Το Ισραήλ εξετάζει την πιθανότητα εμπλοκής του Ιράν στη δολοφονία πυρηνικού επιστήμονα στις ΗΠΑ – report
Πρόκειται για μια εκτίμηση που δεν έχει ακόμη επαληθευτεί και δεν υποστηρίζεται σε αυτό το στάδιο από επίσημα ευρήματα των ερευνητικών αρχών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι εξετάζουν πληροφορίες των τελευταίων ημερών που υποδηλώνουν ιρανική σύνδεση με τη δολοφονία του καθηγητή Nuno Loureiro, ανώτερου πυρηνικού επιστήμονα στο MIT [a senior nuclear scientist at MIT], ο οποίος πυροβολήθηκε θανάσιμα στο σπίτι του στο Brookline, Massachusetts, το βράδυ της Δευτέρας.
Πρόκειται για μια εκτίμηση που δεν έχει ακόμη επαληθευτεί και δεν υποστηρίζεται σε αυτό το στάδιο από επίσημα ευρήματα των ερευνητικών αρχών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο καθηγητής Loureiro, ο οποίος είχε προηγουμένως ταχθεί υπέρ του Ισραήλ, ήταν ένας 47χρονος, πορτογαλικής καταγωγής, παγκοσμίου φήμης ερευνητής πλάσματος και πυρηνικής σύντηξης [plasma and nuclear fusion researcher].
Αφού βρέθηκε τραυματισμένος στο σπίτι του, μεταφέρθηκε σε κοντινό νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του ώρες αργότερα. Η αστυνομία του Brookline και το Γραφείο του Εισαγγελέα της Μασαχουσέτης έχουν ξεκινήσει έρευνα για φόνο, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχουν συλληφθεί ύποπτοι και δεν έχει αποκαλυφθεί κανένα κίνητρο.
Έρευνα του Ισραήλ για τη δολοφονία Αμερικανού πυρηνικού επιστήμονα
Η ισραηλινή έρευνα διεξάγεται με φόντο τον ευαίσθητο τομέα έρευνας του Loureiro. Θεωρούνταν ένας από τους κορυφαίους ερευνητές στον κόσμο στην ενέργεια και την πυρηνική φυσική και έχει υπηρετήσει σε βασικούς ρόλους σε ερευνητικά κέντρα που σχετίζονται με την ανάπτυξη μελλοντικών τεχνολογιών. Ωστόσο, ενημερωμένες πηγές έχουν τονίσει ότι σε αυτό το στάδιο, δεν υπάρχει σαφής προσδιορισμός ή αποδεικτικά στοιχεία που να συνδέουν τη δολοφονία με κρατική ή μυστική επιχείρηση.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αρχές διατηρούν ασάφεια. Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, εξετάζονται όλες οι οδοί έρευνας, ποινικές και άλλες, και συλλέγονται αποδεικτικά στοιχεία από τον τόπο των πυροβολισμών και την άμεση γειτνίαση.
Μέχρι στιγμής, δεν έχουν αναφερθεί ενδείξεις διάρρηξης και οι ερευνητές αποφεύγουν να ασχοληθούν με εικασίες σχετικά με πολιτικό, ιδεολογικό ή κίνητρο ασφαλείας.
Ο θάνατος του Loureiro σόκαρε τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα. Η διοίκηση του MIT εξέδωσε συλλυπητήρια δήλωση, σημειώνοντας την εξαιρετική επιστημονική του συνεισφορά και την ιδιότητά του ως «λαμπρού ερευνητή και αφοσιωμένου δασκάλου».
Συνάδελφοι και φοιτητές περιέγραψαν έναν άνθρωπο που βρισκόταν στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας έρευνας και εργάστηκε για την προώθηση προηγμένων ενεργειακών λύσεων.
Παράλληλα με την επίσημη έρευνα, διάφορες εικασίες σχετικά με το ιστορικό της δολοφονίας κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε ορισμένα μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων ισχυρισμών περί πολιτικής ή εθνικής καταγωγής.
Αξιωματούχοι επιβολής του νόμου στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ τόνισαν ότι, σε αυτό το στάδιο, δεν υπάρχουν ευρήματα που να τεκμηριώνουν αυτούς τους ισχυρισμούς.
Το MIT για τον θάνατο του καθηγητή Nuno Loureiro
Ο Nuno Loureiro, καθηγητής πυρηνικής επιστήμης και μηχανικής και φυσικής στο MIT, πέθανε. Ήταν 47 ετών.
Σε επιστολή προς την κοινότητα του MIT, η Πρόεδρος Sally Kornbluth έγραψε: «Με μεγάλη θλίψη, σας γράφω για να μοιραστώ την τραγική είδηση ότι ο καθηγητής Nuno Loureiro, διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης και Σύντηξης Πλάσματος-Plasma Science and Fusion Center (PSFC), πέθανε νωρίς σήμερα το πρωί από τραύματα από πυροβολισμούς που εδέχθη λίγες ώρες πριν. Μπροστά σε αυτή τη συγκλονιστική απώλεια, οι καρδιές μας είναι με τη σύζυγό του και την οικογένειά τους, καθώς και με τους πολλούς αφοσιωμένους φοιτητές, φίλους και συναδέλφους του».
Ένας επαινεμένος θεωρητικός φυσικός και επιστήμονας σύντηξης, ο Loureiro εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του MIT το 2016. Η έρευνά του ασχολήθηκε με πολύπλοκα προβλήματα που κρύβονταν στο κέντρο των θαλάμων κενού σύντηξης και στα άκρα του σύμπαντος [at the edges of the universe].
Η έρευνα του Loureiro στο MIT προώθησε την κατανόηση της συμπεριφοράς του πλάσματος [plasma behavior] από τους επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων των αναταράξεων, και αποκάλυψε τη φυσική πίσω από αστρονομικά φαινόμενα όπως οι ηλιακές εκλάμψεις. Ήταν Professor of Physics στο Herman Feshbach (1942) του MIT και διορίστηκε διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης και Σύντηξης Πλάσματος το 2024, αν και η συμβολή του στην επιστήμη και τη μηχανική σύντηξης ξεκίνησε πολύ νωρίτερα.
Η έρευνά του σχετικά με τη δυναμική του μαγνητισμένου πλάσματος, την ενίσχυση του μαγνητικού πεδίου και τον περιορισμό και τη μεταφορά σε πλάσματα σύντηξης βοήθησε στον σχεδιασμό συσκευών σύντηξης που θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν την ενέργεια των πλασμάτων σύντηξης, φέρνοντας το όνειρο της καθαρής, σχεδόν απεριόριστης ισχύος σύντηξης πιο κοντά στην πραγματικότητα.
«Ο Nuno δεν ήταν μόνο ένας λαμπρός επιστήμονας, ήταν και ένας λαμπρός άνθρωπος», λέει ο Dennis Whyte, καθηγητής Μηχανικής στο Hitachi America, ο οποίος προηγουμένως διετέλεσε επικεφαλής του Τμήματος Πυρηνικής Επιστήμης και Μηχανικής και διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης και Σύντηξης Πλάσματος. «Έλαμπε ως μέντορας, φίλος, δάσκαλος, συνάδελφος και ηγέτης και έχαιρε παγκόσμιου θαυμασμού για τον εύγλωττο και συμπονετικό του τρόπο. Η απώλειά του είναι ανυπολόγιστη για την κοινότητά μας στο PSFC, το NSE και το MIT, και σε ολόκληρο τον κόσμο της έρευνας σύντηξης και πλάσματος».
«Ο Nuno ήταν υπέρμαχος της φυσικής πλάσματος στο Τμήμα Φυσικής, ένας υπέροχος και ενδιαφέρον συνάδελφος και ένας εμπνευσμένος και φροντιστικός μέντορας για μεταπτυχιακούς φοιτητές που εργάζονταν στην επιστήμη του πλάσματος. Η πρόσφατη εργασία του σε αλγόριθμους κβαντικής υπολογιστικής για προσομοιώσεις φυσικής πλάσματος ήταν μια ιδιαίτερα συναρπαστική νέα επιστημονική κατεύθυνση», λέει ο Deepto Chakrabarty, καθηγητής αστροφυσικής στο William A. M. Burden και επικεφαλής του Τμήματος Φυσικής.
Είτε εργαζόταν στην έρευνα σύντηξης είτε στην αστροφυσική, ο Loureiro, συνδύασε τη θεμελιώδη φυσική με την τεχνολογία και τη μηχανική, για να μεγιστοποιήσει τον αντίκτυπο.
«Υπάρχουν άνθρωποι που καθοδηγούνται από την τεχνολογία και τη μηχανική, και άλλοι που καθοδηγούνται από τα θεμελιώδη μαθηματικά και τη φυσική. Χρειαζόμαστε και τα δύο», δήλωσε ο Loureiro το 2019. «Όταν διεγείρουμε θεωρητικά προσανατολισμένα μυαλά, πλαισιώνοντας τις προκλήσεις της φυσικής πλάσματος και της σύντηξης ως όμορφα θεωρητικά προβλήματα φυσικής, φέρνουμε στο παιχνίδι απίστευτα λαμπρούς φοιτητές — ανθρώπους που θέλουμε να προσελκύσουμε στην ανάπτυξη σύντηξης».
Ο Loureiro σπούδασε φυσική στο Instituto Superior Tecnico (IST) στην Πορτογαλία και απέκτησε διδακτορικό στη φυσική στο Imperial College London το 2005. Διεξήγαγε μεταδιδακτορική εργασία στο Εργαστήριο Φυσικής Πλάσματος του Princeton για τα επόμενα δύο χρόνια πριν μετακομίσει στο Κέντρο UKAEA Culham για Ενέργεια Σύντηξης το 2007. Ο Loureiro επέστρεψε στο IST το 2009, όπου ήταν ερευνητής στο Ινστιτούτο Πλάσματος και Πυρηνικής Σύντηξης- the Institute for Plasmas and Nuclear Fusion μέχρι που ήρθε στο MIT το 2016.
Δεν έχασε χρόνο συνεισφέροντας στο πνευματικό περιβάλλον του MIT, αφιερώνοντας μέρος των δύο πρώτων ετών του στο Ινστιτούτο εργαζόμενος στο δύσκολο πρόβλημα της αναταραχής του πλάσματος-plasma turbulence. Το πλάσμα είναι η υπερθερμή κατάσταση της ύλης[super-hot state of matter ] που χρησιμεύει ως καύσιμο για τους αντιδραστήρες σύντηξης. Το εργαστήριο του Loureiro στο PSFC φώτισε τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται το πλάσμα μέσα στους αντιδραστήρες σύντηξης, κάτι που θα μπορούσε να βοηθήσει στην πρόληψη αστοχιών υλικών και στον καλύτερο περιορισμό του πλάσματος για τη συλλογή ηλεκτρικής ενέργειας.
«Ο Nuno δεν ήταν μόνο ένας εξαιρετικός επιστήμονας και εκπαιδευτικός, αλλά και ένας εξαιρετικός συνάδελφος, μέντορας και φίλος που νοιαζόταν βαθιά για τους μαθητές του και την κοινότητά του. Η απουσία του θα γίνει βαθιά αισθητή σε όλο το NSE και πολύ πέρα από αυτό», έγραψε σε email προς το τμήμα ο Benoit Forget, καθηγητής του KEPCO και επικεφαλής του Τμήματος Πυρηνικής Επιστήμης και Μηχανικής.
Σε άλλα μέτωπα, το έργο του Loureiro στην αστροφυσική βοήθησε στην αποκάλυψη θεμελιωδών μηχανισμών του σύμπαντος. Πρότεινε την πρώτη θεωρία της αναταραχής σε ζεύγη πλάσματος, τα οποία διαφέρουν από τα κανονικά πλάσματα και μπορεί να είναι άφθονα στο διάστημα. Το έργο καθοδηγήθηκε, εν μέρει, από πρωτοφανείς παρατηρήσεις μιας συγχώνευσης δυαδικών αστέρων νετρονίων το 2018-a binary neutron star merger.
Ως επίκουρος καθηγητής και στη συνέχεια τακτικός καθηγητής στο MIT, ο Loureiro δίδαξε το μάθημα 22.612 (Εισαγωγή στη Φυσική Πλάσματος-Intro to Plasma Physics) και το μάθημα 22.615 (MHD Theory of Fusion Systems)-Θεωρία Συστημάτων Σύντηξης MHD), για το οποίο αναγνωρίστηκε δύο φορές με το Βραβείο Εξαιρετικού Καθηγητή PAI του Τμήματος Πυρηνικής Επιστήμης και Μηχανικής-Department of Nuclear Science and Engineering’s PAI Outstanding Professor Award.
Η έρευνα του Loureiro του απέφερε πολλά εξέχοντα βραβεία σε όλη την παραγωγική του καριέρα, συμπεριλαμβανομένου του βραβείου National Science Foundation Career Award and the American Physical Society Thomas H. Stix Award for Outstanding Early Career Contributions to Plasma Physics Research [για Εξαιρετική Συνεισφορά στην Έρευνα Φυσικής Πλάσματος στην Πρώιμη Επαγγελματική του Σταδιοδρομία]. Ήταν επίσης υπότροφος του APS. Νωρίτερα φέτος, κέρδισε το Προεδρικό Βραβείο Πρώιμης Σταδιοδρομίας [Presidential Early Career Award] για Επιστήμονες και Μηχανικούς.
