Η εφημερίδα *The Daily Telegraph and Courier* κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1855, μια Παρασκευή στα τέλη Ιουνίου, ακριβώς τη στιγμή που καταργούνταν ο φόρος της μίας πένας (penny tax) στις εφημερίδες.
Η ονομασία μας αντικατόπτριζε τις πλέον σύγχρονες εξελίξεις στις ηλεκτρικές επικοινωνίες, οι οποίες καθιστούσαν δυνατή την ταχύτητα τόσο στο ρεπορτάζ όσο και στη διανομή της εφημερίδας.
Μόλις 71 ημέρες αργότερα, το τμήμα «and Courier» αφαιρέθηκε από τον τίτλο, ώστε να παραμείνει μόνο το *The Daily Telegraph* — ονομασία που διατηρεί έως σήμερα η καθημερινή μας εφημερίδα.
O Daily Telegraph λοιπόν επειδή σέβεται την ιστορία του, την αποστολή του και την αλήθεια παρουσιάζει τους λήπτες των εμβολίων COVID-19 οι οποίοι υπέστησαν σοβαρές βλάβες-όπως μόνιμη αναπηρία-μετά τη λήψη των ασφαλών και αποτελεσματικών. Ο Ελέφαντας βρίσκεται στο Δωμάτιο. Μην το πείτε όμως στα ελληνικά ΜΜΕ.
O Daily Telegraph δημοσιεύει την ιστορία της 36χρονης Nikola Brindley.
-My organs shut down, now I’m in a wheelchair’: The lives ruined by Covid jabs
Η 36χρονη Nikola Brindley κατέληξε με αναπηρία αφού έκανε το εμβόλιο της AstraZeneca τον Ιούλιο του 2021.
Η Nikola Brindley δέχτηκε χωρίς δισταγμό να κάνει το εμβόλιο της AstraZeneca κατά της Covid τον Ιούλιο του 2021, όταν της ζητήθηκε.
Ως βοηθός οδοντιάτρου με εμπειρία άνω της δεκαετίας, ήταν ήδη εξοικειωμένη με τις απαιτήσεις εμβολιασμού για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας.
Ωστόσο, μέσα σε λίγες ώρες, η Brindley βρέθηκε στα Επείγοντα να δίνει μάχη για τη ζωή της, καθώς μια αλλεργική αντίδραση άρχισε να προκαλεί κατάρρευση σε πολλαπλά συστήματα οργάνων.
«Κατέρρευσα στο κατώφλι της πόρτας και ουσιαστικά έχασα την ικανότητα να περπατώ», θυμάται. «Ο σύζυγός μου με μετέφερε εσπευσμένα στο νοσοκομείο· οι παλμοί της καρδιάς μου είχαν εκτοξευθεί και δεν μπορούσα να μιλήσω. Μας είπαν ότι αν είχα καθυστερήσει έστω και 10 λεπτά, δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να με σώσουν».
Ενώ παλαιότερα ήταν ένα δραστήριο άτομο που αγαπούσε τον αθλητισμό, η 36χρονη Nikola Brindley αντιμετωπίζει πλέον τόσο σοβαρή αναπηρία, ώστε τα παιδιά της, ηλικίας 8 και 11 ετών, έχουν αναγνωριστεί επίσημα ως ανήλικοι φροντιστές.
Σχεδόν πέντε χρόνια αργότερα, η κάτοικος της Isle of Man εξακολουθεί να υποφέρει σοβαρά, ζώντας με χρόνιο πόνο, «ομίχλη εγκεφάλου» και κόπωση τόσο έντονη που καθιστά απαραίτητη τη χρήση αναπηρικού αμαξιδίου.
Παράλληλα με τη δυσκολία να συγκρατήσει τροφή και τη διαχείριση διαφόρων γαστρεντερικών προβλημάτων, χρειάζεται πλέον συνεχή παρακολούθηση από διάφορους ειδικούς ιατρούς.
