Παρενέβη αποφασιστικά. Έδειξε την ικανότητα του κράτους να κάνει τη διαφορά. Και έδειξε ότι οι άπληστες, ιδιοτελείς εταιρείες δεν πρέπει να επιτρέπεται να εκμεταλλεύονται τους απλούς καταναλωτές. Μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, ο Γάλλος Πρόεδρος Emmanuel Macron αποθεώθηκε από αριστερούς οικονομολόγους και ειδικούς επειδή ανάγκασε τον γαλλικό ενεργειακό γίγαντα EDF να μειώσει το κόστος της ενέργειας. Υπομονή όμως. Τώρα, η κυβέρνηση έπρεπε να σώσει την εταιρεία από το αναπόφευκτο οικονομικό χτύπημα. Αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί τελικά να υπαγορεύσει την τιμή της ενέργειας – και απλώς δημιουργεί μεγαλύτερο χάος όταν το προσπαθεί. Με αυτό τον σαρκαστικό τρόπο ο Matthew Lynn στον The Spectator περιγράφει το χάος που προκάλεσε η παρέμβαση του Macron στη τιμή της ενέργειας
Ακόμη και σύμφωνα με τα πρότυπα της γαλλικής βιομηχανικής πολιτικής, οι αηδίες γύρω από την EDF έχουν μια σουρεαλιστική ποιότητα. Τον περασμένο μήνα, ο Macron, ο οποίος φαίνεται να έχει ξεχάσει όλα όσα έμαθε ως νεαρός τραπεζίτης, αποφάσισε ότι υπήρχε μια εύκολη λύση για την εκτίναξη των τιμών της ενέργειας. Θα έλεγε απλώς στην EDF, τον κύριο προμηθευτή ενέργειας της Γαλλίας, καθώς και έναν σημαντικό προμηθευτή στο Ηνωμένο Βασίλειο, ότι δεν θα μπορούσε να αυξήσει τις τιμές περισσότερο από 4% εκατό. Άνετα. Το πρόβλημα λύθηκε.
Λοιπόν, όχι ακριβώς, όπως επεσήμανε τότε οποιοσδήποτε με παροδική εξοικείωση με τα οικονομικά. Το ανώτατο όριο τιμής στοίχισε στην EDF περίπου 6,5 δισεκατομμύρια λίρες και προκάλεσε κατάρρευση των τιμών των μετοχών – πτώση 23% από την αρχή του έτους – καθώς και την ώθησε σε δυνητικά τεράστιες απώλειες. Αυτή την εβδομάδα η EDF ανακοίνωσε ότι θα έπρεπε να συγκεντρώσει 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε νέο κεφάλαιο από τους μετόχους για να αντεπεξέλθει. Και δεδομένου ότι η γαλλική κυβέρνηση τυγχάνει να είναι ο κύριος μέτοχος –κατέχει το 84% της επιχείρησης– είναι τώρα στο γάντζο για τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ αυτού του λογαριασμού.
Δεν είναι δύσκολο να δεις το ελάττωμα στη διαδικασία. Πρώτα, η γαλλική κυβέρνηση επιβάλλει τις τιμές που μπορούν να χρεωθούν για την ενέργεια και στη συνέχεια πρέπει να πληρώσει για να διασώσει την εταιρεία που έχει χτυπηθεί από τις δικές της πολιτικές. Στην πορεία έχει βλάψει την εμπιστοσύνη στην επιχείρηση και έχει τρομάξει τους ιδιώτες επενδυτές, την ίδια στιγμή που η EDF αναμένεται επίσης να κατασκευάσει μια νέα γενιά πυρηνικών αντιδραστήρων που θα μπορούσαν να διορθώσουν πραγματικά το πρόβλημα. Λογικός; Λογικός; Όχι πραγματικά. Είναι απλώς μια σύγχυση.
Εάν οι κυβερνήσεις θέλουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να πληρώσουν για το αυξανόμενο κόστος της ενέργειας, τότε είναι πολύ καλύτερο να το κάνουν μέσω του συστήματος πρόνοιας. Όπως ανακαλύψαμε σε αυτή τη χώρα με το καταστροφικό ανώτατο όριο τιμών της Theresa May – η αρχική ιδέα ήταν του Ed Miliband – το μόνο που κάνουν οι έλεγχοι τιμών είναι να αναβάλουν τον πόνο και να σταματήσουν τη βιομηχανία και την αγορά να βρουν λύση στο πρόβλημα. Στην πραγματικότητα, ο Macron προκάλεσε ένα πλήρες χάος στην ενεργειακή του στρατηγική και προσγειώθηκε με έναν λογαριασμό 2 δισεκατομμυρίων ευρώ στη διαδικασία. Ωστόσο, τουλάχιστον έχει δώσει σε εμάς τους υπόλοιπους ένα μάθημα για το πώς να μην αντιμετωπίζουμε τα ενεργειακά ζητήματα – ακόμα κι αν είναι πολύ ακριβό για τους Γάλλους φορολογούμενους.
>
Matthew Lynn is a financial columnist and author of ‘Bust: Greece, The Euro and The Sovereign Debt Crisis’ and ‘The Long Depression: The Slump of 2008 to 2031’
