Καθώς η πανδημία του κορωνοϊού πλησιάζει στο τέλος του δεύτερου έτους της, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στο κατώφλι να ξεπεράσουν τους 800.000 θανάτους από τον ιό και καμία άλλη ηλικιακή ομάδα δεν έχει υποφέρει περισσότερο από τους ηλικιωμένους Αμερικανούς. Δύο χρόνια τώρα, είναι γνωστό ότι είναι πιο ευάλωτοι, αλλά η κλίμακα της απώλειας τώρα ξεκινά να γίνεται αντιληπτή.
Το 75% των ανθρώπων που έχουν πεθάνει από τον ιό στις Ηνωμένες Πολιτείες -ή περίπου 600.000 από τους σχεδόν 800.000 που έχουν φύγει από τη ζωή μέχρι στιγμής– ήταν 65 ετών και άνω. Ένας στους 100 μεγαλύτερους Αμερικανούς έχει πεθάνει από τον ιό. Για άτομα κάτω των 65 ετών, αυτή η αναλογία είναι κοντά στο 1 στους 1.400.
Ο αυξημένος κίνδυνος για τους ηλικιωμένους έχει κυριαρχήσει στη ζωή πολλών, καθώς οι φίλοι και οι οικογένειες προσπαθούν να τους προστατεύσουν. «Νιώθεις σαν ξεχασμένος», λέει στους New York Times ο 65χρονος Pat Hayashi από το Σαν Φρανσίσκο. «Στην πανδημία, η απομόνωση και η μοναξιά χειροτέρεψαν. Χάσαμε την ελευθερία, χάσαμε τις υπηρεσίες που έπρεπε να μας προσφέρονται».
Από τότε που κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά τα εμβόλια, πριν από ένα χρόνο, οι ηλικιωμένοι Αμερικανοί έχουν εμβολιαστεί με πολύ υψηλότερο ρυθμό από τις νεότερες ηλικιακές ομάδες. Ωστόσο, ο βάναυσος απολογισμός θανάτων μεταξύ τους συνεχίζεται. Το ποσοστό των θανάτων μεταξύ νεότερων ατόμων έχει αυξηθεί φέτος, αλλά, τους τελευταίους δύο μήνες, το ποσοστό των ηλικιωμένων εκτινάχθηκε για άλλη μια φορά, σύμφωνα με στοιχεία από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων. Περισσότεροι από 1.200 άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες πεθαίνουν από την Covid-19 κάθε μέρα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι 65 ετών και άνω.
Με αιχμηρό και διακριτικό τρόπο, η πανδημία ενίσχυσε ένα υπάρχον χάσμα μεταξύ ηλικιωμένων και νεότερων Αμερικανών. Σε συνεντεύξεις σε όλη τη χώρα, Αμερικανοί μεγαλύτερης ηλικίας λένε ότι συνέχισαν να υπομένουν την απομόνωση και τον φόβο που συνδέονται με την πανδημία πολύ καιρό αφότου δεκάδες εκατομμύρια νεότεροι και μεσήλικες επέστρεψαν στη δουλειά και στο σχολείο και σε μεγάλο βαθμό έχουν ξαναρχίσει κανονικές ζωές.
Οι ηλικιωμένοι εξακολουθούν να αρρωσταίνουν σοβαρά σε μεγάλους αριθμούς και τα νοσοκομεία στα Μεσοδυτικά, τη Νέα Αγγλία και τα Νοτιοδυτικά έχουν καταπονηθεί με μια νέα σοβαρή εισροή ασθενών αυτόν τον μήνα. Ανησυχώντας για τους κινδύνους και τις συνεχείς προειδοποιήσεις από τις αρχές, πολλοί από τους ηλικιωμένους Αμερικανούς εξακολουθούν να περιορίζουν τα ταξίδια και τις επισκέψεις στα εγγόνια τους και πλέον κυκλοφορούν λιγότερο έξω.
Τα αδυσώπητα κύματα νέων απειλών, το κύμα της παραλλαγής Delta και τώρα της νέας Omicron, ήταν ιδιαίτερα αγχωτικά για τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, ωθώντας αρκετούς να αυστηροποιήσουν τους περιορισμούς στη ζωή τους ακόμη περισσότερο, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που θα έπρεπε να συναναστρέφονται πολύ περισσότερο με άλλους ανθρώπους. Η σωματική και πνευματική δραστηριότητα θεωρείται απαραίτητη σε αυτές τις ηλικίες.
«Ο κόσμος συνεχίζει να ανησυχεί», είπε η 84χρονη Ann Cunningham, που ζει σε ένα πολυώροφο κέντρο για ηλικιωμένους στο Σικάγο, όπου μια αίθουσα τηλεόρασης και μια κοινοτική αίθουσα παραμένουν κλειστά από τον Μάρτιο του 2020. «Αν είσαι μέσα για πολύ καιρό, και η μόνη φορά που μιλάς με κάποιον είναι όταν παίρνεις την αλληλογραφία σου ή κατεβαίνεις στο σούπερ μάρκετ, πρόκειται για μια μεγάλη απομόνωση και μοναξιά για μερικούς ανθρώπους. Νιώθουν ότι κανείς στον κόσμο δεν νοιάζεται για αυτούς».
Ταυτόχρονα, η ώθηση πολλών εταιρειών να επιστρέφουν οι εργαζόμενοι στους χώρους εργασίας δημιουργεί επίσης νέα ένταση στους ενήλικες που είναι μεγαλύτεροι -αλλά εξακολουθούν να εργάζονται- και θεωρούνται σε υψηλότερο κίνδυνο εάν κολλήσουν τον ιό. «Υπάρχουν όλοι αυτοί οι τρόποι -φανεροί, άμεσοι, έμμεσοι- με τους οποίους δεν λαμβάνουμε υπόψη τις ανάγκες των ηλικιωμένων σε αυτήν την πανδημία», δήλωσε η Louise Aronson, γηριατρός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο και συγγραφέας του «Γεροντότητα».
Η πανδημία δεν είναι πλέον στις πρώτες, σκοτεινές μέρες της άνοιξης του 2020, όταν ο μυστηριώδης ιός σάρωνε οίκους ευγηρίας και σκότωνε ανθρώπους σε εκπληκτικά μεγάλους αριθμούς, ιδιαίτερα αυτούς με προϋπάρχοντα προβλήματα υγείας. Μετά τον πρώτο γνωστό θάνατο από κορωνοϊό στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Φεβρουάριο του 2020, ο αριθμός των θανάτων από τον ιό στις ΗΠΑ έφτασε τους 100.000 ανθρώπους σε μόλις τρεις μήνες. Ο ρυθμός των θανάτων επιβραδύνθηκε όλο το καλοκαίρι του 2020, στη συνέχεια επιταχύνθηκε κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα και στη συνέχεια επιβραδύνθηκε ξανά αυτή την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Καθ ‘όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, οι περισσότεροι άνθρωποι που πέθαναν από τον ιό ήταν στο Νότο. Αλλά οι πιο πρόσφατοι 100.000 θάνατοι -ξεκινώντας από τις αρχές Οκτωβρίου- εξαπλώθηκαν σε όλη τη χώρα, σε μια ευρεία ζώνη στο κέντρο της χώρας από την Πενσυλβάνια μέχρι το Τέξας, το Mountain West και το Μίσιγκαν. Αυτοί οι πιο πρόσφατοι 100.000 θάνατοι, επίσης, συνέβησαν όλοι σε λιγότερο από 11 εβδομάδες, σημάδι ότι ο ρυθμός των θανάτων κινείται για άλλη μια φορά πιο γρήγορα, ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή εκτός από την έκρηξη του περασμένου χειμώνα.
Μέχρι στιγμής, η Covid-19 έχει γίνει η τρίτη κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των Αμερικανών 65 ετών και άνω, μετά τις καρδιακές παθήσεις και τον καρκίνο. Είναι υπεύθυνη για περίπου το 13% όλων των θανάτων σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα από τις αρχές του 2020, περισσότερους από τον διαβήτη, τα ατυχήματα, τη νόσο του Αλτσχάιμερ ή την άνοια.
Οι θάνατοι ηλικιωμένων από τον ιό έχουν μερικές φορές χαρακτηριστεί ως απώλειες που θα μπορούσαν να προκύψουν ούτως ή άλλως, από άλλες αιτίες, αλλά οι αναλύσεις των «υπερβολικών θανάτων» το αμφισβητούν. 18% περισσότεροι ηλικιωμένοι πέθαναν το 2020 από ό,τι θα πέθαιναν σε ένα συνηθισμένο έτος, σύμφωνα με στοιχεία από το CDC. Κι όλα αυτά, παρά το γεγονός ότι οι ηλικιωμένοι Αμερικανοί είναι πλέον η πιο εμβολιασμένη ηλικιακή ομάδα στη χώρα: Το 87% των ατόμων 65 ετών και άνω έχουν εμβολιαστεί πλήρως, σύμφωνα με το CDC.
