Το Γενικό Προξενείο των ΗΠΑ στη Wuhan γνώριζε ότι ο ιός είχε ξεσπάσει στη πόλη από τον Οκτώβριο του 2019.
Aς ξεκινήσουμε κάπως έτσι. Με τη διευκρίνηση του περιοδικού State Magazine που ναι μεν εκδίδεται υπό την αιγίδα του Υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ αλλά η συντακτική ομάδα διατηρεί την ανεξαρτησία της.
State Magazine is published monthly by the Bureau of Global Talent Management at the U.S. Department of State. It is intended for information only and is not authority for official action. Views and opinions expressed are not necessarily those of the Department of State. The editorial team reserves the right to select and edit all materials for publication.
Ο Russell J. Westergard και τα μέλη της ομάδας του δραστηριοποιούνταν στη Wuhan της Κίνας τον χειμώνα του 2019 ως υποστηρικτική ομάδα στο Γενικό Προξενείο.
Στο άρθρο που ακολουθεί μεταφέρει την εμπειρία του από το ξέσπασμα του COVID-19 στη Wuhan.
Photos by Jamie Fouss
Μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου 2019, η αφοσιωμένη ομάδα στο Γενικό Προξενείο των ΗΠΑ στη Wuhan γνώριζε ότι η πόλη είχε χτυπηθεί από μια ασυνήθιστα μοχθηρό ιό γρίπης. Η ασθένεια επιδεινώθηκε τον Νοέμβριο. Όταν οι αρχές της πόλης άρχισαν να κλείνουν τα δημόσια σχολεία στα μέσα Δεκεμβρίου για να ελέγξουν την εξάπλωση της νόσου, η ομάδα διαβίβασε το μήνυμα στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στο Πεκίνο και συνέχισε την παρακολούθηση. Η πιθανότητα μιας νέας επιδημίας του ιού βρισκόταν πάντα στο ραντάρ του προξενείου. Ωστόσο, η υπόθεση εργασίας σε κάθε σενάριο ήταν πάντα ότι, όπως και σε προηγούμενα κρούσματα όπως ο H1N1 (γνωστή ως γρίπη των χοίρων), θα εμφανιζόταν πρώτα στις αγροτικές περιοχές και στη συνέχεια στα μεγάλα αστικά κέντρα σε όλη την Κίνα.
Όταν η κινεζική κυβέρνηση ανακοίνωσε στις 29 Δεκεμβρίου (δύο και πλέον μήνες αργότερα) ότι εντοπίστηκε νέος κοροναϊός (COVID-19) τράβηξε την προσοχή της ομάδας. Τέσσερις ταραχώδεις εβδομάδες αργότερα, το ConGen Wuhan οργάνωνε μια εσπευσμένη αναχώρηση με την ομάδα του προξενείου να πετυχαίνει αυτό που ορισμένοι εμπλεκόμενοι περιέγραψαν έκτοτε ως ένα μικρό θαύμα. Το προσωπικό του προξενείου βρέθηκε στο αεροδρόμιο μιας παραλυμένης πόλης να προετοιμάζεται να εκκενώσει μέλη των οικογενειών και άλλους πολίτες των ΗΠΑ από αυτό που θα αποδεικνυόταν ότι ήταν το σημείο μηδέν μιας θανατηφόρας παγκόσμιας πανδημίας.
Προχωράμε στη δεύτερη εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Καθώς η ομάδα ConGen Wuhan, τα μέλη της οικογένειας και οι υπόλοιποι 195 επιβάτες σε εκείνη την πρώτη πτήση από το Wuhan στις 28 Ιανουαρίου του 2020 ολοκλήρωσαν την 14ήμερη καραντίνα τους στην αεροπορική βάση March Air Reserve Base (ARB) στη Νότια Καλιφόρνια, η χαρά και ένας συλλογικός αναστεναγμός ανακούφισης ακουγόντουσαν.
«Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο περήφανος για όσα είχαμε πετύχει ως ομάδα προσωπικού του προξενείου και των οικογενειών μας», είπε η Esmeeh Fouss, επιλέξιμο μέλος της οικογένειας και σύζυγος του γενικού προξένου της Wuhan.
Κατά τη διάρκεια της καραντίνας της ομάδας στο March ARB, το πνεύμα της κοινότητας ενίσχυσε το ηθικό με δραστηριότητες όπως Zumba, μαθήματα τέχνης, φορολογικό σεμινάριο, πυγμαχία και βραδιές παιχνιδιών. Ολόκληρη η κατασκήνωση συμμετείχε στη μετατροπή μιας δύσκολης και αγχωτικής εμπειρίας σε κάτι θετικό.
«Ήμουν απίστευτα περήφανος για την ομάδα του προξενείου μας καθώς αυτό το πνεύμα ευελιξίας, συνοχής και αισιοδοξίας αναπτύχθηκε στο Wuhan και μεταφέρθηκε στον καταυλισμό καραντίνας», δήλωσε ο γενικός πρόξενος Jamie Fouss-photo κάτω.
«Η ομάδα μας πρωτοστάτησε στη δημιουργία δραστηριοτήτων και καλωσόρισε τους πάντες να συμμετάσχουν. Τα εξαρτώμενα μέλη και τα επιλέξιμα μέλη της οικογένειάς μας πραγματικά εντάθηκαν και ήταν ένας σημαντικός πολλαπλασιαστής δύναμης σε όλη τη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου του στρατοπέδου όπου συνέχισαν να κάνουν τεράστια διαφορά. Αλληλεπιδρώντας με φιλικό και κοινωνικό τρόπο με ολόκληρο το στρατόπεδο, επεκταθήκαμε από κοινότητα που είχε φθάσει εδώ από το προξενείο της Wuhan σε αμερικανική κοινότητα».
Το συναίσθημα της κοινότητας αναγνωρίστηκε πέρα από τη γραμμή του φράχτη της καραντίνας, κερδίζοντας επαίνους από τα άτομα και τις οργανώσεις που είναι υπεύθυνες για την κατασκήνωση και τη φροντίδα όσων βρίσκονται σε καραντίνα. Κανείς δεν ήξερε τι να περιμένει όταν η Ομάδα Wuhan έφτασε στο ARB του Μαρτίου, αλλά όλοι συγκεντρώθηκαν με απίστευτη ευγένεια και επαγγελματισμό.
«Οι ομάδες των Κέντρων Ελέγχου Νοσημάτων, η Υπηρεσία Στρατιωτών των ΗΠΑ και ένα πλήθος διυπηρεσιακού προσωπικού, η πολιτεία της Καλιφόρνια και οι τοπικές ιατρικές και υπηρεσιακές ομάδες της πόλης καθώς και η κοινότητα του Μαρτίου ARB ήταν φανταστικές και περισσότερο από γενναιόδωρες στην ομάδα μας που είμασταν κάτι σαν πρόσφυγες από τον ιό», δήλωσε ο Russell J. Westergard , αναπληρωτής προξενικός προϊστάμενος του ConGen Wuhan. «Έχοντας εγκαταλείψει τo προξενείο της Wuhan με ελάχιστες τσάντες και χρόνο για να προετοιμαστούμε, οι τοπικές φιλανθρωπικές οργανώσεις μας προμήθευσαν με ό,τι μπορούσαν—από παιχνίδια, λιχουδιές και παιχνίδια για τα πολλά παιδιά, μέχρι εξαιρετική ιατρική περίθαλψη, μέχρι τη συναισθηματική υποστήριξη που χρειαζόμασταν για να αποσυμπιεστούμε από αυτό που ήταν πολύ αγχωτική και μάλιστα τρομακτική εμπειρία».
Η ιστορική σημασία του να είναι οι πρώτοι πολίτες των ΗΠΑ σε καραντίνα από το 1963 σε συνδυασμό με το άγχος της εκκένωσης μπορεί με τη πάροδο του χρόνου να υποχωρούν για τα μέλη της ομάδας, αλλά οι αναμνήσεις της «Wuhan Cohort», όπως ονομάστηκε η ομάδα, θα διαρκέσουν για πάντα.
«Νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω εκ μέρους όλων στον καταυλισμό εκφράζοντας τη βαθιά μου εκτίμηση σε όλους τους εμπλεκόμενους στην εκκένωση», είπε ο Westergard. «Καθημερινά στις 4:30 μ.μ., ο ήχος της σάλπιγγας της βάσης υποχωρούσε και η σημαία των ΗΠΑ σιγά-σιγά κατέβαινε στο κέντρο επιχειρήσεων της γραμμής πτήσης της βάσης, κοντά στο στρατόπεδό μας. Κάθε δραστηριότητα στο συγκρότημα σταματούσε και καθώς αντικρίζαμε τη σημαία μας βάζαμε τα χέρια μας πάνω από την καρδιά μας».
«Η Αμερική είναι υπέροχη, η ζωή είναι ωραία και ένιωσα την υπερηφάνεια που προέρχεται από το να γνωρίζω ότι είμαι πολίτης της μεγαλύτερης χώρας στον κόσμο, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής».
