χιλιετιών, και θα έφερνε αυτό το όνειρο στη γη.

Κάν’το. Τώρα. Για να γίνει πραγματικότητα.